‫چه خبر شده، رئیس؟
‫پرونده رو به یه بخش دیگه تحویل بدم؟
‫پرونده‌ی مواد مخدر تایلندی؟
‫دادستانی بخش جنوبی از پارسال ‫درگیر این پرونده‌ست.
‫خودشون جمعـش می‌کنن.
‫چرا یهو این کار رو کردین؟
‫من کلی روی این پرونده کار کردم.
‫چرا این پرونده انقدر برات مهمه؟
‫پرونده‌های دیگه هم داریم.
‫دیگه به تبادلات مالی‌شون کاری نداشته باش.
‫به پرونده‌های دیگه برس.
‫شما هم توی این پرونده نقش دارین؟
‫دادستان جانگ!
‫تا الان چون کارت خوبه باهات راه اومدم،
‫ولی دیگه داری بی‌ادبی می‌کنی.
‫کاری که بهت گفتم رو بکن.
‫بفرمایید کوکی. ‫این کافه تازه افتتاح شده.
‫
‫شما کی هستین؟
‫خانم ائون‌ها؟
‫آقای سئو.
‫خدای من.
‫تو...
‫- آقای سئو. ‫- هی.
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫من؟
‫اومدم با زن داداش آینده‌ام آشنا شم.
‫از آشنایی باهاتون خوشحالم، خانم کو.
‫شنیدم چندوقت پیش اومده بودی ‫کلوپ من.
‫سر قضیه‌ی دستبند اسباب‌بازی
‫خیلی خندیدم.
‫جی‌هوان مثل برادر کوچک‌ترم می‌مونه...
‫دردم گرفت، هی.
‫می‌شناسیش دیگه. ‫الکی شلوغـش می‌کنه.
‫چقدر بی‌ادبی.
‫باید منو به نامزدت معرفی کنی.
‫بهت هشدار داده بودم...
‫نزدیک آدم‌های من نیای.
‫خدایا، ترسیدم.
‫چی؟
‫خیلی وقت بود این نگاه رو ‫روی صورتـت ندیده بودم.
‫خانم کو شما خبر نداری.
‫وقتی توی گنگ بول‌داگ بود ‫خیلی خشن بود.
‫می‌خوای برات تعریف کنم؟
‫یه لحظه اینجا بمون.
‫آقای سئو.
‫هی، چرا انقدر جدی‌ای؟
‫چرا انقدر شلوغـش می‌کنی؟
‫بیا بریم یه جای دیگه صحبت کنیم.
‫من جایی نمیام، همین‌جا می‌مونم.
‫فکر می‌کردم فقط داری باهاش خوش می‌گذرونی.
‫ولی اشتباه می‌کردم.
‫انگار واقعاً دوستـش داری، نه؟
‫بی‌خیال.
‫فکر نمی‌کنم وقت برای این کارها داشته باشی.
‫مگه نشنیدی؟
‫اون معامله‌ای که گند زدی توش،
‫رئیس سئو شخصاً بهش رسیدگی کرد.
‫شنیدی آزاد شده دیگه، نه؟
‫باید بیای یه سر بهش بزنی...
‫آهان، نمی‌تونی.
‫به خاطر کاری که کردی نمی‌تونی.
‫اگه بیای گردنـت رو می‌بُره.
‫یه ‌وقت به سرت نزنه بیای.
‫تو نگران گردن خودت باش.
‫الانم برو گمشو.
‫تو چرا گیر دادی به گردنِ من؟ لعنتی.
‫به خانم کو بگو تک تک ویدیوهایی که
‫توی کانال جدیدش می‌ذاره رو تماشا می‌کنم.
‫طرفدار پر و پا قرصشـم.
‫اجازه هست؟
‫
‫اون مرد رو می‌شناختی؟
‫زود باش وسایلـت رو جمع کن بریم.
‫ولی باید تا یه ساعت دیگه کار کنم.
‫واقعاً مجبوری این کارها رو انجام بدی؟
‫یعنی چی؟
‫اینجوری غریبه‌ها می‌تونن بهت نزدیک شن.
‫راحت می‌شه پیدات کرد و خطرناکـه.
‫اون دفعه هم یه مَرده بهت حمله کرده بود.
‫یعنی می‌گی کار نکنم؟
‫آخه چرا باید این کار خطرناک رو
‫- انجام بدی... ‫- آقای سئو.
‫می‌فهمم چی می‌گی.
‫ولی چرا توی اینجور مواقع ‫انقدر سرد رفتار می‌کنی؟
‫اصلاً بهم توضیح نمی‌دی
‫چی شده و چرا انقدر جدی شدی.
‫فکر می‌کنی نمی‌تونم درک کنم
‫که درمورد هیچی بهم توضیح نمی‌دی؟
‫من کاری که موظفـم انجام بدم رو تموم می‌کنم.
‫تو می‌تونی بری.
‫
‫هی، ایل‌یونگ.
‫موش کوچولو اینو برای تو درست کرده.
‫هی، چیکار می‌کنی؟
‫[ایل‌یونگ، همه چی درست می‌شه. ‫شاد باش.]
‫چیکار می‌کنی؟
‫- چک بزنم توی صورتـت؟ ‫- جه‌سو.
‫دقیقاً، دلت نمی‌خواد چک بخوری.
‫حالا چیکار کنم؟
‫خدای من، تنها دخترم واقعاً...
‫لعنتی.
‫- چی؟ ‫- چی؟
‫- مادر، سلام. ‫- سلام.
‫ببخشید که دفعه‌ی پیش بابت غذای خوشمزه‌ای که
‫برام درست کرده بودین، ‫درست و حسابی تشکر نکردم.
‫خدای من، کجا بودی که انقدر نوشیدنی خوردی؟
‫تو باهاش نوشیدنی خوردی؟
‫به من میاد نوشیدنی خورده باشم؟
‫جلوی خونه‌مون پیداش کردم.
‫مادر، هیچی هدیه‌ای ندارم که بهتون بدم.
‫- پس اینو می‌دم. ‫- چی؟
‫خیلی ممنون.
