‫« ترجمه به فارسی: سروش و محمد سید »
‫[شمارش معکوس: ۲۶۱۷ روز و ۱۰ ساعت و ۳۰ دقیقه و...]
‫همون‌طور که می‌دونید،
‫نژاد بشر، در کنار یخچال‌های طبیعی ‫در عصرهای یخبندان رشد کرد.
‫سرما عصب‌های باستانی رو تحریک می‌کنه.
‫به آدم، حس یه ارتباط غریزی با جهان رو می‌ده.
‫برای ساخت این هتل، ‫از بیشتر از ۳۰۰ تُن یخ استفاده کردیم،
‫و مهمون‌ها وقتی می‌فهمن چقدر برف استفاده شده، ‫تعجب می‌کنن.
‫بیشتر از ۱۰٬۰۰۰ تن!
‫وای، خیلی زیاده.
‫خوشبختانه، نروژ کلی برف و یخ داره.
‫این بلوک‌های یخی این‌جوری ساخته شدن
‫که یخِ روی رودخونه‌مون رو با دقت، ‫موقعِ منجمد شدن صاف کردیم،
‫بعد جداشون کردیم، ‫و توی یه غار نزدیک به اینجا نگه‌شون داشتیم.
‫هر چیزی که می‌بینید، تابستون آب می‌شه.
‫ما هر سال از هنرمندها و استادکارهای مختلف ‫کمک می‌گیریم تا دوباره بسازیمش،
‫برای همین هر بار اقامت در اینجا، ‫واقعاً تجربه‌ای تکرارنشدنی‌ـه.
‫اینجا هم اتاق شماست.
‫اتاق «کوی».
‫وای. چه سوزی داره.
‫اتاق‌های مهمان، یه‌کم از بقیۀ جاهای هتل گرم‌تره.
‫حدود منفی ۲۰ درجۀ سانتی‌گراد.
‫خیلی خیلی سرد نیست.
‫وقتی بهش عادت کنید می‌بینید خیلی نشاط‌آوره.
‫به قول ما، حس می‌کنید «سام پلومن ای اِگِت» هستید.
‫مثل زرده توی تخم‌مرغ. ‫(کنایه از جای دنج و راحت)
‫خیلی‌خب، قشنگ بود.
‫سام... سام پلومن ای اِگن؟ اِگن؟
‫عالی تکرار کردین.
‫این ماهی‌ها رو
‫پیکرتراش یخ معروف نروژی، ‫«آندرس شِگِستاد رود» با دست تراشیده.
‫اون پارسال جایزۀ «جنگل شمالی» رو
‫توی مسابقۀ پیکرتراشی یخ هاربین برنده شد.
‫قشنگه. حقیقتاً قشنگ نیست؟
‫- تختش از یخه؟ ‫- بله. جذابه، مگه نه؟
‫و شدیداً توصیه می‌کنم ‫نوشیدنی مخصوص هتل رو امتحان کنید.
‫- تخت‌خوابش یخی‌ـه. ‫- این نوشیدنی محصول همین‌جاست
‫و مطمئن باشید که خیلی خاصه.
‫- این خزها خیلی ضخیم‌ان... ‫- یخ. هلن،
‫ما قراره روی یه تخت یخی بخوابیم.
‫می‌تونستم اون صد هزار دلار که به مرکز ناباروری دادم رو ‫اینجا خرج کنم. مثل زردۀ تخم‌مرغ!
‫خب، یه چیز دیگه.
‫سرویس‌های بهداشتی‌تون اون‌طرفه، ‫توی راهرو سمت چپ‌تون.
‫و اگه همون مسیر رو ادامه بدید،
‫می‌رسید به محوطۀ جکوزی آب گرم ما ‫که همیشه بازه.
‫مطمئنم متوجه شدید که آسمون ‫این موقع از سال فوق‌العاده‌ست.
‫هر چیزی احتیاج داشتید، ‫لطفاً بی‌معطلی بهم بگید.
‫ممنون، بیورن.
‫عه، خیلی ممنون.
