امروز یادگیری‌مون رو ادامه می‌دیم...
در مورد منابع انرژی.
در مورد منابع انرژی، سه ماده مغذی اصلی داریم...
و دوتا ریزمغذی.
سه ماده‌ی اصلی شامل کربوهیدرات، پروتئین و چربی می‌شن.
و دوتا از ریزمغذی‌ها هم ویتامین، مواد معدنی و آب هستن.
این‌ها مستقیماً برای تولید انرژی استفاده نمی‌شن،
ولی برای حفظ زندگی ما ضروری‌ان...
چرا این کارو کردی، یون‌هو؟
ازم نمی‌ترسی؟
ممکنه بیام دنبالت.
مرسی.
(قسمت ششم)
دونگ‌میونگ هیچ‌وقت منو اذیت نکرده.
یعنی دونگ‌میونگ فقط چون با تو صمیمی بود اینطوری رفتار کرد؟
فقط چون با هم صمیمی بودین؟
آره.
ما دوست نیستیم.
من همیشه ازش چیز می‌گرفتم.
این که دوستی نیست.
تو مدرسه‌ای که قبلاً کار می‌کردم،
یه بار...
توی کلاس یه قربانی و یه قلدر داشتم.
می‌تونی دهنتو ببندی؟
باشه، هر کاری دلت می‌خواد بکن.
تو که حرف منو باور نمی‌کنی، نه؟
هر چی هم بگم، باور نمی‌کنی.
فقط حرف قربانی رو شنیدم...
و اون قلدر رو منتقل کردم به یه کلاس دیگه.
سعی نکردم بفهمم واقعاً چه اتفاقی افتاده بود...
بین اون بچه‌ها.
نمی‌خواستم...
همون اشتباه رو دوباره تکرار کنم.
- بله آقای لی. - تاریخ کلاسی که یون‌هو...
اون فرشته رو توی دفترش کشید برات می‌فرستم.
- باشه. - خانم چا.
الان پیش یون‌هو هستین؟
آره، الان پیششم.
هستم.
- الان میام اونجا... - کجایی الان؟
هنوز مدرسه‌ام.
پس من میام اونجا.
سلام. من کیم ته‌هیونگم، سرپرست یون‌هو.
- سلام. من... - همسایش هستین، درسته؟
بله.
و کارآگاه بخش SCS هستین.
و...
دوست یون‌هو هم هستین.
- مامان یون‌هو بهتون گفته؟ - نه.
از رئیس بک شنیدم.
شنیدم توی کیفش بوده،
واسه همین دارم براش می‌خونم. شما هم خوندینش؟
این کتاب مناسب سن یه نوجوونه؟
مطمئنم خودش قبلاً خونده.
درسته.
اون دیگه بچه نیست، پونزده سالشه.
- من دیگه برم. - باشه.
موفق باشی.
اون هنوز یه بچه‌ست.
- ببخشید؟ - فقط پونزده سالشه.
باشه.
بله، بفرمایید.
خانم کارآگاه چا تا همین چند دقیقه پیش اینجا بودن.
از بیمارستان رفتن که معلم یون‌هو رو ببینن.
حال یون‌هو چطوره؟
نیمه‌هوشیاره و بیدار نمی‌شه.
ولی به محرک قوی واکنش نشون می‌ده.
پس طول نمی‌کشه.
- مراقبش باش. - چشم.
کی‌هو،
زانو زد و مدت زیادی دعا کرد.
برای کی دعا می‌کرد، به نظرت؟
اون بچه جون منو نجات داد.
تو یهو پیدات شد و خواستی کمکت کنم قایم شی.
حالا می‌خوای ببینیش؟
یه بار سنگین انداختم رو دوشش.
باید پسش بگیرم.
چیزی هست که باید ازش پس بگیری؟
آره.
واسه چی؟ دنبال کی‌هویی؟
معلومه. اون یکی از خودمونه.
علاوه بر اون،
یه چیزی هست که باید ازش پس بگیرم.
کی‌هو،
اگه قایمت کنم برام دردسر نمیشه؟
«بدان که به‌زودی می‌آیم.»
«و پاداشم همراهمه،»
«و به هر کس... »
«طبق اعمالش جزا می‌دم.»
خدا با منه.
اگه کمکم کنی،
همه چی درست میشه،
و پاداش بزرگی می‌گیری.
