ارائه شده توسط وبسایت مووی شو .::MovieSho.Com::.
‫911. مورد اضطراری‎‏تون چیه؟
‫ خیلی رو مُخن، دارم بهت میگم.
‫سلام، پتی. ‫تا دیروقت بیداری.
‫ اون راکون‏های آشغالی ‫ دارن محله رو به گند می‎‏کشن.
‫ دوباره شروع کردن. ‫ الان چند ماهه وضع همینه.
‫آروم بگو، پتی. ‫گفتی راکون کجاست؟
‫ آشغالی همسایه‎ام.
‫ دارم بهت میگم، ‫ بخدا ازشون شکایت می‏کنم، اندی.
‫ قبلا بهت زنگ زدم.
‫ اونا قوطی هاشون رو می‏‎ندازن تو حیاط من، ‫ و اون راهزن میزنه به سرش. ‫«راهزن اسم چاق‏ترین راکون در دنیاست»
‫- شاید قند خونش پایین اومده. ‫- چی؟
‫حیوون نشونه ای از هاری ‫از خودش نشون میده؟
‫ تو یه گربه دوستی یا سگ دوست؟
‫من بی طرفم، پتی. ‫چی می‏تونم بگم؟
‫ بهت گفته بودم که اونجا ‫ دارن توله بزرگ می‏کنن؟
‫ حتما ده دوازده‏ تایی میشن.
‫ مگه واسه صاحب اونا بودن ‫ نباید مجوز داشته باشی؟
یعنی اونا توله های پرخاشگری هستن و اینا
‫ الو؟ الو؟
‫لعنت.
‫ ♪ صبح زود، نقاشی می‏کنم ♪
‫ ♪ میرم بالای تپه ها و کوه ها ♪
‫ ♪ تو فقط به عنوان یه خیال اونجا بودی ♪
‫ ♪ واسه احساسی که هیچوقت بهم دست نداد ♪
‫ ♪ و می‎دونم ♪
‫ ♪ هیچی جلودارت نیست ♪
‫ ♪ تو و اون مضطرب بودین ♪
‫ ♪ سفرهای نیمه‎شب و پارکینگ‏ها ♪
‫ ♪ همونطوری که انتظار می‎رفت ♪ ‫ ♪ رفتین سر خونه و زندگی ♪
‫ ♪ ولی اون آزادی رو هیچوقت از دست ندادی ♪
‫ ♪ و می‎دونم ♪
‫ ♪ هیچی جلودارت نیست ♪
‫ ♪ تو میری ♪
‫ ♪ هر طرفی که باد بوزه ♪
‫♪ یه آدم 21 ساله ی ساده ♪
‫ ♪ کس دیگه ای رو پیدا کردم ♪ ‫ ♪ که نگه‎دارِ اسمم باشه ♪
‫ ♪ زنگ‏ های سر صبح و من منتظر... ♪
‫ ♪ یه لحظه بودم، ولی تو هیچوقت نیومدی ♪
‫ ♪ و می‎دونم ♪
‫ ♪ هیچی جلودارت نیست ♪
‫ ♪ تو میری ♪
‫ ♪ هر طرفی که باد بوزه ♪
‫[ - هنوزم داری از مامانت مراقبت می‏کنی؟ ] ‫[ - نه الان حالش بهتره، ممنون. ]
‫[ به نیویورک برمی‏گردی؟ ]
‫[ چرا بیام، حداقل اینجا می تونم ‫بدون اجاره دادن به هیچ‎جا نرسم. ]
‫صبح بخیر. ‫چه کمکی براتون از دستم برمیاد؟
‫گمش کردم.
‫ببخشید؟
‫گوشیم.
‫افتاد.
‫افتاد تو... افتاد تو... ‫لعنت.
‫گوشیت رو گم کردی؟
‫آره. ‫آره، افتاد
‫افتاد
‫خدایا. ‫لعنت! لعنتی!
‫طوریت نیست، روبراهی.
‫یه ماه پیش، گروهبان، ‫اصلا نمی‎تونستی کلمه‎‏ای واسه گوشی پیدا کنی.
‫من که میگم همین پیشرفته.
‫می‎دونم سخته.
‫فقط می‎ خوای مثل قبلا باشی.
‫خیلی‏ خب، یه نفس عمیق بکش.
‫یالا.
‫و بده بیرون.
‫طوریت نیست.
‫خوبی.
‫- بیا دوباره انجامش بدیم. ‫- باشه.
‫- سلام، عزیزم. ‫ سلام، مامان.
‫تولدت مبارک!
‫اوه، تولد بزرگیه.
‫- 30 سالگی. آره، یادم ننداز.
‫شیفتت چطور بود؟
‫مثل همیشه.
‫هنوزم واسه ناهار هستی؟
‫حتما.
‫می‏خوای لباس عوضی کنی یا
‫نه.
‫اگه سر کار حوصله ت سر رفته، ‫یه کار دیگه پیدا کن که خوشت بیاد.
‫مامان.
‫دارم سعی می‏کنم بهت بگم که ‫نیاز به یه برنامه داری، می‏دونی.
‫اگه می‏ خوای برگردی مدرسه، ‫یه سال دیگه صبر نکن.
‫همین الانشم مهلت پایین رو از دست دادی.
‫اونطوری باز وام دانشجویی میوفته گردنم.
‫آره، ولی حداقل مدرک تحصیلی می‏گیری.
‫حرفات تموم شد؟
‫تو به نظر خوشحال نمیای.
‫خدایا، اگه می‎دونستم می‏خوای ‫با حرف زدن گیرم بندازی
‫- نه، فقط می‏خوام کمکت کنم. ‫- خب، نمی‏خواد.
‫ببین، ببخشید که نمی‎دونم ‫می‏خوام با زندگیم چیکار کنم.
‫همه که نمی‏تونیم مثل تو ‫به خودمون شک نداشته باشیم.
‫اندی.
‫تو همیشه می‎دونستی که ‫می‏خوای چیکار کنی.
‫تو کمک کردن به آدما کارت خوبه، ‫و من کارم خوب نیست.
‫شاید بابا به درد نخورِ خانواده بوده.
‫به یکی رفتم خب.
‫جری باهوش و بامزه بود، ‫و خیلی دوستت داشت.
‫آره، تو اینطوری بهم میگی، ‫ولی من اصلا هیچی از اون یادم نمیاد.
‫بعضی وقت‏ها فقط میگم ‫کاش اون اینجا بود.
‫می‏دونی، به نظرم تو عادت کردی ‫که حالت گرفته باشه.
‫می‏دونی که چی میگن؟ ‫از رو کفِ زمین که نمیشه افتاد پایین.
‫- تا حالا زیرزمین به گوشت خورده؟ ‫- زیرزمین‏ها هم کف دارن.
‫اون زمینه.
‫زمین هم یه کلمه دیگه واسه کف هستش.
‫زمین طوریه که آدم توش دفن میشه.