‫عزیزم، سوئیچ ماشین‌ـه.
‫لعنتی.
‫می‌شه خودت رو جمع و جور کنی؟
‫بی‌خیال، ماشین قشنگی‌ـه.
‫مادر.
‫اینجوری که خانواده‌ش رو ورشکسته می‌کنه.
‫می‌هو، زود باش ببرش بالا.
‫بابا، ببرمـش بالا؟
‫پس بذاریم اینجا بخوابه؟
‫- طبقه‌ی بالا؟ ‫- زود باش.
‫- چطوری ببرمش؟ ‫- بهتر از اینه که...
‫این می‌هوـه.
‫می‌هو، بچگی‌هات خیلی بانمک بودی.
‫لعنتی.
‫و بعدش فرار کردم.
‫فرار کردی؟
‫هیچی برام تعریف نکردی.
‫«حالا چیکار کنم؟ و بعدش فرار کردم.»
‫من از این دوتا جمله چی بفهمم؟
‫رمزی‌ـه؟
‫از کجا فرار کردی؟
‫اصلاً معلوم هست چته؟
‫هی.
‫رئیس بزرگ داره بهت زنگ می‌زنه.
‫منظورش چی بود؟
‫بله، رئیس؟
‫ببین پرونده‌ی گنگ کو یانگ‌هی ‫پیشرفتی داشته یا نه.
‫باشه.
‫بفرمایید کوکی، ممنون.
‫این کافه تازه افتتاح شده. ‫بفرمایید کوکی.
‫ممنون.
‫[رئیس: کو یانگ‌هی. ‫رئیس سابق: سئو ته‌پیونگ]
‫[گنگ گربه: گروه تبهکاری خشن]
‫ببخشید، دادستان.
‫درسته که حالمون گرفته‌ست، ‫ولی هوا هم خیلی خوبه.
‫بریم نوشیدنی بخوریم؟
‫برای اولین بار توی تاریخ، مهمونِ من.
‫خانم سونگ هم پول خوراکی‌ها رو می‌ده.
‫من پول نوشیدنی رو هم می‌دم.
‫اینجوری من معذب می‌شم.
‫نه، ممنون.
‫این مدت انقدر سرمون شلوغ بود ‫نتونستین با خانواده‌تون وقت بگذرونین.
‫زود برین خونه و استراحت کنین.
‫فقط یه لیوان؟
‫دفعه‌ی بعد.
‫[سئو جی‌هوان]
‫بفرمایید کوکی. ممنون.
‫این کافه تازه باز شده. ‫بفرمایید کوکی.
‫ممنون. ‫بفرمایید کوکی.
‫ممنون.
‫- دونگ‌هوی. ‫- من می‌رسونمتـون خونه.
‫انگار برای آقای سئو یه کار فوری پیش اومده.
‫باشه، ممنون.
‫بذار اول کارم رو تموم کنم.
‫بفرمایید کوکی. ‫ممنون.
‫پرونده به بخش جنوبی تحویل داده شده.
‫ظاهراً می‌خوان درکنار پرونده‌های دیگه ‫بهش رسیدگی کنن.
‫ولی درواقع فشار از طرف بالادستی‌ها بوده.
‫- یه بطری سودا، لطفاً. ‫- چشم.
‫کی همچین جایی سودا سفارش می‌ده؟
‫ممنون.
‫- من فقط سودا می‌خورم. ‫- نوش جان.
‫خب، چرا خواستی منو ببینی؟
‫سئو ته‌پیونگ.
‫داشتی درمورد اون تحقیق می‌کردی؟
‫خبرها زود پخش شده.
‫داشتم مبادلات مالی‌شون رو بررسی می‌کردم.
‫با اینکه مدرک کافی داشتم،
‫ولی هربار درخواست مجوز می‌کردم رد می‌شد.
‫معلوم بود می‌خوان تمام تقصیرها رو ‫بندازن گردن لی کانگ‌گیل.
‫برای همین می‌خواستم ببینم ‫کی پشت کو یانگ‌هی قایم شده.
‫تحقیقات‌مون تازه شروع شده بود.
‫ولی ازم گرفتنـش تا بیشتر از این ‫چیزی پیدا نکنم.
‫اون چطور آدمیـه؟
‫پدرت رو می‌گم.
‫دقیقاً چطور آدمیـه
‫که بعد از ده سال حبس
‫از قبلش پولدارتر و قدرتمندتر شده؟
‫بدون اینکه بدونی چطور آدمیـه،
‫وارد این پرونده شدی؟
‫ده سال طول کشید تا تونستم ‫رابطه‌مون رو قطع کنم.
‫ده سال دیگه هم طول کشید ‫تا تونستم از زیر سایه‌ش خارج شم.
‫با این‌حال بازم دارم اسمـش رو ‫از تو می‌شنوم.
‫برام آدم ترسناکیـه.
‫پس مطمئنی الان...
‫هیچ ارتباطی باهاش نداری؟
‫خودم تمام پل‌های پشت سرم رو خراب کردم.
‫دیگه نمی‌خوام هیچ ارتباطی ‫باهاش داشته باشم.
‫آقای سئو.
‫می‌فهمم چی می‌گی.
‫ولی چرا توی اینجور مواقع ‫انقدر سرد رفتار می‌کنی؟
‫اصلاً بهم توضیح نمی‌دی
‫چی شده و چرا انقدر جدی شدی.
‫فکر می‌کنی نمی‌تونم درک کنم
‫که درمورد هیچی بهم توضیح نمی‌دی؟
‫[لایک، سابسکرایب]
‫[گنگستر دوست‌داشتنیِ من]
‫آهان.
‫اوهوم.
‫کانگ‌گیل.
‫خدای من، سلام.
‫آفرین، کارت عالی بود.
‫بذار ببینم.
‫چرا از قبل بهتر شدین؟
‫آهان، باید اول غذا بخوریم.
‫خوراک توفو چطوره؟ یه جای خوب می‌شناسم.
