«ارائه شده توسط سایت مووی شو» «مترجم: «علی اقبالی
«آقای من»
اون به خاطر قتل سابقه کیفری داره،.
گفتم یه نفر رو کشته!
خوب پیش رفت؟
قتل نبوده.
اون کارش دفاع از خود بوده و بی گناه هم شناخته شده.
یعنی تو می دونستی؟
خانم لی جی آن چی شد؟
گوشیش زنگ می خوره، ولی جواب نمیده.
مطمئنم حالش خوبه نگران نباشید..
مصاحبه تون خوب پیش رفت؟
و با این حال، اجازه دادی یه چنین آدمی تو شرکتمون مشغول به کار بشه؟
هان؟ یکی که آدم کشته؟
هر کسی تو شرایط اون بود مطمئناً همین کار رو می کرد،.
و به همین خاطر قانون اون رو بی گناه شناخت،.
نمی دونم چرا خانم لی جی آن دوباره داره مورد قضاوت قرار می گیره؟
قانون سعی کرد...
با مخفی کردن سابقه کیفریش ازش محافظت کنه،.
اون وقت چرا تو تا این حد پیش رفتی که گذشته دردناک یه نفر رو زیر و رو کنی؟
به همون اندازه که ما می خوایم گذشته مون رو فراموش کنیم،
باید به دیگران هم اجازه انجام چنین کاری رو بدیم، مگه نه؟
اینجا یه شرکته!
مگه تو این شرکت ماشین ها دارن کار می کنن؟
نه! انسان ها دارن اینجا کار می کنن!
مادربزرگم...
به خانه سالمندان رفت....
دمپایی ها رو چی کار کردی؟
خجالت می کشیدم واسه همین دور انداختمشون،.
فقط به خاطر همین دور انداختیشون؟
تا وقتی که قراردادت تموم نشه بهت اجازه نمیدم که بری،...
و وقتی شنیدم تو یه شرکت دیگه یه کار خوب پیدا کردی، می ذارم بری.
دوباره میری واسم یه دمپایی می خری.
تو مصاحبه فردا موفق باشید.
مسئله مهمی نیست.
«قسمت چهاردهم»
ایشون همکار دونگ هون هستن...
و انگار اینجا زندگی می کنن.
گاهی اوقات یه سری به کافه م بزن.
همون جایی که الان پیشش بودیم.
«.کافه جونگ هی»
«دونگ هون»
مشترک مورد نظر، پاسخگو نمی باشد تماس شما به صندوق صوتی وصل می شود..
لعنتی.
دستمال رو بده.
بله، چی شده؟
داری کار می کنی؟
آره.
چرا؟
هیچی.
بگو دیگه، چی شده؟
هیچی، چیزی نشده.
برگرد سر کارت.
خداحافظ.
- کی بود؟ - هان؟
دونگ هون بود.
گفت چیزی نیست و برگردم سر کارم،.
«خانه سالمندان هانبیول»
«شماره تماس»
خانه سالمندان هانبیول، بفرمایید.
الو، سلام.
معذرت می خوام...
خانم لی بونگ آی هستن؟
یه لحظه صبر کنید تماستون رو منتقل می کنم..
بخش چهار، بفرمایید.
سلام، می خواستم حال خانم لی بونگ آی رو بپرسم.
بله.
خانم لی بونگ آی.
بله، ایشون خوبن غذاشون هم خوب می خورن..
الان اون دختر هم اونجاست؟
ببخشید؟
می خواستم بدونم نوه شون اونجا اومدن یا نه.
کسی نیومده.
الان هم کسی پیششون نیست.
می تونم دلیل سؤالتون رو بپرسم؟
چیزی نیست.
متوجه شدم ممنونم..
نتیجه آزمایش های ظرفیت حمل بار اومده، قربان.
باشه.
دمپایی جدید گرفتید؟
«گیوم دئوک»
بله؟
در چه حالی؟
سر کارم.
چرا؟
«دونگ هون»
چی شده که این موقع روز باهام تماس گرفتی؟
مامان.
سمت کافه جونگ هی رفتی؟
آره، همین تازه رفتم.
چرا؟
جونگ هی اونجا نبود.
گفتم حتماً رفته حموم.
چی شده؟
جونگ هی...
به معبد رفته بود....
تا گیوم دئوک رو ببینه.
«کافه جونگ هی»
فکر کنم با ناراحتی برگشته خونه.
اگه میشه برو یه سری بهش بزن.
ببین برگشته خونه یا نه.
چرا اونجا نشستی؟
چرا نمیری آماده بشی که کارت رو شروع کنی؟
انگار صبح اومده بودی...
چرا دوباره برگشتی؟
می خواستم واست غذا درست کنم.
بیا بیرون.
بیا پایین و غذا بخور.
نمی دونم چرا این قدر واسم سخته که لباسام رو عوض کنم.
حوصله ندارم بدنم رو تکون بدم.
جلوی یه پیرزن، چه حرفایی می زنی.
بیا پایین.
مامان.
واسه تو سخت نیست؟
چرا باید باشه؟
اذیت نمیشی؟
هر وقت بهم سخت می گذره...
این قدر اذیت میشم که دوست دارم بزنم همه چیز رو بشکنم.
واقعاً دلم می خواد گریه کنم.
بین مشتری هات یکی رو انتخاب کن...
و بهش علاقه مند شو.
اون موقع، وقتی به غذا دادن بهش...
یا دیدنش فکر کنی...
ممکنه بازم بهت سخت بگذره ولی دیگه اذیت نمیشی،.
خیلی کله شقی...
الان دیگه 20 سال از اون موقع که ازش جدا شدی، می گذره...
تا الان باید می تونستی با یه نفر دیگه ازدواج کنی!
چرا هنوز به مردی گیر دادی که حتی نمی تونی باهاش باشی؟
اگه تو دوره چوسان بودیم...
یه دروازه به افتخار تو می ساختن.
