‫[بیمارستان سئوآن]
‫- همین‌جا. ‫- باشه.
‫خانم، کرایه رو ندادین!
‫آهان.
‫ممنون.
‫رئیس؟
‫رئیس، ماشین رو آماده کردیم.
‫- آهان. ‫- سوار شین.
‫دونگ‌هوی، یه لحظه نگه دار.
‫خدای من.
‫چی شده؟ هان؟
‫چرا پیاده شد؟
‫
‫این عکس شیر ارگانیک کودکانـه ‫که در فضای مجازی منتشر شده.
‫تعداد زیادی از مردم در فضای مجازی ‫اعلام کردن
‫که بعد از خوردن شیری که توسط ‫یه محتواساز کودکان،
‫در فستیوال اخیر غذای کودکان تبلیغ شده،
‫دچار علائمی مشابه علائم مسمومیت ‫غذایی،
‫مثل بیرون‌روی و دل‌درد شدن.
‫محتواساز مورد بحث
‫این شیر رو یه شیر سالم معرفی کرده بود.
‫گقتی می‌تونیم این شیر رو ‫به بچه‌هامون بدیم!
‫چطوری می‌خوای مسئولیتـش رو قبول کنی؟
‫بلایی سر بچه‌ام بیاد تقاصش رو پس می‌دی.
‫- ببخشید. ‫- لعنتی!
‫اگه این شیر انقدر خوبه، خودت بخور!
‫
‫وای، نه!
‫چشم‌هات رو ببند و تا ده بشمر.
‫- چیکار می‌‌کنی؟ ‫- تو کی هستی؟
‫شیرها رو نگه دارین ‫و به اعضای شرکت‌شون پرت کنین.
‫منو بذار زمین.
‫
‫منو بذار زمین وگرنه به پلیس زنگ می‌زنم.
‫می‌خواستی منو لوله کنی و بفرستی جایی؟
‫من فقط بلدم گوشت رو لای کاهو لوله کنم.
‫می‌خواستم قبل از اینکه دخلـت رو بیارن، ‫از اونجا بیارمت بیرون.
‫چرا منو آوردی بیرون؟
‫نزدیک بود تمام کارتن‌های شیر رو ‫به سمتـت پرتاب کنن.
‫برای همین آوردمت بیرون.
‫داشتن به من پرت می‌کردن، ‫به تو چه ربطی داره؟
‫گمونم از بیمارستان مرخص شدی، پس برو.
‫می‌خوای بری داخل چیکار کنی؟
‫می‌خوای دوباره تمام مسئولیت‌ها رو ‫تنهایی به عهده بگیری؟
‫کسایی که واقعاً مسئولـن نیومدن.
‫تو چرا می‌خوای مسئولیتـش رو به عهده بگیری؟
‫بعد از دیدنِ ویدیوی من اون شیر رو خوردن.
‫من مسئولـم.
‫اگه می‌تونی درستـش کنی، ‫باشه برو داخل.
‫پس اینجاییـن.
‫جفت‌تون.
‫
‫فکر می‌کردم شرکت خوبیـه.
‫کارمندهاش مهربون بودن.
‫محصول‌شون به نظر تمیز میومد.
‫به خاطر ظاهرشون بهشون اعتماد کردم.
‫خیلی احمقانه‌ست که تا الان ‫دوبار این اشتباه رو کردم.
‫الانم که دارم فرار می‌کنم.
‫خب، راستـش...
‫موقع دعوا بهترین کار فرار کردن‌ـه.
‫اونا نمی‌خواستن دعوا کنن.
‫فقط چون بچه‌هاشون مریض شدن، ‫ناراحت بودن.
‫چون اون شیر اورگانیک بود...
‫چون از گاوهایی دوشیده شده بود
‫که آب تمیز و غذای خوب خوردن،
‫با اطمینان به بچه‌هاشون داده بودن،
‫ولی بچه‌هاشون مریض شدن.
‫برای همین ناراحت بودن.
‫تو هم آسیب دیدی.
‫اگه پیچ خوردگی مچ رو جدی نگیری،
‫مشکل‌ساز می‌شه.
‫بذار روی قسمت آسیب‌دیده.
‫ممنون.
‫چی؟ ائون‌ها.
‫ممنون که منو رسوندین.
‫لطفاً هروقت ماشین لازم داشتین زنگ بزنین.
‫هرجا خواستین می‌ریم.
‫- پس خداحافظ. ‫- خداحافظ.
‫ببین چه لکه‌ی بدی افتاده.
‫هی، شبیه نقشه‌ست.
‫قاره‌ی آمریکاست؟
‫یا اروپاست؟
‫هی.
‫از شما هم بابت کمک‌تون ممنونم.
‫لباس‌تون به خاطر من خراب شد.
‫نه، چیزی نیست.
‫فقط کنجکاو شدم.
‫- لطفاً بفرمایید داخل. ‫- واقعاً اشکالی نداره؟
‫نه، فقط می‌خواستم چکـش کنم.
‫بفرمایید داخل.
‫معذرت می‌خوایم.
‫نه.
‫واقعاً نقشه‌ی کجاست؟
‫آره، استرالیاست!
‫می‌دم خشک‌شویی.
‫نه، قیمتی نداره.
‫زیادی بلند حرف زدم، نه؟
‫ببخشید، شما بفرمایید.
‫استرالیاست؟ شایدم نه.
‫من دیگه می‌رم.
‫هی! اگه از این زاویه نگاه کنی ‫شبیه آسیاست.
‫هی، ایل‌یونگ.
‫به نظرت نقشه‌ی کجاست؟
‫هنده، نه؟ یا اندونزی؟
‫لایک و سابسکرایب یادتون نره.
‫[گنگستر دوست‌داشتنیِ من]
‫خب...
‫حرف‌تون رو بزنین.
‫- چطوری... ‫- چطوری باید زنی که ناراحتـه رو
‫دلداری داد؟
‫ذهن آدم‌ها رو می‌خونی؟
‫نیازی نیست ذهن‌تون رو بخونم. ‫کاملاً از قیافه‌تون مشخصه.
‫- از قیافه‌ام مشخصه؟ ‫- بذارین یه چیزی بهتون بگم.
‫مردم وقتی آسیب می‌بینین، ‫معمولاً چسب ضد درد
‫براشون مهم نیست.
‫ترجیح می‌دن باهاشون همدردی کنین ‫و سعی کنین درک‌شون کنین.
‫«درد داری؟»
‫«منم درد دارم.»
