آسمون و زمین از بین میرن، ولی حرف‌های من هیچ‌وقت از بین نمیره.
هیچ‌کس از اون روز و ساعت خبر نداره،
حتی پسر هم نه، فقط...
(قسمت ۱۵)
اون کتابه.
اون کتاب اشتباهه.
کتاب خودمو بیار.
نه اون نسخه‌ی مزخرف، کتاب واقعی خودمو بیار.
محتواش که یکیه.
نه، اگه اینطور بود این اتفاق نمیفتاد!
الان کتابمو بیار.
اگه گولم نمی‌زنی...
خب که چی؟
یعنی میگی...
من احمق بودم؟
یا تو یا من.
تو میدونی کجاست و...
من هیچ‌وقت گولت نمی‌زنم!
من هیچ‌کسو گول نمی‌زنم!
پدر منم...
به من دروغ نگفته.
پس...
کتاب واقعی رو از سانگ‌هو بیار برام.
تو همون چیزایی رو با هی‌جونگ حفظ می‌کردی؟
هیچ‌وقت باهاش چک کردی؟
پدر من بهم دروغ نگفته.
اون هیچ‌وقت...
حتی پسر هم نه، فقط...
پدر می‌دونه.
زخم مقدس و درد پر برکت.
لطفاً اجازه بدید فردا در مراسم شهادت بدم.
مگه...
تو این مدت اتفاقی برات افتاده؟
هفت بار...
تو دو سال گذشته.
ایمان عمیق کشیش سئو به معجزه‌ی رستاخیز...
یه تجربه‌ی خاص بود.
انقدر خاص که می‌خوام با ایمان‌دارای کلیسای زندگی نو...
نه، با همه‌ی مردم دنیا به اشتراک بذارم.
دور نزن، واضح بگو.
قتل‌های زنجیره‌ای استیگماتا.
زخم مقدس و درد پر برکت.
این جمله‌ای بود که کشیش سئو...
هر بار که از دست قربانی‌ها رد می‌کرد، می‌گفت.
این رو منم هر بار بعد از این که عصا می‌خوردم می‌شنیدم.
پسرتو متوقف می‌کنم.
در عوض،
هدیه‌ای که برای دخترت در نظر داشتی،
- بده به من. - محاله.
منظورت همون زمین ساخت خونه‌ی دعاست؟
باید حداقل به این حد بده‌بستان داشته باشیم...
تا بینمون اعتماد ایجاد بشه.
این کافی نیست.
باید جونتو بذاری وسط...
تا من بهت اعتماد کنم. اشتباه می‌کنم؟
فردا انجامش میدم.
من درستش می‌کنم. تو فقط نگران نباش و منتظر بمون.
زمین رو طبق قولمون بهت میدم.
باید خوب نگهش داری تا من پسش بگیرم.
هیچ‌کس از اون روز و ساعت خبر نداره،
نه فرشته‌های آسمون، نه پسر...
فقط...
پدر می‌دونه.
نگران نباش.
از این به بعد، ما رابطه‌ی همزیستی داریم.
می‌خوام جوری پنهانش کنم...
که فقط خودم پیداش کنم.
سانگ‌هو دو بار خصوصی با کشیش کوان جلسه داشت.
و بعد از اون،
زمینی که قرار بود خونه‌ی دعا رو بسازیم...
رفت به نام سانگ‌هو.
زمین منظره‌ی فوق‌العاده‌ای رو به دریا داشت.
هی‌جونگ عاشقش بود.
این رو بخور.
کشیش کوان حتماً نقطه ضعفش دست سانگ‌هو افتاده بود.
مثلاً،
یکی از بچه‌هاش یه قاتل زنجیره‌ای بود...
که سر و صدای زیادی به پا کرد.
سانگ‌هو حتماً به خاطر مخفی کردنش اون زمین رو گرفته.
من خبر نداشتم.
از معامله‌شون اون موقع چیزی نمی‌دونستم.
این چیزی بود که کشیش به من گفت.
که اون و سانگ‌هو...
رابطه‌ی همزیستی دارن.
همچنین گفت تو اون معامله...
اون رو جایی قایم می‌کنه که فقط خودش بدونه.
بعد هم اون انجیل خاص رو درست کرد.
گفت اون کتاب...
نقشه‌ایه برای فاش کردن گناهای سانگ‌هو.
حداقل حدوداً می‌دونی جلسات خصوصی کی بوده؟
حدوداً؟
یازده جولای دو هزار.
دومی دوم آگوست بود.
(قتل هفتم، ۹ جولای ۲۰۰۰)
(قتل هشتم، ۱ آگوست ۲۰۰۰)
بعد از اون چه بلایی سر سانگ‌وون اومد؟
کشیش کوان یه ساختمون کوچیک داشت که می‌خواست به من بده.
یه‌هو دادش به هی‌جونگ،
و گذاشت سانگ‌وون تو طبقه آخرش زندگی کنه.
- بیست سال؟ - آره.
پس زندانی بوده.
و تو و هی‌جونگ داشتید زیر نظرش می‌گرفتید.
درسته؟
بریم دیگه.
