‫« ترجمه به فارسی: سروش و محمد سید »
‫[اخطار! تأخیر در پرداخت هزینۀ انبارداری، به شکستنِ قفل و ‫تخلیۀ وسایل ختم می‌شود. هیچ استثنایی قائل نمی‌شویم!]
‫[چسب: ۲۰.۰۰۰] ‫[قفل: ۲۵.۰۰۰]
‫[خطاب به تمام مشتریان]
‫[مدیریت موظف بود انبارهای شما را باز کند.]
‫[جبران خسارت انجام خواهد شد. پوزش می‌طلبیم.]
‫سلام آقا.
‫اسم من...
‫سلام، من کارول استورکا هستم.
‫من از ایالات متحده...
‫دست از سرم بردارید، کثافت‌های عوضی!
‫گور پدرت، بی‌شرف!
‫[کارول استورکا؟]
‫[۷ روز و ۸ ساعت و ۴۲ دقیقه و...]
‫[پلیس ایالتی]
‫سلام، کارول.
‫صدامون رو می‌شنوی؟
‫اگه دلت خواست جواب بدی،
‫فقط کافیه بی‌سیم رو برداری ‫و توش صحبت کنی.
‫ کنارش یه دکمه برای حرف زدن داره.
‫یادته چقدر اون سریال رو دوست داشتی؟
‫چیه؟
‫عه، سلام، کارول.
‫یه‌کم زود از بیمارستان زدی بیرون. همه‌چی روبه‌راهه؟
‫- آره. بله. ‫- سلام، کارول!
‫فقط... دارم می‌رم خونه.
‫توی «رنج‌روورِ» خودت راحت‌تری؟
‫می‌تونیم برات بیاریمش.
‫ضمناً، خوشحال می‌شیم دستگاه تست الکل رو برداریم.
‫نه.
‫سلام کارول.
‫اینجا چی‌کار می‌کنید؟
‫توی خونۀ منید؟ توی خونه‌م دارید چه غلطی می‌کنید؟
‫سوراخ‌های ترکش رو تعمیر می‌کنیم.
‫تازه، کلی شیشه شکسته بود که باید تمیز می‌شد.
‫خب، کی بهتون اجازه داد بیاید توی خونه‌م؟
‫خودت دادی.
‫یادته؟ وقتی داشتی با آمبولانس همراه‌مون می‌اومدی
‫و داشتیم روی کمر زوشا باندِ کشی می‌بستیم.
‫و ازت پرسیدیم که دوست داری خونه‌ت رو یه‌کم مرتب کنیم
‫و تو هم یه‌جورایی سرت رو تکون دادی.
‫خیلی‌خب. ای خدا، باشه. حالا هر چی. ‫الان همه اومدن بیرون؟
‫بله. و کارمون هم اینجا تقریباً تمومه، کارول.
‫ولی می‌تونیم ریزه‌کاری‌ها رو بذاریم برای بعد ‫ و اگه بخوای فعلاً بریم.
‫که برای خودت راحت باشی.
‫تو رو جایی ندیدم؟
‫سلام.
‫تو شهردار کوفتی هستی.
‫ممنون بابت رأی‌ت.
‫[چیزهایی که دربارۀ اونا می‌دونم: ]
‫[هر کاری می‌کنن تا راضی بشی؛ ‫حتی حاضرن بمب هم بهم بدن!]
‫[نمی‌تونن چیزی رو بکُشن؛ حتی یه مگس!]
‫[فرق قائل نمی‌شن؛ از همه به یه اندازه خوش‌شون میاد.]
‫[دارن سعی می‌کنن منو تغییر بدن!]
‫[صداقتِ عجیبی دارن؟]
‫ یه داوطلب می‌خوام.
‫نه یه سیاست‌مدار.
‫تو. کوتوله.
‫بقیه‌تون یه... آنتراکت قهوه برید؛ ‫یا هر کاری که عشقتون می‌کشه.
‫دنبالم بیا.