‫
‫شنیدی رئیس سئو آزاد شده، نه؟
‫بله، شنیدم.
‫بهش نگو معامله‌مون...
‫به خاطر سئو جی‌هوان خراب شد.
‫رئیس سئو به اندازه‌ی کافی ‫حالش از جی‌هوان بهم می‌خوره،
‫دیگه نیازی نیست اینم بهش بگیم.
‫فقط الکی ناراحت می‌شه.
‫شنیدی چی گفتم؟
‫بله، قربان.
‫سختـت بود جواب بدی؟
‫
‫من...
‫ائون‌ها.
‫این یخ چیه وسط میز؟
‫خدای من، چه یخ خوبی شده.
‫حداقل برو پوره‌ی لوبیا قرمز رو بیار.
‫آهان، باشه.
‫باورم نمی‌شه.
‫گمونم بازم توی مراسم پرورشگاه
‫شرکت نمی‌کنیم.
‫چیزهایی که لازم دارن رو بهشون برسون
‫و بگو توی مراسم شرکت نمی‌کنیم.
‫چه مراسمیـه؟
‫- خب... ‫- مراسمیـه که
‫اسپانسرها سالی یه بار دورهم جمع می‌شن
‫تا با بچه‌ها وقت بگذرونن.
‫- شما چرا شرکت نمی‌کنین؟ ‫- خب، ما...
‫چون ما الگوی مناسبی برای بچه‌ها نیستیم.
‫آدم‌های اونجا دوست ندارن ما شرکت کنیم.
‫مگه نه، ایل‌یونگ؟
‫من مشکلی با این مراسم‌ها ندارم.
‫روزهامون معمولاً تکراری بود،
‫برای همین سالی یه‌بار خوش‌گذرونی ‫بهمون کیف می‌داد.
‫واقعاً؟
‫آخه من توی پرورشگاه بزرگ شدم.
‫الان خیلی پسر صاف و ساده‌ای شده. ‫قبلاً دغل‌باز بوده.
‫درست نمی‌گم، رئیس؟
‫می‌شه پوره‌ی لوبیا قرمز رو بذاری روش؟
‫خیلی یخ‌ـه.
‫یخ زدم.
‫نمی‌شد اول دست‌هات رو بشوری؟
‫- باورم نمی‌شه. ‫- ول کن بابا.
‫حالا کی صبحانه لوبیا یخی می‌خوره؟
‫می‌شه عجله کنی؟
‫حتماً می‌خوای عذرخواهی کنی.
‫معذرت می‌خوام.
‫همین؟
‫بفرمایید.
‫اینو کِی خریدی؟
‫دیروز.
‫خونه موندی که اینو بهم بدی؟
‫آره.
‫ببخشید، خب...
‫من و اون خیلی وقتـه باهم دشمنی داریم.
‫اون مرد خطرناکیـه و چون نگرانـت بودم،
‫برخوردم زیادی تند شد.
‫چرا انقدر با احساساتِ من بازی می‌کنه؟
‫خدای من.
‫سلام، مامان.
‫چرا بیام خونه؟
‫حتی وقتی بچه بود هم چشم‌های زیبایی داشت.
‫فقط بعد از اینکه رفت کلاس فوتبال، ‫تیپـش پسرونه شد.
‫اینو ببین، میمون تپلی.
‫واقعاً دوست‌داشتنی‌ـه.
‫چون دختر خودمـه نمی‌گم‌ها،
‫همه می‌گفتن بچه‌ی خوشگلیـه.
‫قیافه‌های شما دوتا باهم ترکیب شه،
‫نوه‌مون خیلی ناز می‌شه.
‫مگه نه؟
‫چی...
‫چیکار می‌کنین؟
‫- می‌هو. ‫- اومدی خونه؟
‫درمورد نوه حرف می‌زدین؟
‫چرا با اون درمورد نوه حرف می‌زنین؟
‫واسه چی بدون اجازه عکس‌های منو ‫به یه غریبه نشون می‌دین؟
‫گفتم ما هیچ نسبتی باهم نداریم.
‫حرف دخترتون رو باور نمی‌کنین؟
‫بلند شو.
‫- بلند نشو. ‫- گفتم بلند شو.
‫بلند نشو.
‫بلند شو!
‫
‫ولی...
‫- زود باش. ‫- می‌هو، صبر کن.
‫شوخیـت گرفته؟
‫شنیدم تو از همه‌شون باهوش‌تری،
‫پس چرا حرف منو نمی‌فهمی؟
‫یا خودت رو زدی به اون راه؟
‫وقتی معلومه نمی‌خوام ببینمـت ‫چرا همه‌ش میای اینجا؟
‫دلیلش همینه.
‫چی؟
‫انقدر میام تا دلت بخواد منو ببینی.
‫پس عصبانی نباش.
‫چرا انقدر باهام راحت صحبت می‌کنی؟
‫انگار نه انگار از من کوچک‌تری.
‫راستی، عکس‌هات خیلی ناز بودن. ‫من دیگه می‌رم.
‫هی، ماشینـت رو نمی‌بری؟
‫آهان، اون دیگه مال مامانتـه.
‫روانی.
‫هی، صبر کن.
‫الان می‌رم سوئیچـش رو میارم.
‫هی، نشنیدی چی گفتم؟
‫روانی لعنتی.
‫واقعاً نمی‌خوای ماشینـت رو ببری؟
‫هی!
‫آقای سئو اینجا نیست، نه؟
‫- نیست. ‫- پس من اینجا یه چُرت می‌زنم.
‫باشه.
‫نذار کسی بیاد داخل.
‫دونگ‌هوی.
‫بیا بریم، می‌خوام اقیانوس رو ببینم.
‫ولی هنوز تعطیل نشدیم.
‫خدای من، تو که همین الان هم ‫مدرسه رو پیچوندی.
‫زود باش، می‌خوام اقیانوس رو ببینم.
‫بیا بریم، باشه؟
‫این مثلاً دریاست؟
‫می‌خوای بکشمـت؟
‫می‌شه گفت فرقی نداره.