به من اعتماد داری؟
حتی می‌تونم دست یاری به کسی بدم که بهش اعتماد ندارم.
هی‌جونگ حتماً سانگ‌هو رو تهدید کرده...
که کتاب رو پیدا می‌کنه و گناهاشو رو می‌کنه.
بفرما.
بیا با هم چای بخوریم و حرف بزنیم.
باشه.
اون رو نگاه کن.
انقدر سرحال بود که انگار تا ابد زنده می‌مونه.
چرا شما دو تا...
نمیرید قلب‌هاتونو چک کنید که مشکلی نداشته باشه.
مرسی.
همونطور که گفتی، آزمایش میدم.
- خوبه. - سانگ‌هو.
باید معامله‌مونو تموم کنیم.
«ما»؟
مدرک گناهایی که قول داده بودی بعد از تموم شدن مرور زمان برگردونی...
رو باید بدی.
متأسفانه گناهای سانگ‌وون پاک شدن.
ولی گناهای تو جاودانه شدن.
یعنی میخوای پولمو بدی؟
در عوض باید هتل خودمو که قرار بود مال من باشه پس بگیرم.
فقط قیمت روز زمین رو می‌گیرم.
نه، بهره‌ش رو هم می‌خوام.
وقتی هتل رو از دست بدی، هنوز بنیاد زندگی نو رو داری.
دیاکون جانگ، تو نمی‌دونی...
گناهای من کجاست، مگه نه؟
منم در مورد اون نقشه می‌دونم که...
دیاکون جانگ!
برو ببین حال سانگ‌وون چطوره.
آره، یادم رفت.
هتل رو خواسته؟
خیلیه.
وقتی ازش باج گرفتن، سانگ‌هو چه فکری کرده؟
مگه سانگ‌وون نبود که هی‌جونگ رو کشت؟
درسته.
اون خیلی وحشیانه کشته شد...
به دست قاتل زنجیره‌ای که بیست سال مخفی شده بود.
بعدش من وارد ماجرا شدم.
به خاطر سانگ‌وون، مرگ هی‌جونگ...
یکی دیگه از قتل‌های استیگماتا محسوب شد.
بقیه‌ی احتمالات از همون اول کنار گذاشته شدن.
توی اون منطقه نقطه کور زیاد هست.
آره، اگه کسی بخواد،
می‌تونه بیاد و بره بدون این که دیده بشه.
جانگ کی‌هو.
اگه می‌دونستم دردسر درست می‌کنی،
باید هی‌جونگ رو زنده نگه می‌داشتم؟
توی اون اتاق قفل‌شده منتظر مرگ بی‌نام بودم...
که تو مثل یه فرشته اومدی،
جونمو نجات دادی
و اسمت رو بهم بخشیدی.
از همون موقع صاحب روحم شدی.
ولی بعدش،
بذری از بی‌اعتمادی به تو کاشتم و گذاشتم...
که روحم رو آلوده کنه.
شاگرد وفادارم.
- پدر. - فرزند وفادارم.
می‌خوام قلبمو از جا بکنم...
و برگردم عقب.
می‌خوای چی کار کنم؟
هی‌جونگ فاسد رو مجازات کن...
به خاطر خاموش کردن فیض نجات.
و...
شماره هشت نجات رو کامل کن...
تا معجزه رستاخیز رو به همه دنیا نشون بدی.
من نمی‌تونم معجزه رو کامل کنم...
با مرگ هی‌جونگ فاسد.
پس پدر،
بذار من مجازاتش کنم...
تا آبروریزی‌تو جبران کنم.
بهت اجازه میدم.
کشیش سئو.
باید پنجره‌ها رو باز کنی تا هوا عوض شه.
اما او به خاطر خطاهای ما مجروح شد،
و به خاطر گناهان ما کوبیده شد.
مجازاتی که برای ما صلح آورد، بر او بود.
و با زخم‌هایش ما شفا یافتیم.
از همون روز اول دیدارمون همیشه اینطوری نگاهم کردی.
پس حتی اگه تهدیدم هم نکرده باشی،
آره.
یه روز به دست من به این سرنوشت دچار می‌شدی.
نگاهت به من...
خیلی شبیه نگاه کسیه که منو ترک کرد.
سوءتفاهم نشه، فقط دارم از نوع نگاهت میگم.
مامانم خیلی خوشگل‌تر از تو بود.
می‌دونی، من خیلی بهش رفتم.
داری مثل زن‌هایی می‌میری که پدر کشتشون.
یکی‌شون کمتر از نیم ساعت جون داد.
چون خیلی عمیق زده بود.
ولی تو طول می‌کشه...
چون نمی‌خواستم زود تموم بشه.
خوشت اومد؟
نقشه‌ای که جای مخفی شدن رازم توشه.
کی‌هو رفته پیداش کنه، مگه نه؟
وقتشه حرف بزنی.
آها، راستی.
داد زدن فایده‌ای نداره.
خودت که می‌دونی، نه؟
کجاست؟
اگه بمیرم،
به همه دنیا فاش میشه.
وقتی شروع به تهدیدم کردی، همینو گفتی.
ولی می‌دونی چیه؟
پدر همه چیز رو بهم گفته.
