ازت تاریخ دقیق نوشتن نامه ای که...
ورگا درش وافاداری خودش رو به نظریه شعر وریسم اعلام می کنه رو خواستم؛
و اینکه به چه کسی نوشته شده.
نمی دونم.
داریم راجع به محافظه کاری کند ذهن حرف می زنیم.
کافیه، ماری.
مطالعه جدی،
صرفا به معنای خوندن آثار نویسنده ای از دید مسلکی نیست،
بلکه درک مفهوم، و حفظ کردن تاریخ های مهم هم هست.
پروفسور
اتفاقاتی داره اون بیرون می افته که جالب تر از این هستند...
که بذارن تنها روی درس شما تمرکز کنم.
ببخشید اگر چنین حرفی می زنم.
ماری عزیز من، جایگاهت به تو اعتبار می بخشه.
چیزی که از اعتبار تو کم می کنه،
و به نظرم خودت هم متوجه ش هستی،
اینه که با آگاهی از اینکه چی رو به خطر می ندازی،
با آمادگی کم اینجا حاضر می شی.
باید یادبگیری که از زمانت استفاده بهتری بکنی.
تنها یک راه برای استفاده درست از زمانم هست.
بگو بشنویم.
انقلاب کردن.
باشه...ببین، من می خوام کمکت کنم.
نمره امتحان تو بیشتر از 13 نمی شه.
متأسفم، جایگاهت رو در دانشگاه نرماله از دست می دی.
و اونوقت زمان زیادی برای انقلاب کردن خواهی داشت.
ممنونم پروفسور.
حقم بیشتر از این نبود.
ایناهاشش.
خب؟- .همه چیز ردیفه
نمره ت؟- مهم نیست، همه چی خوب پیش رفت.
بیایید همونطور که گفته بودیم بریم ساحل- .آره، بیا، بریم.
جولیا گفت میاد پیشم
پیشم می مونی؟- .بله
می خوام باهات تنها صحبت کنم، باشه؟
نه، شماها بدون ما برید.
ما نیستیم. به سرایدار .می سپارم که راهتون بده.
داری ما رو قال می ذاری؟
النا، تو راضیش کن!
داریم تلف می شیم ...بیایید بریم ماکارونی بخوریم،
ازش معذرت خواهی کن- دیوونه شدی؟.
ولش کن!
داشت شوخی می کرد.
فقط داشتم شوخی می کردم.
برو بمیر!
النا، اونا باید بیشتر بهت احترام بذارن.
ساکت می مونی، می خندی از خودت دفاع کن.
قول می دی اینکار رو بکنی؟
بله.
با من بیا.
صبح بخیر- .سلام.
می خوایم پالتوی جناغی که توی ویترینه رو امتحان کنیم.
اونی که از پشم نو خالصه؟- همون که پشم نو خالصه، بله.
اندازه این خانم جوان؟
اندازه همسرم؟ بله.
متوجه م، الان براتون میارمش- .متشکرم.
مارتا می تونی به من کمک کنی لطفا؟
فرانکو، من بهش نیازی ندارم- .چرا، نیاز داری.
فقط همین یدونه پالتوی قدیمی رو داری.
همین پالتوی قدیمی خوبه- .اما این یکی گرم تره.
درست نیست- .چرا، هست.
نه، نیست.
تا همین الانش هم زیادی به من هدیه دادی.
لباس، عینک، سفر... کافیه.
اما من ثروتمندم النا.
خیلی ثروتمند.
و تو هیچی نداری.
تازه، لایقشونی.
خانم، اگر اجازه بدید؟- اشکالی نداره من تنش کنم؟
نه اصلا.
فرانکو ماری ، در سال اول دانشگاهم،
به من یاد داد چطور زندگی کنم، عشق بورزم،
درس بخونم، خوش بگذرونم، و فکر کنم.
من عاشقش بودم،
جان و روح بی قرارش رو حتی با اینکه هیچوقت از نظرم ضروری نبود، دوست داشتم.
و بعد همون اتفاقی که گفت افتاد.
