‫المپ‌نشینان می‌جنگن.
‫ما خیانت می‌کنیم. ‫از پشت خنجر می‌زنیم.
‫سال‌ها قبل از به دنیا اومدن من، پدربزرگم کرونوس
‫عمه‌ها و عموهای منو می‌خورد.
‫بابام می‌دونه که با ماموریت‌ها ‫و فرستادن دنبال نخودسیاه،
‫دستش به آذرخش نمی‌رسه.
‫پس قراره یه جنگ داشته باشیم.
‫داشتن درمورد اتفاقی که ‫قراره بیفته صحبت می‌کردن.
‫مثلا اینکه به جنگ انداختن زئوس و پوسایدن ‫فقط شروعش بوده،
‫و نقشه‌ی یه اتفاق مهم‌تری رو دارن می‌کشن.
‫هرمس رو پیدا می‌کنیم.
‫راضیش می‌کنیم ما رو بفرسته لس‌آنجلس
‫و یه نقشه واسه ورود به دنیای مردگان بهمون بده.
‫- به کمکت نیاز داریم تا... ‫- می‌دونم کمک منو واسه چی می‌خواید.
‫یه راه واسه ورود به دنیای مردگان هست.
‫یه راه مخفی.
‫هرکدومش واسه یکی از شما ‫مسیر امنی رو توی دنیای مردگان فراهم می‌کنه.
‫چهارتان.
‫دنیا رو نجات بده
‫و بعدش برو مادرت رو نجات بده.
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو» ‫» ترجمه و تنظیم از حـامـد «
‫خوش اومدی، مسافر خسته!
‫بیا داخل و خستگی در کن.
‫این تخت‌ها زندگیت رو
‫تغییر میدن.
‫خب...
‫سلام عرض شد.
‫دلت واسه مامانت تنگ شده، ها؟
‫من می‌دونم تو کی هستی.
‫تو پروکراستس هستی.
‫پسر پوسایدن، و قاتل مسافرین.
‫لطفا کراستی صدام بزن.
‫و تو...
‫چشمات به بابا رفته.
‫خستگی در کن. یک دقیقه ریلکس کن.
‫تخت‌ها یه تله‌ان.
‫روش کارت همینه.
‫جوری که مهمون‌هات رو به قتل می‌رسونی.
‫جدی؟
‫می‌دونم یه مسیر مخفی از اینجا ‫به دنیای مردگان هست.
‫می‌دونم تو رو گذاشتن اینجا که نگهبانش باشی.
‫ولی باید بذاری من رد شم.
‫خواهش می‌کنم.
‫علاوه بر اینکه به شدت راحتن،
‫این تخت‌ها واسه
‫اعتماد به نفست هم عالی‌ان.
‫- واقعا علاقه‌ای ندارم... ‫- بهت یاد میدن چطوری اندازه بشی.
‫اندازه‌شدن واسه آدمایی ‫مثل ما آسون نیست، درست میگم؟
‫والدین ما خیلی سختش می‌کنن.
‫دست و پامون رو می‌کِشن و کج و معوج‌مون می‌کنن ‫و ما رو تیکه تیکه می‌کنن
‫تا ما رو بیشتر شبیه خودشون کنن.
‫بهرحال...
‫این تخت‌ها تمامش رو از بین می‌برن.
‫با این تخت‌ها، تو... اندازه میشی.
‫امتحانش کن.
‫گمونم حس خیلی بهتری بهت دست میده.
‫اول تو.
‫خوبی؟
‫آره، خوبم.
‫نمی‌تونی نجاتش بدی.
‫اولین نفری نیستی که تلاش می‌کنی
‫یه نفر رو از دنیای مردگان برگردونی.
‫اولین نفری نیستی که شکست می‌خوری.
‫هی!
‫خوش‌شانسی که میذاریم ‫سرت روی تنت بمونه، کودن.
‫زور نزن.
