ارائه شده توسط وبسایت مووی شو .::MovieSho.Com::.
‫حقیقتش واسه این قضیه شوق دارم.
‫اونجا دوتا جایزه سلامت جهانی برده ها،
‫در زمینه های سلامت روان و تأثیر اجتماعی
‫البته ممکنه توی مورد دومی جزء اونایی که ‫شایستگی تقدیر رو داشتن، بوده باشه.
‫حقیقت اینه که این خانم داره...
‫تخفیف تپلی بهمون می ده.
‫به نظرم این که ‫بهبود حال آدما رو نسبت به سود خودش...
‫در اولویت بالاتری قرار می ده، ‫از نظر اجتماعی، حرکت خیلی رو به جلوئیه.
‫ببینین...فکر کنم چندتا از آدمایی که می رن اونجا...
‫هزاران دلار خرج می کنن.
‫♪ ما بلیط طلایی رو گرفتیم ♪
‫راستش هر چه نزدیک تر می شیم، ‫احساس سبکی بیشتری می کنم.
‫این قراره چیز خوبی باشه. ‫عزیزم، قبول داری؟
‫- آره. ‫- آره. زوئی، حالت چطور؟ زوئی!
‫بله.
‫حالت چطوره؟
‫بهتر از همیشه ام، بابا. ‫فقط مشتاقم اونجا رو ببینم.
‫قراره عالی باشه.
‫سلام بچه ها، منم، جس.
‫خب، ما داریم...
‫به یه استراحتگاه متحول کننده ‫به اسم «ترانکوالم» می ریم.
‫توی شبکه های اجتماعی نیستن، ‫اگه بودن براتون تگشون می کردم.
‫خیلی مرموزن.
‫بگذریم، قراره 10 روز...
‫مراقبه و یوگا بکنیم، غذاهای سالم بخوریم...
‫و درست و حسابی با شوهرم، وقت بگذرونیم...
‫ای بابا، بن، از عمد این کار رو کردی؟
‫بخاطر این جاده است. ‫داره ماشینم رو داغون می کنه.
‫حالا مجبورم از اول بگیرم.
‫- مجبور نیستی. ‫- چرا، هستم.
‫ببین، اگه از من بپرسی، ‫حس می کنم داریم...
‫این قضیه بهبود خودمون رو ‫یکم زیادی جدی می گیریم.
‫نپرسیدم، ولی منظورت چیه؟
‫- منظورم اینه... ‫- یا خدا!
‫ببین، اگه مدام بهتر بشیم، ‫به مرور عالی می شیم،
‫درسته؟ بعدش چی؟
‫شاید یه عوضی عالی بشی.
‫نمی خوام عوضی بازی دربیارم.
‫فقط نمی فهمم چرا ‫دارم می رم اونجا.
‫بنجامین، واسه این می ریم اونجا که مشکل داریم...
‫توی رابطه امون.
‫ارزش این باید ‫از ماشین کوفتیت برات بیشتر باشه.
‫باید یه کار درست و حسابی ای در این مورد بکنیم.
‫آره، این قطعا کار درست و حسابی ایه.
‫اگه سوسپانسیونم به فنا بره...
‫♪ بله، امروز روز خوبی برای آواز خواندنه... ♪
‫♪ و روز خوبی برای زندگی کردنه ♪
‫♪ بله، روز خوبیه. ♪ ‫♪ چطور ممکنه مشکلی پیش بیاد؟ ♪
‫♪ روز خوبیه ♪
‫♪ از صبح تا شب ♪
‫بهبودی، آماده باش که دارم میام. فرانسیس شماره دو.
‫آماده شو.
‫آره، آماده شو.
‫♪ و هیچی برای از دست دادن نداریم... ♪
‫♪ از صبح تا شب، روز خوبیه ♪
‫کثافت. حتی زنگ هم نمی زنی، آره؟
‫چرا؟ چون زیادی مودبانه است؟
‫آها. اوه.
‫الو؟
‫سلام. خب، به آرامش روحی رسیدی؟
‫هنوز تا آرامش بی پایان فاصله زیادی دارم.
‫باشه. خب عزیزم، ‫باید واقعا به این موسسه فرصت بدی.
‫واقعا دارم بهش فرصت...
‫به معنای واقعی کلمه دارم می رم اونجا.
‫این یعنی دارم بهش فرصت می دم دیگه.
‫و اصلا هم به اون فکر نکن.
‫آدم عوضی ایه.
‫به اون فکر نمی کردم. ‫اگه می تونستم یه کاری کنم که دوستام...
‫دیگه بحث اون رو پیش نکشن، عالی می شد.
‫می دونی چطوری می تونم این کار رو بکنم؟
‫مدیر برنامه هات بهت خبر داده؟
‫نخیر، ولی الان ‫هم بحث اون رو پیش کشیدی،
‫هم بحث کار رو، ‫چیز دیگه ای...