‫امیدوارم جفت‌تون اقامت لذت‌بخشی داشته باشید.
‫گود نات؟! ‫(شب بخیر)
‫عالیه. گود نات تیل دِی اوسو. ‫(شب شما هم بخیر)
‫خیلی‌خب.
‫اینجا فوق‌العاده‌ست.
‫چطور من نفهمیدم ‫که تختش قراره از جنس یخ باشه؟
‫ما ۱۶ ساعت پرواز کردیم ‫که مثل والت دیزنی منجمد بشیم!
‫والت دیزنی منجمد نشده. اون یه افسانه‌ست.
‫بعدشم اینجا رو ببین!
‫ارزش سفرش رو داشت.
‫آخه واقعاً مجبوریم ‫هر جای عجیب‌وغریبی که ریک استیوز پیشنهاد می‌ده بریم؟
‫مثلاً چی می‌شه ‫یه جایی بمونیم که یه «تجربه» نباشه
‫و صرفاً یه هتل خیلی خوب باشه؟
‫نمی‌تونه جفتش باشه؟
‫یه‌جورایی حس خوبی نداره؟
‫پوست من خیلی سرحال شده.
‫ای خدا. الان جدی هستی؟
‫کی فکرش رو می‌کرد؟ جهنم توی نروژه.
‫بی‌خیال. این دقیقاً مطابق سلیقۀ توئه.
‫عاشق اینی که بهت سخت بگذره.
‫- اونجا چی‌کار می‌کنی؟ ‫- دنبال موبایلتم.
‫- «وال» تا الان باید آمار گرفته باشه. ‫- من توی فرودگاه با وال صحبت کردم.
‫بیا اینجا. یه پتو بکش روی خودت.
‫- خیلی نرم‌ان. ‫- با وال حرف زدی؟
‫چی گفت؟
‫توی لیسته!
‫تبریک می‌گم!
‫- خوبه. عالیه. ‫- آره.
‫حالا بیا اینجا. یه‌کم نوشیدنی بخور. ‫خیلی خوبه.
‫کجای لیست؟
‫بس کن دیگه. پرفروشه.
‫می‌دونم. فقط برام سؤال شده که کجاش.
‫جزو ۲۰تای اول.
‫- ۲۰تای اول؟ ‫- آره.
‫ولی مثلاً، به ۱۱ نزدیک‌تره یا به ۲۰؟
‫رو مُخی!
‫تو رو مُخ‌ترین نویسندۀ آثار پرفروش هستی که می‌شناسم.
‫- بیا اینجا. ‫- چرا؟
‫بیا خب!
‫اینو ببین.
‫اصلاً محشره!
‫وای خدا، همیشه دلم می‌خواست ببینمش.
‫یه‌بار توی کانادا نزدیک بود ببینم،
‫ولی این خیلی بهتر از ‫چیزیه که تصور می‌کردم.
‫یه‌جورایی شبیه محافظ صفحه نمایش‌ـه.
‫وای خدا. بس کن، بس کن، بس کن. بشین.
‫بفرما.
‫خب. گرم‌تر نشد؟
‫گرم‌تر از چی؟
‫تقریباً می‌شه صداش رو شنید، نه؟
‫عه، عه...
‫داره بنفش می‌شه.
‫اونجا رو!
‫یه چیزی رو می‌دونی؟
‫نشستن روی یه بلوک یخی ‫به آدم حس دستشویی داشتن می‌ده.
‫باشه، خب برو دستشویی.
‫باشه، ولی نکنه توالت هم از جنس یخ باشه؟
‫- اگه بهش بچسبم چی؟ ‫- یا برو یا نرو، ولی...
‫[مخابرۀ داخلی]
‫کاپیتان صحبت می‌کنه.
‫بی حرف پیش، امیدوارم دیگه اون چاله‌های هوایی رو ‫تجربه نکنیم.
‫احتمالاً تا یه مدت پرواز آرومی خواهیم داشت،
‫برای همین چراغ بستن کمربندها رو خاموش می‌کنیم.
‫می‌تونی برای خودت توی کابین حرکت کنی، کارول.
