‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو» ‫» ترجمه از زهرا ترابی «
‫شصت هزار سال پیش،
‫انسان‌ها برای اولین بار ‫آفریقا رو ترک کردن.
‫از اون موقع به بعد، دائماً
‫در حال سفر به هر گوشه‌ی زمین هستیم.
‫ولی سفر ما فقط یکی از سفرهای بی‌شماره.
‫در هر لحظه،
‫میلیاردها جانور در حال حرکت هستن.
‫و سلامت سیاره‌ی ما به اون بستگی داره.
‫مهاجرت حیاتی‌ترین روش بقاست.
‫چه برای تغذیه...
‫زاد و ولد...
‫و یا برای پیدا کردن خونه‌ای جدید باشه.
‫و این کار بدون خطر نیست.
‫این مجموعه ‫به سفرهای خارق‌العاده
‫در جهانی که سریع‌تر از همیشه ‫در حال تغییره، می‌پردازه.
‫و تازه الان داریم می‌فهمیم که...
‫زندگی تمام موجودات روی زمین
‫به آزادی در حرکت بستگی داره.
‫«قسمت اول: جهان در حال حرکت»
‫هر سال، این سرزمین در بوتسوانا ‫تغییر شکل میده.
‫این زخم‌ها نشونه‌ی اینه که ‫اینجا فقط سه ماه پیش...
‫پوشیده از آب بوده.
‫بعدش سرسبز و خرم شده.
‫و حالا خشک و برهوت شده.
‫این تغییر باعث حرکت دسته جمعی حیوانات میشه.
‫گاومیش‌های آفریقایی ‫در حال گذر از صحرای کالاهاری
‫به سمت آخرین باقیمانده‌های آب هستن.
‫گروه‌ها به هم می‌رسن ‫و یه گله‌ی بزرگ رو تشکیل میدن.
‫بزرگترین گله در آفریقا.
‫همه در حال یه سفر سالانه
‫به یه مرداب دورافتاده هستن.
‫و بقیه هم واسه این کار ‫روی این گاومیش‌ها حساب کردن.
‫این شیرها متخصص گاومیش هستن.
‫و رسیدن این گله‌ی بزرگ...
‫مهم‌ترین رویداد سال اون‌هاست.
‫چند هفته‌ست که منتظر ارتش گاومیش‌ها هستن.
‫چشم‌ها به هر چیزی ‫ که از افق میگذره خیره شده.
‫و سرانجام.
‫گله‌ای که داره نزدیک میشه، ‫پر از شاخ و عضله‌ست.
‫ولی شیرها باید گاومیشِ ضعیف رو پیدا کنن.
‫و این می‌تونه مورد مناسبی باشه.
‫یه گاو نر تنها.
‫درسته که از گله جدا شده
‫ولی چهار برابر از یه شیر سنگین‌تره
‫و یکی از خطرناک‌ترین حیوانات آفریقاست.
‫شیرها باید با احتیاط نزدیک بشن.
‫یکی یکی و بی‌قاعده به سمت اون حرکت می‌کنن
‫جوری که انگار به شکار علاقه‌ای ندارن.
‫در حقیقت، دارن ‫خودشون رو توی موقعیت قرار میدن.
‫شیرهای ماده به نوبت بهش حمله می‌کنن
‫تا گاو نر رو خسته کنن.
‫حالا شیرهای نر قوی‌تر ‫به این مبارزه ملحق میشن.
‫تکنیک گله‌ی شیر انقدر قوی بود
‫که فقط توی سه دقیقه...
‫قدرتمندترین حریف خودشون رو شکست دادن.
‫این مهاجرت که شیرها بهش متکی هستن
‫یکی از میلیون‌ها مهاجرتِ فصل‌محوره.
‫و اون‌ها هم به نوبه‌ی خودشون...
‫عواقب سفر دیگه‌ای هستن.
‫گردش سالانه‌ی سیاره‌مون به دور خورشید.
‫زمین این گردش رو...
‫با شیب 23 و نیم درجه انجام میده.
‫و به این ترتیب فصل‌هامون به وجود میان.
‫واسه درک چگونگی اون، ‫قطب شمال رو نگاه کنین.
‫نیمی از سال، توی زاویه‌ای ‫به دور از خورشید قرار داره،
‫و به تاریکی و زمستان منجر میشه.
