‫ ببین، من نمی‌خواستم یه دورگه باشم.
‫ دورگه بودن خطرناکه. ترسناکه.
‫ بیشتر اوقات تو رو به کشتن میده،
‫ یه مرگ سخت و دردناک.
‫ اگه فکر می‌کنی ممکنه یکی از ما باشی، ‫ توصیه‌ام اینه که
‫ تا دیر نشده برگرد و برو
‫ چون وقتی بفهمی که چی هستی
‫ اونا هم حسش می‌کنن و میان سراغت.
‫ نگید که بهتون هشدار ندادم.
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو» ‫» ترجمه و تنظیم از حـامـد «
‫ اسم من پرسی جکسون‌ـه. ‫ دوازده سالمـه.
‫ آیا یه بچه‌ی مشکل‌دارم؟
‫ آره، میشه اینطور گفت.
‫ نمرات بد، زورگویی‌ها، ‫ و تمام چیزای عادی.
‫ و خب یه چیزای دیگه.
‫ چیزایی که شاید خیلی عادی نباشن.
‫ این منم، وقتی که کلاس دوم بودم.
‫ این بالا چیکار می‌کردم؟
‫ یه چیزی دیدم.
‫ حداقل می‌تونستم قسم بخورم ‫ که یه چیزی دیدم.
‫ وقتی که بگی چنین چیزی دیدی،
‫ سر از اتاق این آقا درمیاری.
‫ خبر خوب، اون میگه جای هیچ نگرانی نیست.
‫ تمامش توی تخیلات منه،
‫ ولی اگه دوباره تکرار بشه ‫ حتما باید به یه نفر بگی.
‫ دوباره تکرار شد.
‫ یه چیزای باورنکردنی که انگار از توی
‫ داستان‌هایی که مادرم همیشه ‫ واسم تعریف می‌کرد اومدن.
‫ یه لحظه واقعی بودن، و لحظه‌ی بعدش...
‫عجب بازنده‌ای.
‫ سلام بچه‌ها، می‌خواید بیاید ‫ درمورد چیزای تخیلی که می‌بینم بشنوید؟
‫ چیزی نیست که بخوای به کسی بگی،
‫ پس منم نگفتم.
‫ بعدش... یه چیزی تغییر کرد.
‫ با گروور آشنا شدم.
‫ اشتراکات زیادی داشتیم.
‫فقط اون...
‫هووم.
‫ و نه فقط چون هردومون ‫ انتهای زنجیره‌ی غذایی بودیم.
‫ و می‌دونید چیه؟
‫ حس خوبی داشت که با گروور ‫ درمورد این چیزا صحبت می‌کردم.
‫ تقریبا می‌تونستم باور کنم که تخیلی بودن.
‫ تا روزی که اینم تغییر کرد.
‫ تا روزی که یکیشون تصمیم گرفت بیاد سراغم.
‫چیزایی که اینجا می‌بینید افسانه نیستن.
‫تخیلات نیستن.
‫چیزایی که اینجا می‌بینید،
‫حقیقی‌ترین و عمیق‌ترین بخش‌های خودتون هستن.
‫دوستان...
‫ایزدها...
‫هیولاها و قهرمان‌هایی
‫که توی این سالن می‌بینید
‫یادآوری این واقعیتن که ‫ما قادر به چه کارهایی هستیم.
‫حالا، توی ورقه‌تون
‫می‌خوام یکی از مجسمه‌هایی ‫که اینجا می‌بینید رو انتخاب کنید
‫و توصیفش کنید.
‫نه فقط ظاهرش رو...
‫بلکه حسی که بهتون میده.
‫هووم؟ بسیارخب، شروع کنید.
‫چی می‌بینی؟
‫پرسیوس...
‫منم.
‫اوهوم، اسم تو رو از روی این گذاشتم.
‫واسه همین اسم اینو گذاشتی روی من؟
‫چون یه قهرمان بود؟
‫چرا فکر می‌کنی یه قهرمان بوده؟
‫چون هیولاها رو می‌کشه.
‫هرکسی که شبیه قهرمان باشه، قهرمان نیست،
‫و هرکسی شبیه یه هیولا باشه، هیولا نیست.
