موهاش رو اتو کرده بوده!
سرش رو این شکلی تکون میداد.
تو هم همین فکر رو میکردی؟
نه، من نه!
حتماً حس خیلی خوبی میده که روی یه تخت بزرگ، تو یه هتل مجلل بخوابی.
اگه خوابت ببره - چطور؟ میخوای چیکار کنی؟!
- بعدش؟ - اون موقع من دوش میگیرم.
بعدش؟ - یه نگاهی به منظره میندازم.
بالاخره که تموم میشه شب عروسی چه اتفاقی میوفته؟.
پاشکال، رسیدیم خونه بهت میگم - چی میخوای بگی؟.
- بهش گفتی؟ - پسر زده به سرت؟
تو درست بشو نیستی.
کلاه لیلا عجیب بود
فکر میکرد واسه خودش خانمی شده ولی خیلی مسخره شده بود.
کلاه لازم نداره هیچی لازم نداره.
بیشتر از هر زنی خانم تره - ولی مد شده. قشنگه..
بعد مراسم، عروس کلاهش رو سر میکنه و با لباس بیرونش میره.
ولی میخوان برن آمالفی با ماشین دو ساعت هم راه نیست.
پاشکال، اگه کسی من رو دوست داشته باشه و باهام ازدواج کنه،
با کلاه یا بدون کلاه، حاضرم تو همون کوچه خودمون برم ماه عسل.
با عجله رفتند،
هنوز هوا روشن بود مراسم هم تموم نشده بود.
بعد ما رو پرت کردند بیرون تازه میخواستیم یه چیزی به بدن بزنیم!!
معلوم بود کار دارند.
آنتونیو، چی شده؟
چرا ماتم گرفتی؟ از نوشیدنی خوشت نیومد؟
غذا خوب نبود؟ - پاشکال، نرو رو اعصابم.
آنان به قدری غرق در نیازشان به عاشقی بودند که
هیچ کدامشان متوجه انتقام سولارا نشدند.
لیلا طوری در لباس بیرون خود ظاهر شد انگار هیچ اتفاقی نیوفتاده.
بیخیال پذیرایی از مهمان ها شده بود و با داماد از اونجا رفت.
با خودم گفتم اگه از اون خیانت چشم پوشی کرده باشه
یعنی عین قصه های کمیک دیوانه وار دوستش داره.
پاشکال، مگه ماشین مسابقه ایه که اینطوری میرونی؟
نزدیک بود بالا بیارم.
وقتی با این سرعت میره خیلی کیف میکنم - دوست داری؟.
آنتونیو چش شده؟ - کل روز این شکلی بود.
برو کنار - اونم همینطور. همیشه اینطوری هستند..
از مراسم لذت نبردند.
آنتونیو! میخوای قدم بزنیم؟ - چی میخوای؟
- نمیفهمی من همراهتم؟ - دروغگو!
اگه ساراتوره نرفته بود من رو اونجا ول میکردی.
به خاطر تو، مادرم جلوی بقیه تو صورتم سیلی زد!
تو فقط به خودت فکر میکنی.
مجبورم کردی قسم بخورم تا کنارت باشم.
ولم کن - تو چشم هام نگاه کن!!
مثل احمق ها باهام رفتار کردی.
تمام مدت با پسر شاعر حرف میزدی من رو تحقیر کردی.
آبروم رو بردی. واسه چی؟
چون تو تحصیل کرده ای و من نیستم؟ چون من چیزهایی که میگی نمیفهمم؟
آره، بعضی وقت ها نمیفهمم به درک.
صدات رو بیار پایین - تو چشم هام نگاه کن!.
فکر کردی میتونی به من امر و نهی کنی؟
فکر کردی نمیتونم تمومش کنم؟ اشتباه میکنی.
تو همه چیز رو میدونی ولی اگه بگم بیا با هم باشیم،
بعد دوباره به گوشم میرسه که با اون نینو ساراتوره عوضی رفتی سر قرار،
میکشمت.
لنو، میکشمت!
اذیتم میکنی - بهش فکر کن..
بیا همین الان همه چیزو به هم بزنیم.
همین الان تمومش کنیم به نفعته
باشه؟
بیا بریم - کجا؟.
بیا - من رو کجا میبری؟.
کجا میریم؟
- با کی بودی؟ - آدیا و کارملا.
چی دری وری میگی؟
حق نداری با پسر ملینا بری بیرون - ولم کن!!
گذاشتیم درس بخونی که این نشی!
انصراف میدم، دیگه نمیخوام درس بخونم حالم به هم میخوره!!
بسه!
