‫برادرم عذرخواهی کرد ‫که نمی تونه اینجا باشه
‫و برای جلسه ای همه تون ‫رو به خونه اش دعوت کرد.
‫فقط و فقط باید پیش جک نلسون بشینی
‫و درباره عصر طلایی جدید باهاش حرف بزنی.
‫- اگه کسی قرار باشه تامی شلبی رو بکشه... ‫- اون تویی.
‫آینده از آن ماست.
‫دخترتون سل داره.
‫سل بیماری خیلی واگیرداریه.
‫دارن از روبی با اشعۀ «ایکس ری» ‫عکسبرداری می کنن. باید از ما هم عکسبرداری کنن.
‫مادر اون دختر نفرین کرده.
‫شاید صبر کرده ‫تا دختر هفت سالش بشه،
‫تا دردش رو تجربه کنی.
‫حالا که نوشیدنی نمی خورم ‫صدای ارواح رو واضح می شنوم،
‫و میگن اگه حلالیت بطلبم، ‫روبی حالش خوب میشه.
‫مرد، تامی.
‫آرتور.
‫چند کلمه ای نوشتم.
‫نمی تونم به زبون بیارم.
‫تو بزرگتری.
‫جای من حرف بزن.
‫ببخشید، داداش. نمی تونم.
‫پول کالکسهٔ طلایی داشتیم.
‫مستحق کالسکه طلایی بود.
‫اما خودِ ما هزینه این تجمل رو نداشتیم.
‫چون طلا فایده ای نداره.
‫آخرین درسی بود ‫که روبی بهمون یاد داد.
‫اینجا رو بیشتر از هر جایی ‫توی دنیا دوست داشت.
‫و می گفت...
‫«بابا...
‫آدم هیچ وقت نمیدونه چه چیزی ‫پایین رودخونه در انتظارش نشسته.»
‫و درست هم بود.
‫سرنوشت روبی کوچولو ‫از هزاران کیلومتر زودتر رسید.
‫ولی به نام روبی و خاطره اش ‫وضعیت تغییر می کنه.
‫و از الان به بعد هر چیزی ‫از پایین رودخونه بیاد ما به اون رسیدگی...
‫بهش رسیدگی می کنیم ‫و مسالمت آمیز و با آرامش رفتار می کنیم
‫و بهتر از قبل اون رو راهی رودخونه می کنیم.
‫به یاد اون همچین کاری می کنیم.
‫ولی الان، اون رو، ‫به هر جا شده می فرستیم...
‫به این امید که مقصدی باشه...
‫به این امید که محوطه ای ‫به این شکل باشه،
‫با اسب و قایق تا بازی کنه.
‫تام، بنزین آوردم.
‫کی آتیش رو روشن می کنه؟
‫جرامایا؟
‫جرامایا، تو لبخند به لبش میوردی.
‫تو آتیش رو روشن کن.
‫نه، نه! نه! لیزی...
‫- می خوام صورتش رو ببینم. ‫- با هم می بینیمش. بیا بریم.
‫- با هم میریم می بینیمش. ‫- باشه.
‫عزیزکم.
‫آدم های خبیثی که این کار رو کردن ‫تقاصش رو پس میدن، روبی.
‫منظورت چیه؟
‫کجا میری؟
‫« فیلم با زیرنویس در سایت هکس دانلود »
‫رایلی، فکر کنم پلیس اومده.
‫اوادنی بارول؟
‫بله. شما؟
‫از طرف سنگ یاقوت اومدم.
‫شلیک نکن! بچه اینجاست!
‫گرد طلا.
‫کار ما تموم شده، ازمه. ‫از ماشین پیاده شو.
‫کامل تموم نشده، تامی.
‫فکر می کردم زمان خوبی باشه. ‫در حقیقت، زمان عالی ای هست.
‫بعضی کارها هنوز ناتموم مونده.
‫مسیحی ها میگن: ‫« خداوند هر چه گیرد همان را می دهد. »
‫ارواح ما هم همینطور هستن.
‫ارواح تازه بچه ات رو ازت گرفتن.
‫از ماشین پیاده شو.
‫ولی همین ارواح می خوان ‫یه بچه دیگه بهت بدن، تامی.
‫کدوم بچه؟
‫دختری گم شده.
‫پسری پیدا شده.