‫- هم هست که بخوای بهش اشاره کنی؟ ‫- فقط این که خیلی دوستت دارم.
‫این کتاب جدید فوق العاده است. تو فوق العاده ای، ‫(به کابریلوی کالیفرنیا خوش اومدین)
‫و قراره 10 روز عالی ‫توی ترانکوالم داشته باشی.
‫بله. می دونم. خودم هم همچین حسی دارم.
‫آدم کاملا جدیدی می شم.
‫مطمئنم همه از اون بیشتر خوششون میاد.
‫خب، من از همین یکی خوشم میاد.
‫ممنون. ارین، مدیر برنامه امه.
‫بعدا بهت زنگ می زنم. ‫دوستت دارم.
‫بهم زنگ بزنی ها! ‫دوستت دارم!
‫- سلام. ‫- فرانسیس؟
‫خب، چه خبر از صنعت کتاب؟
‫وای! چقدر...
‫صدات چقدر بانشاطه.
‫تو راه اون استراحتگاه سلامت محورم ‫که قضیه اش رو بهت گفته بودم.
‫فقط دارم سعی می کنم ‫خودم رو توی حالت ذهنی مثبتی قرار بدم.
‫آره، خب اونایی که توی اون کلبه مرده بودن...
‫رو یادته؟
‫فکر می کردن دارن به آگاهی می رسن...
‫در حالی که در حقیقت داشتن می سوختن.
‫این اصلا اونطوری نیست. ‫اینجا فوق العاده به نظر میاد.
‫فقط دارم می رم ‫تا حالم یه مقدار بهتر شه.
‫یه ماساژی، چیزی. ‫از اینجور مسائل.
‫عالیه، خب...
‫فرانی، خبر خوبی برات ندارم.
‫این یعنی چی؟
‫به نظر من اون کتاب زیباست...
‫جدی می گم.
‫یه دقیقه وایسا...منظورت...
‫منظورت اینه که... ‫اونا کتاب رو نمی خوان؟
‫فرانی، راه آسونی برای گفتن این حرف وجود نداره...
‫واسه همین اصل قضیه رو بهت می گم.
‫اونا می خوان ‫بقیه طول قراردادت رو بخرن.
‫فرانی، متاسفم،
‫مخصوصا بعد از همه قضایایی...
‫که بخاطر اون دزد پیش اومدن.
‫واقعا دلم برات می سوزه.
‫نمی خوام با تو در این مورد صحبت کنم.
‫دیگه بسه.
‫دیگه نمی تونم. این آخر کاره.
‫دیگه برای هیچکس مهم نیستم!
‫مهم نیستم!
‫تو دیگه برای هیچکس مهم نیستی!
‫خدایا.
‫سلام؟
‫حالتون خوبه؟
‫خانم، به کمک نیاز دارین؟
‫نه. من...من...خوبم. خوبم.
‫خوب به نظر نمیاین.
‫خب، یه لحظه ‫واسه خودم بی صدا ناامید شدم دیگه.
‫باشه. خب، اون به نظرتون یعنی بی صدا؟
‫چون انگار...
‫داشتین مثل یه بنشی جیغ می کشیدین.
‫برای همین هم زدم کنار.
‫- خب ببخشید. معذرت می خوام. ‫- مسئله ای نیست.
‫فکر می کردم وسط ناکجام ‫و کاملا تنهام.
‫- مشخصا اینطور نیست. ‫- بیمارین؟
‫- ببخشید؟ ‫- به نظر میاد...
‫دچار یه جور فروپاشی روانی شدین.
‫قضاوت نمی کنم ها، خودم...
‫توی خانواده خودم ‫هم کسانی هستن که بیماری روانی داشته باشن.
‫جدی؟ من حالم خوبه، ممنون.
‫این که با تمام وجود جیغ بکشین...
‫«دیگه برای هیچکس مهم نیستی»...
‫عادی نیست، می دونین؟
‫می دونی قضیه چیه؟
‫گر گرفته بودم.
‫اوه.
‫پس مشکلی ندارم. خیلی ممنون.
‫مکمل مصرف می کنین؟
‫ببخشید. چ...
‫پروجس...پروجسترون؟ پروجسترون.
‫- شنیده ام که اون مفیده. ‫- الان واقعا داریم در این مورد صحبت می کنیم؟
‫- خانم، اون چه لحنیه؟ ‫- لحن خاصی نیست.
‫فقط عادت ندارم که ‫آدمایی که اصلا نمی شناسم کی ان...
‫برام روش درمان جایگزینی هورمون تجویز کنن...
‫- اون هم کنار جاده! ‫- ببخشید.
‫فهمیدم، ‫زندگی غم انگیزی دارین.
‫روز خوش.
‫- صبح بخیر. ‫- سلام.