فقط خودت می‌تونی خودتو نجات بدی.
اول باید خودتو نجات بدی،
بعدش فقط یه چیز باید ازش بخوای.
بخشش.
اومدی. چی پیدا کردی؟
دوربین دم در اصلی ضبطش کرده.
اون جانگ کی‌هوئه.
بیرون پیدا کردنش غیرممکنه.
کی‌هو این محله رو مثل کف دستش می‌شناسه.
به‌جاش باید...
از مردم محل سراغشو بگیری.
چیزی هست که ذهنتو مشغول کرده؟
چا یونگ‌جین و لی سون‌وو این روزا با هم زیادن.
یه‌جورایی اعصاب‌خوردکنه.
دونگ‌میونگ توی عکس، چوی دائه‌هون رو شناخت.
گفت مدتیه داره اون‌هو و مین‌سونگ رو زیر نظر می‌گیره چون حس کرده...
بین‌شون یه چیزی بوده.
ولی اون‌هو هرچی ازش پرسیده چیزی نگفته.
پس یعنی،
مین‌سونگ و راننده چوی با هم اذیتش می‌کردن؟
کی اذیت می‌کرد کیو؟
نه مین‌سونگ، اون‌هو اذیتش می‌کرد.
گفت...
فقط می‌خواسته بترسونتش.
ولی...
نمی‌دونم چرا دایی دائه‌هون مرد.
یه‌جوری بگو بفهمم چی شده.
یه همکلاسی‌م بدجور آسیب دید.
بعدش...
- منو تهدید کرد. - تهدیدت کرد؟
واسه چی باید تهدیدت کنه؟
اون برگه امتحانی که برام آوردی،
اونو دیده بود.
اسمش چیه؟
- کو اون‌هو. - کو اون‌هو؟
همون پسره‌ی بی‌پدر؟
اگه اون‌هو مین‌سونگ رو اذیت می‌کرده،
پس مین‌سونگ و چوی دائه‌هون
دلیل داشتن که بخوان از اون‌هو انتقام بگیرن.
ولی...
چرا چوی دائه‌هون...
اون‌هو رو برد هتل؟
ممکنه افتادن اون‌هو از پشت‌بوم و حمله بهش به هم ربط نداشته باشن.
چرا تا اینجا اومدی...
که همه اینا رو بهم بگی؟
اگه اون‌هو، مین‌سونگ رو اذیت می‌کرد،
چرا به پدر و مادرش نگفته؟ یا به تو؟
مین‌سونگ واقعاً اون‌جور دانش‌آموزیه که بذاره یکی مثل اون‌هو اذیتش کنه؟
حتماً یه چیزی بوده از طرف مین‌سونگ...
که فقط اون‌هو ازش خبر داشته.
پس یعنی...
می‌خوای من اون موضوع رو دربیارم؟
خودت گفتی می‌خوای بفهمی چه بلایی سر اون‌هو اومده.
من دیگه برم.
خانم چا.
داری ازم کمک می‌خوای؟
نه.
می‌خوام به‌عنوان یه کارآگاه، راز مین‌سونگ رو فاش کنم.
ولی به‌عنوان یه معلم،
این خودتی که باید تصمیم بگیری کدوم راه رو انتخاب کنی.
(سیستم تشخیص اثر انگشت)
هی، دیر کردی.
بذار ببینم.
این یکی می‌خواسته بخره،
اون یکی می‌خواسته بفروشه.
من اینا رو می‌شناسم؟
اون مشتری همیشگیمونه، قبلاً واسه تو کار می‌کرد.
- برای من کار می‌کرده؟ - دو سئوک.
یه نوشیدنی خنک بیار، باشه؟
- تو... - دو سئوک.
- بله؟ - می‌تونی بری خونه.
آره دو سئوک، برو خونه دیگه.
نه، خوبه. دلم می‌خواد قیافه این آشغالا رو ببینم.
گلوم خشک شده.
- هی‌دونگ، بریم یه نوشیدنی بخوریم؟ - هان؟
- من که پایه‌م. - من نوشابه سفید می‌خورم.
نوشابه سفید باشه.
من نمی‌خورم.
بخوریم دیگه.
باشه، اینو بخور.
مرسی.
چیه؟
خوشمزه‌ست.
پس آروم‌تر بخور.