‫نیم دیگری از سال ‫به سمت خورشید می‌چرخه،
‫و به روزهای طولانی‌تر منجر میشه.
‫این چرخه‌ی سالانه‌ست
‫که موجب بزرگترین حرکاتِ ‫موجودات زنده روی زمین میشه.
‫و در نیمکره‌ی شمالی، ‫باعث بزرگترین تغییر سال میشه.
‫بهار.
‫[ماه مارس]
‫در اواخر مارس، ‫روزها سریع‌تر از هر زمانی طولانی میشن.
‫نور خورشید افزایش پیدا می‌کنه ‫و به سرعت زمین رو گرم می‌کنه.
‫باد و بارون به راه می‌افته.
‫نیمکره‌ی شمالی ناگهان گرم‌تر...
‫و مرطوب‌تر میشه.
‫شرایطی عالی برای گیاهان.
‫زمین سبز میشه.
‫[سودان]
‫[اتیوپی]
‫و حیوانات بیشتر از هر موجودی ‫از رشد گیاهان بهره می‌برن.
‫یک هفته پیش،
‫این ملخ بیابانی در اتیوپی....
‫موجودی خجالتی و منزوی بود ‫که خیلی کم حرکت می‌کرد.
‫ولی دیگه نه.
‫وقتی غذای در دسترس سر به فلک می‌کشه،
‫ملخ‌ها به حالت گروهی درمیان.
‫شروع به رژه می‎کنن
‫و ده برابر سریع‌تر زاد و ولد میشن.
‫با افزایش تعدادشون...
‫زمین رو برهنه می‌کنن.
‫بنابراین برای پیدا کردن بیشتر غذا،
‫باید به حرکت خودشون ادامه بدن.
‫تعدادشون زیاد....
‫و زیادتر میشه.
‫هر گیاهی که سر راهشونه رو می‌بلعن.
‫ولی این تازه شروع کاره.
‫با پای پیاده، فقط می‌تونن ‫ تا همین حد پیش برن.
‫برای اینکه فراتر برن...
‫باید شکل خودشون رو تغییر بدن.
‫بال درمیارن.
‫حالا، با اشتهایی بیشتر...
‫کل ارتش به آسمون میرن.
‫اونا می‌خورن...
‫و پرواز می‌کنن.
‫می‌خورن...
‫و پرواز می‌کنن.
‫کنار هم جمع میشن و یه گروه بزرگ تشکیل میدن.
‫بزرگترین گروهی که در 70 سال گذشته دیده شده.
‫متشکل از 200 میلیارد ملخ.
‫اگه تمام گروه قرار باشه تغذیه بشن،
‫باید بیشتر و سریع‌تر حرکت کنن.
‫اونها روزانه 100 کیلومتر طی می‌کنن.
‫کشور به کشور سفر می‌کنن
‫واز همه شگفت‌انگیز تر...
‫حتی از دریای سرخ هم عبور می‌کنن.
‫این اولین باره که یک گروه ‫از هیمالیا می‌گذره و به تبت می‌رسه.
‫این گروه هر جا که میره،
‫باعث آشوب میشه.
‫تا زمانی که تغییر فصول باعث خشکسالی بشه، ‫به حرکت خودشون ادامه میدن.
‫وقتی غذاشون ناپدید شد،
‫خودشون هم ناپدید میشن.
‫[ماه آوریل]
‫در ماه آوریل، در شمال... ‫طول روزها همچنان در حال افزایشه.
‫افزایش نور خورشید، ‫اقیانوس‌ها رو گرم می‌کنه...
‫و باعث شکوفایی جلبکی وسیع...
‫و وفور ناگهانی غذا میشه.
‫برای یک حیوان، الان وقت سفره.
‫نیمه‎ شب در جزیره‌ ای دور افتاده ‫در بریتیش کلمبیا.
‫زیر زمین...
‫چیزی تکون می‌خوره.
‫این جوجه ماهی‌گیرک تاج‌دار کهن ‫تازه از تخم بیرون اومده،
‫و چیزی نمونده تا با ‫سخت‌ترین سفرش مواجه بشه.
‫هنوز اولین وعده‌ی غذاییش رو نخورده
‫و نیاز مبرم به غذا داره.