‫با کمال میل.
‫بشین... اسمت چیه؟
‫اسمت؟
‫خب...
‫این فرد با نام «لارنس جی. کلس» شناخته می‌شد.
‫دوستاش که تعدادشون هم زیاد بود ‫«لری» صداش می‌زدن.
‫ولش کن. فقط... بشین.
‫کتاب‌های منو دوست دارید؟
‫ما عاشق کتاب‌های توییم.
‫چی‌شون رو دوست دارید؟
‫همه‌چیز! کتاب‌هات تصویری از خودت هستن. ‫و ما عاشقتیم.
‫اوهوم.
‫باید دقیق‌تر بگی. قوس‌های شخصیتی. پیچش‌های داستانی.
‫بله. بله. ما عاشق قوس‌های شخصیتی ‫و پیچش‌های داستانی هستیم.
‫کدوم‌هاشون؟
‫همه‌شون.
‫بهت برنخوره، لری، ‫ولی فکر کنم داری چرت‌وپرت تحویلم می‌دی.
‫به نظرم این‌طور میاد که ‫اصلاً کارهای منو نخوندی.
‫عه...
‫ولی خوندیم!
‫وای، از کجا شروع کنیم؟
‫توی رُمان اولت،
‫ما توصیف لباس لوکایژا ‫توی صفحه دو رو خیلی تحسین می‌کنیم.
‫«تارهای حریریِ مرغوب‌ترین ابریشم "شانگ" ‫همچون طلای ریسیده‌شده می‌درخشیدند،
‫گویی خورشید شخصاً شانه‌های لوکایژا را
‫با بوسه‌های درخشانش جلا داده بود.»
‫اینو که خوندیم مو به تنِ چندتامون سیخ شد.
‫خیلی‌خب.
‫که این‌طور.
‫به نظرت کارهای من در مقایسه با شکسپیر چطوره؟
‫برابر. به همون اندازه فوق‌العاده.
‫کتاب‌های منو به اندازۀ...
‫مکبث دوست داری؟
‫یا هیاهوی بسیار؟ ‫(نمایشنامه‌ای از شکسپیر)
‫بله. و «هنری ششم»، قسمت‌های یک، دو و سه.
‫خب، حالا نظرت در مورد آثار عامه‌پسند چیه؟ ‫رومئو و ژولیت؟
‫فوق‌العاده‌ست. چاپ اول ۱۵۹۷ رو خوندی؟
‫نه، نخوندی، ولی باید بخونی. نسخه اصلی رو برات میاریم.
‫خب، لری، داری بهم می‌گی که مجموعۀ وایکارو رو
‫به اندازۀ معروف‌ترین نمایشنامۀ ‫انگلیسی‌زبان تمام ادوار دوست داری؟
‫کارول.
‫ما وقتی به متن یکی از کتاب‌های فوق‌العاده‌ت...
‫انقدر اون کلمه رو به کار نبر. ‫(فوق‌العاده)
‫وقتی به یکی از کتاب‌هات فکر می‌کنیم
‫اون رو از طریق چشم‌ها و قلب‌های مختلفی تجربه می‌کنیم.
‫زنی به اسم مویرا مک‌آلیستر رو یادته؟
‫مویرا دیوونه از کانزاس‌سیتی که برام ‫کلاه‌های بافتنیِ احمقانه می‌فرسته؟
‫آهان راستی! اون الان یکی از شماهاست.
‫بله.
‫قبل از اینکه کتاب‌های تو رو پیدا کنه، ‫مویرا شدیداً افسرده بود.
‫چه بسا، قصد داشت...
‫تو بهش دلیلی برای زندگی‌کردن دادی.
‫تو زندگی‌ش رو بهتر کردی.
‫ما آثارت رو این‌طوری می‌بینیم، ‫خودت رو هم همین‌طور! از دیدِ مویرا!
‫نظر هلن در مورد کتاب‌هام چی بود؟
‫بگو.