مدتی برای هم نامه نوشتیم و تمام.
مدت زیادی به پیزا برنگشت و هیچ خبری ازش نداشتم.
دوست نابغه من «زیرنویس اختصاصی سایت مووی شو» مترجم: محمد آوازی
بخش 15: اشباح
آن زمستان، دوره ی بلند غریبی شروع شد،
هیچ کاری جز درس خوندن نداشتم.
، از اونجایی که فرانکو از زندگیم خارج شده بود
همون ترسی که من رو در زمان ورودم به پیزا فراگرفته بود،
دوباره برگشته بود.
حضور فرانگو وضعیت حقیقی من رو پنهان کرده بود،
اما عوضش نکرده بود،
و بعد از سه سال، هنوز واقعا با جمع یکی نشده بودم.
خوابگاه دخترانه دانشگاه
لنو، کجایی؟
یا مادر مقدس، لنو کجایی؟
ما...؟
ما، من اینجام.
ما
کمکم کن.
من اینجام.
پس اینجایی، لنو.
یا مادر مقدس
خیلی طول کشید تا برسم!
هیچکس اینجا نیست، متروکه شده.
تنهای تنهایی دخترم .بذار ببینمت.
رنگت پریده.
با موهات چیکار کردی؟
هنوز تب داری.
من ازت مراقبت می کنم.
چیه؟ به چی نگاه می کنی؟
اینجا چیکار می کنی؟
گفته بودی نمیای .که تب داری،
چیه باید ولت می کردم به حال خودت؟
چطور رسیدی اینجا؟ کی باهات اومده؟
کی قرار بوده باهام بیاد، پدرت؟ عمرا!
با قطار اومدم.
با قطار؟ مگه تا به حال سوار قطار شده بودی؟
نه، اما همیشه باید بار اولی باشه.
تکون نخور، تب داری.
حالا درستش می کنم.
یکم سوپ برات درست کردم .برات گرمش می کنم،
آشپزخونه اینجا هست، اجاق؟
پایین پله ها، بپیچ سمت راست.
چرا کسی تو دانشگاه نیست؟
همه رفتن خونه.
کجا برم؟
از پله ها برو پایین، دست راستت.
لنو؟
لنو دختر مادر، بشین.
زودباش.
باید غذا بخوری.
نمی خوام- .مجبوری، برات خوبه.
خودم می خورم- پس من برای چی اینجام؟.
خواهر برادرات همیشه حالت رو می پرسن.
حالشون چطوره؟- .دارن بزرگ می شن
که یعنی من و پدرت داریم پیر می شیم.
محله عوض نشده ، همون خانواده های همیشگی و ساختمونن،
انگار هیچ چیز از جاش تکون نمی خوره.
بعد به آینه نگاه می کنم و می فهمم زمان در جریانه.
زمان برای تو هم داره می گذره .برای همه می گذره،
بسه- .یکم دیگه.
یکم دیگه!
باشه پس.
بعدا برات گرمش می کنم، فعلا استراحت کن.
انگار که استفانو کاراچی داره توی بدهی غرق می شه.
یک سال ماشین اسپرت می خره،
سال بعدش اسمش می ره تو کتاب قرمز خانم سولارا.
خانواده سولارا همه دار و ندارت رو می گیرن .همه این رو می دونیم،
لیلا فکر می کرد خدا می دونه به کجا می رسه،
اما ببین امروز به کجا رسیده.
عروسی لایق شاهزاده خانم ها،
لباس های خوب، خونه جدید
تو خیلی از اون بهتر و خوشگل تری.
:پدرت به همه می گه دخترم شهر پیزاست!
انگار داره حرف کاخ پادشاه رو می زنه.
و این پیزاست
عکس بگیر. فقط من، نه بچه.
ازم عکس بگیر.
خاله لنو
بچه رو لختش کن، بشورش،
پوشک و قنداقش رو عوض کن.
چیه لنو؟ چی شده؟
هیچی مامان.
فقط خواب بد دیدم.
بخواب.