‫مامان ارتباط برقرار می‌کنه.
‫در سراسر جزیره، ‫جوجه‌های گرسنه در پی صدای والدینشون
‫از لونه‌هاشون بیرون میان.
‫ولی اگر انتظار داشته باشن ‫ که الان غذا بخورن...
‫ناامید میشن.
‫این تنها پرنده‌ی دریاییه
‫که منحصراً توی دریا تغذیه میشه.
‫جوجه‌ها فقط باید به اونجا برسن.
‫اونا هنوز نمی‌تونن پرواز کنن،
‫بنابراین تنها راه رفتنشون به اقیانوس...
‫با پای پیاده‌ست.
‫با اینکه انتظار تا شب برای ‫جلوگیری از شکارچیان، منطقیه...
‫ولی دیدن راه هم سخت‌تر می‌شه.
‫و وقتی اندازه‌ات کوچیکتر از توپ گلف باشه،
‫هر چیزی مانع محسوب میشه.
‫ممکنه راهشون با کوتاه‌ترین کنده‌ها
‫و کوچیکترین نهرها مسدود بشه.
‫برای بعضی‌ها، ‫سفر قبل از اینکه شروع بشه، تموم میشه.
‫ولی نه واسه این جوجه.
‫بالاخره، ساحل.
‫و این آخرین سرزمینیه که ‫برای دو سال لمسش می‌کنه.
‫برای پیدا کردن مادرش،
‫توی تاریکی صداش می‌کنه.
‫دوباره به هم می‌رسن.
‫ولی جوجه هنوز غذا نخوره.
‫برای رسیدن به نزدیکترین غذا،
‫بی‌وقفه شنا می‌کنن
‫و مسافت قابل توجهِ 70 کیلومتر رو طی می‌کنن.
‫اینجا بالاخره مادر می‌تونه شیرجه بزنه
‫تا اولین وعده‌ی غذایی جوجه ‫از کریل رو جمع‌آوری کنه.
‫ولی این فقط یه وقفه‌ی کوتاهه.
‫این مادر و جوجه ‫هزار کیلومتر دیگه رو طی می‌کنن.
‫این یک مهاجرت یک ماهه ‫به دریاهای غنی شمالیه،
‫جایی که می‌تونن دلی از عزا دربیارن.
‫[خلیج آلاسکا]
‫احتمالا این طولانی‌ترین سفر ‫برای یه جوجه‌ی تازه متولد شده‌ست.
‫و چون اقیانوس توی تابستون ‫خیلی پر باره،
‫ماهی‌گیرک‌های تاج‌دار می‌تونن ‫تقریبا تمام عمرشون رو توی دریا بگذرونن.
‫[ماه مه]
‫1600 کیلومتری شمال غرب هاوایی
‫یک سرزمین دورافتاده...
‫به نام لیسان قرار داره.
‫[لیسان]
‫خانه‌ی یکی از بزرگترین پرنده‌های جهان.
‫آلباتروس لیسان.
‫این جوجه در شش ماهگی
‫یه مسافر عالی ‫برای مسافت‌های طولانی میشه
‫و توی عمر 60 ساله‌ی خودش ‫میلیون‌ها کیلومتر پرواز می‌کنه.
‫اما الان توی چهار ماهگی،
‫هنوز نمی‌تونه پرواز کنه
‫و جایی نمیره.
‫برخلاف ماهی‌گیرک تاج‌دار،
‫به غذایی که والدینش براش میارن
‫متکی هست.
‫اما اونا می‌تونن ‫ تا فاصله 3000 کیلومتری ماهیگیری کنن.
‫بنابراین ممکنه مدتی منتظر بمونه.
‫توی بارون شدید...
‫وزش باد...
‫و گرمای سوزان.
‫هر پرنده‌ای که از افق رد میشه ‫با خودش امید میاره.
‫یه آلباتروس.
‫ولی گونه‌ی اشتباه.
‫آلباتروس پاسیاه.
‫ولی قطعاً غذا آورده.
‫جوجه‌ی لیسان گرسنه، ‫شانس خودش رو امتحان می‌کنه.
‫مشخصه که برای این مادر، ‫خانواده حرف اول رو می‌زنه.
‫ولی چیزی که شبیه راه نجاته...