‫[۳ روز و ۳ ساعت و ۱۱ دقیقه و...]
‫چیزی برات بیاریم؟
‫نه. کی داره هواپیما رو کنترل می‌کنه؟
‫کارول، توی کابین خلبان ‫کاپیتان «جان مک‌کانل» حضور داره، به‌همراهِ...
‫کمک‌خلبان «تام دیگان».
‫این افراد روی هم رفته ‫۵۱٬۶۱۹ ساعت سابقۀ پرواز دارن.
‫و جفتشون با هر مدلی از این هواپیمای
‫به‌دردبخور و قابل اعتماد ایرباس ای۳۳۰ پرواز کردن.
‫خوب کسایی بهت افتادن.
‫این از خلبانیِ اون پیشخدمتِ «تی‌جی‌آی فرایدیز» عجیب‌تره.
‫دارید این حرف‌ها رو می‌زنید که دوباره نترسم؟
‫- بله درسته، کارول. ‫- لطفاً تمومش کنید.
‫توی فرست‌کلاس خیلی جادارتره.
‫مطمئنی اونجا راحت‌تر نیستی؟
‫صندلی‌هاش تخت می‌شن. ‫می‌تونی یه‌کم استراحت کنی.
‫همین‌جا راحتم.
‫ممنون.
‫توی اسپانیا، ‫اونا فقط انگلیسی‌زبان‌ها بودن، درسته؟
‫هر کی که توانایی مکالمه داشت اومده بود، بله.
‫در مورد اونایی که انگلیسی بلد نیستن بهم بگو.
‫حتماً. چی دوست داری بدونی؟
‫هر چی. همه‌چی.
‫خب، بذار ببینم. «بورا کولاک» هست، ‫یه آب‌نبات‌فروش ۶۸ ساله توی استانبول.
‫ترکی حرف می‌زنه و عاشق گربه‌هاست.
‫توی بالی، «آیدا آیو دِوی» هست. ۲۳ ساله.
‫اندونزیایی و بالیایی حرف می‌زنه. ‫یه آکروبات‌باز و رقصنده‌ست.
‫رقص بارونگ و لِگونگ جوبوگ رو اجرا می‌کنه. ‫همه‌شون خیلی زیبا هستن.
‫بله حتماً. ادامه بده.
‫«سیدوره ملیس» توی ساردینیا، یه ماهی‌گیره.
‫یعنی بود، ‫ولی الان ۸۹ سالشه و بازنشسته شده.
‫«مری کوکسی آکینتولا» هست. ‫توی کشور لسوتو و شهر ماسرو زندگی می‌کنه.
‫چی‌کار می‌کنه؟
‫خانواده‌ش اسبچۀ باسوتو پرورش می‌دن، ‫ولی خودش فقط هشت سالشه.
‫- هنوز در مورد شغلش تصمیم نگرفته. ‫- بعدی.
‫«عبدالکریم الشارعی» ‫توی عدنِ یمن زندگی می‌کنه.
‫یه مؤذن ۳۷ ساله‌ست.
‫مؤذن. اون دیگه چیه؟
‫با آواز مذهبی، دعوت می‌کنه به عبادت.
‫صدای تِنور قوی‌ای داره. ‫(زیرترین نوع صدای مردان)
‫اونم عاشق گربه‌هاست.
‫خیلی‌خب. ولی هیچ دکتر متخصصی نیست؟
‫هیچ دانشمند یا یه‌جور متخصصی؟
‫چرا. طبق مجلۀ «تایم اَوت»،
‫«تاکئو کیتاناکا» از اوساکا ‫ بهترین نودل اودون رو توی کل منطقۀ کیهان‌شین...
‫منظورم این نبود. نه.
‫خیلی‌خب، این شد... چندتا؟
‫شش‌تا.
‫خب، هیچی در مورد اون مَرده نگفتی که...
‫کجایی بود؟ پاراگوئه. اون چی؟
‫اسمش «مانوسوس اوویدو»‌ـه.