بعد از ماجرایی که با نینو پیش اومد، به لیلا فکر نکرده بودم.
و از حال و روزش خبر نداشتم.
در یکی از معدود سفرهام به خونه من رو به ناهار دعوت کرد،
و بهم چندتا دفترچه داد.
مجبورم کرد قسم بخورم که هیچوقت نمی خونم شون.
کلماتی بودن که درطول سال ها جمع شده بودن، کلماتی خطرناک،
این چیزی بود که گفت.
اگر استفانو پیداشون می کرد، ممکن بود اون و بچه رو بکشه.
برگشتی.
بیا تو.
نگران مون کرده بودی.
چی شده؟- .من حامله م استفانو
لیلا- .بچه مال تو نیست
مال تو نیست- !لیلا، بس کن!
من خیلی خوشحالم.
می دونم باهات بدرفتاری کردم .اما بیا دیگه بس کنیم،
این چیزهای بد رو به من نگو.
باید باهات چیکار کنم؟ چی می خوای؟
دیگه نمی خوام کار کنم.
نه توی پیازا دی مارتیری .نه توی خواربار فروشی،
دیگه نمی خوام کسی رو ببینم.
دوست، خانواده، مخصوصا خانواده سولارا.
می خوام تو خونه بمونم و همسر باشم،
و بچه م رو بزرگ کنم.
و تو دیگه هرگز نباید دستت روی من بلند بشه.
خیلی خب.
و واقعا خودش رو داخل آپارتمان حبس کرد،
هیچ کنجکاوی ای نسبت به کار استفانو .پدرش، یا برادرش نشون نمی داد،
لیلا باز کن.
می دونم که تو خونه ای.
نمی تونی اینکار رو با من بکنی.
نمی تونی اینکار رو با من بکنی!
سولاراها دست از سر من برنمی دارن !از اینکه رفتی عصبانی شدن،
شوهرت به فکر خودشه و پول نمی ده، چیکار می تونم بکنم؟
بهت نیاز دارم لیلا.
من تنهام، به کمکت نیاز دارم.
با کفش ها، فروشگاه، پول
کاملا سردرگم شدم.
همیشه نمی شه که هرکاری دلت خواست بکنی!
عوضی!
که ترک بخوره، بیرون بریزه.
لیلا، باز کن!
می دونم اون تویی از چی قایم شدی؟.
فکر کردی کی هستی آشغال؟
من و تو باهم قرار گذاشته بودیم .تو پای حرفت نموندی،
من مدل های جدید کفش می خواستم .قرار بود طراحی شون کنی،
عوضی!
در رو بازکن عوضی!
برمی گردم.
بیشتر زور بزن، دیگه تمومه!
یه بار دیگه!
خوبه، ایناهاشش داره میاد بیرون!
ایناهاشش!
ببین چه بچه ی زیباییه .پسر زیبا.
سلام رینو.
اسم این بچه آکیله شنیدی؟.
ترجیح می دم خودم رو بکشم.
اسمش رینوئه.
زحمت نکش !با همین دستای خودم می کشمت،
اسمش آکیله، اعصاب منو به هم نریز!
به من نگاه کن و بگو اسمش آکیله!
این همه جال و جنجال برای چیه؟- چیزی نیست!
اسمش آکیله!
اعصاب منو به هم نریز!
لطفا آروم باشید.
لیلا، به چشمای من نگاه کن- !داد نکش!
دستت رو بکش- !برو بیرون!
لیلا، می ذاری منو از اینجا بندازن بیرون؟
لیلا اسم اون آکیله!
اسمش آکیله !گفتم اسمش آکیله!
اسمش قراره آکیل باشه!
گرسنته؟
از حس اینکه به بدنش چسبیده بود خوشش می اومد،
حس شیر دادن به اون و کم کم سیر شدنش رو دوست داشت!
این تنها پیوندی بود که حالش رو خوب می کرد،
و در دفترچه ش اقرار کرده بود که از لحظه ای که بچه از شیر گرفته بشه می ترسید،
لیلا من می رم بیرون .می رم فروشگاه.