‫قبل از این که بری فرانسه،
‫چند سال پیش توی جشنواره اپلبی ‫با یه دختر صمیمی شدی.
‫اسمش زلدا بود. دیدمش.
‫گفت ماه مِه 1914 زیر درخت فندق ‫با همدیگه صمیمی شده بودین.
‫وقتی حامله شد، ‫باباش تهدید کرد تو رو می کشه،
‫ولی عضو ارتش شده بودی ‫و رفته بودی فرانسه.
‫اون دختر و درخت فندق ‫رو یادت میاد، مگه نه تامی؟
‫اون پسر هر کی که هست، ازمه...
‫هر کی که هست، کار ما تموم شده.
‫بی دلیل تو رو به این اردوگاه نیاردم، ‫و اون رو هم آوردم.
‫اون پسر توئه.
‫پسری با چشمای فندقی.
‫به خودش میگه دوک.
‫مادرش مرده. دزده.
‫توی شهربازی کار می کنه، ولی...
‫میگه درخواست بیشتری از چرخ های بزرگ ‫و چرخ و فلک از زندگی داره.
‫اگه از دست دادن روبی ‫سوراخی توی قلبت درست کرده...
‫اون پسر رو پیشت می فرستم.
‫اگه یه کم بیشتر بهم طلا بدی...
‫بهش میگم تامی شلبی یکی رو می خواد
‫که زندگیش بیشتر از چرخ های بزرگ ‫و چرخ و فلکه.
‫کارمون تموم شده یا نه، تامی؟
‫میدونم کجا رفتی.
‫چند ساعت میرم مجلس عوام
‫با آقای چرچیل کار کنم.
‫جنگ اون جنگ منم هست.
‫مثل سنگ اینجا نشسته بودم ‫و فکر می کردم به اسم دخترمون یکی رو کشتی.
‫و موسسات شلبی گسترش پیدا می کنه.
‫یه بودجه برای تحقیق درباره علل ‫و درمان های سل کنار میذارم.
‫اون زنی که کشتی بچه داشت؟
‫- هر سال ده هزار تا بچه می میرن، لیزی. ‫- بگیر بخواب، تامی.
‫در مورد یه تحقیق جدید می خوندم.
‫- بس کن و چشماتو ببند. ‫- نه...
‫بس نمی کنم!
‫این کار چه سودی واست داره؟
‫من یه زن رو کشتم.
‫یه زن و سه تا مرد رو کشتم.
‫و جنازه هاشون رو از قایق پرت می کنن بیرون،
‫مثل همه جنازه های دیگه،
‫ولی من دارم واسشون قایق نجات می سازم.
‫می فهمی؟
‫آره.
‫دکتر بیمارستان زنگ زد و گفت
‫باید فورا باهات حرف بزنه.
‫- ولی الان فکر می کنم دکترا هم نمی تونن بهت کمک کنن. ‫- لیزی...
‫فرانسیس گفت آرتور اومده.
‫تامی؟
‫- تام؟ ‫- آره، خودمم.
‫تف توش.
‫آرتور، آتیش میدی؟
‫فندکمو پیدا نمی کنم.
‫ببخشید که نتونستم ‫موقع مراسم حرف بزنم، تام.
‫معذرت خواهی نکن.
‫اینجا چیکار می کنی؟
‫منتظرم این لیوان وامونده پر بشه.
‫ته بشکه چیزی نمونده.
‫یه عالمه بشکه اینجاست، آرتور.
‫یه بشکه دیگه رو باز کن.
‫فکر کردم شاید پر از خون باشن.
‫آشغال، تام...
‫ذهنمو داغون کرده.
‫میدونی، آرتور.
‫تو داغون بودی.
‫از بچگی داغون بودی.
‫یه نظریه دارم.
‫واسه وقتیـه که من نه ساله ام بود
‫و تو دوازده سالت و گرفتم زدمت.
‫داشتیم سر سیگار دعوا می کردیم.
‫شاید وقتی به زمین چسبوندمت،
‫زیاد کوبیدم تو سرت.
‫ولی مساوی شد.
‫نه، شکستت دادم.
‫- به زمین چسبونده بودمت. ‫- نه راستش.
‫- هر دومون قبول کردیم مساوی شد. ‫- انقدر داغونی که یادت نمیاد، برادر.