‫«ناراحتی؟»
‫«منم ناراحتـم.»
‫یعنی حرف‌هام رو تکرار کنم؟
‫شب خوبی داشته باشین.
‫بعد از انتشار گزارش‌هایی درمورد مسمومیت ‫غذایی شیر ارگانیکی که
‫توسط یه شرکت در روز ۲۷‌ام وارد بازار شده،
‫وزارت غذا و دارو این شرکت رو ‫تحت بررسی قرار داده.
‫نتایج نشون دادن
‫توی بعضی از محصولات...
‫چرا خاموش کردی؟ هنوز تموم نشده بود.
‫می‌خوای هرخبری درموردش می‌گن ‫رو نگاه کنی؟
‫- داشتن دلیلش رو توضیح می‌دادن. ‫- بسته‌بندی‌ها باز شدن تا...
‫حالا دلیلش رو بفهمی می‌خوای چیکار کنی؟
‫می‌خوای درموردش مقاله بنویسی؟
‫هی، امروز به اندازه‌ی کافی اذیت شدی.
‫پس دیگه اخبار نگاه نکن و برو خونه.
‫نه، اینجوری نمی‌شه. ‫ائون‌ها.
‫بهم بگو با اون گوزن‌های تشنه چیکار می‌کردی؟
‫چه اتفاقی افتاد؟
‫یهو باهاشون آشتی کردی و دوست شدین؟
‫چرا رسوندنـت اینجا؟
‫آهان، درضمن...
‫چرا کل داروخانه رو برات خریده؟
‫فقط یکم زیاده‌روی کرده.
‫چی؟
‫به این زودی داری طرفـش رو می‌گیری؟
‫نخیر، اینجوری نیست.
‫خدای من.
‫هی، بذار ببینمش.
‫خدای من، نیازی نیست. ‫فقط مچ پام یه کوچولو پیچ خورد.
‫زود باش، بذار ببینمش.
‫گفتم چیزی نیست.
‫خدای من، تکون نخور.
‫هی، اگه فقط یه کوچولو پیچ خورده،
‫چرا قیافه‌ت یه جوریـه انگار پات شکسته؟
‫پات...
‫نشکسته.
‫فقط یه کوچولو پیچ خورده.
‫خدای من.
‫می‌هو، می‌دونستی...
‫تا ۷ سالگی هیچ‌کس با من بازی نمی‌کرد؟
‫مامانم همیشه سرش شلوغ بود ‫و خسته بود.
‫روزهایی که بابام رو نمی‌دیدم،
‫از روزهایی که می‌دیدمش بیشتر بود.
‫بگو شوهرت کجاست! ‫زود باش بگو!
‫خودمـم نمی‌دونم کجاست!
‫نمی‌دونم!
‫بس کنین!
‫خودمـم نمی‌دونم کجاست!
‫نمی‌دونم!
‫از طرفی برای یه دختر ۷ ساله،
‫روزها خیلی طولانی بود.
‫مدام از پله‌ها بالا و بالا می‌رفت
‫و بعد پایین و پایین می‌اومد.
‫زمان براش خیلی کند می‌گذشت.
‫بعد با هیون‌وو آشنا شد.
‫چی؟
‫خدای من.
‫می‌خواستم برای بچه‌های دیگه ‫مثل هیون‌وو باشم.
‫کسی باشم که به بچه‌ها می‌گه
‫اینکه جیبـت سوراخـه مشکل بزرگی نیست.
‫وقتی سکه‌هات از سوراخ جیبـت می‌ریزن زمین،
‫- می‌تونی باهاشون سکه‌بازی کنی. ‫- زوج یا فرد؟
‫اگه جوراب‌هات سوراخ شدن،
‫می‌تونی باهاشون گوش‌گیر درست کنی.
‫می‌خواستم راهنمایی‌شون کنم.
‫- هیچی نمی‌شنوی، نه؟ ‫- نه.
‫اگه بازم مردهای ترسناک اومدن خونه‌تون،
‫اینو بزن به گوشـت تا صداشون رو نشنوی.
‫برای همین ساختن ویدیو برای بچه‌ها...
‫خوشحالم می‌کرد.
‫هیجان‌انگیز بود.
‫ولی نباید به چشم یه شغل هیجان‌انگیز ‫نگاه‌ش می‌کردم.
‫مسئولیت این شغل...
‫سنگین‌تر از چیزی بود که فکر می‌کردم.
‫ولی من نمی‌دونستم.
‫«درد داری؟»
‫«منم درد دارم.»
‫«ناراحتی؟»
‫«منم ناراحتـم.»
‫«درد داری؟»
‫«منم درد دارم.»
‫«ناراحتی؟»
‫«منم ناراحتـم.»
‫دکتر.
‫[اورژانس]
‫- بله؟ ‫- بچه‌هایی که دیروز آوردن چی شدن؟
‫هیچ‌کدومشـون اینجا نیستن.
‫همه‌شون رفتن خونه به جزء یکی.
‫واقعاً؟
‫خوشبختانه مشکل‌شون جدی نبود.
‫
‫بفرمایید.
‫این نوشیدنی سالمـه؟
‫چون از بیمارستان گرفتی،
‫یعنی سالمـه؟
‫ببخشید، تقصیر من بود.
‫دخترم طرفدار شماست.
‫من شوهر ندارم.
‫تنهایی بچه بزرگ کردن واقعاً کار سختیـه.
‫این سکه...
‫کمک می‌کنه ظرف پرنده...
‫خوشبختانه می‌تونم از خونه کار کنم.
‫پس درست بچسبونینـش.
‫گاهی اوقات، حواسم رو از کار پرت می‌کرد،
‫برای همین بهش اجازه دادم ‫ویدیوهای آنلاین ببینه.
‫اولـش،
‫از یه کانال دیگه براش ویدیو می‌ذاشتم.
‫اما همه‌ش ازم می‌خواست براش ‫اسباب‌بازی بخرم.
‫زوج یا فرد؟
‫زوج.
‫بفرما، درست حدس زدی!
‫آره! داره می‌چرخه!
‫ببین چطوری می‌چرخه!
‫داره می‌چرخه! ببین داره می‌چرخه!
‫ایول! داره می‌چرخه.
‫یک، دو، سه.
‫برو بریم!
‫داره می‌چرخه!
‫باحالـه، نه؟ ببین چطوری داره می‌چرخه!
‫تموم شد!
‫بعد از اینکه ویدیوهای شما رو براش گذاشتم،
‫دیگه تنهایی با خودش بازی می‌کرد.
