«ارائه شده توسط سایت مووی شو»
‫برادرم؟ ‫من دو ماهه ندیدمش
‫نمی دونم کجاست؟ ‫از من چی می خواید؟
‫مامان!
‫دیگه دست منو ول نکن، فهمیدی؟
‫چند لحظه اینجا بشین
‫بیا
‫نباید دو تا بچه کوچک رو بیاری تظاهرات!
‫ماریارزا هم قرار بود بیاد
‫می خواستم دده و السا ‫رو هم ببینه ولی به قطار نرسید
‫خواهرم رو ول کن!
‫اون آخرین کسیه که می شه روش حساب کرد
‫به هر حال، اونجا بازم بچه بود
‫همه با بچه هاشون می رن تظاهرات
‫اگه همه کار احمقانه بکنن که اون کار عاقلانه نمی شه
‫تو حتی مریض بودی
‫- حقیقت نداره. ‫ چرا همینه
‫خیلی هم حقیقت داره!
‫به هر حال، کافیه
‫من هر جا بخوام می رم ‫و دخترهام رو هر جا بخوام می برم
‫من دختر سومت نیستم
‫و تو نه پدر منی، نه رئیس من!
‫ولی من پدر دده و السا هستم! ‫شنیدی؟
‫و من همسر تو هم هستم
‫من نگرانم چون بهت اهمیت می دم
‫تو یه زمانی به کلی چیز علاقه داشتی
‫نه دیگه رمان می نویسی، نه مقاله، هیچی
‫تو کتاب می خونی ولی سطحی
‫داری خودت رو گم می کنی
‫تو به کار و کتاب های من اهمیت نمی دی
‫تو فقط می خوای یه مادر و همسر مهربون باشم
‫داری خسته ام می کنی
‫و الان می خوای ‫بهم یاد بدی، چی بخوانم، چه ریسکی بکنم
‫فهمیدی
‫الو؟
‫بله، اینجاست. ‫با تو کار داره!
‫- برو یه سر به پاستا بزن. ‫- رفتم.
‫- الو؟ لنو، کارملا هستم
‫- کارملا چطوری؟ ‫ خوب نیستم لنو
‫برای همین زنگ زدم. اون ها جینو رو کشتن!
‫چطور این اتفاق افتاده؟
‫توی داروخانه بهش شلیک کردن
‫پلیس اومده پمپ بنزین
‫داشتن دنبال سرنخ می گشتن، ‫فکر می کنن پاسکل دخالت داشته
‫ولی من ماه هاست ندیدمش
‫- نیومده تو رو ببینه؟ ‫ نه چطور؟
‫چند وقت پیش شماره و آدرس تو رو می خواست
‫اگه چیزی می دونی، بهم بگو
‫من چیزی نمی دونم، قسم می خورم
‫فکر می کنی بهت نمی گم؟
‫توی محله جنگ شده، رفقا باید مراقب همدیگه باشن
‫فاشیست ها من و همسرم رو هم تهدید کردن
‫می گن که پاسکل ‫دفتر جنبش اجتماعی ایتالیا
‫و مغازه سولارا رو آتش زده
‫- و تو چه فکری می کنی؟ ‫- من ترسیدم لنو!
‫پاسکل بالای لیست فاشیست ها قرار داره
‫می ترسم بکشنش
‫- از پلیس کمک خواستی؟ نه.
‫اون ها از فاشیست ها فاشیست ترن
‫اگه چیزی شنیدی، لطفاً بهم زنگ بزن لنو
‫حتماً
‫- به همسرت سلام برسون. ‫- و از طرف من دخترها رو ببوس
‫مراقب باش
‫الو؟
‫منم
‫- لنو چه خبر؟ ‫- کارملا بهم زنگ زد
‫- گفت که جینو رو کشتن. شنیدم.