‫به نظرت این شبیه اقیانوس‌ـه؟
‫باحال بود، نه؟
‫حالا دفعه‌ی بعد می‌ریم اقیانوس واقعی.
‫هی، دونگ‌هوی!
‫چرا توی افکارت غرق شده بودی؟
‫اون چرا اینجا خوابیده؟
‫خسته بود و می‌خواست استراحت کنه.
‫رئیس بزرگ توی شرکت نیست
‫و ایل‌یونگ هم بیرون کار داره.
‫یکم خوراکی آوردم ته دل‌مون رو بگیره.
‫بیاین غذا بخوریم.
‫- یانگ هونگ‌کی. ‫- بلند شو.
‫راستی، چرا رئیس بزرگ خواست امروز ‫روی خونه کار کنه؟
‫- «روی خونه کار کنه؟» ‫- منظورت اینه که «از» خونه کار کنه.
‫اگه توی ویلا بودی، ‫می‌گفتی روی ویلا کار کنه؟
‫- «از خونه کار کنه» یعنی چی؟ ‫- باورم نمی‌شه.
‫امروز صبح که داشتیم لوبیا یخی می‌خوردیم،
‫حس نکردین فضا سرد و عجیب‌ـه؟
‫فکر کنم موند خونه
‫تا از دل ائون‌ها دربیاره.
‫بچه‌ها، فکر می‌کنین ‫به موش کوچولو نشونـش داده؟
‫خانم کو خونه‌ست دیگه، ‫پس حتماً دیده.
‫حتماً.
‫صبر کن، یعنی...
‫رئیس بزرگ و خانم کو الان توی خونه تنهان؟
‫خوبه، خیلی خوبه.
‫هی، زود خونه نرین‌ها.
‫تا نصف شب بیرون بمونین.
‫اگه کلاً نرین خونه که بهتر.
‫- فهمیدین؟ ‫- باشه.
‫ولی چون جایی نداریم مجبوریم بریم خونه.
‫خدای من.
‫ائون‌ها، چشم‌هات رو ببند.
‫- چرا؟ ‫- چیز خاصی نیست،
‫ولی می‌شه یه لحظه چشم‌هات رو ببندی؟
‫خدای من.
‫- باز نکنی‌ها. ‫- باشه.
‫چی شده؟
‫بیا، من راهنماییـت می‌کنم.
‫مراقب جلوی پات باش.
‫خیلی‌خب.
‫یه لحظه اینجا وایستا.
‫چشم‌هات رو باز نکن. ‫باز نکنی‌ها.
‫باشه.
‫ائون‌ها، با شماره‌ی سه
‫- چشم‌هات رو باز کن. ‫- باشه.
‫یک، دو، سه.
‫خدای من.
‫اینا چیه؟
‫«ائون‌ها و دوستان.»
‫این...
‫اینا رو برای من آماده کردی؟
‫بله.
‫ولی...
‫این دوربین گرون‌قیمتیـه.
‫از دوربینی که توی ماکارون داشتم ‫خیلی بهتره.
‫تو کِی...
‫حتی این میکروفن هم آخرین مدلـه.
‫نور هم گرفتین؟
‫نمی‌دونم باید قبولش کنم یا نه.
‫این حرف‌ها چیه، ائون‌ها. ‫لیاقتـش رو داری.
‫درواقع لیاقتـت بیشتر از ایناست.
‫درضمن من تنهایی انجامش ندادم.
‫بچه‌ها هم می‌خواستن کمک کنن. ‫پس یه کار گروهی بوده.
‫خدای من.
‫تو عضوی از خانواده هستی.
‫خدای من، ممنون.
‫خواهش می‌کنم.
‫- شروع کنیم. ‫- باشه.
‫امروز میز غذاخوری به طرز عجیبی درازتر شده.
‫واقعاً. ‫فقط خودمون دوتاییـم، پس...
‫فقط خودمون دوتاییـم...
‫گمونم همین‌طوره.
‫فقط خودمون دوتاییـم.
‫چی...
‫- خدای من. ‫- خدای من.
‫ببخشید، یه لحظه صبر کن.
‫صبر کن.
‫- حالت خوبه؟ ‫- آره، خوبم.
‫- دسر چطوره؟ ‫- من دسر دوست دارم.
‫چطوره بریم اتاق نشیمن؟
‫اونجا بزرگ‌تره.
‫- اتاق نشیمن؟ خوبه. ‫- باشه.
‫- من آماده می‌کنم. ‫- ممنون.
‫خیلی وقتـه باهم دشمنی داریم.
‫اون مرد خطرناکیـه و چون نگرانـت بودم،
‫برخوردم زیادی تند شد.
‫- جه‌سو، جایی می‌ری؟ ‫- ترسیدم!
‫- واقعاً؟ ‫- خدای من.
‫تو بیشتر منو ترسوندی.
‫- برای چی اومدی پایین؟ ‫- اومدم آب بخورم.
‫خب، بخور.
‫- راستی، جه‌سو. ‫- بله؟
‫کلوپ گربه رو می‌شناسی؟
‫کلوپ گربه؟ معلومه.
‫اونا دشمن قسم خورده‌ی ما هستن.
‫می‌خوای بری اونجا؟ ‫نری‌ها! برو جای دیگه.
‫- صاحبـش کیه؟ ‫- مار کثیف، کو یانگ‌هی.
‫بلایی که موقع نجات دادنِ تک ‫سر رئیس اومده بود، کار یانگ‌هی بود.
‫- واقعاً؟ ‫- اون عوضی هروقت رئیس رو می‌بینه
‫یه بلایی سرش میاره.
‫چرا انقدر باهم بدن؟
‫چرا انقدر سوال می‌پرسی؟ ‫من سرم شلوغـه‌ها.
‫با دقت گوش کن.
‫وقتی جی‌هوان به گنگ بول‌داگ ملحق شد،
‫کو یانگ‌هی دست راست رئیس گنگ بود.