خداحافظ، مرد کوچیک.
شنیدی؟
ببرش بیرون یکم هوا بخوره.
خانم!
می بینیش؟
اسمش جناروئه، رینوچی.
و اون چیه؟
اسمش اولیسه.
درباره اودیسه ست؟- .نه
درباره اینه که زندگی امروزه چقدر کسل کننده ست.
ازش خوشت میاد؟
سخته .همه ش رو متوجه نمی شم،
پس چرا داری می خونیش؟
یکی که می شناختمش داشت می خوندش.
اما ازش خوشش نیومد.
من خوشم اومد.
نباید کتاب هایی بخونی که نمی فهمی.
برات بدن.
خیلی چیزها برات بدن.
تو خوشحال نیستی.
تو برای چیزهای بزرگی مقدر شده بودی.
من انجامشون دادم.
ازدواج کردم و بچه دار شدم.
همه می تونن اینکار رو بکنن- .من مثل همه ام.
اشتباه می کنی.
نه تو اشتباه می کنی.
همیشه اشتباه می کردی.
بچه بی ادبی بودی و هنوز هم هستی.
دست آخر تو درست تربیتم نکردی.
ببخشید، باید برم. دیر شده.
:با قلبی تپنده فکر کرد داره می فهمه که من احمقم،
داره می فهمه که تمام خانواده احمقه،
که اجداد من احمق بودن ، نوادگانم احمق خواهند بود،
که جنارو احمق می شه.
تمام فکر و ذکرش بهتر کردن هوش پسر و برادرزاده ش شده بود.
دفترچه ها پر شده بودن از ایده های کتاب هایی که همیشه می خرید.
آفرین.
چند تا هم بذار اینجا.
نگران نباش، دوباره امتحان می کنیم.
چیکار داری می کنی؟- کمک شون می کنم بازی کنن.
پسر من همین الانش هم بلده بازی کنه.
اینجوری بازی می کنه و یاد می گیره.
و چرا داری این همه وقت تلف می کنی؟
خوندم هرچیزی که هستیم، در چند سال اول زندگی ما برامون مقدر شده.
تو هم می خوای بازی کنی؟ بله؟
به نظرت اون باهوشه؟
همه بچه ها باهوشن، فقط باید آموزش شون بدی.
به تمرین دادنش ادامه بده،
مثل همیشه تسلیم نشو.
باید خیلی باهوش بشه، مگه نه؟
اگه مجبوری برو، من حواسم به دینو هست.
نه دیر وقته.
می خواستم ازت بپرسم که
این چند وقته حال و روز استفانو چطوره؟
خوبه.
مثل همیشه.
چرا می پرسی؟
استفانو
چرا وسط اتاق انقدر به هم ریخته؟
بعدا جمع و جور می کنم.
حتما هیچی هم نپختی.
عصبانی ای؟
غذا درست کردی؟
وقت نداشتم .یه چیزی می خوریم دیگه،
مطمئنم زن من یه چیزی پخته.
می تونی بیای خونه من.
نه، ممنون.
فکر کنم دیگه وقتشه بری خونه.
رفتارت یکم بی ادبانه ست.
تو و پسرت هر روز می آیید اینجا.
کارخونه کفش داره نابود میشه بعد نشستی اینجا و هیچکاری نمی کنی.
با چه رویی این حرف رو می زنی؟
آروم باش، رینو.
و با برادر من اینجوری حرف نزن.
و جلوی بچه ها صدات رو بلند نکن.
.می دونی چیه؟ من سوالاراها رو مثل تو نفروختم
حقیقت اینه که عرضه انجام هیچکاری رو نداری.
شما چرولوها همه سر و ته یه کرباسید.
نمی شه بهتون تکیه کرد.
با دهن کثیفت اسم چرولوها رو به زبون نیاد.
آروم باشید، بچه ها اینجان.
کاری که گفتم رو بکن،
برو خونه ت و الا دمار از روزگارت درمیارم!
استفانو، لطفا.
فکر کردی کی هستی؟
تو هیچ کسی نیستی، یه تیکه زباله.
