‫داستان‌هایی
‫که درمورد ایزدهای یونانی
‫و قهرمان‌ها و هیولا واست گفتم، واقعی هستن.
‫تو یه دورگه هستی.
‫و دورگه‌ها توی دنیا امنیت ندارن.
‫وقتی به یه سن مشخص برسن و کم کم ‫متوجه بشن که چی هستن،
‫نیروهای وحشتناک سمتشون کشیده میشن،
‫و بهشون آسیب می‌زنن، قبل از اینکه ‫اونا اونقدر قوی بشن
‫که بتونن باهاشون مقابله کنن.
‫نگران نباش خانم جکسون، ‫پرسی توی اردوگاه جاش امنه...
‫- قسم بخور. ‫- قسم می‌خورم.
‫مامان!
‫به اردوگاه خوش اومدی، پرسی جکسون.
‫منتظرت بودیم.
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو» ‫» ترجمه و تنظیم از حـامـد «
‫من کجام؟
‫وقتی می‌خوابی آب دهنت سرازیر میشه.
‫ها؟
‫چیزی نیست.
‫جات امنه.
‫واقعا اتفاق افتاد.
‫خب، کشتن یه هیولای اونجوری ‫کم چیزی نیست.
‫- پس می‌خواستم همه بدونن... ‫- تو دیدیش؟
‫تو دیدی چه اتفاقی واسه مامانم افتاد؟
‫دیدم.
‫متأسفم...
‫بابت
‫همه‌چیز.
‫وظیفه‌ام این بود که ازت محافظت کنم، ‫که صحیح و سالم برسونمت اینجا.
‫شاید اگه یکم زودتر حقیقت رو بهت می‌گفتم
‫- مامانت هنوز اینجا بود... ‫- خواهش می‌کنم...
‫بس کن.
‫می‌دونم آسون نیست ‫ولی می‌خوام درموردش صحبت کنم.
‫من نمی‌خوام.
‫وظیفه‌ات این بود که منو زنده برسونی اینجا.
‫پس وظیفه‌ات تموم شد.
‫کجا میری؟
‫خیلی مهم بود که برسم اینجا ‫چون پدرم یه ایزدـه.
‫پس باید برم پیداش کنم.
‫آره ولی به این... سادگی نیست.
‫عذر می‌خوام؟
‫من پرسی جکسون هستم، اینجا تازه‌واردم.
‫پیتر جانسون اینجاست!
‫-بسیارخب. این... اسم من نیست.
‫دنبال دفتر می‌گردم.
‫- یا هرکسی که اینجا مسئوله، پس... ‫- صبر کن، صبر کن. صبر کن، صبر کن.
‫صبر کن، صبر کن، صبر کن. پرسی،
‫جناب دی، مدیر اردوگاه.
‫جناب دی، ایشون پرسی جکسون هستن.
‫آره، گروور. ‫همون اول اسمشو شنیدم.
‫- آره، ولی واقعا؟ ‫- بسیارخب.
‫تو نباید سر به سر این یارو بذاری.
‫- اون سر به سر من میذاره. ‫- پرسی
‫دی یعنی دیونیسوس.
‫اون دیونیسوس‌ـه. ‫(ایزد نوشیدنی و زراعت)
‫منظورت چیه از دیونیسوس؟
‫- یعنی دیونیسوس ایزد؟ ‫- آره.
‫- نه بابا. ‫- آره.
‫- عذر می‌خوام، عالیجناب؟ ‫- اوه.
‫گمونم بابام ممکنه یه جایی همین اطراف باشه.
‫نمی‌دونم چطوری سراغشو بگیرم.
‫حتی اسمش رو نمی‌دونم.
‫ولی گمونم بهتره ببینمش. فقط...
‫به نظرم واقعا الان نیازه که ببینمش.
‫می‌تونید بهم کمک کنید؟
‫درواقع...
‫گمونم بتونم.
‫پسرم.
‫- بابا؟ ‫- بله پیتر.
‫- پرسی‌ام. ‫- دقیقا.
‫حالا قبل از اینکه همدیگه رو بشناسیم
‫یه کار خیلی مهمی هست ‫که می‌خوام واسم انجام بدی، باشه؟
‫توی آشپزخونه
‫یه بطری نوشیدنی از سال 1985 هست.