‫اسم اونو گذاشتم روی تو ‫چون وقتی اون خیلی کوچیک بوده
‫اون و مادرش رو گذاشتن توی یه صندوق چوبی
‫و یه پادشاه خیلی خشمگین ‫صندوق رو انداخت توی دریا.
‫تنها بودن و می‌ترسیدن.
‫و شب که شد مادرش توی گوشش زمزمه می‌کرد،
‫"قوی باش، پرسیوس."
‫"با طوفانی که واسه درهم شکستن ما ‫ساخته شده مقابله کن،
‫چون تا وقتی همدیگه رو داریم ‫شکست‌ناپذیر هستیم."
‫و در کمال ناباوری
‫تونست پایان خوشی واسه خودش رقم بزنه.
‫پرسی؟
‫مامان؟
‫من اینجام عزیزم! مامان اینجاست!
‫جناب جکسون،
‫یاد می‌گیری که خودت رو کنترل کنی، ‫می‌فهمی چی میگم؟
‫- من؟ ‫- می‌فهمی چی میگم؟
‫دست خودش نیست، خانم دادز. ‫پرسی خاصه.
‫کافیه.
‫بهشون توجه نکن.
‫وقتی آماده‌ی شنیدن این بودی که
‫ایزدها واست چی درنظر گرفتن، بهت میگن.
‫من بهت باور دارم.
‫و باور دارم که به این نیاز پیدا می‌کنی.
‫هووم؟
‫نگهش دار.
‫یه وسیله‌ی قدرتمنده.
‫انواع و اقسام مکتب‌های فکری درمورد اینکه ‫چی باعث این نوع قلدری میشه وجود داره.
‫ضربه‌ی روحی در بچگی، احساس کمبود...
‫ببین، می‌دونم که نانسی یه مشکلاتی داره،
‫فقط خسته شدم که ‫مشکلاتش رو سر من خالی می‌کنه.
‫حس می‌کنم... شاید وقتش رسیده ‫که یه کاری درموردش بکنم.
‫می‌تونی یه قرار ملاقات با جناب کین بگیری.
‫- اون ماهره توی حرف زدن... ‫- بیشتر توی این فکرم که نانسی رو
‫بندازم توی نزدیک‌ترین سطل زباله.
‫اوه.
‫اوه نه.
‫نه، نه، نه، نه، نه.
‫نه، اگه یه چیزی رو در مورد قلدرها بدونم
‫اینه که هرگز نباید جلوشون بایستی.
‫به نظر حرفت درست نمیاد.
‫ببین...
‫می‌دونم اینجا واسه افرادی مثل ما سخته.
‫ولی تا ابد اینجا نیستیم.
‫اون بیرون جاهای بهتری هم هست.
‫هی وای.
‫پرسی...
‫نه، نکن!
‫پرسی منو هل داد!
‫- نانسی، حالت خوبه؟ ‫- اون نانسی رو هل داد!
‫حالا شد.
‫ما احمق نیستیم، پرسی جکسون.
‫خانم دادز، حالت خوبه؟
‫دیر یا زود پیدات می‌کردیم.
‫کجاست، دورگه؟
‫کجاست؟
‫- حالش خوبه؟ ‫- مُرده؟
‫لطفا یکم دورش رو خلوت کنید.
‫چی شد؟
‫خانم دادز کجاست؟
‫من کاری به کارش نداشتم.
‫- اون منو هل داد. ‫- همگی برگردید سر ناهارتون.
‫چیزی نیست. پرسی فقط ‫باید یکم تنها باشه، همین.
‫متوجه نمیشم. کسی اونو ندید؟
‫خانم دادز کجاست؟
‫پرسی، کسی به این اسم اینجا نیست.
‫خب بچه‌های کلاس، بهتره به کارمون برسیم.
‫یالا، ناهارتون رو تموم کنید.
‫تعیین حقیقت می‌تونه خیلی سخت باشه،
‫ولی در این مورد، انکار حقیقت ‫به نظر خیلی سخت میاد.
