‫«ترجمه از رضا فتحی»
‫چرا چاه‌هاتون خشک می‌شن؟
‫و همه‌ی محصولاتتون از بین می‌رن؟
‫چرا بچه‌هاتون گرسنگی می‌کشن؟
‫چون خدا خشمگین شده!
‫به‌خاطر غرور ما خشمگین شده!
‫پس حالا باید کفاره بدیم!
‫همین حالا کفاره بدیم!
‫خدا این خشکسالی رو ‫برای مجازات ما فرستاده.
‫باید تسلیم خدا بشیم.
‫و تو، مرد خوب،
‫چی به خدا تقدیم می‌کنی ‫تا بارون رو برگردونه؟
‫خواهش می‌کنم، من باید شکم خانواده‌م رو سیر کنم.
‫من فقیرم. هیچی برام نمونده.
‫پس پسرت رو تقدیم کن.
‫- نه! ‫- نه. پسرم نه، خواهش می‌کنم.
‫پس باید کفاره بدی.
‫قاپ‌ها رو بنداز.
‫سه سیاه!
‫خداوند حرفش رو زد.
‫گوش‌هات رو می‌دی ‫چون به‌اندازه‌ی کافی گوش نمی‌کنی.
‫هی، وایستا. ما رو می‌بینن.
‫هِی! هِی!
‫- از پل می‌رن یا با قایق؟ ‫- مطمئنم از پل می‌رن.
‫پس با قایق برو. اونجا گمشون می‌کنیم. ‫بهش بگو می‌خواد باهاشون حرف بزنه.
‫به لوتار می‌گی که ما با قایق می‌ریم، هوم؟
‫هوم؟
‫آهای. آهای. آهای.
‫هیس.
‫سورچی، کی بهت دستور داد وایستی؟
‫بانوی من دستور دادن.
‫بانوی من؟
‫درسته.
‫- می‌خوام از جاده‌ی قایق بریم. ‫- مطمئنید؟
‫همین‌که از رودخونه رد بشیم، ‫ممکنه به توبه‌کننده‌ها بربخوریم.
‫این برام جای نگرانی نداره سروان.
‫من به اسکورت شجاعم کاملاً اطمینان دارم. ‫با قایق می‌ریم.
‫بسیار خب، بانوی من.
‫از جاده‌ی قایق می‌ریم.
‫سورچی.
‫سورچی رو بیهوش توی اصطبل پیدا کردیم.
‫نِرو...
‫دخترت دست اونه.
‫ایشون کی‌ان؟
‫دخترمه.
‫نکن. بس کن. بس کن!
‫یه دلربای به‌تمام‌معنا.
‫- اسمت چیه بچه؟ ‫- حرف نمی‌زنه.
‫پِرلا.
‫وقتی مجبور بشی کالسکه رو ترک کنی، ‫چی‌کار می‌خوای بکنی؟
‫خودت می‌فهمی.
‫پس هیچ نقشه‌ای نداری؟
‫تو رو دارم. همین برام کافیه.
‫می‌دونستی دارت می‌زنن؟ ‫دخترت رو هم همین‌طور.
‫چه بابای نمونه‌ای.
‫بابات می‌خواست اون رو به یه جادوگر بفروشه.
‫معلومه که به جادوگرها اعتقاد داری.
‫تو اصلاً اون مرد رو نمی‌شناسی.
‫چون چاپلوسی‌ش رو می‌کنی، ‫فکر می‌کنی بهتر از من می‌شناسیش؟
‫هوراس!
‫چرا...
‫تکون نخور.
‫ما توی این ماجرا هیچ نقشی نداریم.
‫سروان، وظیفه‌ی رسمی من ‫اینه که این بچه رو به سِگور ببرم.
‫قاضی در این مورد برات تصمیم می‌گیره.
‫فکر می‌کنی با این چیزهایی که از راشمور می‌دونم، ‫محاکمه‌ی عادلانه‌ای پیش رومه؟
‫بعد اون چیزها چی‌ان؟
‫اون پشت مرگ کورسینیه.
‫اون چی؟
‫با یه جادوگر یه‌چشم معامله کرده.
‫یه عده دارن میان.
‫خودشونن. دستام رو باز کن.
‫- دستام رو باز کن. ‫- گوش کن، خواهش می‌کنم. بذار بریم.
‫نذار دستشون بهش برسه.