‫ما تا ۳۳ ساعت اول از وجودش خبر نداشتیم.
‫یه تشکیلات انبار اجاره‌ای رو ‫ توی آسونسیون مدیریت می‌کنه.
‫تا حالا که واقعاً با ما ارتباطی برقرار نکرده.
‫عه!
‫می‌خوام باهاش حرف بزنم.
‫اون فقط اسپانیایی و یه‌کم گوارانی حرف می‌زنه.
‫- می‌خوای برات ترجمه کنیم؟ ‫- نه.
‫خودم یه کاری می‌کنم.
‫بلافاصله بعد از اینکه رسیدم خونه.
‫اگه بخوای می‌تونیم همین الان بگیریمش.
‫این مدت یه‌کم برای برقراری تماس بی‌میل بوده.
‫دوباره بگیر.
‫سلام، آقا. اسم من... ‫(به اسپانیایی)
‫فکر کنم قطع شد یا یه همچین چیزی. ‫دوباره بگیر.
‫سلام، من کارول استورکا هستم.
‫من از ایالات متحده هستم.
‫انقدر مزاحم نشید! ولم کنید، عوضی‌ها!
‫دوباره بگیرش.
‫ لعنت بهت، بی‌شرف! ‫(به اسپانیایی)
‫متأسفیم، کارول. ‫فکر نمی‌کنیم مشکلش با شخص تو بوده باشه.
‫خداحافظ، کارول.
‫خواهش می‌کنم واقعاً اگه کاری داشتی...
‫کارول! یه... یه لحظه.
‫یه چیزی برات داریم.
‫همۀ بسته‌های پستی‌ای که ‫تو راه بودن رو برات جمع کردیم.
‫فکر می‌کنیم از چیزی که توی جعبه‌ست ‫ خیلی خوشت بیاد.
‫هر کمکی از دستمون برمی‌اومد حتماً بگو.
‫[خدمات پُستی ایالات متحده]
‫[از طرف هلن اومستد]
‫[خدمات پُستی ایالات متحده]
‫[پست پیشتاز]
‫[ماساژور]
‫سلام، کارول. چی‌کار می‌تونیم برات بکنیم؟
‫دقیقاً از چیزی که توی این جعبۀ پستی هست ‫چی می‌دونید؟
‫هلن برات سفارشش داد. ‫توی تور خیلی استرس داشتی.
‫یه‌ دونه‌ش رو توی فرودگاه آتلانتا امتحان کردی.
‫ولی گفتی زیادی گرونه، ‫برای همین هلن یه دونه‌ش رو آنلاین خرید.
‫واقعاً؟
‫فکر کرد می‌تونه هدیۀ خوبی ‫برای جشن‌گرفتنِ اتمامِ تور باشه.
‫یه هدیۀ خوشامدگویی به خونه.
‫کارول؟
‫خیلی‌خب، بذار یه چیزی رو بگم.
‫هر چی که در مورد هلن می‌دونی رو فراموش می‌کنی.
‫تمام خاطرات. تمام فکرهایی که تا حالا داشته.
‫از توی سرت بیرونش کن. سرهاتون!
‫- کارول، عذر می‌خوایم اگه... ‫- دیگه هیچ‌وقت اسمش رو نیارید.
‫دیگه هیچ‌وقت بهش فکر نکنید.
‫فقط من حق دارم اون رو به یاد بیارم، ‫فهمیدید؟ فقط من.
‫[۴ روز و ۱۲ ساعت و ۳۱ دقیقه و...]
‫پس چطور اسمت «خنگ اعظم» نیست؟
‫خب آخه سه‌تا آدم دیگه توی شهر ‫ با اون اسم بودن.
‫ولی اینش اصلاً مهم نیست.
‫یه روز به خودم جرئت دادم ‫که برم پیش خانم هیکن‌لوپرِ پیر و بداخلاق
‫و ازش بپرسم چرا همیشه اخم می‌کنه.
‫خب، معلوم شد که ‫بدونِ عضلۀ لبخند زدن به دنیا اومده.
