‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو»
‫در سال 2021،
‫دنیا به نظاره‌ی یک خانواده از فیل‌های ‫وحشی چین نشست،
‫که بعد از یک سفر حماسی 400 کیلومتری ‫خسته شدن.
‫مجبور شدن از جنگل‌های اجدادی‌شون...
‫به خاطر بدترین خشکسالی تاریخ برن،
‫این خانواده به جست‌وجوی یک خانه‌ی جدید رفته.
‫با این که از زمین‌های کشاورزی بزرگی ‫گذشته بودن،
‫هنوز اثری از وایسادن‌شون نبود.
‫اما کاری که بعدش کردن همه رو غافلگیر کرد.
‫با رد شدن از زیر یک بزرگراه پنج خطه،
‫خانواده به شهر کون‌مینگ رسید.
‫طی چند روز،
‫فیل‌ها به مرزهای شهر رسیدن.
‫و خیلی زود دیدن که وارد یک ‫جهان ترسناک جدید شدن.
‫ترسیده و سرگردان،
‫این خانواده هیچ انتخابی جز این که...
‫برگردن و سفر طولانی‌شون ‫به خونه رو شروع کنن نداشتن.
‫به طرز جالبی، با وجود خسارتی که ‫وارد کرده بودن،
‫نه تنها مردم بومی این فیل‌ها رو ‫تحمل کرده بودن،
‫بلکه بهشون کمک هم کردن،
‫اونا صدها و هزاران دلار هزینه کردن ‫که اونا رو به سلامت به خونه‌شون راهنمایی کنن.
‫بعد از تقریباً دو سال...
‫و بیش از هزار کیلومتر توی مسیر بودن،
‫این کاروان خسته دوباره به جنگل‌های ‫جنوبی برگشت،
‫خشکسالی دیگه تموم شده بود.
‫با وجود شانس کم‌شون،
‫این بخش از داستان این خانواده ‫پایان خوشی داشت.
‫اما این نشون داد که وقتی حیوانات با یک تغییر ‫بزرگ رو به رو میشن،
‫اشتیاق‌شون برای رفتن می‌تونه ‫خیلی زیاد باشه.
‫«قسمت چهارم: آزادی در پرسه زدن»
‫[ژانویه]
‫سیاره‌مون می‌چرخه و به دور خورشید ‫سفر می‌کنه.
‫و این یعنی در ماه ژانویه،
‫در بخش جنوبی زمین تابستونه.
‫اما در پایین دنیا، اون مسئله همیشه ‫واضح نیست.
‫حتی در اوج تابستان،
‫کمتر پیش میاد که دما در قطب جنوب ‫از دمای انجماد بالاتر بره.
‫اما با روشن بودن 24 ساعته‌ی هوا،
‫حالا هوا به اندازه‌ی کافی برای آب شدن ‫یخ‌های دور این منطقه گرم شده.
‫این برای پنگوئن‌های جنتو هم مهمه،
‫که باید برای جفت‌گیری به خشکی برسن.
‫در چند هفته‌ی گذشته، زندگی‌شون رو یک سفر...
‫سی کیلومتری روزانه...
‫به ساحلی که محل جفت‌گیری‌شونه متغیر کرده.
‫حالا با شکم‌هایی سیر، دارن میرن ‫پیش جوجه‌هاشون.
‫بعد از گذشت یک روز توی آب،
‫یه مدتی طول می‌کشه تا پاهاشون ‫به زمین عادت کنه.
‫جنتوها به صخره‌های بدون یخ نیاز دارن،
‫که بتونن اونجا تخم بذارن ‫و بچه‌هاشون بزرگ کنن.
‫برای همین مسیر به خونه ‫یک پیاده‌روی سربالایی...
‫به سمت صخره‌های بادخیزه.
‫جوجه‌شون هشت هفته پیش از تخم دراومده ‫و حالا تقریباً کاملاً بالغ شده.
‫در تابستان کوتاه قطب کنوب،
‫اونا دقیقاً باید قبل از برگشتن زمستان ‫از اونجا برن.
