‫توی جرسی بهتون گفتم
‫که اوراکل گفت که این ماموریت شکست می‌خوره.
‫"توی نجات چیزی که بیش از همه ‫اهمیت داره، شکست می‌خوری."
‫این می‌تونه یه عالمه معنی داشته باشه.
‫به عنوان یه هدیه واسه پدرم متولد شدم.
‫آتنا اینطوریه.
‫و تا یه مدت مثل یه هدیه باهام رفتار میشد.
‫پدرم فرصتش رو داشته.
‫راستش تو توی همین چند روز
‫بیشتر از پدرم توی تمام عمرم بهم کمک کردی.
‫مراقب باش. گمونم داشتی ‫منو یه دوست صدا می‌زدی.
‫یه فرصت واسه نجات مادرم دارم.
‫نمی‌تونم اجازه بدم چیزی جلومو بگیره.
‫پدرت اینجاست.
‫همیشه اینجا بوده.
‫بهش اعتماد کن. فقط نفس بکش.
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو» ‫» ترجمه و تنظیم از حـامـد «
‫دارن به ما نگاه می‌کنن.
‫آره.
‫پس شاید بهتره از اینجا بریم، نظرت چیه؟
‫رفیق، دارن درست به ما نگاه می‌کنن.
‫چی؟
‫زود باش. بریم پرسی رو پیدا کنیم.
‫- آنابث... ‫- اون زنده‌ست.
‫مطمئنم.
‫پرسی!
‫سلام.
‫ببینید، متأسفم که توی پله‌ها ‫در رو روتون بستم.
‫حتی شنیدن این حرف از ‫زبون خودم واقعا بده،
‫ولی فقط... می‌دونستم اصلا موافقت نمی‌کنید
‫و وقت کافی هم نبود...
‫خب...
‫فکر نمی‌کردیم زنده باشی.
‫سورپرایز.
‫چی شد؟
‫خلاصه‌اش اینه که باید بریم سانتا مونیکا.
‫یعنی الان؟
‫با پدرم اونجا قرار دارم.
‫بهمون کمک می‌کنه.
‫بسیارخب، فقط این نقشه یه مشکل داره.
‫پلیس فکر می‌کنه ما ‫به یه قطار امترک آسیب وارد کردیم
‫و بعدش اونکارو کردیم.
‫- پلیس‌ها دنبالمونن؟ ‫- آره.
‫سوار شدن به قطار رو واسمون سخت نمی‌کنه؟
‫یا اتوبوس؟ ‫یا هرچیزی که بلیت نیاز داشته باشه؟
‫هی بچه‌ها.
‫گمونم این ماموریت ممکنه سخت‌تر از ‫اونی باشه که فکر می‌کردیم.
‫داشتم فکر می‌کردم.
‫من آذرخش رو ندزدیدم.
‫شما هم آذرخش رو ندزدیدین.
‫کاملا مطمئنیم که آذرخش پیش هادس‌ـه،
‫ولی ممکنه خودش اونو ندزدیده باشه.
‫منظورم اینه حتی نمی‌دونیم ‫کی اونو دزدیده،
‫یا چرا، یا اوضاع چقدر ناجوره.
‫من آخرین نفری‌ام که متوجه این مسئله میشه، نه؟
‫- آره. ‫- بسیارخب، پس...
‫شاید وقتی شروع کردیم، کاملا روش متمرکز نبودم
‫ولی بعد از جریان رودخونه...
‫همه‌چیز به نوعی حسش فرق داره.
‫اون جونم رو نجات داد.
‫بابام.
‫گمونم هیچوقت فکرشو نمی‌کردم ‫که چنین کاری واسم بکنه.
‫پس شاید الان باید قضیه رو بیشتر جدی بگیرم.
‫ماشین.
‫ماشین نیست، موتوره.
‫بذارید رد بشه. بیاید.
‫من میگم ما فقط سعی نداریم ‫چیزی رو دوباره بدست بیاریم.