‫تموم شد؟
‫[وارد نشوید]
‫مطمئنیم که این مسیر درسته؟
‫یا قلمروی مردگانه
‫یا یه نفر توی دهه 90 ‫یه کارتن شیر گذاشته اونجا.
‫بهتر شد؟
‫خیلی.
‫اگه توی دردسر بیفتیم...
‫اینا بلیت خروجمون هستن.
‫تا وقتی همگی برنگردیم ‫هیچکس جا نمی‌زنه.
‫هیچکس برنمی‌گرده.
‫رفیق! مجبورم نکن بیام سراغت.
‫اصلا نمی‌دونیم اون پایین چی هست.
‫فقط فکر می‌کنم امن‌تره که ‫همه‌شون دست من نباشه.
‫بریم مادرت رو نجات بدیم.
‫خب، دیگه توی کانزاس نیستیم.
‫چی؟
‫هیچوقت اون فیلم رو بهت نشون ندادم؟
‫آه.
‫منظورم این بود که فقط یک ساعت با شهر فاصله داریم
‫و انگار توی یه سیاره دیگه هستیم.
‫- خیلی آرومه. ‫- من نمیرم.
‫در موردش صحبت کردیم.
‫واست خیلی خوبه.
‫دکتر هیگنز میگه این بهترین مدرسه‌ست،
‫بهترین برنامه رو توی ایالت واسه ‫بچه‌هایی داره که تفاوت‌های یادگیری دارن، خب؟
‫- خیلی خوش‌شانس بودیم که واردش شدیم. ‫- من نمیرم.
‫پرسی، می‌دونم دلت نمی‌خواد اینکارو انجام بدی
‫ولی گاهی وقتا مجبورم تصمیماتی بگیرم
‫که تو ممکنه درکشون نکنی.
‫من نمیرم!
‫پرسی!
‫جای مذاکره نیست.
‫تنها مسئله اینه که قبل از خداحافظی کردن
‫چقدر قراره زشتش کنی.
‫حالا در رو باز کن.
‫باشه!
‫گروور، عجله کن.
‫توی کانزاس نیستیم.
‫هی، تمرکز کن.
‫چهار روز پیش از کانزاس خارج شدیم.
‫آره، نه، این یه...
‫بیخیال.
‫بچه‌ها، اون همونیه که من فکر می‌کنم؟
‫کرون، قایقران،
‫تازه‌واردها رو از رود ستوکس رد می‌کنه.
‫که معنیش اینه که اونجا دروازه‌ی اصلیه.
‫- بریم. شاید بتونیم زودتر برسیم اونجا. ‫- آره.
‫چرا اونو فعلا نمیدی دست من باشه؟
‫بریم.
‫- خیلی به نظر اشتباه می‌رسه. ‫- نه.
‫فقط بازنده‌ها توی صف منتظر می‌مونن.
‫فقط...
‫می‌دونی، بهتره توی شهر ‫یکم با من وقت بگذرونی.
‫گمونم خیلی چیزا یاد می‌گیری.
‫شما نمُردین.
‫خب...
‫همه‌مون در حال مرگیم...
‫کم و بیش.
‫و هزینه‌ی رد شدن رو پرداخت نکردین.
‫صبر کن! می‌تونیم هزینه‌شو بپردازیم! ‫می‌تونیم بپردازیم!
‫بیا. دراخما.
‫فقط...
‫می‌دونی، همه‌شو بردار.
‫می‌تونی یه سوت جدید بخری.
‫برید، برید!
‫گروور!
‫پرسی، از اونور!
‫تو یه سگ خیلی خیلی بدی!
‫بچه‌ها، تا ابد نمی‌تونم اینو نگه دارم.
‫می‌تونی با کفشات ما رو ببری اون بالا؟
‫تو می‌تونی.
‫هربار یکیمون رو. اول پرسی رو ببر.
‫مایا.
‫آنابث!
‫بچه‌ها؟
‫عذر می‌خوام.
‫واو.
‫واقعا...
‫یعنی چطوری...