آخه دروازه به چه دردم می خوره؟
بیا پایین و غذا بخور!
آره، انگار خونه س.
خیلی نگران نباش.
باشه، خداحافظ.
واقعاً؟
یعنی واقعاً یه نفر رو کشته؟
- ...آره انگار - یه آدم رو؟
واسه همین نیومده سر کار؟
وای، ترس برم داشت.
وای!
درباره چی دارید حرف می زنید؟ کی کدوم رو کشته؟
لی جی آن، همون کارمند موقته!
انگار یه نفر رو کشته!
بی خیال، امکان نداره.
وای، می دونستم یه چیزیش هست.
هر موقع پیشش بودم ترس برم می داشت،.
- .وای - واقعاً .
خدای من.
نمی دونستم یکی مثل اون پیش ماست.
همین لی جی آن که اینجا کار می کرد؟
واقعیت داره؟
اون گوشی همراهش رو جواب نمیده.
خواستم ببینم شما ازش خبری دارید یا نه.
اون دختر، از اون دسته آدما نیست که وقتی می خواد بره، چیزی بگه...
می دونی کجا ممکنه رفته باشه؟
اونا همه چیز رو برداشتن و فرار کردن.
بررسی کردم که ببینم کارآگاه مسئول اول اونجا رسیده یا نه...
ولی انگار اون هم اونجا نرفته بوده.
منظورت از «کارآگاه مسئول»، کیه؟
اوه، اون پسری که با لی جی آن همکاری می کرد، گیر افتاد.
اون مواد مخدر به خورد رئیس پارک داده بود...
تا یه جلسه مهم رو از دست بده و اعتبارش زیر سؤال بره،.
واسه همین رئیس پارک نابود شد و یه جای دیگه منتقل شد.
اون گیر افتاده و حالا داره فرار می کنه.
از اونجایی که همه چیز رو برداشته و فرار کرده...
مطمئناً اگه دستگیر بشه همه رو با خودش به زیر می کشه،.
باید هر جور شده، قبل از اینکه دست پلیس بهش برسه، دستگیرش کنیم!
«لی جی آن»
خانم لی جی آن!
کسی خونه س؟
خانم لی جی آن!
آقا!
چرا اومدید اینجا؟
اوه، سلام.
شنیده بودم این ساختمون...
یه ترک برداشته....
اوه، این اطراف ساختمون های زیادی ترک برداشتن.
من دیگه میرم.
- .باشه، خداحافظ - خداحافظ .
باشه!
«کافه جونگ هی»
چقدر دیگه باید زندگی کنم؟
چند وقت دیگه باید این شکلی زندگی کنم؟
دارم به بستن کافه فکر می کنم.
شاید اگه مثل بقیه یه کار تو ساعت اداری انجام بدم...
بتونم یه زندگی معمولی داشته باشم.
وقتی هوا روشن میشه...
صدای تق تق کردن...
پای مردم رو می شنوم....
وقتی تو رخت خواب این صداها رو می شنوم...
خیلی خیلی احساس تنهایی می کنم.
احساس می کنم من تنها کسی هستم که دارم درجا می زنم.
واسه همین، گاهی اوقات...
صبح زود میرم دم در میشینم.
چون می خوام منم احساس کنم که درجا نمی زنم.
امروز صبح یکی رو دیدم.
همون دختره که تو شرکت شما کار می کنه.
اون دختر خوبیه.
اون اومد کنارم و پیشم موند.
ده دقیقه ای کنارم موند و بعدش رفت.
شنیدم از اونجا استعفا داده.
گفت داره از اینجا میره...
تا به کار جدیدش نزدیک تر باشه....
گفت خیلی از این محله خوشش میومده.
ولی وقتی این حرف رو زد...
بیشتر شبیه این بود که داره میگه از تو خوشش میومده.
«هشدار: خطر برق گرفتگی»
الو؟
تلفن همراهم خراب شده.
گفتم ممکنه تماس گرفته باشید.
لی جی آن هستم.
می دونم.
چه زود تماس گرفتی.
کجایی؟
محله گانگنام.
محل کار جدیدم اینجاست.
اگه می خواستی از شرکت بری باید حداقل به من می گفتی،!
خب، اگه بهتون می گفتم دارم استعفا میدم...
اون وقت واسه یه قاتل... مهمونی خداحافظی می گرفتید؟،
مطمئنم همه دلشون می خواست من هر چه زودتر...
از اونجا برم، چون ازم می ترسیدن....
به هر حال، مهم نیست.
چون می دونستم نمی تونم واسه یه مدت طولانی، اونجا کار کنم.
اولین بار هم نیست که چنین اتفاقی میفته.
فکر می کردم یه آدم قوی هستی.
فکر می کردم یه چنین چیزایی روت تأثیر نداره.
من دیگه واقعاً...
از آدمایی که پشت سرم حرف می زنن، خسته شدم....
معذرت می خوام.
چرا شما معذرت خواهی می کنید، آقا؟
شما اولین کسی بودید...
که بیشتر از چهار بار باهام مهربون بودید.
اونم با کسی مثل من.
شما کسی بودید که دوستش داشتم.
دیگه...
واسم مهم نیست که از نو شروع کنم یا نه.
من می تونم دوباره از نو شروع کنم.
اشکالی نداره.
به نظرتون اگه شما رو اتفاقی ببینم...
می تونیم با خوشحالی با همدیگه احوال پرسی کنیم؟
آره.
اگه مادربزرگت فوت کرد، باهام تماس بگیر.
حتماً باهام تماس بگیر.
دیگه قطع می کنم.
اونا همه چیز رو بردن.
هیچی نمونده.
فکر کنم پلیس همه چیز رو برده.
وقتی صداهای ضبط شده رو گوش بدن...
می فهمن کی پشت این ماجرا بوده و هدفشون کی بوده.
بعدش دو جون یونگ و پارک دونگ هون رو احضار می کنن.
فعلاً مخفی بمون.
