ارائه شده توسط وبسایت مووی شو .::MovieSho.Com::>
‫قبل از آشنایی با مادرت، ‫زندگی متفاوتی داشتم.
‫[آنچه گذشت...]
‫تو اونجا قسم خورده بودی...
‫دیگه عین سابق نمی‌شی.
‫می‌تونیم تا ۵۰۰ کارمند ‫با ویزای معتبر اچ۲بی براتون فراهم کنیم.
‫نباید به آفریقایی‌ها اعتماد کرد.
‫می‌خوان اسب رو بکشم.
‫باید از اینجا فرار کنیم.
‫جونت رو مدیون منی.
‫من هم زندگی خودم رو پس می‌گیرم.
‫دنبال سرم بودی. ‫بیا قطعش کن.
‫باید پلیس خبر کنیم.
‫نه، نباید خبر کنیم.
‫منظورت چیه؟ ‫دیگه می‌خوایم چیکار کنیم؟
‫ماک، باور کن ‫حالت رو درک می‌کنم،
‫ولی اون‌قدرها که خیال می‌کنی ساده نیست.
‫چرا نباشه؟ ‫از خودمون دفاع کردیم.
‫باید همین رو به پلیس‌ها بگیم.
‫عقب انداختنش اصلا منطقی نیست.
‫نه، نه، وایستین، وایستین.
‫دو جسد تو این خونه هست.
‫گرای، من کشتمشون، تو که نکشتی!
‫نه، اِم... رز! رز! ‫ببین چی می‌گم.
‫- وقتی رسیدن، هرچی خواستی بهشون بگو؛ ‫- رز! رز!
‫- ولی من زنگ می‌زنم. ‫- باید خوب فکرهات رو بکنی.
‫اگه پلیس خبر کنیم، بعدش چی می‌شه؟
‫اظهاراتمون رو ثبت می‌کنیم، ‫بعدش ۳ سال درگیر دادگاه می‌شیم.
‫خودت و ماک رو به جایگاه احضار می‌کنن. ‫بابت چی؟
‫با این کارهای جلوی آنتون رو نمی‌گیریم.
‫طرف تو نشیمن خونه‌مون بود. ‫اون‌ها افراد خودش بودن.
‫تو عین من نمی‌شناسیش.
‫نمی‌دونی چقدر نفوذ داره، ‫آزادش می‌کنن، ما هم...
‫باید تا آخر عمرمون ‫نگران حملاتش باشیم.
‫ببین، صرفا می‌خواستم ‫این اطلاعات رو باهات در میون بذارم.
‫تازه می‌خوای در میون بذاری؟
‫ببین، من گند زدم، خب؟
‫حاضرم همه‌چی رو بهتون بگم.
‫باشه، خب، وقتی کارآگاه‌ها رسیدن ‫حرف‌هات رو می‌شنوم.
‫- جفتمون می‌شنویم. ‫- قبوله. باشه، قبوله.
‫زنگ بزنیم.
‫[۹۱۱]
‫چه برنامه‌ای داری؟
‫معمولا می‌پرسم چی شد ‫که کارمون به اینجا کشید،
‫ولی جفتمون می‌دونیم چی شد.
‫- تو ازم دزدی کردی. ‫- هوم.
‫من فقط سهم خودم رو برداشتم.
‫ولی من خریده بودمشون ‫و پولشون رو داده بودم.
‫خیلی جالبه که سفید‌پوست‌ها خیال می‌کنن ‫می‌تونن همنوعانم رو صاحب بشن.
‫خودت روشون قیمت گذاشتی.
‫من بهت فرصت دادم ‫مفاد توافقمون رو تغییر بدیم.
‫تو جلوی چشمم بهم خندیدی. ‫یادته؟
‫واسه همین جنگ راه انداختی؟
‫ای آشغال عوضی نمک‌نشناس.
‫بریم؟
‫- سلام تام. سلام کارلا. ‫- خیلی خوشحال شدم.
‫خیلی‌خب.
‫ببین، یه سری چیز دیگه ‫هم تو اون گاوصندوق بود...