‫گمونم شاید نیاز باشه کارآگاه هم باشیم.
‫آره.
‫چرا دوباره رفتارت با من عجیب شده؟
‫فکر کردم دیگه چنین کاری رو نمی‌کنیم.
‫- من عجیب نیستم. ‫- چرا، هستی.
‫از وقتی که از آرچ اومدیم، رفتارت عجیب بوده.
‫اوه، فهمیدم.
‫چیز خیلی مهمی نیست
‫- اوه پسر. ‫- آخه ما الان مثل دوست هستیم.
‫دوست‌ها هم اینکار رو انجام میدن.
‫- حداقل گمونم اینکارو انجام میدن. ‫- الهه‌های سرنوشت رو دیدم.
‫توی آرچ، سه الهه‌ی سرنوشت رو دیدم،
‫و دیدم آتروپوس یه تکه نخ رو برید.
‫و این بده یا...؟
‫الهه‌های سرنوشت کلاف زندگی ‫هر موجود زنده رو می‌بافن.
‫- وقتی بریدن یه نخ رو ببینی... ‫- معنیش اینه که یکی از ما قراره بمیره.
‫- در نهایت همه‌مون می‌میریم. ‫- به زودی.
‫یه هشداره.
‫یه پیشگویی.
‫بسیارخب بچه‌ها، باید در مورد ‫این جریان سرنوشت حسابی صحبت کنیم.
‫سه‌تا پیرزن با یه توپ نخ ‫نمی‌تونن اتفاقات رو پیشگویی کنن.
‫تصمیمات من اتفاقات رو تغییر میدن، ‫و می‌تونم تصمیم بگیرم
‫هرکاری دلم می‌خواد انجام بدم.
‫کمک می‌خواید؟
‫ببخشید؟
‫گفتم کمک می‌خواید یا نه.
‫نه. ما خوبیم.
‫ولی ممنون که پرسیدین. به سلامت.
‫به نظر زیاد خوب نمیاید.
‫ما چیزی ازت نمی‌خوایم.
‫مطمئنید؟ چون حسابی از زمانبندی عقبید.
‫آخه انقلاب تابستانی فقط چند روز دیگه‌ست.
‫و با اینکه دوست دارم یه جنگ حسابی شکل بگیره،
‫به عنوان پسرعموی بزرگت حس می‌کنم
‫دلم می‌خواد بهتون کمک کنم.
‫پسرعمو؟
‫آرس. ‫(ایزد جنگ و پسر زئوس)
‫تو باید بچه‌ی آتنا باشی.
‫همیشه باید عاقل‌ترین عضو گروه باشی.
‫چرا باید بهمون کمک کنی؟
‫اصلا از کجا می‌دونی ما اینجا چیکار می‌کنیم؟
‫چون دقیقا دارم کاری که ‫شما انجام میدید رو انجام میدم.
‫زئوس هم تمام بچه‌هاشو ‫فرستاده که دنبال آذرخش بگردن.
‫گوش کنید، کودن‌ها. من گرسنمه.
‫اون جلو یه غذاخوری درست‌حسابی هست.
‫اگه کمک منو می‌خواید اونجا بیاید پیشم. ‫ولی وقت رو هدر ندید.
‫زیاد منتظر نمی‌مونم.
‫اون پسرعموی منه؟
‫این چجور خونواده‌ایه؟
‫بیاید.
‫گمونم درست اومدیم.
‫یه لحظه اجازه بدید. ‫دارم توی توییتر یه جنگ راه میندازم.
‫هیچی بیشتر از یه جنگ خوب خانمان‌سوز ‫و منسوخ منو خوشحال نمی‌کنه.
‫بسیارخب، تموم شد.
‫پس ماموریت شما داره شکست می‌خوره. ‫بپرسید از کجا می‌دونم.
‫- شکست نمی‌خوره. ‫- معلومه که می‌خوره.