گوشی همراهت رو بنداز دور و یکی دیگه بگیر.
اگه بخوام وضعیت رو زیر نظر داشته باشم باید به گوش دادن ادامه بدم،.
می تونیم بهشون بگیم اون برنامه رو به گوشی جدید منتقل کنن!
سریع برو یکی دیگه بگیر.
یه گوشی جدید بگیر و با این شماره باهام تماس بگیر،.
اینا همه پوشه های شنود شده هستن.
فکر کنم مکالماتش رو شنود می کردن.
اینا هم فایل های ضبط شده هستن.
کاری می کنیم جوری به نظر برسه که اون از قدرتش به عنوان مافوقت، سوءاستفاده کرده.
شاید حتی بتونی ازش غرامت هم بگیری.
من اون رو درجا اخراج نمی کنم.
فعلاً باهاش غذا بخور.
اینم 10 میلیون وون.
گفتم بهتره پولت رو جلو جلو بدم.
وای، اون عوضی داشته از این کارها می کرده!
فکر کنم الان طرف حسابی ترسیده.
چقدر باید ازش پول بگیریم؟
حداقل 100 میلیون وون، مگه نه؟
خیلی خب، خوبه.
مشترک مورد نظر، در حال حاضر پاسخگو نیست.
لطفاً بعد از شنیدن صدای بوق پیغام خود را بگذارید.
خوب گوش کن چی میگم.
حواست باشه دستگیر نشی.
اگه الان دستگیر بشی همه چیز تموم میشه،.
تو، من، پارک دونگ هون.
هممون به فنا میریم.
باهام تماس بگیر.
بیا همدیگه رو ببینیم و حرف بزنیم.
می خوای چی کار کنی؟
دارم بهش فکر می کنم.
به چی می خوای فکر کنی؟
باید دمت رو بذاری روی کولت و فرار کنی.
اگه نمی خوای بری زندان فعلاً جز مخفی موندن،...
کار دیگه ای نباید انجام بدی.
من هیچ جرمی مرتکب نشدم.
تو یه آتو ازم گیر آوردی و از من اخاذی کردی.
بعدش با خواست خودت رفتی اون بلا رو سر رئیس پارک آوردی،...
بعدش اومدی پیش من و ازم خواستی بهت پول بدم،.
ولی من قبول نکردم.
بعدش با خواست خودت مکالمات پارک دونگ هون رو شنود کردی،.
منم این وسط هیچ جرمی مرتکب نشدم.
معاشرت داشتن که جرم نیست.
سعی نکن با استفاده از اون پیام های ضبط شده، ازم اخاذی کنی.
و ازم نخواه در ازای اونا بهت پول بدم.
چون مطمئنم ازشون یه نسخه دیگه هم داری.
این مکالمه رو هم داری ضبط می کنی؟
قرار نیست بذارم دستگیرم کنن.
با تمام وجود به فرار کردن ادامه میدم.
تا وقتی که ببینم پارک دونگ هون...
تو رو اخراج می کنه....
وقتی تو اخراج بشی اونا هم دیگه دستگیرم نمی کنن،.
چون دلیلی نداره که بعد از اخراج شدنت بخوان دنبالت بیان،.
آخه همه این کارها واسه گیر انداختن تو بوده.
ولی اگه دست بر قضا من دستگیر شدم،...
باید از قبلش بدونیم من چقدر از اطلاعات رو باید فاش کنم.
گفتم بهتره بیام این قضیه رو روشن کنم.
من صرفاً کسی بودم که داشتم به تو باج می دادم، همین.
من می خوام طوری رفتار کنم...
که انگار از آشنایی تو و همسر پارک دونگ هون اطلاعی ندارم.
می خوام جوری نشون بدم که همه این کارها رو سر خود انجام دادم...
تا از شر کسایی که سد راه مدیر عامل هستن، خلاص بشم.
چرا؟
تا یه وقت روی زندگی پارک دونگ هون به هر طریقی، تأثیر منفی نذاره؟،
تا یه وقت مورد تحقیر جامعه قرار نگیره؟
وای.
شما دو تا واقعاً همدیگه رو دوست دارید.
فراموشش کن.
من یه آدم عوضی و پست میشم
نمی خوام ببینم پارک دونگ هون سالم از این قضیه بیرون میاد.
تو بهتره به فرار کردنت ادامه بدی.
جالب اینجاست که...
وقتی گیر میفتم...
زخم هایی که بیش از هر چیز می خوام مخفی شون کنم...
تبدیل به بزرگترین سلاحم میشن.
من یه نفر رو کشتم.
من خیلی وقته با مردم حرف هم نمی زنم...
چون می ترسم اونا متوجه این موضوع بشن.
ولی وقتی گرفتار میشم...
خودم همیشه اول اون بحث رو پیش می کشم.
کسی که یه بار یه نفر رو کشته مطمئناً می تونه دوباره هم بکشه،.
من تمام کسایی رو که می خوان سد راه پارک دونگ هون بشن، می کشم.
من اون قدر که تو فکر می کنی آدم خوبی نیستم.
شما واقعاً آدم محترمی هستید.
جدی میگم.
شما آدم خوبی هستید.
خیلی زیاد.
می خواید یه کم باهاتون حرف بزنم؟
دلم می خواد یه کم باهاتون حرف بزنم...
شاید این طوری یه کم سرحال تر بشید.
سرحال هستم.
ممنون.
اوم، تا چه مدت؟
نمی دونم.
«دونگ هون»
میگم آدمایی که سال 1974 متولد شدن قراره امسال با مصیبت و بدبختی روبرو بشن؟،
«.کشیش فعلاً در حال مراقبه هستن»
خوش به حالت.
خب؟
آخرش کاری کردید اون دختر بره؟
چه مرگتون شده؟
چرا تو زمان انتخاب رئیس مرتب کارهایی رو انجام دادید،...
که بهتون گفته بودم انجام ندید؟...