‫می دونی قتل رو انداختن گردن پاسکل؟
‫معلومه می اندازن گردن پاسکل
‫مطمئنم کار اون نبوده ‫ولی اگه بوده باشه هم من طرفش رو می گیرم
‫چی؟
‫پلیس می تونه همه چیزو بندازه گردن مُرده
‫اون فقط کارهای بد انجام داده بود
‫نه یه کارگر کمونیست
‫لیلا، کارملا تنهاست
‫می گه فاشیست ها می خوان پاسکل بمیره
‫آتش سوزی مغازه سولارا رو انداختن گردنش
‫کارملا همیشه تنهاست ‫ولی چرا به تو زنگ زده؟
‫پاسکل به نصیحت من نیاز داشت ‫و شماره منو پرسیده بود
‫به هر حال، بیا موضوع رو عوض کنیم لنو
‫بهت زنگ می زدم. می خواستم ازت بپرسم که
‫تا شروع مدرسه می تونم جنارو رو بذارم پیش تو؟
‫- چرا؟ ‫ باید کار کنم
‫باید دخترها رو ببرم ساحل
‫نمی تونی اونم ببری؟
‫دارم می رم ویارجیو لیلا
‫من پسره رو ‫نمی شناسم، مگر اینکه خودت هم بیای
‫تو قول دادی ازش مراقبت می کنی
‫- اگه مریض بشی. ‫- کی گفت مریض نیستم؟
‫- مریضی؟ نه
‫چرا اونو پیش استفانو یا مادرت نمی گذاری؟
‫اینکارو برام می کنی یا نه؟
‫خیلی خب، بیارش پیش من
‫انزو اونو میاره. ‫ممنون، مراقب باش لنو
‫میای غذا بخوری؟
‫- انفجار در برشا... پیترو!
‫چیه؟
‫بیست و هشت نفر کشته ‫و بیش از صد نفر مجروح داشته
‫یک صحنه ضبط شده از لحظه وقوع حمله
‫و اتفاقات بعد از آن ‫در پیازا دلا لوجیا
‫آروم باشید! آروم باشید!
‫میدان رو ترک نکنید!
‫پلیس میدان رو محاصره کرده
‫میدان رو ترک نکنید! ‫میدان رو ترک نکنید!
‫کارگرها! ‫میدان رو ترک نکنید!
‫پلیس!
‫- صبح بخیر. ‫- النا گرکو اینجا زندگی می کنه؟
‫بله
‫می شه بهش بگی پاسکل و نادیا اینجان؟
‫النا! ‫پاسکل و نادیا اینجان
‫آره، بیاید تو
‫تقریباً نشناختمت. سلام نادیا
‫- اینجا چیکار می کنید؟ ‫- سفر می کنیم
‫بیاید تو
‫از دیدنت خوشحالم، من پیترو هستم
‫ببخشید، شما رو معرفی نکردم. ‫این پیتروـه
‫- سلام پیترو. سلام
‫من پیترو هستم
‫برای تظاهرات اومدید؟
‫تظاهرات اتلاف وقته
‫از ناپل اومدید؟
‫نه، همین اطراف بودیم
‫- قراره برگردید؟ ‫ نه
‫خب بگید چطورید؟
‫خوب، ما
‫آره
‫دده، بیا اینجا دو تا از دوستای منو ببین
‫این نادیاـه و این پاسکل
‫پاسکل و من از بچگی دوست هستیم
‫- دو تا بچه نداشتی؟ ‫- چرا، اون یکی بالا خوابیده
‫بالا
‫- در جیب یک تروریست... ‫ نکن!