‫این رو اینجا می‌بینی؟
‫یالا، سعی کن درش بیاری. جادو شده.
‫بیشتر شبیه یه چیز حال‌به‌هم‌زنه.
‫من نامزدت رو کشتم. به دستور بابات.
‫اون سد راه ازدواجت با شاهزاده بود.
‫باور نمی‌کنی؟ امتحان کن.
‫بگو من رو تحویل مقامات می‌دی ‫و ببین چطور واکنش نشون می‌دن.
‫می‌شه لطفاً فقط بذاری این بچه رو قایم کنم؟
‫کارت خوب بود، سروان.
‫خوبی عزیزم؟ اذیتت کردن؟
‫یالا.
‫نِرو رو دستگیر کنید.
‫با تمام احترام، سرورم کنسول،
‫من شخصاً اون رو پیش قاضی می‌برم.
‫من قبلاً مأموریتت رو بهت گفتم سروان.
‫دخترم رو ببری سِگور برای عروسی‌ش.
‫نِرو می‌گه اون تانکرد رو کشته.
‫به دستور شما.
‫بی‌خیال عزیزم.
‫هر دروغی رو سر هم می‌کنه ‫تا جون خودش رو نجات بده. پس لطفاً...
‫با یه ضربه کشتمش، زیر بازوش.
‫پاداش خوبی هم گرفتم.
‫حتی برای خودم همین چکمه‌ها رو خریدم.
‫اون مرد رو بسپر به من سروان.
‫این یه دستوره که بهتره اطاعت کنی.
‫خب نگهبان‌ها، دارید سلاح‌های مرگبارتون رو ‫علیه کنسولتون درمیارید.
‫مطمئنید این کار درستیه؟
‫خیلی‌خب.
‫اون رو بگیرید و سروان رو بازداشت کنید.
‫تو سرورم، کارت تمومه.
‫دخترت کجاست؟
‫کجاست؟
‫یالا.
‫نه! پِرلا، نه!
‫پِرلا!
‫برو.
‫- برو عقب. ‫- دختر خودت رو می‌کشی؟
‫مثلاً تو این کار رو نمی‌کنی؟
‫این دختر برام هیچ اهمیتی نداره. ‫تقریباً نمی‌شناسمش.
‫پس سلاح‌هاتون رو بندازید!
‫تو، سلاحت رو بنداز!
‫جرئتش رو نداری.
‫نه!
‫این یکی بین کبد و کلیه‌ش بود.
‫بعدی می‌ره توی شاهرگش. هوم؟
‫از دستوراتش پیروی کنید.
‫بکشیدش.
‫سلاح‌هاتون رو بندازید.
‫تو با ما بیا.
‫و اگه شما بی‌شرف‌ها ‫حتی سعی کنید دنبالمون بیاید،
‫دل و روده‌ی دختر تو رو هم می‌ریزم بیرون راشمور.
‫هِی!
‫هی! هی!
‫هِی! هِی!
‫صبر کن. طاقت بیار.
‫هی!
‫بیا. محکم فشارش بده. ‫روش رو فشار بده، فشار بده، فشار بده.
‫تکون نخور. تکون نخور.
‫این یه ریشه‌ست. ‫بیا، بجوش. بجوش. گازش بزن.
‫دردت رو از بین می‌بره. یالا، گاز بزن.
‫داره خیلی خونریزی می‌کنه. خیلی خونریزی داره!
‫طاقت بیار. بسیار خب.
‫از کجا می‌دونی به کبد و کلیه‌ش نخورده؟
‫تخصصمه.
‫هیس. به جویدن ادامه بده.
‫ببخشید، چاره‌ای نداشتم.
‫می‌دونم. احمق نیستم.
‫عالیه.
‫هوف!
‫هِی!
‫- هِی! هِی! هِی! ‫- هوف!
‫به نظرتون می‌تونید به‌خاطر ‫نجات جونتون ازم تشکر کنید؟
‫- حالا دیگه گردنبندم برات خنده‌دار نیست؟ ‫- این جادوگریه.
‫اگه این رو به اسقف اعظم سِگور نشون بدیم، ‫کار کنسول تمومه.
‫هِی!
‫آره. من نقشه‌های دیگه‌ای برای بابات داشتم، ‫ولی سوزانده شدن توسط اسقف اعظم به نظرم خوبه.
‫هی، آهای!