‫قبل از هرچیز...
‫پرسی همیشه دردسرساز بود،
‫ولی هیچوقت فکر نمی‌کردم ‫چنین کاری ازش بربیاد.
‫اون کیه؟
‫- ناپدریم. چیکار می‌کنه؟ ‫- و علاوه بر
‫- نابودی آرچ دروازه... ‫- چیکار می‌کنه؟
‫- صبر کن. ‫- معتقدید که اون
‫ارتباطی به ناپدیدشدن همسرتون هم داره؟
‫بچه‌ی خرابکاری مثل اون؟
‫- چه کاری ازش برنمیاد؟ ‫- چی؟
‫سنگین بود، آره؟
‫اف‌بی‌آی الان داره تصویرت رو ‫همه‌جا پخش می‌کنه.
‫یه کاماروئه. واقعا عاشق اون ماشین بودیم.
‫خیلی.
‫- کات. ‫- من می‌کُشمش.
‫می‌دونستم ازت خوشم میاد.
‫ولی باید بگم، احتمال اینکه شما سه احمق
‫بتونید بدون دستگیر شدن، خودتون رو
‫به لس‌آنجلس برسونید، خیلی ناچیزه.
‫پس تو چرا اینجا نشستی؟
‫اگه قراره توام دنبال آذرخش باشی
‫نباید الان اون بیرون درحال جستجو باشی؟
‫ترس توی وجودت نیست، مگه نه؟
‫مهم نیست. چه آذرخش برگردونده بشه، چه نشه،
‫زئوس با پوسایدن وارد جنگ میشه.
‫نه. اوراکل گفت که اگه آذرخش رو برگردونیم
‫جنگی اتفاق نمی‌افته.
‫همینو گفت؟
‫یا کایرون گفت که منظورش این بوده؟
‫آره.
‫تو تازه وارد خونواده شدی، جوون،
‫پس بذار روش کارمون رو بهت بگم.
‫سال‌ها قبل از به دنیا اومدن من، پدربزرگم کرونوس
‫عمه‌ها و عموهای منو می‌خورد.
‫آره. بعدش پدرم کاری کرد که اونارو بالا بیاره،
‫بعدش اونو یه میلیون تیکه کرد
‫و تیکه‌هاشو توی یه چاله‌ی بی‌انتها انداخت،
‫پس این به نوعی شروع‌کننده‌ی این ماجرا بود.
‫المپ‌نشینان می‌جنگن. ما خیانت می‌کنیم. ‫از پشت خنجر می‌زنیم.
‫حاضریم هرکسی رو از پله‌ها ‫هل بدیم پایین تا ازش جلو بزنیم.
‫و واسه همین من اینقدر عاشق خانوادم هستم.
‫بابام می‌دونه که با ماموریت‌ها و فرستادن ‫دنبال نخودسیاه، دستش به آذرخش نمی‌رسه.
‫می‌دونه یه جنگ در پیشه.
‫و در واقعیت، به نظرم مشکلی با این قضیه نداره.
‫گمونم حس می‌کنه وقتش رسیده که یه جنگ شکل بگیره،
‫پس قراره یه جنگ داشته باشیم.
‫معرکه نیست؟
‫ما این ماموریت رو به سرانجام می‌رسونیم.
‫جلوی این جنگ رو می‌گیریم.
‫گفتی می‌تونی کمک کنی. می‌تونی؟
‫خب، جریان از این قراره.
‫یه پارک تفریحی اون جلو هست.
‫سپرم رو اونجا جا گذاشتم.
‫سپر منو بهم برگردونید
‫اونوقت تا ظهر فردا ‫شمارو می‌رسونم به دنیای مردگان
‫به همراه یه نقشه واسه ورود به کاخ هادس.
‫سپرت رو جا گذاشتی؟
‫یعنی توی چرخ و فلک جاش گذاشتی؟
‫بسیارخب. خوشمزه‌بازی تا یه جایی واسم بامزه بود
‫ولی داره قدیمی میشه.