‫معلومه چون یه تازه‌وارد جانشین رئیس گنگ شد،
‫کو یانگ‌هی خوشش نیومد، درسته؟
‫رئیس‌مون واقعاً گناه داره.
‫چون پسر رئیس گنگ بود، ‫بدون اینکه بخواد درگیر این ماجرا شد.
‫اگه پسر رئیس گنگ نبود،
‫یه زندگی معمولی، آروم و باحال ‫برای خودش درست می‌کرد.
‫جی‌هوان قبل از این ماجرا کجا زندگی می‌کرد؟
‫تا جایی که من می‌دونم ‫با مامانش زندگی می‌کرده.
‫جزئیاتـش رو نمی‌دونم، پس از من نپرس. ‫من رفتم.
‫من اینجا نبودم‌ها، باشه؟
‫[شرکت گوزن تشنه]
‫درمورد پرونده‌ی مواد مخدر کو یانگ‌هی.
‫هیچ حکم دستگیری‌ای صادر نشده.
‫احتمالاً بدون پیگیری بیشتر مختومه می‌شه.
‫شنیدم دادستان جانگ ‫مبادلات مالی‌شون رو بررسی کرده.
‫اولش بالا دستی‌ها می‌خواستن
‫فقط جرم آدم‌ربایی و زورگیری رو پیگیری کنن.
‫ولی پرونده رو از دادستان جانگ گرفتن.
‫چون همه‌ی آدم‌هاش از زندان آزاد شدن،
‫احتمالاً به زودی یه حرکتی می‌زنن.
‫احتمالاً حرکت بزرگی خواهد بود.
‫هرچی فهمیدی بهم خبر بده.
‫متوجه شدم.
‫کمرتون خوبه؟
‫چرا خبری از بچه‌ها نیست؟
‫محصولات رو بدون مشکل رسوندن؟
‫[اهدا: مواد ضروری و خوراکی]
‫چرا انقدر لفتـش می‌دی؟
‫همه‌ش توی ماشین جا نمی‌شه‌ها.
‫بیا، همه‌ش رو آوردم.
‫این جعبه‌ها تمومی ندارن.
‫حتی با نگاه کردن بهشون خوشحال می‌شم.
‫فکر نمی‌کنم برای همه‌چی جا داشته باشن.
‫تازه دیروز هم کلی چیز فرستادیم.
‫مگه جنگـه؟
‫باید جعبه‌ها رو نصف کنیم ‫و نصفـش رو فردا بفرستیم.
‫زود باشین بیاین ببریمشون بیرون.
‫دونگ‌هوی، ‫تو گل‌ها رو بیار که دوست‌شون داری.
‫صبر کنین منم بیام.
‫منم باهاتون میام.
‫- کجا میای؟ ‫- تو هم میای؟
‫معلومه. چرا نیام؟
‫کجا میای؟
‫منم باید کمک کنم.
‫چت شده؟
‫زود باشین.
‫- کجا می‌ری؟ ‫- اون از همه سنگین‌تره.
‫خب، واقعاً سنگین‌ـه.
‫خوبه که باهامون میاد. ‫بیاین بریم.
‫خدای من.
‫خیلی وقتـه همگی باهم غذا نخوردیم، نه؟
‫آره، انقدر گذشته که اصلاً یادم نیست کِی بوده.
‫صبر کن، اصلاً تا حالا باهم بیرون غذا خوردیم؟
‫ماه پیش غذای ویتنامی خوردیم.
‫ما هرروز داریم برنج می‌خوریم ‫پس غذای برنجی حساب نیست.
‫نودل هم همین‌طور.
‫من هنوز
‫چشمـم دنبال اون لابستره‌ست ‫که نرفتیم بخوریم.
‫♪ بدجور هوس لابستر کردم ♪
‫پس امروز ناهار لابستر بخوریم؟
‫چه تصمیم سریعی. ‫من که پایه‌ام.
‫ولی...
‫این فقط یه ناهار تیمی‌ـه‌ها. ‫جزء کارتون محسوب نمی‌شه، باشه؟
‫همین که لابستر بخوریم برام کافیه.
‫نگو که...
‫خدای من، اینجا خیلی گرونـه.
‫دادستان، شما چقدر بخشنده‌ای. ‫واقعاً بهترینی.
‫وایستا ببینم. ‫اینجا رستوران کو یانگ‌هی نیست؟
‫مگه غذای دریایی نمی‌خواستی؟
‫اونم یه جای لوکس ‫که هرکسی نمی‌تونه توش غذا بخوره.
‫- بیا بریم. ‫- ولی اونا کسی رو
‫بدون رزرو قبول نمی‌کنن.
‫رزرو کردم.
‫من گفتم غذای دریایی می‌خوام،
‫نگفتم می‌خوام توی اعماق دریا دفن شم.
‫دلم درد می‌کنه.
‫غذای خام معده‌ام رو بیشتر خراب می‌کنه.
‫احتمالاً مجبور می‌شم تمام مدت ‫توی دست‌شویی باشم.
‫چطوره غذای دریایی رو بی‌خیال شیم ‫و بریم گوشتی، استیکی چیزی بخوریم؟
‫نگران نباش، من داروی معده دارم.
‫هیچ‌وقت منو ناامید نمی‌کنی، خانم سونگ.
‫حالا بیاین بریم داخل.
‫اینکه انقدر آروم به استقبال مرگ می‌ره
‫نشون می‌ده آرزوی مرگ داره.
‫جلیقه‌ی ضدگلوله نپوشیدم.
‫این کافیه؟
‫چرا نمیای داخل؟
‫دارم میام، باشه؟
‫سول، خطر مرگ هرروز پدرت رو تهدید می‌کنه.
‫آقا. ‫صبر کنین، آقا.
‫رزرو کردین؟
‫بله، به اسم جانگ هیون‌وو ‫برای امروز رزرو کردم.
‫اوه، اینجا رو ببین.
