‫تو اون خواب رو ندیدی؟
‫درباره گروور؟
‫درباره کمپ.
‫این کمپ قهرمان‌هاست؟
‫تایسون با ما زندگی می‌کنه.
‫اگه درخت بیفته، حفاظ از بین میره
‫و کمپ در برابر هر حمله‌ای آسیب‌پذیر میشه.
‫در برابر تمام حملات!
‫تایسون، نه!
‫کمپ هنوز پابرجاست؟
‫کمپ با قدرت پابرجاست.
‫شما کی باشی؟
‫پادشاه تانتالوس از آناتولیا.
‫اون چیه دیگه؟
‫اون برادرته.
‫ثالیا، لوک مسمومش کرد.
‫چطور تونست این کار رو بکنه؟
‫چون اون دیگه لوک نیست.
‫الان به کرونوس خدمت می‌کنه.
‫یه مأموریت می‌خوایم ‫تا درخت ثالیا رو درمان کنیم.
‫درخت رو درمان کنین؟
‫ببین، وقت زیادی نداریم.
‫- چطور اومدی اینجا؟ ‫- پولیفموس.
‫تیم لوک دنبال همین بود.
‫«پشم زرین».
‫پرسی، باید منو از اینجا بیاری بیرون. ‫باید پیدام کنی.
‫میام دنبالت. دقیقاً بگو این غار کجاست.
‫سی، سی و یک، هفتاد و پنج، دوازده.
‫می‌دونم چطوری کمپ رو نجات بدیم.
‫«ترجمه از خشایار»
‫فکر می‌کنی چقدر وقت داریم تا بیان داخل؟
‫ممکنه یه روز باشه، ممکنه یه هفته.
‫پرنده‌های استمفیالی می‌تونن ‫حس کنن حفاظ داره ضعیف می‌شه.
‫برای همین دارن جمع می‌شن.
‫پس، هیولا هستن.
‫با مثلاً فضله‌ی اسیدی یا همچین چیزی؟
‫نوک‌های فوق‌العاده تیز. ‫می‌شه تمرکز کنیم؟
‫آره.
‫مطمئنی می‌تونی این کار رو بکنی؟
‫آره، چی برای نگرانی هست؟
‫یادت باشه، تانتالوس هنوز تحت قوانین کمپه.
‫اگه تهدیدت کنه، ماده پنج بند...
‫بند سه. می‌دونم.
‫نقشه خوبیه و خوب حواس‌ها رو پرت می‌کنم.
‫به من اعتماد کن.
‫- پرسی. ‫- آنابث.
‫تو دردسر افتادن برای من ‫مثل نفس کشیدنه، باشه؟
‫از پسش برمیام.
‫خوبه.
‫چون همین الان لو رفتی.
‫وقتشه شروع کنیم.
‫کایرون رو پیدا کن.
‫شکار خوبی داشته باشی.
‫برای گروور.
‫من فقط
‫این‌جا می‌مونم.
‫منتظر مجازات.
‫سلام.
‫چیه؟
‫پرسی جکسون، سرورم.
‫از کلبه‌ش بیرون اومده.
‫[کایرون]
‫آیریس،
‫ای الهه‌ی رنگین‌کمان...
‫پیشنهادم رو بپذیر.
‫کایرون.
‫آنابث.
‫کایرون!
‫کجایی؟
‫- مواظب باش! ‫- خب، من...
‫توی میامی‌ام.
‫- اووه! ‫- اومدم به اقوام سر بزنم.
‫و به‌طور کامل از تماس...
‫با کمپ‌نشین‌ها ممنوع شدی.
‫ولی تو تماس نگرفتی.
‫من گرفتم.
‫مثل همیشه باهوشی.
‫چی به سر دفترم اومده؟
‫صبر کن، یعنی اینا واقعاً می‌ذاره پرواز کنی؟
‫قانونیه؟
‫خب کمک می‌کنه
‫توی پیچ‌ها تعادل داشته باشی و…
‫یه کمی هم وقتی می‌پری بلندت می‌کنه.
‫هی، کریس.