کوان جائه‌چون، اون پیر خرفت، هیچ‌وقت بهتون اعتماد نکرد...
و اصلاً نشونتون نداد.
گفت هیچ‌کدومتون نمی‌دونید کجاست.
کی‌هو،
نه.
برادر وفادارم حتماً...
تا الان دستش به اون نقشه رسیده.
فکر می‌کنی اگه من بمیرم چی میشه؟
دنیا از گناه‌هات باخبر میشه.
بعدش تا آخر عمر می‌فرستنت زندان.
مثل سانگ‌هوی کوچولو...
که خودش نمی‌تونست از خونه بیرون بره.
چی؟
یعنی...
تو تنها کسی نیستی که می‌تونه نقشه رو بخونه.
به چی فکر می‌کنی؟
پسر و دختر مرده کوان جائه‌چون.
و تنها پسر زنده‌ش، کی‌هو.
ممکنه پیداش بشه...
چون شاید فهمیده من اون کتاب رو دارم.
کی به فکر ما می‌افتی؟
هیچ وقت. تو که مال منی.
تا وقتی که به من اعتماد کنی و نلرزی،
ما در امانیم.
وقتی خودت این‌قدر متزلزلی چطور بهت اعتماد کنیم؟
وقت داره تموم میشه.
و حالا که بزرگ شدم،
خودم می‌تونم از پسش بربیام.
تحقیق کردی؟
تا دو سال پیش، شعبه سانچئون...
کلیسای زندگی نو توی اون محل بوده.
وقتی زمین رو فروختن، اون شعبه رو منحل کردن.
می‌تونی چک کنی که کشیش کوان قبل از خراب کردنش رفته اونجا یا نه؟
- باشه. - مرسی.
یونگ‌جین.
- بله؟ - می‌دونی...
ما بیشتر وقتا توی تاریکی می‌زنیم جلو تا پرونده رو حل کنیم.
- می‌خوای چی بگی؟ - این کاریه که می‌کنیم.
- فقط کاره. - درست میگی.
فقط کاره. ذهنمو خالی می‌کنه.
مرسی.
می‌تونم برم حالا؟
کجا میریم؟
می‌خوام از مسیر اشتباه برگردم،
و دوباره درست کار کنم.
- چیز مشکوکی هست؟ - آره.
یه رد پای واضح پیدا کردیم بالای جسد دفن‌شده.
کار یه برند دست‌ساز لوکسه که فقط یه فروشگاه داره.
سایزش ۲۷۰ میلی‌متره.
- لیست مشتری‌ها رو بگیر. - باشه.
پس با اون یکی که توی کانتینر پیدا کردیم فرق داره.
- آره. - مشکوکه.
بوی بدی میده.
- من یه زنگ می‌زنم. ببخشید. - حتما.
- بله، خانم چا. - اوضاع اونجا چطوره؟
چیز خاصی نیست. پیداش کردی؟
نه. وقتی رسیدم توضیح میدم.
از اون‌هو چی خبر؟
داره خوب راه میره، به دیوار تکیه می‌ده.
می‌خوام باهاش حرف بزنم.
می‌خواد باهات حرف بزنه.
- خوبی؟ - آره.
صدات خسته‌س.
معلومه. کل شب بیدار بودم.
ولی الان داری رانندگی می‌کنی.
- اول یه کم استراحت کن. - می‌تونم هندلش کنم.
اون مرده پیشته؟
لازم نیست نگران باشی. برگرد و به کارت ادامه بده.
- اون‌هو بود؟ - آره.
همیشه دلم می‌خواست بدونم چه جور آدمی هستی.
این رو توی بخش اون‌هو پیدا کردم. زیر تخت چسبیده بود.
حس خوبی ندارم.
من و اون‌هو هفت ساله با هم دوستیم.
تو بیست سال ازش بزرگتری. فکر می‌کنی این درسته؟
رک بگم،
تو فقط برای این باهاش در ارتباطی که از من بالاتر باشی.
من یه بزرگسال خوبم. این چه جور مادریه؟
خودت اینو به خودت نمیگی؟
اشتباه می‌کنم؟ چرا؟
چرا فکر می‌کنی...
بس کن.
ولم کن.
خیلی کنجکاو بودم...
که بیرون بخش به مادر اون‌هو چی گفتی...
که بعدش رفتارش کاملاً عوض شد.
هر چی می‌خوای می‌تونی به من بگی...
چون برام اهمیتی نداری.
ولی جلوی پسرت دهنت رو ببند.
تو مادرشی.
فرقی نداره یکی چقدر مهربون و خوش‌برخورد باشه،
هیچ‌وقت نمی‌تونه جای تو رو بگیره.
این یعنی پدر و مادر برای بچه‌هاشون.
ولی اون‌هو مامانش رو کنار خودش داشت.
چطور تونستی هفت سال مراقبش باشی؟
خودت شنیدی.
من و اون‌هو دوستیم.
اون اول باهام حرف زد و نگرانم شد.
من فقط کاری رو کردم که باید می‌کردم،
ولی اون منو قهرمان صدا کرد.
تنها بودم، ولی مشکلی باهاش نداشتم.