‫می‏خوای با کسی حرف بزنی؟
‫اوه، چون حرفای ما خیلی داره کِیف میده؟
‫- منظورم یه روانشناس ـه. ‫- مامان.
‫چیه؟ می‏تونم هزینه‏اش رو بدم. ‫این چک واسه توئه.
‫- واسه یه چیز هیجان ‎انگیز و لذت بخشه ‫- خوبم، نمی‏خواد.
‫واقعا خوبی؟
‫می‎‏ دونی، سخته که هم غذا بخورم ‫و هم به تو اطمینان خاطر بدم.
‫فقط می‏خوام تصمیم بگیری.
‫مطمئنی که نمی‏خوای ‫به جای من تصمیم بگیری؟
‫هی، تو اون پسره رو می‏شناسی؟ ‫همش داره نگاهت می‎کنه.
‫من تنها کسی‎ام که اینجا ‫زیر 60 سالشه؟
‫من اونقدرهام پیر نیستم.
‫می‏دونم که نمی‏خواستی بیای خونه.
‫تقصیر منه که اینجایی.
‫مامان. ‫تو مریض بودی.
‫می تونی برگردی نیویورک. ‫داشتی با آدما آشنا می‎شدی
‫آره، سه تا شغل پاره‎وقتم؟
‫خب، به اینکه با کسی حرف بزنی ‫فکر می‏کنی؟
‫چرا؟ ‫تو که بیماریم رو تشخیص دادی.
‫بس کن.
‫من دوستت دارم.
‫لورا؟
‫تو فوق العاده و زیبایی.
‫و می دونم که راهت رو پیدا می‏کنی.
‫باورم نمیشه که ندیدیمت.
‫بتسی، سلام. چطوری؟ ‫دخترم اندی رو که می‏شناسی.
‫چطوری، عزیزم؟ ‫این شلی هستش.
‫- سلام. سلام.
‫تو واقعا یه معجزه‎گری.
‫- وضع بابام خیلی بهتر شده. ‫- خوبه.
‫حتی وقت گیرم اومد که ‫شلی رو واسه رفتن آماده کنم.
‫- دانشکده پزشکی، درسته؟ ‫- بله، خانوم.
‫- آره، تبریک میگم. ‫ ممنون.
‫آره، ببخشید.
‫شلی تو فکر شاخه تومور شناسی کودکانه.
‫می‏دونم هنوز زوده، ‫ولی هیچوقت زیادی زود نیست.
‫این حرف نداره.
‫- آره، می‎دونم. ‫ شلی؟
‫- خدایا. ‫ وای، خدای من.
‫فرار کن، اندی!
‫اندی، بخواب رو زمین!
‫برو.
‫ ببخشید، نفهمیدم.
‫ گفتی، "دردسر" ؟
‫ چطور می‏تونم کمکتون کنم؟
‫بلند شو، خوک. ‫[ توهینی به پلیس‏ها. ]
‫پاشو!
‫وظیفه ت رو انجام بده!
‫اسلحه ت کجاست؟
‫اون، آه
‫اون اسلحه نداره.
‫اون پلیس نیست.
‫فقط براشون کار می‏کنه، ‫جواب تلفن‏‎ها رو میده، پس
‫حالا می‏تونی بری.
‫دختره‎ی قلابیِ به درد نخور!
‫صبر کن!
‫به من شلیک کن.
‫اندی، برو! ‫برو، اندی، برو!
‫- برو کمک بیار! خفه شو!
‫ خیابون 15 بیکر، پلاک
‫مامان. ‫حواست هست؟
‫سردمه.
‫داره برف میاد؟
‫نه.
‫اوه، اون داره برمی‏گرده.
‫هی، در امانی.
‫مامان؟ مامان؟
‫حالت خوبه؟
‫زنِ 52 ساله، ‫دست چپش چاقو خورده.
‫سطح هوشیاریش پایینه.
‫اندی؟
‫باهاشون حرف نزن.
‫با کیا؟
‫پلیس.
‫اندی.
‫فقط منتظر یه جراح پلاستیکن.
‫- حالش خوب میشه؟ ‫ اوهوم.
‫حس می‏کنی که دارم ‫به انگشت ‎هات دست میزنم؟
‫به زور.
‫جراح داره میاد.
‫ممنون.
‫ تیرانداز، مَردی سفید پوست ‫ در اوایل 20 سالگیش اکنون مُرده.
‫هی، تو معروف شدی.
‫ که از سلاح خودش علیه اش استفاده کرد.
‫ درحالی که پلیس همچنان خانم را شناسایی نکرده، ‫ اهالی شهر می‎گویند که اسم ایشون لورا اولیور هست،
‫ یک آسیب شناس زبان گفتاری ‫ و مقیم دیرینه بل‎آیل می‎باشد.
‫ یک پزشک در مرکز مراقبت از کهنه سربازان ساوانا گفته،
‫ که اولیور در طی این کشمکش زخمی شده ‫ و در این بیمارستان تحت درمان است.
‫ شاهدان عینی اولیور ‫ را در شبکه های اجتماعی تمجید کردند،
‫ می‎‏‏گویند که او احتمالا جان بسیاری را نجات داده است.
‫ این حادثه ساکنان این شهر آرام را شوکه کرده
‫ که کم ترین میزان جرم را
‫اندی، بهتره بری خونه.
‫من خوبم.
‫آندریا، به زور می‎تونی وایسی.
‫به محض اینکه از جراحی اومد بیرون ‫بهت زنگ میزنم.
‫حرفای مامان اصلا جور در نمیومد. ‫اون
‫فکر می‏کرد برف میومد، ‫و بهم گفت که حرف نزنم با
‫به تو چی گفت؟
‫آندریا اولیور؟
‫من کارآگاهِ گروهبان ویلسون هستم.
‫ایشون کارآگاه شولتز هستش.
‫از اداره پلیس ساوانا.
‫با تحقیقات داریم به بل‎ ‎آیل کمک می‎کنیم.
‫میشه خصوصی صحبت کنیم؟
‫الان وقت خوبی نیست.
‫و شما؟
‫نا پدریِ اندی، گوردون اولیور.
‫و حال همسرتون چطوره؟
‫همسر سابق. ‫داره از عهده ش بر میاد، ممنون.
‫خانوم اولیور، بی زحمت اتفاق ‫رو برامون تعریف کنین.
‫فقط بگین که چه اتفاقی افتاد.
‫آم
‫حالتون خوبه؟
‫اون... ‫می‎دونین، کل شب رو بیدار بوده.
‫- بعد این اتفاق افتاده. مشخصه که اون... ‫- البته، درک می‏‎کنم.
‫ببینین، چطوره من بگم که ما چی می‎دونیم؟
‫بعد ببین چیزی واسه ‫اضافه کردن بهش داری یا نه.
‫می‏خوای بشینی؟
‫تیرانداز رو می‎شناختی؟
‫آه، نه.
‫اسمش جونا هلسینگر هستش. ‫25 ساله.
