‫[سال ۲۰۱۳]
‫- صبح بخیر، قربان. ‫- صبح بخیر، قربان.
‫این حادثه ۱۰ سال پیش اتفاق افتاد.
‫گنگستر بدنام سئو ته‌پیونگ ‫که کل کشور رو توی چنگ خودش داشت...
‫پسری داشت به نام
‫سئو جی‌هوان.
‫[دست راست سئو ته‌هیونگ، کو یانگ‌هی]
‫همه‌چی همین‌جا تموم می‌شه!
‫بالاخره نتیجه در عمل مشخص می‌شه.
‫هرچی داری رو کن.
‫[گنگ گربه، گنگ بول‌داگ]
‫تو...
‫- تو... ‫- پسرها، اون‌طرف رو نگاه کنین.
‫- اینجا رو نگاه نکنین. ‫- لعنتی.
‫تو...
‫هی!
‫فکر کردی خیلی گردن‌کلفتی؟
‫بعد از شکست دادنِ گنگ گربه
‫و رسیدن به مقام ریاست گنگ بول‌داگ، ‫به عنوان جانشین پدرش،
‫با شکست دادن گنگ‌ها،
‫یکی پس از دیگری،
‫توی این صنعت به اوج رسید.
‫تبریک می‌گم، رئیس.
‫بعد از شکست دادن بزرگ‌ترین رقیب...
‫و پیشی گرفتن از کل رقبا،
‫سئو جی‌هوان...
‫باند تبهکاری خودش رو منحل کرد.
‫رفت تا در انزوا زندگی کند...
‫و بدون هیچ ردی ناپدید شد.
‫[زمان حال، سال ۲۰۲۳]
‫راهنمای سه جهان،
‫پدر مهربان زندگان،
‫تنها راهنمای واقعی و درست من،
‫بوداست.
‫اینجا حمام خون راه افتاده.
‫لعنتی.
‫از دست اون معتاد لج‌درآر.
‫یعنی «تک» کجا رفته؟
‫از بوش معلومه اینجا یه هفته‌ست ‫همین وضع‌ـه.
‫حالا چیکار کنیم؟
‫راهنمای سه جهان...
‫بله؟
‫متوجه شدم.
‫باقی‌مونده‌ها رو بریزین توی پلاستیک
‫که دیگه هیچی روی زمین نمونده
‫و بعد تمام پنجره‌ها رو باز کنین تا بو بره.
‫راستی، خون‌ها رو از روی زمین پاک کنین.
‫باشه.
‫خب، من...
‫چی؟ چی شد؟
‫می‌شه لطفاً...
‫
‫چرا پام اینجوری شد؟
‫خدای من، عمدی نیست‌ها.
‫پام...
‫شما واقعاً قابل تحسین هستین.
‫من دیگه مرخص می‌شم.
‫خدای من... ببخشید.
‫[پلیس]
‫کجا؟
‫من کجام؟
‫خب، من... آره، دیدمش.
‫سمت چپ؟ کدوم گربه؟
‫زود باش! اینجا خیلی شلوغ‌ـه!
‫گفتی یه مورد اورژانسی پیش اومده، ‫برای همین لباسم رو عوض نکردم.
‫فکر کردم بلایی سرت اومده.
‫کارت این بود؟
‫مگه چی پوشیده؟
‫هی، حتماً فکر کردی رفتم.
‫با این لباس...
‫- چطوری اومدی داخل؟ ‫- همیشه یه راهی هست.
‫برین خونه.
‫- فقط همین یه بار. ‫- سریع برین خونه‌تون.
‫برای سورپرایزه.
‫واقعاً هم سورپرایزه.
‫اتفاقاً خوب شد، چون یه شنل لازم داشتم.
‫ده دلار هزینه کردم.
‫بعداً از این شنل استفاده می‌کنم.
‫کجا داری می‌ری؟
‫می‌رم اجرا کنم. ‫الکی به خودم زحمت ندادم بیام داخل که.
‫خدای من.
‫می‌خوای فردا توی تمام شبکه‌های خبری ‫نشونت بدن؟
‫راست می‌گی، شنل.
‫من می‌رم دست‌شویی.
‫رئیس، تک توی اون انبار نبود.
‫به نظر میاد دوباره مواد مصرف می‌کنه.
‫خدای من، ببخشید.
‫صبر کن، کمرم.
‫ممنون.
‫خدای من.
‫می‌شه مراقب باشین پاتون رو کجا می‌ذارین؟
‫نه! یکی دیگه اونجاست.
‫ممنون.
‫رئیس، سئو جی‌هوان اینجاست.
‫لعنتی.
‫چی شده اومدی اینجا، جی‌هوان؟
‫نمی‌تونین برش دارین.
‫چیزی توش ریختی؟
‫جی‌هوان، بی‌خیال.
‫افتادی زمین و باعث شدی...
‫یه نوشیدنی گرون‌‌قیمت هدر بره.
‫- خدای من. ‫- چه خبره؟
‫- داره چیکار می‌کنه؟ ‫- چشـه؟
‫- نه! ‫- چه وحشتناک.
‫کسی که برات کار می‌کنه رو کتک نزن.
‫- چی؟ ‫- خدای من.
‫- این چه وضعیـه؟
‫چیه؟ چه خبر شده؟
‫اون آقا...
‫خدای من، ببخشید.
‫صبر کن، کمرم.
‫ممنون.
‫چی؟
‫هی، بیا از اینجا بریم.
‫- زودباش بیا بریم. ‫- هی!
‫نه!
‫- پلیس‌ـه. ‫- پلیس؟
‫- خدای من، نه. ‫- من پلیس نیستم.
‫- پلیس نیستم. ‫- می‌شه بری وسط؟
‫- برو دیگه. ‫- پلیس؟
‫خب...
‫لطفاً اون شیشه رو بذارین زمین.
‫- چی؟ ‫- بذارینـش زمین.
‫اونجوری که فکر می‌کنین نیست.
‫بلندش کنین.
‫آهان.
‫چی... چیکار می‌کنی؟
‫شما حق دارین سکوت کنین...
‫و وکیل بگیرین.
‫هرچی بگین می‌تونه در دادگاه ‫بر علیه‌تون استفاده شه.
‫ای روانی.
‫یه لحظه صبر کن. ‫پس شما پلیسی.
‫انگار یه سوءتفاهمی پیش اومده.
‫بدون حکم نمی‌تونین به من دستبند بزنین،
‫پس اینو بازش کنین.
‫بدون حکم، نمی‌تونین...
‫کفش اکلیلی؟
‫می‌تونم کارت شناسایی‌تون رو ببینم؟
‫کارت شناسایی؟ خب، من...
‫توی ماشین جا گذاشتمـش.
‫مگه کارت شناسایی جگر خرگوش‌ـه
‫که توی ماشین جا بذاریش؟
‫حتی نشان پلیس هم نداری.
‫پلیس واقعی نیستی، مگه نه؟
‫- هی. ‫- صبر کن.
‫- شوخی‌ـه؟ ‫- این‌طرف!
‫بیاین اینجا، کمک‌مون کنین.
‫- خدای من. ‫- اجازه بدین رد شیم.
‫- بیاین اینجا. ‫- این طرف.
‫اجازه بدین رد شیم.
‫لطفاً کمک‌مون کنین، بیاین اینجا.
‫ببخشید.
‫- لطفاً صبر کنین. ‫- ببخشید.