‫با اینکه تانکرد رو کشته، ‫باهاش همکاری می‌کنی؟
‫به سزای عملش می‌رسه. ‫فقط بین خودمون دوتاست. من و اون.
‫چی؟ آره، حتماً. حتماً.
‫آره. یه دوئل.
‫این تنها راهشه. باکلاس هم هست.
‫و من می‌کشمت.
‫مطمئنم همین‌طوره.
‫می‌بینمت!
‫باشه، پس خداحافظ. بعداً می‌بینمت.
‫چیه؟
‫خیلی‌خب.
‫حالا دخترم رو برگردون.
‫بقیه چی؟
‫هیچ شاهدی نمونه.
‫همه‌شون رو... بکش.
‫همه‌شون رو نه.
‫بذار اون بچه مال اون باشه.
‫توی سِگور می‌بینمت.
‫هی! هی! هِی! هِی!
‫هی! هِی! هِی!
‫خب...
‫اینکه می‌دونی بابات آدم عوضی‌ایه چه حسی داره؟
‫خب، نمی‌دونم. از دختر خودت بپرس.
‫بهترین قسمتش اینه که ‫این ماجرا ما رو خیلی به هم نزدیک‌تر می‌کنه.
‫من همه‌چی رو از دست دادم و تو هم از دست می‌دی.
‫چون، بهم بگو چی می‌شه اگه... ‫تو دختر مردی باشی
‫که به‌خاطر جادوگری سوزونده شده ‫و اموال و قلعه‌ت مصادره شده.
‫آخرش به کجا می‌رسی؟
‫صومعه یا زندان؟ ‫نمی‌دونم چی می‌شه.
‫- وای! وای! ‫- وای!
‫نِرو!
‫این چیه؟
‫این رودخونه‌ست؟
‫- آخرالزمان شده. ‫- چی؟
‫هفت بلای آخرالزمان.
‫جنگ، قحطی، بیماری،
‫پیشگوهای دروغین،
‫خشکسالی.
‫پنجمین بلا قبل از ظهور
‫- چه خبره؟ ‫- مسئله اینه که اینجا قبلاً یه رودخونه بوده.
‫اینجا یه رودخونه بود!
‫آها، پس این نقشه‌ت ‫برای فرار از دست آدم‌های بابام بود؟
‫آره، با قایق می‌ریم، ازش رد می‌شیم، ‫طناب رو می‌بُریم و بعدش کارشون تمومه!
‫اوهوم.
‫خیلی‌خب.
‫برو بریم. پیاده ازش رد می‌شیم. ‫وگرنه گیر می‌کنیم.
‫چیزی برای خوردن دارید؟ ‫خواهش می‌کنم، گرسنمه.
‫خواهش می‌کنم، آقا، خواهش می‌کنم.
‫خیلی متأسفیم، ‫ولی هیچی نداریم مردم عزیز.
‫- آقا، خواهش می‌کنم، خانواده‌م گرسنه‌ست. ‫- خانواده‌ی منم همین‌طور.
‫وای!
‫اَه، لعنتی! دیگه چی شده؟
‫اَه، یالا دیگه!
‫خیلی‌خب، آماده.
‫- یالا، برو! ‫- هِی! هِی!
‫یالا! هُپ!
‫وایستا، وایستا. زخمت دوباره باز می‌شه.
‫یالا! آهای!
‫اینجا به یه‌کم کمک نیاز داریم.
‫به نظرم باید بیای اینجا.
‫می‌ریم.
‫- ولی اسب‌ها چی؟ ‫- همین‌جا ولشون کن.
‫یالا!
‫بریم.
‫شنیدی؟
‫جنگل...
‫داره می‌میره.
‫این درخت‌ها به‌خشکی قلب آدم‌ها هستن. ‫آخرالزمان نزدیکه.
‫یالا، هوراس. بی‌خیال شو.
‫اون رو بده ببینم.
‫ممنون.
‫بیا. یالا.
‫دردم میاد.
‫این نشانه‌ی خوبیه چون یعنی هنوز زنده‌ای. ‫یالا، بریم.
‫بقیه که استراحت نمی‌کنن، مگه نه؟
‫مشکلی هست؟
‫بریم.
‫همین الان!
‫درد داره. ‫باید براش ریشه‌ی بیشتری پیدا کنم.
‫آه.
‫بعد توی سِگور باهاش چی‌کار می‌کنن؟
‫خب، ازش محافظت می‌کنن.