‫یادم میاد. ‫چیزای کوچیکو یادم میاد.
‫میدونم یادت میاد.
‫منم یادم میاد.
‫مه و گاز واضحه، نه؟
‫لیوانه نسبتا پر شده. ‫بده من.
‫این...
‫تامی دیگه لب به این چیزا نمیزنه.
‫تو دیگه نوشیدنی نمی خوری، تام.
‫بعد از فوت پالی، آرتور...
‫فکر می کردم می تونم رژه برم.
‫همه اش میرفتم چپ،
‫راست، چپ، راست، چپ، راست ‫روی ریتم کوفتی ادامه میدادم.
‫از پا نایستادم.
‫بعد روبی فوت شد.
‫لغزیدم و افتادم.
‫و حالا اینجام...
‫روی زمین...
‫مثل یه کارگر تونل نشستم...
‫با همرزم قدیمیـم آرتور.
‫اون ژانویه رو یادت میاد، آرتور؟
‫قایق خانوادگی؟
‫همهٔ خانواده روی چیزی زندگی می کردن
‫که ده برابر بزرگتر از این بشکه ها بود.
‫اون شب که تایل کراس بودیم رو یادته،
‫شونزده نفری تو قایق خوابیده بودیم، ‫پلیس اومد.
‫مثل موش شنا کردیم.
‫جز آرتور.
‫آرتور، تک و تنها، ‫با پارو معطلشون کرد.
‫و یادم میاد،
‫از سد بالا رفتم و پشت سرمو نگاه کردم
‫و دیدم داری پاروی لعنتیـو
‫توی صورت پلیس ها تکون میدی...
‫اونم تک و تنها.
‫اون موقع بود که فهمیدم.
‫وقتی اون همه سال، ‫تو رو زمین زدم،
‫واسه این بود که خودت گذاشتی ببرم.
‫می خواستی ببرم.
‫از اول می خواستی ببرم.
‫اگه دوباره بخوای شروع کنی... ‫من چه شانسی دارم؟
‫بس می کنی.
‫بس می کنی چون خانواده اینو می خواد.
‫مثل تونل طولانی مسیر دودلی می مونه.
‫کانال دودلی، خط شماره یک رو یادت میاد؟
‫سه کیلومتر سیاهی مطلق ‫و شنای موش ها بود.
‫- آره. ‫- بعد به گوشه رسیدیم و اونجا...
‫روزنهٔ نور بود. ‫و بعد فهمیدیم.
‫- آره. ‫- هر دومون فهمیدیم چیزی نمونده.
‫الان توی اون نقطه هستیم، آرتور.
‫چند کیلومتر بیشتر نمونده.
‫بعد تو مسیرتو عوض می کنی.
‫و من دنیای نامرد رو عوض می کنم.
‫فرض رو بر این گرفتیم که در این ساعت ‫شام میل کردید.
‫- با این حال نوشیدنی و ساندویچ آماده کردیم. ‫- برای غذا خوردن نیومدیم.
‫آقای شلبی بزودی تشریف میارن.
‫لطفا از طرف همه مون ‫به آقای شلبی بگو
‫که تغییر دنیا می تونه صبر کنه.
‫ایشون نمی خواد صبر کنه.
‫نوشیدنی اعلا موجوده.
‫به به.
‫چارلز؟
‫صدای ماشین شنیدم.
‫آقای شلبی، مهمون ها...
‫میدونم.
‫بابا، بیرون بنتلی و رولز رویس پارکه.
‫آره.
‫برو بخواب، چارلز.
‫خوابم نمی بره.
‫وقتی چشم هامو می بندم، اونو می بینم.
‫برو پیش مامانت.
‫بیدار می مونه.
‫بغلم می کنه.
‫بذار بغلت کنه.
‫شنیدی؟
‫بذار همیشه بغلت کنه.
‫برو.
‫آقای شلبی، مهمون ها گفتن ‫درک می کنن اگه...
‫- واسشون نوشیدنی ریختی؟ ‫- بله.
‫باشه.
‫خیلی خب، فرانسیس.
‫موضوع جلسه توی ذهنمه.
‫من خوبم.
‫به نظر میاد خوب باشم؟
‫اگه کسی بهتون دست بزنه، نمیشکنید.
‫بخونش.
‫بخونش. من عاشق اون آوازم.