‫- اجازه بدین رد شیم، ببخشید. ‫- چی شده؟
‫ببخشید.
‫باورنکردنی‌ـه.
‫تو آخر منو می‌کشی.
‫چرا نقش پلیس رو بازی کردی؟
‫همین رو بگو.
‫از بس یارو پرافاده بود،
‫- کنترلـم رو از دست دادم. ‫- ببخشید.
‫می‌دونی که از آدم‌های افاده‌ای بدم میاد.
‫لطفاً همکاری کنین.
‫- باید برم خونه. ‫- اجازه بدین رد شیم.
‫- راه رو باز کنین. ‫- گفتم کار من نبود.
‫اگه می‌خواین دوربین‌ها رو چک کنین.
‫به موقعـش می‌کنیم.
‫ولی فعلاً باید باهامون بیاین اداره‌ی پلیس.
‫چون دید بطری دستمـه
‫یهو بهم دستبند زد.
‫بله، متوجه شدیم.
‫چرا حرفـم رو باور نمی‌کنین؟
‫می‌تونین توی اداره‌ی پلیس ‫داستان‌تون رو تعریف کنین.
‫این چیه؟
‫- انگار دستبند واقعی نیست. ‫- چی؟
‫اسباب‌بازی‌ـه.
‫اسباب‌بازی؟
‫درسته، منطقی‌ـه.
‫حالا می‌تونم برم؟
‫- فعلاً... ‫- اسباب‌بازی‌ـه!
‫اون زن کی بود؟
‫لایک و سابسکرایت یادتون نره.
‫[گنگستر دوست‌داشتنیِ من]
‫[اختاپوس بزرگ و بدجنس ظاهر شد]
‫من این بچه رو با خودم می‌برم.
‫[بگیر که اومد!]
‫ایست! من افسر «مینی» هستم ‫و اومدم بچه رو نجات بدم.
‫[اشعه‌های لیزری]
‫فکر کردی من با این چیزها از پا درمیام؟
‫دستکش‌های دفاعی.
‫قدرت مینی!
‫[نه!]
‫افسر مینی موفق شد بچه رو نجات بده.
‫[«با مینی بازی کنید»: افسر مینی]
‫خانم مینی...
‫چه کیفی داره می‌کنه
‫که داره نقش پلیس رو بازی می‌کنه ‫و هیولا رو نابود می‌کنه.
‫[ست بازی پلیس]
‫ولی یادت رفت ست بازی پلیس رو ‫توی ویدیوت تبلیغ کنی.
‫چون این یه قرارداد تبلیغاتی‌ـه،
‫مدیرعامل که من باشم تا حالا دوبار بهت گفته
‫که باید ست بازی رو تبلیغ کنی.
‫انقدر توی نقشـم فرو رفته بودم که یادم رفت.
‫یادت رفت؟
‫این ست بازی...
‫هشتاد دلاره.
‫برای بچه‌ها زیادی گرون‌ـه.
‫مامان‌هاشون پولـش رو می‌دن.
‫دقیقاً.
‫شاید بعضی بچه‌ها مامان نداشته باشن،
‫یا مامان‌شون پول نداشته باشه.
‫ممکنه بابا داشته باشن
‫ولی ۸۰ دلار حتی برای باباها هم زیاده.
‫تازه بعضی بچه‌ها بابا هم ندارن.
‫اصلاً چرا قیمتـش رو گذاشتن ۸۰ دلار؟
‫تو چرا نگران قیمت محصولی؟
‫پدر و مادرها باید نگرانش باشن.
‫به جای اینکه انقدر نگران بچه‌ها باشی، ‫یکم نگران شرکت باش.
‫نه، بیشتر نگران خودت باش.
‫ولی این ویدیو بیشتر از همیشه بازدید گرفت.
‫کامنت‌هاش هم بیشتره.
‫ظاهراً یونیفرم پلیس بهم میاد.
‫[مدیرعامل ما یئونگ‌هو]
‫شرط می‌بندم بازدیدهاش بیشتر هم می‌شه.
‫مگه چقدر بازدید گرفته؟
‫اندازه‌ی یکی از ویدیوهای «یه‌نا» ‫پنج میلیون بازدید گرفته؟
‫معلومه که نه، آقای «ما».
‫خانم مینی،
‫اگه همین مسیر رو ادامه بدی ‫قراردادت رو تمدید نمی‌کنم.
‫- چی؟ ‫- به زودی
‫مهلت تمدید قراردادت می‌رسه.
‫حالا با دقت گوش بده ببین چی می‌گم.
‫اگه برخلاف دستور من عمل کنی،
‫کارت واقعاً...
‫تمومه!
‫- لعنتی، گلوم درد گرفت. ‫- حالتون خوبه، قربان؟
‫دردم گرفت.
‫- برو. ‫- باشه.
‫[دفتر مدیرعامل]
‫رئیس داره میاد.
‫در رو باز کن.
‫صبح بخیر، رئیس.
‫اون رو برای من آماده کردین؟
‫حتماً چون خیلی وقت بود ‫نرفته بودین اداره‌ی پلیس
‫اینو براتون آماده کردن.
‫با اینکه شما فقط یه سر زدین و اومدین
‫ولی ما یه توفوی بزرگ و لطیف آماده کردیم.
‫- بیاین بشینیم. ‫- چشم، قربان.
‫امروز کی دعا می‌خونه؟
‫من، رئیس.
‫پدر،
‫بابت غذایی که امروز می‌خوریم ‫ازت تشکر می‌کنم.
‫لطفاً گاوی که امروز
‫گوشت رانـش رو می‌خوریم رو بیامرز.
‫دیگه چی؟
‫مان‌هو، خواهش می‌کنم.
‫لطفاً توی زندگی بعد از مرگ مراقبش باش
‫تا بتونه با آرامش زندگی کنه.
‫- آمین. ‫- آمین.
‫- بیاین بخوریم. ‫- نوش جان، رئیس.
‫- نوش جان. ‫- نوش جان.
‫رئیس، کدوم عوضی‌ای
‫جرئت کرده برای شما پلیس بیاره؟
‫فکر می‌کنی کی؟
‫لی کانگ‌گیل، دست راست کو یانگ‌هی.
‫[لی کانگ‌گیل از گروه میو، ‫کو یانگ‌هی از گنگ گربه]
‫کانگ‌گیل؟
‫جدی می‌گی؟
‫احیاناً اونجا همچین چیزی ندیدین؟
‫از پارسال که یه بار جدید از تایلند اومد،
‫این مواد داره دست به دست می‌چرخه.
‫انگار گنگ گربه خیلی به این مواد علاقه داره.
‫ببینم مگه تک
‫عضو همون دار و دسته‌ی تایلند نبود؟
‫این مواد مخدره؟
‫شبیه آبنبات بچه‌ها نیست؟
‫می‌شه مراقب باشین پاتون رو کجا می‌ذارین؟
‫نه! یکی دیگه اونجاست.
‫ممنون.
‫دیدمش.
‫اون افسر پلیس.
‫تمام تلاشم رو می‌کنم.
‫
‫فکر می‌کردم خوک یا گاو باشه، ‫ولی یه بطری سوجو‌ـه.
‫چقدر بانمک‌ـه.
‫
‫سلام، من سر کار پاره‌وقتمـم.
‫شرط می‌بندم باز لباس عروسکی پوشیدی.