- می‌تونم خودم بخورم. - صبر کن.
فکر کنم پیداش کردم.
نوشابه سفید شما.
- مرسی. - نوشیدنی ما هم که رسید.
و برای تو...
برنامه‌ت چیه؟
دارم فکر می‌کنم.
بی‌خیال شو. پلیسا دنبالشن.
اگه اشتباهی پیش بیاد، دردسر میشه.
فعلاً باید تمرکزمون رو بذاریم رو پیدا کردن جانگ کی‌هو.
- اشتباه می‌کنم؟ - شوکا مغز ندارن.
- چی؟ - یعنی...
اولش مغز دارن.
ولی وقتی بالغ می‌شن،
یه جای امن پیدا می‌کنن و مغزشونو می‌خورن.
چقدر چندش!
سان آ،
من نمی‌خوام مثل شوکا زندگی کنم.
سانگ‌هو.
اگه قراره یکی رو انتخاب کنی، انتخاب کن. خسته‌م.
باشه.
بریم؟
کدومو انتخاب می‌کنی؟
- بله. - فکر کنم محل قاچاقو پیدا کردیم.
- سیگنال گرفتی؟ - هنوز نه.
- به اداره مبارزه با مواد مخدر گزارش بده. - چشم.
- داری میری جایی؟ - خونه‌ی چوی ده‌هون.
- واسه چی؟ - باید خودم اون اتاقو ببینم...
که پر از وسایل مین‌سونگه.
دونگ‌میونگ.
بیا بریم.
مرسی.
- دونگ‌میونگ رو سالم برسون خونه. - چشم.
بهم زنگ بزن.
کارآگاه، صبر کن.
آقای لی.
بابت اون روز، معذرت می‌خوام.
دونگ‌میونگ.
اون روز که افتادم، تقصیر تو نبود.
من فقط...
پام پیچ خورد.
برو دیگه.
تو بودی که...
به معاون مدرسه گفتی درباره‌ی دونگ‌میونگ تحقیق کنه، نه؟
- ها؟ - اوه.
مگه چیزیه که اینقدر جدی بگیری؟
چی گفتی؟
حتی مطمئن نیستم حرفاش واقعاً درست بوده باشن.
چرا اون‌هو اون روز از هتل افتاد پایین...
درست همون روزی که پول رو به دونگ‌میونگ داد؟
هی‌سئوب.
یه نفر...
- اون‌هو رو برده بود هتل. - واقعاً؟
خب این برای مدرسه‌مون خوبه.
اون مقصر...
- راننده‌ی ها مین‌سونگه. - چی؟
مطمئنی؟
خود مین‌سونگم تو ماجرا دست داشته؟
نه.
اون‌هو بخاطر اون پولی که تو هتل پیدا کرد درگیر شد.
فهمیدم.
خوشحالم اینو شنیدم.
- چرا؟ - اگه مشکلی برای مین‌سونگ پیش بیاد،
کار بنیاد ما هم به مشکل می‌خوره.
- یعنی چی؟ - پدر و مادرش دارن سرمایه‌گذاری می‌کنن.
- واسه همین خوشحالی؟ - سون‌وو.
تأسیس دانشگاه وصیت پدرزنمه.
زیاد سرسری نگیرش.
حتماً یه اشتباهی از مین‌سونگ سر زده بوده...
که فقط اون‌هو ازش خبر داشته.
(هدیه‌ی پرنده)
اوخ، چه بویی می‌ده.
مامانت الان می‌رسه. برو پایین.
تو زخمی شدی، حالت خوبه؟
آره، خوبم. چیزی نیست.
نه،
منظورم اون کسیه که باهات درگیر شده بود.
سه‌تا از دنده‌هاش رو شکستم.
پاشو دیگه.
برو توی اتاقت راحت بخواب...
نه اینجوری مچاله رو زمین.
اینجا از اتاقم راحت‌تره.
واقعاً...
از خونه‌ت...
راحت‌تر بود؟
(سوابق دانش‌آموزی)
(کو اون‌هو)
(ها مین‌سونگ)
(کلاس ۲-۲، نام: کو اون‌هو)
(امتحان میان‌ترم، ترم دوم سال دوم)
(رتبه کل: ۵۶، رتبه کلاس: ۱۹)
(ریاضی، انگلیسی، علوم)
از معلم ریاضی، معلم انگلیسی،
یا من کینه‌ای داری؟
- ببخشید؟ - پس چرا جواب سؤالای تشریحی
هیچ‌کدوم از اون سه تا درس رو ننوشتی؟
می‌دونم تو این درس‌ها قوی‌ای.