‫ظاهراً خانوم جوونی که بهش شلیک شد، ‫شلی برنارد،
‫سه هفته پیش باهاش بهم زده بوده. ‫اونم خیلی باهاش خوب کنار نیومده.
‫خدای من.
‫طبق گفته شاهدها، ‫هلسینگر ازت انتظار داشته که اونو بکشی.
‫یونیفرمت رو دیده، ‫به خودکشی به دست پلیس فکر کرده.
‫ولی از اونجایی که مسلح نبودی
‫عجب کاری بوده، ‫کاری که مامانت کرد.
‫اون تو ارتش خدمت می‎‏کنه؟
‫ویدئو رو دیدی؟
‫یکی تصمیم گرفته که فیلم‎برداری کردن از تیراندازی ‫مهم‏تر از اینه که به 911 پیامک بفرسته.
‫ - برو، فرار کن! کمک بیار! اندی، برو! ‫ - خفه شو!
‫مامان! حالت خوبه؟ ‫مدت زیادی اون داخل بودی.
‫- سلام، عزیزم. سلام.
‫خانوم اولیور، من کارآگاهِ گروهبان ویلسون
‫ببخشید، فکر نکنم
‫فقط ده دقیقه از وقتتون رو می‏خوایم.
‫نه، من خیلی خسته‎ام.
‫میگم دفترم تماس بگیره ‫و باهاتون یه قرار تعیین کنه، باشه؟
‫حتما.
‫- مراقب خودتون باشین. همچنین.
‫خیلی خب، بیا برت گردونیم تو اتاقت.
‫من میرم خونه.
‫لورا؟
‫- ولی تو تازه جراحی کردی. ‫- من از بیمارستان‏ها متنفرم، گوردون.
‫بابا، می‏خواد بره خونه.
‫باشه.
‫میشه ماشین رو بیاری در پشتی؟ ‫کلی خبرنگار دم در ورودی وایسادن.
‫باشه.
‫بهشون چی گفتی؟
‫هیچی. ‫فقط می‏خواستن بدونن که چه اتفاقی افتاد.
‫- از این همه توجه خوشم نمیاد. ‫- آره، بیا از اینجا ببریمت.
‫نه. نمی تونیم این کارو بکنیم.
‫قرار نیست تو دوباره ازم مراقبت کنی.
‫می‎دونم، یه فکریش می‏کنیم.
‫هیچوقت نباید برمی‏گشتی.
‫مامان، چیزی نیست.
‫دوئین؟ ‫دوئین، میشه لطفا وسایلم رو بهم بدی؟
‫حتما.
‫تو برو پیش گوردون. ‫من یه دقیقه دیگه میام.
‫اندی؟ ‫می‎‏تونی این کارو بکنی؟
‫آره.
‫- باورت میشه؟ ‫ معرکه س
‫- آره. ‫ ولی خدای من.
‫فقط باورم نمیشه.
‫ جای تعجب هم نداره که این ویدئو داره ‫ در فضای مجازی دست به دست میشه.
‫ این زن رو تماشا می‏کنی ‫ و فقط نمی‏تونی
‫ممنون، دوئین.
‫خب. ‫همه‏چی ردیفه.
‫ممنون.
‫چه داروهایی بهت دادن؟
‫می‏تونی خونه گوردون بمونی.
‫چی؟
‫حداقل واسه امشب.
‫من تنهات نمی‎ذارم.
‫ببین، به اندازه کافی اینو عقب انداختیم.
‫چی رو عقب انداختیم؟
‫تو باید بری جدای خودت زندگی کنی.
‫مامان، خیلی داری عجله می‏کنی.
‫نه، گوش نمیدی چی میگم. ‫دارم جدی میگم.
‫ببخشید، میشه بعداً ‫راجع‎به این مسئله حرف بزنیم؟
‫نه، تو باید زندگیت رو شروع کنی،
‫- حالا زندگیت هر شکلی که باشه. ‫- می‎فهمم.
‫و می خوام امشب از خونه‎ام بری. ‫فقط
‫ببخشید، ولی این یکم به نظر دیوونگی میاد.
‫خب، برام مهم نیست که ‫چطور به نظر میاد.
‫چرا داری این کارو می کنی؟
‫- بخاطر اینه که من... چون تو
‫- چی؟ یه آدم بالغی!
‫پس دیگه مثل آدمای بالغ رفتار کن.
‫ - اینا جاشون پایینه؟ ‫ آره.
‫ هر دقیقه ممکنه برسه.
‫ آره، فیلم رفتنش رو می‏گیریم.
‫ اطلاعات کمی درمورد لورا اولیور وجود دارد،
‫ زن جورجیایی که اوایل امروز ‫ عمل قهرمانانه اش
‫ جلوی چیزی را گرفت که ممکن بود ‫ وحشی‎گری مرگبارتری باشد.
‫ همسایه ها می گویند که ‫ اولیور یک درمانگر متعهد است،
‫ که چندین دهه در مرکز مراقبت از کهنه سربازان ساوانا کار کرده،
‫ و در موسسات خیریه محلی فعالیت دارد.
‫ فیلم درگیری فوق العاده او با مرد مسلح
‫ تاکنون نیم میلیون بازدید داشته است.
‫ اولیور که در حال بهبودی از جراحات ‫ ناشی از حمله می‎باشد
‫ به درخواست های مصاحبه پاسخ نداده است.
‫ تیراندازی امروز در بل آیل
‫اخبار رو دیدی؟
‫یه مشکلی داریم.
‫خودشه.
‫مراقب باش.
‫برات چای دم می‎‏کنم.
‫بهتره وسایلت رو جمع کنی.
‫چیزه دیگه ‏ای لازم نداری؟
‫نه. فقط
‫اندی رو با خودت ببر.
‫لورا، امروز به اندازه کافی گند بوده.
‫می‎دونم.
‫پس، واسه دخترت سخت‏ترش نکن.
‫اوهوم.
‫مطمئنی این بهترین راه ‫واسه انجام این کاره؟
‫می‏دونستم که اون پسر ‫می‏خواست یه کاری بکنه.
‫تو چشم‏هاش دیدم.
‫و بعد بتسی یه ریز حرف میزد.
‫تو جلوش رو گرفتی.
‫مهم نیست، الان دیگه دیره.
‫هی.
‫بهشون زنگ بزن.
‫شب بخیر.
‫یکم استراحت کن.
‫ ♪ چراغ‏‎ها تو سلول‏هام کم‎ نور میشن ♪
‫ ♪ تو ذهنم یه روز رو پشت سرهم زندگی می کنم ♪
‫[ - برات دعا می‏کنیم. ] ‫[ - وای خدای من، این خیلی غم انگیزه، خیلی دلم برات تنگ شده. ]
‫[ اون مامان خیلی خفنه! ‫مرتیکه عوضی رو خوب سرویس کرد. ]
‫[ نیروی پلیس ما جوکی بیش نیستن. ]
‫ ♪ هیچی نمی‏تونه منو محدود کنه ♪
‫[ یکی می‏تونه بهم توضیح بده که چرا پلیس‏های این کشور یا یه راست مردم ‫رو می‏کشن یا نمی‏تونن وظیفه‎شون رو انجام بدن؟ چیکار می‏کنین آخه. ]
‫ ♪ یه روز، واسه خودم کسی میشم ♪
‫باید یه غذایی بخورم.