‫هوانگ کانگ‌شیک و هوانگ کانگ‌ته ‫اینجا کار می‌کنن؟
‫بله، شما اینجا چیکار می‌کنین، ‫دادستان جانگ؟
‫مشخص نیست؟
‫اومدم غذا بخورم.
‫آهان.
‫ببخشید، جا نداریم.
‫می‌بینم که از وقتی آزاد شدی ‫شوخ‌طبع شدی.
‫اینجا که خالیـه.
‫[رزرو شده]
‫- می‌بینین؟ ‫- نه، چه ضدحال.
‫کاریش نمی‌شه کرد. ‫بریم یه وقت دیگه بیایم.
‫- بریم. ‫- اونجا صندلی هست.
‫خدای من. ‫خانم سونگ چه چشم‌های تیزی داری.
‫بریم بشینیم؟
‫نه تنها چشم‌هاش تیزه، ‫با دل و جرئت هم هست.
‫صبر کن، گردنم گرفت.
‫- بیا دیگه. ‫- چرا من شجاع نیستم؟
‫درد می‌کنه.
‫[مدیر کو یانگ‌هی]
‫این دختر واقعاً بامزه‌ست.
‫بیا، این کامنت رو ببین.
‫حدس بزن پنگوئن امپراتور کیه؟
‫کیه؟
‫
‫سئو جی‌هوان‌ـه.
‫کی فکرش رو می‌کرد این عوضی ‫انقدر احمق باشه؟
‫یهو از بیکاری به تخت پادشاهی رسید.
‫حالا هم امپراتور؟
‫فکر کرده کیه که به خودش می‌گه امپراتور؟
‫رئیس، دادستان اومده.
‫کی؟
‫دادستان جانگ هیون‌وو اومده.
‫خدای من، هنوز غذا نخورده دلم درد گرفت.
‫چطوری با این وضع غذا بخورم؟
‫پس من غذای ویژه‌ی سرآشپز می‌خورم.
‫بهمون سه‌تا بیبیم‌باپ ماهی خام بدین.
‫سفارش بیبیم‌باپ ماهی خام
‫توی یه رستوران لوکس ژاپنی ‫توهین محسوب می‌شه.
‫خدای من، شنیدم یه مهمون ویژه داریم.
‫لازم نبود تا اینجا بیاین، دادستان جانگ.
‫بالاخره تونستم از نزدیک ببینمـت.
‫خیلی سریع فرار می‌کنی‌ها.
‫پیدا کردنت واقعاً کار سختی بود.
‫چی؟ متوجه منظورتون نمی‌شم.
‫راستی، شنیدم شکست بدی خوردین.
‫برای دادستان جانگ ماهی خام تازه بیارین،
‫مهمونِ من.
‫تو مدیر اینجایی، درسته؟
‫ساختمون قشنگیـه.
‫یعنی چقدر می‌ارزه؟
‫از سئو ته‌پیونگ بپرسم؟
‫فکر نکنم یه مدیر قلابی بدونه.
‫هی...
‫من باید برم دست‌شویی.
‫دست‌شویی...
‫- نجات‌مون بده، بودای بزرگ. ‫- ظاهراً ماهی‌ها
‫برای اینکه شانس بهتری برای ‫زنده موندن داشته باشن گروهی حرکت می‌کنن.
‫ماهی‌ای که بیرون گروه می‌مونه ‫زنده زنده خورده می‌شه،
‫ولی ماهی‌ای که درون گروه قایم می‌شه ‫زنده می‌مونه.
‫حالا که ماهیگیری رو شروع کردم،
‫می‌خوام اونی که ‫درون گروه قایم شده رو بگیرم.
‫مگه چوب ماهی‌گیریت نشکسته؟
‫- پس با چی... ‫- خدای من.
‫نگران منی؟
‫نگران نباش، من ابزار زیاد دارم.
‫راستی، یه چیزی رو می‌دونستی؟
‫کسی که اسمـش مدیره ‫چه واقعی باشه چه قلابی،
‫همه‌چی درنهایت گردنِ اونه.
‫خب، هرکاری دوست داری بکن.
‫لطفاً دفعه‌ی بعد، ‫قبل از اومدن خبر بده.
‫براتون غذای ویژه آماده می‌کنم.
‫چی؟ این چرا پخش شد؟
‫امیدوارم بچه‌های مهربونی باشین ‫و با صبوری...
‫چیکار می‌کنی؟ هی!
‫- تو... ‫- چیزی نیست.
‫چرا داری این ویدیو رو نگاه می‌کنی؟
‫- خداحافظ. ‫- خیلی ممنون.
‫- ممنون. ‫- ممنون.
‫- مراقب خودتون باشین. ‫- برو ماشین رو روشن کن.
‫[پرورشگاه هان‌بیول]
‫داریم می‌ریم؟ ولی کلی راه اومدیم.
‫پس چیکار کنیم؟
‫حالا که اینجاییـم، ‫بیاین با بچه‌ها بازی کنیم.
‫من کلی اسباب‌بازی آوردم.
‫- نه بابا. ‫- مان‌هو، جه‌سو، بیاین دیگه.
‫چرت و پرت نگو.
‫برای آدم‌هایی مثل ما مودبانه‌ترین کار ‫اینه که سریع بریم.
‫آدم‌هایی مثل شما یعنی چی؟
‫پرسیدن داره؟ ما آدم بده‌ایم دیگه.
‫یعنی کسایی که کار بد کردن.
‫برای بچه‌ها آدم بده کسیه که بی‌احساس باشه.
‫کسایی که باهاشون وقت می‌گذرونن رو ‫آدم‌های خوبی می‌دونن.
‫حرفت زیاد قانع کننده نبود.
‫انگار نمی‌فهمی من چی می‌گم.
‫اصلاً چطوری با اون بچه‌ها بازی کنیم؟
‫چی؟ دارن چیکار می‌کنن؟
‫فقط قرار بود محصولات رو تحویل بدن ‫ولی برنامه‌شون عوض شده.
‫نگران نباشین، می‌رم چک کنم ببینم چه خبره.