‫- یک نقشه از موقعیت هایی پیدا شده... ‫- کمش کن
‫چند ساله ندیدمت و الان داریم تلویزیون می بینیم؟
‫که موانع تقویت شدن
‫با توجه به ترافیک ناشی از سفرهای تابستانی
‫مقامات پیش بینی تاخیر ‫در زمان سفر برای خروج از شهر
‫در تمام بزرگراه ها داشتن ‫و از شهروندان تقاضای همکاری داشتن
‫خاموشش کن، خاموشش کن
‫داشتیم غذا می خوردیم
‫- شما هم با ما می خورید؟ آره
‫- پاستا رو بیارم؟ آره
‫- آره. ‫ آره لطفاً
‫دده، برو دستت رو بشور
‫من می رم به النا کمک کنم
‫دده! بیا اینجا
‫یالا
‫دده چجور اسمیه دیگه؟
‫موش زبونت رو خورده؟
‫خب؟ بهم می گی؟
‫از من می ترسی؟ ‫برای این ریش هاست؟
‫نترس، من خوبم
‫و اگه کسی بهت گفت من بدم
‫بهش بگو نه، من دیدمش، آدم خوبیه
‫بهش چی گفتی؟
‫راضی اش کردم بره دستش رو بشوره
‫آب میوه ندارید؟ ‫می رم بیارم
‫- آشپزخونه اینجاست؟ آره
‫نادیا، چیزی می خوای بخوری؟
‫- نه، حسش رو ندارم. ‫ مطمئنی؟
‫- بشین. آره
‫آب میوه نبود، دلستر آوردم
‫- نمی خوری؟ ‫- ما موقع ناهار نوشیدنی نمی خوریم
‫زبون ناپل متوجه می شه؟
‫نتونستم بفهمم چرا اسمش رو گذاشتی دده
‫نمی دونم متوجه می شه ‫یا نه ولی بلد نیست حرف بزنه
‫- اجازه هست؟ ‫ بله
‫خب چرا نیومدی دیگه ناپل؟
‫تو دیگه هیچ کس رو نمی بینی، نه حتی یه دوست
‫میام
‫من و لیلا زیاد حرف می زنیم، ‫کلی تلفنی حرف می زنیم
‫چند وقت یک بار می بینیش؟
‫گاهی اوقات
‫آرماندو چطوره؟
‫دیگه حرف نمی زنیم
‫فقط می دونم که زنش با بچه اش گذاشته رفته
‫- متاسفم. ‫ چرا متاسفی؟
‫حق داشت این کارو بکنه
‫خونه خوشگلیه
‫مثل قصر می مونه
‫کی اینجا زندگی می کنه؟
‫خونه ساکتیه
‫محله ساکت برای آدم های پولدار، درسته؟
‫هر کسی که اینجا زندگی می کنه، کار می کنه
‫و چیکار می کنن؟ ‫وکالت؟ معماری؟
‫دندون پزشکی؟ اشراف زاده؟
‫- این خونه برای شماست؟ ‫- نه، ما اجاره کردیم
‫اجاره. به هر حال یک داستانه
‫الان می خوام استراحت کنم
‫من کلی کار کردم
‫دستت رو بده
‫ببین چقدر دست های من سخته پروفسور
‫اگه این دست ها اینجوری نباشن، ‫حتی یه صندلی هم ساخته نمی شه
‫یه ماشین، یه ساختمون
‫نه حتی تو
‫اگه ما کارگرها یهو کار نکنیم، ‫همه چیز متوقف می شه
‫آسمون به زمین میاد
‫کل شهر رو گیاه برمیداره
‫باز از رودخونه آرنو سیل میاد
‫و فقط کسانی که همیشه کار کردن، زنده می مونن
‫در حالی که تو با اون همه کتاب
‫باید غذای سگ ها بشی
‫این حرف ها خیلی قدیمیه!