‫میشه بری واسم بیاریش؟
‫واقعا تمام حرفی که باید بهم بزنی اینه؟
‫هی، جناب دی، حتی اگه پرسی...
‫گروور، ساکت لطفا.
‫لحظه‌ی زیباییه، خرابش نکن.
‫آشپزخونه انتهای اون مسیره.
‫اون بطری رو بیار، اونوقت منم ‫درمورد هرچی که بخوای باهات صحبت می‌کنم.
‫می‌دونی...
‫خودت... من، کی اهمیت میده؟
‫- پرسی. ‫- جناب برونر؟
‫اسم واقعی جناب برونر، "کایرون"‌ـه. ‫(موجودی با بالا تنه‌ی انسان و پایین‌تنه‌ی اسب)
‫مدیر فعالیت‌های اردوگاه، ‫مربی نامیرای قهرمان‌ها، اون...
‫گروور، ممنونم. ‫از اینجاشو خودم توضیح میدم.
‫اوه پرسی، حتما هضم اینا واست خیلی سخته.
‫اوه نه، مشکلی نیست. ‫منظورم اینه که شما یه اسب هستین،
‫پدرم باهام حرف نمی‌زنه ‫مگه اینکه یه نوشیدنی واسش بیارم.
‫خب تمام اینا بنظر عادی
‫- و معقول میان. ‫- اوه، نه، نه، نه. نه.
‫جناب دی پدرت نیست.
‫- می‌تونستم باشم. ‫- آره، ولی هستی؟
‫چرا باید همه‌چیزو خراب کنی؟
‫جناب دی می‌دونه که "زئوس" ‫اونو از مصرف نوشیدنی منع کرده. ‫(زئوس: پادشاه ایزدها)
‫و اینکه نیمه‌ایزدها می‌تونن ‫کارهایی رو واسه ایزدها انجام بدن
‫که خود ایزدها از انجام دادنشون منع شدن.
‫جناب دی داشت از این مسئله ‫سوء استفاده می‌کرد، هووم؟
‫خب.
‫پرسی...
‫با من بیا، تا از اول شروع کنیم، هووم؟
‫گروور، لطفا یه لحظه ما رو تنها بذار.
‫بنظر درست نمیاد.
‫چی؟ موفقیت؟
‫پسره رو زنده رسوندی به اردوگاه.
‫زیاد بهش فکر نکن.
‫آره، ولی...
‫اینجا یه دره‌ی مقدسه، پرسی. ‫انسان‌ها نمی‌تونن اونو ببینن.
‫هیولاها نمی‌تونن واردش بشن.
‫دنیا نمی‌تونه بهش دست بزنه.
‫تلاش و دقت زیادی واسه آوردنت به اینجا شد.
‫و فداکاری بزرگ.
‫هی بچه‌ها، صبر کنید بیام!
‫خب باید یه چیزی بهتون بگم.
‫من اون خودکار شمشیرشوی شما رو گم کردم.
‫امیدوارم تنها خودکارتون نبوده باشه.
‫یه نگاه توی جیبت بنداز.
‫نه، اون شب گمش کردم، روی تپه.
‫یه نگاه توی جیبت بنداز.
‫تا وقتی تحویلش ندی، همیشه برمی‌گرده پیشت.
‫اشیای جادویی از قوانین فیزیکی ‫دنیای عادی پیروی نمی‌کنن.
‫خودکار تو، ویلچر من، ‫همگی بخشی از دنیای پدرت هستن،
‫مثل خود تو همین الان.
‫می‌خوام یه چیزی بهت نشون بدم.
‫دوازده کلبه، برای دوازده "ایزد المپ‌نشین". ‫(ایزدهای ساکن قله المپ)
‫هر کلبه منزل بچه‌هاییه که ‫اون ایزد مدعی اوناست.
‫عالیه. کدوم یکی منزل منه؟
‫کسی مدعی تو نشده، پرسی.
‫خب کِی مدعی من میشن؟
‫خب ایزدها هروقت خودشون صلاح بدونن ‫نقشه‌شون رو افشا می‌کنن، نه قبلش.
‫پدرت ممکنه فردا مدعی تو بشه، ‫ممکنه هفته‌ی دیگه،
‫- ممکنه... ‫- هیچوقت.