‫من...
‫نمی تونم آوازهای شورشی رو ‫توی خونه ای بخونم که عزادارن.
‫با ملایمت برام بخونش.
‫قلبم رو به درد میاره.
‫به اون نگاه نکن. اون انگلیسی ـه.
‫می تونه گوش هاش رو بگیره.
‫عزیزم، تا وقتی منتظریم آهنگ شورشیِ ‫ارتش جمهوری خواه ایرلند رو بخونه...
‫یا به نظرت مناسب نیست؟
‫می دونی، یه جلسه رفته بودم ‫که به همین منظور برگزار شده بود.
‫خودِ صدر اعظم توش حضور پیدا کرده بود،
‫گورینگ و هیملر هم همینطور.
‫تا موقع طلوع خورشید طول کشید.
‫به طرز جدی ای در مورد آیندۀ دنیا صحبت کردیم.
‫وقتی اولین پرتوهای نور وارد اتاق شدند،
‫بلند شدیم و جوری بهشون خیره شدیم ‫که انگار اونا دنیای آینده ـمون بودن.
‫آوازخونی و خندیدنی در کار نبود.
‫و وقتی روی تِراس بهمون صبحونه دادن ‫که به کوهستان مشرف بود،
‫یه چند تا یهودی آوردن.
‫همزمان با تخم مرغ خوردنِ ما، ‫اونا رو مجبور می کردن علف بخورن.
‫ما هم همینطور که قهوه ـمون رو می خوردیم، ‫نگاهشون می کردیم.
‫نباید یادمون بره که این کار، ‫کارِ خیلی جدی ایه.
‫وای، دایانا.
‫ببین چیکار کردی. ‫حال همه رو گرفتی.
‫بذار آواز کوفتیش رو بخونه ‫تا روحیه بگیریم. بفرما. شروع کن.
‫♪ توی شهر تر و تمیزِ کوچیکی که ‫بهش میگن بلفاست ♪
‫♪ توی شغلی که مشغولش بودم، دستیار بودم ♪
‫♪ و ساعت های خوشِ زیادی... ♪
‫♪ اوقات خودمو توی اون شهرِ ‫تر و تمیز و کوچیک گذروندم ♪
‫♪ یه بدبیاریِ ناراحت کننده برام پیش اومد ♪
‫شکست؟
‫مامان برات درستش می کنه.
‫[سیاهپوست نمی خوایم]
‫اون دیگه اینجا نیست.
‫♪ چشم هاش مثل الماس می درخشیدن ♪
‫♪ به دیدِ ملکه بهش نگاه می کردم ♪
‫- آقای شلبی. ‫- نه، خواهش می کنم، تسلیت نگید.
‫از همگی ممنونم که تشریف آوردین.
‫بیاید سعی کنیم بفهمیم...
‫این دنیای جدیدمون چه شکلی به نظر میاد. خب؟
‫آقای موزلی، شاید بهتر باشه ‫به مسائل کاربردی ای بپردازیم...
‫که آقای نلسون می تونن تا وقتی توی این کشور ‫هستن، برای پیشرفت اهدافمون انجام بدن.
‫کسی که رئیس جمهورِ ایالات متحده ‫به حرفش گوش میده، من هستم.
‫یه جورایی هم به خاطر همین ‫الان اینجائم، مگه نه؟
‫مسلماً یه موضوعاتی هستن که لازمه ‫برامون توی گوش رئیس جمهور بخونیدشون.
‫بهش بگید ما انگلستانیم.
‫حال و هوای انگلستان به ما بستگی داره.
‫توی ایرلند، کسانی که ‫به دنبال صلحِ انگلیسی هستند زیادند...
‫ولی ما نمایندۀ روحیۀ کاملاً آزادِ ‫کشوری هستیم که...
‫مردمش توی کشور شما بودند.
‫شنیدم هر دو جا کمونیست هست.
‫ما حفاظِ مقابلشون هستیم.
‫وقتی پای طبقۀ کارگر می رسه،
‫می تونیم فقط با یه اشاره، ‫مردم ـمون رو از جمهوری خواهی...
‫به فاشیسم سوق بدیم.
‫اونا بهمون اعتماد دارن.
‫دارید با ما میاید شکار، آقای موزلی.
‫کمونیست ها رو شکار می کنید؟
‫من که آمادۀ شکارم.