‫این حرف ها رو هزار بار ازت شنیدم
‫پاستا رسید
‫بده اش به من
‫بیا
‫خیلی خوبه
‫ممنون
‫- نوش جان. ممنون
‫- چی شده؟ ‫ باید برم دستشویی
‫بریم. ما می ریم دستشویی
‫اون واقعاً دوستت داره
‫اون کوچکه
‫وقتی بزرگ شه دیگه ‫تو رو دوست نخواهد داشت
‫نه، وقتی بزرگ بشه، ‫امیدوارم اینجوری بشه
‫اون ها کی هستن؟
‫دوستان مامان
‫مادرم همیشه راجع به تو حرف می زنه
‫تو دانش آموزش بودی
‫ولی تو برای اون بیشتر مثل دخترش بودی تا من
‫من ازت تنفر بودم
‫البته به خاطر اینکه نینو رو ازم دزدیدی
‫اون تو رو برای من ترک نکرد
‫کی براش مهمه؟ ‫اصلاً یادم نیست چه شکلی بود
‫وقتی بچه بودم، دوست داشتم مثل تو باشم
‫چرا؟
‫فکر می کنی خیلی خوبه که تو شرایطی ‫به دنیا بیای که کل زندگی ات از قبل معلوم باشه؟
‫خب، نیازی نبود انقدر سخت کار کنی
‫داری اشتباه می کنی
‫انگار همه کارها برات انجام شده
‫و دلیلی برای کار کردن نداری
‫تو احساس گناه می کنی ‫به خاطر چیزی که هستی ولی لیاقت اش رو نداری
‫بهتر از اینه که احساس گناه کنی ‫چون تو شکست خوردی
‫- لیلا اینو گفته؟ ‫ نه
‫من اونو به تو ترجیح می دم
‫شما دو تا عوضی هستید و همیشه خواهید بود
‫ولی تو صمیمی رفتار می کنی و لیلا نه
‫حالا باید توضیح بدی ‫اون دو تا کی هستن
‫- چی می خوان؟ نمی دونم
‫نمی دونی؟
‫نمی دونی
‫با وجود اینکه نادیا به من توهین کرد
‫من حس کردم پاسکل دوست داره ‫ولی نتونست خوب ابراز کنه
‫راستش، اون خیلی نفرت انگیزه
‫ترس اینکه پیترو ممکنه از کوره در بره ‫و دعواشون بشه، منو درگیر کرده
‫پس با وجود تمام شرایط ‫من و پیترو ساکت موندیم
‫این آهنگ رو یادته؟
‫پروفسور، باید با حقیقت رو به رو بشی
‫شما همه مُردید و خبر ندارید
‫تمام زندگی شما مُرده
‫نحوه زندگی کردنتون، نحوه حرف زدنتون
‫اینکه ایمان دارید باهوشید
‫دموکراتیک و چپ گرا
‫ولی چجوری می تونم ‫اینو به یکی که مُرده توضیح بدم؟
‫باعث خجالته، خیلی سرده
‫رفقا، ما دیگه موی دماغ شما نمی شیم
‫مراقب باش خانم آیروتا
‫می خواستم با لنو ‫حرف بزنم ولی به گمونم خونه نبوده
‫یا زمان جلو رفته و آدم ها عوض شدن
‫و ما دیگه چیزی نمی تونیم به هم بگیم
‫می بینمتون
‫- خداحاف دده. خداحافظ
‫پروفسور
‫دیگه نمی خوام اون دو تا بیان تو این خونه
‫یکی که اینجوری راجع به روشنفکری حرف می زنه
‫خودش فاشیست ـه ‫حتی اگه خودش ندونه
‫اون خودشه، من این آدم ها رو می شناسم
‫هیچی توی ذهنشون نیست
‫چی داری می گی؟
‫تو راجع به آدم ها ‫و چیزهایی حرف می زنی که نمی دونی
‫تو هرچی داری رو مدیون خانواده ات هستی
‫آسونه، تو فقط می گی ‫آیروتا و همه درها به روت باز می شه
‫باید خفه شی