سری پیش بهتون هشدار دادم یا نه؟
گفتم از این کارها نکنید.
باید به حرفام گوش می کردید!
آخه کی دلش می خواد تو چنین شرکتی کار کنه؟
شماهایی که مدیر هستید...
چرا باید برید گذشته یه نفر رو زیر و رو کنید؟...
و بعد، اسمشون رو لکه دار کنید؟
آخه کی دلش می خواد تو چنین شرکتی کار کنه؟
پیداش کنید.
برید پیداش کنید!
به خاطر شایعاتی که پخش شده...
مطمئناً واسش سخته که اینجا کار کنه...
من...
حداقل باید ازش معذرت خواهی کنم!...
باید حداقل یه کار دائمی تو یه جای دیگه واسش پیدا کنم!
من از شدت ناراحتی...
خوابم نمی بره....
حتماً پیداش می کنیم.
نگران نباشید، قربان.
همین طور درباره انتخاب رئیس...
چرا هنوز نتیجه رو اعلام نکردید؟
هان؟
بیاین امروز درباره انتخاب رئیس، تصمیم گیری کنیم.
حتماً.
این قدر بهم نچسب!
انگار من بهت گفتم بری اون کارها رو انجام بدی!
افرادی که موافق انتخاب مدیر چوی دو هون به عنوان رئیس بعدی هستن...
دستشون رو بلند کنن.
خیلی خب.
لطفاً دست هاتون رو پایین بیارید.
افرادی که موافق انتخاب مدیر پارک دونگ هون...
به عنوان رئیس بعدی هستن... دستشون رو بلند کنن،.
:نتیجه انتخاب رئیس» «پارک دونگ هون
«امضا: مدیر عامل دو جون یونگ»
«پیام: نتیجه انتخاب رئیس»
پارک دونگ هون» «مدیر تیم سوم بخش بازرسی ایمنی،
- !موفق شد - هورا !
- !ایول - آره !
پارک دونگ هون» «مدیر تیم سوم بخش بازرسی ایمنی،
ایول، موفق شد!
ایول!
هورا!
موفق شدید، قربان!
تبریک میگم!
«اطلاعیه»
تبریک میگم.
ممنونم.
- !ایول - حرف ندارید !
کارتون عالی بود.
- !موفق شدید - تبریک میگم !
- !ایول - وای !
ایول، عالیه.
واقعاً حرف ندارید.
مدیر!
- !مدیر - ممنونم .
- !مدیر - مدیر !
- !مدیر - موفق شدید !
وای، عالیه!
ایول!
مامان!
چیه؟
دونگ هون رئیس شد!
واقعاً؟
آره، واقعاً.
- !وای خدا - موفق شد !
- !موفق شد - خدای من !
«وکیل مدافع، کانگ یون هی»
خوشحال شدم.
تبریک میگم.
واقعاً تبریک میگم.
بعداً بیا سمت کافه جونگ هی.
بیا یه کم خوش بگذرونیم.
تبریک میگم!
معذرت می خوام، قربان.
آخرش جای شما رو گرفتم.
این حرفا رو نزن.
خوشحالم که تو جای من رو گرفتی، نه کسی دیگه.
اون کار چطور پیش رفت؟
نگران نباش.
حتماً می گیرمش.
بابات رئیس شد.
رئیس چیه؟
یعنی ترفیع گرفتم.
تبریک میگم پس پول تو جیبیم رو بیشتر کن..
باشه.
«لی جی آن»
من رئیس شدم.
ممنون.
ایستگاه هیوگی ایستگاه هیوگی..
درها از سمت راست باز می شوند.
ایستگاه هیوگی ایستگاه هیوگی..
درها از سمت راست باز می شوند.
«پیام های لی جی آن»
«من رئیس شدم. ممنون»
«لی جی آن»
شماره ای که با آن تماس گرفته اید، اشتباه است.
لطفاً شماره وارد شده را بررسی کرده و مجدداً تماس بگیرید.
شماره ای که با آن تماس گرفته اید، اشتباه است.
لطفاً شماره وارد شده را بررسی کرده و مجدداً تماس بگیرید.
- !وای - خدای من !
- !ایول، تبریک میگم - تبریک میگم !
- !تبریک میگم - ایول !
بخورید، بخورید!
- !آره، بخورید - سلام .
- !وای - سلام !
خدای من، اون هیچ وقت عوض نمیشه!
- .خدای من - ممنونم .
- !ایول - بسه دیگه !
- !یالا، رئیس - کجا داری میری؟
باشه.
بیا، این رو ببر.
- .بسه دیگه - بفرما .
- .باشه - مادر جان .
شما خیلی شبیه کارگردان کی هون هستید.
مامانم بدش میاد بقیه این حرف رو بهش بزنن.
اوه.
- .وای - اوه !
- !اوه، زنش اومد - خانم پارک !
- !خانم پارک! خانم پارک - خانم پارک! خانم پارک !
- !خانم پارک! خانم پارک - زن داداش !
بفرما.
وای، با خودش گل آورده!
- !اوه - وای !
مادر!
تبریک میگم.
تو خیلی زحمت کشیدی.
من کاری نکردم.
هر بار که بهت نگاه می کردم...
این قدر شرمنده می شدم که نمی تونستم سرم رو بلند کنم.
خدای من، دستاش رو ببین.
چرا گردنت این قدر لاغره وقتی هنوز این قدر جوونی؟
گردن من چطوره، مادر جان؟
خب، گردن آی رئون...
- .خفه شو - خفه میشم .
«.خفه شو»
صدات... صدات خیلی بلنده.
خانم پارک بیاین، خانم پارک!!
ببخشید، مادر من ازت قرضش می گیرم،.
- !بیا اینجا - چی کار داری می کنی؟
اون رو بده به من، مادر من می برمش..
- .بریم که شروع کنیم - بفرما بشین، خانم پارک !
بفرمایید، راه بدید راه بدید!!
بفرمایید، بشینید.
- .بفرمایید - بفرمایید .