‫فکر می‌کنی می‌تونی از این بپری؟
‫نگران نباش.
‫هیچ‌وقت اون‌قدر نزدیک نمی‌شی که بفهمی.
‫فکر نمی‌کنی بتونم بگیرمت؟
‫چون وقتی شکارمو نشونه می‌کنم ‫خیلی سمج می‌شم.
‫خوبه.
‫می‌شه یه کم عقب‌تر بری؟
‫ساکت شو، جکسون.
‫مگه قرار نبود توی قرنطینه باشی؟
‫دقیقاً
‫همین‌طوره.
‫تانتالوس. به‌ موقع رسیدی.
‫گوش کن، از این خوشت میاد.
‫یه راه پیدا کردم که ‫کمپ رو از نابودی نجات بدیم.
‫کاری که باید بکنیم
‫اینه که درخت ثالیا رو درمان کنیم ‫قبل از اینکه حفاظ کامل از بین بره.
‫زئوس توانایی خوردن رو ازم گرفت،
‫نه شنیدن رو.
‫پس چطوره صدامونو پایین بیاریم
‫تا وقتی هنوز نعمت حرف زدن داریم؟
‫می‌دونم چطور حفاظ رو درست کنم.
‫پشم زرین؟
‫ولی قرن‌هاست
‫که گم شده.
‫تازه توی دریای هیولاها.
‫آدم حتی نمی‌دونه از کجا شروع کنه...
‫سی درجه، سی و یک دقیقه شمالی.
‫هفتاد و پنج درجه، دوازده دقیقه غربی.
‫پرسی توی خواب مختصات دقیق رو فهمید.
‫پرسی...
‫سی، سی و یک، هفتاد و پنج، دوازده.
‫دقیقاً کنار ساحل فلوریداست، ‫نزدیک مثلث برمودا.
‫آره، نه، منم از عددها خبر دارم. ‫منم چندتا دارم.
‫مثلاً نود.
‫این تعداد روزهای باقی‌مونده‌ی تابستونه
‫و همچنین تعداد روزهایی ‫که توی حبس خانگی هستی
‫- چون قوانین کمپ رو... ‫- زیر پا گذاشتم؟
‫اتفاقاً ممنون که یادآوری کردی.
‫ماده پنج،
‫بند سه.
‫«هر نیمه‌ایزدی که ‫در بازداشت باشه، اجازه داره
‫برای شرکت در فعالیت‌های ‫عمومی کمپ، مرخصی بگیره.»
‫مثل مسابقه ارابه‌رانی.
‫گوش کن،
‫ما باید یه مأموریت بگیریم ‫تا پشم زرین رو بیاریم،
‫ولی تانتالوس اجازه نمی‌ده.
‫فکر می‌کنیم یه نقشه‌ای داره.
‫آنابث، بس کن.
‫لطفاً.
‫می‌ترسم چیزی خیلی بزرگ‌تر در خطر باشه.
‫بزرگ‌تر از نجات گروور؟
‫بزرگ‌تر از نجات کمپ؟
‫پیشگویی بزرگ
‫فقط برای چند نفر معلومه.
‫خودم، اوراکل،
‫شورای المپ.
‫پیشگویی بزرگ؟
‫الان بهت می‌گم
‫چرا باید واقعاً
‫یه راهی برای
‫مأموریت پشم زرین پیدا کنی
‫و چرا پرسی جکسون نباید،
‫تحت هیچ شرایطی، ‫توی اون مأموریت همراهت باشه.
‫چی؟
‫فکر می‌کنی خیلی باهوشی، نه؟
‫- نه واقعاً. ‫- خب، منم همین‌طور.
‫در واقع، می‌خوام روی همین شرط ببندم.
‫و وقتی زیر چرخ ارابه له بشی
‫یا با یه نیزه سوراخ بشی،
‫من جایزه‌مو می‌گیرم.
‫کرونوس مسبب مسموم کردن درخته
‫و کرونوس هیچ‌وقت ‫کاری رو اتفاقی انجام نمی‌ده.
‫یعنی اون می‌خواسته
‫این مأموریت اتفاق بیفته.