اما بعد از زخمی شدن اون‌هو فهمیدم،
که اصلاً تنها نبودم.
اون‌هو، می‌تونی خودت بیای اینجا؟
تلاش می‌کنم.
- سخته، نه؟ - یه کم.
ولی خوشحالم. کاش می‌تونستم بدوم.
باید بعد از خوب شدنت فوتبال بازی کنیم.
بخش جنایی یک در برابر کلاس ۲-۲ چطوره؟
- خوبه. - قبل از اون،
اول صبحونه بخوریم. گشنمه.
اینجا چی کار می‌کنی؟ نرفتی مدرسه؟
امروز شنبه‌س.
- راست میگی. صبحونه خوردی؟ - نه.
هر چی می‌خوای بگو. امروز مهمون منی.
تو راه مامان اون‌هو رو دیدم، برامون کیمباب داد.
از خودش چی؟
گفت می‌خواد سوپ مخصوص بخوره.
- مامانت آشپز خوبیه؟ - نه.
این ضایع بود.
اون‌هو آشپزیش خوبه.
چون مامانم خیلی سرش شلوغه که غذا درست کنه.
من باید این کارو کنم.
یه روز بریم پشت‌بوم خونه‌مون جشنی کباب خوک بگیریم.
اتاق کوچیکه ولی ویوی خیلی خوبی داره.
هستی؟
- تو چی، مین‌سونگ؟ - اگه بتونم، چرا که نه.
اگه بیام، گوشت یا لابستر میارم.
تو اعصابمو خورد می‌کنی ولی امیدوارم بیای.
- بیاین بخوریم و بعد برگردیم سر کار. - باشه.
آخر هفته هم کار می‌کنین؟
ما ۲۴ ساعته کار می‌کنیم تا مجرم رو بگیریم.
باحاله، نه؟
دیدی؟
بله قربان.
یو پان‌سول رو پیدا کردن که توی محل کانتینر دفن شده بوده.
نیروهای دیگه رو می‌فرستم، سریع برگردین اداره.
چشم قربان.
- چی شد؟ - دارن نیروهای دیگه می‌فرستن.
باید برگردیم اداره. خب، بریم بخوریم.
بفرمایید. تا اینجای کار،
بذار حسابی سیر شیم.
صدای بک سانگ‌هو اینجا هم ضبط شده.
دنیایی نیست که کسی توش آسیب نبینه.
برای همینه که...
من طرفی رو انتخاب کردم که آسیب نبینم.
تو هم فرصت انتخاب خواهی داشت؟
اون‌هو، مطمئن شو که بیدار می‌شی.
اون وقت من...
از اینجا صدای اون رو نشنیدم. شاید پچ‌پچ کرد.
بده به من.
(سروان هان گون‌مان)
- بله قربان. - پیش کی‌هو هستی؟
- بله. - مستقیم بیا اداره.
یو پان‌سول امروز صبح مرده پیدا شده.
- صدای منو می‌شنوی؟ - کجا؟
توی محل کانتینر دفنش کرده بودن و گردنش شکسته بود.
باشه.
بریم.
- حق با من بود. - خسته نباشید.
خواهش می‌کنم. وظیفه‌مونه.
شما هستید که خیلی اذیت شدین.
اولش باز کردن در این اتاق خیلی سخت بود.
انگار داشتم در جهنم رو باز می‌کردم.
ولی الان قبل از باز کردنش هیجان دارم.
کنجکاوم ببینم کی اینجاست...
و اینکه با اون‌هو قراره درباره چی حرف بزنن.
برای همین...
یه کم نگرانم وقتی که از بیمارستان مرخص بشه.
ممکنه برگردیم به گذشته.
خب اگه اینطور شد چی؟
الان که همدیگه رو می‌فهمین.
وقتی رفتی سر کار، به ما خبر بده.
میام اونجا موهامو درست کنم.
مردم معمولاً بعد از این حرف‌ها نمیان.
- حتماً بیا. - باشه.
حتماً میام مغازت.
- خیلی ممنونم. - پس من برم.
مواظب خودت باش.
- خداحافظ. - خداحافظ.
دفعه قبل من رانندگی کردم.
- صبر کن. - چی؟
رئیس، ممکنه یه کم دیر برسیم. ردشونو گرفتیم.
- روز بخیر. - همون موتور بود.
می‌خواست نقاشی تا آخر امروز تموم بشه.
- اسم و شمارشو می‌دونین؟ - نه.
- پول نقد داد. - اینو نگاه کنین.
آره، خودشه.
(پارکینگ توقیف خودرو نام‌دونگ‌گو)
- دوربین جلو نصب نیست. - GPS هم نداره.
هر کدوم هزار دلاره.
شش‌هزار دلار پول نقد داشت.
این همه پول رو از کجا آورده؟
الو؟
باشه، الان میایم اونجا.
جانگ کی‌هو داره می‌رسه.
کار درست کردن یعنی منو دستگیر کردن؟
یو پان‌سول مرده پیدا شده.
تو شاهد مهم پرونده مرگشی.
چرا پیاده نمیشه؟
این زیر تخت اون‌هو پیدا شده.