‫خیله خب.
‫می بینم که داری به ترانکوالم می ری.
‫چرا این رو می گی؟
‫داری همه خوردنی های ممنوعه رو ‫واسه خودت جمع می کنی.
‫من هم دارم می رم اونجا.
‫عالیه.
‫با این چیزا، اگه بذارن از ‫در ورودی رد بشی،
‫شانس آوردی.
‫(- دلم برات تنگ شده. ‫- تو یه خودشیفته ای، لامصب)
‫اون رو هم ازت می گیرن.
‫اجازه نمی دن...
‫- ببخشید؟ ‫- ...توی ترانکوالم با خودتون گوشی ببرین.
‫در مورد اونجا چی شنیدی؟
‫چیز زیادی نشنیده ام. ‫مهموناشون بعد از خروج از اونجا...
‫تغییر می کنن.
‫پس حتما یه کاری باهاشون می کنه.
‫اون رو دیدی؟ ‫همون زنی که اونجا رو اداره می کنه رو می گم.
‫نه، نه، ولی...
‫با توجه به چیزایی که شنیده ام، ‫دوست دارم ببینمش.
‫گویا آدما رو ‫به کل عوض می کنه.
‫من که برای همین دارم می رم. ‫تا متحول بشم.
‫موفق باشین.
‫سلام.
‫بخاطر بازاره.
‫ژانر عاشقانه بدتر از بقیه ضربه خورده. ‫تا ابد اینطور نمی مونه.
‫مارتی، این تنش برای کمرم خوب نیست.
‫فرانی، بیخیال، بس کن.
‫انرژیت رو حروم این مزخرفات نکن.
‫فقط سعی کن فراموشش کنی. ‫خوش بگذره.
‫چون چشم قهرمانم رو توصیف کردم...
‫دشمن شماره یک فمینیسمم؟
‫اوه.
‫ناماسته. به ترانکوالم خوش اومدین.
‫واسه شنیدن حرفات خیلی هیجان زده ام.
‫یه لحظه اجازه بده. فقط یه لحظه.
‫اونا گفتن که باید جین رو می کشتم.
‫آخه کی شخصیت اصلیش رو می کشه؟ کی؟
‫شما حتما فرانسیس هستین؟ بفرمایین.
‫یه سفر تموم ‫و یکی دیگه شروع می شه.
‫چطور می تونن بگن از زَنا متنفرم؟
‫ببین. هنوز خیلی دیر نشده ‫که بیخیال این قضیه بشیم.
‫بن، خواهش می کنم، ما که دیگه اومدیم.
‫حس می کنم خودمون می تونیم ‫روی این قضیه کار کنیم.
‫روش کار کرده ایم.
‫مشخصا الان وضع رابطه امون خوب نیست...
‫و یا سعی می کنیم درستش کنیم...
‫یا نمی کنیم.
‫پسر، چه مرگته؟
‫مشکلی ندارم.
‫فقط می خوام یکم بری جلوتر ‫تا بتونم بیام داخل.
‫یعنی می خوای باز هم همینطوری بوق بزنی؟
‫چطوری؟ بوقه دیگه،
‫ساز که نیست.
‫فقط یکم برو جلوتر.
‫می بینی؟ فقط یه نت داره.
‫ناماسته! به ترانکوالم خوش اومدین.
‫یا خدا، پوستت فوق العاده است.
‫- بن، پوستش رو ببین! ‫- من لولوئم،
‫یکی از مشاورای اینجام.
‫- پوستت باحاله. ‫- سلام.
‫آماده دیدن موسسه هستین؟
‫- بله. ‫- گمونم.
‫عالیه!
‫اون رو باید به زودی ازتون بگیریم.
‫- ای داد. ‫- چی؟
‫سخته، ولی کاملا ارزشش رو داره.
‫ولی من، منظورتون کل مدتیه که اینجاییم؟
‫ولی این گوشیمه.
‫- آهای؟ ‫- می شه...می شه...
‫اون رو بندازیم بیرون؟ می شه اخراجش کنیم؟
‫می دونی چی می گن؟
‫من دقیقا می دونم چی می گن...
‫چون الان خیلی مده...
‫که آدم شخصیتاش رو بکشه. ‫خب، اونا بچه های منن.
‫خب؟ ببخشید که بچه کش نیستم.
‫من شخصیتام رو حتی زخمی هم نمی کنم.
‫توصیه می کنم بعد از گرفتن اتاقتون...
‫به حمام جنگلی برین ‫تا سطح کورتیزولتون بیاد پایین.
‫وای. چه خوب به نظر میاد.
‫درختستان ما برنده چندین جایزه شده.
‫و ببین چی می گم، کسی...
‫کسی تا حالا بهم نگفته بود که خطرناکم.