‫جناب جکسون،
‫چندتا از همکلاسی‌هاتون ‫تو و جناب آندروود رو دیدن
‫که با خانم بوبوفیت جر و بحث می‌کنید،
‫با این حال هیچ توضیحی ندادی که ‫اون چطوری سر از داخل اون فواره درآورد،
‫به جز اینکه...
‫"من دستم به نانسی نخورد."
‫حالا چیز دیگه‌ای هست که بخوای ‫در دفاع از خودت بگی؟
‫من دستم به نانسی نخورد.
‫بسیارخب.
‫جناب آندروود؟
‫شما صحبتی دارید که اضافه کنید؟
‫بله.
‫دارم.
‫بفرمایید.
‫پرسی قبلش به من گفته بود که ‫می‌خواد حال نانسی رو بگیره
‫- بخاطر تمام کارایی که باهامون کرده. ‫- گروور؟
‫و درمورد اتفاقی که توی فواره افتاد، صادق نبود.
‫- گروور! ‫- عذر می‌خوام.
‫داری میگی دیدی که جناب جکسون ‫به خانم بوبوفیت حمله کرد؟
‫بله.
‫دیدم.
‫هیچکدومش آسون نیست.
‫نه واسه تو،
‫نه واسه هرکدوم از ما.
‫من خیلی نگرانتم، پرسی.
‫دیدم که چه اتفاقی توی موزه افتاد.
‫من دستم به نانسی نخورد.
‫می‌دونم دستت نخورد.
‫حداقل می‌دونم که فکر می‌کنی دستت نخورد.
‫می‌خوای بهم بگی ‫که به نظرت چه اتفاقی افتاد؟
‫می‌تونی بهم بگی.
‫ممکنه من درک کنم.
‫می‌خوای شرط ببندی؟
‫پرسی...
‫توی عمرم جوون‌های زیادی رو دیدم که ‫چنین چیزایی رو تجربه می‌کنن،
‫ولی همه‌شون، به نظرم...
‫تو ممکنه سخت‌ترین ماجراجویی رو داشته باشی.
‫به نظرم تو خاص هستی.
‫- خیلی بیشتر از اونی که بدونی. ‫- فقط... بس کن.
‫خب؟ نیاز ندارم هی بشنوم
‫که متوجه نیستم چقدر خاصم.
‫کمکی نمی‌کنه.
‫ماشین رسید. من میرم خونه.
‫لوله‌کشی این ساختمون هیچ مشکلی نداره.
‫شاید بهتره خودتو به دکتر نشون بدی.
‫از کجا می‌دونی من دکتر نیستم، ها؟
‫به این فکر کردی که مصرف میوه رو بیشتر کنی؟
‫هی! من یه عالمه میوه می‌خورم.
‫خودت به این فکر کردی که ‫مصرف میوه رو بیشتر کنی؟
‫اوه! سلام پرسی.
‫سلام ادی، بابتش شرمنده‌ام.
‫من که دارم میرم، تو داری میری داخل.
‫پس من باید از تو عذرخواهی کنم.
‫به به، سلام.
‫به خونه خوش اومدی، نابغه.
‫مامانم از سر کار اومده؟
‫اوه، فقط همینو داری بهم بگی؟ ها؟
‫- بعد از اخراج از مدرسه؟ ‫- من از مدرسه اخراج نشدم.
‫مدیرت زنگ زد، و همینو گفت.
‫گفت پرتت کردن بیرون.
‫به موبایل مامان زنگ زدن.
‫- تو موبایل مامان رو جواب میدی؟ ‫- من هرچیزی که زنگ بخوره رو جواب میدم.
‫خب واسه چی پرتت کردن بیرون، هووم؟
‫گفت توی گردش علمی به یه بچه حمله کردم.
‫باشه.
‫بسیارخب، اگه...
‫ولی بازم اگه می‌خوای توی خونه‌ی من زندگی کنی
‫- باید با قوانین من پیش بری. ‫- خونه‌ی تو؟
‫- تنها کسی که سرکار میره مامان منه. ‫- عذر می‌خوام؟
‫من یه شغل دارم.
‫به نظرت الان دارم چیکار می‌کنم؟
‫توی پوکر خیالی می‌بازی.