‫هرچی جوجه تپل‌تر باشه، ‫تقاضاش برای غذا بیشتره.
‫بعضی پدر و مادرها هم انگار ‫دوست دارن بهشون بی‌توجهی کنن.
‫اما این رفتار خوبی‌هایی هم داره.
‫با مجبور کردن جوجه‌ها به تلاش کردن‌شون ‫برای غذا،
‫بزرگ‌ترها می‌تونن قدرت‌شون رو...
‫استقامت‌شون رو...
‫و هماهنگی‌شون رو بررسی کنن.
‫جوجه‌ها به خاطر غذا وسوسه میشن ‫که دل‌شون رو به دریا بزنن.
‫البته خیلی هم واردش نمیشن.
‫به نظر می‌رسه که حتی برای یک پنگوئن...
‫برداشتن اولین قدم‌ها به سمت آب...
‫یه ذره شهامت می‌خواد.
‫ولی فقط کافیه که یک نفر جلو بره،
‫تا بقیه دنبالش برن.
‫آب‌های آروم و کم عمق جای امنی برای ‫آزمایش کردن پوست ضد آب‌شونه.
‫و چون اینجا تابستون‌ها خیلی کوتاهن،
‫به زودی بهشون نیاز خواهند داشت.
‫طولی نمی‌کشه که...
‫دریاهای اطراف قطب جنوب دوباره ‫از یخ پوشیده میشن.
‫برای همین جوجه‌های جوان اگر بخوان غذا بخورن ‫حالا باید به آب‌های آزاد برن.
‫اما اونا نگرانن.
‫دلیل خوبی هم براش دارن.
‫کی دلش می‌خواد دریا با یه فک پلنگی ‫سه متری شریک بشه؟
‫تازه فقط یه دونه هم نیست.
‫سه دونه‌ان.
‫همون‌طور که اسم‌شون پیداست، ‫اونا با کمین کردن شکارشون رو شکار می‌کنن.
‫جوجه‌های جنتو هم هدف آسونی‌ان.
‫اما فارغ از خطر،
‫پنگوئن‌ها حتماً باید غذا پیدا کنن.
‫جنتوها سریع‌ترین پنگوئن‌های زمینن.
‫اگه بتونن توی کمین نیفتن، یه شانسی دارن.
‫پنگوئن‌های جوان برای امنیت کنار هم می‌مونن.
‫اما در اثر گیج شدن یه جوجه ازشون ‫جدا میشه.
‫حالا تک به تک شدن.
‫تنها امید پنگوئن...
‫اینه که به توانایی و قدرت بدنی فوق‌العاده‌اش ‫اعتماد کنه.
‫هرچی این تعقیب بیشتر طول بکشه ‫شانس اون بیشتر میشه.
‫این پنگوئن جوان خیلی خوش شانس، ‫می‌تونه به بقیه ملحق بشه.
‫و اقیانوس آزاد منتظرشونه.
‫[فوریه]
‫در ماه فوریه،
‫بخش پایانی شمال سیاره از خورشید ‫فاصله می‌گیره.
‫به همین خاطر در میانه‌ی زمستان قطب شمال،
‫تاریکی تقریباً همیشگیه،
‫تنها نوری هم که میاد از شفق‌های قطبیه.
‫این تصاویر الهی...
‫از برخورد ذرات باردار الکتریکی خورشید...
‫با میدان مغناطیسی زمین ایجاد میشن.
‫حالا زمانیه که حیوانات بی‌شماری ‫سفر طولانی‌شون رو...
‫به این مناطق شمالی شروع می‌کنن.
‫پنج‌هزار کیلومتر که به سمت جنوب بریم،
‫غازهای برفی همین الان کوچ سالانه‌شون رو ‫شروع کردن.
‫بزرگ‌ترهای با‌تجربه‌تر و مسن‌تر،
‫بقیه رو به طرف مسیر آب شدن یخ‌ها ‫هدایت می‌کنن.
‫و از خلیج مکزیک...
‫به سمت محل جفت‌گیری‌شون در قطب شمال ‫پرواز می‌کنن.