‫نمی‌تونیم بذاریم پرسی توی دامش بیفته.
‫من به پرسی چی بگم؟
‫نمی‌تونم بهش دروغ بگم.
‫کایرون…
‫نمی‌تونم.
‫متأسفم، آنابث.
‫نه تنها نمی‌تونی بهش بگی…
‫اون نباید بدونه
‫چیزی هست که نباید بدونه.
‫سلام.
‫با کایرون تماس گرفتی؟
‫چی گفت؟
‫گفت باید فردا مسابقه ارابه‌رانی رو ببرم.
‫واقعاً گفت؟
‫برنده یه هدیه از طرف ایزدان می‌گیره.
‫هدیه؟
‫هدیه، یعنی پاداش،
‫لطف یا جایزه.
‫آها، باشه، هدیه، فهمیدم.
‫وقتی برنده بشم،
‫درخواست مأموریت برای پشم زرین می‌کنم.
‫منظورت وقتی ما برنده بشیم؟
‫مامان تو ارابه رو اختراع کرد ‫و بابای من اسب‌ها رو آورد.
‫با هم مسابقه بدیم،
‫شکست‌ناپذیر می‌شیم.
‫برای همین باید جداگانه مسابقه بدیم.
‫قضیه سر تایسون نیست، نه؟
‫چون دیشب نتونستم حرف بزنم؟
‫اون کاملاً تنهاست.
‫فقط می‌خوام کار درست رو انجام بدم.
‫من اهمیتی به تایسون نمی‌دم.
‫این فقط برای دو برابر کردن شانس بردنه.
‫و هر کسی که برد
‫اون یکی رو برای مأموریت انتخاب می‌کنه.
‫مسابقه فرداست.
‫بهتره آماده بشیم.
‫هدیه.
‫سلام، تایسون.
‫پرسی.
‫کمپ رو نجات دادی؟
‫دارم روش کار می‌کنم.
‫من برای سالی نامه نوشتم.
‫تو هم باید بنویسی.
‫چی؟
‫چی نوشتی؟
‫فقط اینکه به کمپ رسیدیم.
‫که بهش خبر بدیم.
‫کار بدی بود؟
‫نه.
‫اونجا چی داری؟
‫اوه.
‫قطب‌نمای جدید.
‫برای مأموریتت.
‫وای.
‫امروز ساختیش؟
‫اینجا ابزارهای بهتری هست.
‫- می‌تونم درستش کنم. ‫- جدی؟
‫می‌خواستم یکی یدک از بچه‌ها قرض بگیرم...
‫نه، خودم درستش می‌کنم.
‫این خیلی باحاله.
‫هی، پرسی؟
‫بله؟
‫قبلاً بابا رو دیدی، نه؟
‫آره.
‫من کِی می‌تونم ببینم؟
‫این بیشتر
‫به خودش بستگی داره.
‫ایزدها هر وقت خودشون بخوان میان،
‫نه وقتی ما بخوایم.
‫فکر کنم پوسایدن خیلی سرش شلوغه.
‫فکر نمی‌کنم خودش بخواد شلوغ باشه.
‫بعضی وقتا حس می‌کنم ‫دلش می‌خواد بیشتر ما رو ببینه.
‫خیلی‌خب، تموم شد.
‫دیگه چی؟
‫می‌خوای از این کلبه بریم بیرون؟
‫این خلاف قوانینه.
‫می‌تونم درستش کنم.
‫یالا.
‫بیا بریم! زود باش دختر، زود باش!
‫زود باش پسر، زود باش، زود باش!
‫ارابه‌ران‌ها…
‫به جایگاهتون!
‫اولین تیمی که سه بار دور زمین بزنه
‫برنده‌ می‌شه.
‫سلاح‌ها مجازن،
‫حقه‌های کثیف هم تشویق می‌شن.
‫اوه.
‫بخش «کشتن ممنوع» رو جا انداختی؟
‫کشتن نه خیلی، ‫ولی خب اتفاق می‌افته و غیره و غیره.
‫- پنجاه تا روی کلبه آرس شرط می‌بندم. ‫- قبوله.
‫اوه!