چون...
همه‌ی جوابا رو می‌دیدم.
منظورتو نمی‌فهمم.
جوابا رو می‌دیدم، حتی قبل از اینکه سؤالو بخونم.
واسه همین نتونستم چیزی بنویسم.
اینم یه جور نافرمانیه جدیدی؟
دفعه بعد این کارو نمی‌کنم.
جوابا رو دیده بود...
(نام: ها مین‌سونگ)
(رتبه کل: ۲، رتبه کلاس: ۱)
چراغ قوه روشن نبوده.
پات چی شده؟
وای، ترسوندمت انگار.
سلام کوچولو.
اشکالی نداره.
بیا بریم. همه چی خوبه.
بله.
یعنی عمداً از راه خلوت رفته بود.
باشه.
تو کی هستی؟
تو...
این خودکشی نبود.
اون کشته شده بود.
- قتل؟ - آره.
- چوی ده‌هون خودش رو نکشت. - بر چه اساسی اینو می‌گی؟
چوی دائه هون شب‌کوری داشت.
توی خونه‌اش یه تعداد غیرعادی چراغ سنسوردار داشت.
پس رفتی دنبالش و فهمیدی شب‌کوری داشته؟
شما دوتا اول اونجا بودین، چطور نفهمیدین؟
ما صبح اونجا بودیم، اگه شب بود می‌فهمیدم.
من نمی‌فهمم.
چه ربطی داره شب‌کوریش به اینکه کسی کشته‌ش باشه؟
(پرونده مرگ در هونگ‌اون‌دونگ)
چوی دائه هون نمی‌تونسته شب توی تاریکی رانندگی کنه.
مطمئنم یکی دیگه پشت فرمون بوده.
اگه اطراف روشن باشه، غیرممکن نیست.
بعد از اینکه از هتل اومد بیرون،
رفته توی تاریک‌ترین و خلوت‌ترین کوچه‌ها...
به‌جای اینکه از مسیر روشن‌تر و سریع‌تر بره...
به سمت محله‌ای که ساختمون متروکه داشت.
پس مظنون داریم یا نه؟
فعلاً شک داریم یکی از اون دوتایی که...
تو معامله غیرقانونی دست داشتن...
تو حموم هتل، همدست چوی دائه هون بوده باشه.
از اولش یه سوال برام بود...
خانم یون اینجا پیش ما چیکار می‌کنه؟
دارم با بخش جرایم سنگین یک همکاری می‌کنم.
یعنی تیمت بدون تو هم خوب کار می‌کنه؟
بله، مشکلی نداره.
همه هم‌تیمی‌هام باتجربه‌ان و خیلی کاربلدن.
- رئیس، می‌تونم بیام تو؟ - خب تو که اومدی تو.
باید می‌پرسیدی می‌تونم بیشتر بیام تو یا نه.
خانم چا،
فکر کنم وقتشه هم‌تیمی منو پس بدی.
حالا که همه اینجا هستیم، یه چیزی رو بگم.
رئیس هان، ازتون می‌خوام...
خانم یون موقتاً تا تموم شدن این پرونده بیاد تیم ما.
به‌صورت موقت.
خانم هونگ.
نمی‌تونید بدون هماهنگی قبلی همچین درخواستی بدید.
- باید بهش فکر کنم... - به‌جز کمبود نیرو، دلیل دیگه‌ای داری...
که حتماً جا یونگ رو بخوای؟
نیازی به چیز دیگه‌ای ندارم، فقط آدم بیشتر می‌خوام.
پس از یه تیم دیگه درخواست کن، من کمکی نمی‌تونم بکنم.
خانم هونگ.
خانم یون، فکر کنم داری به اشتباه نگاه می‌کنی.
نه، نمی‌خوام کمک کنم، خودم می‌خوام انجامش بدم.
ببخشید اگه بی‌ادبانه رفتار کردم.
سرتو بیار بالا.
خانم یون خودش می‌خواد مشارکت داشته باشه...
نه اینکه فقط دستورات رو انجام بده.