‫چون بچه‌ای اینطوری فکر می‌کنی،
‫- و متوجه چیزایی مثل... ‫- مامانم کجاست؟
‫نمی‌دونم.
‫نمی‌دونم مامانت کجاست. ‫نوسترآداموس نیستم.
‫داریم چیکار می‌کنیم، پرسی؟ هر دفعه!
‫واو! واو!
‫مامان...
‫واقعا متأسفم. این دفعه تلاشم رو کردم. ‫می‌دونی چقدر سخت داشتم تلاش می‌کردم،
‫ولی این دفعه واقعا تقصیر من نبود. ‫واقعا تقصیر من نبود.
‫حسابی خیس شدم.
‫متأسفم. فقط از دیدنت خیلی خوشحالم.
‫دیدم گیب داره تلفنی با مدیر صحبت می‌کنه،
‫بلایی که فکر می‌کنه سر ‫نانسی بوبوفیت اومده رو بهم گفت.
‫بهش گفتم من حرف پسرم رو باور می‌کنم. ‫یه تماس تلفنی خیلی کوتاه بود.
‫هی، تنها چیزی که مهمه اینه که تو اینجایی، خب؟
‫و اینکه اونقدر وقت داشتم
‫که کادوی خوشامدگوییت رو بگیرم.
‫جناب برونر هم بهم زنگ زد.
‫درمورد گروور بهم گفت.
‫می‌خوای درموردش صحبت کنی؟
‫چیز دیگه‌ای هست که بخوای ‫درموردش صحبت کنی؟
‫یه اتفاقی واسم افتاد.
‫یه اتفاقی داره واسم می‌افته.
‫بیشتر از خیال‌پردازی من، و بدتر شد و...
‫می‌ترسم.
‫- گیب؟ ‫- مامان؟
‫نمی‌دونم چطوری همه ازم انتظار دارن
‫- که کاری رو انجام بدم... ‫- من و پرسی داریم میریم مونتاک.
‫من... ماشین رو تا صبح یکشنبه برمی‌گردونم.
‫واو، واو، واو، واو.
‫از کی تا حالا میرید مونتاک؟
‫به محض اینکه تماسم با یانسی تموم شد ‫زنگ زدم رزرو کردم.
‫یانسی کیه؟
‫مدرسه.
‫بسیارخب.
‫و دقیقا چرا باید با این قضیه موافقت کنم؟
‫چون یکشنبه توی راه برگشت
‫دم دی‌آنجلو یه ترمز می‌زنم ‫و تا قبل از شروع بازی واست ساندویچ میارم
‫ولی اگه بخوای اذیت کنی، درهرصورت میرم
‫و بعدش ساندویچ خودم وتو رو می‌خورم ‫و همزمان از رادیو
‫- بازی رو دنبال می‌کنم. ‫- می‌دونی که متنفرم تنهایی
‫- بازی نیکس رو تماشا کنم. ‫- منم همینطور!
‫لطفا مطمئن شو که توی ساندویچم فلفل تند بذارن.
‫- اگه اینطوری درخواست کنی عمرا. ‫- گفتم "لطفا".
‫لطفا، میشه بهشون بگی
‫- توی ساندویچم فلفل بذارن؟ ‫- حله.
‫قبل از اینکه سوار ماشینم بشی کفشاتو دربیار.
‫می‌فهمی چی میگم؟
‫خیلی با هم حرف داریم، ‫ولی طوفان اون بیرون
‫داره شدیدتر میشه، پس بیا راه بیفتیم.
‫توی ساحل صحبت می‌کنیم، خب؟ ‫کیفت رو جمع کن. بریم.
‫تو کی هستی؟
‫خیلی ضعیف. خیلی ترسیده.
‫خیلی غمگین.
‫فرار کن، قهرمان کوچولو، ‫قبل از اینکه آسیب ببینی.
‫رسیدیم.
‫به شمارش سه؟
‫آماده؟
‫یک، دو... سه!
‫مارشمالوهای خوبی پیدا کردم. ‫از اونایی که راحت نمی‌سوزن.