- چی شده؟ - تقصیر خواهر عوضیته!
دوست نابغه من ترجمه اختصاصی سایت مووی شو hossein 2:کاری از
اینقدر خسته بودم که حتی با خواب هم برطرف نمیشد.
یه هفته مدرسه نرفتم توی شهر میپلکیدم.
واسه چی درس بخونم؟
اگه نینو مقاله ام رو چاپ نمیکرد و احترامش رو از دست میدادم چی؟
یه بلیط.
ممنون.
لنو!
مریض نبودی؟ دروغگو.
مجبورم کردی به گالیانی بگم تب داری اون وقت اینجایی.
کِی میخوای برگردی مدرسه؟
- واسه چی؟ - یعنی چی؟
میخوام با آنتونیو عروسی کنم
و یه کاری تو همون محله پیدا کنم.
بهتره انصراف بدم دیگه نمیخوام وقت تلف کنم
برگرد مدرسه، خواهش میکنم.
حالم خوب نیست.
لیلا و استفانو برگشتند.
- چی؟ - چند روز پیش.
لیلا بهم حرفی نزد.
لنو!
سلام پاشکال - اینجا چیکار میکنی؟.
میدونی خونه لیلا کجاست؟
اون ساختمون، طبقه سوم.
رفتی دیدنش؟
برم خونه یه زن متاهل که چی؟
خودش بخواد میاد دیدنمون - پاشکال، برگرد سر کارت..
فعلاً لنو - فعلاً..
- کیه؟ - النا هستم.
لیلا
- کِی برگشتی؟ - چند روز پیش.
- چرا نیومدی دیدنم؟ - بیا تو.
خونه رو نشونت میدم.
این نشیمنه. ببین باید همه کادوها رو بچینم.
خوشت میاد؟
این آشپزخونه اس.
- خوشگله، نه؟ - آره.
بعد قهوه میخوریم.
تلفن هم هست این مهمون خونه اس
اینم اتاق خوابه آباژور، میز مطالعه
چه بالکن بزرگی.
ببین چه دستشویی خوشگلی داریم.
وان و دوش.
هر وقت خواستی توی کف حموم کنی بیا اینجا.
دستشویی فرنگی هم هست
لیلا - بیا آشپزخونه تا قهوه درست کنم.
- خونه جدیدم رو دوست داری؟ - آره.
چرا خبر ندادی که برگشتی؟ - نمیخواستم من رو ببینی.
بقیه دیدنت، بعد من نبینم؟
برام مهم نیستند تو هستی.
ببینمت.
چت شده؟
میخوام پیاده بشم.
نمیتونم با تو توی یه ماشین باشم هوایی که تو نفس میکشی نفس بکشم.
گفتم بزن کنار - چیکار میکنی؟!
خوب گوش کن.
واسه اتفاقی که افتاد دلایل خوبی وجود داره.
سولاراها تنها کسایی هستند که میتونند نجاتمون بدند، فهمیدی؟
اگه مخالف ما باشند کفش هم نمیتونیم بفروشیم.
میتونند کفش ها رو توی مجلل ترین مغازه های ناپل به نمایش بذارند.
مجبور بودم انجامش بدم - به من چه ربطی داره؟.
نیاز من نیاز توئه تو زنمی.
من؟
من هیچکس تو نیستم تو هم هیچکس من نیستی
دستم رو ول کن.
بابات و برادرت هم هیچکس تو نیستند؟
دهنت رو آب بکش وقتی اسمشون رو میبری تو کی باشی که اسمشون رو به زبون بیاری
اون وقت کی با سیلیو سولارا معامله کرد؟
کی باهاش دست داد؟ حالا تو گوش کن.
بابات بود که معامله کرد و کار آسونی نبود
چون مارچلو از دست تو و خانواده ات و دوست هات عصبانی بود.
میگفت انزو، پاشکال و آنتونیو بودند که ماشینش رو آتیش زدند.
میدونی کی قانعش کرد؟
برادرت رینو حالا چی داری بگی؟.
وقتی مارچلو خواست کفش هایی که تو طراحی کردی ببینه،
رینو گفت مال خودت.
من چیکار میکردم؟
با خانواده ات جنگ و دعوا میکردم.
برم به جنگ رفیق هات و کل پولی که سرمایه گذاری کردم از دست بدم؟
تو با من عین کلفتی که کف زمین رو برق میندازه رفتار کردی.
تو یه آشغال به تمام معنایی.
حالا من رو ببر خونه و بهشون حرف هایی که به من زدی بزن.
پدرسوخته!