‫پس معامله‌مون قبوله یا باید هرسه‌تاتون رو بکُشم
‫که بتونم در آرامش غذا بخورم؟
‫باشه.
‫عالیه. فقط یه چیزی.
‫واقعا می‌خوام اون سپرم برگرده بهم
‫پس این ساتیر رو به عنوان ضمانت ‫اینجا نگه میدارم که فلنگ رو نبندید.
‫- چی؟ نه. ‫- باشه
‫امکان نداره.
‫- دوباره از هم جدا نمیشیم. ‫- چیزی نیست.
‫اگه می‌خواست ما رو بکشه، الان مُرده بودیم.
‫میشه تا دم در همراهشون برم؟
‫بسیارخب، ببین. باهاش صحبت نکن.
‫ممکنه بخواد عصبانیت کنه، ‫بره روی مخت و تو نباید اجازه بدی.
‫چیزی نیست. جدی میگم.
‫می‌دونم دارم چیکار می‌کنم. ‫برید. سپر رو بیارید.
‫وقتی برگردید من همینجام.
‫فیلمای ترسناک زیادی ندیدم
‫ولی اینجا بنظر دقیقا از اونجور جاهاییه
‫که پیشنهاد می‌کنن کسی نزدیکش نشه.
‫من هیچوقت هیچ مدل فیلمی ندیدم.
‫- باید حرفت رو قبول کنم. ‫- هیچوقت؟
‫منظورت از هیچوقت یعنی هیچوقت هیچوقت؟
‫معنی دیگه‌ای هم داره؟
‫خب، اگه هیچکدوممون تا چند روز دیگه نمیریم
‫واقعا باید یه فکری به حال این مسئله بکنیم.
‫حسابی از کفت رفته.
‫تا اون موقع شاید بهتر باشه ‫این مشکل رو حل کنیم.
‫صبر کن پرسی، وایسا.
‫- الان چی شد؟ ‫- فقط تکون نخور.
‫یه لحظه اجازه بده.
‫توی مکانیزمش یه فلز برنز آسمانی هست.
‫اوه عالیه. ‫آنابث، الان چه اتفاقی داره میفته؟
‫برنز آسمانی همون چیزیه که ‫شمشیرت ازش ساخته شده.
‫اگه انسان باشی، ازت رد میشه.
‫اگه هیولا یا ابرقدرت باشی...
‫خب اون وقت چیکار می‌کنه؟
‫سوال خیلی خوبیه.
‫باید بگم اینجا فقط یه پارک تفریحی نیست.
‫- یه الهه اینو ساخته. ‫- چجور ایزدی پارک تفریحی می‌سازه؟
‫هفائستوس. ‫(پسر زئوس و ایزد صنعتگری و فلز)
‫چرا هفائستوس باید یه پارک تفریحی بسازه؟
‫شاید پیشش سرگرم‌کننده‌ هستن؟
‫واقعا خنده‌دار نیست، آنابث.
‫یه کوچولو خنده‌داره.
‫اوه. اوه، اونو نگاه کن.
‫- باحاله. ‫- آنابث!
‫فقط آروم باش. دارم فکر می‌کنم.
‫بسیارخب.
‫فهمیدم. فقط...
‫ازش رد شو.
‫- رد شم؟ ‫- آره.
‫تو نبودی که امروز صبح همش می‌گفتی
‫"الهه‌های سرنوشت میگن یکی از ما قراره بمیره ‫و باید واقعا جدی بگیریمش"؟
‫- پرسی؟ ‫- بله؟
‫فقط رد شو.
‫این چی بود؟
‫دستگاه واسه آسیب‌زدن به ما طراحی نشده.
‫واسه ترسوندن ماست.
‫یه آزمایشه.
‫هفائستوس می‌خواست هرزمان که
‫یکی از ما توی زمین بازیش سرک کشیدیم متوجه بشه.