‫می‌شه دیگه اینجور کارها رو قبول نکنی؟
‫تازه پول زیادی هم نمی‌دن.
‫احتمالاً بیشتر از پولیـه که ‫بابت درست کردن فیلم‌ها می‌گیرم.
‫امروز کارت کِی تموم می‌شه؟
‫حدوداً ۴ ساعت طول می‌کشه، پس...
‫می‌هو.
‫فکر کنم یه چیزی دیدم.
‫چی؟ چی دیدی؟
‫- بهت زنگ می‌زنم. ‫- هی!
‫[دامپلینگ دست‌ساز هیون‌وو]
‫[دامپلینگ دست‌ساز گوشت و کیمچی]
‫چی...
‫شما حق دارین سکوت کنین...
‫و وکیل بگیرین.
‫هرچی بگین می‌تونه در دادگاه ‫بر علیه‌تون استفاده شه.
‫پلیسِ واقعی نیستی، مگه نه؟
‫
‫چی؟ اون اینجا چیکار می‌کنه؟
‫تو، بیا بیرون ببینم.
‫لعنتی، از کجا فهمید؟
‫بده‌ش به من.
‫کفشـت.
‫همه‌جا چشم هست.
‫فکر نکن چون کسی رو نمی‌بینی ‫یعنی مشکلی برات پیش نمیاد.
‫درضمن چیزی که ‫مال خودت نیست رو برندار، فهمیدی؟
‫بله، قربان.
‫- بلندتر. ‫- ای عوضی بی‌احساس.
‫- بله، قربان! ‫- خیلی عوضی‌ـه.
‫راه بیفت برو.
‫من نبودم، اون بود.
‫خدای من.
‫چطور ممکنه انقدر عوضی باشه؟
‫حتی از بچه‌های کوچولو هم پول می‌گیره.
‫لعنتی، باید محکم‌تر می‌زدمش.
‫چی؟
‫امیدوارم پولـش رو داده باشی.
‫هروقت می‌ری دست‌شویی ‫در مغازه رو قفل کن
‫وگرنه باعث می‌شی بچه‌ها دزد بشن.
‫اگه چیزی پیدا کردن، بردارن.
‫مشکل بچه‌ها نیستن، ‫مشکل اینه که چیزی برای دزدی وجود نداره.
‫فقط از این مغازه دزدی نمی‌کنن که.
‫می‌گن تخم مرغ دزد، شترمرغ دزد می‌شه.
‫واقعاً؟ ولی بعضی‌ها از همون اول شترمرغ دزدن.
‫مجبوری اول صبحی منو ناراحت کنی؟
‫اوضاع و احوالت چطوره؟
‫انگار اوضاع همه‌ی مردم شهر خراب شده.
‫وقتی تو اینجا بودی بهتر بود.
‫البته معنیش این نیست که ‫کاری که می‌کردی درست بوده.
‫خودم بهتر از همه می‌دونم کارم درست نبود.
‫چیز جدیدی نیست.
‫نگاه‌ش کن، چه بزرگ شده.
‫اعتراف می‌کنی کارهای اشتباهی کردی.
‫جی‌هوان، دیگه آماده‌ی ازدواج هستی.
‫می‌خوای زندگی یه نفر دیگه رو نابود کنی؟
‫مخصوصاً الان که بالاخره دارم سعی می‌کنم ‫از نو شروع کنم.
‫حالا که حرفـش شد، ‫می‌خوام با یه دختر آشنات کنم.
‫صاحب خوراکی فروشی اون‌طرف خیابون
‫یه دختر داره.
‫شنیدم امسال ۳۰ یا ۳۱ سالـش می‌شه.
‫ظاهراً پارسال طلاق گرفته.
‫ولی بچه نداره.
‫چیه؟
‫گفتم طلاق گرفته خوشت نیومد؟
‫اگه انقدر دختر خوبیـه، ‫به نوه‌ات معرفیـش کن.
‫خدای من. ‫نوه‌ی من زنـش رو انتخاب کرده
‫و سه‌تا بچه داره.
‫اشکالی نداره تو هم از این به بعد ‫مثل نوه‌ی من زندگی کنی.
‫همین بر و بچه‌هایی که زیر پر و بالم گرفتم ‫به اندازه‌ی کافی دردسر دارن.
‫من دیگه می‌رم.
‫- چی؟ ‫- بزن به حسابم.
‫ای بابا.
‫خدای من.
‫از بس ریاضیـت ضعیفـه نمی‌تونی ازدواج کنی!
‫ماسک صورت بگیرین.
‫از عصاره‌ی بامبو درست شده، نه سوجو.
‫ماسک صورت بگیرین.
‫از عصاره‌ی بامبو درست شده، نه سوجو.
‫- سوجو! ‫- ماسک صورت بگیرین.
‫- من عاشق سوجو هستم. ‫- واقعاً؟
‫- بذار بغلت کنم. ‫- آقا.
‫من فامیل‌تون نیستم که بغلـم کنین.
‫- فقط یه بغل، لطفاً. ‫- بس کنین.
‫فقط یه بغل.
‫نه، لطفاً یه ماسک بگیرین و برین.
‫بفرمایید، یه ماسک بگیرین.
‫از عصاره‌ی بامبو درست شده،
‫- نه سوجو. ‫- سوجو؟
‫مراسم دهمین سالگردمونـه.
‫خدای من. ‫اینجوری ادامه بدین به پلیس زنگ می‌زنم‌ها!
‫«پلیس»؟
‫- دامادم پلیس‌ـه. ‫- خدای من.
‫تکون نخور.
‫گولـت زدم.
‫
‫ماسک صورت بگیرین.
‫- با عصاره‌ی بامبو درست شده. ‫- تو...
‫- ماسک... ‫- تو!
‫وایستا ببینم!
‫دستکش‌های دفاعی!
‫قدرت مینی!
‫صبر کن.
‫خدای من.
‫لعنتی.
‫چرا دوباره وانمود نمی‌کنی پلیسی؟
‫تو بودی زدی توی سرم، درسته؟
‫- عضو گنگ گربه هستی؟ ‫- کدوم گربه؟
‫می‌دونستم.
‫برای همین وانمود کردی پلیسی ‫و بهش کمک کردی.
‫- اون روز... ‫- اون موادها رو کی بهت داده بود؟
‫چی؟ کدوم مواد؟
‫همون چیزهای قرمز، زرد و آبی ‫که اونجا پخش می‌کردی.
‫چیزهای قرمز، زرد و آبی؟
‫[دالی!]
‫آره، همون مواد مخدر رو می‌گم.
‫«مواد مخدر»؟
‫اونا مواد مخدر نبودن، خوراکی بچه‌ها بودن.
‫دروغ نگو، من از همه‌چی خبر دارم.
‫ببخشید حرفـت رو قطع می‌کنم ‫ولی من برای این کارها وقت ندارم.
‫واقعاً معذرت می‌خوام.
‫خدای من.
‫قبل از اینکه بری جوابِ من رو بده.
‫ولی من چیزی نمی‌دونم که بخوام جواب بدم.
‫دنبالم بیا تا از اون مواد مخدر بهت بدم.
‫
‫خانم.
‫من همه مدل کارکن پاره‌وقت دیدم.
‫ولی تا حالا ندیده بودم کسی وسط کار ‫فرار کنه بره.
‫ببخشید، الان کارم رو ادامه می‌دم.