‫اوه، رفیق!
‫افتخار برای آرس!
‫افتخار برای آتنا!
‫یه افتخار برای پوسایدن هم بگیم؟
‫می‌خوام بابا رو سربلند کنم، ولی…
‫افتخار برای هفائستوس!
‫نمی‌خوام به کسی آسیب بزنم.
‫افتخار برای هفائستوس!
‫فقط روی دفاع تمرکز کن، باشه؟
‫و یادت باشه، آنابث رو هدف نگیر.
‫برونته.
‫اگه ارابه‌ی پوسایدن جلو زد،
‫بزنش زمین.
‫فکر می‌کردم تو و پرسی صمیمی هستید.
‫برای همین دارم ازت می‌خوام ‫این کار رو بکنی.
‫ارابه‌ران‌ها…
‫به جای خود.
‫بیا شروع کنیم.
‫اون رو بده من.
‫اوه.
‫حالا مسابقه شروع شد!
‫یالا! یالا! یالا!
‫پرسی، مواظب باش!
‫نمی‌تونم خاموشش کنم!
‫باید از جمعیت دورش کنیم!
‫برو!
‫زود باش!
‫یالا پسرها، زود.
‫داره ازمون جلو می‌زنه. بهش برسین!
‫مارک، سیکلوپ رو بزن!
‫اون رو بده من، تک‌چشم!
‫کلاریس!
‫مارک!
‫ببخشید!
‫اوه، یکی مُرد.
‫حداقل ناقص شد.
‫بمیر، جکسون!
‫تایسون، جابه‌جا شو!
‫قراره منفجر بشه!
‫پرسی!
‫تایسون!
‫وای! وای، وای! وای!
‫وحشت نکنید، ‫فقط یه خطر کوچیک میدانی داریم.
‫آنابث!
‫خیلی زیادن. چطور باهاشون بجنگیم؟
‫هرکول با سر و صدا ‫گله‌ی استیمفالی رو شکست داد.
‫نمی‌تونن صداهای زیر رو تحمل کنن.
‫باید بریم دفتر کایرون.
‫♪ اوه عزیزم باعث شدی احساساتم بجوشه ♪
‫♪ بالاتر از آسمون‌ها ♪
‫♪ اوه ♪
‫♪ وقتی توی چشمام نگاه می‌کنی ♪
‫♪ باعث می‌شی احساس کنم ♪
‫♪ خیلی بالام ♪
‫♪ احساسات ♪
‫♪ اوووه ♪
‫♪ احساسات ♪
‫♪ اوووه ♪
‫♪ باعث شدی حس کنم بالاترم ♪
‫موفق شدیم.
‫خب...
‫این اتفاق افتاد.
‫و خیلی زیاد بود.
‫ولی
‫به‌عنوان مدیر کمپ
‫و به‌عنوان والد، برای…
‫حداقل بعضی‌هاتون،
‫با جدیت قول می‌دم
‫به محض اینکه تعمیرات مسیر تموم بشه،
‫مسابقات ارابه‌رانی
‫دوباره برگزار می‌شن.
‫بعد از مشورت با دریادها،
‫فهمیدم
‫حفاظی که درخت ثالیا ایجاد کرده
‫فعلاً از بین نمی‌ره.
‫حداقل برای یه هفته‌ی دیگه
‫که بعدش باید همه‌تون ‫برای نجات جونتون فرار کنید.
‫آروم باشید. نه، آروم باشید،
‫آروم باشید
‫و خوب گوش کنید.
‫کلید بقای ما
‫توی یه خواب به من
‫الهام شد.
‫سه نفر از شما باید به مأموریت
‫پیدا کردن پشم زرین افسانه‌ای برین.
‫سی،
‫بیست و چهار،
‫هفتاد و پنج، دوازده.
‫این‌ها مختصات دریانوردی
‫جزیره‌ی پولیفموس هست.
‫قهرمان ما
‫وارد دریای هیولاها می‌شه،
‫این گنج قدرتمند رو می‌دزده
‫و مرزهای ما رو دوباره ‫به قدرت کامل برمی‌گردونه.