‫من با اون سیلی اذیت نشدم ‫به اندازه کافی از این ها داشتم
‫من با زن همسایه خیلی متفاوت نیستم
‫ولی پیترو تا حالا ‫نه به کسی چک زده نه خورده
‫در این حین، هوای گرم فرا رسیده
‫و اخبار تروریستی در جریانه
‫و آژیر قرمز ‫در سراسر کشور روشن شده
‫و منو تحت تاثیر قرار داده
‫- الان وقت رفتنه؟ ‫- آره
‫چیزی تغییر کرده؟
‫با اتفاقاتی که داره میوفته ‫و ما توی جنگ هستیم
‫و باید بریم ویارجیو؟
‫اگه بمونیم تو فلورانس چیکار می تونیم بکنیم؟
‫جنارینو، یادت باشه مامانت چی گفت
‫این چیه، جنگل؟
‫بیاید تو
‫- سفر چطور بود؟ ‫- خوب، زیاد ترافیک نبود
‫- جنارینو! ‫- از دیدنت خوشحالم
‫- این دده ست. این دده ست
‫- بریم. یالا
‫- یکم می مونم و بعد راه میوفتم. ‫- نه، شب بمون
‫تخت ها و غذا آماده ست، فردا برگرد
‫ نمی خوام شما رو اذیت کنم. نه
‫یادت باشه مامان چی گفت
‫خانم النا، ‫این برای دده و الساست
‫- ممنون! ممنون
‫اینجا
‫راستش، اسم من ادل ـه درس مثل مادربزرگ
‫اون خواهر من الساست، مثل السا مورانته
‫ما این اطلاعات رو توی سیستم ذخیره می کنیم
‫و بعد سیستم، حساب، پرداخت و ‫خرید و فروش رو مدیریت می کنه
‫- سیستم چجوری کار می کنه؟ ‫- با کارت های منگنه شده
‫کارت هایی که ما سوراخ شون می کنیم
‫لیلا و من سیستم رو برای ‫فعالیت های پیچیده آماده می کنیم
‫- و اگه اشتباه کنه چی؟ ‫- منظورت چیه؟
‫- کامپیوتر. ‫- امکان نداره، اشتباه نمی کنه
‫اگه اشتباه کنه ‫پس من و لیلا اشتباه کردیم
‫وقتی ماشین جایگزین انسان بشه، ‫خیلی از مردم از کار بیکار می شن
‫توی کارخونه فیات، ‫ربات ها جوشکاری می کنن
‫لیلا می گه خوبه ‫از نظر اون کارهای مسخره ای
‫که باعث فرسودگی می شن، باید ناپدید بشن
‫اگه لیلا انقدر باهوشه ‫چرا اون به تو کمک می کنه؟
‫چی بگم؟
‫ما هنوز توی دنیایی هستیم که مردها رئیس هستن
‫- پدر، من بیدار شدم. ‫- دده بیدار شده
‫داره صدات می کنه، برو
‫ما توی دنیایی هستیم که مردها رئیس هستن
‫- من رفتم. خداحافظ پیترو
‫- شب بخیر، ممنون شب بخیر
‫- شب بخیر. ‫ شب بخیر
‫از پروفسور خوشم میاد
‫امشب بیشتر از حالت عادی ‫حرف می زنه، احتمالاً ازت خوشش اومده
‫- بشین ممنون
‫راستش رو بهم بگو
‫چرا لیلا عجله داشت جنارو رو بفرسته؟
‫- چه خبر شده؟ لنو، چیزی نشده
‫ما خیلی کار می کنیم ‫و مدرسه هم تموم شده، کاری نداره بکنه
‫لیلا فکر کرد بهتره پیش تو باشه
‫- اگه مشکلی داره، برش می گردونم. ‫- نه، نه
‫از کارملا داستان جینو رو شنیدم
‫خیلی نگران پاسکل ـه
‫می گه توی دردسر بدی افتاده ‫و فاشیست ها می خوان بکشنش
‫فاشیست ها هر کسی ‫رو که ازش خوششون نیاد، می کشن لنو
‫حتی من