باشه، درخواست شناسایی میدم.
بگو DNAشو مقایسه کنن...
با اون که تو صحنه قتل لیم هی‌جونگ پیدا شد.
باشه.
اون جانگ کی‌هو نیست.
درسته.
اون موقع که یو پان‌سول کشته شد، با خانم چا...
کنار رودخونه بوده.
فعلاً از سانگ‌هو دوری کن.
از جایی که ما دادیم بیرون نرو.
نیازی نیست.
فقط بهش بگو که نتونستم نقشه رو حل کنم.
باورش نمیشه.
تو هم باورم نداری.
درسته؟
فکر می‌کنی عمداً تو رو به جای اشتباه بردم.
اولش بهت شک داشتم.
الان...
نمیدونم.
وقتی فهمیدی دنیات واقعی نبوده،
حسابی بهم ریختی.
ممکنه اینم یه نقشه برای فریبم باشه؟
پدرم همیشه نقش‌ها رو می‌داد...
به سانگ‌وون و هی‌جونگ.
من همیشه استثنا بودم.
می‌گفتن منم جزوشونم،
ولی هیچ‌وقت واقعاً جزوشون نبودم.
فقط یه غریبه بودم.
باقی عمرت رو...
به عنوان قهرمان زندگی کن.
باشه.
از من به‌عنوان طعمه برای گرفتن سانگ‌هو استفاده کن.
قبول نمی‌کنم.
تو بهم اعتماد نداری.
به خطر میفتی.
برام مهم نیست!
اون‌وقت...
فداکاری اون‌هو برای نجات جونت بیهوده میشه.
- کتاب رو پیدا کردی؟ - نه هنوز.
چرا فکر می‌کنی اون کتاب رو پیش من گذاشت که...
وقتی که به اندازه جونش براش مهم بود؟
کاش برش نداشته بودم.
اون‌وقت،
لااقل مجبور نبودم این همه سختی بکشم.
پشیمونی که جونشو نجات دادی؟
یه لحظه مکث کرد.
نه، پشیمون نیستم.
بعد گفت که نیست.
حتی اگه می‌دونستم آدم بدیه، باز هم نجاتش می‌دادم.
لیست خریدارها رو گرفتم.
به ترتیب الفبا مرتبشون کردم.
صبر کن.
- پیداش کردم. - او دو سئوک؟
آره. «او دو سئوک، ۲۷۰».
کف کفشش همونیه که تو صحنه پیدا شد.
عجیبه که همه‌چی اینقدر راحت پیش میره.
اون آماتور نیست، پس چرا رد گذاشته؟
- خوش اومدین. - ما برگشتیم.
ما برگشتیم.
- گزارش نمیدی؟ - پیداش کردین.
کسی که کیف اون‌هو رو قاپید رو پیدا کردیم.
حدس می‌زنم این بار هم اسمش برات آشنا باشه.
منشی بک سانگ‌هو، او دو سئوک.
اسمش رو هم گرفتیم.
- آره. - اثر پا و کیف‌قاپی...
هر دو به او دو سئوک می‌رسه.
- همکارامون چی؟ - منتظر دستور شما هستن.
(چا یونگ جین)
تیم یک، از کی‌هو محافظت کنید و تحقیقات رو تقویت کنید.
تیم دو، با من میاین هتل.
- خب، حرکت کنید. - باشه.
(او دو سئوک)
با من بیا.
اینجا امنیت بالایی داره.
پلیس شب میاد.
- فهمیدم. - اینو بپوش.
اگه اتفاقی افتاد، این دکمه رو بزن...
تا بفهمیم کجایی و بیایم دنبالت.
بفرما، دهنتو باز کن.
آفرین.
وقتی کامل خشک بشه، نتیجه دقیق‌تره.
یه سوال دارم.
اگه نتونین تشخیص بدین DNA مال کیه چی میشه؟
خلاصه‌ش،
یعنی به امید واهی دل بستیم.
- سلام. - منو یادتونه، نه؟
البته.
می‌خوایم اینجا رو کامل بازسازی کنیم.
یه کم شلوغه.
شروع بازسازیتون خیلی فوری بوده.
از قبل برنامه‌ریزی شده بود.
عکس دوستتون رو دیدم...
و یه تلفن قرمز.
تو کتابخونه طبقه دهم هتل دیدمشون.
- طبقه دهم جزوشه؟ - معلومه.
می‌خوایم همه‌چیو عوض کنیم...
که حتی اثری از گذشته یادمون نیاد.
همه‌چیز نو میشه.
راستی، چی باعث شد بیاین اینجا؟
برای دیدن آقای او دو سئوک اومدم.
ولی گوشیش خاموشه.
توی هتل هست یا پیش رئیس بک؟
این به خاطر سقوط کو اون‌هوئه؟
جوابتون بسته به دلیل من فرق می‌کنه؟
نه.
راستش یه کم نگران مدیر او هستم.
دو روزه غیبش زده. قبلش هم،
ازم خواست یه عالمه پول براش جور کنم.
- خب پول رو بهش دادی؟ - نه، هنوز.
احتمالاً منتظر تماس منه. شمارۀ جدیدشو داد...