‫هلن خیلی بهت اهمیت می‌داد.
‫سؤالم چیز دیگه‌ای بود، لری.
‫بی‌تعارف بگو. ‫نظر هلن در مورد کتاب‌های وایکارو چی بود؟
‫کارول، تو صراحتاً به ما گفتی که هلن خط قرمزه.
‫آره، ولی می‌دونی چیه؟ این یه‌بار استثناست.
‫نظر هلن در مورد کتاب‌های وایکاروِ من چی بود؟
‫لری؟
‫به نظرش بی‌ضرر بودن.
‫بی‌ضرر؟
‫عبارتی که توی ذهنش استفاده می‌کرد «پشمک» بود. اکثراً!
‫پشمک؟!
‫بله.
‫و همون‌طور که می‌دونی، هلن عاشق پشمک بود.
‫من واقعاً یادم نمیاد هلن هیچ‌وقت پشمک خورده باشه.
‫عه، نه. اون توی زندگی‌ش چهار بار خورده و هر بار...
‫آره. تو پیشش نبودی. ولی واقعاً...
‫از نظر هلن، تو بلد بودی مخاطب رو راضی کنی.
‫و بابت زندگی زیبایی که برای خودتون ساخته بودین ‫خیلی قدردان بود،
‫زندگی‌ای که ثمرۀ وایکارو بود.
‫اون خیلی بهت افتخار می‌کرد.
‫نظر هلن در مورد رمان چاپ‌نشده‌م چی بود؟
‫«پیلۀ تلخ».
‫نظرش چی بود؟
‫کارول. این طرز پرس‌وجو اصلاً...
‫- می‌شه در مورد یه چیز دیگه حرف بزنیم؟ ‫- می‌خوام بدونم.
‫اگه بهم بگی، خوشحالم می‌کنه.
‫از نظر هلن بد نبود.
‫«بد نبود» یعنی خوب بود؟
‫یا «بد نبود» یعنی...
‫معمولی؟!
‫آره، «معمولی».
‫دویست صفحۀ آخر چی؟
‫هلن از صفحۀ ۱۳۷، پاراگراف سه، ‫ادامه‌ش رو دیگه نخوند.
‫اون کتاب، ۴۸۹ صفحه‌ست.
‫دو صفحۀ آخر رو خوند. به نظرش جمع‌بندی خوبی داشت.
‫- اگه انقدر ازش متنفر بود... ‫- ازش متنفر نبود.
‫اگه انقدر ازش متنفر بود، چرا بهم گفت چاپش کنم؟
‫چون با «وال» صحبت کرد، و اونا به این نتیجه رسیدن ‫ که به آیندۀ شغلی‌ت لطمه نمی‌زنه.
‫و خوشحالت می‌کنه.
‫برو بیرون.
‫[صداقتِ عجیبی دارن. نمی‌تونن دروغ بگن.]
‫سلام، کارول.
‫بده من.
‫ممنون.
‫اینم می‌خوای؟
‫ماشین پلیست رو دوست داری؟
‫آره.
‫یه نکتۀ جالب،
‫افسر پلیسی که اون وسیله نقلیه رو می‌روند،
‫خواهرشوهرِ معلمِ کلاس سومِ پسرش
‫عضو رسمی باشگاه طرفدارهای وایکارو بود.
‫وای. مو به تنم سیخ شد!
‫ببین، در مورد اون قضیه...
‫اگه آینده‌نگرتر بودم و می‌فهمیدم که
‫شماها انقدر سخاوتمندید که مواد منفجرۀ واقعی بهم می‌دید، ‫این اتفاق نمی‌افتاد، و پشیمونم.
‫نه بابا، این چه حرفیه؟
‫خب، متأسفم که آسیب دیدی.
‫حال و حوصله داری به چندتا سؤال جواب بدی؟
‫صددرصد.
‫حدود یه هفته پیش، معاون وزیر کشاور...