‫که اصلا مال تو نیست.
‫سلام جناب معاون شهردار، ‫شپرد تونگای هستم.
‫خوش‌وقتم.
‫آها.
‫ببین، نظرت چیه...
‫بیا بریم اینجا. ‫بیا دیگه.
‫بفرما.
‫آنتون...
‫مشکلی نیست بیلی.
‫هوم. ‫من هم از اون خوشم میاد.
‫بیا.
‫باید بریم.
‫ببخشید دیر کردم. ‫باید به دو جا سر می‌زدم.
‫این‌ها خیلی گرونن رفیق.
‫آره، بذارشون همون‌جا.
‫بیا، از این طرف.
‫همین یه‌دونه است؟
‫رفیقش هم طبقه بالا همین شکلیه.
‫سلام خانم پاریش.
‫رز، کالین رو که یادته، مگه نه؟
‫هوم.
‫بیا، باید شروع کنیم.
‫باشه.
‫من پنج سال واسه همنوعانت ‫کار فراهم کردم.
‫من مطرحتون کردم.
‫خودم مطرحم.
‫اون‌قدر مطرحم که همنوعانم ‫دیگه بهت نیازی نداشته باشن.
‫چیه؟
‫خیال کردی ناجیشون هستی؟
‫تو قاچاقچی انسانی.
‫اگه من نبودم، هتل‌دارها و کافه‌دارها...
‫اصلا باهات همکاری نمی‌کردن.
‫دارم سعی می‌کنم ‫متمدنانه رفتار کنم.
‫شما واسه خودتون ‫جمجمه ملت رو با دیلم خرد می‌کنین...
‫و تهدید می‌کنین آتشمون می‌زنین.
‫متمدنانه؟
‫هوم.
‫اون‌وقت اقدام به قتل...
‫یه آدم و بچه‌اش چی محسوب می‌شه؟
‫عادی محسوب می‌شه؟
‫نه، درست می‌گی.
‫داشتم احساساتی رفتار می‌کردم.
‫می‌شه ازش درس گرفت،
‫اگه عاقل باشی، ‫بهش فکر می‌کنی.
‫از وقتی وارد این اتاق شدیم،
‫فقط به یه چیز فکر می‌کنم.
‫آقای والمونت، نامزدمون آماده است.
‫کارتون طول می‌کشه؟
‫اِم، نه عزیز دلم، ‫کار من و آقای تونگای...
‫اصلا تموم می‌شه.
‫زود میام.
‫راستش، صرفا این مکالمه...
‫تموم نمی‌شه آنتون.
‫دوران تسلط تو به این شهر ‫هم تموم می‌شه.
‫ببین، فرق بین من و تو از این قراره...
‫که من تجربه مبارزه برای بقا ‫و زنده موندن رو دارم.
‫تو اصلا نداری.
‫نه‌خیر، فرق بین من و تو... اطلاعاته.
‫فعلا هم...
‫چیزهایی که ازشون خبر نداری، ‫خیلی گنده‌تر از خودتن.
‫اشکالی نداره...؟
‫سلام.
‫آره، خودمم.
‫یکی اینجاست که باید باهاش صحبت کنی.
‫هنوز درست رو یاد نگرفتی؟
‫یا نکنه باید یه بار دیگه ‫به آنتون لوت بدم؟
‫بابا؟
‫توافقمون با آقای والمونت ‫مجددا برقرار شده.
‫زود باش برگرد کیپ‌تاون.
‫ریاست به زنزو رسیده.
‫خوبی خانواده همینه.
‫آدم رو مهار می‌کنه.
‫دماغت سوخت، خودم می‌دونم؛
‫ولی بمون تا سخنرانی انتخاباتیمون رو ‫گوش کنی.
‫اطلاعات زیادی دستگیرت می‌شه.
‫شپرد، حالت خوبه؟
‫باید یه کاری بکنی.
‫خیلی‌خب.
‫آره، بیا.
‫مرسی که کمکم کردی.
‫خب، حالا چی می‌شه؟
‫اگه همه‌چی خوب پیش بره، ‫دیگه هیچ‌وقت من رو نمی‌بینی.