و گفت بهش زنگ بزنم.
شماره رو بده.
فکر کنم فقط وقتی همکاری کنم که بگین موضوع چیه.
یادم میاد تا حالا با ما...
خیلی راحت همکاری می‌کردین که...
تا جایی که فکر کردیم باید از اول میومدیم سراغ شما.
بیخیال این نمایش‌های بی‌معنی شو،
و شماره رو بده.
- همین حالا ردیابیش کن. - چشم خانم.
امیدوارم تا آخر با ما همکاری کنید...
و از روی دلسوزی کوتاه نیاین.
نگران نباشین.
خودم دارم سعی می‌کنم ازش جدا شم.
صبر کن.
آقای هان.
- من رانندگی می کنم. - ببخشید؟
شماها شب تا صبح بیدار بودین، تو راه یه کم بخوابین.
کلید رو بده.
(سانگ‌هو)
- الو؟ - چی شد؟
تو خونه یونگ‌جین چیزی پیدا نکردم.
ولی چندتا از محل زندگی شکارچیای جینسِنگ رو پیدا کردم.
دارم میرم اونجا.
فکر نکن همیشه سخت‌ترین کارها رو میندازم گردنت...
که ناراحت شی.
می‌دونی که بزرگ‌ترین پاداش مال توئه، نه؟
وقتی در حال مرگ بودم، نجاتم دادی.
- من که پاداشمو گرفتم. - مواظب باش کسی نبینت.
(در حال تماس)
- چقدر باید منتظر بمونم؟ - الان می‌رسه.
قطع کن.
همین‌جا بمون.
- چی؟ - تو مرکز فرماندهی مایی.
آره. مواظب باش آسیب نبینی.
- این یه دستوره. - چشم.
- بله، قربان. - بله، قربان.
هیچ نشونه‌ای از خروجش نیست.
فکر می‌کنی چقدر گذشته که فرار کرده؟
زیاد نشده.
اگه به خاطر ما نبود، چرا باید از اینجا می‌رفت؟
حتماً از اون پنجره ما رو دیده.
هنوز همین اطرافه.
خانم یون و آقای لی، از اون طرف برید.
- چشم، خانم. - چشم، خانم.
الان دیگه مهمات جنگیه.
خانم چا.
تمومه، دو سئوک.
تمومه؟ از وقتی کلیه‌م رو...
با کلیه یه نفر دیگه عوض کردن، یه عمر اضافه گرفتم.
اینطوری تموم کردنش بد نیست.
او دو سئوک، به اتهام قتل یو پان‌سول
و حمله به کو اون‌هو بازداشتت می‌کنم.
حق داری سکوت کنی.
و هر زمان خواستی جواب ندی.
سانگ‌هو.
- با دو سئوک چیکار کنیم؟ - نمی‌دونم.
- باید چیکار کنیم؟ - معلومه، باید نجاتش بدیم.
غلطه.
پس من باید چیکار کنم؟
- باید گوش بدی به حرفش. - غلطه.
می‌خوای ولش کنی؟
اون ما رو ول کرد، باشه؟
هی‌دونگ.
اینجا باید چیکار کنم؟
- ولش کنم؟ - درسته.
وای.
دو سئوک هنوز هیچی نگفته، نه؟
خانم یون که خوبه، ولی تو بهتره بری خونه استراحت کنی.
من خوبم.
ما خوب نیستیم.
الان از شما دوتا می‌ترسم.
جلسه می‌ذاریم.
اگه نمی‌تونی درست شرکت کنی، برو خونه.
هر وقت تونستی بیا.
- می‌مونم. - منم همین‌طور.
شروع کنیم.
چرا اینجا هیچ‌کس به حرف من گوش نمی‌ده؟
به نظر میاد تصمیم گرفته همه تقصیرها رو گردن بگیره.
چرا حکم تفتیش رو نمی‌گیریم؟
چیزی اونجا مونده که ارزشش رو داشته باشه؟
هتل میلنیوم داره کامل بازسازی میشه.
حتماً گوشی و عکس‌ها رو از بین بردن.
چطور پیش رفت؟
اثر انگشت‌های کی‌هو و ته‌هیون رو...
از روی ضبطی که کی‌هو بهمون داد پیدا کردیم.
دو نمونه DNA هم پیدا کردیم که مال کی‌هو نبود.
یکی‌شون تطابق داشت.
با همون که تو محل مرگ هی‌جونگ پیدا شد؟
نه، توی محل سقوط سانگ‌وون پیدا شد.
- از پشت‌بوم؟ - و...
از مدارک قتل اول استیگماتا.
(از هارو به خواهرم)
(نمونه ۱ و ۲ یکی بودن تأیید شد.)
(سئو سانگ‌وون)
فردا می‌بینمت.
- خدافظ. - می‌بینمت.
(کارآگاه چا یونگ‌جین)
چرا زنگ نمی‌زنه؟
واقعاً نمی‌دونه چقدر نگرانشم؟
(کارآگاه هوانگ این‌بئوم)
ببخشید این وقت شب مزاحم شدم.
یه دفعه یادم افتاد...
که گفتی یه وقت دیگه با هم بریم نوشیدنی بخوریم.