‫اینقدر ازم مراقبت نکن.
‫بیخیال، مجبورم نکن تنهایی نوشیدنی بخورم.
‫لیوان داری؟
‫آره.
‫مامان چطوره؟
‫فکر کنم خوابه.
‫یه روز دیگه واسه جشن گرفتن پیدا می کنیم.
‫30 سالگی مزخرفه.
‫من هیچ کاری نکردم.
‫تو رستوران.
‫تو زنده موندی، اندی. ‫فقط همین مهمه.
‫مرکز گفت که باید برم پیش مشاور.
‫مامان از قبل فکر می‏کرد ‫که نیاز به روانشناس دارم.
‫دیدم که چیکار کرد، ولی
‫حس نمی کنم واقعیه.
‫اون خیلی
‫دوری می کنه.
‫اون ترسیده، اندی.
‫چیزی نمونده بود ‫امروز از دستت بده.
‫می دونی، تو همه چیز مامانتی.
‫پس چرا داره از خونه بیرونم می‎کنه؟
‫می دونی که مامانت چطوری با اوضاع کنار میاد... ‫از عالم و آدم دور میشه.
‫فقط زمان نیاز داره.
‫آره. ‫که از من دور باشه.
‫هوم.
‫نظرت چیه امشب پیش من بمونی
‫و بعد ببینم فردا چطور میشه؟
‫فقط باید یه سری از وسایلم رو جمع کنم.
‫باشه، میرم بعداً برمی‎گردم.
‫دوچرخه‏‎ام رو دارم، ‫خودم میام.
‫ساندویچ رو بخور.
‫قراره هوا خراب بشه.
‫ سردمه.
‫ داره برف میاد؟
‫اوه، لعنت.
‫تو کی هستی؟
‫مهم نیست
‫چی می‏خوای؟
‫چیزی واسه حرف زدن وجود نداره.
‫اون پولت رو نمی‎خواد.
‫- پائولا درموردت درست می‏گفت. ‫- پائولا کانده
‫خفه شو.
‫لطفا، نه!
‫خواهش می‎‏کنم! ‫خواهش می‎‏کنم!
‫اندی! اندی!
‫اندی!
‫پاشو.
‫طوریت نیست.
‫اندی، چیزیـ
‫چیزی نیست.
‫اندی!
‫چیز... چیزی نیست.
‫پلیس.
‫- وای خدا، چرا... ‫ چی؟
‫عزیزم، تو 911 رو خبر کردی؟
‫خیلی ‏خب. ‫میشه کمکم کنی؟
‫میشه
‫اونجا قیچی هست، ‫میشه فقط بیاریـ
‫- تو تاریکی می‎بینیش؟ ‫- اونجاست.
‫خودشه. ‫خیلی ‏خب، بیا اینجا و نوارچسب رو ببر.
‫ممنون.
‫خیلی‏ خب، حالا می‏خوام جیب‏هاش رو بگردی.
‫باشه؟ ‫می‏تونی این کارو بکنی؟
‫می‎‏‏تونی برام جیب‏هاش رو بگردی؟
‫اندی. آندریا، خیلی وقت نداریم. ‫می‏دونم که از پسش برمیای.
‫جیب‏هاش رو بگرد.
‫خدایا، لعنت، کجاست؟
‫خیلی خب.
‫یالا، عزیزم.
‫گوشیش رو بده بهم.
‫خیلی ‏خب، ماشینش همین طرفاست. ‫خب؟
‫باید پیداش کنی.
‫- و باهاش به کرولتون بری. چی؟
‫تو این پول، یه گوشی ‫و یه کلید کارتی هست.
‫وقتی به کرولتون رسیدی، ‫یه مرکز کرایه انبار به اسم "گت‎ام گو" هست.
‫دنبال واحد 320 بگرد، باشه؟
‫- نمی‏فهمم. 320. گوشِت با منه؟
‫- ولی چرا تو... ‫- فقط به زبونش بیار!
‫- 320. 320، درسته.
‫خیلی ‎‏خب، حالا، ‫یه ماشین اونجا دارم، خب؟
‫پس برش دار و باهاش برو سمت شمال، ‫تا خود ایالت مِین.
‫یه مسافرخونه تو شهر کَمدن پیدا کن ‫و فقط اونجا بمون.
‫می خوام به گوردون زنگ بزنم.
‫- گوشیت کجاست؟ ‫ تو گاراژ.
‫- نمی‎خواد ولش کن. چی؟ چرا؟
‫نمی‏تونی با گوردون ‫یا کس دیگه ‏ای حرف بزنی، باشه؟
‫نه زنگ میزنی، نه پیام می‎فرستی. ‫هیچی.
‫از جی‎پی‎اس ماشین استفاده نکن.
‫و تا صدای منو تو این گوشی نشنیدی ‫به هیچکس نمیگی که کجایی.
‫جریان چیه؟ ‫چرا اون می‎خواست بهت صدمه بزنه؟
‫- عزیزم، وقتی زنگ زدم توضیح میدم. ‫- نمی تونم همینطوری پاشم برم مِین.
‫چرا، می‏تونی! ‫فقط برو به کرولتون، بعد برو به مِین.
‫- ولی پلیس چی؟ ‫- بهتره تو اینجا نباشی!
‫ببین، به محض اینکه امن شد ‫بهت زنگ میزنم.
‫وقتی صدامو شنیدی، می‏تونی بیای خونه. ‫فهمیدی؟
‫من ولت نمی‎کنم.
‫اوه، آندریا لوئیس.
‫بیشتر از هرچیزی دوستت دارم، ‫ولی باید بهم اعتماد کنی. باشه؟
‫باید بری.
‫لعنتی.
‫ ♪ اگه بگم من... ♪
ارائه شده توسط وبسایت مووی شو .::MovieSho.Com::.
‫ ♪ بی‎اطلاع نگهت می‎دارم ♪
‫ ♪ می‏دونی که همه‏شون وانمود می‏کنن ♪
‫ ♪ بی‎اطلاع نگهت می‎دارم ♪
‫ ♪ و اینطوری همه‎چی شروع شد ♪
‫ ♪ خب، تو کی هستی؟ ♪
‫ ♪ آره، تو کی هستی؟ ♪
ارائه شده توسط وبسایت مووی شو .::MovieSho.Com::.
‫911. مورد اضطراری‎‏تون چیه؟
‫ خیلی رو مُخن، دارم بهت میگم.
‫سلام، پتی. ‫تا دیروقت بیداری.