‫«ادامه می‌دی»؟ با این گندی که درست کردی؟
‫برو پی کارت. ‫درضمن بابت امروز هیچ پولی نمی‌گیری.
‫خانم. ‫صبر کنین، خانم.
‫الان سریع کارم رو شروع می‌کنم. ‫از پسـش برمیام.
‫خانم.
‫خدای من.
‫
‫واقعاً باورم نمی‌شه.
‫هی، تو.
‫چیکار می‌کنی؟
‫هی...
‫دیوانه شدی؟ تف کن!
‫تف کن!
‫می‌میری‌ها، می‌دونی؟
‫این زن دیوانه‌ای چیزیه؟
‫آرزوی مرگ داری؟
‫چیه؟ چی شده؟
‫گیر کرده توی گلوت؟
‫آره؟
‫زود باش، تف کن.
‫تف کن دیگه!
‫تف کن، زود باش.
‫تف کن.
‫تف کن!
‫آب! زود باشین!
‫آب! زود باش!
‫عوضی!
‫باید بهم زنگ می‌زدین بیام ‫این صحنه‌ی زیبا رو ببینم.
‫شما با آقای پارک رستوران بودین.
‫حالا نمی‌مرد که، دفعه‌ی بعد می‌دیدمش.
‫می‌تونستم بعداً باهاش غذا بخورم.
‫الان خوشحالم، خیلی خوشحالم.
‫ولی خیلی ضدحاله که نتونستم
‫شخصاً سئو جی‌هوان رو ببینم.
‫کانگ‌گیل، فیلم‌های دوربین هست، ‌نه؟
‫ببخشید، محض احتیاط فیلم‌ها رو پاک کردیم.
‫پسره‌ی...
‫پاک کردی؟
‫من صاحب اینجام‌ها، چرا پاک کردی؟
‫تصمیمـش با تو نبود.
‫عوضی.
‫معذرت می‌خوام.
‫ببخشید.
‫ببخشید، باشه؟
‫دفعه‌ی بعد پاک نکن.
‫می‌خوام قبل از خواب اون فیلم‌ها رو ببینم
‫تا مثل یه بچه بخوابم.
‫اگه بیشتر پیگیری کنه بد می‌شه.
‫هنوزم بذاریم به حال خودش باشه؟
‫بذار تلاشـش رو بکنه. ‫خودش از جنگیدن دست کشید.
‫الانم به زودی خودش بی‌خیال می‌شه.
‫آره!
‫اگه بی‌خیال نشد هم
‫می‌تونیم بهش یه تشویقی بدیم.
‫نتیجه‌ی آزمایش منفی‌ـه.
‫- آقای کیم بیونگ‌هئون تشریف بیارید. ‫- بله.
‫گفتم که مواد مخدر نیست. ‫خوراکی بچه‌هاست.
‫چرا منو تا اینجا کشوندی آوردی؟
‫پس چرا اون روز...
‫وانمود کردی پلیسی؟
‫نباید اونجوری کتکـش می‌زدی.
‫خب، من...
‫من...
‫فکر می‌کنی آدمی مثل من ‫که یه مرد رو لت و پار می‌کنه،
‫زن‌ها رو نمی‌زنه؟
‫اینجا قلمروی منـه.
‫اگه منو بزنی،
‫بقیه هم تو رو می‌زنن.
‫خوب گوش بده ببین چی می‌گم.
‫اگه همین‌جوری بی‌احتیاط
‫و بی‌مغز باشی، آخر جمجمه‌ت می‌شکنه.
‫اگه می‌خوای این اتفاق نیفته،
‫دیگه هیچ‌وقت به کسی مثل من نزدیک نشو.
‫حداقل ۵۰ متر فاصله بگیر، فهمیدی؟
‫- «بی‌مغز»؟ ‫- پنجاه متر فاصله بگیر.
‫حرفی که زدی خیلی زشت بود.
‫فرار کن.
‫بهت گفتم اونا مواد مخدر نیستن...
‫- پنجاه متر فاصله بگیر! ‫- باشه!
‫خدای من، یارو دیوانه‌ست.
‫چی؟ مواد مخدر؟
‫آره، فکر می‌کرد آبنبات بچه‌ها مواد مخدره.
‫صبر کن، پس اگه مواد مخدر هم استفاده می‌کنه
‫یعنی واقعاً خلاف‌کاره، درسته؟
‫مطمئنی؟
‫معلومه، از بچگی زیاد اینجور آدم‌ها رو دیدم.
‫اصلاً چرا رفتی مغازه‌ی دامپلینگ فروشی؟
‫آهان، مغازه‌ی دامپلینگ فروشی.
‫- خدای من. ‫- خدای من.
‫هروقت اسم «هیون‌وو» وسط میاد
‫اوضاع خراب می‌شه.
‫- خیلی خوبه. ‫- واقعاً خوبه،‌ نه؟
‫بهت که گفته بودم.
‫این بستنی...
‫[هیون‌وو]
‫«هیون‌وو»؟
‫خوش اومدین، چقدر ازم دارین؟
‫چی؟
‫اومدم یه آقایی به اسم هیون‌وو رو ببینم.
‫چی؟ اونجا رو نگاه کنین.
‫«اول پول نقد».
‫اشتباه خوندین.
‫[هیون‌وو: اسم شخص نیست]
‫برین.
‫ببخشید.
‫[یون هیون‌وو]
‫ببخشید.
‫[یون هیون‌وو، ۳۱ ساله، ‫ده ساله برای آزمون دولتی درس می‌خونه]
‫یه دوران با یه غریبه حرف می‌زدی
‫که یه ماه شکنجه‌ت کرد.
‫- نکن. ‫- چی؟
‫اون روح پاکی داره.
‫- صبر کن. ‫- خوش اومدین.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫آهان، الان یادم اومد.
‫یه بار منو با یه خونه خراب کن اشتباه گرفتن
‫و نزدیک بود توی دردسر بزرگی بیفتیم.
‫چی؟ چیه؟
‫[سونگ هیون‌وو، ۳۴ ساله، ‫داروسازی که از زنش می‌ترسید]
‫- اینجا چه خبره؟ ‫- عزیزم.
‫عزیزم...
‫چی؟
‫تو!
‫فکر می‌کردم آدم شدی.
‫- سوءتفاهم شده. ‫- عزیزم!
‫- می‌دونستم! ‫- صبر کنین.
‫نه، من بی‌گناهم عزیزم. ‫قسم می‌خورم.
‫کجا می‌ری؟ وایستا ببینم!
‫آره، یادمه.
‫واقعاً این اتفاق افتاد.
‫مثل این می‌مونه که بین هزاران نفر ‫یکی رو پیدا کنی
‫که فامیلیش «اسمیث» باشه.
‫حداقل اسمیث فامیلی‌ـه.
‫خب منم اسمش رو بلدم. ‫چه فرقی داره؟
‫خدای من، داری جدی می‌گی؟
‫من فقط اسمـش رو صدا می‌کردم،
‫برای همین اصلاً فامیلیش یادم نمونده.
‫کاش حداقل اسمـش خاص بود.
‫خدای من، حتی نمی‌دونم زنده‌ست یا مُرده.
‫بیست و سه ساله هیچ خبری ازش ندارم.
‫خیلی خوب می‌شد اگه می‌فهمیدم ‫یه جایی توی این دنیا...
‫زنده و سرحال‌ـه.