‫من اصلا چطور می تونم خطرناک باشم؟
‫وایسا...یعنی...من...
‫- نه. ‫- ببخشید.
‫نه، من معذرت می خوام. ‫من معذرت می خوام. مسئله ای نیست.
‫- ببخشید. ‫- من کارملم.
‫- آره. این... ‫- نه، می فهمم. می فهمم.
‫من هم الان داشتم با بچه هام حرف می زدم.
‫- دلم خیلی براشون تنگ شده. ‫- آره. نه.
‫- این بلائه. این... ‫- این که...نه، فرق...
‫من که...تماس کاریه.
‫من شاغلم.
‫- واسه همین بچه ندارم... ‫- خب، من...
‫منظورم این نیست...نمی خوام...
‫- باشه. ‫- ...شما رو زیر سوال ببرم...
‫- فقط...باید... ‫- نه. نه، نه.
‫- ...صحبت کنم. ‫- باشه.
‫کارتون به نظرم ارزشمنده. من...ای خدا.
‫می فهمم...نه، من...می فهمم.
‫کارمل. مشکلی پیش نمیاد. قول می دم.
‫اونا اونجا نیستن.
‫اینجان.
‫و اینجا.
‫خیلی خوشگلی.
‫می شه یه سوالی بپرسم؟ ‫اینجا همه خوشگلن؟
‫اتفاقا، بله.
‫- وای. ‫- کارمل، از جمله خودت.
‫- ممنون. ‫- خواهش می کنم.
‫- چیزی نیست. خب؟ ‫- نه.
‫فقط باید یه چیزی رو دربیارم.
‫- باشه. نه... ‫- باید یه چیزی رو دربیارم.
‫- فرانسیس. فرانسیس. فرانسیس. ‫- و بعدش...فقط باید...
‫فرانسیس.
‫تصور کن که نیاز نداری این کار رو بکنی، چون نداری.
‫واقعا...نیاز نداری این کار رو بکنی.
‫خیله خب. قضیه از این قراره، ‫یه مسئله ای پیش اومده.
‫- واسه همین باید برم. ‫- همیشه یه مسئله ای پیش میاد.
‫ولی الان اینجایی.
‫فرانسیس، اینجا باش.
‫- کارت رو خیلی خوب بلدی ها. ‫- لطفا اینجا رو امضا کنین.
‫سلام. ببخشید بهتون خوردم. من فرانسیس ولتی ام.
‫- منظوری نداشتم. ‫- نه، نه. من...نه. نه، فرانسیس.
‫ببخشید، فران...فران...فرانسیس ولتی،
‫همون نویسنده معروف؟
‫خب بستگی داره از کی بپرسی.
‫خب از خودم بپرس. ‫من همه آثارتون رو خونده ام.
‫- من یه... ‫- به نظرم دیگه بریم.
‫به زودی می بینمت...یا دیگه هیچوقت نمی بینمت.
‫پرحرفه. خیلی پرحرفه.
‫بفرمایین. این استخرمونه.
‫- چه خوبه. ‫- و...
‫ای خدا. تو؟
‫لعنتی.
‫- شما باید تونی باشین. ‫- آره.
‫باید برم دستشویی.
‫مشاور بهبودی شخصیتون به زودی بر می گرده...
‫- تا کمکتون کنه. ‫- عالیه.
‫محض خالی نبودن عریضه، ‫من زندگی غم انگیزی ندارم.
‫من نمی خوام...
‫یعنی سوابق مشتری هاتون رو بررسی نمی کنین؟
‫اون شبیه خلافکاراست. ‫به نظرم یه مشکلی داره.
‫کاملا درک می کنم...
‫که چرا می خوان از خیر گوشیم بگذرم.
‫- پس مشکلی نیست دیگه. ‫- فقط دارم به طور منطقی فکر می کنم.
‫اگه مسئله اضطراری پیش بیاد، چی؟
‫اگه قاتل یا خرس بیاد چی؟
‫خیله خب، منطقی جواب بده، ‫اگه خرس یا قاتل بیاد اینجا...
‫چیکار می کنی؟
‫صبحونه، ساعت هفت صبح. ‫ناهار، ظهر. شام، ساعت هفت و نیم شب.
‫و همه مهمونامون دور هم غذا می خورن.
‫چندتا مهمون دارین؟
‫در مجموع، نه تا. ‫فضای اینجا خیلی صمیمانه است.
‫خیلی عالی به نظر میاد. ‫از همین الان حالم بهتر شده...
‫جدی می گم. ‫عالی نیست؟
‫- آره. ‫- این هم استخر آب گرممونه.
‫وای.
‫فوق العاده است.
‫آهای! من ناپلئونم.
‫- من هم چنگیز خان...پتونم؟
‫منظورت رو گرفتم. ‫نه، اسم من...
‫- ناپلئون مارکونیه. ‫- اوه، من هم فرانسیسم.