‫ اون راکون‏های آشغالی ‫ دارن محله رو به گند می‎‏کشن.
‫ دوباره شروع کردن. ‫ الان چند ماهه وضع همینه.
‫آروم بگو، پتی. ‫گفتی راکون کجاست؟
‫ آشغالی همسایه‎ام.
‫ دارم بهت میگم، ‫ بخدا ازشون شکایت می‏کنم، اندی.
‫ قبلا بهت زنگ زدم.
‫ اونا قوطی هاشون رو می‏‎ندازن تو حیاط من، ‫ و اون راهزن میزنه به سرش. ‫«راهزن اسم چاق‏ترین راکون در دنیاست»
‫- شاید قند خونش پایین اومده. ‫- چی؟
‫حیوون نشونه ای از هاری ‫از خودش نشون میده؟
‫ تو یه گربه دوستی یا سگ دوست؟
‫من بی طرفم، پتی. ‫چی می‏تونم بگم؟
‫ بهت گفته بودم که اونجا ‫ دارن توله بزرگ می‏کنن؟
‫ حتما ده دوازده‏تایی میشن.
‫ مگه واسه صاحب اونا بودن ‫ نباید مجوز داشته باشی؟
‫ یعنی، اونا توله‏های پرخاشگری‎ان و اینا.
‫ الو؟ الو؟
‫ دولت کوفتی.
‫لعنت.
‫ ♪ صبح زود، نقاشی می‏کنم ♪
‫ ♪ میرم بالای تپه ها و کوه ها ♪
‫ ♪ تو فقط به عنوان یه خیال اونجا بودی ♪
‫ ♪ واسه احساسی که هیچوقت بهم دست نداد ♪
‫ ♪ و می‎دونم ♪
‫ ♪ هیچی جلودارت نیست ♪
‫ ♪ تو و اون مضطرب بودین ♪
‫ ♪ سفرهای نیمه‎شب و پارکینگ‏ها ♪
‫ ♪ همونطوری که انتظار می‎رفت ♪ ‫ ♪ رفتین سر خونه و زندگی ♪
‫ ♪ ولی اون آزادی رو هیچوقت از دست ندادی ♪
‫ ♪ و می‎دونم ♪
‫ ♪ هیچی جلودارت نیست ♪
‫ ♪ تو میری ♪
‫ ♪ هر طرفی که باد بوزه ♪
‫♪ یه آدم 21 ساله ی ساده ♪
‫ ♪ کس دیگه ای رو پیدا کردم ♪ ‫ ♪ که نگه‎دارِ اسمم باشه ♪
‫ ♪ زنگ‏ های سر صبح و من منتظر... ♪
‫ ♪ یه لحظه بودم، ولی تو هیچوقت نیومدی ♪
‫ ♪ و می‎دونم ♪
‫ ♪ هیچی جلودارت نیست ♪
‫ ♪ تو میری ♪
‫ ♪ هر طرفی که باد بوزه ♪
‫لعنتی.
‫[ - هنوزم داری از مامانت مراقبت می‏کنی؟ ] ‫[ - نه الان حالش بهتره، ممنون. ]
‫[ به نیویورک برمی‏گردی؟ ]
‫[ چرا بیام، حداقل اینجا می تونم ‫بدون اجاره دادن به هیچ‎جا نرسم. ]
‫صبح بخیر. ‫چه کمکی براتون از دستم برمیاد؟
‫گمش کردم.
‫ببخشید؟
‫گوشیم.
‫افتاد.
‫افتاد تو... افتاد تو... ‫لعنت.
‫گوشیت رو گم کردی؟
‫آره. ‫آره، افتاد
‫افتاد
‫خدایا. ‫لعنت! لعنتی!
‫طوریت نیست، روبراهی.
‫یه ماه پیش، گروهبان، ‫اصلا نمی‎تونستی کلمه‎‏ای واسه گوشی پیدا کنی.
‫من که میگم همین پیشرفته.
‫می‎دونم سخته.
‫فقط می‎ خوای مثل قبلا باشی.
‫خیلی ‏خب، یه نفس عمیق بکش.
‫یالا.
‫و بده بیرون.
‫طوریت نیست.
‫خوبی.
‫- بیا دوباره انجامش بدیم. ‫- باشه.
‫- سلام، عزیزم. ‫ سلام، مامان.
‫تولدت مبارک!
‫اوه، تولد بزرگیه.
‫- 30 سالگی. ‫ آره، یادم ننداز.
‫شیفتت چطور بود؟
‫مثل همیشه.
‫هنوزم واسه ناهار هستی؟
‫حتما.
‫می‏خوای لباس عوضی کنی یا
‫نه.
‫اگه سر کار حوصله‏ات سر رفته، ‫یه کار دیگه پیدا کن که خوشت بیاد.
‫مامان.
‫دارم سعی می‏کنم بهت بگم که ‫نیاز به یه برنامه داری، می‏دونی.
‫اگه می‏ خوای برگردی مدرسه، ‫یه سال دیگه صبر نکن.
‫همین الانشم مهلت پایین رو از دست دادی.
‫اونطوری باز وام دانشجویی میوفته گردنم.
‫آره، ولی حداقل مدرک تحصیلی می‏گیری.
‫حرفات تموم شد؟
‫تو به نظر خوشحال نمیای.
‫خدایا، اگه می‎دونستم می‏خوای ‫با حرف زدن گیرم بندازی
‫- نه، فقط می‏خوام کمکت کنم. ‫- خب، نمی‏خواد.
‫ببین، ببخشید که نمی‎دونم ‫می‏خوام با زندگیم چیکار کنم.
‫همه که نمی‏تونیم مثل تو ‫به خودمون شک نداشته باشیم.
‫اندی.
‫تو همیشه می‎دونستی که ‫می‏خوای چیکار کنی.
‫تو کمک کردن به آدما کارت خوبه، ‫و من کارم خوب نیست.
‫شاید بابا به درد نخورِ خانواده بوده.
‫به یکی رفتم خب.
‫جری باهوش و بامزه بود، ‫و خیلی دوستت داشت.
‫آره، تو اینطوری بهم میگی، ‫ولی من اصلا هیچی از اون یادم نمیاد.
‫بعضی وقت‏ها فقط میگم ‫کاش اون اینجا بود.
‫می‏دونی، به نظرم تو عادت کردی ‫که حالت گرفته باشه.
‫می‏دونی که چی میگن؟ ‫از رو کفِ زمین که نمیشه افتاد پایین.
‫- تا حالا زیرزمین به گوشت خورده؟ ‫- زیرزمین‏ها هم کف دارن.
‫اون زمینه.
‫زمین هم یه کلمه دیگه واسه کف هستش.
‫زمین طوریه که آدم توش دفن میشه.
‫می‏خوای با کسی حرف بزنی؟
‫اوه، چون حرفای ما خیلی داره کِیف میده؟
‫- منظورم یه روانشناس ـه. ‫- مامان.