پدرت می دونست چطور مجرم باشه،
تو حتی اینکار رو هم بلد نیستی.
بیا ببینم! آشغال!
چی گفتی؟
مرتیکه کثافت!
یالا، آشغال!
از خونه من برو بیرون!
مرتیکه انگل!
خودت و کل ایل و تبارت!
برو بیرون!
اون یکی کجاست؟
کجاست؟
چیکار داری می کنی؟- !بیا ببینم
کاری به بچه نداشته باش!
اون بچه ست!
بیا اینجا ببینم!
ولش کن!
چه مرگت شده؟
مامانم رو می خوام!
دیگه نمی تونم تحمل کنم.
از این زندگی خراب شده خسته شدم .دیگه طاقت ندارم،
هیچ اتفاقی نیفتاده، عزیزم.
در اون ماه ها ، پس از مدتی تحمل دوطرفه،
رابطه شون دوباره خراب شد.
سلام.
سلام لیلا. منتظر باش .بریم با همدیگه ناهار بخوریم،
نه فقط اومدم سلام کنم.
اومده بودم شهر دنبال چندتا کتاب بودم، دیگه داشتم می رفتم.
، وقتی رو که با نینو در اون جا سپری کرده بود
در سایه کرکره پایین رفته فروشگاه،
شبیه زمانی بود که خیالبافیش رو می کرد.
متوجه شد هیچ حس دلتنگی ای براش نداره،
و اینکه چیزی که زمانی مهم بود دیگه اهمیتی نداشت.
لیلا، چه سورپرایز دوست داشتنی ای.
سلام میکل- اینجا چیکار می کنی؟.
یه کاری این نزدیکی ها داشتم، دارم می رم- کجا داری می ری؟.
دارم می رم خونه- با وسیله حمل و نقل عمومی؟.
دیگه چطور می شه رفت؟- .می رسونمت
تو که تازه رسیدی.
مشکلی نداره، آلفونسو اینجاست .اون بهترین کارمند اینجاست،
خیلی بهتر از برادرته- .کار شاقی هم نکرده.
بیا، با ماشین می برمت خونه.
بریم.
چه حرفی داشتی به آلفونسو بزنی؟
واسه چی؟
نمی تونم به آلفونسو حسودی کنم.
نه تنها به این خاطر که برادرمه،
بلکه از زن ها هم خوشش نمیاد.
چرا باید سر من حسودیت بشه؟
همین الان همسرت رو ترک کن، امروز.
تو و بچه رو با خودم می برم.
من تو وومرو به فکر تو خونه خریدم.
اگر دوست داشته باشی الان بهت نشونش می دم.
:می تونی هرکاری بخوای اونجا بکنی بخونی، بنویسی، پیش رینوچو بمونی.
من فقط می خوام نگاهت کنم، به صدات گوش کنم.
فقط بگو آره یا نه.
نه، جواب نه است.
من برادرت رو نمی خواستم و تو رو هم نمی خوام.
به خیالت می تونی هرچیزی بخوای رو برداری و به هیچ چیز احترام نذاری.
پستونکش رو بذار دهنش، نذار گریه کنه.
یکم گریه کردن براش خوبه.
راجع بهش فکر کن، شاید فردا اومدی به دست و پام افتادی.
گمون نکنم.
گمون نمی کنی؟ مطمئنی؟
اگر بهت بگم فقط توئی که نمی دونی چی؟
همه می دونن، پدرت، مادرت، برادر بدردنخورت.
بهت چیزی نگفتن که اوضاع به هم نریزه.
چی رو نمی دونم؟
استفانو با دوستت به تو بی وفایی کرده.
کی؟
آدا.
از وقتی که ایسبکا بودی با اون بوده،
حتی همیشه در خونه ی تو همدیگه رو می دیدن.
از هم جدا شدن، دوباره برگشتن
حالا شوهرت براش یه آپارتمان تو شهر اجاره کرده،
و اونجا همدیگه رو می بینن.
حرفم رو باور می کنی؟
بله.