‫اونا به محض این که تابستان...
‫بهترین شرایط رو برای بزرگ کردن بچه‌هاشون...
‫ایجاد کنه به اونجا می‌رسن.
‫اونا از علامت‌هایی روی زمین مثل دریاچه‌ها ‫یا رودخانه‌ها...
‫برای این که مسیر رو گم نکنن استفاده می‌کنن.
‫اما امروز...
‫دنیای پایین‌شون نسبت روزهایی که اجدادشون...
‫پرواز می‌کردن خیلی تغییر کرده.
‫جایی که قبلاً یه دشت بی پایان بود...
‫حالا مزارع صنعتی هستن.
‫ولی این لزوماً اتفاق بدی برای ‫غازها نیست.
‫برای رسیدن به قطب شمال،
‫گله توی مسیر نیاز داره که ‫مرتباً غذا بخوره،
‫به همین دلیل زمین‌های حاصلخیز آمریکا...
‫تبدیل به نقاط توقف حیاتی‌ای شدن.
‫این منبع غذای تقریباً بی پایان...
‫باعث شده که جمعیت غازهای برفی...
‫در طی 50 سال گذشته پنجاه برابر بشه.
‫اما تبدیل شدن به یکی از پر تعدادترین ‫غازهای جهان هزینه هم داره.
‫همه چیز توی دنیای مدرن همونطوری ‫که به نظر می‌رسه نیست.
‫هر ساله به 250هزارتاشون شلیک میشه.
‫غازهای برفی باید توی کل مسیرشون ‫از اسلحه‌ی شکارچی‌ها فرار کنن.
‫اما بین دو مسیر پروازی کوچ آمریکا...
‫یک مسیر آبی وجود داره، ‫که ازشون محافظت می‌کنه.
‫لوئس بلافس میزوری.
‫این یکی از مهم‌ترین توقفگاه‌های...
‫سفرشون به سمت سماله.
‫این که چقدر اونجا بمونن بستگی به هوا داره.
‫در ماه فوریه، بادهای خیلی سردی از ‫قطب شمال شروع به وزیدن می‌کنن،
‫می‌تونن باعث این بشن که دما ‫ناگهان پایین بیاد.
‫و اگه اینجا یخ‌بندان باشه...
‫شرایط جایی که دارن میرن خیلی بدتره.
‫پس فعلا، همه‌ی پروازها به سمت شمال ‫تاخیر خوردن.
‫اونا ممکنه غازهای برفی باشن،
‫اما انگار روی یخ خیلی هم راحت نیستن.
‫با یخ زدن حاشیه‌های رودخانه،
‫پرنده‌ها به سمت مرکزش متمرکز میشن.
‫هرچی شلوغ‌تر بشه، جای برای حرکت کردن ‫کمتر میشه.
‫این برای یک بازدیدکننده‌ی دیگه اتفاق خوبیه.
‫عقاب سرسفید از آمریکای شمالی...
‫به اینجا اومده.
‫و رسیدن‌شون به اینجا تقریباً با ‫اومدن غازهای برفی همزمانه.
‫غازها برای این که به هوا بلندشون کنه ‫زیادی بزرگن،
‫برای همین عقاب‌ها از استراتژی ‫متفاوتی برای شکارشون استفاده می‌کنن.
‫با پرواز کردن بالا سر گله، ‫باعث میشن پرنده‌ها بترسن و پرواز کنن.
‫هرچی غازها فشرده‌تر باشن، ‫برای عقاب‌ها بهتره.
‫غازها وحشت کردن و به هم برخورد می‌کنن،
‫و دست و پاهاشون می‌شکنه.
‫پرنده‌های آسیب دیده بدون دفاع روی یخ می‌مونن،
‫زیر آب هم نمی‌تونن فرار کنن.
‫تا زمانی که این یخ‌بندان ادامه داشته باشه ‫همه‌شون آسیب‌پذیر خواهند بود،
‫مسیر کوچ‌شون هنوز با یخ و برف ‫پوشیده شده.