‫وقتی بچه بودم پدرم یه سگ داشت.
‫گمونم حقه‌هاش رو یادمه.
‫اوه، واو.
‫اونو نگاه کنید.
‫قصر هادس.
‫آذرخش رو اونجا نگه می‌داره.
‫و مامانت رو.
‫اوه نه.
‫چیه؟
‫مرواریدم. مروارید رو گم کردم.
‫گمونم...
‫داخل اون سگه‌ست.
‫- چیکار کنیم؟ ‫- نمی‌دونم.
‫ولی اگه راه نیفتیم، مروارید اهمیتی نداره.
‫زود باشید.
‫نه. نه. نه، نه، نه، نه.
‫اون ثبت‌نام شده. ‫ایمیلی که دفترتون فرستاده رو همینجا دارم
‫- نوشته که اون ثبت‌نام شده. ‫- خیلی متأسفم.
‫ولی اطلاعات جدیدی مشخص شده که ما رو مجبور کرده
‫توی درخواست شما تجدید نظر کنیم.
‫چه نوع اطلاعاتی؟
‫یه نقاشی.
‫- اوه، بیخیال. ‫- یه نقاشی که...
‫این یه مسئله‌ی انضباطی نبوده.
‫یه نقاشی که باعث شده مشاور مدرسه قبلیش
‫شخصاً بهم زنگ بزنه و نگرانیش رو بیان کنه.
‫اون عکس یه اسب بالدار رو کشید.
‫فقط بحث نقاشی نیست.
‫مشکلمون اینه که موقع راه رفتن ‫روی سقف باشگاه پیدا شده
‫بعد از اینکه گفته یه چیزی اون بیرون دیده.
‫ما تجهیزات لازم واسه اون نوع نظارت روانشناسی
‫که معتقدیم فرزندتون بهش نیاز داره رو نداریم.
‫من یک بار قبلا اونو از ‫مدرسه‌ی سابقش بیرون کشیدم.
‫جای دیگه‌ای نداره که بره.
‫به تحصیل توی خونه فکر کردین؟
‫تحصیل توی خونه؟
‫می‌دونم.
‫به نظر کار سختی می‌رسه ‫ولی منابعی واسه کمک وجود داره.
‫یه گزینه‌ی واقعیه.
‫بعضی بچه‌ها
‫پیش والدینشون اوضاعشون بهتره.
‫متأسفم، ولی نه.
‫نمی‌تونم اینو به عنوان یه جواب قبول کنم.
‫پس بهتره من و شما ‫دنبال یه راه‌‌حل درست و حسابی باشیم.
‫نمی‌تونیم نادیده بگیریمش.
‫- بس کن. ‫- یه حساب و کتاب ساده‌ست.
‫ما سه نفر به اضافه‌ی مامانت میشیم چهار نفر
‫و فقط سه مروارید داریم.
‫یه نفر می‌مونه
‫و واقعا باید من باشم.
‫تقصیر تو نبود.
‫و حتی اگه بود، تو رو اینجا نمیذاریم.
‫تمام.
‫بعد از اینکه آذرخش رو بدست بیاریم ‫و جلوی این جنگ رو بگیریم
‫شماها میرید.
‫با مامانم.
‫تو چی؟
‫صبر کن، صبر کن، صبر کن، پرسی.
‫تو چی؟
‫ماموریت‌ها وابسته به مسیر نیستن، درسته؟
‫یه فکری واسش می‌کنم...
‫شرمنده.
‫اونا صدات رو نمی‌شنون.
‫اونا؟
‫اینجا باید آسفودل باشه.
‫یه کتاب درمورد اینجا خوندم.
‫صبر کن. نه، نه. نه، نه، نه، نه. چیکار...
‫اونا...
‫ریشه‌ان؟
‫ارواح اینجا در بند پشیمونی‌ان.
‫گرفتار تصمیماتی هستن که ‫توی زندگی گرفتن...
‫یا هیچوقت نگرفتن.