‫بابت این موضوع ازتون ممنونم.
‫حرفی که اون مرد زد درست بود.
‫مسئولیت من بود که با بچه‌ام بازی کنم
‫ولی این مسئولیت رو انداختم گردنِ شما.
‫درضمن تقصیر خودمـه
‫که بچه‌ام مریض شد.
‫اون بچه‌ی منـه.
‫چرا خواستم تقصیرها رو بندازم گردنِ شما؟
‫حتماً به ویدیوی من اعتماد کردین، ببخشید.
‫باید کارم رو بهتر انجام می‌دادم.
‫باید درمورد اون شرکت بیشتر تحقیق می‌کردم.
‫«باید کارم رو بهتر انجام می‌دادم.»
‫«باید درمورد اون شرکت بیشتر تحقیق می‌کردم.»
‫اینا چیزهاییـه که من باید به خودم بگم.
‫از اینکه...
‫با دختر من بازی کردی...
‫ازت ممنونم.
‫ما تبلیغ نکردیم. ‫تصمیم خودش بود که تبلیغـش کنه.
‫- تصمیم خودش بود. ‫- بله.
‫- هیچ ربطی به شرکتِ ما نداره. ‫- نه.
‫- ما هیچ... ‫- چی؟
‫چطوری...
‫چطوری مسئولیت این ماجرا رو به عهده می‌گیری؟
‫چطوره یه ویدیوی عذرخواهی پُست کنیم؟
‫- مدیر لی. ‫- بله؟
‫فکر می‌کنی این ماجرا با ویدیوی عذرخواهی ‫ختم به خیر می‌شه؟
‫چیزی نمونده شرکت‌مون
‫از بخش سرگرمی خارج شه.
‫آژانسی که فستیوال رو برگزار کرده ‫هنوز چیزی نگفته،
‫پس عجیبـه که ما شروع به صحبت کنیم.
‫ما فقط برای این محصول ویدیو گرفتیم.
‫هی، گوش بده ببین چی می‌گم.
‫اگه دفعه‌ی اولش بود ‫که رسوایی به بار آورده بود،
‫مردم سرزنشـش نمی‌کردن.
‫ولی دفعه‌ی دومشـه.
‫پس تا یه حدی مسئولیتـش با خودته ‫که درگیر این ماجرا شدی!
‫شما این تبلیغات رو قبول کردین.
‫- خدای من... ‫- برای ابراز پشیمانی می‌رم استراحت.
‫چون مسئله‌ی جدی‌ایـه ‫یه عذرخواهی درست و حسابی هم می‌کنم.
‫یه مدت هیچ ویدیویی نمی‌ذارم.
‫- کارت خوب بود. ‫- ممنون.
‫امروز برسونمـت خونه؟
‫- آره، لطفاً. ‫- باشه.
‫فیلم‌برداریت تموم شد؟
‫صبح زود شروع کردم.
‫شنیدم می‌خوای یه مدت استراحت کنی.
‫چطوری به این زودی...
‫نمی‌دونی هرحرفی توی اتاق مدیر بزنی
‫قبل از بیرون اومدنـت پخش شده؟
‫تو هم آدم یک‌دنده‌ای هستی.
‫به مرور زمان خودش حل می‌شد.
‫به نظرم این راه درستی نبود.
‫یا شایدم کارت زیاد برات مهم نیست.
‫ائون‌ها، یه مدت کاری برای انجام دادن نداری.
‫می‌خوای خونه‌ی من رو تمیز کنی؟
‫خونه‌ی تو رو تمیز کنم؟
‫شوخی کردم.
‫معلوم نبود دارم شوخی می‌کنم؟
‫نه.
‫در حد یه اعتراف صادقانه به نظر می‌رسید.
‫تو آقای سئو جی‌هوان رو می‌شناسی؟
‫آقای سئو جی‌هوان؟
‫آره، مدیرعامل شرکت گوزن تشنه.
‫چطور؟
‫اون مدیرعامل شرکتیـه که ‫همه‌ی کارمندهاش سابقه‌دارن.
‫کم پیش میاد توی مراسم‌های عمومی ‫شرکت کنه.
‫هیچ عکسی ازش توی سایت‌شون
‫یا مقاله‌هایی که ازشون منتشر می‌شه نیست.
‫تمام جایزه‌هایی که دولت می‌خواسته ‫بهش بده رو رد کرده.
‫به جزء اینایی که گفتم ‫چیزی درموردش می‌دونی؟
‫نه.
‫پس فراموشش کن.
‫[شرکت گوزن تشنه]
‫[مدیرعامل سئو جی‌هوان]
‫همون‌طور که دستور داده بودین،
‫بچه‌ها رو به اتاق‌های موجود ‫و اتاق‌های وی‌آی‌پی منتقل کردیم.
‫بعد از اینکه درمان‌شون کردن مرخص شدن.
‫درضمن بهشون گفتیم به صورت قانونی ‫ازشون حمایت می‌کنیم
‫تا بتونن شکایت کنن.
‫که اینطور. ‫کارت خوب بود، دونگ‌هوی.
‫اومدم آقای سئو جی‌هوان رو ببینم.
‫الو؟
‫کجا؟ دفتر دادستانی؟
‫بله، از واحد مبارزه با جرائم خشونت‌آمیز ‫بخش مرکزی سئول، من سونگ...
‫الو؟ خانم کو ائون‌ها؟
‫قطع شد یا قطع کرد؟
‫چی شده؟
‫می‌خواستی
‫با شاهد حادثه‌ی کلوپ گربه ‫ملاقات کنی، درسته؟
‫می‌خواستم بهش بگم بیاد شهادت بده،
‫ولی قطع کرد.
‫[اسم: کو ائون‌ها]
‫«کو ائون‌ها؟»
‫[شغل: محتواساز کودکان در ماکارون سافت]
‫خودم باهاش حرف می‌زنم.
‫
‫- بله؟ ‫- سلام، خانم کو ائون‌ها.
‫- از دادستانی بخش مرکزی سئول... ‫- دادستان مرکزی
‫واحد مبارزه با جرائم خشونت‌آمیز، درسته؟
‫شنیده بودم دیگه کسی ‫کلاه‌برداری تلفنی نمی‌کنه،
‫ولی انگار هنوزم می‌کنن.
‫دیگه کی توی این دوره زمونه ‫از همچین روش قدیمی‌ای استفاده می‌کنه؟
‫«کلاه‌برداری تلفنی؟»
‫من هیچی توی حسابم ندارم. ‫یه قرونـم از من گیرت نمیاد.