‫چیه؟ می‏تونم هزینه‏اش رو بدم. ‫این چک واسه توئه.
‫- واسه یه چیزه هیجان‎انگیز و لذت‎بخشه. ‫- خوبم، نمی‏خواد.
‫واقعا خوبی؟
‫می‎‏ دونی، سخته که هم غذا بخورم ‫و هم به تو اطمینان خاطر بدم.
‫فقط می‏خوام تصمیم بگیری.
‫مطمئنی که نمی‏خوای ‫به جای من تصمیم بگیری؟
‫هی، تو اون پسره رو می‏شناسی؟ ‫همش داره نگاهت می‎کنه.
‫من تنها کسی‎ام که اینجا ‫زیر 60 سالشه؟
‫من اونقدرهام پیر نیستم.
‫می‏دونم که نمی‏خواستی بیای خونه.
‫تقصیر منه که اینجایی.
‫مامان. ‫تو مریض بودی.
‫می تونی برگردی نیویورک. ‫داشتی با آدما آشنا می‎شدی
‫آره، سه تا شغل پاره‎وقتم؟
‫خب، به اینکه با کسی حرف بزنی ‫فکر می‏کنی؟
‫چرا؟ ‫تو که بیماریم رو تشخیص دادی.
‫بس کن.
‫من دوستت دارم.
‫لورا؟
‫تو فوق العاده و زیبایی.
‫و می دونم که راهت رو پیدا می‏کنی.
‫باورم نمیشه که ندیدیمت.
‫بتسی، سلام. چطوری؟ ‫دخترم اندی رو که می‏شناسی.
‫چطوری، عزیزم؟ ‫این شلی هستش.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫تو واقعا یه معجزه‎گری.
‫- وضع بابام خیلی بهتر شده. ‫- خوبه.
‫حتی وقت گیرم اومد که ‫شلی رو واسه رفتن آماده کنم.
‫- دانشکده پزشکی، درسته؟ ‫- بله، خانوم.
‫- آره، تبریک میگم. ‫ ممنون.
‫آره، ببخشید.
‫شلی تو فکر شاخه تومور شناسی کودکانه.
‫می‏دونم هنوز زوده، ‫ولی هیچوقت زیادی زود نیست.
‫این حرف نداره.
‫- آره، می‎دونم. شلی؟
‫- خدایا. وای، خدای من.
‫فرار کن، اندی!
‫اندی، بخواب رو زمین!
‫برو.
‫ ببخشید، نفهمیدم.
‫ گفتی، "دردسر" ؟
‫ چطور می‏تونم کمکتون کنم؟
‫بلند شو، خوک. ‫[ توهینی به پلیس‏ها. ]
‫پاشو!
‫وظیفه ‏ات رو انجام بده!
‫اسلحه ‏ات کجاست؟
‫اون، آه
‫اون اسلحه نداره.
‫اون پلیس نیست.
‫فقط براشون کار می‏کنه، ‫جواب تلفن‏‎ها رو میده، پس
‫حالا می‏تونی بری.
‫دختره‎ی قلابیِ به درد نخور!
‫صبر کن!
‫به من شلیک کن.
‫اندی، برو! ‫برو، اندی، برو!
‫- برو کمک بیار! ‫ خفه شو!
‫ خیابون 15 بیکر، پلاک
‫مامان. ‫حواست هست؟
‫سردمه.
‫داره برف میاد؟
‫نه.
‫اوه، اون داره برمی‏گرده.
‫هی، در امانی.
‫مامان؟ مامان؟
‫حالت خوبه؟
‫زنِ 52 ساله، ‫دست چپش چاقو خورده.
‫سطح هوشیاریش پایینه.
‫اندی؟
‫باهاشون حرف نزن.
‫با کیا؟
‫پلیس.
‫اندی.
‫- سلام. سلام.
‫هی.
‫مامان هنوزم تو بخش فوریت های پزشکیه.
‫آره، وقتی داشتم میومدم داخل دیدمش.
‫فقط منتظر یه جراح پلاستیکن.
‫- حالش خوب میشه؟ اوهوم.
‫حس می‏کنی که دارم ‫به انگشت ‎هات دست میزنم؟
‫به زور.
‫جراح داره میاد.
‫ممنون.
‫ تیرانداز، مَردی سفید پوست ‫ در اوایل 20 سالگیش اکنون مُرده.
‫هی، تو معروف شدی.
‫ که از سلاح خودش علیه اش استفاده کرد.
‫ درحالی که پلیس همچنان خانم را شناسایی نکرده، ‫ اهالی شهر می‎گویند که اسم ایشون لورا اولیور هست،
‫ یک آسیب شناس زبان گفتاری ‫ و مقیم دیرینه بل‎آیل می‎باشد.
‫ یک پزشک در مرکز مراقبت از کهنه سربازان ساوانا گفته،
‫ که اولیور در طی این کشمکش زخمی شده ‫ و در این بیمارستان تحت درمان است.
‫ شاهدان عینی اولیور ‫ را در شبکه های اجتماعی تمجید کردند،
‫ می‎‏‏گویند که او احتمالا جان بسیاری را نجات داده است.
‫ این حادثه ساکنان این شهر آرام را شوکه کرده
‫ که کم ترین میزان جرم را
‫اندی، بهتره بری خونه.
‫من خوبم.
‫آندریا، به زور می‎تونی وایسی.
‫به محض اینکه از جراحی اومد بیرون ‫بهت زنگ میزنم.
‫حرفای مامان اصلا جور در نمیومد. ‫اون
‫فکر می‏کرد برف میومد، ‫و بهم گفت که حرف نزنم با
‫به تو چی گفت؟
‫آندریا اولیور؟
‫من کارآگاهِ گروهبان ویلسون هستم.
‫ایشون کارآگاه شولتز هستش.
‫از اداره پلیس ساوانا.
‫با تحقیقات داریم به بل‎ ‎آیل کمک می‎کنیم.
‫میشه خصوصی صحبت کنیم؟
‫الان وقت خوبی نیست.
‫و شما؟
‫نا پدریِ اندی، گوردون اولیور.
‫و حال همسرتون چطوره؟
‫همسر سابق. ‫داره از عهده‏اش بر میاد، ممنون.
‫خانوم اولیور، بی زحمت اتفاق ‫رو برامون تعریف کنین.
‫فقط بگین که چه اتفاقی افتاد.
‫آم
‫حالتون خوبه؟
‫اون... ‫می‎دونین، کل شب رو بیدار بوده.
‫- بعد این اتفاق افتاده. مشخصه که اون... ‫- البته، درک می‏‎کنم.
‫ببینین، چطوره من بگم که ما چی می‎دونیم؟
‫بعد ببین چیزی واسه ‫اضافه کردن بهش داری یا نه.
‫می‏خوای بشینی؟
‫تیرانداز رو می‎شناختی؟
‫آه، نه.
‫اسمش جونا هلسینگر هستش. ‫25 ساله.