‫[خدمات دادستانی]
‫
‫[کارت شناسایی: جانگ هیون‌وو، دادسرای عمومی]
‫[کتاب مقدس]
‫مردم ممکنه شما رو با قاضی اشتباه بگیرن.
‫[رهبر سابق گنگ اوبونگ]
‫کشیش‌ها و قاضی‌ها،
‫هردو یه هدف رو دنبال می‌کنن،
‫یعنی هدایت مردم به مسیر درست.
‫درسته.
‫بذار ببینم، اعضاء کلیساتون رو کتک زدین
‫چون عشریه‌هاشون رو درست پرداخت نکردن. ‫[مالیاتی که مسیحیان به کلیسا می‌دن]
‫آهان، اون موضوع رو می‌گین؟
‫من فقط می‌خواستم راه و روش درست رو
‫یادشون بدم.
‫شما عشریه‌ رو یه جور بهره‌ی مرکب ماهیانه ‫حساب کردین
‫اونم بهره‌ی ۴۰ درصد، ‫درصورتی که حداکثر بهره‌ی مجاز
‫بیست درصده.
‫مردم خودشون داوطلبانه
‫- عشریه پرداخت می‌کنن. ‫- توی این کار،
‫بزرگ‌های کلیسا رو هم با خودتون همراه کردین.
‫قبلاً که رهبر گنگ اوبونگ بودین ‫این بزرگ‌های کلیسا
‫زیردست‌هاتون بودن، نه؟
‫درسته.
‫درواقع من باعث شدم همه‌شون
‫به راه راست هدایت بشن،
‫که واقعاً‌ افتخار بزرگیـه.
‫«افتخار بزرگیـه»؟
‫اون رو بدین به من.
‫آهان، اینو؟
‫«هرکس باید طبق تصمیم قلبی خود ‫هرآنچه می‌خواهد اهدا کند،
‫نه از روی اجبار یا با اکراه.»
‫دومین نامه به قرنتیان ۹:۷.
‫«از همسایه‌ی خود کلاه‌برداری ‫یا دزدی نکنید.»
‫از کتاب سِفر لاویان.
‫اینم از انجیل لوقا...
‫«بیش از آنچه لازم است جمع نکنید.»
‫«از کسی زورگیری نکنید.»
‫حتماً شما هم مسیحی هستین، آقای دادستان.
‫نه.
‫من فقط باور دارم...
‫آدم‌ها عوض نمی‌شن.
‫مخصوصاً...
‫خلاف‌کارها.
‫مواد...
‫مواد... من مواد لازم دارم.
‫التماس‌تون می‌کنم!
‫[سوسیس فرانکفورتر]
‫[حراج سوسیس گوزن تشنه!]
‫برای معتادهایی مثل تو ‫یه داروی معجزه‌آسا وجود داره.
‫و اون دارو توی این قرارداده.
‫کار درست و حسابی رو
‫یه جور جایزه به خودت بدون و ازش لذت ببر.
‫کارت‌هامون رو رو کنیم؟
‫به اندازه‌ی کافی تدارک دیدم... خدای من.
‫[گوزن تشنه استخدام می‌کند]
‫این چیه؟
‫سلاح تو، خلوص نیت توست.
‫شرافتمندانه کار کن...
‫و اندازه‌ی کاری که می‌کنی حقوق بگیر.
‫- پول رو واریز کردم. ‫- چرا جواب نمی‌دی؟
‫سرم کلاه گذاشتی؟
‫چی؟
‫چه خبره؟ لعنتی.
‫اینا چیه؟
‫تو هم می‌تونی شرافتمندانه زندگی کنی.
‫نه دیگران رو گول بزن، نه خودت رو.
‫نباید با آدم‌های بی‌گناه دعوا کنی.
‫قبل از اینکه مشتـت رو پرتاب کنی، ‫جلوی خودت رو بگیر.
‫تو می‌تونی جلوی خودت رو بگیری.
‫بعد از شروع یه زندگی جدید،
‫دیگه احساس تشنگی نمی‌کنم.
‫تو هم...
‫می‌تونی از نو شروع کنی.
‫[گوزن تشنه]
‫بعد از مدت‌ها تمام اعضاء هیئت مدیره رو
‫جمع کردم تا نظرتون رو
‫درمورد اتفاق شرم‌آور اخیر بدونم.
‫جونگ یون‌تک که مسئول انبار هانام بود،
‫قبل از اینکه عفو مشروطـش تموم شه ‫غیب شده.
‫برای یه معتاد همچین کاری عجیب نیست.
‫حتماً طاقت نیاورده و دوباره برگشته ‫سراغ مواد مخدر، درسته؟
‫از زندان که آزاد شد
‫اومد التماس‌مون کرد،
‫گفت می‌خواد از راه حلال پول دربیاره، ‫برای همین بهش کار دادیم.
‫عوضیِ نمک‌نشناس.
‫درحالی که به بقیه شغل قصابی می‌دادیم،
‫اون خواست یه کار ساده‌تر انجام بده، ‫مثل مدیریت انبار.
‫از اولـش معلوم بود آدم فاسدیـه، نه؟
‫- آره. ‫- واقعاً.
‫- می‌دونستم دردسر درست می‌کنه. ‫- خدای من.
‫عجب آدمیـه.
‫- باورم نمی‌شه. ‫- ببین چه گندی بالا اومده.
‫
‫تا اونجایی که من می‌دونم تک تک‌تون
‫اولش فاسد بودین.
‫[سابقه‌ی حمله‌ی فیزیکی]
‫[سابقه‌ی شرط‌بندی و دزدی]
‫[سابقه‌ی کلاه‌برداری، حمله‌ی فیزیکی، اخاذی]
‫[کلاه‌برداری مالی، دزدی ماشین]
‫[دزدی از بانک، حمله‌ی فیزیکی]
‫آره، من می‌دونم آدم‌ها تغییر نمی‌کنن.
‫ولی اگه ما هم درجا بهش انگ بزنیم،
‫فرق‌مون با بقیه چیه؟
‫من معتقدم چوب خشک رو می‌شه ‫برای تولید سوخت سوزوند
‫یا ریخت پای گل و گیاه.
‫یا حتی ممکنه همون چوب به طرز معجزه‌آسایی ‫تبدیل به چیز بهتری شه.
‫راستی،
‫چرا رئیس گنگ اوبونگ
‫یهو فاز معنوی برداشته؟
‫مگه قبلاً یه خلاف‌کار معروف نبود؟
‫هی، سونگ.
‫همه‌ش تقصیر اون عوضی، سئو جی‌هوان‌ـه.
‫از وقتی اون بنگاه اجتماعی ‫یا اسمش هرچی که هست رو راه انداخته
‫همه‌ش داره آدم‌های به دردبخور رو
‫یکی یکی جذب می‌کنه.
‫ما که رفتیم.
‫آفرین بهت، این گل...
‫رئیس!
‫خدای من.
‫روی کره‌ی زمین به هیچ‌کس نمی‌شه اعتماد کرد.
‫- برای همین... ‫- بیاین بریم.
‫به خدا رو آوردم.
‫واقعاً خجالت‌آوره.
‫منم باید قید خلاف‌کاری رو بزنم.
‫رئیس گنگ گربه، کو یانگ‌هی،
‫یعنی تنها کسی که باقی موند ‫و سئو جی‌هوان...
‫این دوتا...