‫پس اسقف اعظم شما فقط به‌خاطر ‫اینکه نجاتش دادم بهم پول می‌ده؟
‫اون مرد خوبیه.
‫- به کارهای خوب پاداش می‌ده... ‫- من رو احمق فرض نکن.
‫اون چه چیز خاصی داره؟
‫خون شماست.
‫خون ما مگه چشه؟
‫شما... ‫شما از نوادگان...
‫خب؟
‫یه قدیس هستید.
‫یه قدیس خیلی قدیمی. ‫اسقف اعظم بهتون می‌گه کدوم یکی...
‫من از نوادگان یه قدیسم؟
‫- هان؟ ‫- بله.
‫آها، پس به‌خاطر همینه که اون زنیکه‌ی یه‌چشم ‫خون ما رو می‌خواد، هان؟
‫همینطوره.
‫یعنی... خون پِرلا رو.
‫خیلی‌خب. پس خون من به دردش نمی‌خوره؟
‫اصلاً.
‫اگه اسقف اعظم شما باورش کنه ‫و وقتم رو تلف نکرده باشم اشکال نداره.
‫این چیه؟
‫یه پیام از طرف توبه‌کننده‌ها.
‫- چرا باید این کار رو بکنن؟ ‫- چون دیوونه‌ان.
‫فکر می‌کنن ما به‌اندازه‌ی کافی ‫تسلیم خدا نیستیم.
‫می‌گن به‌خاطر همینه که بارون نیومده.
‫وای خدا.
‫بیاید.
‫اه.
‫مامانم چطور؟
‫چیش چطور؟
‫اون کیه؟
‫هوراس بهت نگفت؟
‫نه، چون این وظیفه‌ی توئه.
‫یه کارگر بود.
‫اسمش کالیستا بود.
‫دوست‌داشتنی بود.
‫ولی الآن مرده.
‫- چطور؟ ‫- من... من نمی‌دونم.
‫نمی‌دونی؟
‫بذار همین حالا یه چیزی رو روشن کنیم، باشه؟
‫من بچه نمی‌خواستم.
‫من فقط اینجام تا بهت کمک کنم. ‫این روشنه؟
‫به من کمک کنی؟ هوراس داره بهت پول می‌ده ‫که من رو ببری پیش اسقف اعظم...
‫من توی یتیم‌خونه نجاتت دادم.
‫- تو من رو به راشمور می‌دادی. ‫- اون برای کشتن جادوگر بود.
‫تا بتونی جایگاهت رو پیشش پس بگیری.
‫ولی اون نمی‌خواست برگردی.
‫تو جادوگره رو هم نتونستی بکشی.
‫تو فقط یه بابای بد نیستی، ‫یه قاتل رقت‌انگیزی.
‫کجا می‌ری؟
‫می‌رم دنبال ریشه‌ی بیشتری بگردم تا دردش رو کم کنم. ‫وگرنه هیچ‌وقت به جایی نمی‌رسیم.
‫- من می‌تونم راه برم... ‫- تا دهنش رو ببنده.
‫وقتی حرف نمی‌زد، بیشتر دوستش داشتم.
‫داره چه غلطی می‌کنه؟
‫خب، برنامه چیه؟
‫صبر می‌کنیم.
‫اون برنمی‌گرده.
‫واقعاً؟ مطمئنی؟
‫آره.
‫یالا، پِرلا. بریم.
‫من چی‌کار کنم؟
‫ما بهت نیازی نداریم.
‫ببخشید؟
‫با خودت چی فکر می‌کنی؟ ‫اینجا بمونم که پر از توبه‌کننده‌هاست؟
‫نه. منم باهاتون میام.
‫آفرین.
‫خوب حالم رو گرفتی.
‫یه خائن واقعی، خیلی حرفه‌ای.
‫هر چی بکاری همون رو درو می‌کنی.
‫اوهوم.
‫- پاشو. ‫- اگه فکر کردی باهات میام...
‫می‌تونم همین‌جا درجا بکشمت، نِرو. ‫جسد بی‌جون تو و گردنبندت...
‫برای محکوم کردن راشمور به جادوگری کافیه.
‫وایستا.
‫ببین، خواهش می‌کنم. کمکم کن پیداش کنم.
‫زخمیه.
‫این، این برای پِرلاست.
‫تو اصلاً بهش اهمیت نمیدی.
‫پس من رو احمق فرض نکن.
‫حالا راه بیفت.
‫گرسنمه.
‫انقدر غر نزن.
‫هیس!
‫- نه! ‫- بگیرش! برو، پِرلا!
‫- پِرلا، نه! خطرناکه. ‫- بدو!
‫اَه، جوری رفتار نکن انگار خیلی گرسنه‌ات نیست!
‫زنه اینجاست.
‫بابت تانکرد متأسفم. واقعاً می‌گم.
‫می‌دونم شما دوتا رفیق بودید.
‫ما هر دو سرباز بودیم. ‫به خاطر این نیست که...
‫من یه سرباز بودم. تو یه قاتلی.
‫اسم‌های متفاوت، شغل یکسان. ‫ما هر دو می‌کشیم.
‫دلایل‌مون فرق دارن. ‫تو می‌کشی تا یه بی‌شرف رو ثروتمند کنی.
‫زخمش حتماً دوباره باز شده.
‫چندتا اسب از این طرف اومدن.
‫ببخشید.
‫نتونستم چیزی برای خوردن پیدا کنم.
‫ولت کرده. دیگه برنمی‌گرده.
‫امکان نداره بدون اون به سِگور برسی.
‫بهتره برگردیم لامارتین.
‫اون جادوگر...
‫نباید دستش به پِرلا برسه.
‫فقط جون اون نیست که در خطره.
‫تو چی می‌دونی؟
‫هیچی.
‫چی‌کار کردی؟
‫اه.
‫خیلی‌خب.
‫گرسنه‌ته؟
‫- گوشواره‌هات رو بده به من. ‫- کلی می‌ارزن.
‫پس سعی کن بخوریشون.
‫اوه. اوه.
‫تو واقعاً عوضی‌ای.
‫- درست مثل بابات. ‫- بیا در مورد بابای تو حرف بزنیم، نظرت چیه؟
‫اون من رو به یه جادوگر فروخت. ‫نامزد تو رو کشت.
‫و بابای تو من رو دزدید. ‫تو رو توی گهواره ول کرد،
‫الآن هم ولت کرده، ‫درست بعد از اینکه چاقو رو توی شکمت فرو کرد.
‫ولی برام مهم نیست.
‫من تقریباً نمی‌شناسمش.
‫من به‌خاطر یه بچه اینجام.
‫بچه‌ای که بهش اهمیت می‌دم.
‫اون باید بمیره.
‫کمکم کن شر رو شکست بدم.
‫بهم ایمان بده.
‫بهم قدرت بده.
‫اون آخرین نواده‌ی پلیدیه.
‫امروز پیداشون می‌کنیم.
‫زینب؟
‫زینب!
‫بانوی من..
‫- حالتون خوبه، بانوی من؟ ‫- نه.
‫می‌خوام برم لامارتین.
‫دختره کجاست؟
‫تو بگو.
‫تازه فرار کردم. باید خیلی دور شده باشن.
‫آروم باش.
‫فرار کن.
‫باید فرار کنیم.
‫پاشو.
‫پاشو!
‫چه غلطی کردی؟
‫چرا همه‌ش رو خوردی؟
‫هی، بیدار شو، نِرو!
‫پاشو، همین حالا!
‫کارت تمومه.
‫همین‌که پِرلا در امان باشه...
‫هوم؟
‫اون‌وقت تو یه مرده‌ی متحرکی.
‫به سِگور خوش آمدید سرورم کنسول.
‫شاهزاده اینجا نیست؟
‫امشب شاهزاده رو می‌بینید.
‫زودتر نمیشه؟
‫نه. متأسفانه امروز سرشون شلوغه.
‫برای ده میلیون دوکات، ‫فکر می‌کردم وقتش آزاد باشه.
‫جهاز خوبیه، نظر تو این نیست؟
‫همین‌طوره.
‫و دخترتون... اینجا نیست؟
‫توی راهه.
‫اوه، ببین. اوه، آقا، خواهش می‌کنم!
‫به ما کمک می‌کنید؟
‫اگه ممکنه،
‫دنبال‌مونن.
‫می‌تونید به ما کمک کنید؟
‫ما رو به روستاتون ببرید ‫و پاداش خوبی می‌گیرید.
‫التماستون می‌کنم، خواهش می‌کنم.
‫لازم نیست از ما بترسید.
‫کفاره! همین حالا کفاره بدید.
‫کفاره!
‫«ترجمه از رضا فتحی»