‫در قطب شمال، خورشید کم کم ‫داره قوی‌تر میشه.
‫اما در اواخر فوریه...
‫نور خورشید تقریباً از افق فرارتر نمیره.
‫در چنین شرایط شکننده‌ای، که چیز زیادی هم ‫برای خوردن نیست،
‫بیشتر حیوانات یا به سمت جنوب برمی‌گردن،
‫یا همه‌شون با هم می‌میرن.
‫ولی این یه نفر ‫هیچ‌کدوم از این کارها رو نمی‌کنه.
‫یک سیاهگوش، شمالی‌ترین گربه‌ی دنیا.
‫به خوبی در برابر سرما محافظت شده، ‫به خاطر همین عقب‌نشینی نمی‌کنه.
‫اما ممکنه مسافت‌های بزرگی رو برای ‫پیدا کردن غذا پیدا کنه.
‫یکی‌شون رکورد طی کردن...
‫بیش از 3هزار کیلومتر رو فقط توی یک سال ‫ثبت کرده،
‫طولانی‌تر از مسیری که هرکسی ‫فکر می‌کرد ممکنه.
‫این گربه تقریباً فقط روی شکار یک گونه ‫حساب می‌کنه.
‫الان هم، تعداد خیلی کمی ازشون وجود داره.
‫خرگوش‌های پاشنه‌برفی
‫پیدا کردن یکی‌شون تازه نصف ‫سختی کاره.
‫این سیاهگوش باید توی چند روز آینده ‫غذا بخوره،
‫که جست‌وجوش هیچوقت تموم نشه.
‫اون شانس میاره.
‫اون یه بوی دیگه به مشامش خورده.
‫خرگوش آرامش خودش رو حفظ می‌کنه،
‫و به استتارش اعتماد می‌کنه.
‫سیاهگوش توی یک مسیر طولانی ‫نمی‌تونه به شکارش برسه،
‫پس باید بهش نزدیک بشه.
‫بالاخره یه وعده‌ی غذایی خوب.
‫[مارس]
‫همینطور که نیم‌کره‌ی شمالی زمین ‫دوباره به سمت خورشید میره،
‫و روزهای مارچ طولانی‌تر میشن،
‫شاخ‌چنگالی‌ها کوچ‌شون رو ‫شروع می‌کنن.
‫مسیر اونا از زمین‌های برفی وایومینگ جنوبی...
‫تا زمین‌های حاصلخیر کوه‌های راکی،
‫که اونجا بچه‌هاشون رو به دنیا میارن ‫ادامه داره.
‫اما امروزه، مسیر اونا به شدت تغییر کرده.
‫برای شروع، اونا باید یه راهی رو برای ‫عبور از میدان‌های گازی و نفتی پیدا کنن.
‫یه نر شانسش رو امتحان می‌کنه.
‫شاخ‌چنگالی‌ها محتاطن،
‫مخصوصاً وقتی به انسان‌ها ‫برخورد می‌کنن.
‫تا الان، خیلی خوب بوده.
‫حالا نوبت بقیه‌ی گله‌ست.
‫و...
‫برید!
‫در طی چند ماه آینده،
‫اونا 200 کیلومتر رو سفر می‌کنن،
‫تا به محل زایمان‌شون در شمال برسن.
‫سفری که هر سال سخت‌تر میشه.
‫فنس‌هایی که برای این طراحی شدن که ‫موجودات زنده داخل‌شون بمونن،
‫برای بیرون نگه داشتن شاخ‌چنگالی‌ها هم ‫همونقدر موثرن.
‫ولی این مسیریه که اجدادشون از اونجا رفتن،
‫پس اونا ادامه میدن.
‫اخیراً، یک شاخ‌چنگالی تقریباً از ‫150 فنس...
‫در کوچش به شمال گذروند.
‫اما شاخ‌چنگالی‌ها و سیم‌های خاردار...
‫می‌تونن ترکیب ناراحت کننده‌ای رو بسازن.
‫اما این فنس‌ها تنها مشکل‌شون نیستن.