‫هنوز از هم کینه دارن.
‫[سئو جی‌هوان]
‫سئو جی‌هوان.
‫چه اسم آشنایی.
‫خدا می‌دونه یه‌نا چقدر قراره
‫توی مراسم اهدای جوایز اذیت شه.
‫خب، حالا
‫بیاین اسباب‌بازی‌ها رو تقسیم کنیم.
‫باشه، پس من...
‫پاستیل‌ساز رو برمی‌دارم.
‫و این اسباب‌بازی رو.
‫من این مکعب‌ها نمدی رو برمی‌دارم ‫و این اسباب‌بازی پیچ‌پیچی رو.
‫- باشه. ‫- من دستگاه دونات‌ساز رو برمی‌دارم.
‫- باشه. ‫- این...
‫از اولم جزء انتخابات اولم بود.
‫خب، پس...
‫کی می‌خواد بره فستیوال غذای کودکان؟
‫کی دلش می‌خواد بره جایی که می‌دونه
‫قراره بهش سخت بگذره؟
‫من می‌رم.
‫چی؟ تو می‌ری «ائون‌ها»؟
‫فستیوالـه دیگه، شما نمی‌خواین برین؟
‫فستیوال‌ها باحالـن.
‫خوبه، پس می‌تونی بری خوش بگذرونی، ائون‌ها.
‫باید برای تمام برندهای شرکت‌کننده ‫فیلم‌برداری کنین‌ها.
‫می‌تونی...
‫- می‌تونی این کار رو انجام بدی؟ ‫- می‌تونم برم؟
‫خیلی دوست دارم این کار رو انجام بدم.
‫[شرکت گوزن تشنه،‌ اتاق کنفرانس]
‫روز خوبی داشته باشین.
‫چرا به جای اینکه تیکه تیکه‌ش کنین، ‫دارین بهش فرصت می‌دین؟
‫وقتی به این فکر می‌کنم که اون روز ‫چه بلایی سرم اومد...
‫چطور تونست فرار کنه ‫و ما رو اونجا تنها بذاره؟
‫- یک، دو. ‫- خدای من.
‫- لعنتی. ‫- چه بوی گندی.
‫- لعنتی، خسته شدم. ‫- خیلی سنگین‌ـه.
‫باید پیداش کنیم تا بتونیم تیکه تیکه‌ش کنیم.
‫جاهایی که ممکنه تک رفته باشه رو بگردین
‫و به محض اینکه چیزی پیدا کردین ‫به من خبر بدین.
‫یه موضوع دیگه هم هست.
‫چی؟
‫بالاخره آماده شد.
‫محصول جدیدمون.
‫بسته‌بندی رو نهایی کردیم، رئیس.
‫[جونگ مان‌هو، ۳۲، مسئول توسعه‌ی محصول]
‫ولی زیادی زرد نیست؟
‫چون دفعه‌ی قبل گفتین زیادی صورتیه ‫زردش کردیم.
‫[یانگ هونگ‌کی، ۲۸، مسئول بازاریابی]
‫[سوسیس فرانکفورتر مخصوص کودکان]
‫این تصویرسازی‌ها لازم بود؟
‫اگه این تصویرسازی‌ها رو نمی‌ذاشتیم ‫مردم شکایت می‌کردن
‫که چرا معلوم نیست برای بچه‌ها ساخته شده.
‫[کواک جه‌سوو، ۳۹، مسئول مدیریت مشتریان]
‫نظر جوان‌ترین عضومون چیه؟
‫به نظر من خوبه.
‫[لی دونگ‌هوی، ۲۲ ساله]
‫[کارمند تیم پشتیبانی مدیریت ‫و منشی مدیرعامل]
‫راستـش با وجهه‌ی شرکت‌مون مغایرت داره.
‫پس شاید فروش خوبی نداشته باشه.
‫[جو ایل‌یونگ، ۲۹، مدیر ارشد]
‫پس چیکار کنیم؟
‫[سئو جی‌هوان، ۳۶ ساله، مدیرعامل]
‫باید به مشتری‌ها سمپل بدیم ‫تا ببینیم چه بازخوردی دارن.
‫کجا؟
‫[فستیوال غذای کودکان ۲۰۲۳]
‫[نانوایی گندم کره‌ای]
‫[نوشیدنی حبوبات]
‫[فستیوال غذای کودکان]
‫- آفرین. ‫- چه باحالـه.
‫[سوسیس گوزن تشنه برای کودکان]
‫[شیر ارگانیک]
‫باعث می‌شه استخون‌هاتون سالم‌تر شن ‫و قدتون بلندتر شه.
‫همون شیریـه که همه‌تون دوست دارین.
‫این شیر ارگانیک
‫از گاوهای شاد و خوشحالی دوشیده شده ‫که توی یه مزرعه‌ی بزرگ زندگی می‌کنن
‫و آب تمیز و غذای ارگانیک می‌خورن.
‫پس اگه همیشه با خوردن شیر ‫معده‌تون درد می‌گیره و دهن‌تون خشک می‌شه
‫این شیر رو امتحان کنین، ‫چون با این شیر این مشکلات براتون پیش نمیاد.
‫«دو برابر».
‫درواقع این شیر در مقایسه با شیرهای معمولی
‫دو برابر اسید چرب داره ‫که برای بدن‌تون خیلی مفیده.
‫پس برای سلامتی‌تون خیلی خوبه، نه؟
‫حالا مزه‌ش چطوریه؟ ‫خانم مینی براتون امتحان می‌کنه.
‫خیلی خوشمزه‌ست.
‫- چه باحال. ‫- منم می‌خوام امتحان کنم.
‫می‌شه منم امتحان کنم؟
‫[برنامه‌ی فستیوال غذای کودکان سال ۲۰۲۳]
‫[توپ توفو برنجی سوخاری درست می‌کنیم]
‫[درست کردن کاپ‌کیک شیرین]
‫[وقت استراحت]
‫[بازی خوشمزه با خانم مینی]
‫ائون‌ها.
‫- مدیر لی. ‫- فیلم‌برداری اون بخش تموم شد.
‫- واقعاً؟ ‫- آره.
‫تمام این محصولات غذایی تاییدیه دارن؟
‫باید داشته باشن تا بتونن ‫توی نمایشگاه شرکت کنن؟
‫- آهان. ‫- آره.
‫چرا اونجا انقدر خلوتـه؟
‫اونجا... خدای من.
‫بیاین سوسیس‌های ما رو امتحان کنین.
‫هر روز این فرصت پیش نمیاد ‫که بتونی سوسیس تست کنی‌ها.
‫هی، حواست به گریل کردن سوسیس‌ها باشه.
‫داری مردم رو می‌ترسونی.
‫برای همین هیچ‌کس نمیاد.
‫- دلیلش اینه؟ ‫- فقط سوسیس‌ها رو گریل کن.
‫هی.
‫چه بچه‌ی دوست‌داشتنی‌ای!
‫بچه جون، بیا این سوسیس رو امتحان کن. ‫خوشمزه‌ست.
‫بیا امتحانش کن.
‫نترس، امتحانـش کن، باشه؟
‫باز کن.
‫هی، نخور.
‫این سوسیس‌ها رو خلاف‌کارهای سابق ‫درست کردن، کی می‌دونه چی توش ریختن؟
‫چه حرف بی‌ادبانه‌ای.