‫
‫فقط کاری که تمرین کردیم رو ‫انجام بدین، باشه؟
‫یک، دو، سه!
‫آقا فیلـه ترسناکـه.
‫چی؟ مگه چیکار کردم؟
‫گفتم جواب نمی‌ده!
‫می‌دونستم بچه‌ها خوش‌شون نمیاد.
‫- خدای من، گریه نکنین. ‫- ولش کنین، بیاین بریم.
‫بیاین. ‫بیاین باهم انجام بدیم.
‫بچه‌ها خوش‌شون نمیاد.
‫- زود باشین. ‫- خدای من.
‫♪ می‌تونی مثل من اجرا کنی؟ ♪
‫♪ خیلی خوش می‌گذره ♪
‫♪ می‌تونی مثل یه فیل حرکت کنی؟ ♪
‫♪ می‌تونی مثل یه فیل بچرخی؟ ♪
‫بچه‌ها گریه‌شون می‌گیره، برگرد.
‫♪ می‌تونی مثل یه فیل باشی؟ ♪
‫♪ خیلی خوش می‌گذره ♪
‫♪ می‌تونی مثل یه کانگورو بپری؟ ♪
‫- یک، دو... ‫- بیا جلو ببینم.
‫- هی، بگیرش. ‫- بیا جلو ببینم.
‫پسره‌ی...
‫♪ خیلی خوش می‌گذره ♪
‫- آره! ‫- آره!
‫هی، خوش‌شون اومد!
‫براشون دست تکون بدین. ‫پرده رو بیار.
‫- خداحافظ! ‫- خداحافظ.
‫- خداحافظ!
‫- دالی! ‫- دالی!
‫- هی، بچه‌ها خندیدن! ‫- ایول!
‫
‫هیچ‌کس بیرون نبود.
‫می‌شه صحبت کنیم؟
‫نه، من...
‫[شرکت میو]
‫مشترک موردنظر در دسترس نمی‌باشد.
‫سلام، آقای جانگ.
‫الان کجایی؟
‫من؟ پرورشگاه.
‫حالت خوبه، نه؟
‫خوبم، چی شده؟
‫هیچی.
‫زنگ زدم حالت رو بپرسم.
‫اومده بودم بیرون ناهار بخورم،
‫یهو یادت افتادم.
‫خوشحالم که حالت خوبه.
‫روز خوبی داشته باشی.
‫خداحافظ.
‫
‫- قضیه چیه؟ من نمی‌خوام... ‫- «هی، گردن‌کلفت.»
‫هشت سال پیش،
‫اولین بار اینجوری صدات کردم.
‫یادتـه، نه؟
‫اون‌موقع همچین ساختمون لوکسی نداشتی.
‫هنور مدیرعامل یه شرکت بزرگ ‫با کلی کارمند نشده بودی.
‫یعنی...
‫من بدون اینکه عنوانی داشته باشی ‫ازت خوشم اومده بود.
‫از همون اول گذشته‌ت رو می‌دونستم.
‫می‌دونم برای اینکه نجات پیدا کنی
‫مجبور شدی هرکاری انجام بدی.
‫خودم هم توی این موقعیت بودم.
‫درمورد گذشته‌ت چقدر به ائون‌ها گفتی؟
‫فکر می‌کنی ائون‌ها بهتر از من درکـت می‌کنه؟
‫اینکه گذشته‌ام رو بهش نگفتم ‫مشکل منه، نه اون.
‫اگه نمی‌تونی درمورد گذشته‌ت بهش بگی،
‫پس یعنی من هنوز یه شانسی دارم.
‫خانم کانگ.
‫معذرت می‌خوام.
‫سال‌ها قبل از آشنایی من و شما،
‫یه زن توی زندگی من وجود داشته.
‫و اون زن همیشه خانم کو بوده.
‫
‫[پرورشگاه هان‌بیول]
‫فکر می‌کنی ائون‌ها بهتر از من درکـت می‌کنه؟
‫امروز داوطلب‌ها کارمون رو راحت کردن.
‫آره، خیلی گردن‌کلفتـن.
‫ولی با بچه‌ها خوبـن.
‫انگار بچه‌ها هم دوست‌شون دارن.
‫آره، لباس‌ها رو خیلی سریع شستیم.
‫- زود باش، بیا. ‫- هی!
‫- اینجوری نیست. ‫- واقعاً؟
‫- هی، من می‌گیرمـت. ‫- گول نمی‌خورم.
‫بی‌خیال!
‫هی، انقدر از زیرکار در نرو.
‫اینجاست، اینجاش رو بگیر.
‫هی، نباید این کار رو بکنی.
‫زود باش، برای هیکلـت هم خوبه. ‫خدای من.
‫رئیس!
‫- تشریف آوردین؟ ‫- تشریف آوردین؟
‫این مال توـه؟
‫ممنون.
‫آقای سئو!
‫- لطفاً همراهمون بیاین. ‫- لطفاً بیاین.
‫- زود باشین، از این طرف. ‫- بیاین.
‫- بیاین اینجا! به ما ملحق شین. ‫- رئیس بزرگ اومده.
‫هی، یه کاری بهش بده!
‫- زود باش. ‫- بیا اینجا.
‫- نه! ‫- من!
‫- نه! ‫- سنگ، کاغذ، قیچی!
‫انگار به بچه‌های ما بیشتر داره خوش می‌گذره ‫تا به بچه‌های اونا، نه؟
‫همه می‌گفتن بریم، ولی من نذاشتم.
‫اشکال که نداره، نه؟
‫پدرم...
‫رئیس یه گنگ معروف بود.
‫وقتی ۱۳ سالـم بود پدرم رو شناختم.
‫ولـم کن! من رو کجا آوردین؟
‫ولم کن!
‫اسم مادرت یون سون‌می‌ـه؟
‫پدرت چی؟
‫درمورد پدرت کنجکاو نیستی؟
‫چرا باید کنجکاو باشم؟
‫هروقت کنجکاو شدی برگرد اینجا.
‫هی، بلند شو.