‫خب، منظورم شمایید. ‫می‌دونم همه‌تون یکی هستید. اصولش رو می‌فهمم.
‫بگذریم؛ همه‌تون، در قالب معاون وزیر...
‫به من گفتین که خودتونم دقیق نمی‌دونید ‫این‌ها چجوری اتفاق میفته.
‫این «الحاق» رو میگم. ‫حالا سؤالم اینه که.. الان فهمیدین؟
‫بله، الان اطلاعات خیلی بیشتری ‫راجع‌بهش داریم.
‫خب... راهی برای خنثی‌سازیش وجود داره؟
‫الحاق رو میگم.
‫یا راهی براش وجود نداره؟
‫زوشا؟
‫کارول، ما خیلی دوست داریم تو رو ‫خوشحال کنیم، ولی...
‫نمی‌تونیم به همچین سؤالی جواب بدیم.
‫صحیح. منتها با جواب ندادن ‫بهم جواب دادی.
‫چون فکر نمی‌کنم شما بتونید دروغ بگید. ‫به‌نظرم اصلاً تواناییش رو ندارید.
‫اما اگر جواب منفی بود ‫قطعاً بهم می‌گفتی.
‫- خیلی متأسفیم که این اذیتت می‌کنه. ‫- به من میاد اذیت باشم؟
‫این قیافۀ خوشحالِ منه.
‫خب بهتون تبریک میگم. ‫بالأخره موفق شدین.
‫بزودی همه‌چیز رو می‌فهمی.
‫و خیلی حس بهتری پیدا می‌کنی.
‫آبشار آزادی.
‫می‌دونی چی رو میگم، مگه نه؟
‫معلومه که می‌دونی. ‫شما همه‌چیزو می‌دونید.
‫بگو. ماجرای اردوی آبشار آزادی رو تعریف کن.
‫تو ۱۶ سالت بود. تازه داشتی ‫خودتو می‌شناختی. بعد مادرت...
‫آره ادامه بده. بگو چی‌کار کرد؟
‫فرستادت به یه... اردوی تبدیل‌درمانی ‫تو شهر کاوینگتونِ تنسی.
‫اردوی آبشار آزادی. ‫هیچ‌وقت اونو نبخشیدی.
‫خب...
‫تجربۀ وحشتناکی بود برات.
‫مشاورهای اونجا یک‌سری...
‫یک‌سری از مزخرف‌ترین آدمایی بودن ‫که تا الان تو زندگیم دیدم.
‫و مدام لبخند می‌زدن. ‫عین شما.
‫ما خیلی متأسفیم، کارول. اما ما همه‌ی ‫موجودات رو یکسان دوست داریم و می‌پذیریم.
‫باشه. اگه انقدر پذیرا هستین، ‫دلیل کاری که دارید با من می‌کنید چیه؟
‫می‌خواید منم شبیه خودتون کنید. ‫بااین‌که می‌دونید من نمی‌خوام.
‫تو هم می‌خوای ما رو عوض کنی، مگه نه؟
‫مگه الان نپرسیدی امکان‌پذیره یا نه؟
‫یه نکتۀ دیگه هم هست که ‫می‌تونی در نظر بگیری.
‫ما می‌دونیم جای تو بودن چه حسی داره.
‫تنهایی کشیدن. زجر کشیدن. ما جای تو بودیم.
‫ولی تو هیچ‌وقت جای ما نبودی.
‫[داروخانه]
‫[محاسبۀ دوز دارو به زبان ساده]
‫[تیوپنتال سدیم؛ داروی هوش‌بری]
‫[تیوپنتال سدیم]
‫- همه‌چی روبراهه، کارول؟ ‫- آره.
‫اگه دنبال چیزی می‌گردی کمکت کنم؟
‫هروئین دارین تو دست‌بالتون؟
‫مطمئنی که فکر خوبیه؟ ‫اونم بعد از اتفاق دفعۀ قبل؟
‫چی بگم والا؟ سال دوم دانشگاه سخت بود.