‫فکر می‌کنین ما توی غذای بچه‌ها ‫سم می‌ریزیم؟
‫بله، شما سابقه‌دارین. ‫ممکنه توش سم ریخته باشین.
‫[سوسیس گوزن تشنه برای کودکان]
‫پسرم، نگاه نکن.
‫- چی؟ ‫- بفرما.
‫- دیدی نمردم؟ ‫- سوهی.
‫دیدی؟ سمی نبود.
‫یه لحظه بمون پیش خاله.
‫بیا، امتحانش کن.
‫امتحانش کن.
‫چیکار می‌کنی؟ ببرش کنار.
‫چهل دقیقه دیر کرده.
‫اینجا فضای خیلی خوبی داره.
‫چرا مثل من مجله نمی‌خونی؟
‫مجله رو برعکس گرفتین.
‫[رستوران کوسن که پاتق رئیس لیم‌ـه کجاست؟]
‫ببخشید، شما ازدواج کردین؟
‫من الان دارم کار می‌کنم، ‫بعد از کار بهتون می‌گم.
‫که اینطور.
‫پس بفرمایید.
‫رازت چیه؟
‫- چهره‌ام. ‫- می‌دونستم اینو می‌گی.
‫زود اومدین.
‫چون کار داشتم دیر اومدم.
‫مشکلی نیست.
‫خوک تشنه بود؟
‫گوزن.
‫«گوزن»؟
‫ولی شما که گوشت گوزن نمی‌فروشین.
‫چه اسم بامزه‌ای.
‫ما درمورد شما صحبت کردیم.
‫و باید بگم مرکز تجاریِ ما...
‫نمی‌تونه با شما کار کنه.
‫یه‌بار یه محصول مشکل‌ساز به نمایش گذاشتیم
‫و نزدیک بود توسط مردم تحریم شیم.
‫محصولات ما مشکلی دارن؟
‫اشتباه برداشت نکنین، ‫محصولات شما هیچ مشکلی ندارن.
‫یعنی مشکل مزه‌شون نیست.
‫خدای من.
‫اگه کسایی که اون محصولات رو درست می‌کنن ‫مشکل داشته باشن،
‫پس محصول مشکل‌ساز می‌شه، درسته؟
‫می‌خواستم خودم رو کنترل کنم ‫ولی این دیگه زیاده‌روی‌ـه.
‫- فکر کردی غذا شوخی‌برداره؟ ‫- نه.
‫محصول ما چه مشکلی داره؟
‫سوسیس‌هامون خلاف کردن؟
‫هی، پس افتخار می‌کنی که رفتی زندان؟
‫«افتخار»؟
‫- تو هیچی از افتخار نمی‌دونی. ‫- بیا اینجا ببینم.
‫- ولـش کن. ‫- فقط به خاطر اینکه سابقه‌دارم؟
‫تو هیچی درمورد افتخار نمی‌دونی، عوضی.
‫- چرا گریه می‌کنی؟ ‫- لعنتی.
‫اگه ول نکنی، کارت تمومه.
‫- تو ول کن. ‫- به جای دعوا، صحبت کنین.
‫- من نمی‌خوام کسی رو بکشم. ‫- تو که خلاف‌کاری.
‫خلاف‌کارها عاشق اینـن
‫که درمورد گوزن تشنه حرف بزنن.
‫حالا مثلاً خودت فرشته‌ای؟
‫چی می‌گی اصلاً؟
‫انقدر چرت و پرت نگو.
‫حالا فهمیدی چی شد، عوضی؟
‫- چی رو بفهمم؟ ‫- شوخیـت گرفته؟
‫- هی. ‫- لطفاً دعوا نکنین.
‫خیلی‌خب، همگی. ‫آماده‌ی دست زدن باشین.
‫سه بار دست بزنین و بگین «دوستـت دارم.»
‫چی؟
‫یه بار دیگه امتحان می‌کنیم.
‫سه بار دست بزنین و بگین «دوستـت دارم.»
‫- دوستـت دارم. ‫- دوستـت دارم.
‫آفرین، بچه‌ها.
‫این دفعه فقط بزرگ‌ترها بگن.
‫سه بار دست بزنین و بگین «ببخشید».
‫آهان، باید یقه‌ی همدیگه رو ول کنن ‫تا بتونن دست بزنن، درسته؟
‫بس کنین دیگه، بچه‌ها دارن نگاه می‌کنن.
‫- درسته. ‫- بس کنین.
‫- چیکار می‌کنن؟ ‫- بچه اینجاست.
‫- چیزی نیست. ‫- سه بار دست بزنین.
‫- «تمومش کنین.» ‫- آهان.
‫- تمومـش کنین. ‫- تمومـش کنین.
‫- باشه. ‫- تمومـش کنین.
‫- چی...
‫- خدای من. ‫- لعنتی.
‫داری به خاطر چپ دست بودنم تحقیرم می‌کنی؟
‫- عوضی. ‫- صبر کن.
‫باشه، پس دیگه حرفی نمی‌مونه.
‫بله.
‫ما محصول‌مون رو به ۱۱ هتل
‫و حدوداً ۸۰ سوپرمارکت بزرگ توزیع کردیم.
‫دیدگاه مصرف‌کننده‌ها تغییر کرده،
‫برای همین فروش‌مون اصلاً کم نیست.
‫درصد خرید مجدد محصولات ما ‫از برندهای دیگه خیلی بالاتره.
‫فکر کنم دلیلـش اینه که
‫مصرف‌کننده‌ها به برند ما اعتماد دارن.
‫ببخشید، آخه کلمه‌ی اعتماد رو به زبون آورد،
‫برای همین نتونستم جلوی خنده‌ام رو بگیرم.
‫می‌گن «وقتی آشپزی می‌کنی، ‫باید دست‌هات تمیز باشن».
‫چون کسی نمی‌خواد توی غذاش میکروب باشه.
‫راستـش رو بخواین،
‫من نمی‌خوام مشتری‌هامون
‫از محصولاتی استفاده کنن
‫که با دست‌های کثیف درست شدن.
‫رئیس‌تون از مشتری‌های ثابت ‫رستوران «کوسن» هست، درسته؟
‫عاشق سینی گوشت‌ـه.
‫بله، درسته. ‫تعجب کردم که همچین اطلاعاتی دارین.
‫از بین همه‌چی، ایشون عاشق ژامبون،
‫ران نمک سود شده،
‫پروشوتو و گوشت گراز وحشی‌ـه
‫که اونم نمک سود شده‌ست.
‫این اطلاعات رو از کجا آوردین؟
‫اینجا نوشته شده.
‫[رستوران کوسن که پاتق رئیس لیم‌ـه کجاست؟]
‫[سینی گوشت]
‫[ژامبون و پروشوتو]
‫آهان.
‫آقای کیم سونگ‌جون.
‫[کیم سونگ‌جون، مدیر مرکز تجاری یوجین]
‫مواد اولیه‌ی رستوران کوسن رو...
‫ما فراهم می‌کنیم.
‫[مواد اولیه از شرکت گوزن تشنه]
‫[خنده]
‫آقای جو.
‫- بله، قربان؟ ‫- پاشو بریم.
‫
‫باشه.
‫قربان.
‫فکر کنم یه مشکلی داریم.
‫خدای من، چرا دعوا کردی؟
‫آی، می‌سوزه!
‫دونگ‌هوی، یکم ملایم‌تر.
‫خدای من، چقدر لوسی!