‫حتی الان هم هنوز نمی‌خواد ‫کاری با من داشته باشه.
‫اصلا من اینجا چیکار می‌کنم؟ ‫اینجا جایی واسه من نیست.
‫یه جا واست هست.
‫اینجا...
‫"هرمس"، ایزد مسافرین.
‫کلبه‌ی اون هم خونه‌ی بچه‌های خودشه ‫و هم بچه‌های بدون صاحب.
‫- همگی، همگی. ‫- صبر کن، یه لحظه صبر کن.
‫همگی...
‫لطفا توجه کنید.
‫این پرسی جکسون‌ـه.
‫مطمئنم هرچیزی که نیاز داشته باشه ‫واسش فراهم می‌کنید.
‫می‌دونم احساس ناتوانی می‌کنی
‫ولی نیستی.
‫همه‌چیز به وقتش مشخص میشه.
‫- پرید اون بالا! ‫- می‌بینمش!
‫همون بچه‌است. ‫به نظرم همونیه که مینوتور رو کشت.
‫ببین، اگه می‌خوای اذیتم کنی، ‫بذارش واسه فردا.
‫امروز دیگه تحملشو ندارم.
‫شنیدم چه اتفاقی روی اون تپه افتاد. ‫و فقط...
‫می‌خواستم بگم واقعا متأسفم.
‫می‌دونم چی داری می‌کشی. باور کن.
‫من لوک هستم.
‫پرسی.
‫دوباره باهاشون ور رفتی.
‫آره.
‫خیلی به خودت سخت می‌گیری، گروور.
‫همیشه همینطور بودی.
‫استرس نداشته باش.
‫فقط صادق باش.
‫باشه.
‫هووم.
‫دیر یا زود باید انتخاب کنی.
‫ببخشید مزاحم میشم. ‫الان واسه صحبت کردن وقت خوبیه؟
‫- نه! ‫- آره، بفرما.
‫درمورد سالی جکسون‌ـه.
‫گمونم بدونم واقعا چه بلایی سرش اومده.
‫تا حالا ندیدم یه مینوتور ‫یه انسان رو خُرد کنه و بکشه
‫ولی فقط... گمونم واقعا نرم یا له میشن،
‫مثلا مثل یه موز کهنه.
‫- گروور... ‫- ولی اون بخار شد.
‫مثل یه هیولا.
‫پس رفتم پیش شورای بزرگان سُم‌دار،
‫و اونا قبلا هم شنیدن که چنین اتفاقی رخ داده.
‫و وقتی یه شخص میرا واقعا نزدیک به مرگ باشه،
‫و خود "هادس" می‌تونه پا پیش بذاره و... ‫(ایزد جهان مردگان)
‫آره، می‌دونیم.
‫ولی هنوز چیزی به پرسی نگفتین؟
‫نه. هیچکس بهش هیچی نمیگه.
‫من... ولی حقش نیست حقیقت رو بدونه؟
‫گروور، حقیقت اگه به دقت مدیریت نشه
‫می‌تونه خیلی خطرناک باشه.
‫من دیگه نمی‌خوام بهش دروغ بگم.
‫بیخیال.
‫اینجا پای نیروهای قدرتمندی وسطه، پسر.
‫نیروهایی که قبلا زمین رو ویران کردن
‫و در آستانه‌ی تکرار مجددش هستن.
‫پس تو نمی‌خوای به دوستت دروغ بگی؟ چقدر بد.
‫پس پیشنهاد می‌کنم ازش دوری کنی.
‫چون هیچی در این مورد بهش نمیگی.
‫متوجهی؟
‫اون اینجا رهات کرده.
‫دست خالی رهات کرده.
‫می‌دونم چه حسی داری.
‫چیزی که ازت گرفته شده رو می‌خوای.
‫عدالت می‌خوای.
‫حالت خوبه؟
‫عالی.
‫همه‌مون اینارو داریم.
‫کابوس‌های شدید و تکراری.
‫اینجا طبیعیه.
‫و خیال‌بافی، و بیش‌فعالی و خوانش‌پریشی.
‫نیمه‌ایزدها واقعیت رو متفاوت ‫با انسان‌ها پردازش می‌کنن.
‫واسه اولین بار توی عمرت ‫درست مثل بقیه هستی.