‫شلبی...
‫تو در قالب یه سوسیالیست نماینده شدی.
‫آقای شلبی توی مجلس عوام یکی از کسانی ‫هستن که بیشترین موافقین رو دارن.
‫در قلبِ انگلستان.
‫وقتی زمانش برسه، از حزبشون استعفا میدن...
‫و اعلام استقلال می کنن.
‫ولی فارغ از همۀ این چیزا، ‫واقعاً به این آرمان اعتقاد دارید، آقای شلبی؟
‫من اینجائم.
‫آقای نلسون، من چهار شب بعد از...
‫چهار شب گذشته و الان اینجائم.
‫توی این اتاق و این جلسه ام. ‫اینجائم و کاملاً جدی ام.
‫بهش ثابت کنید.
‫به صورت فیزیکی ثابت کنید.
‫مرگ بر یهودی ها.
‫اون جونور ما رو به کُشتن میده.
‫برو بگیر بخواب.
‫توی مدرسه دیگه باهام حرف نمی زنن.
‫میگن با سیاهپوست ها دمخور شدم.
‫وقتی به قدرت برسن،
‫اونو ازت می گیرن.
‫همه ـمون رو از هم جدا می کنن.
‫می فرستنش آفریقا.
‫جدی؟
‫اونوقت تو رو کجا می فرستن؟
‫تو رو کجا می فرستن، کارل؟
‫تو یه رگۀ کولی داری، پس...
‫مثلاً می فرستنت مصر؟
‫اینو قبلاً بهت نگفته بودم...
‫چون مهم نبود.
‫شاید الان مهم باشه.
‫پدرت یهودی بود.
‫توی استچورد، پسرِ یه خیاط بود.
‫فامیلیش رو کردن «تورن»...
‫تا دیگه کسی آجر پرت نکنه توی پنجره.
‫پس حالا، تو رو کجا می فرستن، کارل؟
‫آقای نلسون، به رئیس جمهورتون خبر بدید...
‫نظام اشرافی و شایسته سالاری ‫با هم یکدل شدند...
‫که نظام جدیدی در راهه.
‫در ضمن، آقای نلسون، در حال حاضر ‫سلاح هامون از آلمان میان.
‫بریتانیایی ها دارن مسیرهای ‫تأمین تدارکاتمون رو می بندن.
‫اگه یه محمولۀ تدارکاتی ‫از بوستون برامون بیاد، خیلی برامون ارزشمنده.
‫سلاح ها رو که اگه برای مقاصد خوبی ‫ازشون استفاده بشه بهتون میدم.
‫در مورد موضوع واردات و صادرات،
‫آقای شلبی، با توجه به رابطۀ جدیدمون...
‫و از اونجایی که به طرز فوق العاده ای...
‫نشون دادین متعهد هستین،
‫بوستون از الان رسماً برای وارداتِ محصول شما ‫آمادگی داره.
‫خوبه.
‫اگه به خواسته هایی که ‫براشون اومده بودیم رسیدیم...
‫شاید بهتر باشه خداحافظی کنیم.
‫دقیقاً.
‫این همون ماشین تحریریه که ‫سال ها پیش برام آوردی...
‫تا کمکم کنی محترم تر بشم.
‫یادت میاد؟
‫آره.
‫اینو فرستادن.
‫از بیمارستانه.
‫قبض هزینه های پزشکیِ روبی رو ‫قبلاً پرداخت کردم.
‫فکر نمی کنم قبض باشه.
‫نوشته ضروریه. ‫از طرف یه مشاور ارشده.
‫چرا نیومدی بخوابی؟
‫دارم چیزایی که از جلسه ‫یادم میاد رو تایپ می کنم.
‫اگه این کار رو بلافاصله انجام بدم،
‫می تونم حرفای دیگران رو ‫کلمه به کلمه نقل کنم.
‫اگه کلمه به کلمه باشه،
‫این اطلاعات برای آقای چرچیل ارزشمندتر میشن.
‫صندلیش رو سوزوندم.
‫توی هوا، یه بویی از رنگِ روی چوبش مونده.
‫پنجره رو باز نکردم.
‫تقریباً از بوش خوشم میاد.
‫این کاره رو باید انجام بدم ‫چون الان می دونم...
‫که عوض می شم.