ببین مجبورم کردی چیکار کنم؟ حد و حدود خودت رو نمیدونی؟
لعنتی
اشتباه کردیم.
هیچ اشتباهی نکردیم.
فقط باید یه چیزهایی رو مشخص کنیم.
تو حالا خانم کاراچی هستی و هر کار میگم میکنی.
منم از مارچلو سولارا دل خوشی ندارم.
وقتی به حرف هایی فکر میکردم که در مورد تو زد،
میخوام یه چاقو تو شکمش فرو کنم.
ولی اگه مارچلو پول رو پولم بیاره بهترین دوستم میشه.
فهمیدی؟
اگه پول من بیشتر نشه نه از ماشین خبری هست نه از لباس.
خونه و اثاثیه داخلش رو از دست میدیم.
گدا میشیم و بچه هامون هم گدازاده میشند.
این رو میخوای؟ نگاهم کن.
نگاهم کن!
اگه یه بار دیگه اینطوری با من حرف زدی،
به خدا قسم صورت خوشگلت رو چک و چوله میکنم.
تا دیگه جرئت نکنی دماغت رو هم از چارچوب در بیرون کنی.
افتاد؟
افتاد لیلا؟
عصر بخیر.
کاراچی.
تازه عروس و داماد... تبریک میگم - ممنونم.!
اولین بارتونه به ساحل میاین؟
اولین باره اقامت داریم بیشتر سفر کاری داشتم.
اتاق ۴۴۸ رو براتون رزرو کردیم بهترین اتاقمونه.
کارت شناساییتون لطفاً - لیلا، کارت شناساییت..
کارمینه!
اسمتون رو ثبت میکنم و پستون میدم.
عصر بخیر.
براتون میبرمش - نه، میبرم..
کمکتون میکنم - خودم میتونم..
هر طور مایلین، تشریف بیارین دنبالم راه رو نشون میدم
بفرمایید.
تراس زیبایی داره.
لیلا، مرغ های دریایی رو ببین!
این بطری هدیه مدیریت هتل به مناسبت عروسی شماست.
سمت چپ دستشویی و کمد لباسه.
هر چیزی لازم داشتین فقط گوشی تلفن رو بردارین.
کلیدها رو میذارم اینجا - بسیار عالی. ممنون..
چیز دیگه لازم دارین؟ - نه، همین دیگه.
- پس برم دیگه؟ - بله.
بفرمایید - ممنونم..
عصر بخیر.
لیلا، بیا ببین بیرون چقدر خوشگله!
هوای تازه رو نفس بکش.
چقدر بالاییم!
وای عجب منظره ای داره!
ولی یه کم سرده.
- پایه نوشیدنی و غذا هستی؟ - آره!
نمیخوای لباس عوض کنیم؟ - همین شکلی میرم.
کار پیانیست خوبه، نه؟ صدای خوبی هم داره.
نمیدونی چی رو از دست دادی.
معمولاً میگو نمیخورم ولی این ها حرف ندارند.
ماهیش هم تازه اس.
کار و کاسبی خوب پیش میره چون به هر چی بخوایم میرسیم.
البته، اگه قهوه میفروختیم بهتر هم میشد،
ولی اون موقع پا تو کفش سولارا میکنم، پس بیخیالش.
نوشیدنی نمیخوری؟
گارسون! ممنون.
لیلا
اون مغازه های طبقه پایین ساختمون رو که میشناسی؟
تو فکرم بخریمشون تا یه فروشگاه رفاه راه بندازیم.
نظرت چیه؟
پول به گردش میوفته مردم دوست دارن خرج کنند.
واسه این مغازه میخوام بهترین جنس ها و کالاها رو تهیه کنم.
برام مهم نیست هزینه اش بیشتر باشه متوجهی؟.
هنوز بابت اون موقع ناراحتی؟ لیلا
تو نمیدونی چقدر دوستت دارم.
واسه اومدن به اینجا کلی خرج کردم ولی ارزشش رو داره.
زندگیمون لیاقتش همینه.
نمیتونی تصور کنی چقدر میخوامت
و چقدر منتظر شروع زندگیمون بودم.
اجازه هست؟
ممنونم، این خیلی خوبه - خوشحالم لذت بردین..
چقدر خوشمزس دست آشپز درد نکنه.
برامون دسر هم بیارین لیلا، دسر دوست داری؟.
لیلا؟
لیلا؟ داری آماده میشی؟
آماده ای؟
لیلا؟ حالت خوب نیست؟
لازمه در رو بشکنم؟
الان میام - منتظرت هستم
به محض اینکه برگشتیم مادر استفانو دعوتمون کرد.
بفرمایید! اومدند - عصر بخیر!!