واسه همین بهش نیاز دارم.
- هنوز تصمیم نگرفتم، پس... - فرمان و انضباط!
می‌گم که هنوز تصمیم نگرفتم.
تمام تلاشم رو می‌کنم.
من که هنوز بهت دستوری ندادم.
- ببخشید. تمام تلاشم رو می‌کنم. - چرا هی می‌گی...
باشه، پس تمام تلاشت رو بکن.
- چیزکیکه؟ - ممنون بابت نوشیدنی‌ها.
(راننده؟ خریدار؟ چوی دائه هون، خودکشی)
(همدست؟)
(لی یونگ شیک: فروشنده کوین جونگ، ۳۰ هزار دلار، مواد مخدر)
اینجا بازرس ارشد چا یونگ جین هستم...
از بخش جرایم سنگین یکِ...
اداره پلیس کلان‌شهر سئول.
مشکلی نیست.
باید می‌اومدم پیش شما چون حتماً سرتون شلوغه.
البته من کاری نکردم که باعث بشه...
پام به بخش جرایم باز بشه،
ولی از این فرصت استفاده می‌کنم ببینم اونجا چه شکلیه.
- خیلی خوبه. - پس برای اون زمان...
بله، می‌بینمتون.
خانم چا،
لی یونگ شیک جواب تلفنش رو نمی‌ده.
- برو خونش دنبالش بگرد. - چشم.
چیکار می‌کنی؟ آماده نمی‌شی؟
منم باید بیام؟
- مگه قرار نیست با خانم چا بری؟ - خب پس باید می‌گفت:
«بیا بریم.»
- بیا بریم. - چه زود لو میره نیتش.
من نمی‌شناسمش.
جواب بده.
این دوتا رو تو هتل دیدم.
ولی این به این معنی نیست که می‌شناسمشون.
فکر کنم یه جا شنیدم که تو صنعت غذا معروفه.
تو صنعت رستوران‌داری منظورمه.
اون یکی هم قبلاً تو هتل میلنیوم کار می‌کرد.
فقط در حد سلام و علیک وقتی می‌دیدمش.
اگه تحقیق کنین متوجه می‌شین،
هیچ ارتباطی با این آدما ندارم.
فکر کنم همون‌طور که گفتی، وقتی تحقیق کنم معلوم میشه.
پس الان می‌تونم برم خونه؟
آره.
بقیه تحقیقات و دادگاه به خاطر ورود غیرقانونی و دزدی...
بدون بازداشت پیگیری می‌شه.
چجوری اومدی...
سو یون،
بذار توضیح بدم...
اون‌جوری که فکر می‌کنی نیست. سو یون،
بذار توضیح بدم.
فقط یه لحظه گوش کن.
سو یون.
- سو یون، لطفاً بیا اینجا! - ولم کن.
- بیا اینجا.
- فقط یه لحظه گوش بده! - ولم کن!
- خواهش می‌کنم فقط گوش کن! - ولم کن!
- دارم می‌گم ولم کن! - قبول دارم که اشتباه کردم!
بهتره بری.
نمی‌رم.
اگه می‌خوای برم، زنگ بزن به پلیس.
می‌خوام حسش رو بدونم...
که بخاطر تو دستگیر بشم.
قبول دارم که اشتباه کردم...
ولی راستش، همه چی تقصیر اون هوئه.
همه مردایی که بعد از مرگ پدر اون هو باهاشون بودم...
همشون آشغال بودن.
ولی بین همه‌شون،
تو بدترینشونی.
می‌خوای بهت بگم...
چرا همیشه دنبال آدمای عوضی می‌ری؟
چون طاقت نداری.
وقتی یکی حتی یه ذره ازت بهتره، اذیت می‌شی.
آدمی که حتی از پسر خودش احساس حقارت می‌کنه...
چطوری می‌تونه با یه مرد درست‌وحسابی آشنا بشه؟
واقعاً نمی‌تونه.
پسر جون،
کلاس چندمی؟
- سال دومم. - جدی؟
پس حتماً دانش‌آموزی به اسم اون‌هورو می‌شناسی.
بله.
می‌تونی یه پیغام از طرف من بهش بدی؟
- شما کی هستین؟ - من؟
من...
می‌دونی که اون جون یه نفر رو نجات داد، درسته؟
من به درخواست همون آدم اومدم اینجا.