‫و چون کارم قراردادی‌ـه، ‫وام هم نمی‌تونم بگیرم.
‫تازه از امروز موقتاً بیکار هم هستم.
‫باید یه شغل جدید پیدا کنم.
‫حتی اگه یکی زنگ بزنه بگه چیزی برنده شدی ‫هم خوشحال نمی‌شم.
‫پس چرا این کار رو با من می‌کنین؟
‫از شغل‌تون استعفا دادین؟
‫استعفا ندادم، باشه؟ موقتی‌ـه.
‫صبر کن، چون کره‌ای نیستی ‫نمی‌فهمی چی می‌گم؟
‫آهان، کلمه‌ی «زودگذر» بهتره؟ ‫البته اونم کلمه‌ی سختیـه.
‫- دیگه چی می‌تونم بگم؟ ‫- «فعلاً».
‫آره، فعلاً بیکارم.
‫کره‌ایت خوبه‌ها.
‫[کانال بسته شده: بازی با مینی ‫موقتاً بسته شده]
‫خب، حتماً ناراحتین.
‫اشکال نداره بپرسم چرا خواستین
‫ فعلاً بیکار باشین؟
‫دیگه اعتماد به نفسـش رو ندارم.
‫گاهی کاری رو با نیت خوب شروع می‌کنی
‫ولی نتیجه‌ش بد می‌شه.
‫بله، درسته.
‫و چون نتیجه بد شده، ‫حس می‌کنی همه‌چی بده.
‫اگه نتیجه خوب بود،
‫حتی سخت‌ترین شرایط هم لذت‌بخش می‌شد.
‫ولی برای خانم مینی ‫فقط نتیجه مهم نیست، درسته؟
‫شما دوره‌ی مشاوره هم می‌بینین؟
‫نزدیک بود گول بخورم.
‫درمورد من تحقیق کردین؟
‫چرا از همچین استعدادی ‫برای گول زدنِ دیگران استفاده می‌کنین؟
‫آخرش گیر میفتین‌ها.
‫هرچی جلوتر بریم، بیشتر به نظر میاد ‫می‌خوام گول‌تون بزنم.
‫خانم کو، گوش بدین.
‫شما در جریان درگیری فیزیکی‌ ‫کلوپ گربه هستین، درسته؟
‫شما از کجا می‌دونین؟
‫چون شما شاهد اون ماجرا بودین ‫بهتون زنگ زدم.
‫[کانال بسته شده: بازی با مینی ‫موقتاً بسته شده]
‫صبر کن، بذار من جواب بدم.
‫بله، با دفتر دادستانی تماس گرفتین.
‫شما کی هستین؟
‫منو نمی‌شناسین؟
‫[مدیرعامل سئو جی‌هوان]
‫- شما منو می‌شناسین؟ ‫- تلویزیون نگاه نمی‌کنین؟
‫چرا.
‫یه موقع‌هایی نگاه می‌کنم.
‫- با این‌حال منو نمی‌شناسین؟ ‫- باید بشناسم؟
‫طبیعیـه که مردم منو بشناسن.
‫یه مدت همه‌ش توی تلویزیون بودم.
‫اومدم بدهیـم رو صاف کنم.
‫[سفته]
‫[مبلغ: ۸۰ هزار دلار]
‫[بدهکار: کانگ چه‌مون]
‫این شرکت ما نیست.
‫رو به روی این ساختمون «دفتر مالی کیتی‌»ـه.
‫اونجا بدهی‌تون رو صاف کنین.
‫واقعاً منو یادتون نمیاد؟ ‫هشت سال پیش...
‫آدم‌های زیادی از من پول قرض گرفتن.
‫ببخشید، من کار دارم.
‫آقای سئو، گوش کنین.
‫مهمون‌مون تشریف می‌برن، دونگ‌هوی.
‫- ممنون. ‫- خداحافظ.
‫رستوران مرغ سوخاری؟
‫آهان، پس لباس مرغی.
‫چیزی جزء خوردنی نیست؟
‫راست می‌گی.
‫کارهایی که لباس عروسکی داشته باشن ‫معمولاً خوراکی‌ان.
‫من اهل تبلیغ خوراکی نیستم.
‫هرچیزی به جزء خوراکی رو قبول می‌کنم، ‫هر روزی که باشه.
‫آره، به خودت می‌سپارم، خداحافظ.
‫تست محصولات خوراکی رو حذف کنی، ‫عملاً هیچ کاری نمی‌مونه.
‫ولی چون تاریخ برگشتـم معلوم نیست،
‫نمی‌تونم شغل پاره‌وقت دیگه‌ای بگیرم.
‫یا شایدم کارت زیاد برات مهم نیست.
‫یه مدت کاری برای انجام دادن نداری.
‫می‌خوای خونه‌ی من رو تمیز کنی؟
‫نه، فراموشـش کن.
‫باشه.
‫با غرور به هیچ‌جا نمی‌رسی.
‫غرورت رو بذار کنار تا موفق شی.
‫مگه نه، ائون‌ها؟
‫[قهوه‌ی موکا ملایم]
‫سئو جی‌هوان! سئو جی‌هوان‌ـه!
‫- سئو جی‌هوان! ‫- چی شده؟
‫- اینجاست. ‫- چی؟ لعنتی.
‫بچه‌ها! بیاین اینجا! زود باشین!
‫همه‌تون اومدین؟
‫انقدر شلوغـش نکنین.
‫کو یانگ‌هی داخل‌ـه، مگه نه؟
‫می‌شه بهش بگین من اینجام؟
‫من برگشتم، خدای من.
‫حقیقت داره؟
‫شاهد کلوپ گربه
‫همون دختر خانومه‌ست؟
‫بالاخره فهمیدم چه خبره.
‫برام عجیب بود که چرا همچین ‫ویدیویی آپلود کرده.
‫پس یه داستانی بود ‫که ما ازش خبر نداشتیم.
‫به هرحال دوبار با سئو جی‌هوان برخورد داشته.
‫حتماً سرنوشت‌شون بهم گره خورده.
‫معمولاً بهش می‌گن «رابطه‌ی شوم»،
‫نه سرنوشت.
‫چرا بهم نگفتی؟
‫بهت نگفتم اینجاست.
‫واقعاً ازت متنفرم.
‫تحقیق کردی؟
‫الکی که دیر نیومدم.