‫که باید عوض بشم.
‫و برای همیشه عوض بشم، لیزی.
‫ولی هنوز نه.
‫الو؟
‫عه!
‫دیدم که رفت.
‫این آپارتمان رو مخصوص برای ‫بودن در کنارِ تو نگاه داشته، مگه نه؟
‫تعقیبم می کنید، آقای شلبی؟
‫افتخار بزرگیه...
‫ولی چرا؟
‫وقتی با یه نفر کار می کنم،
‫اینو کارِ خودم می دونم ‫که رازهاش رو بدونم.
‫آوازۀ کارهای موزلی ‫به گوشِ همه رسیده.
‫اونو نمی گم، تو رو می گم.
‫از کجا می دونستی میام اینجا؟
‫یه سِری چیزا رو می دونم.
‫ذهن آدما رو می خونم.
‫اونم با یه نگاه اجمالی به اون طرفِ میز. ‫یه موهبت ـه.
‫کل خانواده ـتون...
‫ساحره و جادوگرن.
‫اینجوری عموت عاقت می کنه.
‫آخه بدون اینکه بدونه ‫عاشق شریکِ کاریش شدی.
‫فکر می کنی اون اصول اخلاقی داره؟
‫اون کاتولیک ـه.
‫مردهای کاتولیک هر کار بخوان می کنن، ‫زن هاشون کاری که بهشون میگن رو می کنن.
‫به مایکل می گی؟
‫مایکل عضو خانوادۀ منه.
‫ما یه خانوادۀ ترمیم یافته ایم.
‫من و مایکل به هیچ دردت...
‫نمی خوریم.
‫پس بگو دقیقاً چی می خوای.
‫وقتی موزلی میره برلین...
‫تو هم همراهش میری.
‫وقتی اعضای اصلیِ...
‫دولت آلمان رو می بینه، ‫توی اتاق هستی.
‫می خوام بدونم چه حرفایی زده میشه...
‫و می خوام بدونم چه تصمیمی گرفته میشه.
‫اگه دروغ بگم چی؟
‫می فهمم.
‫می دونی، مایکل فکر می کنه ‫که تو شیطانی.
‫به نظرم شاید حق با اون باشه.
‫یه دلیل دیگه ام برای اینجا اومدن همین بود.
‫مایکل دقیقاً چه فکر و خیال هایی ‫برام داره، جینا؟
‫اگه دروغ بگی می فهمم.
‫تامی...
‫قصدش اینه که معامله رو کامل کنید.
‫بعدش جفتتون می ذارید و میرید.
‫لعنتی.
‫[مشاورۀ فوری در ارتباط با ‫توبرکلوما (نوعی سِل) لازم است]
‫[به شدت اورژانسی]
‫بیا.
‫آقای شلبی، دکتر هالفورد اومدن.
‫بفرستش تو.
‫نوشته بودی باید حضوری صحبت کنیم.
‫بفرما!
‫شاید بهتر باشه بشینید.
‫آقای شلبی، ‫می دونم که هنوز عزادارِ دخترتون هستید...
‫ولی خبری دارم که نمیشه به بعد موکول بشه.
‫وقتی دَه روز پیش، توی بیمارستان با اشعۀ ‫ایکس-ری ازتون عکس گرفته شد و معاینه شدین...
‫سِلی توی ریه هاتون پیدا نشد.
‫ولی متأسفانه یه چیز دیگه پیدا کردن.
‫چیزی که مربوط به مریضی دخترتون میشه.
‫توی بیمارستان سعی کردن باهاتون صحبت کنن،
‫ولی همکاری نمی کردین.
‫بعد از مرگ دخترتون،
‫دیگه نمی شد پیداتون کرد ‫تا حضوری بهتون اطلاع داده بشه.
‫در نهایت، چون من دکتر خصوصیتون هستم ‫باهام تماس گرفتن.
‫بهت چایی تعارف نکردم. ‫قیافه ـت شبیهِ مرگ شده! چایی می خوری؟
‫نه.
‫توی بیمارستان، آزمایش خون گرفتن.
‫آزمایش ها نشون میدن که سایه ای که الان...
‫در انتهای جمجمه می بینید...
‫سرطان نیست.
‫توبرکلوماست. ‫(نوعی سِل)
‫رشد زگیلچه ای که ‫با همون باکتری سِل ایجاد میشه.