‫گمونم حالا متوجه شده.
‫قبلا همدیگه رو دیدیم.
‫من خیلی وقته اینجام پسرجون. ‫خیلیارو دیدم.
‫- من 24 سالمه. ‫- خوش به حالت.
‫توی انقلاب و چله همدیگه رو دیدم. ‫روی کوه المپ.
‫معترض.
‫اوه من یکی از معترضین نبودم. یه طرفدارم.
‫گمونم منو با یه نفر دیگه اشتباه گرفتی، بچه.
‫نه، نگرفتم.
‫ساتیرها توفو می‌خورن. ‫ساتیرها گل‌ها براشون خیلی مهمه
‫ساتیرها درمورد احساساتشون شعر می‌خونن.
‫ساتیرها طرفدار من نیستن.
‫ساتیرها فرزندان طبیعتن.
‫طبیعت بیرحمه. ‫وحشی و ظالمه، درسته؟
‫شاید ناخوشایند باشه ‫ولی باعث نمیشه درست نباشه.
‫تو قهرمان تمام اینا هستی.
‫بهش احترام میذارم.
‫خب که چی؟ علاقه‌مند و کنجکاو جنگ جهانی دوم هستی؟
‫فیلم نجات سرباز رایان رو دیدی، درسته؟
‫جنگ تربوت رو ترجیح میدم.
‫جنگ لابستر.
‫جنگ 335 ساله.
‫- زخمای عمیقت. ‫- ها.
‫توی اون جنگ‌ها به ندرت کسی کشته شد.
‫عاشق جنگ‌های بی‌سروصدات هستم.
‫نیروی طاقت‌فرسا و تسلیم شدن سریع باحالن.
‫هیچکس دیگه حرفی درمورد اونا نمی‌زنه.
‫باید بزنن.
‫خب گفتی کجا همدیگه رو دیدیم؟
‫اوه، واو.
‫نگاهش کن.
‫نگو که الهه صنعتگران اینو ساختن.
‫تا حالا چنین چیزی دیدی؟
‫اگه متعلق به الهه صنعتگران باشه
الهه جنگ اینجا چیکار می‌کرده؟ ‫مگه دشمن همدیگه نیستن؟
‫پسر چرا بدون سپرش از اینجا رفته؟
‫اگه بخوام حدس بزنم،
‫- آرس همیشه یه جریاناتی با... ‫- آفرودیت داشت
‫اوه همسر هفائستوس‌ـه.
‫اوه شوخی می‌کنی. ‫با افرودیت اینجا ملاقات داشته؟
‫توی پارک شوهرش؟
‫خیلی اشتباهه.
دیدنش و اونم مجبور شده ‫با عجله از اینجا بره.
‫یه حقیقتی که آرس داشت می‌گفت...
‫این خونواده حسابی درب‌وداغونه.
‫حتی سعی نکن بهم بگی که ‫حس عجیبی درموردش نداشته باشم.
‫- من چیزی نگفتم. ‫- می‌تونم حس کنم بهش فکر می‌کنی.
اونجا باید جایی باشه که آرس و آفرودیت رو دیده
‫سپر باید اون داخل باشه.
‫باید بریم برش داریم.
‫حتما. بیا بریم یه نگاهی به ‫سواری شبح ترسناک بندازیم. چرا که نه؟
‫الان چه اتفاقی داره میفته؟
‫حس می‌کنم قبلا اینو شنیدم.
‫گمونم توی مطب یه متخصص ارتودنسی.
‫صبر کن، اینو می‌شناسم.
‫داستان هفائستوس‌ـه.
‫توسط "هرا" پس زده شده. ‫(مادر هفائستوس)
‫آفرودیت هم اونو پس زده.
‫مامانم همیشه این داستان‌هارو ‫واسم تعریف می‌کرد. اینو یادمه.
‫اون گفت...