‫ببین به خاطر یه زخم کوچولو
‫چقدر داری شلوغـش می‌کنی.
‫هی، نمی‌دونی مهم‌ترین چیز برای ‫ارتباط با مشتری چهره‌ست؟
‫واقعاً؟ پس...
‫مهم‌ترین چیز برای ارتباط با مشتری ‫رو نداریم.
‫شاید برای همینه مشتری نداریم.
‫حق نداری این ماجرا رو برای رئیس بزرگ ‫تعریف کنی‌ها.
‫اگه رئیس جی‌هوان بفهمه...
‫اگه من بفهمم چی می‌شه؟
‫آفرین.
‫گفتم بیاین اینجا محصولات‌مون رو تبلیغ کنین، ‫اون‌وقت دعوا راه انداختین؟
‫خب... شما چرا اومدین؟
‫می‌دونستم گند می‌زنین، ‫برای همین اومدم چک کنم.
‫نباید میومدم.
‫نه دعوا رو ما راه ننداختیم، رئیس.
‫اصلاً اینجوری نبود، رئیس.
‫داشت سابقه‌دار بودن‌مون رو توی رومون می‌زد.
‫خب مگه سابقه‌دار نیستی؟
‫هستم ولی...
‫ببخشید، رئیس.
‫چون چند وقته گذشته یادتون رفته؟
‫یا نکنه چون توی یه شرکت کار می‌کنین
‫فکر کردین مثل بقیه‌ کارمندهای عادی هستین؟
‫با زندان رفتن جرم‌هایی که انجام دادین ‫پاک نمی‌شن.
‫ما مجازات شدیم
‫چون کاری رو انجام دادیم ‫که دیگران می‌دونن نباید انجام بدن.
‫اگه همچین چیزی رو بهت یادآوری کرده،
‫باید ازش تشکر می‌کردی.
‫ولی یقه‌ش رو گرفتی؟
‫ببخشید، رئیس.
‫ناخودآگاه عادت‌های قدیمیم بروز کرد.
‫روز سختی داشتین، ‫پس بیاین جمع کنیم و بریم.
‫شام یه غذای گوشتی می‌خوریم. ‫اینجا رو جمع کنین.
‫بله، رئیس.
‫[سوسیس گوزن تشنه برای کودکان]
‫الان اینجا رو جمع می‌کنیم و می‌ریم، رئیس.
‫رستوران «بلک پورک» رزرو کنم؟
‫- اول بیا اینجا رو جمع کنیم. ‫- بیا اینجا ببینم.
‫و الان وقت
‫کلاس آشپزی با خانم مینی‌ـه!
‫امروز قراره غذایی درست کنیم ‫که همه‌تون دوستـش دارین.
‫خانم مینی هم خیلی دوستـش داره.
‫امروز قراره پیتزا درست کنیم.
‫- پیتزاست. ‫- خوشمزه به نظر می‌رسه.
‫خب، با این آرد فوق‌العاده
‫یه خمیر کش‌دار درست کنیم؟
‫وقتی خمیر رو ورز می‌دیم، ‫حسابی کش‌دار می‌شه، درسته؟
‫- بله. ‫- بله.
‫چک کنیم ببینیم چقدر کش‌دار شده؟
‫- بله. ‫- اینجا رو نگاه کنین.
‫خیلی‌خب.
‫- چه باحال. ‫- خیلی باحال بود.
‫- مدیر لی! ‫- روی من نریزی‌ها!
‫بس کن! خدای من!
‫داره برف می‌باره.
‫[بازی خوشمزه با خانم مینی]
‫- بیا اینجا. ‫- هی!
‫- داره برف می‌باره. ‫- روی من نریز.
‫آرده!
‫- بیا اینجا. ‫- خیلی باحال‌ـه.
‫داره برف می‌باره.
‫وسط تابستون برف می‌باره.
‫گفتم روی من نریز، خدای من.
‫خدای من، بس کن.
‫ائون‌ها، نکن.
‫اون زن...
‫بچه‌ها!
‫اینم برای شما.
‫- داره برف می‌باره. ‫- هی!
‫امروز خوش گذشت، نه؟
‫آره، واقعاً خوش گذشت.
‫من اینجا رو تمیز می‌کنم بعد می‌رم.
‫شما زودتر برو.
‫باشه، همین کار رو می‌کنم.
‫[بازی خوشمزه با خانم مینی]
‫می‌بینمـت.
‫- خدای من، چقدر طول می‌کشه؟ ‫- چرا نمیان بیرون؟
‫[دست‌شویی]
‫رئیس جی‌هوان کجا رفت؟
‫رفته دست‌شویی؟
‫بهش نمیومد بخواد بره دست‌شویی.
‫- موبایلـش رو هم جواب نمی‌ده. ‫- واقعاً؟
‫برم از مردم بپرسم دیدنش یا نه.
‫[بازی خوشمزه با خانم مینی]
‫[دست‌شویی بانوان]
‫خدای من، چقدر آرد ریخته روی زمین.
‫[دست‌شویی آقایان]
‫دست‌شویی.
‫وای، نه.
‫حالتون خوبه؟
‫خدای من، ببخشید.
‫چی شد؟
‫ببخشید، نمی‌دونستم شما پشت سرم هستین.
‫- درد گرفت، مگه نه؟ ‫- چیزی نیست.
‫صبر کن، چیکار کنم؟ صبر کنین.
‫سعی کنین بدن‌تون رو صاف کنین. ‫صبر کنین.
‫می‌خواین اینو بگیرین دست‌تون؟
‫آره؟
‫ببخشید.
‫- ببخشید. ‫- رئیس.
‫رئیس بزرگ، چیکار می‌کنی؟
‫صبر کن.
‫- صبر کن. ‫- وای، نه.
‫- چی؟ ‫- نه.
‫بیا، دست منو بگیر.
‫اگه همین‌جوری بی‌احتیاط
‫و بی‌مغز باشی، آخر جمجمه‌ت می‌شکنه.
‫هیچ‌وقت به کسی مثل من نزدیک نشو.
‫حداقل ۵۰ متر فاصله بگیر، فهمیدی؟
‫پنجاه متر فاصله بگیر!
‫
‫- رئیس! ‫- رئیس!
‫- وای، نه! ‫- رئیس!
‫وای، نه!
‫- رئیس. ‫- خدای من!
‫بذارش روی کول من.
‫- زود باش. ‫- چیکار کنیم؟
‫زنگ بزن پلیس.
‫- پلیس؟ ‫- منظورت اورژانسـه؟
‫- بهش دست نزنین. ‫- چرا؟
‫فعلاً بهش دست نزنین.
‫- چطور همچین اتفاقی افتاد؟ ‫- بهش دست نزنین.
‫خدای من.
‫
‫ممکنه کار گنگ گربه باشه؟
‫مهم نیست سر از کار من دربیاره.
‫خودش به اندازه‌ی کافی مشکل داره.
‫دعوا کردنِ مردم چیز جدیدی نیست.
‫پخش کردن همچین ویدیویی مشکل بزرگ‌تریه.
‫چرا قایم شدم؟
‫اون واقعاً کیه؟
‫فلش‌من!
‫مفهوم این ویدیو زیادی مشخص‌ـه. ‫بعید می‌دونم پخشش کنه.
‫- چی؟ ‫- چی؟
‫بهتر شدی؟
‫باید بترسم،