‫ظاهراً خانوم جوونی که بهش شلیک شد، ‫شلی برنارد،
‫سه هفته پیش باهاش بهم زده بوده. ‫اونم خیلی باهاش خوب کنار نیومده.
‫خدای من.
‫طبق گفته شاهدها، ‫هلسینگر ازت انتظار داشته که اونو بکشی.
‫یونیفرمت رو دیده، ‫به خودکشی به دست پلیس فکر کرده.
‫ولی از اونجایی که مسلح نبودی
‫عجب کاری بوده، ‫کاری که مامانت کرد.
‫اون تو ارتش خدمت می‎‏کنه؟
‫ویدئو رو دیدی؟
‫یکی تصمیم گرفته که فیلم‎برداری کردن از تیراندازی ‫مهم‏تر از اینه که به 911 پیامک بفرسته.
‫ - برو، فرار کن! کمک بیار! اندی، برو! ‫ - خفه شو!
‫وقتی از چاقو استفاده کرد، ‫مادرت چی می‎‎گفت؟
‫اندی؟
‫مامان! حالت خوبه؟ ‫مدت زیادی اون داخل بودی.
‫- سلام، عزیزم. سلام.
‫خانوم اولیور، من کارآگاهِ گروهبان ویلسون
‫ببخشید، فکر نکنم
‫فقط ده دقیقه از وقتتون رو می‏خوایم.
‫نه، من خیلی خسته‎ام.
‫میگم دفترم تماس بگیره ‫و باهاتون یه قرار تعیین کنه، باشه؟
‫حتما.
‫- مراقب خودتون باشین. همچنین.
‫خیلی خب، بیا برت گردونیم تو اتاقت.
‫من میرم خونه.
‫لورا؟
‫- ولی تو تازه جراحی کردی. ‫- من از بیمارستان‏ها متنفرم، گوردون.
‫بابا، می‏خواد بره خونه.
‫باشه.
‫میشه ماشین رو بیاری در پشتی؟ ‫کلی خبرنگار دم در ورودی وایسادن.
‫باشه.
‫بهشون چی گفتی؟
‫هیچی. ‫فقط می‏خواستن بدونن که چه اتفاقی افتاد.
‫- از این همه توجه خوشم نمیاد. ‫- آره، بیا از اینجا ببریمت.
‫نه. نمی تونیم این کارو بکنیم.
‫قرار نیست تو دوباره ازم مراقبت کنی.
‫می‎دونم، یه فکریش می‏کنیم.
‫هیچوقت نباید برمی‏گشتی.
‫مامان، چیزی نیست.
‫دوئین؟ ‫دوئین، میشه لطفا وسایلم رو بهم بدی؟
‫حتما.
‫تو برو پیش گوردون. ‫من یه دقیقه دیگه میام.
‫اندی؟ ‫می‎‏تونی این کارو بکنی؟
‫آره.
‫- باورت میشه؟ معرکه‎ست.
‫- آره. ‫ ولی خدای من.
‫فقط باورم نمیشه.
‫ جای تعجب هم نداره که این ویدئو داره ‫ در فضای مجازی دست به دست میشه.
‫ این زن رو تماشا می‏کنی ‫ و فقط نمی‏تونی
‫ممنون، دوئین.
‫خیلی‎‏ خب. ‫همه‏چی ردیفه.
‫ممنون.
‫چه داروهایی بهت دادن؟
‫می‏تونی خونه گوردون بمونی.
‫چی؟
‫حداقل واسه امشب.
‫من تنهات نمی‎ذارم.
‫ببین، به اندازه کافی اینو عقب انداختیم.
‫چی رو عقب انداختیم؟
‫تو باید بری جدای خودت زندگی کنی.
‫مامان، خیلی داری عجله می‏کنی.
‫نه، گوش نمیدی چی میگم. ‫دارم جدی میگم.
‫ببخشید، میشه بعداً ‫راجع‎به این مسئله حرف بزنیم؟
‫نه، تو باید زندگیت رو شروع کنی،
‫- حالا زندگیت هر شکلی که باشه. ‫- می‎فهمم.
‫و می خوام امشب از خونه‎ام بری. ‫فقط
‫ببخشید، ولی این یکم به نظر دیوونگی میاد.
‫خب، برام مهم نیست که ‫چطور به نظر میاد.
‫چرا داری این کارو می کنی؟
‫- بخاطر اینه که من... ‫- چون تو
‫- چی؟ ‫ یه آدم بالغی!
‫پس دیگه مثل آدمای بالغ رفتار کن.
‫ - اینا جاشون پایینه؟ ‫ آره.
‫ هر دقیقه ممکنه برسه.
‫ آره، فیلم رفتنش رو می‏گیریم.
‫ اطلاعات کمی درمورد لورا اولیور وجود دارد،
‫ زن جورجیایی که اوایل امروز ‫ عمل قهرمانانه اش
‫ جلوی چیزی را گرفت که ممکن بود ‫ وحشی‎گری مرگبارتری باشد.
‫ همسایه ها می گویند که ‫ اولیور یک درمانگر متعهد است،
‫ که چندین دهه در مرکز مراقبت از کهنه سربازان ساوانا کار کرده،
‫ و در موسسات خیریه محلی فعالیت دارد.
‫ فیلم درگیری فوق العاده او با مرد مسلح
‫ تاکنون نیم میلیون بازدید داشته است.
‫ اولیور که در حال بهبودی از جراحات ‫ ناشی از حمله می‎باشد
‫ به درخواست های مصاحبه پاسخ نداده است.
‫ تیراندازی امروز در بل آیل
‫اخبار رو دیدی؟
‫یه مشکلی داریم.
‫خودشه.
‫مراقب باش.
‫برات چای دم می‎‏کنم.
‫بهتره وسایلت رو جمع کنی.
‫دختره‎ی قلابیِ به درد نخور!
‫اینم از این.
‫چیزه دیگه‏ای لازم نداری؟
‫نه. فقط
‫اندی رو با خودت ببر.
‫لورا، امروز به اندازه کافی گند بوده.
‫می‎دونم.
‫پس، واسه دخترت سخت‏ترش نکن.
‫دارم سعی می‏کنم ‫بهش کمک کنم.
‫اوهوم.
‫مطمئنی این بهترین راه ‫واسه انجام این کاره؟
‫می‏دونستم که اون پسر ‫می‏خواست یه کاری بکنه.
‫تو چشم‏هاش دیدم.
‫و بعد بتسی یه ریز حرف میزد.
‫تو جلوش رو گرفتی.
‫مهم نیست، الان دیگه دیره.
‫هی.
‫بهشون زنگ بزن.
‫شب بخیر.
‫یکم استراحت کن.