اون می‌خواد درست‌وحسابی از اون‌هو تشکر کنه.
میشه بهش بگی با این شماره تماس بگیره؟
راستش...
- اون‌هو... - بله؟ چی شده؟
بی‌خیال. خودم پیغامو بهش می‌رسونم.
حتماً لطف کن!
آقای یون!
- رئیس یون! - سلام.
چی از اون دانش‌آموز پرسیدین؟
چیزی نبود.
- کی هو یکی از دانش‌آموزای اینجاست. - صبر کن.
- جانگ کی هو؟ - بله.
هنوز باهاش در ارتباطی؟
بله، هستم.
نمی‌خوای بیای دفترم یه چای بخوریم؟ بفرما.
بفرمایید.
عطر خوبی داره.
راستی، واقعاً هنوز با جانگ کی هو در ارتباطی؟
الان کجاست؟
نمی‌تونم بهتون بگم.
اون به یه دلیلی قایم شده.
- دلیل؟ - اونم نمی‌تونم بهت بگم.
راستی، سانگ هو هم دنبالش می‌گرده.
واقعاً؟
پس باید بدونه...
که تو هنوز با کی‌هو در ارتباطی، درسته؟
نه.
کی‌هو ازم خواهش کرد به هیچ‌کس نگم.
پس نذار سانگ هو از این موضوع خبردار شه.
اگه بفهمه، روم نمی‌شه جلوی کی‌هو ظاهر شم.
- باشه. - ولی...
پیام‌تو بهش می‌رسونم.
مرسی.
بگو هر چه زودتر باهام تماس بگیره.
- چشم، دقیقاً همینو می‌گم. - خوبه.
گفتی کی‌هو یکی از دانش‌آموزای منو می‌شناسه؟
آره، کو اون‌هو از کلاس دوم-۲.
رابطه‌شون با هم چیه؟
خب،
می‌گفت اون پسره جونشو نجات داده.
الان یادم اومد.
به‌جز شام شب قبل که از سرویس اتاق بود، چیزی نخوردم.
دو بارم به خاطر اسهال رفتم دستشویی.
ببخشید.
تصورم از هتل میلنیوم اشتباه بود.
از اون روز به بعد دیگه پامو اونجا نذاشتم.
ببخشید، یه لحظه.
چی شد؟
گوشیش زنگ می‌خوره ولی جواب نمی‌ده.
با آتشنشانی تماس بگیر و...
- تو... - کارآگاه چا اونجاست؟
- بله. - گوشی رو بده من.
رفته، خانم چا.
- یعنی چی؟ - رفتم داخل و چک کردم.
کیف پول و گوشی‌ش اونجاست، ولی خودش نیست.
- خانم چا؟ - از کجا رفتی تو؟
از پنجره. ببخشید.
تو ایستگاه حرف می‌زنیم.
رفته.
- بله، کارآگاه پارک. - کارآگاه چا.
با چند نفر از آشنام صحبت کردم،
بعد اینکه کوین جونگ پول رو تو هتل از دست داد،
لی یونگ‌سیک رو حسابی کتک زد.
آخرین بار کی لی یونگ‌سیک رو دید؟
فقط دیروز دیدتش. چرا؟
چی؟
آخرش قراره یه جنازه پیدا کنیم، نه؟
آره.
یعنی چی جنازه؟
لی یونگ‌سیک بدون کیف پول و گوشی‌ش ناپدید شده.
فکر کنم باید دست از تحقیق برداریم.
چطور می‌خوایم ولش کنیم وقتی بوی بد بلند شده؟
تو این دنیا، وقتی بری تو دل یه توده کود،
بعضی وقتا یه چیزی گندتر از خودش در میاد.
الان واقعاً لازم بود این مثال رو بزنی؟
بریم یه چیزی بخوریم. گلف بلدی؟
- یه کم. - خب، حالا که اینجایی...
دیشب کجا بودی و داشتی چی کار می‌کردی؟
- دیشب؟ - جواب نده.
فقط یه سوال کلیه.
نمی‌دونیم پشت سوالش چی بوده.
- جواب می‌دم. - نه، نباید بگی.
می‌گم.
خودم اومدم اینجا که کسی شک نکنه بهم.
ولی...
تو باید بگی چرا داری بررسی می‌کنی...