‫من بهش گفتم که اخم ‫همون لبخنده که برعکس شده!
‫برای همین از اون به بعد، هر بار که رد می‌شدم، ‫روی سرش وایمیستاد و دست تکون می‌داد!
‫چی دارم می‌بینم؟
‫- صبح بخیر، کارول. ‫- داستان این غذا چیه؟
‫دقیقاً همون غذاییه که ‫تو اون اقامتگاهِ پراوینستاون خوردی.
‫سال ۲۰۱۲؟ یادت میاد؟ ‫رفته بودین کنسرتِ «ایندیگو گرلز» رو ببینین.
‫اون روز خیلی از غذای سرآشپز تعریف کردی. ‫و این تو خاطرِ هلن موند.
‫- پنکیک‌ها با آرد سورگوم... ‫- یعنی به خودتون اجازه دادید
‫بشینید واسه من صبحونه درست کنید؟
‫خب، ما می‌دونستیم که یخچالت تقریباً خالیه.
‫تو الان فقط آب گازدار، ‫یه نصفه پاکت شیرِ جو،
‫یه شیشه زیتون سبز، یه شیشه زیتون سیاه، ‫یه شیشه زیتون قرمز...
‫- بهتون گفتم هلن خط قرمزمـه. ‫- بله البته، کارول.
‫پس چطوری شما حرو...
‫شما از کجا می‌دونید ‫تو یخچال من چی هست؟
‫ترسا از شرکت «مری میدز» ‫[شرکت خدمات نظافتی]
‫قبل از اینکه از تور کتابت برگردی، ‫گفته بودی بیان خونه‌تونـو تمییز کنن.
‫غذا باب میلت نیست؟
‫دوست داری یه‌چیز دیگه برات تدارک ببینیم؟
‫نه‌خیر.
‫دوست دارم دست از سرم بردارین.
‫دیدین همه‌چی رو نمی‌دونین، عوضی‌ها. ‫سه‌چهارمِ پاکت شیره.
‫[اسپراوتز؛ بازار محصولات کشاورزی]
‫چه بلایی.. سر اینجا.. اومده؟
‫- سلام کارول. ‫- چه بلایی سرِ اسپراوتز من اومده؟
‫شما مثل گرینچی هستید که سوپرمارکتا رو می‌دزده؟ ‫[گرینچ: کاراکتر بداخلاقی که کریسمس را خراب می‌کند]
‫عذر می‌خوام. ما داریم منابع‌مون ‫رو یکپارچه می‌کنیم
‫که کالاهای مفید رو برای توزیع ‫یک‌جا جمع کنیم.
‫غذا، دارو، و هرچیز مفیدی که ‫مال فروشگاه‌ها یا کسب‌وکارها
‫یا خانه‌های شخصی قدیمی، بودن.
‫آخه این‌طوری کارآمدتر و منطقی‌تره.
‫باشه. باشه. می‌فهمم.
‫آیا به چیز خاصی نیاز داری؟
‫در هر زمان و هر مکانی که بخوای ‫می‌تونیم برات پیک کنیم.
‫نمی‌خوام هردفعه چیزی لازم داشتم ‫زنگ بزنم به شما.
‫نمی‌خوام خدمتگزارم بشین.
‫من یه دختر کاملاً مستقلم. خب؟
‫همیشه همین‌طور بودم. ‫کارامو خودم انجام میدم.
‫فقط می‌خوام اسپراوتزم برگرده به حالت عادی.
‫چشم حتماً. انجام می‌شه.
‫خیلی‌خب.
‫عالی.
‫خب.. چی شد؟
‫جمعه خوبه بنظرتون؟
‫فقط یه تایمِ تقریبی می‌خوام ‫که بدونم کی باید برگردم.
‫چند لحظه دیگه اونجاییم.
‫[۴ روز و ۱۳ ساعت و...]
‫[۴ روز و ۱۴ ساعت و...]
‫[۴ روز و ۱۳ ساعت و ۵۳ دقیقه و...]
‫- تمومه، کارول. بهمون زنگ بزن... ‫- اگه چیزی خواستی و اینجا نبود.