‫ببین رفیق، اگه این جریانات تکرار می‌شد،
‫اصلا پات رو به این جریان باز نمی‌کردم.
‫این‌قدر عذرخواهی نکن ‫و زندگیت رو بکن.
‫برو کوبا.
‫ازدواج کن و موهیتو بخور.
‫گم و گور شو.
‫اینجا چیزی بهت نمی‌رسه. ‫به من هم نمی‌رسه.
‫خیلی‌خب. ‫بریم دیگه.
‫آره.
‫نذار پلیس بهت گیر بده.
‫نه، حواسم هست.
‫اسب می‌خواست این رو بهت بدم.
‫نمی‌دونم چیه، ولی بهش بگو نمی‌خوامش.
‫آهای! آهای!
‫[فروشی] [مشاور املاک ویه‌رو] ‫[مشاور: نوئل پری]
‫- همه‌چی روبه‌راهه؟ ‫- آره. آره.
‫بهتره تا آنتون خبردار نشده، ‫راه بیفتیم.
‫باورم نمی‌شه داریم چنین کاری می‌کنیم.
‫تو و ماک با خونه خداحافظی کردین؟
‫کارت رو بکن.
‫♪ ای حاکم قلبم ♪
‫ایول، آفرین.
‫♪ ای دزد احساسم ♪
‫بجنب، بزن!
‫- با تمام وجود بزن. ‫- ♪ یعنی کجایی؟ ♪
‫با شونه نزن. از اینجا بزن. ‫بجنب. دیدی؟
‫- ♪ صبورانه منتظرتم ♪ ‫- تکون بخور. بجنب.
‫آفرین.
‫♪ دلم فریاد می‌کشه ♪
‫- ♪ خیلی درد می‌کشم ♪ ‫- [ریزدانه کلر]
‫♪ یعنی کجایی؟ ♪
‫♪ صبورانه منتظرتم ♪
‫♪ هر وقت پیدات نیست، ♪
‫♪ زندگی سخت می‌شه ♪
‫♪ برگرد، برگرد ♪ ‫♪ برگرد ♪
‫♪ دیگه بسمه ♪
‫♪ کاری کن ملکه بشم ♪
‫♪ دوباره خوشحال بشم ♪
‫♪ فریادم رو بشنو ♪
‫سه بار اخطار گرفت.
‫یوهو!
‫آخه به کسی چیزی نمی‌گی!
‫به تو که گفتم! ‫باید صحبت کنیم!
‫- نه‌خیر! ‫- نمی‌خواستی صحبت کنیم!
‫این‌جوری نمی‌خواستم!
‫- اصلا... ‫- رز!
‫باز هم دعوا می‌کنن.
‫اِم... ‫خیلی درد می‌کشن.
‫من هم درد می‌کشم.
‫♪ آدم که تنها باشه، ♪
‫♪ زندگی سخت می‌شه ♪
‫♪ برگرد، برگرد، برگرد ♪
‫♪ دیگه بسمه ♪
‫♪ کاری کن ملکه بشم ♪
‫♪ دوباره خوشحال بشم ♪
‫♪ فریادم رو بشنو ♪
‫♪ دردم رو تسکین بده ♪
‫شپرد کجاست؟
‫همیشه دنبال اونی، ‫با من کاری نداری، ها؟
‫اگه نمی‌شناختمت، ‫خیال می‌کردم بیشتر دوستش داری.
‫حواست رو جمع کن.
‫داری تزلزلت رو بروز می‌دی.
‫خب، قرار نیست برگرده.
‫ایمپیپی خودتی.
‫به پدرم رفتم دیگه.
‫این‌قدر تعجب نکن.
‫اسب می‌خواست از زیر سایه بابا بیرون بیاد،
‫ولی به جاش ‫جنگ راه انداخت.
‫تو که از جنگش حمایت می‌کردی.
‫بابا خوشش نیومد،
‫واسه همین اسب رو ‫دو دستی به آنتون تقدیم کرد.
‫داشتی لوک رو به کشتن می‌دادی!