‫بیا، اینو ببین.
‫
‫چیه؟
‫کارمند شرکت گوزن تشنه که گم شده ‫جونگ یون‌تک‌ـه.
‫تحقیق کردم و فهمیدم ‫دو تا پرونده‌ی اعتیاد داره.
‫عضو یه حلقه‌ی مواد مخدر در تایلند بوده.
‫با لو دادن تمام اعضای حلقه عفو مشروط گرفته.
‫واقعاً؟
‫اینا رو دیدی، درسته؟
‫[مدرک شماره‌ی ۱]
‫مخدر آبنباتی.
‫این همون مواد مخدری نیست که ستوان یانگ
‫از پارسال داره درموردش تحقیق می‌کنه؟
‫یه حلقه‌ی جدید این مواد رو پخش کرده.
‫این شخص، «داوین»، رهبر حلقه‌ست.
‫و گوشه‌ی این عکس رو ببین.
‫«گوشه»؟
‫این جونگ یون‌تک‌ـه.
‫تنها عضو از اون حلقه ‫که جونگ یون‌تک لوش نداد
‫داوین بود.
‫خیلی‌وقت بود همدیگه رو ندیده بودیم،
‫اون‌وقت دست‌خالی اومدی؟
‫اینو نمی‌بینی؟
‫[قهوه‌ی موکا ملایم]
‫جمعاً ۱۲۰ ساشه قهوه آوردم.
‫چطور می‌گی دست‌خالی اومدم؟
‫ای عوضی.
‫باید یه چیز باارزش‌تر میاوردی.
‫مگه جفت‌مون قهوه‌ی فوری دوست نداریم؟
‫من سلیقه‌ی بچگانه‌ام رو مخفی نمی‌کنم.
‫صبر کن.
‫اونی که چون زندان رفته ‫فکر می‌کنه دیگه تمیز شده، کیه؟
‫تو خودت رو تمیز نمی‌دونی؟
‫توی این دوره زمونه حموم کردن خیلی مهمـه.
‫انقدر پای اون رو به کثافت‌کاری‌هات باز نکن. ‫اون دست از خلاف کشیده بود.
‫ولش کن بذار بره.
‫چرا اینجا دنبال آدمت می‌گردی؟ لعنتی.
‫مگه همیشه از همین متد استفاده نمی‌کنی؟
‫چون می‌دونستم دنبال یه مسیر به تایلند ‫می‌گردی اومدم اینجا.
‫جی‌هوان.
‫فکر می‌کنی از همه‌چی خبر داری، نه؟
‫از چیزهایی که باید خبر داشته باشم، ‫خبر دارم.
‫جونگ یون‌تک.
‫اومدم بهت بگم...
‫به زودی پسـش می‌گیرم.
‫پس اینجا بودین؟
‫موبایل‌تون رو جواب نمی‌دادین.
‫به خونه‌ی تک سر زدی؟
‫بچه وقتی مادربزرگش می‌ره سرکار، تنهاست.
‫از اونجایی که خیلی محتاطـه، حرف نزد.
‫- هفت سالشـه، آره؟ ‫- آره.
‫به نظر میاد تک زیاد بهشون سر می‌زنه.
‫کالاهای ضروری روزانه‌شون تامین بود.
‫خونه هم کامل تعمیر شده بود.
‫وقتی درمورد برادر کوچک‌ترش فهمید
‫اعتیادش رو ترک کرد.
‫مطمئنم خوب ازش نگه‌داری می‌کنه.
‫فکر می‌کنین تک تصمیم گرفته ‫بره پی کار خودش؟
‫نمی‌دونم.
‫مطمئنم کلی چیزهای وسوسه‌انگیز وجود داشته.
‫آدم‌ها خیلی راحت می‌تونن ‫از تصمیم‌شون پشیمون شن.
‫اگه همه‌مون می‌تونستیم همون‌طور که ‫می‌خوایم زندگی کنیم، قدیس می‌شدیم.
‫انسان بودن یعنی همین دیگه.
‫مدام نظرمون عوض می‌شه.
‫چشم‌هات رو ببند و تا ده بشمر.
‫مگه من گونی برنجـم
‫که اونجوری بلندم کرد؟
‫لکه‌ش رفته؟
‫چقدر شونه‌هاش پهن‌ان.
‫دست‌هاش هم درازن.
‫از کجا داره باد میاد؟
‫فردا ساعت ۱۰ صبح بیا خونه‌ام.
‫چی؟
‫چرا همه‌شون پاک شدن؟
‫[هیچ ویدیویی موجود نیست.]
‫چرا اینجوری شده؟
‫[هیچ ویدیویی موجود نیست.]
‫چی؟
‫خدای من.
‫اینجاست؟
‫واقعاً اومد.
‫خدای من.
‫وای، خونه‌ت خیلی خوشگلـه.
‫خدای من.
‫می‌تونی همین‌جوری بیای داخل.
‫- همین‌جوری بیام؟ ‫- آره، بیا داخل.
‫سبک آمریکایی.
‫خدای من، خونه‌ت خیلی خوشگلـه.
‫اون تابلو...
‫خیلی باحال‌ـه.
‫طبقه‌ی دوم هم داری؟
‫خونه‌ت واقعاً باحالـه.
‫آهان، یه هدیه آوردم.
‫هرکی ندونه فکر می‌کنه اومدی مهمونی.
‫گلدونش یکم کوچولوـه، نه؟
‫من باید زود برم.
‫اون اتاق‌خواب‌ـه، داخلش حموم‌ـه.
‫اون اتاق تعویض لباس‌ـه ‫و اینم اتاق مطالعه‌ست.
‫اتاق مطالعه؟ باشه.
‫توی اتاق تعویض لباس کلی لباس دارم.
‫اونایی که باید شسته شن رو ‫بده خشک‌شویی.
‫باشه، نگران نباش.
‫اتاق تعویض لباس اونجاست.
‫خیلی‌خب.
‫الان فهمیدم چطوری هنوز توی شرکت کار می‌کنی.
‫نمی‌دونستم از یه شوخی ‫برای خودت فرصت می‌سازی.
‫بهت که گفتم.
‫شوخیـت در حد یه اعتراف ‫صادقانه به نظر می‌رسید.
‫دیرت نشده؟
‫- من دیگه می‌رم. ‫- فیلم‌برداری خوبی داشته باشی.
‫خداحافظ.
‫[زندگی فانی‌ست.]
‫[ویدیوها
‫از...
‫اینترنت...
‫پاک شدند.]