خب؟
خب، تو حالت از من بهم می خوره.
استفانو حالش از من به هم می خوره، همه تون از من متنفرید.
لیلا از این واقعیت که شوهرش بهش بی وفایی کرده بود آزرده نشده بود،
و اینکه اون زن آدا بوده،
بلکه از بی معنایی حرف و اعمالش وقتی که اومده بود ایسیکا دنبالش آزرده شده بود
اگر همسرش بهش بی وفایی کرده و هر روز زنه رو می بینه،
ممکنه عصبانی بشه، ممکنه پرتش کنه بیرون.
فکر می کرد خونه رو از دست می ده
و این یعنی دیگه نمی تونه بچه ش رو به بهترین شکل ممکن بزرگ کنه.
چطور شده اینجا میز رو چیدی؟
دلیلی نداره، برای تنوع.
سلام، کوچولو.
این تابستون برنامه مون چیه؟
با اتوبوس می ریم به ساحل نزدیک به اینجا.
می شه خونه اجاره کنیم؟
برای بچه خوب نیست که هی مسیر ساحل رو بره و برگرده.
اون سولاراهای عوضی، درآمد رو تقسیم نمی کنن.
جوری رفتار می کنن که انگار تمام کفش ها مال اون هاست.
طرح های تو رو برمی دارن، می دن هنرکارهای حومه شهر بسازنش،
و علامت سولاراها رو می زنن روش.
فهمیدی؟
دارم تموم پولی که توی کسب و کار پدرت سرمایه گذاری کردم رو از دست می دم.
خواربار فروشی جدید درآمد نداره.
الان می فهمی؟
بله.
پس اون روی سگ منو بالا نیار.
به اون میکل سولارای کثافت چی گفتی؟
هیچی- .امکان نداره.
توی هر بحثی حرف تو رو پیش می کشه و منو می چزونه.
باهاش حرف بزن و ببین چی می خواد .و الا مغز جفت تون رو پخش زمین می کنم،
اگه بخواد بهم محبت کنه چی، چیکار باید بکنم؟
بذارم بهم محبت کنه؟
لیلا، هیچوقت عوض نمی شی.
کتاب می خونی، مطالعه می کنی،
اما بی اصل و نسبی.
نمی تونم زنی مثل تو رو تحمل کنم.
حالم رو به هم می زنی.
کجا می ری؟
از اون موقع به بعد دیرتر و دیرتر خونه می اومد،
و یکشنبه ها، بجای اینکه مثل همیشه تا ظهر بخوابه،
صبح زود می رفت بیرون و کل روز غیبش می زد.
و یک شب لیلا تصمیم گرفت تو روش بایسته،
جنارو رو خوابوند و منتظر موند تا استفانو برگرده.
چیکار داری می کنی؟- بیا یک لحظه بشین.
چی شده؟
من جریان آدا رو می دونم.
حتی می دونم چه مدته که باهاش بودی و برام مهم نیست.
کاری که تو با من کردی رو، من با تو کردم.
منظورت چیه؟
جنارینو پسر تو نیست.
دوباره حرفش رو پیش نکش
تو حرف مفت زیاد می زنی.
آدا فقط یه فروشنده تو مغازه ست.
مردم محله حرف مزخرف زیاد می زنن، باور نکن.
اما هیچوقت نباید این حرف رو راجع به پسر من بزنی.
و الا با همین دستام می کشمت و واقعا اینکار رو می کنم.
جنارینو عینا شبیه منه .همه محله این رو می گن،
و می دونی اون چرا پسر منه؟
می دونی چرا با اینکه نمی خواستیش بدنیا اومد؟
چون اون میوه عشق منه.
چون من عاشقتم.
همیشه عاشقت خواهم بود .در محراب قول دادم،
و هیچ چیز نمی تونه ما رو از هم جدا کنه.
حتی اگه تو عوضی بازی دربیاری.
اما چرا؟
چرا؟
داری به کس دیگه ای فکر می کنی؟
من عاشقتم لیلا.
در اینجا دفترچه ها تموم می شن.