‫عددها رو اشتباه گفت.
‫خوشبختانه،
‫انتخاب قهرمان هیچ‌وقت
‫این‌قدر واضح نبوده.
‫وقتی به کمپ حمله شد،
‫فقط یکی از شما قدرت
‫و شجاعت نشون داد
‫که در برابر همه‌ی احتمالات پیروز بشه.
‫کلاریس لارو.
‫- ایول! ‫- اووه، آره!
‫- چی؟ ‫- نه.
‫وقتی بقیه جا زدن،
‫اون مسابقه رو ادامه داد
‫و همین باعث شد آزمون رو بگذرونه.
‫کلاریس! کلاریس!
‫صبر کن، یه لحظه.
‫خواب من بود، نه تانتالوس.
‫حتی عددها رو درست نگفت...
‫- بشین. ‫- بشین، جکسون.
‫- بی‌خیال، پرسی. ‫- بی‌خیال، پرسی.
‫من،
‫کلاریس، دختر آرس، کمپ رو نجات می‌دم.
‫باشه، باشه، زنده باد کمپ.
‫خب،
‫فقط دو برنده‌ی خوش‌شانس رو انتخاب کن
‫و بذار این نمایش شروع بشه.
‫نقشه‌مون چیه؟
‫باید...
‫کلاریس.
‫به کسی احتیاج داری که ‫تجربه‌ی مأموریت داشته باشه.
‫با مهارت‌هایی که قدرتت رو کامل کنه.
‫آره.
‫آره، باشه.
‫آنابث چیس رو انتخاب می‌کنم.
‫آره! چیس!
‫نقشه‌ی خوبیه.
‫این یه مأموریت دریاییه.
‫به کسی احتیاج داری ‫که توی آب کارش خوب باشه.
‫آنابث، ما تیم خوبی هستیم.
‫باید توی این مأموریت باشم.
‫- منو انتخاب کن! منو انتخاب کن! ‫- منو انتخاب کن! منو انتخاب کن!
‫باشه، بشینید.
‫گفتم بشینید.
‫با همه‌تونم.
‫من...
‫کسی که انتخاب می‌کنم...
‫کریس رودریگز هست.
‫یه مورد دیگه.
‫تا وقتی حفاظ دوباره به قدرت کامل برگرده،
‫هیچ‌کس اجازه نداره کمپ رو ترک کنه،
‫جز اونایی که برای مأموریت انتخاب شدن.
‫صفحه‌ی ۲۴،
‫ماده‌ی هفت.
‫«گشت مرزی اجازه داره
‫هر کسی یا هر چیزی رو که ‫بیرون از مرزهای کمپ پرسه می‌زنه،
‫به محض رویت، هدف قرار بده.»
‫همین.
‫برگردید به جشن گرفتن.
‫سلام.
‫مأموریت گرفتی؟
‫نه. کلاریس گرفت.
‫اوه، جدی؟
‫دختر باحالیه.
‫آنابث رو انتخاب کرد که باهاش بره.
‫فکر می‌کردم کلاریس منو هم انتخاب می‌کنه.
‫حتی اگه نمی‌تونیم همدیگه رو تحمل کنیم،
‫من تجربه دارم، می‌دونی؟
‫بعد آنابث یه چیزی تو گوشش گفت و...
‫انتخابم نکرد.
‫منظورت مثل وقتی که
‫یه چیزی تو گوش برونته گفت؟
‫منظورت چیه؟
‫سالی می‌گه نباید یواشکی گوش بدم.
‫ولی گوش‌هام خوب می‌شنوه ‫و سخت می‌شه جلوی خودمو بگیرم.
‫تایسون.
‫آنابث چی گفت؟
‫«برونته.
‫اگه ارابه‌ی پوسایدن جلو زد،
‫بزنش زمین.
‫فکر می‌کردم تو و پرسی صمیمی هستید.
‫برای همین دارم ازت می‌خوام ‫این کار رو بکنی.»
‫- پرسی، نرو. ‫- مجبورم.
‫به محض اینکه هوا تاریک بشه ‫و این‌جا خلوت شه.