‫فکر می کردم داریم ‫از اصطلاحات نظامی استفاده می کنیم.
‫فکر کنم راهنمام رو گم کردم.
‫آره، خیلی خوشوقتم. ‫شما بابت دوره استراحت 10 روزه...
‫اومدین؟ این که به نسخه شماره دوی خودتون تبدیل شین؟
‫- قطعا همینطوره. ‫- اینجایین.
‫یه لحظه فکر کردم فرار کردین.
‫این چیه؟
‫مخصوصا برای تامین نیازهای سوخت و سازی شما درست شده...
‫پس لطفا به بقیه ندینش.
‫با دخترای زیبام آشنا شین.
‫همسرم، هدر. دخترم، زوئی.
‫- سلام. ‫- خوشوقتم.
‫همچنین. شما چرا اومدین اینجا؟
‫چون باید بگم...که خیلی بی نقصین.
‫این چه حرفیه؟
‫داشتم ازتون تعریف می کردم. ‫ببخشید اگه...
‫فکر کنم ما بهتره بریم یه سری به چشمه های آب گرم ‫بزنیم، شاید یه تنی هم به آب بزنیم...
‫یه چند دور توی استخر بزنیم، ‫شاید حتی به استخر مقدس هم بریم.
‫چشمه های آب گرم رو نشونتون بدم؟
‫- ممنون می شم. فرانسیس، تا بعد. ‫- تا بعد.
‫بیاین خانما. ‫سریعتر بیاین تا زودتر به خوشبختی برسیم.
‫خوشحال شدم دیدمتون.
‫هدر زن عوضی ایه.
‫خیله خب. اتاق شما از این سمته.
‫وای. دستگاه ام آر ای دارین؟
‫آره. اینجا توی ترانکوالم همه جور اسباب بازی داریم.
‫قیمت دستگاه ام آر ای چقدره؟
‫متاسفانه نمی دونم.
‫شنیده ام کل بودجه اینجا رو...
‫بیل گیتس تامین کرده، ‫یا حداقل سرمایه اولیه...
‫زیادی اهدا کرده. درسته؟
‫من نمی دونم.
‫خیلی چیزا رو نمی دونی ها.
‫این چیه؟
‫بیانیه رفع مسئولیتمونه.
‫کسی هست که ‫این همه راه تا اینجا بیاد و امضاش نکنه؟
‫اگه شما امضا نکنین، ‫می شین اولین نفر.
‫«مشتری ها اجازه ندارن ‫توی شبکه های اجتماعی از ترانکوالم...
‫چیزی بذارن.»
‫پس...
‫- چطور افراد جدید جذب می کنین؟ ‫- تبلیغ سینه به سینه.
‫- چه لبخند قشنگی. ‫- من دوست دارم فکر کنم اینطوریه.
‫اون چیه؟
‫خونگیری. روال عادی کاره.
‫روال عادی؟ من که اطلاعات پرونده...
‫پزشکیم رو وارد کرده بودم،
‫که به نظرم یکم عجیب بود...
‫ما هر چند روز یه بار ‫از مهمونامون خون می گیریم.
‫این توی سندی که ‫همین الان امضا کردین، نوشته شده بود.
‫این یکی از اطلاعاتیه که ‫باهاشون سفرتون رو شخصی سازی می کنیم.
‫باشه. مشکلی نیست.
‫کدوم دست؟
‫اصلا درد نمی گیره.
‫تو شجاعی. تو قوی ای.
‫دوباره نو خواهی شد.
‫به کسی که برای تبدیل شدن بهش اومدی اینجا، ‫تبدیل خواهی شد.
‫بله.
‫کارمل، خودت رو جمع و جور کن.
‫از این سمت.
‫اوه...
‫وای.
‫این...
‫این بهشته.
‫به ترانکوالم خوش اومدی.
‫فرانسیس، این تازه شروع سفر بهبودیته.
‫من اخیرا حالم خوب نبوده.
‫بله، می دونم.
‫این قراره فوق العاده باشه.
‫مطمئنم.
‫باید فوق العاده باشه.
‫خدایا...
‫تو چطور اومدی تو؟
‫از در اومدم.
‫من ماشائم.
‫شما اونی.
‫فرانسیس، چرا گریه می کنی؟
‫می دونی دیگه. فقط بخاطر این که...
‫«دوران کاریم تموم شده»،
‫یکم هم بخاطر پیری، ‫یکم هم رابطه عاشقانه بد...
‫و در نهایت هم ‫احساس شرم فلج کننده.
‫حالت رو خوب می کنیم.
‫می دونی، نزدیک بود نیام.
‫وقتی که به اینجا رسیدم هم...
‫واقعا به فکر رفتن افتادم.
‫همه اینایی که اینجان، ‫نزدیک بود نیان.