‫من دوباره نظم رو برقرار کردم.
‫نشون دادم کسب‌وکار خاندانمون ‫در اولویته.
‫قرار نبود لوک همراهشون باشه.
‫خودم بارش رو به دوش می‌کشم.
‫آخی، مطمئنم بار خیلی سنگینیه.
‫من قبولت دارم خواهر.
‫همیشه کارت درست بوده، مگه نه؟
‫ساکت بودی.
‫تو سایه بودی.
‫از بس نقش فرشته خیرخواه رو بازی کردی،
‫خودت هم باور کردی...
‫به دل اسب شک ننداخته بودی.
‫هوم؟
‫من می‌شناسمت خواهر.
‫به نظرم، این جریانات از اول کار خودت بود.
‫بعد از این همه سال، ‫هنوز هم من رو نمی‌شناسی.
‫وای، کاملا برعکس فرشته خیرخواه.
‫می‌دونم همیشه فرمان‌برداری.
‫اصلا دلت نمی‌خواد بابا رو ‫روسیاه کنی.
‫حالا برو سر کارت. ‫مهمانانمون به زودی می‌رسن.
‫با افتخار کسی رو معرفی می‌کنم...
‫که نماد رؤیای آمریکاییه...
‫و نه تنها از بقاش اطمینان حاصل می‌کنه،
‫بلکه کاری می‌کنه ‫درست و حسابی گسترش پیدا کنه.
‫حضار گرامی، این شما ‫و این دادستان کل بعدی...
‫ایالت بزرگ لوئیزیانا،
‫لارا آبیدمی‌اسمیت!
‫کف مرتب!
‫آفرین!
‫[لارا آبیدمی‌اسمیت]
‫ممنون.
‫ممنون، ممنون از همگی.
‫ممنون از همگی.
‫والدین من ۵۰ سال پیش ‫از نیجریه فرار کردن؛
‫ولی هنوز هر وقت ‫مادرم تعریف می‌کنه،
‫ترس رو تو نگاهش می‌بینم.
‫[آفریقای جنوبی]
‫ترس از بمباران روستاشون نبود،
‫از خاطره رسیدن به نیو اورلئان ‫با پدرم بود،
‫بیست دلار تو جیبشون داشتن، ‫یه چمدون داشتن...
‫- و هیچ گذرنامه‌ای نداشتن. ‫- [نیاشا مامبو] [ویزای موقت]
‫رؤیای زندگی جدیدشون ‫خیلی زود به کابوس بدل شد.
‫از منطقه فرنچ کوارتر رد می‌شیم؟
‫وقارشون رو ازشون گرفتن، ‫همه‌جوره ازشون بهره‌برداری کردن،
‫با دستمزد بردگی کار کردن ‫و تو کثافت زندگی کردن.
‫به‌خاطر مهاجرت غیرقانونیشون...
‫هم نمی‌تونستن به کلانتری چیزی بگن،
‫واسه همین آسیب‌پذیر شده بودن.
‫واسه همین قانون جدید...
‫حمایت از کارگران فصلی کنگره رو...
‫اجرا می‌کنم که امثال والدینم ‫مجازات نشن...
‫و ازشون محافظت کنیم.
‫[کومبا]
‫خوش اومدین.
‫مهم‌تر از همه، اطمینان حاصل کنیم...
‫افرادی که با مدارک معتبر از راه می‌رسن،
‫افرادی که درست و حسابی ‫به سواحلمون می‌رسن...
‫بتونن بدون ترس ‫به رؤیای آمریکایی دست پیدا کنن.
‫حالا بابا گزارش هواشناسی ‫منطقه خودمون در خدمتتونیم...
‫خودتون می‌بینین که این توده هوای کم‌فشار...
‫کلی بارش باران به همراه داره.
‫خب، اون توده داره کم‌کم عبور می‌کنه...
‫و توده‌ای پرفشار در ارتفاع زیاد ‫جاش رو می‌گیره...
‫اتاق خالی با دو تخت دونفره دارین؟
‫چند شب می‌مونین؟
‫خب، به جاهای دیدنی لافایت بستگی داره.