‫آنابث!
‫- آنابث! ‫- بچه‌ها!
‫آنابث؟
‫- بچه‌ها! ‫- آنابث!
‫یه مشکل اینجا داریم.
‫قبلا تلاشم رو کردم.
‫خیلی قویه.
‫چطوری این اتفاق افتاد؟
‫این یجور پشیمونیه، درسته؟
‫ولی از چی پشیمونی؟
‫چیزی نیست.
‫برید. من حواس سگه رو پرت می‌کنم ‫و یکم واستون زمان می‌خرم.
‫پرسی!
‫این جواب میده.
‫خوب میشم.
‫به بابات اعتماد دارم.
‫تو می‌تونی.
‫می‌دونم که می‌تونی.
‫فرار کنید.
‫یالا!
‫موفق شد.
‫بریم!
‫عجیبه.
‫مدتی میشه صدای سگه رو نشنیدم.
‫تمام مسیر دنبالمون اومد ‫و بعد یهویی... متوقف شد؟
‫واقعا چرا!؟
‫منم همینو میگم.
‫عجیبه.
‫گروور؟
‫گروور، کجا میری؟
‫نمی‌دونم. نمی‌تونم بایستم.
‫پرسی! کفش‌هان!
‫گروور!
‫پرسی!
‫- گروور! ‫- پرسی!
‫چی بود؟
‫- این... ‫- نه.
‫آخه شبیه...
‫اصلا خودش نیست.
‫بسیارخب.
‫پس این چیه؟
‫- آره، اون آذرخشه. ‫- منم همین فکر رو می‌کنم، آره؟
‫توی کیف تو چیکار می‌کنه؟
‫صبر کن، این کیف من نیست.
‫این کیفیه که آرس بهم داد.
‫تمام این مدت آذرخش پیش آرس بود ‫و ما رو گول زد.
‫داشت با هادس همکاری می‌کرد؟
‫گمونم.
‫یعنی...
‫همین بود، درسته؟
‫ماموریت همینه.
‫زئوس انتظار داره اینو برگردونیم.
‫زئوس باید منتظر بمونه.
‫بریم مامانت رو نجات بدیم.
‫می‌دونم سخته.
‫امیدوارم بدونی که من اینو می‌دونم.
‫ولی این مدرسه واقعا واست خوبه.
‫اینو هم می‌دونم.
‫هی، گوش کن...
‫اگه واقعا از اونجا خوشت نمیاد...
‫می‌تونیم دنبال گزینه‌های دیگه برگردیم. جدی میگم.
‫فقط...
‫می‌خوام یه فرصت به اینجا بدی.
‫خیلی زود باید برگردم مدرسه ‫که تو رو پیاده کنم، پس بیا...
‫بیا این چند دقیقه آخری که داریم رو ‫اینطوری نگذرونیم.
‫چرا اینکار رو می‌کنی؟
‫چرا اینقدر تلاش می‌کنی از شر من خلاص شی؟
‫من اگه بودم هرگز اینکار رو باهات نمی‌کردم.
‫میرم صورتحساب رو بپردازم.
‫ایستگاهمون اینجاست یا...؟
‫سلام دوستان، خوش اومدین!
‫شرمنده بابت اون همه... اوه...
‫بگذریم، از دیدنتون خوشحالم.
‫می‌دونم شما کی هستین و شما می‌دونید من کی هستم،
‫پس می‌تونیم این بخشش رو رد بشیم.
‫می‌تونم چیزی واستون بیارم؟
‫آب انار تازه، یا خوراکی؟
‫- راستش، اگه... ‫- مادرم.
‫بووم.
‫مستقیم رفتی سر اصل مطلب.
‫ظاهرت رو تحسین می‌کنم.
‫خاستگاه دریاییت رو نشون میده.
‫درکت می‌کنم.
‫اون کجاست؟
‫باشه. بسیارخب.
‫بریم سراغش.
‫مامانت همینجاست.