‫خطرناک‌تر از اون بزرگراه‌هایی هستن ‫که حالا مسیرشون رو قطع کردن.
‫اونا ممکنه سریع‌ترین حیوانات ‫زمینی آمریکا باشن،
‫اما همیشه نمی‌تونن ماشین‌ها رو ‫جا خالی بدن.
‫تغییراتی که در 200 سال گذشته به وجود اومده،
‫تعداد شاخ‌چنگالی‌ها رو بیش از 90 درصد ‫کاهش داده.
‫اما چندتا خبر خوب هم هست.
‫وفاداری شاخ‌چنگالی‌ها به مسیرهای اجدادی،
‫این مسئله رو مقدور کرده که روگذرهایی ‫روی گذرگاه‌های کلیدی ساخته بشه.
‫و این کار تقریباً مرگ‌های جاده‌ای ‫توی این منطقه رو به صفر رسونده.
‫همینطور که گله مسیرش رو به سمت شمال ‫ادامه میده، به غرب وحشی واقعی می‌رسن.
‫اینجا، اونا با موانعی که انسان‌ها ‫ساختن رو به رو نمیشن،
‫بلکه با موانع طبیعی رو به رو میشن.
‫برف حالا داره آب میشه،
‫نشون میده که دارن درست به موقع ‫برای زایمان...
‫به محل زایمان‌شون می‌رسن.
‫اما تغییر فصل‌ها هم مشکلاتی رو ایجاد می‌کنه.
‫جلوتر، رودخانه‌ی گروس وانتر وجود داره، ‫که حالا غرق در برف‌های آّب‌شده‌ست.
‫شاخ‌چنگالی‌ها باید برای رسیدن به محل ‫جفت‌گیری‌شون ازش عبور کنن،
‫اما به نظر میان مضطربن.
‫فقط به خاطر رودخانه نیست،
‫به خاطر شکارچی‌هایی هم که ممکنه ‫اون طرف آب قایم شده باشن هم هست.
‫توی آب...
‫سرعت‌شون نسبت به خشکی خیلی کمتره.
‫اما شکارچی‌هایی مثل گرگ‌ها و پلنگ‌ها،
‫امروزه تقریباً اونا رو در حد انقراض ‫شکار کردن،
‫پس شانس‌شون برای جون سالم به در بردن ‫از یک حمله خیلی کمه.
‫اما شاخ‌چنگالی‌ها از این مسئله ‫خبر ندارن.
‫هنوز هم محتاط بودن به سودشونه.
‫تا اینجا که پیش‌شون آورده.
‫چند هفته بعد از شروع حرکت،
‫بالاخره به محل جفت‌گیری‌شون می‌رسن.
‫دره‌های حاصلخیز کوه‌های راکی.
‫شبه‌جزیره باخای مکزیک،
‫زمستان‌های سرد شمال رو تجربه نمی‌کنه.
‫به همین دلیل دمای متعادل دریا در این ‫موقع از سال،
‫موقعیت رو برای یکی از طی کنندگان...
‫طولانی‌ترین سفر زمین ایده آل می‌کنه.
‫نهنگ‌های خاکستری.
‫اواسط ماه مارسه،
‫و شش هفته پیش، این ماده ‫اینجا بچه دار شده.
‫این آب‌های ایمن گرم و خالی از ‫شکارچی‌ها هستن.
‫پرورشگاه فوق‌العاده‌ایه.
‫اما چنین جای بی نقصی هزینه‌ی خودش رو هم داره.
‫غذایی برای این مادر وجود نداره و اون ‫از ماه دسامبر اینجا بوده.
‫پس به محض این که توله‌اش به اندازه‌ی ‫کافی قوی شد،
‫اون رو هشت هزار کیلومتر به سمت شمال به سمت...
‫منطقه‌ی جفت‌گیری‌شون در دریای برینگ آلاسکا ‫راهنمایی می‌کنه.
‫طولانی‌ترین کوچی که هر پستان‌داری ‫تا الان کرده.
‫خوشبختانه، بچه‌اش داره سریع بزرگ میشه.