- .اینم از این - بفرما .
میگم، حالا باید بهشون بگیم خانم پارک» یا باید بگیم «سرکار خانم پارک»؟»
«معلومه که باید بگی «سرکار خانم!
بفرمایید اینم از این!.
- .خیلی خب - سلام !
دونگ هون رئیس شده!
با بچه های محله جشن گرفتیم زود باشید بیاین!!
به همه بگو بیان!
- !آره - مادرم گفت همه رو بگیم بیان !
این اولین باره که مادرم داره همه رو دعوت می کنه!
امشب قراره تا خرخره غذا بخوریم!
آره، آره.
آره، صندلی بیارید.
صندلی هم بیارید. آره.
ببین.
به اون دختره هم که تو شرکتت کار می کنه زنگ بزن و بگو بیاد،.
اون دختره از شرکت رفت.
رفت یه جای دیگه.
چی؟ عجب.
دونگ هون، تو هم مثل بقیه رئیس ها بودی؟
من فکر کردم تو فرق داری.
فقط یه مدل رئیس تو این دنیا وجود داره.
نباید اون شب تا خونه می رسوندیمش.
حتماً بعدش رفته پیش دوستاش و پشت سر ما بد گفته.
گفته «یه مشت آدم عجیب و غریب «،جمع شدن و من رو تا خونه رسوندن
«.و من خیلی خجالت کشیدم»
بی خیال.
ولی بازم نمی تونستیم بذاریم تنهایی بره، آخه هم محله مونه.
باید می ذاشتید تنهایی بره تا این طوری پشت سرتون بد نگه!
منم جاش بودم، بدم میومد چند تا آدم گیج، من رو تا خونه برسونن!
این کار رو نکرده بابا.
اتفاقاً وقتی رفت گفت خیلی این محله رو دوست داشته،.
پس باید همون موقع بهمون می گفت چرا چیزی نگفت؟!
ولی اون شب به نظر نمیومد از ما بدش اومده باشه،.
ببین، آقا.
اصلاً طرف حرفش شما نبودید.
در اصل، اون از دونگ هون متنفر نبوده.
خب، از ما هم متنفر نبوده دیگه.
اگه از ما متنفر بود، درنمیومد بگه...
دوست داره هر چی زودتر پیر بشه و به سن ما برسه.
تازه، فکر کنم تحت تأثیر حرفایی که اون شب زدم، قرار گرفته بود.
چشماش پر اشک شده بود.
- .عجب - مسخره بازی درنیار! بیاین غذا بخوریم !
خیلی خب، بچه های تو آشپزخونه شما هم بیاین،!
شما هم بیا، مادر!
خیلی خب!
وای.
اوه، عالیه!
لطفاً از این غذا هم بخورید.
دمت گرم.
- .اینجا رو ببین - آره، ایول .
یه غذایی جلوی رئیس پارک بذار!
وای، طعمش عالیه.
- !فوق العاده س - آره، واقعاً .
تا حالا چیزی به این خوشمزگی نخوردم!
اوه، وقتشه؟
بریم، بریم.
وای!
تعطیلات که نیست.
چرا این قدر بسته اومده؟
- .واقعاً خیلی زیادن - هیوگی !
- !واقعاً - چه رو اعصاب !
«کافه جونگ هی»
ای بابا، چقدر زیاد غذا می خورید! واقعاً که!
- !یه امروزه بابا! همین یه امروزه - ای بابا .
تو چنین روزی مگه میشه غذای حسابی نخورد؟
- .خدا به همراهتون، مادر جان - خدا به همراهتون، مادر جان .
ما هم یه کم دیگه میایم.
برو خونه و استراحت کن، مامان.
من دیگه میرم.
به سلامت.
- !به سلامت - به سلامت !
مراقب خودت باش!
منتظر اومدن ما نمون!
سلام، مادر جان!
- !سلام، مادر - سلام، مادر !
- .اه، اینا اومدن - سلام، مادر !
- دارید برمی گردید؟ - آره !
- !تبریک میگم - آره !
ممنونم.
- .برید داخل - ممنون بابت غذا !
- !ممنون بابت غذا - ممنون بابت غذا !
خب، بیاین تا خود صبح غذا بخوریم!!
وای.
وای، خدا.
چرا اون دختر استعفا داد؟
اه.
برو!
- .عجب - آره، همین طوره .
همه جای بدنم درد می کنه.
خب باید بری آزمایش بدی.
آره، راست میگه.
وقتی دونگ هون واسه اولین بار تو رو به اینجا آورد...
دیدم دختر خیلی خوشگلی هستی و بوی خوبی هم میدی...
«.و اونجا با خودم گفتم، «آره
«...این دو نفر»
زندگی شون با بقیه ما» «.که تو محله هیوگی دونگ زندگی می کنیم، فرق داره
و آخرش هم همین طور شد.
من این قدر بهت حسودیم میشه که تقریباً باعث میشه عصبانی بشم.
خیلی بهت حسودیم میشه...
ولی امروز اومدم که باهاتون جشن بگیرم،.
ولی فردا، ممکنه خیلی از دستت عصبانی بشم!
اگه موقع غذا خوردن نگاهم کنی ممکنه این طوری بهت خیره بشم،!
سلام.
دوست من!
- !دوباره شروع کرد - چیه؟
مادرت که رفته، یعنی دیگه نمی تونم هم کلاسی قدیمیم رو «دوست من» صدا کنم؟
من هیچ وقت با زنی که هم محله ایم باشه، ازدواج نمی کنم.
آخه اون وقت شجره نامه مون خیلی درهم برهم میشه.
برو بمیر بابا!
تمومش کن دیگه!
اون دو تا هم کلاسی بودن؟
دوست من!
به عنوان یه زن به زن داداش حسودیم میشه،.
ولی به عنون دوستت بهت افتخار می کنم،.
وای.
وقتی جوون بودیم، خیلی آقا بودی.
من...
از اینکه خواهر شوهرت شدم...
بیشتر از اینکه با این ازدواج کردم، خوشحالم....
چی داری میگی؟
چیه؟
تو مسابقات افراد محبوب مدرسه...
دونگ هون و سانگ وون همیشه نفر اول و دوم بودن!
خب، البته سانگ وون نفر اول بود.
خودت هم باید فهمیده باشی.
مگه نه؟
اوه، سانگ وون.
یه مرد واقعی بود.
اون هم خوشتیپ بود هم باهوش بود، هم ورزشکار بود،...
و دخترهای زیادی خاطرخواهش بودن!
ولی، اون خانم که اونجاست...
همه اون دخترا رو ساکت کرد.
همون خانمی که اونجاست، خانم جونگ هی همه اون دخترها رو ساکت کرد، آره،.
آره!
ای بابا، این قدر اذیت نکن!
چرا این قدر اذیت میکنی؟
من دارم جو رو سرزنده می کنم و دارم کاری می کنم خوش بگذره!
یون سانگ وون که کلمه ممنوعه نیست!
یون سانگ وون، جزئی از خاطرات ماست!
چطور می تونید کسی رو که 27 سال دوست ما بوده...
و با ما بزرگ شده به یه موضوع ممنوعه تبدیل کنید؟ هان؟،
دونگ هون.
تو و سانگ وون دوستای صمیمی بودید، مگه نه؟
تو همین طوریش هم یه آدم تنها هستی...
و حالا دوست صمیمی و 27 ساله ت رو هم از دست دادی، درسته؟
چون اون خانم، اسم دوست صمیمیت رو به یه کلمه ممنوعه تبدیل کرد...
و حالا نمی تونی حتی درباره ش حرف بزنی!
اگه نتونی درباره سانگ وون حرف بزنی...
دونگ هون...
اون وقت دیگه حتی یک دوست هم نداری.
چرا دوباره داری این کار رو می کنی؟
هوی!
دوستت الانه که زیر گریه بزنه.
دوست عزیزم داره گریه می کنه!
تمام این مدت، به خاطر من اون یه موضوع ممنوعه بوده؟،
یعنی نمی دونستی؟
دونگ هون.
واست سخت بود؟
واست سخت بوده؟
چون به خاطر من نمی تونستی درباره دوست صمیمیت حرف بزنی؟
آره.
معذرت می خوام.
نمی دونستم.
تو هم نباید این قدر تو خودت بریزی.
باید درباره ش حرف بزنی تا بتونی ازش بگذری.
باشه.
از امروز به بعد...
اسم یون سانگ وون دیگه یه اسم ممنوعه نیست،!
اسمش رو بگید.
هر چقدر دوست دارید اسمش رو به زبون بیارید!
داری جدی میگی؟
آره.
بیاین اسمش رو به زبون بیاریم.
یون سانگ وون...
جزئی از...
خاطرات خوب ما بود!...
یون سانگ وون جزئی از خاطرات خوب ما بود.
یون سانگ وون جزئی از خاطرات خوب ما بود!
وای.
سانگ وون!
بالاخره با خیال راحت می تونم اسمت رو به زبون بیارم!
سانگ وون!
خیلی خب، باشه من اینجام..
لازم نیست اسمش رو فریاد بزنی کافیه باهاش تماس بگیری..
- .سانگ هون - سانگ هون نه، سانگ وون !
- .ای بابا - آی رئون .
چیه؟
خیلی بدجنسی.
خودم می دونم!
یهو دلم خواست باهات ازدواج کنم.
به نظرم خانواده باحالی داری.
ای بابا.
زن داداش بزرگه م هم واسه همین با برادرم عروسی کرد.
ولی الان از هم جدا شدن.
من دیگه میرم خونه.
به سلامت.
منم زودی میام.
زن داداش!
دوستت دارم!
نه، اشکالی نداره نذار بهت فشار بیاد!!
منم کسی رو ندارم!
ولی چرا تو هیچی نمیگی؟
می دونم که من رو دوست داری!
تو آدم خوبی واسه من هستی!
هیچ دختر دیگه ای دوست نداره با تو حرف بزنه...
مطمئنم تو رو فراموش کردم.
اوه، ایول.
حالا رئیس پارک باید واسمون بخونه.
- !آره - آره !
- !رئیس پارک - آره !
«سرزمینی در دوردست»
قلبم رو جایی که نسیم سرد میاد...
پشت سر جا نذاشتم....
و پشیمونی خودم رو...
جایی که ابرها می چرخن و سرگردون هستن، رها نکردم.
- !آهان - اوه ...
اگه یه روز به اونا فکر کنم...
تمام شب رو بیدار می مونم چون کسی رو از دست دادم،.
اگه بایستم و بهش فکر کنم می بینم که جایی بسیار دوره،...
و این قلب تنهای من، اشکش جاری میشه.
- !وای - عالی بود !
همون طور که از رئیس پارک انتظارش می رفت.
رئیس پارک!
وای!
حسودیم شد.
عشق من در اون محل که خورشید...
با نور طلایی می تابه، منتظر نمی مونه....
عشق من در اون محل گرم و راحت...
که نزدیک دریاچه... و در اون جنگل سرسبزه، منتظر نمی مونه.
اگه یه روز به اونا فکر کنم...
تمام شب رو بیدار می مونم چون کسی رو از دست دادم،.
اگه بایستم و بهش فکر کنم می بینم که جایی بسیار دوره،...
و این قلب تنهای من، اشکش جاری میشه.
اگه یه روز به اونا فکر کنم...
تمام شب رو بیدار می مونم چون کسی رو از دست دادم،.
اگه بایستم و بهش فکر کنم می بینم که جایی بسیار دوره،...
و این قلب تنهای من، اشکش جاری میشه.
- !ایول - آفرین !
«شرکت فنی و مهندسی »
«تبریک به خاطر رئیس شدن»
مایه افتخار پدرمونی» «از طرف پارک یونگ گیل
مبارک باشه» «از طرف باشگاه فوتبال صبحگاهی هیوگی.
تبریک از طرف چون سئوک دونگ» «از شرکت معماری یئونوو
رئیس پارک!
- !وای، تبریک میگم - کارت عالی بود .
به به، رئیس پارک!
تبریک میگم!
تبریک میگم، رئیس پارک.
از طرف جانگ هانگ گو» «رئیس کل شرکت فنی و مهندسی سامان
اوه، آره، بذارش اونجا.
- ...بعد که اونا رو چسبوندی - بله .
باید حواست به اینا باشه.
بعدش، اونجا کپی می گیری.
آره، فهمیدم.
«رئیس پارک دونگ هون»
- گرفتیش؟ - اوه، چه موقع خوبی اومدی !
- .بریم - باشه .
ما آدرس آی.پی اون رو ردیابی کردیم و تو یه کافی نت گیرش انداختیم.
اون معتاد بازی های کامپیوتریه و اصلاً بی خیالشون نمیشه.
لطفاً از این طرف تشریف بیارید.
مگه برداشتن مسافر یه راننده دیگه جرمه؟ هان؟
به این کار میگن آدم ربایی.
الان به عنوان یه آدم ربا داریم ازت بازجویی می کنیم.
چه جور آدم ربایی؟
اون بهم گفت به دونگهی ببرمش، منم بردمش...
از دست اون بچه.
خودشه؟
شاید واسم پاپوش درست کردن!
بهت که گفتم، نمی دونم.
هیچی یادم نیست.
- !من آدم ربا نیستم - ای بابا .
ببین...
من تو کافی نت بودم.
اون راننده ای که کنار من نشسته بود داشت با شرکتش حرف می زد.
و بهش گفتن «به دونگهی ببرش «.کرایه ش هر چقدر بشه، بهت میده.
«.کنار کافه میزبان طلایی ایستاده»
اونم گفت «.باشه، میرم»،
ولی بعدش دیدم نرفت فقط نشسته بود و داشت بازی می کرد..
و به نظر می رسید بازیش به این زودی ها قرار نیست تموم بشه!
واسه همین...
خب، شنیدم گفت کرایه ش هر چی بشه، بهم میده.
وقتی هم رفتم به کافه طلایی...
اون آقا بهم گفت به سوکچو ببرمش.
اون گفت...
«.دونگ هون»
بیا تا صبح نشده» «.خودمون رو به سوکچو برسونیم،
«!و یه کم صدف دریایی بخوریم»
«!دیگه تموم شده»
«!بزن بریم، دونگ هون»
بعد از اینکه کار دو جون یونگ رو یک سره کردیم...
بیا بریم دونگهی و صدف دریایی بخوریم.
حتی اسمش هم یادم نرفته.
«.دونگ هون»
اگه کار اشتباهی انجام نداده بودی چرا فرار کردی؟،
و تازه، گوشیت هم دور انداختی.
گفتم که، از دستم افتاد! ننداختمش!
بذار ببینم آخرین نفری که باهاش تماس گرفتی....
جی آن» بوده؟»
وقتی داشتی فرار می کردی باهاش تماس گرفتی،.
جی... جی...
اون کیه؟
یه دوسته.
یه دوست، هان؟
پس چرا وقتی داشتی فرار می کردی باهاش تماس گرفتی؟،
جی... آن.
حتماً اشتباهی دستم روی اسمش رفته!
اتفاقه دیگه، پیش میاد.
بله، رئیس پارک؟
اون دختره که شایعه شده بود مدیر پارک دونگ هون رو می شناسه،
اسمش چی بود؟
اوه، لی جی آن رو میگی؟
چرا؟
اون از شرکت رفته.
چرا؟
خب، داستانش مفصله.
زود باش شماره تماس لی جی آن رو بهم بده!
باشه.
معاون جونگ.
- بله؟ - ببین .
شماره آخرین کسی رو که باهاش تماس گرفته، بهم بگو.
باشه، الان میگم.
میگن انگار شماره ش از دسترس خارجه.
باشه، تو شماره رو بده!
میگم که، با شماره ش به جایی نمی رسیم.
شماره ش رو بگو!
شماره ش رو بنویس.
شماره لی جی آن رو بده.
بفرمایید.
0568.
8804.
گفتم که، اتفاقی باهاش تماس گرفتم چرا حرفم رو باور نمی کنی؟.
باورنکردنیه.
چرا این شکلی باهام رفتار می کنید؟
کارآگاه.
این درسته که مردم رو بدون هیچ مدرکی دستگیر کنید؟
پس حق من چی میشه؟
«فولادی که می تواند زمین لرزه را تحمل کند»
پس تصمیم گرفته شد از میل گرد فولادی استفاده کنیم؟
بله، شرکت ساخت و ساز هم تأییدش کرد.
خوبه.
خیلی جاهای دیگه از قبل، شروع به استفاده از میل گرد کرده بودن...
ولی ما تازه داریم ازش استفاده می کنیم.
بازگشت تون به تیم مهندسی رو تبریک میگم...
رئیس.
ممنونم.
همین طور ادامه بدید.
مدیر تیم سوم بخش بازرسی ایمـ...
پارک دونگ هون هستم، بفرمایید.
منم.
وانمود کن یکی دیگه باهات تماس گرفته.
«بهم «سرگروه» یا «مدیر یا یه چیز دیگه بگو.
یالا!
بله، سرگروه.
بی سر و صدا از شرکت بیا بیرون یه جوری که انگار یه قرار ناهار داری،.
گوشی موبایلت هم بیار.
و قبل از اینکه برسی خیلی بی سر و صدا خاموشش کنن،.
گوشی موبایلت رو...
کاملاً خاموش کن....
«خاموش»
«متخصص شنود و نظارت»
حرفایی که اون پسر می زد خیلی زیادی دقیق بودن،.