‫گمون نکنم دلیل توجه نکردن من
‫تقصیر مارشمالوها بوده باشه.
‫مامان...
‫باید درمورد یه چیزی باهات صحبت کنم.
‫به حس عجیب داشتن عادت کردم.
‫به اینکه دنیا واسم ‫حس عجیبی داشته باشه عادت کردم.
‫مثل یه پازل که نصف تیکه‌هاش اشتباهن.
‫سعی می‌کنم توجه کنم. ‫واقعا سعی می‌کنم، ولی...
‫بعدش خیالبافی می‌کنم. دست خودم نیست.
‫ولی اخیراً
‫حسش شبیه خیالبافی نیست. انگار...
‫نمی‌دونم. شاید واقعی‌تره؟
‫و بعدش توی موزه بودیم و...
‫یه چیزی دیدی.
‫چیزی که حسش واست واقعی بود، ‫ولی هیچکس دیگه نتونست ببینه؟
‫اون زن بهت چی گفت؟
‫اون زن؟ از کجا فهمیدی زن بوده؟
‫می‌دونی چرا هرسال میایم توی این کلبه؟
‫چون نزدیک مخزن‌های فاضلابه، ‫واسه همین ارزونه.
‫مامان، از کجا فهمیدی که من چی دیدم؟
‫هرسال میایم اینجا چون اینجا جاییه که
‫با پدرت آشنا شدم.
‫بابام؟ بابام چه ربطی به این قضیه داره؟
‫خیلی وقت پیش، من...
‫با یه مردی اینجا توی ساحل آشنا شدم.
‫دانا و شجاع و مهربون و... نجیب بود.
‫از لحظه‌ای که دیدمش، می‌دونستم...
‫که تا حالا مردی مثل اونو قبلا ندیدم.
‫و بعد فهمیدم با هر مردی که ‫قبلا دیده بودم فرق داره...
‫چون اصلا یه مرد نبود. یه ایزد بود.
‫تو عاشق یه ایزد شدی؟ مثل...
‫مثل مسیح؟
‫اون ایزد نه. یه ایزد. پرسی...
‫داستان‌هایی
‫که درمورد ایزدهای یونانی و قهرمان‌ها ‫و هیولاها بهت گفتم، واقعی بودن.
‫- مامان... ‫- توی اون داستان‌ها، درمورد اینکه
‫چطوری ایزدها و میراها
‫- گاهی وقتا با هم بچه‌دار میشن بهت گفتم... ‫- مامان، خواهش می‌کنم بس کن.
‫- بچه‌هایی که بهشون میگن نیمه ایزد... ‫- مامان!
‫و گاهی وقتا معروفن به دورگه‌ها.
‫اون هیولا منو به همین اسم صدا زد. ‫مامان، چه خبره؟
‫تو یه دورگه هستی.
‫و دورگه‌ها توی دنیا امنیت ندارن.
‫وقتی به یه سن مشخص برسن و کم کم
‫متوجه بشن که چی هستن، ‫نیروهای وحشتناک سمتشون کشیده میشن،
‫و بهشون آسیب می‌زنن، قبل از اینکه اونا ‫اونقدر قوی بشن که بتونن باهاشون مقابله کنن.
‫این اون حسیه که داشتی.
‫همیشه بخشی از وجودت بوده، ‫همیشه داشته میومده، فقط...
‫چرا داری اینو بهم میگی؟
‫پرسی، می‌دونم که درکش سخته
‫ولی باید حرفمو باور کنی که این واقعیه.
‫نه، این احمقانه‌ست.
‫خب؟ من یه ایزد نیستم.
‫مغزم یه مشکلی پیدا کرده.
‫درک می‌کنم که عجیبم، باور کن، درک می‌کنم،
‫ولی می‌ترسم شاید یه چیزی ‫واقعا مشکل پیدا کرده باشه.
‫- اوه عزیزم، نه... ‫- و حالا داری داستان‌هایی بهم میگی
‫که مثلا قضیه رو درست کنه؟
‫خب، من بچه نیستم! ‫می‌دونم چیزی به اسم هیولا وجود نداره
‫می‌دونم که چیزی به اسم ایزد وجود نداره، ‫و مطمئنم که
‫چیزی به اسم نیمه ایزد هم وجود نداره.