‫ ♪ چراغ‏‎ها تو سلول‏هام کم‎ نور میشن ♪
‫ ♪ تو ذهنم یه روز رو پشت سرهم زندگی می کنم ♪
‫[ - برات دعا می‏کنیم. ] ‫[ - وای خدای من، این خیلی غم انگیزه، خیلی دلم برات تنگ شده. ]
‫[ اون مامان خیلی خفنه! ‫مرتیکه عوضی رو خوب سرویس کرد. ]
‫[ نیروی پلیس ما جوکی بیش نیستن. ]
‫ ♪ هیچی نمی‏تونه منو محدود کنه ♪
‫[ یکی می‏تونه بهم توضیح بده که چرا پلیس‏های این کشور یا یه راست مردم ‫رو می‏کشن یا نمی‏تونن وظیفه‎شون رو انجام بدن؟ چیکار می‏کنین آخه. ]
‫ ♪ یه روز، واسه خودم کسی میشم ♪
‫باید یه غذایی بخورم.
‫اینقدر ازم مراقبت نکن.
‫بیخیال، مجبورم نکن تنهایی نوشیدنی بخورم.
‫لیوان داری؟
‫آره.
‫مامان چطوره؟
‫فکر کنم خوابه.
‫به افتخار تولدت.
‫یه روز دیگه واسه جشن گرفتن پیدا می کنیم.
‫30 سالگی مزخرفه.
‫من هیچ کاری نکردم.
‫تو رستوران.
‫تو زنده موندی، اندی. ‫فقط همین مهمه.
‫مرکز گفت که باید برم پیش مشاور.
‫مامان از قبل فکر می‏کرد ‫که نیاز به روانشناس دارم.
‫دیدم که چیکار کرد، ولی
‫حس نمی کنم واقعیه.
‫اون خیلی
‫دوری می کنه.
‫اون ترسیده، اندی.
‫چیزی نمونده بود ‫امروز از دستت بده.
‫می دونی، تو همه چیز مامانتی.
‫پس چرا داره از خونه بیرونم می‎کنه؟
‫می دونی که مامانت چطوری با اوضاع کنار میاد... ‫از عالم و آدم دور میشه.
‫فقط زمان نیاز داره.
‫آره. ‫که از من دور باشه.
‫هوم.
‫نظرت چیه امشب پیش من بمونی
‫و بعد ببینم فردا چطور میشه؟
‫فقط باید یه سری از وسایلم رو جمع کنم.
‫باشه، میرم بعداً برمی‎گردم.
‫دوچرخه‏‎ام رو دارم، ‫خودم میام.
‫تولدت مبارک.
‫ساندویچ رو بخور.
‫قراره هوا خراب بشه.
‫ سردمه.
‫ داره برف میاد؟
‫اوه، لعنت.
‫تو کی هستی؟
‫مهم نیست
‫چی می‏خوای؟
‫چیزی واسه حرف زدن وجود نداره.
‫اون پولت رو نمی‎خواد.
‫- پائولا درموردت درست می‏گفت. ‫- پائولا کانده
‫خفه شو.
‫لطفا، نه!
‫خواهش می‎‏کنم! ‫خواهش می‎‏کنم!
‫اندی! اندی!
‫اندی!
‫پاشو.
‫طوریت نیست.
‫اندی، چیزیـ
‫چیزی نیست.
‫اندی!
‫چیز... چیزی نیست.
‫پلیس.
‫- وای خدا، چرا... چی؟
‫عزیزم، تو 911 رو خبر کردی؟
‫خیلی ‏خب. ‫میشه کمکم کنی؟
‫میشه
‫اونجا قیچی هست، ‫میشه فقط بیاریـ
‫- تو تاریکی می‎بینیش؟ اونجاست.
‫خودشه. ‫خیلی‏ خب، بیا اینجا و نوارچسب رو ببر.
‫ممنون.
‫خیلی ‏خب، حالا می‏خوام جیب‏هاش رو بگردی.
‫باشه؟ ‫می‏تونی این کارو بکنی؟
‫می‎‏‏تونی برام جیب‏هاش رو بگردی؟
‫اندی. آندریا، خیلی وقت نداریم. ‫می‏دونم که از پسش برمیای.
‫جیب‏هاش رو بگرد.
‫خدایا، لعنت، کجاست؟
‫خیلی خب.
‫یالا، عزیزم.
‫گوشیش رو بده بهم.
‫خیلی‏ خب، ماشینش همین طرفاست. ‫خب؟
‫باید پیداش کنی.
‫- و باهاش به کرولتون بری. چی؟
‫تو این پول، یه گوشی ‫و یه کلید کارتی هست.
‫وقتی به کرولتون رسیدی، ‫یه مرکز کرایه انبار به اسم "گت‎ام گو" هست.
‫دنبال واحد 320 بگرد، باشه؟
‫- نمی‏فهمم. 320. گوشِت با منه؟
‫- ولی چرا تو... ‫- فقط به زبونش بیار!
‫- 320. 320، درسته.
‫خیلی ‎‏خب، حالا، ‫یه ماشین اونجا دارم، خب؟
‫پس برش دار و باهاش برو سمت شمال، ‫تا خود ایالت مِین.
‫یه مسافرخونه تو شهر کَمدن پیدا کن ‫و فقط اونجا بمون.
‫می خوام به گوردون زنگ بزنم.
‫- گوشیت کجاست؟ ‫ تو گاراژ.
‫- نمی‎خواد ولش کن. چی؟ چرا؟
‫نمی‏تونی با گوردون ‫یا کس دیگه‏ای حرف بزنی، باشه؟
‫نه زنگ میزنی، نه پیام می‎فرستی. ‫هیچی.
‫از جی‎پی‎اس ماشین استفاده نکن.
‫و تا صدای منو تو این گوشی نشنیدی ‫به هیچکس نمیگی که کجایی.
‫جریان چیه؟ ‫چرا اون می‎خواست بهت صدمه بزنه؟
‫- عزیزم، وقتی زنگ زدم توضیح میدم. ‫- نمی تونم همینطوری پاشم برم مِین.
‫چرا، می‏تونی! ‫فقط برو به کرولتون، بعد برو به مِین.
‫- ولی پلیس چی؟ ‫- بهتره تو اینجا نباشی!
‫ببین، به محض اینکه امن شد ‫بهت زنگ میزنم.
‫وقتی صدامو شنیدی، می‏تونی بیای خونه. ‫فهمیدی؟
‫من ولت نمی‎کنم.
‫اوه، آندریا لوئیس.
‫بیشتر از هرچیزی دوستت دارم، ‫ولی باید بهم اعتماد کنی. باشه؟
‫باید بری.
‫لعنتی.
‫ ♪ اگه بگم من... ♪
ارائه شده توسط وبسایت مووی شو .::MovieSho.Com::.
‫ ♪ بی‎اطلاع نگهت می‎دارم ♪
‫ ♪ می‏دونی که همه‏شون وانمود می‏کنن ♪
‫ ♪ بی‎اطلاع نگهت می‎دارم ♪
‫ ♪ و اینطوری همه‎چی شروع شد ♪
‫ ♪ خب، تو کی هستی؟ ♪
‫ ♪ آره، تو کی هستی؟ ♪