امشب آزادی؟
اینجا خفه‌کننده نیست؟
- نه. - پس...
احتمالاً از موندن تو کانتینر هم شکایتی نداشتی.
بعدازظهر روزی که هی‌جونگ کشته شد،
با اون‌هو ملاقات کردی و کتاب رو بهش دادی.
و آخر روز هم رفتی پیش یو پان‌سول...
و خودتو سپردی بهش. می‌خوایم اون روند رو ثبت کنیم.
راستی،
چی شد او دو‌سئوک؟
معلومه که گرفتیمش.
مگه خانم چا رو نمی‌شناسی؟
ولی بچه‌های تیم آسیب دیدن. وای.
- خودش آسیب دید؟ - نه.
بچه‌های تیم آسیب دیدن، نه خانم چا.
اونم چهار برابر تلافی کرد.
دو‌سئوک هیچی نمی‌گه، درسته؟
خب، می‌خواد همه تقصیر رو گردن بگیره.
هی.
خب، شروع کنیم.
یکی معمولیش هم کافیه.
- خداحافظ. - خدافظ.
ممنون.
بفرمایید.
- بشینیم حرف بزنیم. - باشه.
بیا تو.
فکر کردم می‌خواستی حرف بزنی.
نمی‌دونم از کجا شروع کنم.
می‌خوام به سون‌کیونگ درباره اون‌هو بگم.
چرا؟
چون اگه بگی، حالت بهتر می‌شه؟
لازم بود اینقدر تند بگی؟
می‌دونی که من اصلاً خبر نداشتم.
طوری رفتار نکردم که انگار نمی‌دونم.
اگه نمی‌دونستی،
می‌شد بخشیدت؟
دارم درباره خودم حرف می‌زنم.
اون کارایی که بنیاد انجام می‌ده،
ربطی به کلیسا داره؟
لازم نیست بدونی.
تو از وقتی نوزاد بودم منو دیدی.
وقتی اولین بار دیدمت،
تقریباً بزرگ شده بودم.
چرا داری بدیهیات رو می‌گی؟
می‌دونم چقدر دوستم داری و نگرانمی.
مثل داداش کوچیک‌ترت باهام رفتار می‌کنی.
تو بعضی موارد،
مثل پسرت.
ولی هی‌سئوب،
من دیگه بزرگسال شدم.
مهم نیست چقدر بخوای ازم محافظت کنی.
هیچ راهی نیست که نذاری آسیب ببینم.
الان می‌خوام همه‌چیزو بدونم. می‌خوام کامل آسیب ببینم.
و بعد از اون،
به روشی که خودم درست می‌دونم،
می‌خوام بهتر بشم.
بفرمایید.
چیکار می‌کنی؟ باید برای کلیسا حاضر شی.
آره، باید برم.
سان‌وو،
بیا با هم بریم.
می‌دونی که نمیاد.
نه.
- منم میام. - چی؟
جدی؟
آره.
مناسبت خاصیه؟
بیا بریم، بیا بیرون.
زود حاضر شو.
- جانگ کی‌هو. - سلام.
الان کلیسایی؟
بله، توی دفتر مرکزی کلیسای حیات نو هستم.
امروزم که یکشنبه‌ست.
یه چیزی هست که می‌خوام به همه دنیا بگم.
میای گوش بدی؟
سانگ‌هو هم خبر رو می‌شنوه و میاد.
عالیه.
بیا که بعدش یه فنجون چای با هم بخوریم.
توی دفتر کشیش یه ست فنجون خوشگل هست.
عمو، بریم.
(کارآگاه چا یونگ‌جین)
سلام کشیش.
هتل من در حال بازسازیه،
فکر نمی‌کنم امروز بتونم توی مراسم باشم...
شماس که کشیش جانگ کی‌هو اونجاست؟
پس باید بیام.
بذارید این پیام زندگی که از طرف خداوند داده شده...
بشه بخشی از زندگی روزمره‌مون...
و بهمون نیرو بده.
پر بشیم...
از آرامش و تسلی.
با پیام پرفیض امروز،
بتونیم غلبه کنیم...
بر مشکلاتی که پیش رومونه.
(کشیش کوان جه‌چون)
(بسته شد)
الان وقت اعترافه.
من دوباره متولد شدم.
همونطور که می‌دونید،
کشیش کوان جه‌چون کلیسای زندگی نو رو تأسیس کرد.
اون به خاطر یک حمله قلبی ناگهانی درگذشت.
اخیراً قلب منم از تپش ایستاد...
توی خیابونی که هیچ‌کس نبود.
وقتی دست‌های خداوند منو هدایت کرد،
من چهره پدرم، کشیش کوان جه‌چون رو دیدم.
برای اولین بار توی زندگیم،
هرچقدر دلم خواست اسمشو صدا زدم.
اگه اون موقع دنبالش می‌رفتم،
شاید با برادرایی که قرار بود زودتر از من بیان، ملاقات می‌کردم.
قلب بی‌تپشم توی آرامش بود.
اما...
یهویی توسط دو دست گرم گرفته شد.
بعد یه صدای جوون شنیدم...