‫کیه؟
‫- خانم جکسون؟ گروور هستم. ‫- گروور؟
‫وقت کمه. میشه یه نفر در رو باز کنه؟
‫اون اینجا چیکار می‌کنه؟ ‫نمی‌خوام ببینمش.
‫صبر کن، مامان...
‫گفتم شب رو می‌مونیم، ‫گفتی می‌تونیم صبح بریم.
‫شرمنده زود اومدم، ولی چاره‌ای نداشتم.
‫اوضاع تغییر کرده، ‫داره خیلی سریع‌تر از اونی که
‫- پیش‌بینی کردیم جلو میره. ‫- زود؟
‫باید ازم می‌پرسیدی قبل از اینکه... ‫هرچی که می‌خوای بگی
‫- نمی‌خوام بشنومش. گروور؟
‫پرسی.
‫- خب، یه چیزی داره میاد... ‫- گروور.
‫- و می‌دونم به نظر خیلی بد میاد... ‫- گروور؟
‫ولی خیلی مهمه که وحشت نکنیم.
‫من وحشت‌زده نیستم.
‫- گروور! ‫- عالیه! منم قطعا وحشت‌زده نیستم.
‫تا اینجا خیلی حس خوبی داشتم...
‫- گروور! ‫- چیه؟
‫گروور، چرا از توی شلوارت ‫پاهای بزغاله زده بیرون؟
‫اوه، این...
‫اوه! اوه پسر، مامانت بهت درمورد...
‫- درمورد من بهش نگفتی؟ ‫- زود اومدی.
‫خب خیلی مهمه که وحشت نکنیم.
‫توی ماشین حرفامون رو ادامه میدیم. بریم.
‫وظیفه‌ی من این بوده ‫که تو رو تا این لحظه راهنمایی کنم.
‫همیشه واسه یه نیمه ایزد جوون ‫طیفی از احساسات بوده،
‫- پس ایجاد یه سیستم حمایتی واقعا... ‫- تو کی هستی؟
‫- من گروورم. رفیق صمیمیت و... ‫- چی هستی؟
‫یه "ساتیر" هستم. و محافظ توام. ‫(موجودی با بالا تنه‌ی انسان و پایین تنه‌ی بز)
‫تو محافظ منی؟
‫اگه کاری نکرده بودم که از مدرسه اخراج بشی
‫هیچوقت از امشب جون سالم بدر نمی‌بردی.
‫و چیزی که الان در تعقیب ماست ‫اونجا راحت پیدات می‌کرد.
‫متأسفم.
‫معمولا می‌تونم از یک مایل دورتر ‫خطر رو حس کنم، ولی این دفعه...
‫خب هیچکدوم ما متوجه اومدن دادز نشد.
‫پس تو می‌دونستی.
‫اون چیزی که دادز بهش تبدیل شد، تو دیدیش؟
‫- چرا هیچی نگفتی؟ ‫- یه مقدارش رو دیدم.
‫مه حتی از ما هم مخفیش کرد ‫تا وقتی که خیلی دیر شده بود.
‫مه؟ مه چیه؟
‫همون مه. پوششیه که دنیای جادویی رو ‫از دنیای انسان‌ها مخفی می‌کنه.
‫پاهای من، بال‌های دادز. ‫حتی غیبت دادز،
‫ولی قرار نبود چیزی رو از من مخفی کنه.
‫هیچوقت این اتفاق نمی‌افته.
‫پای یه چیز قدرتمند وسطه.
‫هرچی زودتر به اردوگاه برسیم، بهتر می‌تونی...
‫- درمورد اردوگاه بهش گفتی، آره؟ ‫- نه، هنوز نه.
‫اردوگاه یه پناهگاه واسه دورگه‌هاست.
‫یه مکان امن که می‌تونی یاد بگیری
‫که کی هستی و اون سمت مه چه دنیایی قرار داره.
‫درواقع زیاد دور نیست، ‫فقط یکم بعد از اون پیچ میشه.