‫حس می کنن اینجا اومدن ‫به شهامت نیاز داره.
‫و بعضی وقتا...
‫هم ناخوشایند می شه.
‫یه چیز دیگه هم بهت می گم.
‫آدمایی که میان اینجا، اکثرشون...
‫سطح زندگی قابل قبولی دارن. ‫حتی می شه گفت زندگی های راحتی دارن.
‫میان اینجا تا رنج بکشن.
‫من نمی خوام رنج بکشم.
‫تو همین الان هم داری رنج می کشی.
‫نه. یعنی چی؟ باشه، حله.
‫چیه؟
‫هیچی.
‫چرا زوئی توی یه اتاق دیگه است؟
‫عزیزم، چون اتاقا دونفره ان.
‫اون خیلی دوست داره ‫تنهایی اتاق داشته باشه، شوخیت گرفته؟
‫خودش این رو بهت گفته؟
‫خب، کدوم جوون 20 ساله ای هست که نخواد...
‫- از پدر و مادرش دور شه؟ ‫- شاید بچه 20 ساله...
‫ما.
‫شاید بخواد این...یه آخر هفته رو با ما باشه.
‫عزیزم، نفس بکش. تحمل کن. آره.
‫با خودم فکر کردم که قبل از...
‫جلسه تعیین، به استخر آب گرم برم. میای؟
‫عزیزم، تو برو. ‫فکر کنم برم بدوئم.
‫نه، هنوز ندیدمش.
‫جلسه رسمی تعیین امروز عصره.
‫ولی از الان مشخصه...
‫که اوضاع اینجا خیلی ناجوره.
‫فردا دوباره بهت زنگ می زنم.
‫- الو؟ ‫- سلام.
‫لارس؟
‫- صدام به همین زودی یادت رفته؟ ‫- کجایی؟
‫اینجا یه جور استخر آب گرم عجیب و غریبه.
‫دوباره؟
‫ایول.
‫- بخاطر کارم اومده ام. ‫- باشه، حله.
‫قراره یه 10 روز در دسترس نباشم...
‫می خواستم بدونی. محض این که...
‫- نمی دونم... ‫- لارس، دیگه به من ربطی نداره...
‫که تو کجا می ری...
‫و کجا نمی ری. درسته؟
‫خیله خب.
‫- خب... ‫- از 10 روزت لذت ببر.
‫ری.
‫اینجا کلی قانون داره،
‫فکر می کردم فالگوش وایسادن هم ‫جزئشون باشه.
‫وایسا، چرا هنوز گوشی داری؟
‫- گوشی ندارم. ‫- باشه، باشه.
‫فقط یه...
‫فقط یه ساعت و یه هندزفری و...
‫زوئی مارکونی ‫توی ترانکوالم چیکار می کنه؟
‫با پدر...پدر و مادرم اومده ام.
‫آره، لارس لی اینجا چیکار می کنه؟
‫چرا فکر می کنی اینجا ناجوره؟
‫خب، همه اشون ناجورن، نه؟
‫«استراحتگاه های بهبودی سلامتی»،
‫فقط یه ساختار دیگه ‫که برای جدا کردن آدمای پولدار...
‫از پولشون ساخته شده.
‫در این حین یه کاری می کنه ‫که نسبت به خودشون، احساس خوبی پیدا کنن.
‫خیلی مسخره است.
‫با این حال شما اومدی اینجا ‫و داری پول خرج می کنی.
‫نسبت به خودت احساس خوبی پیدا می کنی.
‫وای. من و تو واقعا می تونیم ‫با هم دوست بشیم.
‫و ری...چه حسی به این دوستی داره؟
‫سلام عزیزم. سلام. باز هم منم.
‫زنگ زده ام تا یه پیغام دیگه بذارم.
‫ببین، قراره یه چند روزی در دسترس نباشم.
‫به یه استراحتگاه بهبود سلامتی اومده ام.
‫بگذریم، ‫قراره در دسترس نباشم.
‫نه این که برات مهم باشه ها.
‫ببخشید...
‫دوستت دارم. می دونی، من...
‫آره، دوستت دارم. باشه.
‫تونی. باید گوشیت رو ازت بگیرم.
‫باشه، فقط داشتم ‫برای دخترم پیغام می ذاشتم.
‫حله. ولی ما قوانینی داریم، واسه همین...
‫- می شه لطفا گوشیت رو بدی؟ ‫- باشه، ببین.
‫فکر نمی کنم جام اینجا باشه.
‫این قضیه کلا یه جورایی تصادفی بود.
‫روز خیلی بدی رو می گذروندم...
‫و استخر آب گرم رو توی گوگل جستجو کردم، ‫بعدش هم واسه این که یکم توی وقتم صرفه جویی کنم...
‫گرون ترین رو زدم ‫و هتل شما برام اومد...