‫- برات سه‌سوته... ‫- ...میاریمش.
‫خوش‌بختانه چندتا کشیشِ دروئید
‫اومدن بودن شهرمون واسه ‫افتتاح استون‌هنج
‫گفتن که می‌تونن جلوشو بگیرن
‫اگه بشه احمق‌ترین دختر شهر رو قربونی کنن
‫نمی‌دونم چرا من دستمو بردم بالا
‫ای بابا.
‫حتماً شوخی‌تون گرفته.
‫سلام کارول.
‫خیلی ببخشید که ترسوندیمت. ‫قصدمون این نبود.
‫واسه چی دارین چراغا رو خاموش می‌کنین؟
‫بله می‌دونیم. یه اشتباهی پیش اومد.
‫توی جدا کردن برقِ خونۀ تو ‫یه‌کم به مشکل خوردیم.
‫الان وصل شد دیگه، درسته؟
‫- برق خونه‌ات رو میگم؟ ‫- بله.
‫باشه.
‫خب چرا دارین برقِ بقیه رو قطع می‌کنید؟
‫برای صرفه‌جویی.
‫فقط برق جاهایی رو قطع می‌کنیم که ‫نیازی ندارن، که البته بیشترشون این‌جورین.
‫چیه؟ شماها نیازی به نور ندارین؟ ‫چشم‌تون تو تاریکی می‌بینه؟
‫عه نه. اصلاً این‌طور نیست.
‫موضوع اینه که دیگه جرم‌وجنایتی نیست ‫که ازش جلوگیری بشه،
‫و ما هم شب‌ها کار نمی‌کنیم. ‫به‌جز کارهای ضروری.
‫مثل تصفیۀ آب، بیمارستان‌ها، ‫یا این‌جور چیزا.
‫صحیح، پس باز بحثِ کارآمدیـه؟
‫بله. تو دو بار از سازمان محیط زیستی «سیرا کلاب» ‫حمایت مالی کردی، گفتیم حتماً درک می‌کنی.
‫اگر دوست داری، خوشحال می‌شیم ‫برق بقیۀ محله رو هم وصل کنیم.
‫نه. مهم نیست. قطعش کن. ‫چه اهمیتی داره؟
‫کارول، کاری از دست ما برمیاد ‫که بتونه خوشحالت کنه؟
‫منو خوشحال کنه؟ چرا؟
‫من که اوکی‌ام. خیلی خوشحالم.
‫هیچ مشکلی ندارم که ‫یه‌دونه نارنجک دستی نتونه حلش کنه.
‫یکی نداری؟
‫چون فکر می‌کنم این می‌تونه یه پایان ایده‌آل
‫برای معرکه‌ترین هفتۀ تاریخ بشر باشه.
‫گور باباش.
‫شاید واسه هیجانِ اون لحظه بود
‫ولی گفتن تنها راه جلوگیری از فوران آتش‌فشان
‫این بود که من بشینم اونجا
‫و اونا یه فَص کتکم بزنن
‫خب... تازه اینو که عمراً باورت بشه
‫- بله؟ ‫- سلام.
‫ببخشید که انقدر طول کشید.
‫- نارنجک دستی. ‫- بله.
‫احساس کردیم که احتمالاً ‫حرفت کنایه‌آمیز بود،
‫ولی نمی‌خواستیم ریسک کنیم.
‫حالا کنایه‌آمیز بود؟
‫آره. معلومه که شوخی می‌کردی.
‫می‌خوای ما اینو...
‫اصلاً می‌دونی چیه؟ ‫خودمون یه‌جوری.. از شرش خلاص می‌شیم.
‫سعی کن حالت خوش باشه، کارول.
‫هی.
‫شما خل‌وچل‌ها نوشیدنی می‌خورین؟
‫اوکیه.
‫نارنجک دستی‌ات هم می‌تونی بیاری.
‫الان وقتی تو اینو می‌خوری ‫کل دنیا از خود بی‌خود می‌شن؟
‫یعنی مثلاً یه بچۀ شش ساله تو سری‌لانکا ‫تلو تلو می‌خوره وقتی تو یه قُلُپ میری بالا؟
‫نه، این‌شکلی نیست.