‫البته که نسبت به وضعیت الان ‫حکم بهشت رو داشت.
‫کارول، این نکته رو باید بدونی. ‫ما یه عالمه آدم اینجا داریم که
‫در حال درمانِ اعتیاد جسمی‌شون هستن.
‫بعضی‌هاشون ممکنه دووم نیارن.
‫فقط گفتم... در نظر داشته باشی.
‫فکر کردی مامان‌بزرگمی؟
‫شما نابغه‌ها دیروز یه نارنجک دادین دست من.
‫حالا واقعاً می‌خواین هروئین رو ازم دریغ کنین؟
‫متأسفانه این بیمارستان هروئین موجود نداره.
‫اُپیوئیدهای دیگه داریم.
‫مخدرهایی که تحت شرایط کنترل‌شده‌تری تولید شدن.
‫اکسی‌کدون کفایت می‌کنه؟
‫نزدیک‌ترین هروئین خالص ‫با اینجا ۱۳ کیلومتر فاصله داره.
‫همین‌الان تو راهه.
‫دیدی؟ شما اگه از دل و جون مایه بذارید ‫از پیتزا دومینو هم فِرزترید.
‫سرسوزن‌ها کجا هستن؟
‫می‌تونیم پیشنهاد بدیم که ‫هروئین رو اسنورت کنی؟
‫از آخرین باری که تزریق کردی ‫چند سالی می‌گذره.
‫نه. کار رو نصفه‌نیمه انجام نمیدم.
‫می‌خوام مثل «سید ویشس» ‫تو هتل چلسی کارو در بیارم.
‫این...
‫کاملاً بی‌تأثیرگذاره.
‫- بی‌تأثیر... ‫- چی چی؟
‫این اصلاً... این کوفتی کار نمی‌کنه.
‫خودمم و خودم.
‫دلم برات تنگ شده. دلم برات تنگ شده. ‫دلم برات تنگ شده. دلم برات تنگ شده.
‫«گفت: "نکن"
‫شن روانِ سیاه از لباسش می‌ریخت، ‫پیکری در سایه.»
‫این فیلم خوبی می‌شه.
‫«او به آرامی برگشت تا ‫صاحب صدای گوش‌خراش را ببیند.»
‫گوش کن. من اونقدرا هم بد نیستم.
‫و راستی اون...
‫خانم... خانم دزد دریاییـه که فرستادن، ها؟
‫رابان. ببخشید.. ببخشید. ‫منظورم زوشا بود.
‫اسمش زوشائه. عه، تو اسمشو نمی‌دونی ‫آخه من می‌دونم. زوشا.
‫خیلی احمقی.
‫اصلاً هرچی.
‫چقدر اون دختر رو مُخـه.
‫خیلی، ناجور رو مخمه. همه‌ش می‌خنده.
‫«سلام. عه سلام، کارول. ما... ‫ما فقط می‌خوایم تو رو خوشحال کنیم.»
‫وِر وِر وِر.
‫این‌جوریه که: «اوه، اوه. ما همه‌ی دنیاییم، ‫و خیلی با این قضیه حال می‌کنیم!»
‫«زندگی یه پیاده‌وری طولانی ‫زیر نور آفتاب توی پارکـه،
‫وقتی یکی از ما بشی. جونمی‌جون!»
‫محاله. هیچ آدم نرمالی انقدر شاد نیست. ‫یه کاسه‌ای زیر نیم‌کاسه‌تونه!
‫در ضمن.. چرا حالا انقدر خوشگله؟
‫کار دراومد.
‫سلام کارول.
‫کارول.
‫سلام.
‫تو بنظر...
‫آره.
‫انگار رنگ و روت برگشته.
‫ممنونم.
‫امروز حال‌مون خیلی بهتره.
‫خوبه. خیلی خوبه. ‫نظرت چیه بریم هواخوری؟
‫هروئین چطور بود؟
‫عه.. انداختمش دور.
‫آره. فازش نبود.