‫ممکنه حکم مرگ باشه.
‫سرتاسر جزیره، ‫جوجه‌ها در حال مردن هستن.
‫توی اقیانوس‌های ما انقدر پلاستیک هست
‫که حتی به دورترین جزیره‌های زمین هم می‌رسه.
‫توسط جریان‌های آب به اینجا هم آورده شده.
‫والدین تکه‌های کوچک پلاستیک رو ‫با غذا اشتباه می‌گیرن
‫و برای بچه‌هاشون میارن،
‫و به طور تصادفی اونا رو می‎کشن.
‫تقریبا مسلمه که هر جوجه‌ای توی جزیره
‫توی شکمش پلاستیک داره.
‫اونایی که بیش‌ از حد پلاستیک می‌خورن ‫از گرسنگی می‌میرن.
‫آلباتروس لیسان ‫توی خطر بزرگیه.
‫اون‌ها بیشتر از هر پرنده‌ی دریایی دیگه‌ای ‫پلاستیک مصرف می‌کنن.
‫و این وضع هر سال بدتر میشه.
‫بالاخره، بعد از نزدیک سه هفته در دریا بودن،
‫پدر جوجه برمی‌گرده.
‫با گذروندن مدت طولانی دوری،
‫باید ارتباط خودشون رو تجدید کنن.
‫این ممکنه آخرین وعده‌ای باشه ‫که جوجه دریافت می‌کنه.
‫و با احتمال خیلی زیاد حاوی پلاستیکه.
‫پدرش با سفر به اقیانوس آرام ‫به زندگی برمی‌گرده.
‫وجوجه به سرنوشت خود واگذار میشه.
‫ولی هنوز کارش تموم نشده.
‫معمولا آلباتروس‌ها قسمت‌های ‫سخت‌هضم غذا...
‫مثل منقار و ‫استخوان‌های ماهی مرکب رو بالا میارن.
‫ولی بالا آوردن فندک و در بطری‌ها ‫بیشتر یه چالش محسوب میشه.
‫ولی این جوجه...
‫جان سخته.
‫و با اون کار...
‫یه قدم به پرواز کردن نزدیک میشه.
‫در عرض چند هفته، ‫در بادی که از سمت راست می‌وزه،
‫بالاخره می‌تونه ‫اولین پرواز خودش رو
‫به عنوان یکی از ‫ بزرگترین اقیانوس‌پیماها، انجام بده.
‫چرخش سیاره‌ی کج ما توی فضا...
‫روی یک مکان بیشتر از ‫دیگر مکان‌ها تاثیر میذاره.
‫[ماه ژوئن]
‫تابستان در شمال.
‫قطب شمال حالا رو به خورشیده،
‫شبانه‌روز غرق در روشناییه،
‫و اقیانوس پوشیده از یخ رو ذوب می‌کنه.
‫برای بقا در این دنیای در حال تغییر،
‫زندگی باید همراه اون حرکت کنه.
‫خونه‌ی این خرس قطبی جوان ‫هر سال تغییرات زیادی می‌کنه
‫جوری که اون نمی‌تونه ‫توی یه قلمروی محدود بمونه.
‫در عوض باید هزاران کیلومتر پرسه بزنه
‫تا فک‌های دریایی رو پیدا کنه.
‫ولی هر تابستان، ‫وقتی یخ‌ها شروع به آب شدن می‌کنن،
‫باید زمان کمتری رو صرف پیاده‌روی
‫و بیشترش رو صرف شنا کنه.
‫الان تقریبا هشت ساعت در روز باید شنا کنه.
‫اون بوی طعمه رو ‫از فاصله‌ی 30 کیلومتری حس می‌کنه.
‫بنابراین می‌دونه که این فُک ریشدار ‫همین نزدیکی‌هاست.
‫فُک از خطر بی‌خبره.
‫و خرس باید این وضع رو ‫همینجوری حفظ کنه.
‫میزان موفقیت شکار از آب خیلی پایینه.
‫شاید سومین بار شانس بیاره.
‫این خرس جوان هنوز مونده تا ‫به هنر کمین کردن از دریا مسلط بشه.
‫ولی مهمه که انجامش بده.
‫ممکنه مجبور بشه هر سال ‫بیشتر و بیشتر بهش متکی بشه.