‫ولی الان که اینجام...
‫حقیقتش ما اینجا به لغت «تصادفی» اعتقادی نداریم.
‫لطفا گوشیت رو بده.
‫ممنون، تونی.
‫شوخیت گرفته؟
‫فقط یه نخه. ‫این یه سنته، قبل از هر جلسه، یه نخ می کشم.
‫ولی جدی، ‫الان توی یه استراحتگاه مخصوص سلامتی هستیم.
‫یه نخ سیگار که من رو نمی کشه.
‫و اگه کمکم می کنه بهتر با شرایط کنار بیام، ‫برای مهمونا هم بهتره، درسته؟
‫یه حسی بهم می گه که این گروه...
‫چیه؟ این گروه چه اشه؟
‫حس می کنم...یکم پرتنشن، موافقی؟
‫آدم مشکل دار بینشون زیاده.
‫ماشا می دونه داره چیکار می کنه.
‫منظورت چیه که ‫به سلیقه خودش، سازماندهی می کنه؟
‫شایعه شده که ‫مهموناش رو با هم آشنا و قاتی می کنه.
‫مثل ترشی.
‫نمی دونم من چطور صلاحیت پیدا کرده ام که ‫بین مهموناش باشم.
‫خب، گمونم ‫خیلی درب و داغونی.
‫ما هم یه عوضی ایم مثل بقیه عوضیا.
‫سلام مجدد.
‫سلام.
‫- حالت بهتره؟ ‫- بله، ممنون.
‫خوشحالم که این رو می شنوم.
‫من هم خیلی خوشحالم که ‫می تونم این رو بهت بگم.
‫امیدوار زندگی خیلی خوبی داشته باشی.
‫همچنین.
‫من باعث می شم مردم اون روشون رو نشون بدن. ‫این یه استعداد خدادادیه.
‫- ناماسته. ‫- اونا کجان؟
‫کسی می دونه؟
‫یا قراره خودمون تعیین کنیم ‫که چیکار می خوایم بکنیم؟
‫به نظرم عمدا تنهامون گذاشته ان.
‫چرا؟
‫مثل سریال نظم و قانون، ‫اونا همیشه اولش مظنونا...
‫رو توی یه اتاق تنها می ذارن ‫تا نرمشون کنن.
‫- وایسا. پس شما دیدینش؟ ‫- آره. دیدمش.
‫و هیچ نشونه ای از این که ‫باید چه انتظاری داشته باشیم، بهتون داد؟
‫رنج.
‫آستانه تحمل دردم خیلی پایینه.
‫دیگه چی گفت؟
‫حقیقتش اصلش همین بود.
‫جدی می گم، فقط این که ‫همه امون اومدیم اینجا تا رنج بکشیم.
‫و حس می کنم ‫قصد داره پای این حرفش بمونه.
‫حالا وایسین تا ببینینش. مثل یه جور...
‫تک شاخ جادویی ‫از آثار بلوک شرق می مونه.
‫- متوجه منظورم شدین؟ ‫- ناماسته.
‫به خانه ترانکوالم خوش اومدین.
‫شما در حال حاضر ‫در دامنه یه کوه هستین.
‫و به نظر میاد ‫که با قله اش فاصله خیلی زیادی دارین و غیر ممکنه که بهش برسین...
‫و من هم قراره کمکتون کنم ‫به اون قله برسین.
‫10 روز دیگه ‫که اینجا رو ترک کنین...
‫با آدمی که الان هستین، ‫فرق زیادی خواهید داشت.
‫بعد از ترک خانه ترانکوالم، ‫احساس شادی،
‫سلامتی،
‫سبک بالی...
‫و آزادی بیشتری خواهید کرد.
‫و در آخرین روز اقامتتون، ‫میاین پیش من...
‫و بهم می گین که «بله، ماشا. ماشا.
‫حق با تو بود! ‫من فرق کرده ام.
‫دیگه اونی که ‫قبلا بودم، نیستم.
‫من بهبود پیدا کرده ام.
‫آزاد شده ام.
‫از بند عادات...
‫و مواد شیمیایی و مسموم منفی و افکاری که...
‫جلوی پیشرفتم رو می گرفتن، آزاد شده ام. ‫ذهن و جسمم پاک و بی آلایشن.
‫و تغییراتی کردم ‫که اصلا تصورش رو نمی کردم.»
‫شما چمدونای ما رو گشتی؟
‫چون حس می کنم ‫یه چندتا از وسایلام نیستن.
‫بله. شکلات و نوشیدنیتون نیستن. ‫فرانسیس هم همینطور.
‫خب. جفتشون آنتی اکسیدان دارن...
‫واسه همین...
‫آره، چندتا از ‫وسایل من هم نیستن.
‫شما حق نداری ‫آت و آشغالای ما رو بدزدی.