‫چی؟
‫گفت الهگان با همدیگه اینطوری رفتار می‌کنن.
‫اونا چنین خونواده‌ای هستن.
‫چرا الان نمی‌خواستی بیانش کنی؟
‫اون سعی داشت منو از شماها دور نگه داره.
‫شاید حق با تو بود.
‫شاید باید منو بهتر از این آماده می‌کرد.
‫شاید داشته تو رو آماده می‌کرده.
‫که وقتی میای پیش ما ‫متفاوت تر از اینی باشی که هستی.
‫اوناهاش. سپر آرس.
‫بپر!
‫پرسی!
‫با اون قدرت آبیت منو از آب بیرون کشیدی؟
‫نه.
‫- تو... ‫- نمی‌دونم. شاید؟
‫در لحظه یه تصمیماتی می‌گیرم.
‫چطوری باید بیاریمش پایین؟
‫اینا به نوعی به همدیگه وصلن.
‫یه دستگاهه، ولی چطوری روشن میشه؟
‫از بچه‌ها متنفرم. از همه‌شون.
‫از بچه‌های خودمم متنفرم.
‫شاید کمتر از بقیه بچه‌ها، ‫ولی بازم بهشون علاقه ندارم.
‫"ببین چی ساختم!"
‫"پروانه‌ها کارشون چیه؟" ‫"زانوم درد می‌کنه."
‫عاشق شغلمم، ولی اون شب
‫وقتی بچه‌های همه واسه انقلاب زمستانی پیداشون شد
‫و مجبور بودم نمایش و ارائه‌شون رو تحمل کنم،
‫اون شب بدترین شب هرساله.
‫بخصوص این یکی.
‫چون یکی از اون بچه‌ها ‫یجورایی آذرخش رو برداشته و رفته.
‫چه حرفا! ‫کی می‌دونه واقعا کار کی بوده.
‫خیلیا اونقدر از بابام متنفرن ‫که بخوان برش دارن.
‫شاید. ولی افراد زیادی نمی‌تونستن اونو بردارن.
‫یه نفر بوده که هادس واسه این کار استخدامش کرده.
‫چه حرفا.
‫و یه نفر که تونسته اونقدر یواشکی جیم بزنه
‫که کسی متوجه نبودنش نشه،
‫اونقدر جسور بوده که زئوس رو عصبانی کنه،
‫- اونقدر فرز بوده که دستش برسه به اون... ‫- کافیه.
‫همه‌چیز معما نیست که نیاز باشه حل بشه.
‫توام مثل خواهرمی.
‫- اون همیشه اینجوری بود؟ ‫- کی؟
‫خواهرت. آتنا.
‫منظورت چیه؟
‫همیشه هرچیزی رو پیچیده‌تر از ‫اونی که باید باشه می‌کنه
‫واسه همین ملت فکر می‌کنن از تو باهوش‌تره.
‫دمت گرم! فقط من نیستم که اینو می‌بینم، نه؟
‫- نه، اصلا. ‫- قطعا یه وقتایی همین برداشت ازش میشه.
‫و جدی اون باهوشه؟ واقعا؟
‫اگه اینقدر باهوشه، جغد رو توضیح بده.
‫همیشه خدا باهاش صحبت می‌کنه.
‫جونور خیکی چندش پردار.
‫و مثل دوست صمیمیش می‌مونه.
‫و کاملا مطمئنیم که اون یه نابغه‌ست ‫و من بدون جغد نابغه نیستم؟
‫- کاملا! ‫- انگار مردم فقط
‫چیزی رو می‌بینن که دلشون می‌خواد ‫و هرچیزی رو که
‫با داستانی که دلشون میخواد واسه خودشون
‫- تعریف کنن جور درنمیاد نادیده می‌گیرن. ‫- دقیقا!
‫انگار تو بودی که دزد صاعقه رو ‫پیدا کردی، نه اون.
‫منظورت از این حرف چی بود؟
‫- از چی؟ ‫- پیداکردن دزد...