که با تمام وجودم گفت...
چشماتو باز کن...
و دوباره نفس بکش.
همون لحظه، قلبم دوباره شروع کرد به تپیدن.
بدنم...
برگشت...
با دردی غیرقابل تحمل.
بعد از برگشتن از دروازه مرگ،
اولین چیزی که دیدم چهره یه پسر بود.
پر از عرق و اشک،
چهره‌ش از خوشحالی ناب آرام گرفته بود.
اون اولین تصویری بود که از این دنیا دیدم...
بعد از برگشت به زندگی.
مهربونی و فداکاری بدون هیچ چشم‌داشتی.
چهره خوشحال اون پسر.
اون موقع بود که معنای واقعی رستاخیز رو فهمیدم.
دوباره متولد شدن جسمی هیچ معنایی نداره.
فقط وقتی روحاً متولد بشی،
درد بی‌دلیل زندگی‌ت...
می‌تونه به شادی تبدیل بشه.
زنده موندن غریزیه.
اما انسانی زندگی کردن...
از ذاتت میاد.
و این خودش شادیه، بی‌دلیل.
من از کلیسا دور بودم،
و بالاخره برای اولین بار،
تونستم بوی شادی رو...
از کسی دیگه حس کنم.
حالا تا آخر عمرم،
می‌خوام خودم این شادی رو تجربه کنم.
امیدوارم شما هم...
رستاخیز روحانی و شادی اون رو...
مثل یه معجزه، یه هدیه یا بخشی از زندگی روزمره‌تون بپذیرید.
- آمین. - آمین.
آمین.
- آمین. - آمین.
هی.
چرا اینقدر دیر پیدات شد؟
کشیش موقت مسئول...
از بنیاد «یک زندگی»ه.
یون هی‌سئوب اوضاعش خرابه.
به هر حال،
خوشحالم که اومدی.
می‌شه تنهامون بذاری؟
ببین، بیا بیرون صحبت کنیم.
حرفی باهات ندارم.
متأسفم.
ما بچه رو اشتباه تربیت کردیم.
باشه، پس می‌ذارم شما دو تا حرف بزنید.
قهوه می‌خوای؟ درسته، قهوه شیرین دوست داری.
شخصیتت عوض شده.
فکر کنم حس ترست همراه با زندگی‌ت برنگشته.
هی!
سلیقه‌تو عوض کن، نه شخصیتت رو.
آره، راست می‌گی.
این همون فنجون بود، نه؟
بفرما.
من سلیقه‌تو می‌دونم.
سلیقه‌ت اینه که...
یه چیز بی‌ارزش رو با یه ظاهر گرون و پر زرق و برق بزک کنی.
یا این ذاتته؟
فکر کنم اشتباه گرفتی...
که چون آدمای زیادی اینجان من نمی‌تونم کاری بکنم.
سانگ‌هو.
من ازت نمی‌ترسم.
چرا؟
چیزی که با تمام وجودت می‌خوای...
فقط توی سر منه.
کافیه کتاب رو از بین ببرم، مگه نه؟
شاید اگه شماره‌ها رو پیدا کرده باشی، بفهمی.
۲۱ تا شماره‌ست، درسته؟
۵، ۳، ۴، ۲، ۰، ۲
۷، ۲، ۱، ۳، ۱، ۲، ۴، ۴،
۰، ۵، ۳، ۱، ۲، ۱، ۲.
درسته؟
اما با این شماره‌ها نمی‌تونی پیدا کنی گناهت کجا پنهانه.
چی می‌خوای؟
- هتل؟ - کو اون‌هو.
- چی؟ - امنیت اون‌هو.
از این به بعد باهاش کاری نداشته باش.
معامله پدرم تاریخ انقضا نداره.
مثل گناه تو، منظورمه.
پس اون پسر باید تا ابد از تو در امان باشه.
اون وقت،
تو هم تا ابد در امان می‌مونی.
منظورت از تاریخ انقضا چیه؟
پرونده لیم هی‌جونگ هیچ تاریخ انقضایی نداره.
وقتی پیش چا یونگ‌جین بودی،
دوتایی درباره چی حرف زدید؟
نمیدونم.
سانگ‌هو.
فکر نمی‌کنم سانگ‌وون هی‌جونگ رو کشته باشه.
کی‌هو.
تو هیچی درباره‌ش نمی‌دونی.
فهمیدی؟
کشیش سئو سانگ‌وون...
خیلی دوستم داشت.
هر کاری که می‌تونست برام بکنه.
نگران نباش، به کسی نمی‌گم.
از هم دور بمونید.
چرا اینو بهش نشون دادی؟
برو بیرون.
کی‌هو تحت حمایت شماست؟
بله.
اون کتاب رو داره و تنها کسیه که می‌تونه نقشه رو حل کنه.
آقای بک.
- لطفاً برید. - باشه.
(انجیل زندگی نو)
جالبه؟
می‌تونیم همین‌جا تمومش کنیم؟
نه.
میتونیم شروعش کنیم.
هرچند نامرئیه، ولی کاملاً جزئی ازشه.
از همون شروعش،
می‌خوام همه چیز رو درباره‌ش رو کنم.