‫[هیچ ویدیویی موجود نیست.]
‫بله؟
‫نمی‌خواین چیزی بخورین؟
‫چرا.
‫جایی می‌ری؟
‫می‌رم بیرون. ‫چیزی لازم دارین؟
‫من چیزی لازم دارم؟
‫[هیچ ویدیویی موجود نیست.]
‫چیزی لازم ندارم.
‫پس زود برمی‌گردم.
‫هی.
‫کسی زنگ نزده؟
‫منم می‌خوام برم بیرون ولی کت ندارم.
‫فقط با کت می‌تونم برم بیرون.
‫خیلی کت دوست دارم.
‫تازه هوا هم سرده.
‫گفت کتـم رو می‌ده خشک‌شویی، ‫یعنی هنوز آماده نشده؟
‫زنگ نزده؟ یعنی هنوز حاضر نشده؟
‫«جایزه‌ی محتواساز محبوب.»
‫[جایزه‌ی بزرگ مارکتینگ کره]
‫[جایزه‌ی بزرگ اینفلوئنسر کره]
‫[جایزه‌ی اینفلوئنسر قدرتمند کره]
‫[جایزه‌ی رتبه‌ای اول برند محبوب کره ۲۰۲۳]
‫[جایزه‌ی اینفلوئنسر برتر ۲۰۲۲]
‫با مینی بازی کنین.
‫بچه‌ها، من مینی هستم.
‫[بازدید ماهانه‌ی یه‌نا]
‫[دلایل بازدید پایین، ‫محتوا رو خوب پیش نبردم]
‫[دلایل بازدید بالا، ‫آهنگی که زمزمه کردم محبوب شد]
‫یا شایدم کارت زیاد برات مهم نیست.
‫[آرایشگاه می‌هو]
‫خوابیده؟
‫سلام.
‫چی؟
‫شما...
‫- سلام. ‫- سلام.
‫خب، چی شده اومدین اینجا؟
‫اومدم موهام رو کوتاه کنم.
‫ولی موهاتون کوتاه کردن نیاز نداره.
‫فکر کردم بیام موهام رو بشورین.
‫شما می‌هو هستین، درسته؟
‫«آرایشگاه می‌هو.»
‫در بیارین.
‫- چی؟ ‫- چی؟
‫کت‌تون رو می‌گم.
‫کت‌تون رو دربیارن.
‫اول کت‌تون رو دربیارین.
‫صبر کنین.
‫بندهای کفش‌تون باز بود.
‫خب، چون اولین باره که اومدم.
‫ممنون، با اینکه نمی‌دونم توش چیه.
‫محصول جدید شرکت‌مونـه.
‫ست هدیه‌ست. ‫مطمئنم خوش‌تون میاد.
‫ممنون.
‫ببخشید.
‫راحت باشین.
‫یه لحظه.
‫سلام، ائون‌ها.
‫می‌خواستم ببینم داری چیکار می‌کنی.
‫من مشتری دارم.
‫چی؟
‫خونه‌ی کانگ یه‌نا؟
‫برای چی رفتی اونجا؟
‫این موقعیت کت‌تونـه که خیلی بهش نیاز دارین.
‫یه مشکلی پیش اومده. ‫می‌شه خودتون برین بگیرینـش؟
‫خیلی دیر شد.
‫بذار ببینم.
‫خیلی‌خب.
‫یه‌نا؟
‫برگشتی؟
‫- ائون‌ها؟ ‫- خدای من.
‫تو اینجا چیکار می‌کنی؟
‫خدای من.
‫همگی خسته نباشین.
‫خدایا، چقدر خسته‌ام.
‫- می‌خوام لباس‌هام رو عوض کنم. ‫- باشه.
‫امروز وقت‌تون آزاده؟
‫ائون‌ها رو هم دعوت کردی؟
‫جمع محتواسازها جمع‌ـه، ‫پس اونم دعوت کردم.
‫اونا...
‫آشغالـن؟
‫آهان.
‫اینجا رو تمیز کردی؟
‫آره، تمیز کردم.
‫شنیدم یه‌نا امروز مهمون داره.
‫برای همین حسابی خونه رو تمیز کردم. ‫بهتون خوش بگذره.
‫من می‌رم.
‫شنیده بودم اوضاع مالیـش خرابـه، ‫ولی حالا خونه‌ی مردم رو تمیز می‌کنه؟
‫لطفاً راحت باشین.
‫باشه.
‫ساختمون ۱۰۱.
‫جی‌هوان، آروم باش.
‫اومدم کتـم رو بگیرم،
‫نیت دیگه‌ای ندارم.
‫اومدم کتـم رو بگیرم.
‫حالتون خوبه؟
‫اومدم کتـم رو بگیرم.
‫کتـم...
‫اینم حقوق امروزت.
‫آهان.
‫نزدیک بود یادم بره.
‫- خدای من. ‫- بیا.
‫ممنون.
‫[هزار دلار]
‫این هزار دلاره.
‫انگار پول لازمی،
‫برای همین دست و دلبازی کردم.
‫خب...
‫درسته که پول لازم دارم،
‫ولی این خیلی زیاده.
‫الان پول همراهـم نیست،
‫رسیدم خونه یه مقداری برمی‌گردونم.
‫چرا هیچی نمی‌گی
‫وقتی می‌دونی عمداً دعوت‌شون کردم؟
‫- چی؟ ‫- باید عکس‌العمل نشون بدی
‫تا بهم حال بده.
‫حتی نامحسوس هم نبود، ‫پس چی می‌تونم بگم؟
‫فکر نمی‌کنم کار بدی در حقت کرده باشم ‫که لایق این تنفر باشم.
‫فقط حالم بهم می‌خوره.
‫حالم بهم می‌خوره که آدم‌هایی مثل تو ‫این شغل رو شوخی می‌گیرن.
‫وقتی این شغل رو انتخاب کردم، ‫امیدوار بودم که شغل باحال و راحتی باشه.
‫می‌خواستم بچه‌ها راحت بتونن ‫باهام بازی کنن.
‫شاید فقط توی همین مورد موفق بودم.
‫حتماً یه مقدار از پولـت رو پس می‌دم.
‫من دیگه می‌رم.
‫- آقای سئو؟ ‫- چی؟
‫چی شده؟
‫- اومدین اینجا منو ببینین؟ ‫- نه واقعاً.
‫آدرسـم رو از کجا پیدا کردین؟
‫با شرکت تماس گرفتین؟
‫شما دوتا باهم خوب نیستین؟
‫من می‌رم.