‫هردومون می‌دونیم که دوستت آذرخش رو ندزدیده.
‫آره، ولی زئوس فکر می‌کنه اون دزدیده.
‫- که یجورایی فقط همینه که اهمیت داره، درسته؟ ‫- خفه شو.
‫یه هدیه بود
‫با یه هدف مخفی.
‫هفائستوس اونو به هرا داد
‫ولی به محض اینکه توش نشست، نتونست بلند شه.
‫تمام الهگان تلاششون رو کردن ‫ولی دستگاه خیلی باهوش بود.
‫خیلی قوی بود.
‫زیادی بود. حتی واسه اونا.
‫درنهایت گفتن اگه هفائستوس هرا رو آزاد کنه
‫آفرودیت همسرش میشه.
‫این صندلی بهای اونه.
‫یکی از ما میره داخل، ‫اون یکی سپر رو می‌گیره.
‫- من اینکارو می‌کنم. ‫- چی؟ یه لحظه صبر کن.
‫هرکسی بره داخل دیگه بیرون نمیاد.
‫- این دیگه واضحه. ‫- می‌دونم، واسه همین گفتم صبر کن.
‫اینجا آرچ نیست، مغز جلبکی. ‫دیگه نمی‌تونی دوباره
‫- منو هل بدی توی پله‌ها. ‫- چرا می‌تونم.
‫این دفعه بهت اجازه نمیدم.
‫- اینطوری نمیشه. ‫- واسه همین تو اینجایی.
‫عذر می‌خوام؟
‫وقتی داشتم تیمم رو انتخاب می‌کردم
‫به کایرون گفتم به کسی نیاز دارم ‫که اگه توی ماموریت نیاز شد
‫توی قربانی کردن من تردید نکنه.
‫اون موافقت کرد.
‫اون آدم تو بودی.
‫حق با تو بود.
‫باورم نمیشه، ولی حق با الهه‌های سرنوشت بود.
‫نمیشه ازش فرار کرد.
‫توی آرچ به زور جون سالم بدر بردیم، ولی...
‫شاید این چیزی نیست که بتونی ‫تا همیشه از دستش فرار کنی.
‫اوراکل تو رو انتخاب کرد.
‫- الهگان تو رو انتخاب کردن! ‫- بسه! بحث اون نیست.
‫اگه درمورد اون نیست ‫پس درمورد چی می‌تونسته باشه؟
‫تو توی این کار از من بهتری.
‫شکی توش نیست.
‫و خودتم اینو می‌دونی.
‫باور کن از خدامه که راه دیگه‌ای ‫واسه موفقیت این ماموریت وجود داشت.
‫فقط راه دیگه‌ای نمی‌بینم.
‫می‌خوام یه قولی بهم بدی.
‫بدون مامانت از دنیای مردگان نمیرم.
‫ممنون.
‫می‌خواستم بگم وقتی این ماموریت تموم شد
‫می‌تونی برگردی اینجا که منو ‫از اینجا خارج کنی؟
‫فکر می‌کنی لازم بود چنین درخواستی کنی؟
‫فقط واسه اطمینان بود.
‫عجیبه.
‫این...
‫گرمه.
‫فکر بدیه. بلند شو.
‫نمی‌تونم.
‫- پرسی، بلند شو، جدی میگم. ‫- چیزی نیست.
‫من خوبم.
‫من...
‫کمکی ازم برمیاد؟
‫واسه پیداکردن راه خروجت کمک می‌خوای؟
‫خب بفرما.
‫بدون دوستم نمیرم.
‫آره، روش کار اینطوری نیست.
‫چیزیه که برگشت نداره.
‫نمیشه برش گردوند.
‫- از کجا می‌دونی؟ ‫- چون من اینو ساختم.
‫بدون دوستم از اینجا نمیرم.