‫پس توام...
‫- توام نمی‌دونی کی... ‫- کسی مدعی من نشده؟
‫نه، هرمس پدر منه.
‫مهم نیست، اینجا همگی توی یه تیم هستیم.
‫چرا این مشکلی نداره؟
‫چرا ما رو میارن اینجا ‫که بعضیامون رو نادیده بگیرن؟
‫اگه بخوای کلی وقت صرف کنی که ‫سر از حکمت کار ایزدها دربیاری
‫خودت رو دیوونه می‌کنی.
‫هرچی زودتر بتونی بهش ‫بی‌تفاوت بشی، زودتر می‌تونی
‫از چیزی که اینجا بهت ارائه میده لذت ببری.
‫و اون چیه؟
‫شهرت.
‫وقتی صحبت می‌کنی بقیه ‫با دقت بیشتری گوش میدن،
‫بیشتر تلاش می‌کنن که دوستت باشن
‫و ترجیح میدن باهات درنیفتن.
‫هی!
‫واو!
‫هی، بس کن کلریس. ‫اولین روزشه، بیخیال.
‫صبر کن، پس این همون بچه‌ایه که ‫میونوتور رو کشت. درسته؟
‫آره.
‫حتما.
‫ببین، اینجا دنبال توجهی، کودن؟
‫بهتره وقتی میاد سراغت آماده باشی.
‫خب بنظر مهربون میاد.
‫بچه‌های "آرس". ‫(ایزد جنگ)
‫توی ذاتشونه.
‫- چرا با تو درنمیفتن؟ ‫- بهتر می‌دونن.
‫لوک قوی‌ترین شمشیرباز اردوگاهه.
‫پس بخاطر شهرت کاری به کارت ندارن؟
‫پس اگه من شهرت بدست بیارم، ‫کلریس با منم درنمیفته؟
‫- دقیقا. ‫- و بقیه فکر می‌کنن که کله‌گنده‌ام؟
‫خب، یجورایی، ولی...
‫و بابام چاره‌ای نداره ‫جز اینکه مدعی من بشه.
‫نمی‌تونی ایزدها رو مجبور به کاری کنی.
‫خب آره ولی واسش سخت‌تر میشه که ‫وانمود کنه من وجود ندارم، درسته؟
‫- شاید. ‫- خب، عالیه.
‫از کجا شروع کنیم؟
‫یه منبع خوب از شهرت، موفقیت‌های مهارتیه.
‫پس باید بفهمیم که چه مهارتی داری.
‫می‌خوام در این مورد صادق باشم،
‫تا حالا چنین کاری انجام ندادم، ‫و به‌نظر خیلی خطرناک می‌رسه.
‫و تا حالا یه مینوتور رو هم نکشته بودی، ‫تا وقتی که کُشتی.
‫نمی‌خوام.
‫باید دوباره امتحان کنم؟
‫- نه! ‫- نه! نه.
‫بیا.
‫ایزد یونانی ناامیدی هم وجود داره؟
‫شاید بهتره یه نفر ازش بپرسه ببینه ‫بچه‌ای گم کرده یا نه.
‫اویزیس...
‫ولی اون یه الهه‌ست.
‫و تنها مهارتش ناامیدی نیست،
‫بیشتر شکست‌ـه.
‫چیزی که توش مهارت داری رو پیدا می‌کنیم.
‫مطمئنم.
‫- نوبت ماست. ‫- نوبت چی؟
‫پیشکش‌های سوخته.
‫از بوی ماکارونی و پنیر سوخته خوششون میاد؟
‫از بوی التماس خوششون میاد.
‫چیزی که بیشتر از همه ‫دلت واسش تنگ میشه رو می‌سوزونی.
‫اونوقت می‌فهمن چیزی که قراره بگی ‫خیلی مهمه، پس گوش میدن.
‫سلام مامان.
‫نمی‌دونم دارم درست انجامش میدم یا نه،
‫امیدوارم صدامو بشنوی.
‫گمونم از این متنفر بودی.
‫وقتی گوشی زنگ خورد،
‫یه شب بعد از اینکه منو ‫توی یه مدرسه‌ی جدید گذاشتی.
‫بهت گفتم که بچه‌ها خیلی بدجنسن.
‫که می‌خوام بیام خونه.