‫آب و هوای ما در حال گرم شدنه.
‫و این آب و هوا توی هیچ جا ‫بیشتر از قطب شمال
‫تاثیر نمیذاره.
‫امسال دمای هوا به طرز حیرت‌آوری...
‫تا 38 درجه‌ی سلسیوس بالا رفته...
‫و یخ‌های دریا ‫سریعتر از همیشه در حال آب شدنه.
‫و این بیشتر از همه ‫روی حیوانات قطب شمال تاثیر میذاره.
‫گراز دریایی برای تغذیه،
‫ به ترکیبی از بستر کم عمق دریا،
‫صدف فراوان،
‫و تخته‌های شناور یخ برای استراحت نیاز داره.
‫ولی جاهای کمی واسه این کار وجود داره.
‫هر تابستان این وضع ‫سخت‌تر از تابستان قبل میشه.
‫مخصوصاً برای یک فک که تازه مادر شده.
‫سه روز پیش مجبور شد تا گله رو ‫ رها کنه و بچه‌ش رو به دنیا بیاره.
‫و از اون موقع ‫از کنار نوزادش جُم نخورده.
‫مادران شیرده تقریبا ‫دو برابر به غذا نیاز دارن.
‫ولی نمی‌تونن وقتی بچه‌هاشون ‫دارن شیر می‌خورن اون رو رها کنن.
‫بنابراین باید دنبال بقیه بگرده
‫تا مراقب بچه‌ش باشن.
‫گراز دریایی تازه متولد شده ‫از روز اول توانایی شنا کردن داره.
‫ولی اونقدری قوی نیست ‫که به راه دور سفر کنه.
‫بنابراین، برای اولین سفرش،
‫از مادرش سواری می‌گیره.
‫با کمتر شدن یخ‌های شناور در هر سال،
‫اون‌ها باید برای پیدا کردن کمک ‫بیشتر شنا کنن.
‫و تا اون موقع، ‫مادرش نمی‌تونه بهش شیر بده.
‫حتی وقتی بقیه رو پیدا می‌کنن،
‫یخ باید به حدی پایین باشه ‫که بچه بتونه از اون خارج بشه.
‫خیلی بلنده.
‫این کاملا مناسب به نظر میاد.
‫ولی با کمبود یخ مناسب،
‫فضا بسیار محدوده.
‫این استقبالی که نیاز داشتن نیست.
‫حتی وقتی که یخ‌های کافی هم وجود داشته باشه،
‫بدون کمک نمی‌تونه تغذیه کنه
‫و باید کنار بچه‌ش بمونه.
‫جستجوی اون‌ها باید ادامه پیدا کنه.
‫بچه گراز دریایی تا سه سال آینده ‫به مادرش متکی‌ـه.
‫هر جا که مادرش میره،
‫باید با همدیگه برن.
‫در دهه‌ی آینده، یخ‌های دریایی تابستانی ‫به طور کلی ناپدید می‎شن.
‫اگه این اتفاق بیفته،
‫حتی برای مسافران دائمی قطب شمال هم
‫ممکنه که جایی برای رفتن باقی نمونه.
‫در اواخر ژوئن،
‫شمال تاثیر کامل کج شدن زمین رو حس می‌کنه
‫و بیشتر از هر زمانی ‫نور روز رو دریافت می‌کنه.
‫و در گوشه‌ای از اقیانوس آرام،
‫این امر بزرگترین فرصت سال رو ایجاد می‌کنه.
‫به مدت شش ماه،
‫دریای برینگ آلاسکا، ‫عاری از موجودات زنده و خالی به نظر می‌رسه.
‫و بعد، یک روز در ماه ژوئن...
‫همه چیز تغییر می‌کنه.
‫نهنگ‌های گوژپشت بعد از...
‫سفر یک ماهه برای بزرگترین رویداد
‫در تقویم خودشون، از راه می‌رسن.
‫هزاران نفرشون هستن.
‫سرتاسر اقیانوس آرام،
‫مسافران دیگه‌ای هم توی راه هستن.
‫کبوتر‌های دریایی دودی ‫به سرعت میرن تا به موقع برسن...
‫اونها بی‌وقفه 1000 کیلومتر ‫ در روز پرواز می‌کنن.