‫پاسکل اومده بود
‫خیلی عجیب بود، مثل همیشه نبود
‫دقیقاً نفهمیدم چی می خواست
‫بهم نگفت کجا بوده و کجا می خواد بره
‫- چیزی می دونی؟ ‫- فکر می کنی ما حرف می زنیم؟
‫اون هرگز به من زنگ نمی زنه
‫همونطور که گفتم، ‫ما فقط به کار فکر می کنیم لنو
‫ما کسی رو نمی بینیم ‫و همینجوری راحتیم
‫ما سرمون به کار خودمون. ‫به بقیه کاری نداریم
‫لیلا چیزهای دیگه ای توی سرش داره
‫چه چیزهایی؟
‫راجع به میکله سولارا بهت نگفته؟
‫با سولاراها مشکلی داره؟
‫نه برعکس
‫می خواد از سیستم ‫برای تمام کارهاش استفاده کنه
‫و می خواد لیلا ‫رئیس بخش تکنولوژی باشه
‫- بهت نگفته؟ نه
‫نمی خواد مزاحم تو بشه. ‫تو زندگی خودت رو داری
‫اگه اون قبول کنه، ‫این دفع فرصت خیلی خوبی داره
‫و البته شانس به جفتمون رو می کنه
‫روی هم ماهی ‫هفتصد و پنجاه هزار درآمد خواهیم داشت
‫و لیلا؟
‫باید تا سپتامبر جواب بده
‫می خواد چیکار کنه؟
‫تا حالا زودتر نفهمیدی توی سرش چیه؟
‫نه
‫فکر می کنی باید چیکار کنه؟
‫نظر من، نظر اونه
‫حتی اگه باهاش موافق نباشی؟
‫حتی اون موقع
‫نمی دونم
‫لیلا با سولاراها کار می کنه؟
‫چی پشتشه؟
‫بیا بریم بخوابیم، من خسته ام
‫انزو راستش رو بهم بگو
‫راستش همینه
‫راستش رو بهم بگو
‫حرفی که انزو بهم زد، ‫منو برگردوند به دنیای خودم
‫فکر کردم دارم فراموشش می کنم ‫ولی دیدم که هنوز توی سرم هست
‫جنارینو، بهت کروسان داغ می دم
‫- صبحونه خورده. ‫- برای میان وعده
‫- یالا، بریم. ‫- من کروسان می خوام
‫دیدی؟ می خواد
‫برو بگیر
‫بهشون بگو من گفتم مشکلی نداره
‫وقتی بهت دویست هزار لیر ‫در ماه پیشنهاد دادم، قبول نکردی
‫که برای من ایده های جدید بدی
‫گفتی نه که برای مغازه ‫وومرو کتاب آماده کنی
‫من یه کار برات پیدا کردم، ‫منشی یه شخص مهم سیاسی،
‫ولی می دونی من لجبازم، تسلیم نمی شم
‫می دونی من کجا کار می کنم؟
‫توی آی بی ام، می دونی چیه؟
‫اون ها انزو رو هم استخدام کردن
‫ما رو گرفتن چون درس خواندیم و باهوشیم
‫چقدر درآمد داری؟
‫زیاد نیست ولی پول تمیزه
‫- ممنون میکله بریم
‫من لجبازم، خودت می دونی
‫جنارینو ناپدید شد و پیدا هم نمی شد
‫بچه ها! بچه ها!
‫- جنارینو رو دیدید؟ ‫ نه متاسفم
‫ندیدیمش
‫مارینلا!
‫جنارینو رو دیدی؟ پسرم!
‫جنارینو رو دیدی؟ ‫جنارینو رو دیدی؟
‫جنارو! کجا بودی؟
‫جنارینو رو دیدی؟
‫جنارو!
‫- کجا بودی؟ ‫- من کل این مدت اینجا بودم
‫کافیه، بهم بگو
‫حقیقت رو بهم بگو
‫اینجوری چیزی حل نمی شه
‫گفتم بگو چی شده؟
‫- می خواستم تنها باشم. چی شده؟
‫- می خواستم تنها باشم. ‫- این حقیقت نداره!
‫لیلا می شه آروم باشی؟
‫می رم سراغ اون عوضی و بهش نشون می دم!