‫با خوردن روزی بیشتر از 200 لیتر شیر،
‫این بچه‌ی یک تنی حالا پر از انرژیه.
‫خوشبختانه، مادرش جای خیلی خوبی رو ‫برای تخلیه کردن انرژیش بلده.
‫اون هم اینجاست.
‫یک سد شنی کم عمق در میانه‌ی مرداب.
‫واضحه که از اون جاهاست که باید رفت.
‫همینطور که امواج به این منطقه‌ی کم عمق میان،
‫جریان آرامی رو ایجاد می‌کنن،
‫که نهنگ‌ها از اون طرف مرداب جذب می‌کنه.
‫این اولین باریه که این جوان داره با ‫جامعه‌ی نهنگ‌ها آشنا میشه.
‫به نظر میاد که یه کمی خجالتیه.
‫بهتره که نزدیک مادرش بمونه.
‫سد شنی جای خوبی برای تمرین کردن ‫توانایی‌شون توی شنا کردنه،
‫که اون برای سفر طولانی‌اش به سمت شمال ‫بهش نیاز داره.
‫عروس‌های دریایی رو جریان آب ‫با خودش می‌بره،
‫اما اون برخلاف جریان آب شنا می‌کنه.
‫با استفاده از یه چیزی شبیه یه تردمیل ‫زیر آبی قدرت بدنیش رو بیشتر می‌کنه.
‫هر سال، پیش از هزار نهنگ خاکستری ‫به این مرداب میان.
‫اما همه‌شون ماده‌هایی که بچه دارن نیستن.
‫بسیار از نرهای بزرگ سفر طولانی‌ای رو ‫به اینجا میان،
‫تا جفت پیدا کنن.
‫ماده‌هایی که بچه دارن قطعاً تمایلی ندارن،
‫البته این باعث نمیشه که این نر عاشق ‫ناامید بشه.
‫شنا کردن و دور شدنش هم انگار فقط ‫بیشتر بهش انگیزه میده.
‫وقتی نصف طول سیاره رو واسه رسیدن به اینجا ‫طی کرده باشی،
‫قبول کردن شکست کار راحتی نیست.
‫حالا، به نظر میاد که داره خستگیش رو ‫روی این بچه خالی می‌کنه،
‫مجبورش می‌کنه بره پایین و از سطح دور بشه.
‫بالاخره این نر متوجه میشه.
‫وقتشه که این جفت به شمال برن.
‫از سه ماه پیش که به اینجا رسیدن،
‫این ماده یک سوم وزن بدنش رو ‫از دست داده.
‫پس حالا باید سفر طولانی‌اش رو به سمت ‫جایی که غذا داره شروع کنه.
‫بچه‌اش باید شانس بیاره که ‫این سفر رو کامل کنه.
‫از هر سه نهنگ خاکستری یکی‌شون...
‫هیچوقت به مقصد نمی‌رسه.
‫چرخش زمین باعث شروع همه‌ی کوچ‌ها میشه.
‫اما حتی توی خط استوا، ‫که چرخش زمین کمترین تاثیر فصلی رو داره،
‫حیواناتی هستن که دائماً در حال ‫حرکت هستن.
‫ارتش مورچه‌ها.
‫هر روز، هرکدوم‌شون مسیری رو به اندازه‌ی ‫ماراتون انسان‌ها...
‫برای جمع کردن غذا طی می‌کنه.
‫این مورچه‌های به خصوص توی برداشتن لاروهای ‫حشرات دیگه متخصصن.
‫کارگرها شکارشون رو بار زدن،
‫بقیه با پر کردن جاهای خالی برگ‌ها با ‫تشکیل دادن یک...
‫پل زنده بهشون برای عبور کمک می‌کنن.
‫ردهای فرومون‌ها اونا رو به پایگاه ‫موقتی‌شون می‌رسه.
‫یک اردوگاه موقتی.
‫لونه‌ای که تقریباً تماماً از بدن ‫خود مورچه‌ها ساخته شده.
‫پشت این دیوار زنده، مرکز کنترل...