‫این فرصت انقدر مهمه که
‫اون‌ها از یک طرف دیگه‌ی دنیا میان.
‫این مهاجرت با مسافت 65 هزار کیلومتر،
‫طولانی‌ترین مهاجرت حیوانی روی زمینه.
‫[دریای برینگ]
‫میلیون‌ها کبوتر دریایی ‫به نهنگ‌ها ملحق میشن.
‫همه اومدن تا تغذیه بشن.
‫این یکی از بزرگترین ‫تجمعات موجودات بر روی زمینه.
‫پنج ماه پیش، اینجا،
‫در روز فقط 7 ساعت نور بود.
‫ولی حالا این عدد به 17 ساعت رسیده.
‫این تغییر باعث افزایش شدید ‫در تعداد پلانکتون‌ها و کریل‌ها میشه.
‫برای نهنگ‌ها ممکنه که تنها زمان تغذیه ‫در کل سال باشه.
‫در طول تابستان،
‫هر نهنگ 900 تن غذا می‌خوره.
‫همه‌شون 90 روز وقت دارن ‫تا دلی از عزا در بیارن.
‫به زودی، روزها کوتاه میشن
‫و این ضیافت بزرگ به پایان می‌رسه.
‫بعدش تک تکشون ‫به جنوب برمی‌گردن.
‫فرصت‌هایی که سیاره‌ی کج شده‌ی ما ‫به ارمغان میاره
‫ممکنه زیاد و در عین حال زودگذر باشه.
‫بعد از گذشت یک ماه ‫از روزهای طولانی تابستان،
‫دمای هوا در شمال اقیانوس آرام ‫به اوج خودش می‌رسه.
‫یک شکارچی اقیانوسی ‫این تغییر رو تشخیص میده
‫و مسیر جدیدی رو آغاز می‌کنه.
‫یک ببر کوسه
‫در یک سفر پرماجرای هزار کیلومتری ‫از میان اقیانوس آرام به سر می‌بره.
‫اون با راهنمایی میدان مغناطیسی زمین
‫توی یه خط مستقیم ‫به سمت مقصدش شنا می‌کنه.
‫[اقیانوس آرام]
‫جزیره‌ی لیسان.
‫اون تنها نیست.
‫[لیسان]
‫این گونه در میان کوسه‌ها ‫طولانی‌ترین سفرها رو میره.
‫و نسبت به بقیه ‫ دامنه‌ی بزرگتری از حیوانات رو شکار می‌کنه.
‫که حتی شاملِ...
‫پرندگان هم میشه.
‫جوجه آلباتروس لیسانی ‫از وقتی که والدینش
‫دو هفته پیش اون رو رها کردن، ‫چیزی نخورده.
‫برای پیدا کردن غذا...
‫دیگه باید جزیره رو ترک کنه.
‫ولی بزرگترین پرندگان دریایی ‫به نیروی زیادی نیاز دارن.
‫هر لحظه ممکنه این نیرو فرا برسه.
‫در ماه جولای، طوفان‌های استوایی ‫که به دلیل دمای بالا در دریا ایجاد میشه،
‫باعث اومدن باد به لیسان میشه
‫و بلیتی برای خروج آلباتروس جوان ‫از اینجا محسوب میشه.
‫نسیم همچنان می‌وزه
‫تا اینکه برای بلند کردن ‫یک آلباتروس کافی باشه.
‫و جوجه‌های آلباتروس پا سیاه ‫همیشه نفر اولی هستن که میرن.
‫اولین پرواز یه جوجه ‫هیچوقت طولانی نیست.
‫و وقتی وارد اینجا میشن، ‫اغلب آخرین پروازشون محسوب میشه.
‫ببر کوسه‌ها از راه می‌رسن.
‫و خیلی خیره کننده هستن.
‫برای آلباتروس جوان ‫این اصلا دلگرم‌کننده نیست.
‫ولی یا حالا...
‫یا هرگز.
‫اگه به اقیانوس باز برسه،
‫ممکنه تا پنج سال ‫دیگه نتونه زمین رو لمس کنه.
‫ولی نباید خطا کنه.
‫وقتشه احتیاط رو به باد بسپره.
‫وقتشه که پرواز کنه.
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو» ‫» ترجمه از زهرا ترابی «