‫من توی تاریکی می‌ترسم.
‫می‌دونم، ولی…
‫اینجا در امانی، باشه؟
‫قول می‌دم.
‫کجا می‌ری؟
‫پرسی.
‫پرسی!
‫گروور؟ چطور…؟
‫کاری نکردم.
‫هنوز خوابی و منم همین‌طور. ببین.
‫پس، هردومون توی یه…
‫لباس عروس؟
‫آره، از بارِ کشتی غرق‌شده توی غار درآوردم.
‫نپرس. نمی‌دونم چقدر وقت داریم.
‫- گروور؟ ‫- بله؟
‫باید بپرسم.
‫این لباس ازم محافظت می‌کنه.
‫بیناییش خیلی خوب نیست.
‫منظورت هیولاییه که تو رو گرفت؟
‫پولیفموس.
‫می‌دونه اینجام، ولی فکر می‌کنه یه دخترم...
‫- سیکلوپ! ‫- اشکالی نداره.
‫اون تایسونه. اون…
‫الان این‌جا می‌مونه.
‫آنابث درباره‌ی این چه حسی داره؟
‫اصلاً برام مهم نیست.
‫عصبی هستی.
‫حس می‌کنی بهت خیانت کرده.
‫پرسی،
‫جریان چیه؟
‫کاش خودم می‌دونستم.
‫سال پیش انتخابش کردم، ‫می‌دونستم ممکنه دو رو بازی کنه،
‫اگه مأموریت برای موفقیت بهش نیاز بود، ولی…
‫با اینکه چند بار فرصت داشت، ‫هیچ‌وقت این کار رو نکرد.
‫تا امروز.
‫باشه، من طرف کسی رو نمی‌گیرم. ‫جزئیات رو نمی‌دونم.
‫ولی بررسی کردی
‫که شاید دلیل خوبی
‫برای این کار داشته باشه؟
‫برای نارو زدن به من؟
‫من نارو زدم.
‫با دادز؟ آره،
‫چون کایرون بهت گفت.
‫این چی بود؟
‫تخته‌سنگی که غار رو می‌بنده.
‫از کار برگشته.
‫می‌خواد شام بخوره.
‫باید بیدار شم.
‫کمکم می‌کنی؟
‫پولیفموس رو قانع کردم اگه عروس رو ‫قبل از روز عروسی ببینه، بدبیاری میاره
‫که هفته‌ی دیگه‌ست.
‫گفتی بیناییش خوب نیست. ‫نمی‌تونی از کنارش رد بشی؟
‫هنوز می‌تونه بو کنه. ‫فکر می‌کنه عطر بوی بز می‌زنم.
‫زود می‌فهمه ساتیرم ‫و اون‌وقت من تبدیل به شام می‌شم.
‫چطور به نظر میام؟
‫زیبا.
‫ازت کمک نمی‌خوام.
‫و اجازه هم نمی‌گیرم.
‫فقط می‌خوام بدونم جلو منو نمی‌گیری.
‫می‌دونم می‌تونی.
‫می‌دونم…
‫دریا متعلق به توئه.
‫ولی من تنها پسرتم.
‫خب، نه تنها پسر.
‫این یه چیز دیگه‌ست که می‌خوام بپرسم.
‫ولی الان گروور به کمکم نیاز داره.
‫و نمیذارم چند تا قانون احمقانه
‫راجع‌ به مأموریت‌ها جلومو بگیره.
‫یه نشونه بده که اجازه‌ی این کار رو دارم.
‫بابا؟
‫نه، بچه، من بابات نیستم.
‫ولی همراه با هدایا
‫و یه پیام ویژه از پدرت اومدم.
‫«مأموریت تأیید شد.»
‫چی؟
‫پوسایدن همینو گفت؟
‫«مأموریت تأیید شد»؟
‫اون ایزد پرحرفی نیست.
‫ولی تو ایزد دروغگوها و دزدها هستی،
‫مگه نه؟
‫آره، ولی من ساز لیرا رو ساختم ‫که چند تا دزد دزدیدنش،
‫ولی چرا باید سرش غر بزنم؟ فهمیدی؟
‫خیلی‌خب،
‫شاید من و تو شروع خوبی نداشتیم.