وقتی در محله باهاش ناهار خوردم اون ها رو داد به من.
می ترسیدم سریعا راهی پیدا کنه تا سلسله مراتب قبلی رو بازسازی کنه،
باعث بشه اطمینانم رو به انتخاب هام از دست بدم.
اما بیشتر از همه می ترسیدم که به خصوصیات مشترک نینو و جنارینو اشاره کنه،
و بهم یادآوری که اسباب بازی که باید مال من می بود، مال اونه.
دیگه نمی خوای؟
می خوای بری نقاشی بکشی؟
اوضاع با استفانو چطوره؟
خوبه.
ببخشید.
لیلا
اون کتاب هام رو از بین برد.
عادت کرده تو وسایلم سرک بکشه.
نمی خواد اصلا هیچ فکری از خودم داشته باشم.
اگر بفهمه چیز غیرضروری ای رو قایم کردم، کتکم می زنه.
اینا تموم اتفاقاتیه که برای من افتاده،
s.تموم افکاری که این سال ها از سرم گذشته
چیزهایی درباره من و تو هم هست.
با خودت ببرشون، می ترسم استفانو پیداش کنه و بخونتشون.
این ها به اون مربوط نیست .به تو هم مربوط نیست،
قسم بخور که هیچوقت نمی خونی شون.
قسم می خورم.
لنو
من هیچی از نینو و ایسیکا یادم نمیاد،
درباره سنگه تو پیازا دی مارتیری،
به اتفاقی که براش افتاده و اینکه کجا رفته علاقه ای ندارم.
و با این حال به نظرم اومد که از خودم هم بیشتر دوستش داشتم.
:شیدایی یه چیز خوبی داره
بعد از مدتی می گذره می ره.
باید یه لطف دیگه هم در حقم بکنی.
چی؟
من و جنارینو می خوایم قبل از اینکه استفانو ما رو .بدون اینکه بفهمه بکشه از اینجا بریم
داری منو می ترسونی.
برو پیش انزو، بهش بگو سعی کردم اما نتونستم.
متوجه نمی شم- .مهم نیست.
تو توی پیزایی، فکرت درگیر خیلی چیزهاست.
این رو بهش بگو.
خیلی خب- !مامان.
برو و باهاش بازی کن- من؟.
بله.
خدا رو شکر پایین اومده.
می تونم با خیال راحت برم.
بذار باهات بیام مامان- .نه، بهتره اینجا بمونی.
چطور تا ایستگاه قطار می ری؟- همونطور که تا اینجا اومدم.
می خوام همراهت بیام.
راه رو بلدم ، نباید بیش از حد به خودت فشار بیاری،
و الا دوباره تب می کنی.
چیزایی که برات آوردم تا کابینتن،
تا بتونی غذاهای سالم تری بخوری.
چطور می تونی با این چندتا قابلمه آشپزی کنی؟
یه بغل بده ببینم.
حواست به خودت باشه.
می خوام بیام- .بیرون نیا، لرز می گیری.
خداحافظ لنو.
متأسفم.
خداحافظ مامانم.
ممنونم مامان- .برو بخواب، هنوز صبح زوده.
دفترچه های لیا بی قرارم کردن.
هر کلمه من رو محو کرد ، هر جمله،
حتی اون هایی که زمان بچگیش نوشته شده بودن،
انگار کلمات من رو خالی می کردن .نه مال گذشته، بلکه مال الان رو.
ناگهان متوجه شدم تمام زندگی من «تقریبا» بوده.
من تقریبا موفق شد بودم.
من تقریبا خودم رو از ناپل و محله جدا کرده بودم.
تقریبا دوستانی داشتم که پیشینه ی بافرهنگی داشتن.
تقریبا امتحان به امتحان، توسط استادان بافکری که زیر سوالم برده بودن پذیرفته شدم.
پشت تموم این تقریباها به نظر متوجه شرایط شده بودم.
هنوز می ترسیدم و حس کردم که یک جایی .لیلا مثل همیشه بدون تقریبا بود،