‫کجا می‌رین؟ تازه اومدین.
‫- بهتره برین داخل. ‫- آقای سئو.
‫ولی...
‫آقا، منم.
‫- اومدی؟ ‫- بله.
‫امروز چی بخورم؟
‫املت رولی، گوشت تند سوخاری...
‫- دو نفرین؟ ‫- نه، امروز فقط منم.
‫چی؟
‫شما اینجا چیکار می‌کنین؟
‫مگه نرفته بودین خونه‌ی یه‌نا؟
‫بذارین ببینم.
‫- ولی... ‫- من سودا می‌خورم، ممنون.
‫کی همچین جایی سودا می‌خوره؟
‫نمی‌تونم... یعنی نمی‌تونم نوشیدنی بخورم.
‫آهان پس جنبه‌تون پایین‌ـه.
‫مگه اون دفعه یه قوطی دست‌تون نبود؟
‫حالا می‌خواین اینجا بشینین؟
‫میز خالی نداریم.
‫خب...
‫اجازه بدین.
‫چرا این وقت شب
‫نرفتی خونه و اومدی اینجا؟
‫ساعت ۸ شبـه، کجاش دیروقت‌ـه؟
‫- هنوز سر شب‌ـه. ‫- خدای من.
‫اجازه بدین.
‫ممنون.
‫شما هم از یه‌نا خوش‌تون میاد؟
‫خدای من.
‫حال‌تون خوبه؟
‫خب، منم باشم ازش خوشم میاد.
‫خوشگل‌ـه، باهوش‌ـه، معروف‌ـه
‫و هر ویدیوش ۱۰۰ هزارتا لایک می‌گیره.
‫خدای من.
‫من ویدیوهاش رو لایک نمی‌کنم.
‫ویدیوهای بچگانه نگاه می‌کنی؟
‫پس چی نگاه می‌کنی؟
‫کانالی هست که سابسکرایب کرده باشی؟
‫یکی هست.
‫کدوم؟ درمورد هنرهای رزمی‌ـه؟
‫نه.
‫به‌هرحال دیگه فعال نیست.
‫به عنوان یه دادستان، ‫حتماً خیلی سرتون شلوغ‌ـه.
‫آهان، بله.
‫راستـش الانم از کار اومدم، ‫برای همین باید زود برگردم.
‫دادستان‌ها زیاد پول درنمیارن؟
‫حقوق‌مون درحدی که کار می‌کنیم نیست، ‫ولی شغل شریفیـه.
‫ولی خونه دارین، درسته؟
‫بله، برای زندگی و خواب خونه لازم دارم.
‫به اسم خودتونـه؟
‫کجاست؟ گانگ‌نام؟
‫ببخشید،
‫سرکار من همیشه درحال بازجویی‌ام.
‫برای همین بیرون از دفتر دنبال مکالمه‌ام،
‫نه چیزی که شبیه بازجویی باشه.
‫ما که مظنون نیستیم.
‫کِی بارون گرفت؟
‫ماشین نیاوردین؟
‫محل کارم نزدیکـه، پس...
‫پس من می‌رم.
‫من کسی‌ام که جوابـش منفی‌ـه.
‫لعنتی.
‫بفرمایید.
‫نیازی نیست.
‫بگیرینـش. ‫خیس شین سرما می‌خورین.
‫من یکی دیگه دارم.
‫- آهان، پس... ‫- بفرمایید.
‫ممنون.
‫[«با مینی بازی کن»]
‫می‌تونم فردا ببینمـش.
‫می‌خوام...
‫یه رازی بهت بگم.
‫من از گنگسترها و خلاف‌کارها متنفرم.
‫هروقت سر و کله‌شون پیدا می‌شه
‫همیشه یه چیزی رو می‌شکنن و می‌رن.
‫یه بار لیوان شکستن،
‫یه بار قُلک منو شکستن.
‫می‌دونستی
‫چیزی که می‌شکنه
‫دیگه هیچ‌وقت درست نمی‌شه؟
‫فقط می‌تونی تکه‌های شکسته‌ش رو ‫جارو کنی و جمع کنی.
‫معذرت می‌خوام.
‫تو چرا عذرخواهی می‌کنی؟
‫مگه وقتی بچه بودم تو میومدی خونه‌مون؟
‫حالا واقعاً گنگستر بودی؟
‫چرا می‌خوای بدونی؟
‫چون دوست ندارم باشی.
‫خودم هم...
‫دوست ندارم باشم.
‫انقدر خوردم که نمی‌تونم راه برم.
‫چرا انقدر خوردم؟ حالم داره بهم می‌خوره.
‫لعنتی.
‫خونه‌ت کجاست؟
‫خیلی از اینجا دوره.
‫اون طرف...
‫پشت اون خیابونـه و...
‫و من الان... خدای من!
‫بریم؟
‫نباید اینجوری می‌شد؟
‫می‌شه بیدار شی؟
‫نگو که با همون یه لیوان اینجوری شدی.
‫روی پاهات وایستا.
‫واقعاً بی‌جنبه‌ای.
‫دوست ندارم باشی.
‫یه لحظه صبر کن. ‫درست راه برو.
‫صبر کن، یه لحظه صبر کن.
‫نه.
‫رسماً دو برابر منـه.
‫صبر کن، باید تاکسی بگیرم.
‫ما کجاییـم...
‫نه، این بده.
‫خطرناکـه.
‫صبر کن، کجا رفت؟
‫چی؟
‫آقای سئو.
‫کجاست؟ آقای سئو.
‫کجا رفت؟
‫آقای سئو.
‫آقای سئو جی‌هوان، کجایی؟
‫صدام رو می‌شنوی؟
‫آقای سئو.
‫یعنی کجاست؟
‫آماده‌ای؟
‫آقای سئو.
‫خب، الان فرود میام.
‫آقای سئو.
‫یعنی... داری چیکار می‌کنی؟
‫صبر کن، تو خانم مینی هستی!
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫چرا کفش‌هات رو درآوردی؟
‫- راستـش... ‫- خدای من.
‫من اینو خیلی سریع می‌چرخونم.
‫آهان.
‫آره، چرخ و فلک‌ـه، پس می‌چرخه دیگه.
‫تاکسی گرفتم، داره دیر می‌شه. ‫بیا بریم خونه.
‫- زود باش. ‫- نه.
‫- بیا یه بار امتحانـش کن. ‫- چی؟
‫بیا، امن‌ـه.