‫نظرت چیه اون رو پشت سر بذاریم
‫و یادت بیارم
‫که من هرمس، پسرعموت، پیام‌آور المپم
‫و پارسال توی ماجرای وگاس کمکت کردم.
‫هر چی توی وگاس بشه، همون‌جا می‌مونه؟
‫هر چی توی وگاس بشه، ‫دلیل نصف بچه‌های کلبه هرمسه.
‫ولی هیچ‌وقت به هیچ‌کدومشون ‫همچین هدیه‌ای ندادم.
‫برام یه کشتی تفریحی آوردی؟
‫نه، یه وسیله‌ی سفر آوردم.
‫اون کشتی می‌ره دقیقاً جایی که باید بری.
‫یه چیزی رو بهم نمی‌گی.
‫ولی برام مهم نیست.
‫حدس می‌زنم هر چی توی اون کیفه ‫لازمم می‌شه.
‫بالاخره داری می‌فهمی توی این خانواده ‫همه‌چی چطور پیش می‌ره.
‫آنابث.
‫سلام.
‫مرسی که اومدی.
‫اینجا تنهایی خیلی ترسناکه.
‫تنها؟
‫- پرسی کجاست؟ ‫- رفته.
‫خیلی عصبانی شد که ‫گفتی برونته اون رو بزنه.
‫خب،
‫پس رفت به...
‫می‌دونم مأموریت یعنی ‫یه ماجراجویی با سه تا دوسته،
‫ولی چی می‌گن
‫وقتی یکی از دوست‌ها ‫بدون خبر دادن به بقیه می‌ره؟
‫«قمقمه‌ی چهار باد».
‫یه ذره بازش می‌کنی،
‫یه تندباد شدید می‌بردت جایی که باید بری.
‫اگه کامل بازش کنی؟
‫خب، خوشحال شدم دیدمت.
‫ویتامین. جویدنی.
‫باعث می‌شه دوباره مثل خودت بشی.
‫من بنفش‌ها رو دوست دارم.
‫باعث می‌شه دوباره مثل خودت بشی؟
‫تو پیام‌آور المپی و انگار خیلی ‫در به کار بردن کلمات ماهری.
‫پس چرا مستقیم نمی‌گی چی می‌خوای؟
‫همون چیزی که تو می‌خوای.
‫اینکه دوستتو نجات بدی.
‫باورنکردنیه.
‫سعی کردم همه‌چی رو درست انجام بدم
‫ولی حتی یه لحظه هم بابام بهم توجه نکرد.
‫در همین حال، ‫لوک داره المپ رو نابود می‌کنه
‫و تو می‌خوای نجاتش بدی.
‫اون پسرمه.
‫ازت متنفره.
‫پسر منه.
‫فکر نمی‌کنم لوک قابل نجات دادن باشه.
‫فکر نمی‌کنم خودش بخواد.
‫خب، بچه‌ی باهوشی هستی، پسرعمو کوچیکه.
‫ولی این اولین حرف اشتباهی بود که زدی.
‫اگه چیزی توی این همه سال یاد گرفتم،
‫اینه که نمی‌تونی از خانواده‌ت دست بکشی،
‫هر چقدر هم وسوسه‌انگیز باشه.
‫پس هر چقدر وقت می‌خوای صرف کن،
‫فقط توی دو دقیقه‌ی بعدی تصمیم بگیر.
‫اون کشتی تفریحی داره ‫از محدوده‌ی قایقت خارج می‌شه.
‫قایق؟ چه قایقی؟
‫این به معنی موافقت من نیست!
‫نمی‌تونی منصرفم کنی.
‫منم نمی‌تونم یه دوست دیگه رو از دست بدم.
‫کایرون یه چیزی بهت گفت، نه؟
‫چی بود؟
‫اینکه نمی‌تونی توی این مأموریت باشی.
‫حدس زدم. چرا؟
‫- نمی‌تونم بهت بگم. ‫- چرا؟
‫چون همه‌چی…
‫عوض شده.