‫خب...
‫خبر خوب اینه که...
‫الان اون تماس نیست.
‫امیدوارم نشسته باشی، ولی...
‫گمونم... اینجا چندتا دوست پیدا کردم.
‫یعنی دوستای واقعی.
‫به نظرم ممکنه واقعا از من خوششون بیاد.
‫تصورش کن.
‫اون اینجا نیست.
‫پدرم، اون...
‫پیداش نشد.
‫آخه نادیده گرفتن من یه چیزه
‫ولی اون نباید تو رو نادیده بگیره.
‫مجبورش می‌کنم بیاد اینجا.
‫مجبورش می‌کنم منو ببینه.
‫مجبورش می‌کنه هردومون رو ببینه.
‫سلام بچه‌ها.
‫خوابتون نبرده، ها؟
‫هر بچه‌ی جدیدی که اینجا پیداش میشه ‫فکر می‌کنه خاصـه.
‫تو فکر می‌کنی خاص هستی؟
‫نه.
‫بهم بگو جریان مینوتور به کل ساختگی بوده ‫تا من ولت کنم.
‫من چیزی از خودم درنیوردم.
‫بعضی بچه‌ها باید از راه سختش ادب بشن.
‫می‌تونم توضیح بدم.
‫نه، نمی‌تونی.
‫بسیارخب.
‫- صبر کن، من تو رو می‌شناسم. ‫- نه، نمی‌شناسی.
‫چرا، ولی تو اونجا بودی.
‫اون شب توی درمونگاه.
‫آره، من آنابث هستم.
‫تو منو می‌پایی، آنابث؟
‫آره.
‫بسیارخب.
‫چرا؟
‫خب، منتظر بودم ببینم ‫اتفاقی مثل این رخ میده یا نه.
‫تا بفهمم می‌تونی بهم کمک کنی یا نه.
‫کمکت کنم چیکار کنی؟
‫که توی "گرفتن پرچم" برنده بشم.
‫عاشق این میشی. ‫تمرین جنگ در سرتاسر اردوگاه
‫تمام شهرتش میرسه به برنده‌ها.
‫آنابث مشاور ارشد کلبه‌ی "آتنا"ست. ‫(الهه‌ی خرد، جنگاوری، صنایع دستی)
‫تیم ما رو به برد متوالی رسونده.
‫از زمانی که کسی چهارمی رو برده خیلی میگذره.
‫توی دستشویی بود.
‫گفت منتظر بود این اتفاق بیفته.
‫آنابث دنیا رو جور دیگه می‌بینه.
‫همیشه شش قدم جلوتر از بقیه‌ست.
‫نباید بهش سخت بگیری.
‫آخرش کدوم سمتی هستی؟
‫اوه، طرف اون، همیشه.
‫اون خواهر کوچیک منه.
‫شاید بهتره برگردم.
‫قبل از اردوگاه، توی جاده بودم.
‫من و یه بچه‌ی ممنوعه که توی مسیر دیدمش.
‫اسمش ثالیا بود.
‫و ممنوعه یعنی چی؟
‫خیلی وقت پیش، زئوس، "پوسایدن" و هادس ‫(ایزد دریا، آب‌ها، سیل، خشکسالی و...)
‫توافق کردن که بچه‌هاشون خیلی قدرتمند بشن،
‫واسه همین عهد بستن که دیگه پدر نشن.
‫و مدت طولانی پابرجا بود ‫تا اینکه زئوس این عهد رو شکست.
‫تا تولد ثالیا.
‫بچه‌ی ممنوعه دردسر رو جذب می‌کنه.
‫همه‌جا هیولاها هستن،
‫یه نبرد مداومه واسه زنده موندن.
‫یه روز یه دختربچه رو که توی ‫کوچه قایم شده بود پیدا کردیم.
‫آنابث. نگران بودیم که اگه پناهش بدیم
‫اونو در معرض خطر قرار بدیم.
‫بعدش مبارزه‌شو دیدیم.
‫ثالیا زنده نموند.
‫ولی من و آنابث...
‫زنده موندیم.
‫و از اون موقع خونواده شدیم.
‫از وقتی رسیدم اینجا منو زیرنظر داشت.
‫چرا؟
‫آنابث قوی‌ترین جنگجوی اردوگاهه.