‫این کلنی قرار گرفته،
‫ملکه و جوون‌ترین بچه‌هاش.
‫کل این پایگاه موقت دو هفته‌ی گذشته رو ‫اینجا بوده.
‫اما قراره که تغییر کنه.
‫روز می‌گذره و شب میشه،
‫یک سیگنال در کل کلنی پخش میشه.
‫یک توالی شیمیایی که از اعماق ‫این پایگاه موقت میاد.
‫پیام واضحه.
‫وقت حرکت کردنه.
‫این مورچه‌های کوچیک اشتهای زیادی دارن.
‫و حالا که اطراف این جنگل رو از ‫شکارهای زنده خالی کردن،
‫باید جابه‌جا بشن تا محل جدیدی رو ‫برای غذا خوردن پیدا کنن.
‫با دنبال کردن یکی از مسیرهای اصلی ‫برای پیدا کردن غذا،
‫کارگرها لارو تازه از تخم دراومده رو ‫منتقل می‌کنن،
‫سربازها هم از گوشه‌ها محافظت می‌کنن.
‫ممکنه تقریباً نیم میلیون مورچه توی این ‫کلنی باشه.
‫هیچ‌کدوم‌شون هم جا نمی‌مونن.
‫دلیل این که توی پوشش شب حرکت کردن،
‫حالا روشن شده.
‫خود ملکه هم داره حرکت می‌کنه.
‫اون از بقیه بزرگ‌تره.
‫و توی دو هفته‌ی گذشته،
‫اون داشته تقریباً هر هفته تخم می‌ذاشته،
‫به همین دلیل نمی‌تونسته سفر کنه.
‫حالا که به طور موقت از وظایفش رها شده،
‫می‌تونه به مناطق تازه‌ای برای غذا خوردن بره.
‫این تنها باریه که میشه توی فضای آزاد ‫اون رو دید.
‫و ملکه تنها مسافر مهم این ارتش نیست.
‫در یک اتفاق نادر، که فقط هر چند سال ‫اتفاق میفته،
‫یک لارو بسیار بزرگ توسط کارگرها ‫حمل میشه.
‫این‌ها نرهای جوان و ملکه‌های آینده‌ان،
‫که به زودی از این کلنی میرن و ‫نسل خودشون رو شروع می‌کنن.
‫قبل از این که هوا روشن بشه، ‫ارتش پایگاهش رو می‌سازه.
‫اونا هر شب به سفرشون ادامه میدن تا ‫به مناطق تازه‌ای برای غذا خوردن برسن.
‫تا اون موقع، ملکه آماده میشه که ‫تخم‌های بیشتری بذاره،
‫و کارگرهای بیشتری رو ‫به امپراطوری‌اش اضافه کنه.
‫[آپریل]
‫توی شمال،
‫نهنگ خاکستری مادر و بچه‌اش،
‫حالا چهار هفته‌ست که توی سفر ‫حماسی‌شونن.
‫از وقتی که رفتن، این جوان تقریباً ‫هزار کیلو وزنش بیشتر شده،
‫اما مادر ماه‌هاست که غذا نخورده.
‫ولی هنوز باید از اقیانوس‌های زیادی ‫عبور کنه،
‫تا بتونه ضیافتش رو توی دریای برینگ ‫شروع کنه.
‫اونا نزدیک ساحل می‌مونن و با استفاده از ‫نشانه‌های بینایی مسیرشون رو پیدا می‌کنن.
‫اون این مسیر رو چندین بار در طی 30 سال گذشته ‫طی کرده.
‫و از اولین سفرش خیلی چیزها عوض شده.
‫با این حال، از توجه انسان‌ها خجالت نمی‌کشه.
‫بچه هم پیداش میشه که این جلب توجه رو ‫بیشتر کنه.
‫از اینجا به بعد هم فقط قراره ‫شلوغ‌تر بشه.
‫به زودی این جفت به بندر لس آنجلس می‌رسن،
‫بزرگ‌ترین بندر شمال آمریکا.
‫تقریبا هر سال 2000 کشتی ازش استفاده می‌کنن.