‫دو شب براتون می‌نویسم.
‫[زمان تحویل اتاق: ۱۱ صبح]
‫- ممنون خانم. ‫- خواهش.
‫[ریزدانه کلر]
‫تو که گفتی بابا زود برمی‌گرده.
‫خیلی زود برمی‌گرده.
‫موبورات رو بخور.
‫وقتشه.
‫خوش اومدین!
‫اینجا خونه جدیدتونه.
‫کومبا!
‫شانس آوردین که همنوعانتون رو پیدا کردین.
‫اینجا عین روستای همه‌مون می‌مونه.
‫ما عین خانواده‌تون می‌مونیم.
‫اینجا بدون حضور شما ‫یه چهاردیواری ساده است.
‫شمایین که اینجا رو خاص می‌کنین.
‫ما اومدیم کمکتون کنیم.
‫ازتون محافظت کنیم....
‫و از کسب درآمدتون اطمینان حاصل کنیم.
‫ها؟
‫این روستایی که می‌گین...
‫کولر هم داره؟
‫بعد از بررسی مدارکمون،
‫خودتون می‌بینین.
‫اینجا در امانیم؟
‫آره، در امانیم. ‫جهت احتیاط نگاه کردم.
‫احتمالا متاری نووئو ‫الان دنبالمون می‌گرده،
‫ولی ما زودتر جابه‌جا شدیم.
‫خب، فرض کنیم همه‌چی ‫باب میلت پیش بره،
‫پول بیمه رو بگیریم،
‫سهمت رو به امجد بفروشی...
‫و یه جای دیگه از نو شروع کنیم.
‫- گفتی کجا بریم؟ ‫- سانتافه.
‫همین‌جوری پیشنهاد دادم،
‫ولی اصل مطلب ‫از نو شروع کردنه.
‫با هم از نو شروع می‌کنیم.
‫یه جایی رو پیدا کنیم ‫که اصلا پیدامون نکنن.
‫گرای؟
‫چطور می‌تونیم بهت اعتماد کنیم؟
‫از کجا بدونیم دیگه هیچ‌وقت ‫این‌جوری نمی‌شه؟
‫من بهتون قول دادم.
‫گفتم دیگه راز بی راز.
‫قصد دارم سر حرفم بمونم.
‫پس چرا از همین الان ‫شروع نمی‌کنی بابا؟
‫می‌خوای چی بگم؟
‫همه‌چی.
‫طاقت شنیدنش رو داره.
‫من عین تو بزرگ نشدم.
‫خیلی...
‫خیلی چیزها رو نداشتم.
‫اولین ماشینم رو ‫تو ۱۶ سالگی دزدیدم.
‫شورلت شول مدل ۶۸ بود.
‫همون مدلیه که داشتی با مادی ‫تعمیر می‌کردی؟
‫هنوز ماشین محبوبمه.
‫همیشه می‌خواستم ‫تو کاری ماهر باشم؛
‫ولی تو اون کار رودست نداشتم.
‫تا ۲۰ سالگی، ‫رهبر دار و دسته خودم بودم.
‫کارمون رو با تقویت ‫ماشین‌های گرون،
‫تعویض شماره پلاکشون...
‫و سواری تو نیویورک، دالاس و شیکاگو ‫شروع کردیم.
‫مامان اهل شیکاگوئه.
‫همون‌جا آشنا شدیم.
‫تو کافه آشنا شدیم.
‫داشتم پایان‌نامه‌ام رو می‌نوشتم.
‫یه فنجون قهوه برام خرید...
‫و شماره‌اش رو ‫روش نوشت.
‫بعد از چند سال، ‫خبرش پخش شد...
‫که دست‌فرمونم خوبه،
‫قابل‌اعتمادم،
‫دار و دسته‌ام خیلی فرزن ‫و سروصدا نمی‌کنن.
‫کم‌کم بهمون پیشنهاد کار دادن.
‫کارهای مهم و خطرناک.
‫از اون آدم‌ها شدم ‫که می‌تونستن تو اون دنیا پیشرفت کنن.