امکان نداره کسی بتونه موقع یادآوری چیزی رو این قدر دقیق به خاطر بیاره.
مگر اینکه حرفات رو شنود کرده باشه و چندین بار گوشش داده باشه،...
تا واسه خودش بهونه درست کنه.
من تلفن خودم رو بررسی کردم...
و دیدم هیچ برنامه شنودی روش نصب نشده.
اگه روی گوشی تو هم هیچ برنامه شنودی نباشه...
باید خیلی چیزا رو واسم توضیح بدی.
چون اون حرف رو وقتی خودمون تنها بودیم، بهت گفتم.
پاکش کنم؟
پاکش نکن بذار بمونه!!
پاکش نکن» «!بذار بمونه!
می دونی تو گوشی اون پسره شماره چه کسی رو پیدا کردیم؟
لی جی آن.
آخرین کسی هم که قبل از دستگیری باهاش تماس گرفته بود، لی جی آن بود.
لی جی آن...
تمام مدت طرف دو جون یونگ بوده....
اون برنامه شنود رو...
لی جی آن روی گوشیت نصب کرده بود....
طوری رفتار نکن که بفهمه تو متوجه اون برنامه شنود شدی.
مطمئنم هنوزم داره گوش میده...
تا همین طور که داره فرار می کنه آمار وضعیت رو هم داشته باشه،.
اگه از این موضوع به نفع خودمون استفاده کنیم...
می تونیم همه شون رو بگیریم.
نیومده؟
کی؟
همون دختره که لباس گرم کافی نداشت.
همون که صورت خوشگلی داشت.
خوش اومدید...
اون دختره که میگی، اومد.
«.مشکل بزرگی نیست»
کسی نیست که این حرف رو به من بزنه.
«.مشکل بزرگی نیست»
خب برو به همه بگو، لعنتی!
کدوم یکی از ما چیز بیشتری از دست میده: تو، یا من؟
این تویی که چیزای بیشتری رو این وسط از دست میدی و واسه همینه که داری میگی صداش رو درنیارم...
پس چطور جرئت می کنی یه جوری وانمود کنی که انگار داری این کار رو به خاطر من انجام میدی؟
وقتی رفتی با اون عوضی معاشرت کردی...
من رو هم کشتی....
چون پیش خودت فکر کردی...
اشکالی نداره این بلا رو سرم بیاری.
یعنی گفتی من ارزشی ندارم!
یعنی گفتی من باید بمیرم.
من اون قدر که تو فکر می کنی آدم خوبی نیستم.
شما واقعاً آدم محترمی هستید.
جدی میگم.
شما آدم خوبی هستید.
خیلی زیاد.
ببخشید، میشه یه تماس بگیرم؟
بیا بیرون.
به نفعته بیای.
لعنتی!
با لی جی آن چی کار کردی؟
حقیقت رو بگو.
من رو نپیچون و واقعیت رو بگو!
باهاش چی کار کردی؟
خودش بود که همه چیز رو شروع کرد!
اون دید که من با یون هی آشنایی دارم!
اون گفت در ازای اینکه دهنش رو بسته نگه داره...
و تو و رئیس پارک رو اخراج کنه باید بهش پول بدم، لعنتی،!
واسه همین به خواست خودش کاری کرد رئیس پارک اخراج بشه،!
اون دختر منم زجر داده!
واقعاً فکر کردی من با چنین دختری...
که گذشته مرموزی هم داره... دستم تو یه کاسه س؟،
تو بودی که اون رو استخدام کردی!
به خاطر اینکه تو چنین کسی رو استخدام کردی منم درگیر این ماجرا شدم، لعنتی،!
لی جی آن کجاست؟
اون کجاست؟
از کجا بدونم؟
اون گفت نمی ذاره دستگیرش کنن.
گفت تا جایی که بتونه، فرار می کنه.
گفت اگه دستگیر بشه مجبور میشه بگه این قضیه از کجا شروع شده،...
و اگه چیزی در این باره بگه تو کاملاً تحقیر میشی،!
و گفت می دونه که تو از این موضوع بیشتر از هر چیز دیگه ای ترس داری!
فکر کردی میاد اعتراف می کنه؟
اون اومد پیشم و گفت...
اگه یه وقت از بخت بدش، دستگیر شد...
حرفی درباره معاشرت من نمی زنه.
و گفت منم نباید حرفی بزنم.
پس تنها کاری که باید کنی اینه که همین طور بمونی و کاری نکنی!
تو رئیس شدی، ارشد.
به زودی می تونی من رو اخراج کنی!
و وقتی من رو اخراج کنی همه چیز تموم میشه، لعنتی،!
لعنتی!
بدترین قربانی تو این ماجرا کیه؟ هان؟
اون از من پول گرفت...
و بهم خیانت کرد!
بعدش اومد طرف تو رو گرفت!
چی گفتی؟
فقط من این وسط ساده بودم؟
خودت چی؟
شما دو تا چطور؟
تا وقتی کسی نفهمه، مهم نیست.
مسئله مهمی نیست.
اگه کسی ندونه...
اون وقت دیگه موضوع مهمی نیست.
لی جی آن.
باهام تماس بگیر.
«.من رئیس شدم. ممنونم»
«آقای من»
- !معذرت می خوام - حالا دیگه می دونم ...
که تو هیچ وقت دستگیر نمیشی....
می دونم که همیشه به فرار کردن ادامه میدی.
بیا همه چیز رو به همه بگیم.
نمی تونیم بذاریم تا ابد فرار کنه.
به لی جی آن بگو مشکل بزرگی نیست.
من و تو قراره به شدت تحقیر بشیم خودت رو آماده کن،.
صداهای ضبط شده زیادی اینجا هست.
تمام شنودهای پارک دونگ هون رو داریم.
تحقیر بشم؟
مردم پشت سرم حرف بزنن؟
هیچ کدوم از اینا مهم نیست.
من فقط می خواستم واقعاً خوشحال باشید، آقا!
خوشحال میشم.