- که من دیروز چی کار کردم. - می‌گم.
از پنج عصر دیروز تا صبح امروز،
تو هتل میلنیوم بودم.
مگه نگفتی...
قبلاً دیگه نمی‌رفتی اونجا؟
دیشب اولین باری بود که بعد از اون قطع رابطه رفتم.
می‌خوای بگم دقیقاً...
چه کارایی کردم و با کی بودم؟
کجایی؟
داریم تو محله لی یونگ‌سیک اطلاعات جمع می‌کنیم.
کوین جونگ یا بهش زنگ می‌زنه یا میره خونه‌ش.
حواست بهش باشه.
دوربین‌های مداربسته اینجا تقلبین.
می‌تونی راحت این اطراف بچرخی و کسی نفهمه.
از صبح زود بدون کیف پول و گوشی زده بیرون؟
حس خوبی ندارم نسبت به این قضیه.
شاید یه گوشه تو پارک خوابش برده،
یا یه رفیق نزدیک این اطراف داره.
(کوین جونگ)
حس ششم خانم چا درست دراومد.
اون حس ششم نداشت، منتظر این لحظه بود.
باشه، فقط گوشی رو جواب بده.
الو؟
پس زنده‌ای. هی،
می‌دونی پلیسا دنبال توئن؟
آره.
دهنتو ببند.
شنیدم به همه غر زدی که...
می‌ترسی من بکشمت، واسه همین دنبال فرصت بودم.
اگه دوباره برام دردسر درست کنی، بدتر از بلایی میاد که سر پات آوردی.
کاملاً جدی‌ام.
جواب بده دیگه!
تو کی‌ای؟
- ما پلیسیم. - چی؟
تو پلیسی؟
صبر کن.
(کوین جونگ)
مشترک مورد نظر در حال حاضر خاموش است.
نگهش دار.
توی امتحان زبان انگلیسی یه سوال اشتباه بود.
طراح سوال بعداً جواب درستو اصلاح کرده،
ولی جواب مین‌سونگ همون نسخه‌ی اصلاح‌نشده بوده.
ولی از کجا مطمئن بشیم...
که سوال‌ها لو رفته بودن؟
بررسی کردم و دیدم مسئول آموزش مدرسه...
روز قبل امتحان رفته توی اتاق پرینت.
می‌خوای چیکار کنی؟
تو می‌خوای چجوری برخورد کنی؟
اگه جای من بودی،
اگه رئیس بنیاد شین‌سونگ بودی،
گزارش می‌دادی یا چشم‌پوشی می‌کردی؟
هی‌ساب.
ما باید...
کار درست رو انجام بدیم.
یعنی ممکنه کار درست هم بستگی به موقعیت داشته باشه؟
اگه جای تو بودم،
و اگه به‌جای مین‌سونگ یه نفر دیگه بود،
بازم همون تصمیمی رو می‌گرفتم که تو گرفتی.
سان‌وو.
یه خواهش دارم.
بیایم تصمیمی نگیریم که بعداً ازش پشیمون شیم...
فقط واسه اینکه خیالمون راحت شه.
کوین جونگ نه خونه‌ست، نه محل کارش.
گوشیشم خاموشه.
- الان کجایی؟ - جلوی خونه‌شیم.
فعلاً همونجا بمونید.
- لی یونگ‌سیک هنوز ناپدید شده؟ - آره.
یکی از کسایی که قبلاً...
باهاش تو پرونده فیشینگ صوتی بوده الان اینجاست.
می‌گه سه تا بچه‌ی راهنمایی رو انداخته...
به جون یه بچه دبستانی که درسش بدن.
نه با حرف، با مشت و لگد.
(اداره کودکان و نوجوانان)
این روزا با لی یونگ‌سیک در ارتباطی؟
نه.
ولی یه چیزایی راجع‌بهش شنیدم.
کتک خورده چون پول یکی رو نداده بوده.
- چیز دیگه‌ای؟ - نه، فقط همینو می‌دونم.
غیبش زده.
راجع‌به این چیزی شنیدی؟
خودم این‌قدر گرفتاری دارم که...
شنیدم یونگ‌سیک...
واسه اینکه مدام تهدیدش می‌کردن، مجبور شد وام بگیره.
حق با اون بود، ولی اگه پول رو نمی‌داد...
براش خیلی گرون تموم می‌شد.