‫صدای متداوم موتورها آرامش صوتی ‫زیر آب‌ها رو به هم می‌زنه،
‫و باعث میشه نهنگ‌ها هماهنگی‌شون رو از دست ‫بدن و خطر برخورد بالاتر بره.
‫تعداد زیادی از نهنگ‌ها هر ساله در برخورد ‫با این کشتی‌ها می‌میرن.
‫این نهنگ خاکستری...
‫یکی از بدشانس‌ها بود.
‫مادر و بچه‌اش از شلوغ‌ترین مسیرهای ‫کشتی‌رو فاصله گرفتن.
‫اما خطرناک‌ترین بخش سفرشون ‫در انتظارشونه.
‫خلیج مونته‌ری.
‫سی و پنج کیلومتر از آب‌های آزاد.
‫اینجا نزدیک موندن به ساحل ‫وقت زیادی رو می‌گیره.
‫پس اون باید بچه‌اش رو از آب‌های عمیق ‫خلیج رد کنه.
‫اما این خطرناکه.
‫اون می‌دونه چی اونجا هست.
‫اون وارد حالت استتار میشه،
‫صداهای معمولش رو دیگه درنمیاره،
‫و تا حد ممکن کمتر به سطح میاد.
‫اُرکا.
‫نهنگ‌های قاتل.
‫اونا این آب‌ها رو به خوبی می‌شناسن،
‫و دنبال شکار کردنن.
‫مادر و بچه‌اش دیده شدن.
‫یک نهنگ خاکستری بالغ ده برابر یک ارکا ‫وزن داره،
‫و می‌تونه رقیب خیلی تنومندی باشه.
‫پس گروه با احتیاط می‌چرخه و دنبال ‫یک فرصت می‌گرده.
‫اونا اون ماده رو نمی‌خوان،
‫بچه‌اش رو می‌خوان.
‫اونا میرن پشتش و مجبورش می‌کنن که ‫به آب‌های عمیق بره،
‫سعی می‌کنن غرقش کنن.
‫با حمایت مادرش،
‫اون از اولین حمله جون سالم به در برد.
‫اما اون زخمی شده.
‫و حالا، این گروه، درخواست پشتیبانی می‌کنن.
‫یک نر پنج تنی عظیم‌الجثه.
‫با کمک این ماهیچه‌های اضافه،
‫ارکاها شروع به یک حمله‌ی همه جانبه می‌کنن.
‫کار زیادی از دست مادر برنمیاد.
‫با نهایت سرعت،
‫مثل اینه که یک اتوبوس بهش بخوره.
‫نتیجه غیر قابل اجتنابه.
‫مادر مجبوره که تنهایی به سفرش ادامه بده.
‫برای بسیاری از حیوانات،
‫غریضه‌ی جابه‌شدن فارغ از خطرات..
‫خیلی قدرتمنده.
‫اما به ازای هر سفری که با یک اتفاق ‫ناراحت کننده تموم میشه،
‫تعداد بی شماری به مقصدشون می‌رسن.
‫که بهشون اجازه میده که از شرایط بهتر،
‫و فرصت‌های تازه استفاده کنن.
‫این کوچ‌ها برای بقیه هم حیاتی‌ان.
‫به هر حال، ما حالا سیاره رو تغییر دادیم.
‫مسیرهای اجدادی‌شون رو قطع کردیم،
‫و حتی روی دور افتاده‌ترین ‫بخش‌های زمین تاثیر گذاشتیم.
‫اما هنوز امیدی هست.
‫ما حالا از این کوچ‌ها بیشتر از همیشه ‫اطلاعات داریم.
‫و با کمک ما...
‫حیوانات زیادی دارن چالش‌های جهان مدرن‌مون ‫رو پشت سر می‌ذارن.
‫برای داشتن یک سیاره‌ی سالم و متصل ‫ما باید از آزادی حرکت محافظت کنیم.
‫اگر این کار رو بکنیم،
‫سفرهای حیاتی همه‌ی حیوانات...
‫در سال‌های آینده هم ادامه خواهد داشت.
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو»