‫[لی کانگ‌گیل]
‫ببخشید ولی بعداً بهت زنگ بزنم.
‫آقای جانگ، بیدار بمون. ‫حالت خوبه؟
‫آقای جانگ، خواهش می‌کنم...
‫آقای جانگ، بیدار بمون!
‫آقای جانگ!
‫- آقای جانگ! ‫- آقای جانگ!
‫- دونگ‌هوی، زنگ بزن پلیس. ‫- آقای جانگ! باشه.
‫بهت گفته بودم از ما فاصله بگیر.
‫بهت گفته بودم!
‫آقای جانگ، خواهش می‌کنم بیدار شو!
‫آقای جانگ!
‫بهت گفته بودم با ما درنیفت.
‫هی!
‫- چیکار می‌کنی؟ ‫- هی!
‫- لطفاً بس کنین، آقا. ‫- آقا بس کنین.
‫- ولـش کنین. ‫- ولـش کنین!
‫- ولـش کنین. ‫- ولـش کنین، آقا.
‫- ولـش کنین. ‫- لطفاً آروم باشین.
‫آروم باشین، آقا.
‫زنگ بزن آمبولانس. ‫انگار اون آقا هم بدجور آسیب دیده.
‫پس ۳ نفر بودن و یکی‌شون فرار کرد؟
‫نه، ۲ نفرشون فرار کردن.
‫پس کسی که به اون آقا مشت می‌زد ‫جزء خلافکارها نبود.
‫پس اون کیه؟
‫فقط داشت کمک می‌کرد.
‫خدای من، فکـم درد می‌کنه.
‫خدای من، شنیده بودم کُره کشور امنیـه.
‫چطور ممکنه کسی اینجوری ‫بی‌رحمانه منو کتک بزنه؟
‫ندیدین چه بلایی سرم آورد، نه؟
‫عقلـش رو از دست داده بود ‫و تا می‌تونست کتکـم زد.
‫این عوضی آدم بدیـه!
‫متوجه شدم، دیگه ساکت باش.
‫براساس گفته‌های ایشون ‫شما سعی کردی یه خانم رو بدزدی.
‫یه خانم رو بدزدم؟
‫من فقط داشتم توی پارک می‌دوییدم.
‫ببینین، کتونی پامـه.
‫- قربان. ‫- بله؟
‫باید اینو ببینین.
‫چی شده؟
‫[گزارش اطلاعات شخصی]
‫[اسم: سئو جی‌هوان]
‫[عضو سابق گنگ بول‌داگ]
‫[اسم: کو یانگ‌هی]
‫خدای من، اینا کی‌ان؟
‫گنگ گربه... گنگ بول‌داگ...
‫پس این اولین برخوردتون با قانون نیست.
‫این چیه؟
‫خدای من.
‫[بیمارستان دائول، بخش اورژانس]
‫
‫چیز غیرطبیعی‌ای توی اسکنـش ندیدم.
‫زخم سرش رو هم بخیه زدیم.
‫ولی باید یه روز توی بیمارستان بمونه ‫و تحت نظر باشه.
‫- ممنون، دکتر. ‫- ممنون.
‫ممنون.
‫- آقای جانگ. ‫- آقای جانگ.
‫خانم کو.
‫حالت خوبه؟ صدمه ندیدی؟
‫من خوبم، شما چطوری؟ ‫حتماً خیلی درد داری.
‫به خاطر شوک ضربه بی‌هوش شدم.
‫خوشبختانه زخم خطرناکی نبود.
‫چرا گذاشتی اینجا بمونه؟ ‫حتماً خیلی ترسیده بوده.
‫خودشون اصرار داشتن بمونن ‫تا ببینن حال شما چطوره.
‫اون مردها چی شدن؟
‫یه نفر به اسم کو یانگ‌هی ‫الان توی اداره‌ی پلیس‌ـه.
‫واقعاً؟
‫پس باید برم.
‫دکتر گفت باید یه روز توی بیمارستان بمونی ‫و تحت نظر باشی.
‫خانم کو، من حالم خوبه. ‫نگران من نباش.
‫بیاین فعلاً از اینجا بریم.
‫ولی...
‫خانم کو، امشب به هیچی فکر نکن. ‫فقط استراحت کن.
‫آقای جانگ.
‫آقای سئو هم الان اداره‌ی پلیس‌ـه.
‫- منم می‌خوام بیام اداره‌ی پلیس. ‫- خانم کو.
‫حتماً آقای سئو تا الان شهادتـش رو داده.
‫کاری از دستت برنمیاد.
‫بهتره بری خونه. ‫بقیه‌ش رو بسپر به من.
‫بیاین بریم.
‫- ما دیگه می‌ریم. ‫- باشه.
‫هرفکر و نگرانی‌ای که داری،
‫هیچ‌وقت اتفاق نمیفته.
‫من با تمام وجودم ازش محافظت می‌کنم.
‫قربانی به بیمارستان منتقل شده.
‫مطمئنین قضیه آدم‌ربایی بوده؟
‫شما به قربانی آسیب نزدین؟
‫نه.
‫ببخشید، منِ قربانی اینجا نشستم.
‫چرا از اون سوال می‌پرسین؟
‫
‫- قربان. ‫- بله؟
‫می‌شه یه لحظه بیاین؟
‫مشت‌هات مثل همیشه سنگین بودن.
‫آره، ذات تو اینه.
‫ادعات می‌شد این سبک زندگی رو کنار گذاشتی
‫و وانمود می‌کردی یه آدم معمولی شدی.
‫ولی ذات آدم‌ها عوض نمی‌شه.
‫یه گنگستر، همیشه یه گنگستر می‌مونه.
‫جی‌هوان.
‫من وکیل آقای سئو جی‌هوان هستم.
‫معلومه، شماها همه‌تون وکیل دارین.
‫خیلی وقت پیش به کانگ‌گیل زنگ زدم، ‫چرا انقدر لفتـش داده؟
‫شما کی هستین؟
‫من قربانی و شاهد این ماجرا هستم.
‫من شاهد بودم که قربانی اصلی ‫خانم کو ائون‌ها،
‫نزدیک بود توی صحنه‌ی جرم دزدیده بشه.
‫وقتی سعی کردم کمکـش کنم ‫بهم حمله شد.
‫اون مرد دوتا همدست داشت.
‫هوانگ کانگ‌شیک، ۳۵ ساله. ‫هوانگ کانگ‌ته، ۳۲ ساله.
‫سه‌تاشون باید به جرم اقدام به آدم‌ربایی،
‫ضرب و شتم که منجر به آسیب فیزیکی شده
‫و نقشه برای آدم‌ربایی و قتل دستگیر بشن.
‫ممکنه مدارک رو از بین ببرن و فرار کنن
‫برای همین درخواست دستگیری‌شون رو دارم.
‫درمورد مدرک هم باید بگم
‫دم ورودی پارک، دم اسکله‌ی قایق‌ها
‫و پشت سرویس بهداشتی دوربین دیدم.
‫فیلم‌ها رو بررسی کنین. ‫حتماً از صحنه‌ی جرم فیلم پیدا می‌کنین.
‫حتماً ولی می‌شه بپرسم شما شغل‌تون چیه؟
‫من دادستان جانگ هیون‌وو
‫از دادستانی مرکزی سئول هستم.
‫هی!
‫چون دادستانی می‌تونی دروغ ببافی؟
‫باشه! دوربین‌ها رو چک کنین!
‫بشین ببینم.
‫اگه شلوغ کنی،
‫به جرم ممانعت از اجرای قانون ‫می‌ندازمت زندان.
‫بشین.
‫خب...
‫این آقا چی؟
‫این مرد...
‫دیر به صحنه‌ی جرم رسید
‫و کمک‌مون کرد.
‫شب‌بخیر، قربان.
‫باشه، مراقب خودتون باشین.
‫ممکن بود به خاطر تو دزدیده شه.
‫ممکن بود کشته شه.
‫چیکار داشتی می‌کردی؟
‫مگه نگفتی با تمام وجودت ازش محافظت می‌کنی؟
‫حال ائون‌ها چطوره؟
‫فکر می‌کنی حق داری این سوال رو بپرسی؟
‫الان کجاست؟
‫حتی نمی‌خوام فکر کنم که اگه من نبودم
‫چه بلایی ممکن بود سرش بیاد.
‫تقصیر منـه...
‫که یه لحظه باورم شد می‌شه به تو اعتماد کرد.
‫
‫[اداره‌ی پلیس گانگ‌گوک]
‫آقای سئو.
‫جی‌هوان.
‫- خانم کو. ‫- حالت خوبه؟
‫چی شده؟ زخمی شدی؟
‫خدای من.
‫گفتم اینجا نیا.
‫لطفاً برو، خانم کو.
‫ایل‌یونگ، بیا بریم.
‫بهت نگفتم؟
‫آدم‌ها عوض نمی‌شن.
‫این مسخره‌بازی‌ها رو تمومـش کن.
‫برگرد جایی که بهش تعلق داری.
‫بهتره بریم.
‫[لایک و سابسکرایب کنید.]
‫[گنگستر دوست‌داشتنی من]
‫- زن داداش. ‫- موش کوچولو.
‫- حالت خوبه؟ ‫- خوبی؟
‫وای، این چیه؟
‫- زخمی شدی؟ حالت خوبه؟ ‫- خدای من.
‫- خوبم.
‫- خدای من. ‫- مان‌هو، برو آشپزخونه
‫- یه چیز گرم براش درست کن حالش جا بیاد. ‫- باشه.
‫الان دمنوش «اشک ایوب» درست می‌کنم.
‫خسته‌ام، می‌خوام برم بالا استراحت کنم.
‫- واقعاً؟ ‫- آره.
‫پس برو بالا.
‫[استعفانامه]
‫
‫- لطفاً بس کنین، آقا. ‫- آقا بس کنین.
‫- ولـش کنین. ‫- ولـش کنین!
‫- ولـش کنین. ‫- ولـش کنین، آقا.
‫- ولـش کنین. ‫- لطفاً آروم باشین.
‫[ائون‌ها]
‫[تماس از دست رفته]
‫[ائون‌ها]
‫احتمالاً این صبحانه معده‌ام رو بهم می‌ریزه.
‫راستی، خانم ائون‌ها.
‫چطوره یه مدت پیش می‌هو بمونی؟
‫چرا؟
‫با اتفاقاتی که توی شرکت افتاد،
‫می‌شه گفت اوضاع خوب نیست.
‫فکر کنم بهتره پیش می‌هو بمونی
‫تا اوضاع دوباره پایدار شه.
‫سرمون شلوغ‌ـه.
‫تو هم اینجا بمونی، ‫به نگرانی‌هامون اضافه می‌شه.
‫برو خونه‌ی دوستـت بمون.
‫باشه، همین کار رو می‌کنم.
‫بخورین.
‫سلام.
‫چرا امروز همه ناراحتـن؟
‫نشنیدی چی شده؟
‫دیروز خلافکارها ریختن توی اتاق کنفرانس.
‫پدر آقای سئو رئیس اون گنگ‌ـه.
‫می‌دونی مدیرهای اجرایی
‫از ترس‌شون استعفا دادن؟
‫رئیس منم امروز نیومد سرکار.
‫پس چه بلایی سر ما میاد؟
‫خدای من، چطوری کار جدید پیدا کنم؟
‫- واقعاً. ‫- دیگه اتفاقیه که داره میفته.
‫برگردین سرکارتون!
‫ساعت رو ندیدین؟ لعنتی.
‫برین سرکارتون.
‫چیزی نبود، به جای کار کردن ‫اومده بودن خوراکی بخورن.
‫بفرمایید.
‫
‫موش کوچولو رو
‫ایل‌یونگ می‌بره خونه‌ی می‌هو.
‫به نظرت حالش چطور بود؟
‫خوبه...
‫داره شرایط رو تحمل می‌کنه.
‫- جه‌سو. ‫- بله، رئیس؟
‫من طمع‌کارم؟
‫می‌خواستم مثل بقیه‌ی آدم‌ها زندگی کنم.
‫الان فکر می‌کنم این خواسته‌ام اشتباه بوده.
‫چه اشکالی داره آدم زندگی معمولی بخواد؟
‫ذات آدمیزاد همینـه، رئیس.
‫فکر می‌کردم می‌تونم ازش محافظت کنم
‫ولی دیگه مطمئن نیستم.
‫نمی‌دونم می‌تونم از پس این مشکل ‫بربیام یا نه.
‫جی‌هوان،
‫می‌دونی چرا با اینکه ازت بزرگ‌ترم...
‫بهت می‌گم رئیس و بهت احترام می‌ذارم؟
‫دورانی که اشتباهات احمقانه می‌کردم،
‫تو منو از دردسرهای بزرگ نجات دادی.
‫مسئولیت همه‌چی رو به عهده گرفتی.
‫مسئولیت همه‌مون رو به عهده گرفتی
‫و ما رو به جایی که الان هستیم رسوندی.
‫برای همین بهت می‌گم «رئیس».
‫چون کاری که تو می‌تونی انجام بدی رو ‫من نمی‌تونم.
‫هیچی...
‫غیرممکن نیست.
‫فقط مشکل پیش رومون رو حل کن.
‫با قدرت تمومش کن.
‫تو می‌تونی.
‫چرا؟
‫چون تو سئو جی‌هوان هستی.
‫شنیدم پدر آقای سئو اومده شرکت.
‫حرف‌های دیروزتون رو شنیدم.
‫دستـش اونجا زخمی شد؟
‫آره.
‫چرا پدرش باهاش اینجوری رفتار می‌کنه؟
‫جزئیاتـش رو نمی‌دونم
‫ولی می‌خواد پسرش به یه سبک خاصی ‫زندگی کنه.
‫یه پدر واقعی نباید خوشحالی بچه‌ش رو بخواد؟
‫حتی اگه خوشحالیـش هم نخواد،
‫دیگه حداقل نباید بخواد ‫بچه‌ش احساس بدبختی کنه.
‫لطفاً مراقبش باش.
‫تو داری به من می‌گی؟
‫اون ۱۸ سالـه توی زندگیمـه.
‫یعنی خوشحالم هست.
‫ممنون که قبول کردی.
‫نگرانـش نباش، برو به کارت برس.
‫- برو. ‫- برو داخل.
‫- باشه، می‌رم داخل. ‫- باشه.
‫برو.
‫برو دیگه.
‫برو.
‫زود باش برو داخل.
‫برو دیگه، مگه نگفتی دیرت شده؟
‫- تو برو داخل. ‫- بهم زنگ بزن.
‫خانم ائون‌ها رفت داخل.
‫باشه، ممنون.
‫مدیرهای مورد اعتمادم رو وارد هیئت مدیره کن
‫و بگو تا آخر ماه مدیرعامل جدید انتخاب کنن.
‫چشم، قربان.
‫وکیل کانگ از اداره‌ی پلیس تماس گرفتن...
‫یه کار دیگه براش دارم، بگو برگرده اینجا.
‫یانگ‌هی باید ادب شه.
‫- مرخصی. ‫- چشم.
‫
‫[سئو جی‌هوان]
‫- بله؟ ‫- اگه وقتـت آزاده،
‫ساعت ۷ شب همدیگه رو ببینیم.
‫باشه.
‫
‫باشه، متوجه شدم.
‫آقای جانگ، کو یانگ‌هی،
‫هوانگ کانگ‌شیک و هوانگ کانگ‌ته رو
‫برای بازجویی نگه می‌دارن
‫و فعلاً به بازداشتگاه فرستاده شدن.
‫مسئول پرونده‌شون کیه؟
‫دادستان «به».
‫با همین مدارک می‌شه از قاضی ‫حکم تفتیش و توقیف گرفت.
‫لطفاً درخواست بدین.
‫باشه.
‫آقای جانگ،
‫می‌دونم چه فکرهایی توی سرتون دارین
‫ولی انگار یکم دارین عجله می‌کنین.
‫اینجور مواقع آدم باید آروم پیش بره،
‫مخصوصاً چون سرتون ضربه خورده.
‫اتهامات‌شون حمله‌ و آدم‌ربایی‌ـه.
‫چرا باید آروم پیش برم؟
‫حداقل باید صبر کنیم ببینیم
‫سئو جی‌هوان می‌تونه لی کانگ‌گیل رو ‫متقاعد کنه یا نه.
‫نه، من نمی‌تونم منتظر بشینم.
‫اگه مثل دفعه‌ی قبل نتونیم حکم بگیریم،
‫سئو ته‌پیونگ راحت خبردار می‌شه.
‫صبر کن.
‫سئو ته‌پیونگ
‫می‌تونست جلوی زندانی شدن ‫کو یانگ‌هی رو بگیره.
‫پس چرا هیچ‌کاری نکرد؟
‫ازش جدا شو.
‫می‌دونم جزء گزینه‌هات نیست، ‫ولی انجامش بده.
‫می‌دونم نمی‌تونی ولی بازم...
‫امیدوارم شوکه نشده باشی.
‫برای بچه خوب نیست.
‫شاید نتونم کمکی بهت بکنم،
‫ولی حداقل می‌تونم بهت استرس ندم.
‫خوب شد خودت حرفش رو زدی.
‫استرس؟
‫احتمالاً نمی‌دونی سر و کله زدن ‫با خانواده‌ی شوهر
‫چقدر می‌تونه استرس‌زا باشه.
‫منم مثل تو نمی‌دونم.
‫ایل‌یونگ هیچ خانواده‌ای نداره، ‫برای همین هیچ‌وقت نمی‌فهمم.
‫هیوسونگ که هفته‌ی پیش عروسیـش بود
‫به خاطر استرسی که خانواده‌ی شوهرش ‫بهش دادن ریزش مو پیدا کرده.
‫صبح پاشده دیده یه مشت مو روی بالشت‌شه.
‫عاقلانه فکر کن و ببین
‫چه چیزهایی می‌تونن باعث ریزش موت بشن.
‫ببین به خاطر دشمن‌هایی که دورش داره ‫چه خطرهایی تهدیدش می‌کنه.
‫درسته، اون کلی دشمن داره ‫و زندگی خطرناکی داره.
‫ولی خطرناک‌ترین دشمنـش،
‫پدرشـه
‫و احتمالاً به خاطر همین ‫خیلی احساس تنهایی می‌کنه.
‫حداقل باید من کنارش باشم.
‫درسته.
‫کسی نمی‌تونه تو رو متقاعد کنه.
‫پس کنارش باش.
‫منم کنار تو هستم.
‫خدای من.
‫حساب کتاب‌ها کجاست؟
‫کدوم حساب کتاب‌ها؟
‫حساب کتاب‌های بودجه‌ی مخفی پدرم.
‫نمی‌تونم بگم.
‫توی شرکت سانگ‌نام‌ـه؟
‫گفتم نمی‌تونم بگم.
‫چرا به عنوان نوچه‌ی پدرم زندگی می‌کنی؟
‫حتماً می‌دونی که هرلحظه ممکنه ‫خیلی راحت یکی دیگه رو جات بذاره.
‫این تنها زندگی‌ایـه که می‌شناسم.
‫درست نیست.
‫تا حالا سعی نکردی جور دیگه‌ای زندگی کنی.
‫چرا وقتی ازت خواستم ‫نیومدی شرکت گوزن تشنه کار کنی؟
‫دیدن وضعیتِ تو باعث شد ‫به هدف این کار شک کنم.
‫محافظت از چیزی که داری
‫به نظر کار پردردسری میاد.
‫سختـه ولی پردردسر نیست.
‫با تسلیم شدن،
‫همه‌چی آسون‌تر می‌شه.
‫من نمی‌تونم تسلیم شم.
‫کسایی هستن که باید ازشون محافظت کنم.
‫نظرت عوض شد بهم زنگ بزن.
‫می‌گن تازه‌واردها مثل روح می‌مونن،
‫ولی کسایی که می‌رن ‫جای خالی‌شون حس می‌شه.
‫خونه بدون خانم ائون‌ها خالی شده.
‫یادم نمیاد قبل از اون خونه چطوری بود.
‫نمی‌شه حداقل باهاش تماس بگیریم؟
‫خب،
‫مطمئنم اجازه داریم حالش رو بپرسیم.
‫خودتون رو جمع و جور کنین.
‫نزدیک بود دزدیده شه.
‫این اتفاق نباید براش میفتاد.
‫چون با امثال ما گشت،
‫مجبور شد همچین چیزی رو تجربه کنه، عوضی‌ها.
‫حالا رابطه‌ش با جی‌هوان چی می‌شه؟
‫من از کجا بدونم؟
‫فقط جلوی جی‌هوان مراقب حرف زدنت باش.
‫لعنتی.
‫- کجا می‌ری؟ ‫- چمیدونم.
‫[چیزهایی که خانم کو نیاز داره]
‫[کفش سایز ۳۷]
‫[دستگاه رطوبت‌ساز...]
‫
‫چیزی که من بهش نیاز دارم، سئو جی‌هوان‌ـه.
‫[سئو جی‌هوان]
‫[شرکت گوزن تشنه]
‫به خاطر استعفاء کارمندها،
‫کارخونه کمبود کارگر داره.
‫اینجوری پیش بره مجبور می‌شیم تعطیل کنیم.
‫کارمندها رو از دفتر مرکزی بفرست کارخونه،
‫تا بتونیم محصولات رو به موقع تولید کنیم.
‫و فعلاً
‫- کمتر سفارش بگیرین. ‫- چشم، رئیس.
‫جه‌سو، به خاطر اینکه سرت شلوغـه
‫کنترل کیفیت رو سرسری رد نکن.
‫درضمن تمام شکایت‌ها رو بررسی کن.
‫حتماً.
‫ایل‌یونگ،
‫یه لیست از شرکت‌هایی که ‫مدیر پارک باهاشون کار می‌کرد تهیه کن.
‫خودم بهشون زنگ می‌زنم و توضیح می‌دم
‫چه خبره.
‫چشم.
‫خدای من، ائون‌ها.
‫- هونگ‌کی. ‫- نه، نمی‌تونم.
‫- کجا می‌ری؟ ‫- چه خبره؟
‫باهم دیگه تیم شدین و منو کشوندین اینجا؟
‫ائون‌ها، اینجا چیکار می‌کنی؟
‫اگه بفهمن تو رو دیدم، ‫توی دردسر بدی میفتم.
‫فقط دلم برات تنگ شده بود.
‫منم خیلی دلم برات تنگ شده بود ولی...
‫یه کاری هم باهات دارم.
‫می‌فهمم چی می‌گی
‫ولی الان باید توی خونه بیکار بشینی ‫و استراحت کنی.
‫فکر کن داری تعطیلات رو توی خونه‌ می‌گذرونی.
‫همه‌مون نگرانتیـم.
‫می‌دونم چی می‌گی،
‫ولی منم نگران شمام.
‫یه‌نا پیشنهاد داد کمک کنه، ‫پس به حرف‌هام گوش بده.
‫من هنوز با چیزی موافقت نکردم.
‫مگه شما دوتا باهم بد نبودین؟
‫[ویدیوی چالشی با یه‌نا و ائون‌ها]
‫این چیه؟
‫چالش سوسیس سیخی ‫با سوسیس فرانکفورتر کودکان؟
‫می‌خوام اگه کمکی از دستم برمیاد،
‫انجامش بدم.
‫بیاین داخل.
‫پس اینجا خونه‌ی آقای سئو‌ـه.
‫از چیزی که فکر می‌کردم متواضع‌تره.
‫اینجا کجاش متواضعانه‌ست؟
‫زود باش، از این طرف.
‫صبر کن، اینا همه اتاق خوابـن؟
‫معلومه که اتاق خوابـن، پس چی باشن؟
‫باید قبل از اینکه بقیه بیان خونه ‫فیلم‌برداری کنیم، زود باش.
‫آقای سئو طبقه‌ی بالا می‌خوابه؟
‫- گفتم باید عجله کنیم. ‫- صبر کن.
‫نگو که اتاق تو هم طبقه‌ی بالاست.
‫باید سریع فیلم‌برداری کنیم ‫پس زودباش بیا بریم پایین.
‫- استودیو... ‫- طبقه‌ی دوم نیست؟
‫زیرزمین‌ـه.
‫اینجا فقط خونه‌ی آقای سئو نیست.
‫خونه‌ی آقای سئو و ماست.
‫[«ائون‌ها و دوستان.»]
‫آقای سئو...
‫اینجا رو برای ائون‌ها درست کرده؟
‫منم کمک کردم.
‫خیلی ناراحتـم، نمی‌تونم فیلم‌برداری کنم.
‫من می‌رم.
‫این پیشنهاد من نبودها.
‫اگه می‌خواستی بری ‫پس چرا پیشنهاد دادی کمک کنی؟
‫ائون‌ها برخلاف همیشه ناراحت به نظر می‌رسید،
‫منم برخلاف همیشه پیشنهاد دادم کمکش کنم.
‫باورنکردنی‌ـه.
‫کی گفته من نگرانـشم؟
‫من که چیزی نگفتم.
‫هیچ‌وقت فکر نمی‌کردم
‫اولین کسی که ملاقاتم میاد
‫همون دادستانیـه که منو انداخت زندان.
‫محض اطلاعـت،
‫من هیچ کینه‌ای از شما به دل نگرفتم.
‫اون دختر باعث شد ‫خون جلوی چشم‌هات رو بگیره.
‫درد می‌کنه؟
‫منم به خاطر کینه‌ی شخصی ‫تو رو ننداختم زندان.
‫می‌دونی دیگه، نه؟
‫راستی وقتی سئو جی‌هوان از زندان آزاد شد،
‫سئو ته‌پیونگ دم اداره‌ی پلیس بود.
‫شرط می‌بندم خبر نداشتی.
‫اولش فکر کردم اومده تو رو آزاد کنه،
‫ولی با سئو جی‌هوان صحبت کرد و رفت.
‫انگار نه انگار تو وجود داری.
‫یادته دفعه‌ی پیش
‫چه هشداری بهت دادم؟
‫گفتم ممکنه تمام تقصیرها بیفته ‫گردن مدیر صوری.
‫پس بگو ببینم.
‫به نظرت عادلانه‌ست که تمام تقصیرها ‫بیفته گردنِ تو؟
‫هرچقدر احساس کنم در حقـم نامردی شده،
‫بازم اونقدر احمق نیستم
‫که به دادستانی که
‫منو انداخته زندان، چیزی بدم.
‫یا شایدم چیزی برای ارائه نداری.
‫خب،
‫حدس می‌زدم چیزی نداشته باشی.
‫به نظر میاد جدیداً سئو ته‌پیونگ ‫تمام کارهای مهمـش رو
‫به لی کانگ‌گیل می‌سپره.
‫راستی،
‫درد می‌کنه؟
‫با تسلیم شدن، همه‌چی آسون‌تر می‌شه.
‫من نمی‌تونم تسلیم شم.
‫کسایی هستن که باید ازشون محافظت کنم.
‫نظرت عوض شد بهم زنگ بزن.
‫خدای من.
‫ببین، ائون‌ها. ‫اگه بازدید خوبی بگیریم، عالی می‌شه.
‫بازدید خوبی می‌گیریم.
‫چون یه‌نا هم هست، ‫حتماً بازدید خوبی می‌گیریم.
‫به خاطر کمک یه‌نا،
‫حداقل ۲ تا ۳ میلیون بازدید می‌گیریم.
‫
‫جی‌هوان.
‫یعنی آقای سئو.
‫ما داشتیم می‌رفتیم.
‫برای خونه اومدن زود نیست؟
‫بذارین توضیح بدم چی شد، ائون‌ها...
‫برای اینکه روحیه‌ی بچه‌های ‫شرکت رو بالا ببریم،
‫کلی ایده داشت.
‫پیشنهادات فوق‌العاده‌ای داد.
‫می‌دونین چالش چیه دیگه، درسته؟
‫اینجوریه که یه نفر یه ویدیویی آپلود می‌کنه
‫و بعد بقیه به سبک خودشون ویدیو می‌گیرن ‫و آپلود می‌کنن.
‫یه‌نا هم قول داد کمک کنه.
‫به عنوان مدیر مارکتینگ ‫نتونستم این فرصت رو از دست بدم.
‫تازه ما هم که توی خونه‌مون استودیو داریم.
‫یه‌نا سرش شلوغـه،
‫پس می‌رم برسونمـش.
‫سرم شلوغـه؟
‫کار داری دیگه، نداری؟ ‫زود باش.
‫- دونگ‌هوی. ‫- بله؟
‫ببرش خونه.
‫تو می‌تونی بری، خودم می‌برمش.
‫- پس من برمی‌گردم شرکت. ‫- خیلی‌خب.
‫بیا بریم.
‫انقدر ازم متنفری که همه‌ش بهم می‌گی برم؟
‫مگه نگفتی من جزء این خانواده‌ام
‫و می‌تونم اینجا بمونم؟
‫نمی‌خوای منو ببینی؟ تا ابد؟
‫گفتی تا آخر عمرم کنارم می‌مونی.
‫پس کِی این کار رو می‌کنی؟
‫من ترسیدم.
‫با اینکه جلوی دیگران وانمود می‌کنم خوبم ‫ولی ترسیدم.
‫نه به خاطر اتفاقی که افتاد.
‫به خاطر اینکه وقتی ترسیدم تو کنارم نیستی.
‫و می‌ترسم دیگه هیچ‌وقت کنارم نباشی.
‫بیا بریم.
‫چرا نمی‌فهمی که من نمی‌خوام ‫تنهایی در امان باشم؟
‫من می‌خوام با تو باشم، جاش برام مهم نیست.
‫چرا اینو نمی‌فهمی؟
‫اتفاقی که توی پارک افتاد حسابی ترسوندت، نه؟
‫نه، چیزی نبود.
‫قول می‌دم...
‫دیگه هیچ‌وقت همچین اتفاقی نیفته.
‫آهان، با خودم پماد آوردم.
‫فکر اینکه به خاطر من آسیب ببینی
‫و من از دستـت بدم
‫باعث شده بود وحشت تمام وجودم رو برداره.
‫می‌شه یکم دیگه منتظرم بمونی؟
‫منتظرت می‌مونم.
‫درست و حسابی غذا بخور.
‫باشه، تو هم همین‌طور.
‫خوب بخواب.
‫تو هم همین‌طور.
‫برو.
‫اول تو برو داخل.
‫
‫[لی کانگ‌گیل]
‫حساب کتاب‌ها
‫توی گاوصندوق شرکت سانگ‌نام‌ـه.
‫رمزش...
‫تاریخ تاسیس گنگ بول‌داگ‌ـه.
‫[شرکت گوزن تشنه]
‫[سوسیس فرانکفورتر]
‫می‌دونی به خاطر چالش سوسیس
‫شرکت‌مون وایرال شده؟
‫آره می‌دونم، بدجور ترکونده.
‫- ما هم فیلم بگیریم؟ ‫- می‌رم سوسیس بیارم.
‫- شوخی کردم. ‫- نمی‌خواد بری بیاری.
‫من به عنوان چهره‌ی شرکت،
‫چالش رو انجام بدم
‫- بازی تموم می‌شه. ‫- می‌فهمم چی می‌گی.
‫- من اینو دوست دارم. ‫- «چالش»؟
‫می‌دونین چالش چیه دیگه، درسته؟
‫اینجوریه که یه نفر یه ویدیویی آپلود می‌کنه
‫و بعد بقیه
‫به سبک خودشون ویدیو می‌گیرن و آپلود می‌کنن.
‫من مثل یه‌نا
‫بروکلی و پاپریکا گذاشتم.
‫- تادا! ‫- تادا! تموم شد!
‫تادا! تموم شد.
‫فکر نمی‌کردم مزه‌شون بهم بخوره.
‫ولی در کمال تعجب عالی شد.
‫[لایو استریم]
‫[خدای من! باورم نمی‌شه! ‫بدون خبر اومدی!]
‫[هون‌ـه! چه تغییر کرده.]
‫سلام همگی.
‫من بازیگر کیم دوهون هستم.
‫یه چالش جدیده سوسیس سیخی
‫جدیداً وایرال شده.
‫منم با تجهیزات اومدم
‫تا امتحانش کنم.
‫می‌بینین؟ این سیخ رژیمی منـه.
‫[من بیخیال رژیم می‌شم!]
‫[سوسیس کودکان!]
‫چی؟ خیلی خوشمزه‌ست.
‫- خوشمزه‌ست. ‫- خدای من.
‫- باورم نمی‌شه. ‫- هم خوشمزه‌ست هم مغذی.
‫- امتحانـش کنین. ‫- ببینین.
‫[چالش سوسیس]
‫
‫[چالش سوسیس]
‫[چالش عجیب سوسیس سیخی ‫با یه‌نا و ائون‌ها!]
‫«با یه‌نا...»
‫- با یه‌نا... ‫- و ائون‌ها...
‫- چالش... ‫- چالش...
‫- سوسیس سیخی! ‫- سوسیس سیخی!
‫شروع کنیم؟
‫
‫خب، من چون هوس میوه کردم ‫میوه رو می‌زنم به سیخ!
‫منم اول گوجه گیلاسی می‌زنم.
‫من سبزیجات دوست دارم.
‫برای همین سبزیجات می‌زنم به سیخ.
‫سوسیس هم می‌زنم.
‫نارنجی.
‫خب، یه انگور هم به سیخ اضافه می‌کنم.
‫- و تادا! ‫- تادا!
‫مال من شبیه چراغ راهنماست، مگه نه؟
‫قرمز، نارنجی و سبز.
‫من یه آدمک بامزه درست کردم.
‫امتحانـش کنیم؟
‫سوسیس رو هم امتحان می‌کنم.
‫شور و شیرین‌ـه.
‫نمی‌دونستم میوه رو می‌شه با سوسیس خورد.
‫سوسیس و میوه خیلی باهم خوب می‌شن.
‫- تا امروز اینو نمی‌دونستم. ‫- دارین این ویدیو رو نگاه می‌کنین؟
‫من فلفل دلمه‌ی زرد رو امتحان کردم.
‫خیلی ترد و شیرین بود.
‫تو هم خبر داشتی؟
‫خانم ائون‌ها توی بهترین موقع ‫بهمون انرژی خوب داده.
‫مشتری‌ها خوش‌شون اومده.
‫مهم‌تر از اون، روحیه‌ی کارمندها بهتر شده.
‫بچه‌ها دوباره انگیزه گرفتن.
‫خدای من.
‫بهت گفتم نمی‌تونی منو شکست بدی.
‫
‫داره چیکار می‌کنه؟
‫ببینین.
‫انقدر بامزه‌ست؟
‫آقای کواک، بامزه نیست؟
‫منم فیلم گرفتم و آپلود کردم.
‫- می‌خواین ببینین؟ ‫- آره.
‫- واقعاً بانمک شدم. ‫- باشه، بذار ببینیم.
‫یه لحظه.
‫- الو؟ ‫- بله، منم.
‫اگه نمی‌خوای شرکت توی دردسر بیفته،
‫
‫بی سر و صدا بیا اینجا.
‫آخرش اینو می‌ذارم.
‫من دارم می‌رم.
‫تادا، آماده شد.
‫یهو همه‌ش رو باهم می‌خورم.
‫چی؟
‫این گردنبند چیه؟ تا حالا ندیده بودمش.
‫اینو ببین. ‫این آقاهه کیمچی رو با شکلات گذاشته.
‫من تمام نگاهـم به این گردنبنده.
‫خب... چی؟
‫دادستان جانگ‌ـه.
‫بعداً می‌بینمت.
‫- باشه، می‌بینمت. ‫- باشه.
‫سلام، آقای جانگ.
‫سلام، خانم ائون‌ها.
‫اوضاع و احوالت چطوره؟
‫خوبم.
‫شما سرت چطوره؟
‫خب، دیگه باند نمی‌زنم. ‫خیلی بهتر شده.
‫خدا رو شکر.
‫همه رفتن سرکار؟
‫آره، می‌هو هم همین الان رفت، ‫دیگه خودم تنهام.
‫دیگه می‌تونم با درِ باز خونه رو تمیز کنم.
‫که اینطور.
‫برنامه‌ی دیگه‌ای نداری؟
‫«برنامه‌ی دیگه»؟
‫کلی کار دارم.
‫کلی کار داری؟
‫معلومه، باید شام هم درست کنم،
‫کفش‌هام رو بشورم،
‫و کارهای دیگه...
‫پس لازم نیست نگران من باشی.
‫باشه، پس دیگه مزاحمت نمی‌شم.
‫آقای جانگ.
‫بله؟
‫شما هم مراقب باش آسیب نبینی.
‫خب...
‫باشه، مراقبـم.
‫خداحافظ، ائون‌ها.
‫
‫آقای جانگ.
‫انگار یه چیزی باعث شده زبونتون بند بیاد.
‫خب.
‫نه، چیزی نیست.
‫معلومه یه رازی دارین.
‫همون‌طور که انتظار داشتیم، ‫کو یانگ‌هی وثیقه می‌ذاره
‫و ساعت ۴ عصر آزاد می‌شه.
‫واقعاً؟
‫ازشون خواستی
‫- موقعیت لحظه به لحظه‌ش رو بهمون بدن؟ ‫- بله.
‫نباید گمـش کنیم.
‫الان که به قید وثیقه آزادی،
‫باید شبانه‌روز پابند الکترونیکی ببندی.
‫اگه فرار کنی یا وقتی احضارت کردیم نیای،
‫وثیقه‌ت فوراً باطل می‌شه و دستگیر می‌شی.
‫
‫رئیس.
‫یعنی چی که می‌خواین ‫گنگ بول‌داگ رو بدین به جی‌هوان؟
‫من ۱۵ سال براتون کار کردم.
‫چرا جی‌هوان؟ چرا من نه؟
‫آهان، چون پسرتون نیستم؟
‫جی‌هوان تنها کسیـه که
‫می‌تونه گنگ بول‌داگ رو مدیریت کنه.
‫تو هم باید ازش حمایت کنی.
‫رئیس.
‫اگه پسرم بخواد برای دومین بار ‫بهم خیانت کنه،
‫نباید ازش بگذرم، مگه نه؟
‫لطفاً بهش رحم کنین، رئیس.
‫جی‌هوان...
‫لطفاً این دفعه رو کاریش نداشته باشین، رئیس.
‫منو به جاش مجازات کنین.
‫لطفاً به جاش منو بکشین!
‫رئیس!
‫بهشون توضیح دادی که چرا مجبوریم ‫دورهمی قبل از ازدواج رو
‫عقب بندازیم؟
‫بله، وقتی شرایط شرکت رو بهشون گفتم
‫درک کردن.
‫خیلی‌خب.
‫خوشحالم پدر و مادرش آدم‌های خوبی هستن.
‫[شرکت گوزن تشنه]
‫[مدیرعامل سئو جی‌هوان]
‫حتی اگه...
‫حتی اگه یه روزی نباشم،
‫برای شرکت نگران نیستم، ‫چون می‌دونم تو هستی.
‫همون‌طور که خودت می‌دونی، کارمندها...
‫جایی برای رفتن ندارن.
‫به جزء این شرکت گزینه‌های چندانی ندارن.
‫باید به خاطر اونا محکم باشی.
‫اونا شما رو دارن.
‫منظورم وقتیـه که من نیستم.
‫[کو یانگ‌هی]
‫تازه بعد از دیدن رابطه‌ی ‫سئو ته‌پیونگ و کو یانگ‌هی فهمیدم
‫معنی جمله‌ی «کشتن سگ بعد از شکار» چیه.
‫وقتی سئو ته‌پیونگ زندان بود، کو یانگ‌هی رو ‫مجبور کرد از پول‌ها محافظت کنه.
‫حالا الان که داره کارش رو گسترش می‌ده،
‫داره کو یانگ‌هی رو می‌پیچونه، ‫چون زیادی واق واق می‌کنه.
‫واقعاً این کار فقط از اون برمیاد.
‫سئو ته‌پیونگ از اولش هم ‫فقط دنبال سئو جی‌هوان بود.
‫دلیلش چه عشق عجیب غریب پدری باشه، ‫چه میل به بُردن یا غرور...
‫تا جلوش رو نگیریم بی‌خیال نمی‌شه.
‫به عنوان یه آدم صلح‌طلب این حرف ‫برام خیلی وحشتناکـه،
‫ولی تا یکی‌شون نمیره تموم نمی‌شه، نه؟
‫[سئو جی‌هوان]
‫- بله، آقای سئو؟ ‫- من جلوی شرکت سانگ‌نام هستم.
‫چی؟
‫لطفاً ۳۰ دقیقه‌ی دیگه به پلیس زنگ بزن.
‫من دفترهای حساب کتابی که باعث ‫نابودی سئو ته‌پیونگ می‌شن رو گیر میارم.
‫شنیدم مدرکی که غیرقانونی ‫به دست اومده اعتبار نداره.
‫ولی اگه منو دستگیر کنین،
‫می‌تونین از اون مدارک استفاده کنین.
‫صبر کن، آقای سئو. ‫چی داری می‌گی؟
‫این کارت بی‌احتیاطی‌ـه.
‫بابت تمام کارهایی که کردی ازت ممنونم.
‫هی، آقای سئو!
‫[خاموش کردن دستگاه]
‫دستگاه مشترک موردنظر خاموش می‌باشد...
‫چی شده، آقای جانگ؟
‫سئو جی‌هوان رفته شرکت سانگ‌نام.
‫لطفاً به پلیس زنگ بزن.
‫باشه.
‫بهشون بگو دستگیرش نکنن، صبر کنن.
‫[شرکت سانگ‌نام]
‫[سال ۲۰۱۹، سال ۲۰۲۳]
‫برای این اومدی؟
‫اگه این چیزیـه که می‌خوای، برش دار.
‫اون هیچ ربطی به این داستان‌ها نداره، ‫بذار بره.
‫تو من رو می‌خوای.
‫اگه قبول کنی به عنوان پسر من زندگی کنی،
‫می‌ذارم صحیح و سالم بره.
‫یا می‌تونی خودت با اون
‫از اینجا بری.
‫هنوز یادته برای رفتن باید چیکار کنی، نه؟
‫برای رفتن فقط یه راه داری.
‫طرف مقابل رو از پا دربیار.
‫برای اینکه نجات پیدا کنی، ‫باید بقیه رو بکشی.
‫وگرنه خودت می‌میری.
‫پدر.
‫وقتی بچه بودم،
‫ازت می‌ترسیدم.
‫برای همین فکر می‌کردم حرفـت قانونـه ‫و من باید رعایتـش کنم.
‫ولی دیگه اینجوری نیست.
‫هیچ‌وقت...
‫هیچ‌وقت کاری که ازم می‌خوای رو ‫انجام نمی‌دم.
‫اگه می‌خوای بری...
‫می‌تونی بری.
‫اشتباهـت این بود که تمام نگاهـت به اون بود،
‫برای همین حواست به من نبود.
‫رئیس سئو!
‫- چی؟ ‫- لعنتی!
‫ائون‌ها.
‫من منتظرت می‌مونم،
‫هیون‌وو.
‫میام پیشـت، ائون‌ها.
‫
‫- جی‌هوان. ‫- جی‌هوان.
‫لطفاً به هوش بیا، آقای سئو.
‫رئیس!
‫هیچ‌وقت تنهات نمی‌ذارم.
‫دیگه نگران نباش، من کنارتـم.
‫ائون‌ها، ممنون که این مدت باهام بازی کردی.
‫تا ابد بی‌هوش نمی‌مونه، نه؟
‫به هوش میاد، درسته؟
‫فکر کنین آقای سئو ازتون می‌خواست ‫چیکار کنین.
‫می‌خواست فقط نگرانـش باشین ‫و هیچ کاری نکنین؟
‫یا می‌خواست هرکدومتون وظایف‌تون رو ‫به درستی انجام بدین؟