‫از همه ترسناک‌ترش اینه ‫که رودست نداشتم و خیلی خوشم می‌اومد.
‫بعدش با مامانت ازدواج کردم...
‫و تصمیم گرفتیم بچه‌دار بشیم.
‫کل حساب‌هام رو صاف کردم...
‫و همه‌چی رو کنار گذاشتم.
‫حداقل خیال می‌کردم کنار گذاشتم.
‫نیاشا مامبو؟
‫نیاشا منم.
‫این کارت ورود به محل کارته.
‫این هم استقرارت رو تسهیل می‌کنه.
‫اشکالی نداره ‫گذرنامه‌ات دست ما بمونه...
‫که در امان باشه؟
‫چرا که نه؟
‫چه عالی.
‫تامبو مویو؟
‫عه. عذر می‌خوام.
‫این فقط ۱۵۰ دلاره.
‫باید ۴۰۰ دلار باشه، مگه نه؟
‫می‌تونم قراردادمون رو نشونتون بدم...
‫اجاره زیاد شده.
‫اجاره یعنی چی؟
‫ما که خیریه نیستیم.
‫وقتی هزینه آوردنتون تا اینجا،
‫استقرارتون و شهروندی قانونیتون رو...
‫جبران کردیم، ‫کل مبلغ رو بهتون می‌دیم.
‫عه، خوشت نمیاد؟
‫پس به سازمان مهاجرت اعتراض کن.
‫یا اصلا بهتر، برگرد خونه!
‫از طرف برادرم عذر می‌خوام.
‫مطمئنم راه‌حلی هست ‫که به نفع همه‌مون باشه.
‫به زودی باهات صحبت می‌کنم نیاشا.
‫پوف.
‫یعنی تو از اول خبر داشتی؟
‫می‌دونستم قبل از این کارها می‌کرد، اوهوم؛
‫ولی گمون نکنم اصلا ‫جزئیاتش رو ازش پرسیده باشم.
‫لابد نمی‌خواستم خودم رو اذیت کنم.
‫من مددکارم. ‫کلی آدم روم حساب می‌کنن.
‫چه راحت.
‫حقیقت از همین قراره.
‫امیدوارم در حدی باشه...
‫که قانع بشین ‫یه فرصت دیگه بهم بدین.
‫با جفتتونم.
‫گفتیم دیگه راز بی راز، درسته؟
‫اون آدم رو با این تفنگ کشتم.
‫مال مادی بود.
‫چند روز بعد از مرگش ‫تو اتاق‌خوابش پیداش کردم.
‫نمی‌دونم از کجا آورده بودش ‫یا چرا تفنگ داشت. اصلا خبر ندارم.
‫اون‌وقت تا الان صبر کردی ‫و بهم نگفتی؟
‫امان از دستت مامان.
‫می‌خواستم ازتون محافظت کنم.
‫از جفتتون.
‫مگه چی می‌خواست بشه؟
‫ما مادی رو درست نمی‌شناختیم.
‫نه، نه، نه، نـ...!
‫گرای، اگه می‌خوای با من و ماک...
‫از نو شروع کنی،
‫دیگه نباید به خودت دروغ بگی، خب؟
‫خیلی وقت بود که راه پسرمون کج شده بود.
‫چرت نگو!
‫راهش کج نشده بود.
‫خودتون راهش رو کج کردین! ‫با جفتتونم.
‫من شاهد بودم.
‫تو لوسش می‌کردی.
‫تو هم...
‫خودت می‌دونی چیکار می‌کردی.
‫تعجبی نداره که ماشین می‌دزدید!
‫لابد پسر به پدرش می‌ره دیگه.
‫چیه؟
‫یعنی از این هم خبر نداشتین؟
‫اصلا می‌دونین مادوکس ‫واقعا چه‌جور آدمی بود؟!
‫اصلا من رو می‌شناسین؟
‫ماک.
‫وای خدایا.
‫گرای...
‫باید برم.
‫آخرین در سمت چپه.
‫اینجا کجاست؟
‫کومباست.
‫انتظار داشتی چه شکلی باشه؟ ‫عین هتل چهار فصل باشه؟
‫می‌خوام با خانم تونگای صحبت کنم.