‫- دستـت رو بکش! ‫- بیا بریم.
‫- صبر کن، شما چی؟ ‫- بیا بریم.
‫شما اسمتون چیه؟
‫[رئیس سئو ته‌پیونگ]
‫فکر نمی‌کردم هیچ‌وقت با پای خودم ‫برم ببینمـش.
‫ولی سه سال بعد رفتم پیش پدرم.
‫پول لازم دارم.
‫- چقدر؟ ‫- بیست هزار دلار.
‫بهش بده.
‫نمی‌پرسی چرا پول می‌خوام؟
‫دلیلـش مهم نیست.
‫مهم اینه که...
‫الان به من مدیون شدی.
‫خانم یون سون‌می فوت کردن.
‫[اتاق جراحی]
‫
‫مامان...
‫[یون هیون‌وو]
‫نه...
‫مامان...
‫گریه نکن.
‫همه‌ش تصمیم خودم بود.
‫خودم از پدرم کمک خواستم...
‫و خودم داوطلبانه...
‫براش کار کردم.
‫از این به بعد اسمـت سئو جی‌هوان‌ـه.
‫تو پسر منی.
‫کارهایی که کردم...
‫نه به خاطر گنگستر بودنِ بابام بود،
‫نه کسی مجبورم کرده بود.
‫همه‌ش تصمیم خودم بود.
‫تقصیر خودم بود.
‫پس گذشته‌ت اینجوری بوده.
‫چیزی که تعریف کردی ‫با مردی که من می‌شناسم خیلی فرق داره.
‫معذرت می‌خوام.
‫مردی که من می‌شناسم...
‫کسی نیست که برای باباش ‫کار خلاف انجام بده.
‫مردیـه که سعی می‌کنه ‫برای زیردست‌هاش الگو باشه.
‫تو به هونگ‌کی یاد دادی
‫هرطور شده سر قولـش بمونه.
‫به جه‌سو یاد دادی
‫حتی اگه کسی تحریکـش کرد ‫بازم جلوی خشمـش رو بگیره.
‫برای نجات دادنِ تک،
‫تنهایی رفتی و کلی کتک خوردی.
‫چون می‌دونم ممکنه هرلحظه ‫ به اون زندگی برگردم.
‫به جای عذرخواهی تمام تلاشـت رو بکن...
‫که به زندگی گذشته‌ت برنگردی ‫و اگه این کار رو بکنی...
‫من کمکت می‌کنم...
‫تا بتونی ادامه بدی.
‫ممنون.
‫
‫باید این بازی بچگانه رو تموم کنم.
‫[بهترین مراسم بود!]
‫[شرکت گوزن تشنه و خانم ائون‌ها]
‫پرورشگاه این ویدیو رو برای تشکر از ما ‫پُست کرده.
‫صبر کن، یعنی این ویدیو پخش شده؟
‫آره.
‫تازه کلی کامنت مثبت گرفته.
‫خب، چندتا کامنت بد هم توش هست،
‫ولی بیشترشون گفتن خیلی بامزه‌ست
‫و ازمون تشکر کردن.
‫واقعاً خیلی باحالیـن.
‫از خنده روده بُر شدم.
‫- انگار خیلی خوش گذشته. ‫- کارتون تحسین‌برانگیز بود.
‫من طرفدار شرکت گوزن تشنه شدم.
‫پسرها کامنت‌ها رو دیدن؟ ‫نظرشون چی بود؟
‫معلومه که خوشحال شدن.
‫می‌خوای امروز باهم ناهار بخوریم؟
‫می‌تونم بیام شرکت.
‫فکر خوبیه.
‫کامنت‌ها رو ببین. ‫همه درمورد میمون صحبت می‌کنن.
‫به تو هم گفتن بانمک.
‫هی، برین سر میز خودتون نگاه کنین.
‫چرا اومدین اینجا؟ مزاحم کارم شدین.
‫هی، بیشتر از ۱۰۰تا کامنت گرفتیم.
‫نمی‌شه یه ذره لذت ببریم؟
‫باشه، خب برین سر میز خودتون.
‫شما هم برین ویدیومون رو ببینین! ‫فوق‌العاده‌ست.
‫یه بار دیگه چک می‌کنم ‫و باهاش تماس می‌گیرم.
‫- باشه، خداحافظ. ‫- خداحافظ.
‫جانگ هیون‌وو هستم.
‫گوزن تشنه؟
‫[پرورشگاه هان‌بیول]
‫
‫[انگار داره بهتون خوش می‌گذره.]
‫[ممنون بابت این کار قشنگی که کردین.]
‫[ببینم یه ساعت دیگه می‌تونی بخندی یا نه.]
‫به خانم کو بگو تک تک ویدیوهایی که
‫توی کانال جدیدش می‌ذاره رو تماشا می‌کنم.
‫طرفدار پر و پا قرصشـم.
‫آقای سئو، من رسیدم.
‫[کو ائون‌ها]
‫دونگ‌هوی.
‫خانم کو.
‫- دوستـش داری؟ ‫- به زودی یه حرکتی می‌زنم.
‫هی!
‫تو...
‫- لعنتی. ‫- چی؟
‫- چه خبره؟ ‫- هی.
‫تو...
‫تو کی هستی؟
‫کی تو رو فرستاده؟
‫
‫کو یانگ‌هی خانم کو رو زیرنظر داره.
‫به کمکت نیاز دارم.
‫چرا بهش نگفتین؟
‫اگه بفهمه دوست بچگی‌هاش بودین...
‫هرطور شده پیدات می‌کنم.
‫گفتی هیون‌وو رو پیدا کردی. ‫می‌شه بهم بگی کیه؟
‫نمی‌دونی چقدر دنبالت گشتم.
‫من با تو فرق دارم.
‫نمی‌تونی اینجوری زندگی کنی.
‫- ولم کن! ‫- می‌دونی من کی‌ام؟
‫چطور اجازه دادی همچین اتفاقی بیفته؟
‫گفته بودی با تمام وجودت ازش محافظت می‌کنی!