‫مامان، دیگه درمورد چی صحبت نکردیم؟
‫دیگه چی رو بهم نگفتی؟
‫اون مینوتورـه؟ ‫(هیولای افسانه‌ای با سر و دم گاو و بدن انسان)
‫وقتی حملات شروع بشه، دیگه ول‌کن نیستن.
‫خب؟ دادز فقط شروعش بود.
‫اون بعدیه. وحشیه، بی‌رحمه.
‫هنوز شورت پاشه.
‫کارت‌های جادویی اساطیر تمرینت بودن.
‫همگی یه تمرین بودن واسه چیزی ‫که هنوز نیومده.
‫چیزی که هنوز نیومده؟
‫- پسرا. ‫- بله؟
‫- من درواقع 24 سالمه. ‫- لطفا سفت بچسبید.
‫همه حالشون خوبه؟
‫- آره، من خوبم. ‫- بسیارخب.
‫از اینور!
‫رسیدیم. اونجا مرزه.
‫هیچ هیولایی نمی‌تونه ازش عبور کنه.
‫پرسی اون سمت جاش امنه.
‫"پرسی..."
‫ولی همه‌مون جامون امن نیست؟
‫گروور، محافظت از پسرم رو ‫به تو محول می‌کنم. تنها بچه‌ام.
‫نگران نباش خانم جکسون، ‫پرسی توی اردوگاه جاش امنه...
‫قسم بخور.
‫- چه خبره؟ ‫- قسم بخور، گروور!
‫اونو از هرکس یا هرچیزی که میاد سراغش،
‫که می‌خواد بهش آسیب بزنه، ‫که نگاه چپ بهش بندازه محافظت کن.
‫- متوجه میشی چی میگم؟ ‫- قسم می‌خورم!
‫- حالا باید برم، عزیزم. ‫- بری؟ منظورت چیه که بری؟
‫من نمی‌تونم همراه تو بیام.
‫- چرا نمی‌تونی؟ ‫- اون انسانه.
‫حالا باید شجاع باشی.
‫چیزی که بهت یاد دادم رو بخاطر داشته باش.
‫داستان‌هایی که بهت گفتم رو بخاطر داشته باش.
‫- بخصوص داستان‌ها، اونا بهت... ‫- نه.
‫- همه‌چیزو میگن. ‫- حرفشم نزن! مامان، من ترکت نمی‌کنم!
‫پرسیوس! به من گوش بده.
‫تو
‫مشکل نداری.
‫تو فوق‌العاده‌ای.
‫تو یه معجزه‌ای.
‫و تو پسر منی.
‫قوی باش.
‫با طوفان مقابله کن.
‫دوستت دارم.
‫باید راه بیفتیم.
‫- کتت رو بده به من. ‫- چرا؟ می‌خوای چیکار کنی؟
‫اون بوی دورگه رو استشمام می‌کنه، ‫داره دنبال این میاد، خب؟
‫- درسته. ‫- پس اگه بوی تو رو
‫همزمان از دو جهت استشمام کنه، ‫شاید بتونم گیجش کنم،
‫و یکم زمان بخرم که فرار کنیم.
‫- مامان، خواهش می‌کنم، نرو... ‫- هی!
‫مشکلی واسم پیش نمیاد.
‫برو! همین حالا!
‫هی! نگاه کن!
‫زود باش، زود باش.
‫نه، نه، نه، نه، نه، نه، نه.
‫مامان!
‫پرسی! پرسی، نه!
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو» ‫» ترجمه و تنظیم از حـامـد «
‫حالش خوبه؟
‫- تنهایی؟ ‫- چطور ممکنه؟
‫- آره. ‫- آره، حالش خوبه.
‫باید خودش باشه.
‫ساکت، آنابل.
‫داره به هوش میاد. ‫همگی، یکم دورش رو خلوت کنید، لطفا.
‫به اردوگاه خوش اومدی، پرسی جکسون.
‫منتظرت بودیم.
‫«پس از تیتراژ ادامه دارد...»
‫بازی‌ها آغاز میشن!
‫خیلی مهم بود که برسم اینجا ‫چون پدرم یه ایزدـه.
‫پس باید برم پیداش کنم.