‫خوبه. آخه خودشون هم می‌خوان ‫باهات صحبت کنن.
‫تازه از کافه‌ای تو تقاطع...
‫پولند و داپلین بیرون اومدم.
‫اِم، دیدم یکی می‌خواد ‫وانتم رو بدزده.
‫من هم رفتم سراغش.
‫تاریک بود.
‫انگار تفنگ داشت... ‫بهش شلیک کردم.
‫گمون کنم بچه بود.
‫باید کمکم کنی.
‫[۴۱۶]
‫برو.
‫اینجا قشنگ‌تره، مگه نه؟
‫فقط یادت باشه، ‫این تجملات...
‫مخصوص افرادیه که بیش از همه ‫به خاندانمون کمک می‌کنن.
‫خوش بگذره.
‫زیر سوسن آتش بود.
‫همیشه هست.
‫آره.
‫حواست جمعه.
‫هوم.
‫یه دلیل دیگه هم هست ‫که من رو بیشتر دوست داری.
‫می‌دونی قبل از ورودت ‫داشتم به چی فکر می‌کردم؟
‫به تابستونی که رفته بودیم ساحل موئیزنبرگ.
‫چندساله بودم؟ ‫دوازده ساله؟
‫شناگر ماهری نبودم؛
‫ولی نمی‌دونم چرا به سرم زد...
‫از کرانه ماسه‌ای ساحل رد بشم...
‫و تو دریای آزاد شنا کنم.
‫اگه تو شنا نمی‌کردی تا نجاتم بدی،
‫زیر امواج غرق شده بودم.
‫بعدش متوجه شدم...
‫از اولش خودت پیشنهاد داده بودی ‫اونجا شنا کنم.
‫می‌خواستم زنزو رو شکست بدم.
‫من فرصت تجدید خاطرات ندارم.
‫پس اگه حرفی داری، بگو.
‫خبر داشتی؟
‫که بابا کسب‌وکارمون رو ‫به تو ترجیح داده؟
‫معلومه که نه.
‫به من دروغ نگو.
‫تو هم اندازه اون مقصری.
‫با دست رو دست گذاشتن، ‫شریکش شدی.
‫با دست رو دست گذاشتن، ‫به من پشت کردی.
‫با دست رو دست گذاشتن، ‫به پسرم...
‫و آینده این خاندان پشت کردی.
‫حالا دوباره بهم بگو خبر نداشتی.
‫من ده ساله بودم ‫و تو هشت ساله بودی.
‫نه‌خیر، بهت نگفتم اونجا شنا کنی...
‫که زنزو رو شکست بدی.
‫گفتم شنا کنی ‫که زندگی رو شکست بدی.
‫که تو زندگی اجباری خودمون...
‫فرصت بقا داشته باشی.
‫ضمنا، جهت اطلاعت بگم ‫تا آخر تابستون اون سال...
‫شنات از همه ما بهتر شده بود.
‫خلاصه برام مهم نیست ‫حرفم رو باور می‌کنی یا نه.
‫هیچ‌وقت باور نمی‌کردی.
‫اعتماد به اون راننده ‫بیشتر از من بود!
‫پس راحت باش.
‫هر کاری می‌خوای بکن.
‫خواهر، من اومدم اینجا...
‫تا به پات بیفتم که کمکم کنی.
‫کاملا حق داری ناراحت بشی.
‫شاید باورت نشه، ‫ولی نیت ما همیشه خیر بود.
‫الان متوجهم که وقتی می‌خواستیم ‫از خودت و برادرت محافظت کنیم،
‫بنیاد زندگیمون رو ‫روی دروغ بنا کردیم.
‫آماده‌ام به حرف‌هات گوش بدم.
‫آماده‌ام بشناسمت.
‫وای، بی‌خیال بابا.
‫چیکار می‌کنی؟
‫چرا یواشکی میای؟
‫اِم، می‌خواستم یه چیزی بردارم.
‫دوباره می‌رم بیرون.