‫ولی تونی، تو الان مال منی. ‫دلت می خواد که مال من باشی.
‫بگو ببینم...حس می کنی ‫هیچکدوم از این قضایا تصادفی ان؟
‫اوه.
‫چی شده؟
‫خیلی خوشحالم.
‫شما دقیقا همون چیزی هستین ‫که امیدوار بودم باشین.
‫ببخشید. ولی...
‫شما می خوای ما خودمون...
‫رو همینطوری به دستت بسپاریم...ولی ما...
‫هیچی از شما نمی دونیم. ‫منظورم اینه که، قصیه شما چیه؟
‫قصیه من اینه که مردم.
‫از روسیه اومدم اینجا و کار کردم.
‫و کار کردم و کار کردم و کار کردم.
‫مصرف کردم.
‫ترقی کردم. کار کردم.
‫و بعدش...
‫بهم شلیک کردن و من رو کشتن!
‫توی یه پارکینگ.
‫از نظر بالینی، مرده بودم.
‫و اون مرد، من رو به زندگی برگردوند.
‫سینه ام رو پاره کرد، ‫دستش رو برد داخل.
‫همونطور که ‫من به داخل وجود همه اتون رخنه خواهم کرد!
‫مجازا.
‫همه اتون اومدین اینجا که بمیرین.
‫و من شما رو ‫به زندگی بر می گردونم.
‫می شه توی مرگ، تولد وجود داشته باشه.
‫اتفاقات غم انگیز...
‫می تونن نعمت باشن.
‫من این رو می دونم، ‫من مدیر عامل یه شرکت بودم...
‫و بعدش، بوم!
‫یه دختر بچه شده بودم.
‫و دوچرخه سواری می کردم.
‫دوباره با خوشی...
‫- و معصومیت، ارتباط برقرار می کردم. ‫- ببخشید!
‫این حرفا مناسب نیستن.
‫من تعیین می کنم که ‫چی مناسبه.
‫شما داستان ما رو می دونی.
‫مرگ، داستان شما نخواهد بود.
‫- زوئی. ‫- ببخشید.
‫عزیزم.
‫- چیزیش نیست. ‫- نه، اینطور نیست.
‫مشکلت چیه؟
‫هدر، لطفا بیا وسط.
‫بیا وسط.
‫ترجیح می دم ‫حال جمع رو خراب نکنی.
‫ترجیح می دی حال جمع رو خراب نکنم؟
‫ترجیح می دم حال جمع رو خراب نکنی.
‫ما برای استراحت به اینجا اومدیم.
‫برای فرار.
‫هیچکدومتون استراحت نمی کنین. ‫فرار نمی کنین.
‫می دونی ما چرا اومدیم اینجا.
‫واقعا می خوای ‫اینطوری سر به سرمون بذاری؟
‫می دونم ناراحتی.
‫اینجا ترانکوالمه.
‫می خوام سر به سر همه اتون بذارم.
‫بخشی از روند بهبودی، ‫پیدا کردن زخمه.
‫برای همین ما رو انتخاب کردی. درسته؟
‫این گروه...خیلی حساسه.
‫این چه کاریه؟ ‫کی رو داری گیر میاری؟
‫من به مایه خنده بقیه تبدیل شده ام.
‫بگو ببینم، ‫چرا دیگه عاشقت نیست؟
‫نمی دونم.
‫با این که می تونم خشونت به خرج بدم، نمی دم.
‫بزرگترین تهدید نسبت به سیاره، ‫جمعیت بیش از حده...
‫اونوقت این لامصبا همینطور بچه می زائن.
‫واقعا جای تعجب داره ‫که هنوز مجردی.
‫اصلا نباید می اومدم اینجا.
‫من نگرانتم.
‫نیازی نیست نگرانم باشی.
‫نیازی نیست...
‫خودم می خوام.
‫به دروغایی که گفتیم، فکر کنین.
‫به آدمایی که بهشون آسیب زدیم.
‫خودت چی می خوای؟
‫فقط می خوام پسرم برگرده.
‫این کارته، درسته؟
‫ملت رو راضی می کنی که ‫در مورد بدبختیاشون حرف بزنن و بعدش از همون حرفا علیه اشون استفاده می کنی.
‫اونا به زانو دراومده ان. دارن التماس می کنن...
‫بیاین دستورالعمل رو اجرا کنیم.
‫دارن شکوفه می کنن.
‫این چند وقته ‫حالم خوش نبوده.
‫نمی دونم لارس کیه، ‫ولی صرفا یه مهمون نیست.
‫به نظر میاد که ‫شاید حالش داره بدتر می شه.
‫جای ترسی وجود نداره.
‫همه امون اینجا می میریم.
‫ماشا دیوونه است ‫یا واقعا اینکاره است؟
ارائه شده توسط وبسایت مووی شو .::MovieSho.Com::.