‫تنها راه واسه اثبات خودش ‫اینه که به یه ماموریت بره.
‫و این چه ربطی به من داره؟
‫کایرون سال‌هاست بهش قول میده.
‫یه روز، یه نیمه ایزد میرسه ‫که سرنوشتش اینه که به ماموریتی بره
‫که حتی کایرون نتونه جلوشو بگیره.
‫و وقتی این اتفاق افتاد، ‫اون می‌تونه بهش ملحق بشه.
‫آنابث هر تازه‌وارد رو زیرنظر می‌گیره
‫و دنبال نشونه‌ای می‌گرده که ‫ببینه همون شخصه یا نه.
‫معمولا بعد از یکی دو روز بیخیال میشه، ‫ولی هنوز تو رو زیر نظر داره.
‫می‌تونی ازش بخوای که بیخیال شه؟
‫آره حتما.
‫ولی اگه حق با اون باشه چی؟
‫قهرمان‌ها...
‫وقتشه.
‫بازی شروع میشه.
‫اولین تیمی که پرچم حریف رو ‫بدست بیاره و اونو
‫از رودخونه برگردونه، پیروز بازی میشه.
‫مثل همیشه، نقص عضو و کشتن ممنوعه.
‫مطمئنم که به این قوانین احترام گذاشته میشه.
‫هر گونه شیء جادویی که ‫ممکنه در اختیار داشته باشید هم مجازه.
‫- هرکسی که مصدوم نشده... ‫- چیزی نیست.
‫- باید بازی کنه. ‫- ازش استفاده کن.
‫اسرا می‌تونن خلع سلاح بشن...
‫هنوز نمی‌دونم وظیفه‌ام چیه.
‫- ولی دست و دهانشون نباید بسته بشه. ‫- شاید حتی نیاز به شمشیر نداشته باشم.
‫بازی شروع میشه.
‫نیاز به شمشیر پیدا می‌کنم.
‫بسیارخب. 20 دقیقه وقت داریم ‫تا بوق دوم به صدا دربیاد و بازی شروع بشه.
‫- می‌دونی چیکار باید بکنی؟ ‫- بله خانم.
‫هی.
‫امروز به نظرت حس روز برد داره؟
‫اون سمت می‌بینمت.
‫گروه! راه بیفتید!
‫کلئوس!
‫تو نه، خوشتیپ.
‫تو با من میای.
‫به پیش!
‫- برید! ‫- سر جاتون بمونید!
‫خوبم، ممنون.
‫ولی ازت سپاسگزارم که ‫ساکت اونجا ایستادی.
‫گوش کن، درک می‌کنم.
‫بسیارخب، توی این کار از من بهتری
‫ولی نیاز دارم که امروز این رقابت خوب پیش بره.
‫واقعا نمی‌تونم وارد جزئیات بشم
‫ولی نیاز دارم پدرم ببینه که ‫خوب پیش رفته.
‫پس اگه ازم انتظار داری که بدونم ‫چطوری کاری رو انجام بدم
‫که نمی‌دونم چطوری انجامش بدم
‫و تهش با صورت بخورم زمین،
‫واقعا الان تحمل چنین چیزی رو ندارم.
‫هنوز نمی‌دونی که نقشت ‫توی این ماجرا چیه، نه؟
‫بازی شروع شد.
‫صبر کن، چی؟
‫یه کادو از طرف مامانم.
‫نگران نباش، می‌ترکونی.
‫می‌ترکونم؟ چی رو می‌ترکونم؟
‫تسلیم میشیم.
‫می‌خوام سریع برم. ‫مستقیم از داخل جنگل سمت پرچمشون.
‫کلریس تا چندساعت اول توی اون ‫جنگل‌ها میپلکه، خودت که می‌دونی.
‫- دخلمون رو میاره. ‫- آنابث یه نقشه داره.
‫پرسی ترتیبش رو میده.
‫وقتی زمانش برسه، آماده میشه. می‌دونم.
‫پرچم اونوریه. اینجا نیست.
‫می‌دونیم.
‫آره، شهرت خوبه.
‫ولی انتقام باحال‌تره.
‫نقص عضو ممنوع. این تنها قانونه.
‫آره گمونم تا یه مدت امتیاز دسر رو از دست میدم.