‫و اگه می‌خوای کمکم کنی
‫میشه لطفا تنهام بذاری که بتونم تمرکز کنم؟
‫برخلاف چیزی که برادرم احتمالا بهتون گفته،
‫من کسی نیستم که بشه بهش امر و نهی کرد.
‫می‌دونم مادرت اخیراً از دستت دلخور بوده.
‫هردومون می‌دونیم چجور زنیه.
‫ولی این زیاد از حد بود.
‫حتی واسه اون.
‫اگه با اون سپر از اینجا بری
‫یه قهرمان میشی.
‫میری سمت بزرگترین شکوه.
‫اون بهت افتخار می‌کنه و تو بخشیده میشی،
‫و همه‌چیز برمی‌گرده ‫به حالتی که همیشه بوده
‫همیشه خواهد بود...
‫- و همونطور که باید باشه. ‫- نباید اینطوری باشه! نباید!
‫بخور یا خورده شو. قدرت و شکوه ‫و بقیه چیزا اهمیتی ندارن.
‫آرس اینجوریه، زئوس اینجوریه،
‫مادرم اینجوریه.
‫اون اینجوری نیست.
‫اون بهتر از اینه.
‫شاید منم زمانی اونجوری بودی.
‫ولی دیگه نمی‌خوام اونجوری باشم.
‫شبیه شماها نمیشم.
‫اصلا نمیشم.
‫بعضی از ماها هم دوست نداریم اونجوری باشیم.
‫تو بچه‌ی خوبی هستی، آنابث.
‫تعریفت رو پیش مامانت می‌کنم.
‫ماشینمون کجاست؟
‫شوخی می‌کنی.
‫سوار شید. واقعا واسم مهم نیست.
‫ولی تا چندساعت دیگه این ماشین ‫میرسه به کازینوی لوتوس توی وگاس.
‫هرمس اونجاست.
‫اگه کارت‌هاتون رو درست بازی کنید
‫راننده شخصیش می‌تونه در عرض چند دقیقه ‫شما رو برسونه به لس‌آنجلس.
‫بگیر. لباس. پول نقد.
‫دراخما واسه احضار هرمس.
‫واستون آرزوی موفقیت می‌کنم ‫ولی چه سودی واستون داره؟
‫ما شکست نمی‌خوریم.
‫نگران نباش. بابات یه عالمه بچه داشت
‫که هروقت عشقش کشید ‫دیگه اهمیتی بهشون نداد.
‫- حسابی دورت شلوغ میشه. ‫- ما شکست نمی‌خوریم،
‫و دیگه از این حرفت حسابی دارم خسته میشم.
‫پرسی.
‫فکر می‌کنی منو می‌شناسی ولی نمی‌شناسی.
‫و اگه مراقب نباشی...
‫می‌فهمی کی هستم.
‫پرسی...
‫خب، ممنون واسه آزار احساسی و چیزبرگرها،
‫و ماشین. ‫اونو هم واست جبران می‌کنیم.
‫هی، فکر می‌کنی میشه چندتا ‫دستمال کاغذی حوله‌ای داشته باشیم؟
‫اینجا زیاد تمیز نیست.
‫خب... بوی بدی میاد.
‫اگه ما رو به جایی که باید بریم برسونه، ‫فقط همینه که مهمه.
‫با این فرض که آرس حقیقت رو گفته باشه.
‫حقیقت رو نمی‌گفت. ‫بهرحال تمام حرفاش درست نبود.
‫داشت یه چیزی رو مخفی می‌کرد.
‫- تو از کجا می‌دونی؟ ‫- چون گمونم از زیر زبونش کشیدم.
‫می‌دونم کی آذرخش رو دزدیده.
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو» ‫» ترجمه و تنظیم از حـامـد «
‫«پس از تیتراژ ادامه دارد...»
‫قضیه فقط آذرخش نیست.
‫یه چیز بزرگتره.
‫هی الهگان، خوش اومدین.
‫یه مشکل بزرگ داریم.