‫احتمال داره از دخترتون گرفته باشید.
‫وقتی سِل وارد یه خانواده میشه، ‫ممکنه غیرقابل مهار بشه.
‫ممکنه با یه لمس ساده هم منتقل بشه.
‫ظاهراً خانوادۀ شلبی هم از این موضوع ‫مستثنی نیستن.
‫آقای شلبی، همونطور که گفتم ‫خبر دارم که هنوز عزادارید...
‫ولی باید درک کنید که این موضوع خیلی مهمیه.
‫از سایز غده میشه فهمید ‫که گسترش بیماری با سرعت همراه بوده.
‫شک ندارم که همین الانش هم ‫یه سری علائم رو تجربه کردین.
‫اخیراً تشنج نکردین؟
‫ضعف نکردین؟ ‫گسستگیِ فکری نداشتین؟ توهم چطور؟
‫چرا نیومدین ویزیتم؟
‫کار دارم.
‫برای بقیه خطرناکم؟
‫نه.
‫برعکس سِل، توبرکلوما مُسری نیست.
‫آقای شلبی، مُسری نیست...
‫ولی در این موردِ خاص...
‫بیماری شما متأسفانه لاعلاجه.
‫رشد غده در ساقۀ مغزتون بوده.
‫هر گونه تلاش برای برداشتنش...
‫باعث میشه به شوک فرو برید و ‫خون ریزی کنید.
‫موقعی که تماس هام رو جواب نمی دادین،
‫عکس های ایکس-ری ـتون رو ‫به سه تا از بهترین جراح های کشور نشون دادم.
‫همه ـشون گفتن جراحی نمی کنن...
‫چون فایده ای نداره.
‫طبیعیه که می خواید خودتون برید ‫نظر دیگران رو بپرسید.
‫دکتر هلن راترفورد در بیمارستان سنت توماس.
‫اون یه دوسته.
‫این بیماری...
‫تا چه حد بد میشه؟
‫هر چی غده بیشتر رشد کنه...
‫تخریب فیزیکی و روانی بیشتر میشه.
‫در نهایت، دائماً به آدمای دور و برتون ‫نیاز پیدا می کنید،
‫کسانی که خیلی دوستتون دارن.
‫چقدر وقت دارم؟
‫می دونم که دشمنان زیادی رو ‫شکست دادین، آقای شلبی.
‫الان یه دشمن جدید...
‫در درونتون دارید.
‫نمی تونید شکستش بدید...
‫ولی می تونید تا یه مدت جلوش رو بگیرید.
‫اگه درست زندگی کنید، اگه مصمم باشید ‫و اگه باهاش بجنگید...
‫یه سؤال ازت پرسیدم.
‫پس یه جواب می خوام.
‫نمی خواد برام اراجیفت رو ردیف کنی.
‫چند وقت دیگه به آدمای اطرافم ‫که خیلی دوستم دارن نیاز پیدا می کنم؟
‫- ببخشید. ‫- عیبی نداره، لیزی.
‫حسابدارم دیگه داشت می رفت.
‫وقتی برگشتم لندن بهتون زنگ می زنم.
‫نه، به اندازۀ کافی وقت ندارم.
‫تو یه حسابداری، ‫همین الان یه عدد کوفتی بگو.
‫یک سال.
‫شایدم هیجده ماه.
‫مشکلی نداره. ‫فقط همینو می خواستم بدونم.
‫مخارجم رو به صورت متناسب تنظیم می کنم. ‫ممنونم.
‫- توی نامه براتون جزئیاتِ کامل رو می نویسم. ‫- باشه، ممنونم.
‫روز خوش.
‫موضوع جدی ایه؟
‫نه، نه، فقط...
‫فقط یه خرجی بود که انتظارش رو نداشتم و...
‫باید پولش رو بدم.
‫یه لحظه منو تنها می ذاری، لیزی؟
‫آره.
‫شیطان نیستم...
‫فقط یه مردِ فناپذیرِ معمولی ام.
‫توی این خانواده یه جنگ میشه...
‫و یکیتون می میره.
‫پالی.
‫فقط بهم اونقدری وقت بده ‫که کاری که باید بکنم رو بکنم.
‫بکُش.
‫«فیلم با زیرنویس در سایت هکس دانلود»