‫خب راستشو بگم، ترس برم داشت.
‫احتمالاً صلاح بوده.
‫خب...
‫کِی قراره مرخصت کنن؟
‫یعنی خودتون کی قراره مرخص‌تون کنید؟
‫احتمالاً یکی دو روز دیگه. ‫یا زودتر اگر به تخت اضافی نیاز پیدا کنیم.
‫چه عالی.
‫میگما، تو که همه‌چیزو می‌دونی.
‫موزیکِ آسانسورا چی شد؟
‫- چرا دیگه موزیکی پخش نمی‌کنن؟ ‫- دوست داری موزیک باشه؟
‫چرا که نه.
‫روز قشنگیـه.
‫بله. ممنون که آوردی‌مون بیرون.
‫خب، می‌دونم گیر افتادن تو بیمارستان ‫چقدر آزاردهنده‌ست.
‫این بیرون بهتره، نه؟ یکم...
‫یکم آفتاب می‌خوره بهت؟
‫خیلی خیلی خوبه.
‫بنظرت هوا الان چند درجه‌ست؟ ‫حدوداً...
‫۸۰؟
‫خب، الان دمای هوا ۲۷.۷۷۸ درجۀ سانتی‌گراد
‫یا ۸۲ درجۀ فارنهایت‌ـه.
‫سرعت وزش باد سه کیلومتر در ساعت ‫از...
‫از کجا؟
‫از جنوب... جنوب شرقی...
‫احتمال بارش چقدره؟
‫بارو...
‫زوشا، هستی با من؟ ‫می‌خوام به چندتا سؤال دیگه جواب بدی، خب؟
‫چطوری خنثی‌اش کنم؟ ‫چطوری الحاق رو خنثی کنم؟
‫نه.
‫زوشا، چطوری به این ماجرا پایان بدم؟ ‫تو.. تو بهم گفتی که امکان‌پذیره.
‫- ما... نه. ‫- چرا.
‫- چرا. چرا. گفتی. عملاً همینو گفتی. ‫- نه. نه.
‫پس قسمت سختش گذشته، باشه؟
‫حالا فقط کافیه بهم بگی ‫چجوری وضعیت رو به حالت قبل برگردونم.
‫یالا. بهم بگو، بگو. زود باش، زوشا.
‫این‌که چیزی که می‌خوام رو بهم نمی‌دی، ‫ناراحتت کرده؟
‫این ناراحتت کرده؟ ناراحت نباش.
‫چیزی که می‌خوام بدونم رو بهم بگو.
‫آها آره.
‫زوشا، زوشا.
‫کاریه من از دست من برمیاد؟ ‫کاری هست که یک نفر بتونه انجامش بده؟
‫نه، نکنید! ول کن! ولش کنید.
‫نمی‌تونید به من دست بزنید.
‫من اختیار دارم!
‫من قدرت اختیار دارم ‫و شما نمی‌تونید دخالت کنید!
‫از ما دور شین!
‫زوشا، زوشا. چیه؟
‫زوشا، بهم بگو چیه... ‫مثلاً.. یه‌جور ماده شیمیاییـه؟
‫یا یه‌جور دارو؟ ‫زوشا، بهم بگو چیه!
‫خواهش می‌کنیم، کارول. ‫خواهش می‌کنیم، کارول. خواهش می‌کنیم...
‫زوشا، بهم بگو.
‫بگو!
‫راه‌حلش چیه؟ بهم بگو.
‫بهم بگو چیه.
‫بگو. بهم بگو!
‫چی شد... جریان چیه؟
‫اون داره می‌میره، کارول. ‫ایست قلبی کرده.
‫اجازه میدی نجاتش بدیم؟
‫آره.
‫ما رو ببخش، کارول.
‫در حال آنالیز ‫در حال آنالیز
‫شوک توصیه می‌شود ‫از بیمار فاصله بگیرید
‫« ترجمه به فارسی: سروش و محمد سید »