‫- کجا می ری؟ ولم کن!
‫آروم باش! لیلا! لیلا!
‫- می کشمش! ‫ آروم باش!
‫تو جایی نمی ری!
‫اگه اینجا آروم باشی، من می رم
‫همینجا بمون
‫لیلا ترسیده بود که ‫راه میکله برای رسیدن به اون، این باشه
‫اون حس کرده بود که جنارینو ‫ساکت مونده بود و با میکله سولارا صمیمی شده بود
‫جنارینو بیشتر از مادرش به اون اعتماد داشت
‫میکله، کار تو بوده؟
‫دیوونه شدی؟ ‫نمی دونم چی داری می گی
‫جنارینو درست مثل بچه خودمه. ‫اگه کسی بهش دست بزنه، می کشمش
‫به جاش
‫چرا اجازه نمی دی لیلا برای من کار کنه؟
‫اون خیلی باهوشه
‫چرا خودت هم نمیای؟ ‫می دونم برای آی بی ام کار می کنی
‫دارم یک شرکت بررسی اطلاعات باز می کنم
‫بهش فکر کن
‫من به یکی مثل تو نیاز دارم
‫این ساعت اینجا چیکار می کنی؟
‫دنبال دستشویی بودم
‫- اونجاست. ‫ ممنون، شب بخیر
‫شب بخیر
‫- صبح بخیر لنو. صبح بخیر
‫دوره زمونه عوض می شه
‫ما می خوایم با خیال راحت زندگی کنیم
‫بدون اینکه نگران نتیجه باشیم
‫و اگه اون بخواد اونو ازت بگیره؟
‫می کشمش
‫ولی اینو نمی خواد
‫اون یکی رو داره ‫و همه اینو می دونن
‫- اون کیه؟ ‫ ماریسا
‫بازم ازش بچه دار شده
‫- ماریسا ساراتوره. ‫- آره، زن آلفونسو
‫- و آلفونسو؟ ‫- آلفونسو براش مهم نیست
‫می گن اون بی غیرته
‫به هر حال ممنون لنو. ‫سفر برای جنارینو خوب خواهد بود
‫دکتر گفت هوای دریا برای لوزه خوبه
‫بهتره برم وگرنه دیر می رسم
‫- الو؟ لیلا
‫چی شده این ساعت؟
‫چرا جنارینو رو فرستادی اینجا؟
‫نگرانش هستی؟
‫- بهم نگفتی ناپدید شده بوده. ‫- چرا باید بگم؟
‫توی زندگی تو سولاراها هیچ ارزشی ندارن
‫می خوای مهربون باشی؟
‫جنارینو رو ببر یکم آفتاب بخوره و شنا کنه
‫- باید برم. ‫ نه، برام توضیح بده
‫کافیه، مراقب باش، لعنتی!
‫هرچی بیشتر تلاش می کردم ازش حرف بکشم،
‫بیشتر توی سایه قایم می شد
‫درست مثل ماه کامل ‫که پشت جنگل می ره
‫و شاخه ها به صورتش می خورن
‫الو؟
‫- منم. ‫ لنو
‫همه چیز با جنارینو مرتبه؟
‫آره، همه چیز مرتبه
‫دیدی برونو سوکاوو رو کشتن؟
‫نمی دونستم
‫- روزنامه ها رو نخوندی؟ نه
‫ریختن توی کارخونه و بهش شلیک کردن
‫چه خبر دردناکی
‫و ببین کسی هست که براش تلگراف بفرستیم یا نه
‫چه تلگرافی؟
‫ما آدم های کارخونه در ارتباط نیستم
‫گوشی رو بده جنارو، ‫می خوام بهش سلام کنم
‫نه، من توی کافه ام، اون داره بازی می کنه
‫- خب، بعداً حرف می زنیم؟ ‫- خیلی خب، خداحافظ
‫بده!
‫بیاید اینجا!
‫ «ارائه شده توسط سایت مووی شو»