‫زنده می‌مونم.
‫باور می‌کنی یا نه، راستش زیاد ‫علاقه‌ای به نقص عضو یا کشتنت ندارم.
‫فقط می‌خوام اعتراف کنی که یه شیادی.
‫حس بهتری بهم میده.
‫هنوز نمی‌خوای اعتراف کنی؟
‫گمونم این یعنی نه.
‫برید عقب!
‫نــه!
‫ایول!
‫بدک نبود، قهرمان.
‫تمام مدت اینجا بودی؟
‫آره.
‫تمام مدت اینجا بودی و بهم کمک نکردی؟
‫- آره. ‫- چرا؟
‫گوش کن...
‫پرسی.
‫متأسفم.
‫چه مرگته؟
‫متوجه نمیشم.
‫بابات صدات می‌زنه.
‫پوسایدن مدعی تو شد.
‫لرزاننده‌ی زمین، آورنده‌ی طوفان.
‫پرسی جکسون،
‫پسر پوسایدن.
‫به عنوان بچه‌ی ممنوعه‌ی ایزد دریا،
‫تو در بین نیمه‌ایزدها منحصربفردی.
‫و تنها امید پدرت برای جلوگیری از شیوع جنگ.
‫الان ماه‌هاست که زئوس و پوسایدن
‫بر سر آذرخش درگیر اختلاف هستن.
‫نماد اقتدار زئوس دزدیده شده.
‫- کی اونو دزدیده؟ ‫- تو.
‫چی؟
‫زئوس دنبال یه دزد می‌گشت، ‫یه بچه‌ی ممنوعه رو دید
‫که برادر حسودش مدعی اون میشه...
‫به نظر واست خوب نمیاد، بچه.
‫من هیچ کاری نکردم.
‫معلومه که کاری نکردی.
‫ولی پدرت به کمکت نیاز داره.
‫توسط زئوس یه اولتیماتوم به اون داده شده
‫که اگه آذرخش رو تا انقلاب تابستانی ‫ظرف یک هفته برنگردونه...
‫جنگ میشه.
‫این ماموریت توئه.
‫باید فورا بری.
‫برم؟ کجا برم؟
‫زئوس پادشاه کوه المپ‌ـه
‫و پوسایدن همیشه ازش متنفر بود، ولی...
‫برادر سومی هست که ‫همیشه از دست هردوشون متنفره.
‫- هادس‌ـه. ‫- آره.
‫آذرخش پیش هادس‌ـه. در دنیای مردگان.
‫می‌دونم به‌نظر ترسناک میاد.
‫ولی تنها نیستی،
‫یه ماموریت همیشه توسط سه نفر انجام میشه.
‫عالیه. توی پیداکردنشون موفق باشید، ‫چون من که نیستم.
‫پوسایدن مدعی تو شده. ‫این خواست اونه.
‫پوسایدن تمام عمرم منو نادیده گرفته.
‫- تو پسرشی. ‫- من پسر سالی جکسون هستم.
‫سالی جکسون کیه؟
‫همونیه که اونقدر بهم اهمیت می‌داد ‫که منو پسر خودش خطاب کنه.
‫همونیه که خودشو به کشتن داد ‫که من بتونم به سلامت برسم اینجا.
‫سرنوشت جهان در خطره.
‫- تو این ماموریت رو قبول می‌کنی! ‫- نمی‌کنم!
‫- سلام همگی. ‫- تو...
‫گروور، حالا وقتش نیست.
‫متأسفم قربان، ولی یه خبر دارم.
‫- گروور... ‫- سالی جکسون زنده‌ست.
‫به نظر رسید که مرده ‫ولی فقط اینجوری به نظر اومد.
‫- گروور. ‫- مادرت توسط
‫هادس دزدیده شده.
‫که یعنی الان با اونه، در دنیای مردگان.
‫اونا هم می‌خوان تو بری اونجا، درسته؟
‫اگه بتونی مادرت رو اونجا پیدا کنی...
‫گمونم بتونی برش گردونی.
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو» ‫» ترجمه و تنظیم از حـامـد «
‫کِی میریم؟
‫«پس از تیتراژ ادامه دارد...»
‫مایا.
‫از دیدنت خوشحالم
‫پسر پوسایدن.
‫من مدوسا هستم.