‫این همه راه اومدین، خجالت نکشین.
‫مامان؟
‫باهاش چیکار کردی؟
‫آه...
‫جونش رو نجات دادم؟
‫می‌دونی، معمولا له شدن توسط یه میناتور
‫یه اتفاق مرگباره.
‫من واست نجاتش دادم
‫درست در لحظه آخر
‫که بیای منو ببینی.
‫و الان اینجاییم.
‫تو چیزی که داری رو بهم بده
‫منم چیزی که دارم رو میدم بهت.
‫من...
‫نمی‌تونم بدمش بهت.
‫ببین، اینجا پای مبادله وسطه.
‫آذرخش متعلق به تو نیست.
‫نقشه‌ات تقریبا جواب داد.
‫تو و آرس تونستین آذرخش رو بدزدین،
‫منو گول زدین که بیام اینجا و بدمش بهت.
‫ولی اشتباهه، و من اینکارو نمی‌کنم.
‫پس تنها کاری که می‌تونم بکنم ‫اینه که ازت بخوام توام کار درست رو انجام بدی.
‫خواهش می‌کنم...
‫بذار مامانم بره.
‫ها؟
‫چیه؟
‫کی آرس رو گول زد که چیکار کنه؟
‫تو با آرس همدستی، که آذرخش رو بدست بیاری.
‫من با آرس همدست نیستم.
‫من به ندرت همدست میشم.
‫آذرخش مشکل برادرمه، ‫و هیچیش رو نمی‌خوام.
‫- تو نمی‌خوایش؟ ‫- نه.
‫پس چی می‌خوای؟
‫کلاهخودم!
‫چیت؟
‫کلاهخود تاریکیم. گم شده.
‫درست چند روز قبل از اینکه یه نفر
‫ازش واسه غیب شدن و دزدیدن آذرخش استفاده کنه.
‫حالا می‌خوام پسش بگیرم لطفا، ‫و بعدش تو مامانت رو پس می‌گیری.
‫واقعا آذرخش رو نمی‌خوای؟
‫چرا باید بخوامش؟
‫واسه راه انداختن یه جنگ بین برادرهات.
‫چرا باید اینو بخوام؟
‫- حسادت. ‫- نمی‌دونم متوجه شدین یا نه،
‫ولی اینجا حسابی گل و بلبله.
‫اوضاع زندگیم رو به رواله.
‫من حسادت نمی‌کنم.
‫از طرف دیگه برادرهام سراسر حسادتن.
‫بخاطر مشکلات خونوادگیه که دیگه نمیرم اونجا.
‫این کینه‌ها تا ابد ادامه دارن. ‫خیلی واسه سلامتی مضره.
‫یه نفر آذرخش زئوس رو دزدیده، ‫کار من نبوده،
‫حتما کار کسی بوده که...
‫کرونوس.
‫عذر می‌خوام؟
‫اون بیشترین کینه رو نسبت به همه‌شون داره.
‫زئوس تاج و تخت کرونوس رو تصاحب کرد.
‫دیگه کیه که دلیل بزرگ‌تری واسه ضعیف‌کردن ‫زئوس و پس گرفتن تاج و تختش داشته باشه؟
‫کرونوس یه میلیون تیکه شده
‫- و رفته ته... ‫- تارتاروس، جایی که یه چیزی
‫سعی کرد همون لحظه که آذرخش ‫توی کیفمون ظاهر شد، مارو بکشه داخل خودش.
‫تارتاروس...
‫جایی که یه صدا از توی رویاهام می‌شنیدم
‫که بهم می‌گفت به کمکم واسه ‫از بین بردن کوه المپ نیاز داره.
‫فکر می‌کردم تو باشی، ولی صدایی که شنیدم...
‫قطعا صداش شبیه صدای تو نبود.
‫درخواست پناهگاه ازم کن.
‫چی؟
‫اگه کرونوس به نحوی
‫قصد داره از تبعیدش برگرده
‫و تو اولین انتخابش بودی...