برگردیم به داستان خودت.
واسه‌ت یه مصاحبه کاری جور کردم،
ولی نرفتی و حتی دردسر هم درست کردی.
از دبیرستان انصراف دادم و رفتم مرکز اصلاح و تربیت.
دنیا هیچ‌وقت...
به آدمی مثل من فرصت نمی‌ده. نتیجش معلومه.
آره، معلومه.
منم جای اونا بودم، بهت اعتماد نمی‌کردم.
تو هیچ‌وقت سعی نکردی اعتماد کسی رو جلب کنی.
فقط همیشه غر می‌زدی...
که چرا کسی بهت اعتماد نمی‌کنه، پس چطور می‌خواستی کمکت کنم؟
مسخره‌ست، ولی یه رؤیا پیدا کردم.
ولی تحقق پیدا نمی‌کنه.
چیه رؤیات؟
نکنه می‌خوای کارآگاه بشی؟
پلیس.
چه خجالت‌آوره.
واسه چی می‌خوای پلیس بشی؟
تو کل زندگیم،
هیچ‌وقت کسیو ندیدم که بخوام شبیهش بشم.
ولی وقتی زیاد اومدم کلانتری،
یکیو پیدا کردم که الگو شد برام.
می‌تونی پلیس بشی...
اگه از ته دل بخوای.
ولی باید این اخلاق تندتو عوض کنی.
حتماً برو کارآگاه جنایی شو.
زدن دزدها بیشتر بهت میاد تا راهنمایی کردن مردم.
واقعاً باید پلیس بشم؟
- چرا؟ - چون می‌خوام آدم بدها رو تنبیه کنم...
و مثل تو از ضعیف‌ها دفاع کنم.
من به خاطر اون پلیس نشدم.
پس چرا؟
می‌ترسیدم، ولی نمی‌تونستم فرار کنم.
واسه محافظت از خودم.
پلیس شدم تا خودمو نجات بدم.
ولی تو هم منو نجات دادی.
(به معلم راهنمای کو اون‌هو)
(جایزه حسن رفتار - کو اون‌هو)
(مادر اون‌هو)
سلام آقای لی.
اومدی.
جایزه حسن رفتار گرفتم.
اگه بهت نمی‌گفتم، نمی‌فهمیدی.
چرا اینو آوردی پیش من؟
- باید خود اون‌هو اینو بهت می‌داد. - فقط فکر کردم...
اون‌هو دلش می‌خواسته اینو نشونت بده...
چون تنها کسی که بهش گفته بود...
تو بودی.
باشه، پس خودم بهش می‌دم.
(برای شهروند در وضعیت اضطراری)
چطور مگه؟
چیزی مشکوک شده؟
می‌دونی اون کسی که اون‌هو نجاتش داد، کیه؟
نه. چرا می‌پرسی؟
اون روزی که اومد پیشم،
یونیفرم مدرسه تنش بود، ولی فکر نکنم کیفش همراش بود.
آره، کیفشو نداشت.
شاید ربطی داشته باشه...
به گم شدن کیف اون‌هو.
باید از بیمارستان در مورد کیفش بپرسم.
صبر کن.
این مرده.
من می‌شناسمش.
کیه؟
از کلیساست.
کلیسای زندگی نو؟
گفتی کی‌هو یکی از دانش‌آموزامو می‌شناسه؟
آره، کو اون‌هو از کلاس دوم-۲.
می‌گفت اون بچه جونشو نجات داده.
این ته‌هیونه.
رئیس بنیاد شین‌سونگ...
الان از بخش اون‌هو بازدید کرد.
می‌خواستم همه‌چی آروم پیش بره.
ولی...
اسمش یادم نمیاد.
چیزی که مهمه اینه که...
اون یه زمانی...
مثل برادر با سو سانگ‌وون بود.
تا وقتی زنده‌ای،
غم همیشه دنبالت خواهد بود.
هیچ دنیایی نیست که توش کسی آسیب نبینه.
واسه همین من انتخاب کردم...
طرفی رو که آسیب نبینم.
ولی نمی‌دونم...
تو اصلاً فرصت انتخاب پیدا می‌کنی یا نه.
اون‌هو.
حتماً بیدار شو.
اون‌وقت من...
برمی‌گردم پیشت.
(هیچ‌کس نمی‌دونه)