‫ببین.
‫ببین چطوری می‌چرخونمـت.
‫آقای سئو.
‫خیلی‌خب.
‫خانم مینی، چطوره؟ خوشت میاد؟
‫- می‌خوام پیاده شم. ‫- چرا؟
‫چون نوشیدنی خوردم حالت تهوع گرفتم.
‫باشه.
‫- حس می‌کنم دارم بالا میارم. ‫- بیا.
‫- خانم مینی. ‫- بله؟
‫- حالت خوبه؟ ‫- آره.
‫حالا بیا بریم خونه.
‫نه، خانم مینی، فعلاً بالا نیار.
‫- می‌خوام بالا بیارم. ‫- خانم مینی.
‫اینجا کلی بازی هست.
‫سرسره رو امتحان کنیم؟
‫دنبالم بیا.
‫صبر کن.
‫نمی‌ری خونه؟
‫یک، دو، سه.
‫کفش هم پام نیست. ‫برو بریم!
‫خب، ماموریت انجام شد.
‫خدای من.
‫با یه لیوان نوشیدنی شخصیتـش کامل عوض شد.
‫تغییر شکل. ‫نیروی دفاعی زمین، فلش‌من!
‫آقای سئو.
‫گردنـم.
‫خدای من، حالت خوبه؟
‫بیا بریم خونه دیگه.
‫- چی؟ ‫- باید آدم بدها رو شکست بدیم.
‫- چی؟ ‫- برو تغییر شکل بده!
‫باشه.
‫لیزه.
‫- زود باش. ‫- باشه، دارم میام.
‫زود باش.
‫- خسته شدم. ‫- هی.
‫خب، خانم مینی.
‫- بله؟ ‫- بشین روی تاب.
‫- خدای من، خیلی وقتـه تاب‌بازی نکردم. ‫- مراقب باش.
‫- خدای من. ‫- خوش می‌گذره؟
‫خودم خودم رو تاب می‌دم.
‫- واقعاً؟ ‫- آره.
‫پس...
‫حالت خوبه؟
‫خوبم.
‫باید استراحت کنم.
‫خدای من.
‫هیون‌وو، می‌تونی این کار رو بکنی؟
‫من می‌تونم وایستاده تاب بخورم.
‫هی، خطرناکـه.
‫آقای سئو.
‫بله؟
‫می‌تونی این کار رو بکنی؟
‫یک، دو، سه.
‫من می‌تونم وایستاده تاب بخورم، ببین.
‫خیلی وقت بود این کار رو نکرده بودم.
‫یکم ترسناکـه.
‫- آره. ‫- مراقب باش.
‫خدای من، چقدر بالام.
‫خیلی واردی.
‫حالا داری می‌شینی، آفرین.
‫آره، خیلی واردم.
‫«آفرین».
‫تا حالا کسی این کلمه رو بهم نگفته بود.
‫درست نمی‌تونم از چاپ‌استیک استفاده کنم.
‫آشپزیـم بده.
‫حتی درسـم هم خوب نبود.
‫چون توی هیچی خوب نیستم،
‫فکر کردم بهتره کاری رو انجام بدم ‫که ازش لذت می‌برم.
‫ولی باید توی کاری که ازش لذت می‌برم ‫خوب باشم تا بتونم انجامش بدم.
‫اینجوری نیست.
‫خیلی کارها رو خوب انجام می‌دی.
‫خوب حباب درست می‌کنی.
‫خوب نوشیدنی می‌خوری.
‫از کجا می‌دونی من خوب حباب درست می‌کنم؟
‫بقیه‌ی ویدیوهام رو هم دیدی؟
‫- خانم مینی. ‫- بقیه رو هم دیدی؟
‫گفتی ویدیوهای بچگانه نگاه نمی‌کنی.
‫نمی‌شنوی؟ زود باش پاشو بریم.
‫- زود باش. ‫- ویدیوهام رو دیدی.
‫- کجا می‌ری؟ ‫- زود باش.
‫می‌خوای همه رو سوار شی؟
‫زود باش بیا!
‫خدای من.
‫
‫باحال نیست؟
‫صبر کن، آقای سئو.
‫خیلی باحال‌ـه. ‫خیلی داره خوش می‌گذره.
‫وایستا ببینم.
‫خیلی حال داد.
‫«خیلی حال داد.»
‫خوش گذشت، نه؟
‫«خوش گذشت، نه؟»
‫الان یکم حالم بهتره.
‫«الان یکم حالم بهتره.»
‫خیلی وقت بود اینجوری بازی نکرده بودم.
‫«خیلی وقت بود اینجوری بازی نکرده بودم.»
‫چرا هرچی می‌گم تکرار می‌کنی؟
‫چی؟ من؟
‫همین الان تکرار کردی.
‫کِی همچین کاری کردم؟
‫ولش کن.
‫اونجا رو. ‫یه هواپیما داره رد می‌شه.
‫خدای من.
‫حتماً اون بالا خیلی خوشحالن.
‫دارن از روی ابرها ما رو نگاه می‌کنن.
‫کسی که این پایین‌ـه، چی؟
‫خوشحالـه؟
‫خب...
‫الان یکم خوشحالم.
‫بازم ویدیو درست کن.
‫چی؟
‫ویدیو...
‫بازم درست کن.
‫آهان.
‫«بازی با مینی» رو می‌گی؟
‫گفتم که برای ابراز پشیمانی ‫یه مدت استراحت می‌کنم.
‫با این وجود بازم ویدیو درست کن.
‫اگه ویدیو درست کنم، ‫پس چطوری بفهمن پشیمونم؟
‫پس من چی؟
‫تو چی؟
‫من...
‫دلم برات تنگ می‌شه.
‫
‫من چیکار کردم؟
‫لعنتی.
‫توی اون نوشیدنی مواد ریخته بودن؟
‫دیروز به سلامت رسیدی خونه؟
‫خدای من.
‫واقعاً اسمتـون جانگ هیون‌ووـه؟
‫داری اخراجـم می‌کنی؟
‫قراردادش امروز تموم شد.
‫اگه از نظرت اشکال نداره،
‫- باهم رامیون بخوریم؟ ‫- چی؟
‫اون اینجا چیکار می‌کنه؟
‫چی؟ جادوگر ریزه میزه.
‫از سئو جی‌هوان نمی‌ترسی؟
‫چرا از کسی که با بچه‌ها خوبه
‫کمک نگیریم؟
‫می‌تونم کمک‌تون کنم؟