‫جات امن نیست.
‫ازم بخواه تا ازت محافظت کنم.
‫تو و مادرت.
‫و اون بز.
‫اونو هم رایگان باهاتون همراه می‌کنم.
‫گمونم راه‌حل خوبی واست باشه.
‫تنها هزینه‌ای که واست داره، آذرخشه.
‫فکر می‌کردم آذرخش رو نمی‌خوای؟
‫من آذرخش رو نمی‌خوام.
‫حالا به آذرخش نیاز دارم.
‫اگه جنگ با کرونوس نزدیک باشه، ‫دوست دارم آماده باشم.
‫شوخی نیست، بچه.
‫فقط یه‌جور تموم میشه.
‫تنها مسئله اینه که تو چقدر سختش کنی.
‫نه.
‫کیف رو بده به من.
‫مروارید خوشکلیه.
‫پیشنهادت رو قبول می‌کنم.
‫- عالیه! ‫- پیشنهاد اولت رو.
‫کلاهخودت رو واست میاریم.
‫و وقتی برگشتم، باید مامانم رو آزاد کنی.
‫- باشه. صبر کن بچه. ‫- گروور، حالا!
‫قوی بمون، مامان.
‫انصاف نیست.
‫نه.
‫نیست.
‫و دارم شکست می‌خورم.
‫نه، اینطور نیست.
‫میبرمش به اردوگاه.
‫مطمئنی؟
‫مگه چاره‌ی دیگه‌ای دارم؟
‫من و اون با هم توی شهر زندگی کنیم؟
‫داره توجه دنیای تو رو جلب می‌کنه.
‫یه اسب بالدار تا مدرسه اونو تعقیب کرد.
‫اسب اونو دید، اونم اسب رو دید.
‫دیر یا زود، فقط چیزای خوشکل نیستن ‫که اونو تعقیب می‌کنن.
‫توی اردوگاه، جاش امنه.
‫- دلت نمی‌خواد توی اردوگاه باشه. ‫- نه، نه.
‫نه، نمی‌خوام.
‫دلیلش رو بهم بگو.
‫دلت نمی‌خواد دلیلش رو بشنوی.
‫شاید نخوام.
‫ولی هیچکس رو نداری که اینو بهش بگی...
‫و شاید این غیرمنصفانه‌ترین بخشش باشه.
‫تو بگو
‫تا من گوش کنم.
‫می‌خوام بدونه که کیه...
‫قبل از اینکه خونوادت سعی کنه ‫بهش بگه که دلشون می‌خواد اون کی باشه.
‫اون بهتر از اینه.
‫چیزای بهتری توی وجودش داره.
‫پس گمونم جوابت رو داری.
‫اون میره به مدرسه.
‫و چیزایی یاد می‌گیره که ‫اونجا نمی‌تونی بهش یاد بدی.
‫و واسه هردوتون سخت میشه.
‫واسه هردوتاتون عذاب میشه.
‫ولی از طرف دیگه واسش قوی‌تر میشه.
‫مادرش اونو خوب تربیت کرده.
‫می‌خوای باهاش صحبت کنی؟
‫می‌دونم نباید اینکارو کنی، ولی...
‫شاید فقط واسه اینکه صداشو بشنوی.
‫یه روز.
‫یه روز، وقتی که آماده باشه.
‫وقتی که بدونه کیه...
‫و متعلق به کجاست.
‫و سرنوشت مسیر حقیقیش رو بهش نشون داده باشه.
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو» ‫» ترجمه و تنظیم از حـامـد «
‫در اون روز...
‫من دقیقا کنارش خواهم بود.
‫«پس از تیتراژ ادامه دارد...»
‫باید خیلی مراقب باشی.
‫الان فراتر از یه قهرمان هستی.
‫تو به چشم رفقای دورگه‌‌ات یه رهبر هستی.
‫واسه دیدن زئوس اومدم.
‫قرار ملاقات ندارم.