تازه عروس و دوماد - سلام رینو، حالت چطوره؟.
بابا - استفانو.
چقدر بزرگ شدی!
سلام لیلا - سلام مامان..
هتل چطور بود؟
عالی، مثل اشراف زاده ها برخورد کردند.
- شنا کردی؟ - نه، خیلی سرد بود.
رفتیم ساحل پیاده روی ولی خوش گذشت، نه لیلا؟.
مامان، بهشون نوشیدنی تعارف کنیم؟ - البته، الان میارم.
منم میام تا ببینم چه آشپزخونه خوشگلی دارین.
بیا، نونتزیا.
لیلا
استفانو بهمون گفت سر یه موضوع جزئی ناراحت بودی.
یه بار واسه همیشه روشنش کنین.
اون هایی که بیش از همه دردسر درست کردند دوست هات بودند.
شوالیه های زره پوش!
مارچلو فکر میکرد تو فرستادیشون تا ماشین رو آتیش بزنند.
میخواستی اون سه تا احمق کتک بخورند؟
میخواستی به خاک سیاه بشینند؟
فقط به خاطر یه جفت کفش که به پای شوهرت تنگ بود؟
بدجور میخواستشون، ما هم گفتیم باشه.
وقتی بچه بودیم نگفتی باید پولدار بشیم؟،
پس بذار بدون پیچیده شدن اوضاع ثروتمند بشیم،
همینطوریش هم پیچیده اس.
همیشه بوده.
متوجه منظورمون هستی؟
پینوچا! بیا!
اینم از این - نوشیدنی ویژه هم داریم!.
عصر بخیر، براتون شیرینی هم آوردیم.
اسپانیولو با دست های خودش درستشون کرده.
سلام آلفونسو.
سلام لیلا - آلفونسو..
عصر همگی بخیر - عصر بخیر پینوچا..
رینو، چیزی داریم جشن بگیریم؟
یه چیزی برات دارم، پینوچا.
خوشگله - میدونستم دوست داری..
خیلی خوشگله. ممنونم!
خیلی خوشگله - من لیوان ها رو میدم..
یه کم هم اینجا بریز.
رینو، من و تو چی هستیم؟ - من از کجا بدونم؟
پینوچا
همه دارین؟
لیلا، نظرت چیه؟
خوشگله.
- صورتت چی شده؟ - خوردم زمین.
باید مراقب خودت باشی.
باید حواست رو جمع کنی - بی احتیاطیه..
استفانو بهم کلک زد اون لنگه باباشه.
یادت میاد دون آکیله جای عروسک بهمون پول داد؟
نباید قبولش میکردیم.
ما زنان کوچک رو خریدیم - اشتباه کردیم..
از اون لحظه به بعد درباره هر چیزی اشتباه کردم.
- میخوای خونه من درس بخونی؟ - کِی؟
امروز، فردا، هر روز - استفانو راضی نیست..
اگه اون رییسه من همسر رییس هستم.
نمیدونم.
اتاق مهمون خونه رو بهت میدم در رو روت قفل میکنم.
واسه چی؟
تا بدونم اونجایی.
که تنها نیستم.
حس کردم فاصله بینمون کم شده.
وسوسه شدم بهش بگم که از مدرسه انصراف دادم.
ولی یهویی فهمیدم که ذهنم خالیه.
این همون مغازه اس که بهت گفتم.
جادار و پر از روشنایی
یه اتاق پشتی خوب هم داره - بریم یه نگاه بندازیم..
خوشگل و جاداره!
چند متره؟
آلفونسو - لنو.!
- اومدی؟ - نمیدونم.
دیدی برادرت با لیلا چیکار کرده؟
آره - بعد هیچی نگفتی؟.
زن باید ادب بشه و ما نمیدونیم لیلا چیکار کرده.
همین کار رو با دوستت هم میکنی؟
نه، نمیکنم.
سلام آلفونسو، سلام لنو - سلام..
کجا بودی؟ این چند وقت ندیدمت.
میخونیش؟
- الان؟ - خطاب به مدیر مدرسه اس.
طبقه آخر فرسوده اس ممکنه سقف رو سرمون خراب بشه.
بخونش بعد میتونی پسم بدی.
حالا میای؟
لائورا زنیه که فرانچسکو پترارکا طی اقامتش
در آوینیون ملاقات میکنه.
زیبایی و شکوه لائورا اون رو در بهت و حیرت فرو میبره
نبضم تند تند میزد.
هیچکس توی مدرسه مثل نینو سرشناس نبود،
از اساتید یا مدیر مدرسه هیچ ترسی نداشت.