‫کجا می‌ری؟
‫بابا، خودم می‌دونم باید ساعت چند بیام خونه. ‫هنوز ۱۱:۰۰ نشده.
‫نه، ازت پرسیدم کجا می‌ری.
‫با تری و جیمی می‌رم خونه کلینت.
‫- ناراحت نمی‌شی؟ ‫- به نفعته حرف دهنت رو بفهمی،
‫وگرنه هیچ‌جا نمی‌ری.
‫جریان چیه مادی؟
‫مامان بهم گفت از دادگاه تمرینی ‫کناره‌گیری کردی.
‫هفته‌ای چهار شب بود. ‫فرصت ندارم.
‫آها، ولی کلی فرصت داری ‫وسط هفته...
‫شب با رفقات بری بیرون.
‫پروژه‌مون تو حیاط‌پشتی چی شد؟
‫قرار بود امشب درستش کنیم.
‫با هم درستش کنیم.
‫باز این مزخرفات رو شروع کرد.
‫چی گفتی؟
‫باز این مزخرفات رو شروع کردی؟
‫- می‌فهمی با کی حرف می‌زنی پسر؟ ‫- این‌جوری با بابا حرف می‌زنی؟
‫خفه‌خون بگیر ماک!
‫مادی، چت شده؟
‫ببین، رفقات تو مدرسه غیرانتفاعی...
‫می‌تونن هر کاری بخوان بکنن،
‫آخه اگه خرابکاری کنن، ‫پشتوانه دارن،
‫ولی تو باید دو برابرشون تلاش کنی ‫که به نصف ثمراتشون برسی...
‫و شاید باز هم نرسی.
‫لازم نیست به نصیحت مالی ‫یه راننده تاکسی بی‌پول گوش کنم.
‫وای!
‫امان از دستت گرای!
‫- وای خدایا! ‫- چت شده؟
‫- مادی! ‫- خیلی دوستت دارم.
‫اِم... مادی، اِم...
‫گرای، اینجایی؟
‫گرای، باید صحبت کنیم.
‫چیه؟
‫یا خدا، حالت خوبه؟
‫عزیزم.
‫چیه؟
‫راز بی راز.
‫دیدم یکی می‌خواد وانتم رو بدزده.
‫رفتم سراغش.
‫تاریک بود.
‫انگار تفنگ دستش بود... ‫بهش شلیک کردم.
‫گمون کنم بچه بود. ‫باید کمکم کنی.
‫این از کجا اومده؟
‫اصلا از کجا می‌دونی واقعیه؟
‫نمی‌دونم؛
‫ولی می‌فهمم.
‫- نباید اینجا تنهامون بذاری. ‫- نه.
‫گرای، باید صحبت کنیم.
‫تقصیر منه!
‫تقصیر خودمه!
‫نه، نه، باید برم! ‫متوجه نیستین!
‫نه!
‫پسرم.
‫نه.
‫درسته.
‫خوشحالم زنگ زدی داداش.
‫الکی «داداش، داداش» نکن.
‫این واقعیه؟
‫صدای قاتل پسرمه؟
‫آره.
‫کیه؟
‫اسمش چیه؟
‫گرای، می‌تونم بهت بگم؛
‫ولی حاضری در ازاش چیکار کنی؟
‫من کمکت می‌کنم ‫به آرامش برسی.
‫کافیه کمکم کنی ‫من هم به آرامش برسم.
‫[پیش‌نمایش آخرین قسمت فصل یک]
‫گرای، تو زن و بچه داری.
‫من کلی سختی کشیدم،
‫کلی اذیتشون کردم.
‫اگه این کار رو بکنی، ‫همه‌شون هیچ می‌شن.
‫[یک قسمت بیشتر باقی نمانده]
‫توافق ما تا ابد برقرار نیست.
‫حاضری کسب‌وکار چندین سال آینده رو ‫سر غرورت به خطر بندازی؟
‫خیال کردی می‌تونی ملت رو صاحب بشی؟
‫ولی هیچ‌وقت من رو صاحب نمی‌شی.
ارائه شده توسط وبسایت مووی شو .::MovieSho.Com::>