‫«چیرز» به زبون سانسکریت چی می‌شه؟
‫«چوباماسو»
‫معنی تقریبیش می‌شه: ‫«همه خوشبخت باشن»
‫خب پس. شوت.. شو...
‫شوپی شوپ شوپ.
‫می‌دونستی که واژۀ واکا مشتق کلمۀ وودا ئه، ‫به‌معنی «آب».
‫که شباهت زیادی به عبارت لاتینِ «آکوا ویتای» ‫داره که دقیقاً می‌شه «آبِ حیات».
‫و توی زبون اسکاندیناوی هم می‌شه آکواویت.
‫البته هر نوشیدنی متفاوتـه.
‫یه فکت جالب، ‫ریشه‌ی کلمه وسکی هم همین معنی رو داره.
‫تو زبان گیلی اسکاتلندی می‌شه «ویشکا باها»
‫نه بابا!
‫چیزی که این برندِ خاص رو انقدر خفن کرده
‫اینه که از غلات و سیب‌زمینی درست شده.
‫یه‌مقدار قلیاییـه. ‫مزه‌شو حس می‌کنی؟
‫نوشیدنی‌های ارزون بیشتر اسیدی‌ان.
‫رئیس درست‌کردنشـو از پدربزرگش یاد گرفته.
‫و تو هم اینو با دزدیدن خاطرات اون ‫از ذهنش یاد گرفتی.
‫چقدر وقت دارم تا ‫منو هم تبدیل به یه زنبور کارگر کنید؟
‫سخت می‌شه پیش‌بینی کرد.
‫پیشرفت‌های علمی خیلی بالا و پایین داره.
‫این که نشد جواب. چند وقت؟
‫ما داریم بدون‌وقفه روش کار می‌کنیم.
‫ممکنه همین دو هفته دیگه باشه، ‫یا ممکنه هم چند ماه یا بیشتر طول بکشه.
‫واسه کسی که همه‌چیزِ جهان رو می‌دونه ‫بازۀ زمانیت زیادی گسترده بود.
‫درهرصورت، من دیر یا زود به فنا میرم.
‫شرمنده‌ام، کارول. ‫این برای ما یه ضرورتِ بیولوژیکیـه.
‫شماها حرفاتون کاملاً بی‌منطقـه.
‫اینو می‌دونستی؟
‫بهم میگی: «ما می‌خوایم خوشحالت کنیم»
‫میگی: «زندگیت دست خودته»
‫و «اختیار» ‫کلی قدرت اختیار دارم، ولی...
‫یعنی گمونم اختیار دارم ‫تا جایی که ازم بگیرینش، درسته؟
‫کارول...
‫اگه از کنار یه دریاچه رد بشی ‫و ببینی یه نفر داره غرق می‌شه،
‫جلیقه نجات میندازی براش؟
‫معلومه که میندازی.
‫بهش فکر نمی‌کنی، صبر نمی‌کنی، ‫سعی نمی‌کنی اول ازش رضایت بگیری.
‫فقط درجا جلیقه رو میندازی.
‫یعنی الان من دارم غرق می‌شم؟
‫فقط خودت خبر نداری.
‫خب شماها شستشوی مغزی شدین، قضیه اینه.
‫آخه من نمی‌دونم این ذهن مخلوطِ ‫مسخرۀ شما چیش انقدر خفنه؟
‫نه، بذار حدس بزنم...
‫همه‌ش منظره‌های زیباست ‫و هیچی جز شادی و رضایت حس نمی‌کنید.
‫طَبَق طَبَق شادی و آرامش ‫و همه‌چیز بی‌عیب و نقصـه.
‫هر ثانیه از هر روز شبیه زندگی ‫داخل یه کارت پستال می‌مونه.