‫خیلی چیزا عوض شده.
‫همینقدر می‌تونم بگم. باید بهم اعتماد کنی.
‫نه، راست می‌گی.
‫همه‌چی عوض شده.
‫تو عوض شدی.
‫نمی‌دونم امسال چه بلایی سرت اومده ‫و مشخصه
‫نمی‌خوای بهم بگی.
‫باشه، اشکالی نداره.
‫ولی همه‌ی این چیزها،
‫همه‌ش قبلاً یه راز بود،
‫که کل عمرم ازم پنهان شده بود.
‫بعد اومدم این‌جا و باهات آشنا شدم
‫و فکر کردم دیگه رازی در کار نیست.
‫دوست نداشتم!
‫چی؟
‫درباره‌ی چی حرف می‌زنی؟
‫مدرسه‌ی راهنمایی،
‫شهربازی، سینما،
‫همه‌ی چیزایی که می‌خواستی تجربه کنم.
‫اصلاً خوش نگذشت.
‫آرامش‌بخش نبود.
‫از شدت بی‌حوصلگی داشتم دیوونه می‌شدم.
‫فیلم «آرواره‌ها» رو دیدی؟
‫پرسی،
‫وقتی یه سگ سه‌سر غول‌پیکر
‫تو دنیای مردگان دنبالت کرده باشه،
‫فیلم ترسناک دیگه شوخیه.
‫این فرق من و توئه.
‫می‌تونی نیمه‌ایزد باشی،
‫و بری پیش مادرت
‫و فقط یه بچه باشی.
‫من؟
‫فقط بلدم نیمه‌ایزد باشم.
‫یعنی نمی‌تونیم دوست باشیم؟
‫چون اینو باور نمی‌کنم.
‫به نظرم وقتی درباره‌ی مسائل حرف بزنی،
‫کم‌تر ترسناک می‌شن.
‫پس چرا درباره‌ی اون مسئله نمی‌گی؟
‫مشکل همینه.
‫هر چی بیشتر درباره‌ش حرف بزنم…
‫ترسناک‌تر می‌شه.
‫خب، خبر خوب اینه که
‫همه‌چی به زودی تموم می‌شه.
‫نمی‌دونم شما دوتا سر چی غر می‌زدین.
‫به نظر شخصی میومد،
‫پس اگه می‌خواین ‫آخرین حرف‌هاتونو به هم بزنین،
‫زود باشین.
‫آخرین حرف‌ها؟
‫قبل از اینکه بمیرین.
‫طبق قانون.
‫بچه‌های هفائستوس بلدن
‫یه پیشکش درست حسابی بسازن.
‫نوک این‌ها
‫با برنز آسمانی پوشیده شده
‫که برای کشتن هیولاها عالیه.
‫همینطور نیمه‌ایزدها.
‫می‌دونی، می‌تونی هر داستانی که بخوای بسازی،
‫ولی ایزدها می‌دونن چی کار کردی.
‫خوبه.
‫می‌خوام بدونن داشتم قوانینشونو اجرا می‌کردم
‫که بچه‌های خودشون ‫با علم کامل به خطرات
‫نقضش کردن.
‫اگه بعد از سه‌هزار سال گرسنگی
‫فقط یه چیز یاد گرفته باشم،
‫اینه که هیچ‌وقت نباید ‫با اراده‌ی ایزدها مخالفت کنی.
‫و شیرین‌ترین طعم انتق...
‫سوار شین! باید بریم!
‫بچه‌ها، مواظب باشین!
‫جعبه‌ی کمک‌های اولیه، باند!
‫باید ببندیمش.
‫تانتالوس راست می‌گفت.
‫قانون رو زیر پا گذاشتیم.
‫دیگه هیچ‌وقت نمی‌تونیم برگردیم.
‫حالا داریم می‌ریم مأموریت.
‫«ترجمه از خشایار»
‫«پس از تیتراژ ادامه دارد...»
‫باید با کشتی آهنی
‫همراه جنگجویان استخوانی سفر کنین.
‫لوک اینجاست.
‫فقط اینجا نیست.
‫این کشتی مال خودشه.