‫عملاً مثل تمام ویژه‌برنامه‌های ریک استیوز، نه؟
‫از همین مزخرفات؟
‫مثل اینه دارید داخل جنگل قدم می‌زنید ‫و نم نمِ بارون داره میاد
‫و درخت‌ها انقدر بلندقامتن ‫که نوک‌شون رو نمی‌بینید.
‫یا تو آبراهه‌های آمستردام قهوه می‌نوشید،
‫و زندگی‌تون شبیه تبلیغاتِ یه برند قهوه‌ست.
‫یا دارید موقع غروب آفتاب کنار ‫یه ساحل فوق‌العاده تو کرواسی قدم می‌زنید.
‫یا که انگار تو نروژید، بالای مدار شمالگان ‫توی...
‫توی یه هتلِ یخی.
‫زیر یه‌عالمه پوست خز.
‫بهت گفته بودم هلن خط قرمزه.
‫شما عوضی‌ها ذهن آدمو به بازی می‌گیرین.
‫اوه، این ضامنش رو چقدر سفت کردین توش.
‫لطفاً احتیاط کن.
‫آره. آخه یه نارنجک واقعی ‫میارین می‌دین دست من.
‫کارول، اجازه هست؟
‫تو به من...
‫لعنتی. لعنتی.
‫تو روحش.
‫لعنتی.
‫خیلی‌خب. من میرم کمک بیارم، باشه؟
‫نگران نباش، کارول.
‫کمک تو راهه.
‫می‌تونیم بشینیم پیش‌تون؟
‫باعث خوشحالیه که بهتون بگیم ‫حالِ زوشا خیلی بهتره.
‫یه‌مقدار خون از دست داد، ‫ولی دستگاه عصبی آسیب جدی ندیده.
‫البته ضربۀ شدیدی به سرش وارد شده ‫که می‌خوایم چند روز تحت نظر نگهش داریم.
‫الان داره استراحت می‌کنه.
‫دوست داری یه دست لباس نو برات بیاریم؟
‫کارول، عملکرد سریعت جونشـو نجات داد.
‫برای چی یه نارنجک دستی به من دادین؟
‫خودت خواسته بودی.
‫چرا یه نارنجک مشقی بهم ندادین؟
‫ببخشید اگر اشتباه متوجه شدیم، کارول.
‫اگه الان ازتون بخوام، ‫دوباره یه نارنجک دیگه بهم می‌دین؟
‫بله.
‫حتی بعد از اتفاق دیشب، ‫دوباره یکی دیگه بهم می‌دین؟
‫بله البته.
‫باشه، بازوکا چطور؟
‫و چیزی که بازوکا شلیک می‌کنه؟ ‫راکت یا هرچی.
‫بله.
‫خیلی‌خب.
‫چیز چی...
‫چمیدونم، یه تانک؟
‫اوهوم.
‫بمب اتم چی؟
‫بمب اتم می‌خوای چی‌کار؟
‫بزنم بترکونم؟
‫واسه هیجان. خب، مگه اهمیت داره؟
‫شما دیوونه‌ها به من نارنجک دادین.
‫الان اوکیه بگید نه ها.
‫کار منطقی اینه.
‫و نه به‌طرز جنون‌آمیزی احمقانه.
‫اگه تو واقعاً یه سلاح هسته‌ای بخوای،
‫جنبه‌های مثبت و منفیش رو ‫باهات سبک‌سنگین می‌کنیم.
‫بهت توضیح می‌دیم که ‫می‌تونه خیلی مخرب باشه...
‫بله یا خیر؟
‫نهایتاً...
‫بله.
‫البته این کار لزوماً حس خوبی بهمون نمیده.
‫ولی ما برای اینکه تو رو خوشحال کنیم ‫زمین و زمان رو به هم می‌دوزیم، کارول.
‫حالا بمب اتم می‌خوای؟
‫اجازه بده بعداً بهتون میگم.
‫باشه. باشه.
‫یه لیوان قهوه میل داری؟
‫با یه قاشق شکر و شیر جو، درسته؟
‫- و شاید یه‌مقدار... ‫- می‌تونید برید دیگه.
‫« ترجمه به فارسی: سروش و محمد سید »