نه تنها زیبا نوشته بود،
بلکه به مسائل کلیدی اشاره کرده بود شخصیتش رو داشت.
لائورا نماد... گرکو!
هنوز حواست سر جاش نیست؟
عذر میخوام خانم گالیانی.
- همه چیز مرتبه؟ - بله.
لائورا نماد وسوسه است،
نماد گناه، نماد دوری از پروردگار،
در حالی که دانته بئاتریس و زیباییش
ماریسا و من میریم ساندویچ بخوریم تو هم میای؟.
نمیتونم باید برم خونه
با هم قرار میذارین؟ - نه، سرش تو کار خودشه.
خدا رو شکر. چیز خوبیه.
فعلاً آلفونسو.
سلام النا - سلام ماریسا..
نینو!
نامه قشنگی نوشتی واقعاً شجاعانه اس.
باید منتشرش کنی.
اونجاش که میگی ویرانه ایتالیا ویرانه باقی میماند،،
خیلی به دل چسبید.
جدی میگم قانع نشدی؟.
خانم گالیانی گفت خوب نیست.
چرا؟ مشکلش چیه؟
ولش کن، ارزش حرف زدن نداره.
ولی ممنون.
به کسی نگفتم اون لحظه چه احساسی داشتم.
زمان گذشت و با آپارتمان لیلا آشنا تر شدم،
با نورش، با رنگش با صدایی که از راه آهن میومد.
در صفحات کتابی که میخونیم،
در بدن ما، در گوشت ما و در تمام گیاهان.
مولکول آب تشکیل شده از
سه اتم هیدروژن و یه اتم اکسیژن تشکیل شده،
توسط پیوندی به هم متصل هستند
کوالانسی. اسمش کوالانسیه.
سه تا اتم هیدروژن هم نیست نوشته دو تاست.
پس دو تاست.
چقدر از شیمی بدم میاد!
بیا، یه تلاشی بکن.
چطوری ماده رو اندازه میگیرند؟
بذار با کوچکترین چیزی شروع کنیم که با چشم غیرمسلح میتونی ببینی،
تار مو،
که ضخامتش معمولاً یک دهم میلی متره.
همین یادمه.
با میکروسکوپ میتونیم سلول ها رو با دقت یک میکرونی تشخیص بدیم.
بسه دیگه، خسته شدم همیشه همون داستانه
داخل چیزهای کوچیک، چیزهای کوچکتری هستند که میخوان بیان بیرون.
بیرون یه چیز بزرگ، چیز بزرگتری هست که میخواد اون داخل نگهش داره.
هیچی نفهمیدم - دری وریه..
قهوه آماده اس.
ببین اینجا چه شکلی بودی.
هر چی تو بگی.
ولی واقعاً خوشگلی مثل اون موقع ها که خوشحال بودی.
تو ایسکیا با هم بودین؟ - نه بابا!
- چرا ازش خوشت میاد؟ - خوشم نمیاد.
بهت که گفتم.
اصلاً ندیدمش - مگه یه مدرسه نمیرین؟.
آره، ولی ندیدمش - ولش کن، آنتونیو بهتره..
چرا این رو میگی؟
لاغره، زشته و از خود راضی.
راست میگی، وقتی ابتدایی میرفتیم دوستش داشتم.
دیگه دوستش ندارم.
اوضاع با آنتونیو چطوره؟
خوبه.
احساس راحتی دارم حتی اگه حس کنم دوستش ندارم.
کِی همدیگه رو میبینین؟
معمولاً قبل ناهار که کارگاه بسته میشه.
ولی این چند وقته همیشه اینجا درس میخوندم.
بیا دنبالم.
- کجا؟ - بیا دیگه.
سلام - سلام..
آنتونیو هست؟ تو کارگاه گفتند رفته.
اینجاست، بفرمایید.
سلام - سلام لنو..
خوشگل شدی آرایش کردی؟.
خونه لیلا حموم کردم و بعد آرایشم کرد.
- موضوع چیه؟ - اظهاریه اومده.
انزو و آنتونیو باید برن سربازی.
- باید برین؟ - آره.
من تو گروه سوم هستم انزو گروه اول.
خوش به حالت پاشکال معاف شدی.
چقدر بد شد مثل تو سل ندارم!
متاسفم که معافم کردند میخواستم سرباز بشم.
آدم هایی مثل ما باید یاد بگیرند اسلحه دست بگیرند
چون به زودی کسایی که باید تقاص پس بدند، تقاص پس میدند.
وقتی برگشتیم بهت تیراندازی یاد میدیم.
حرف زیادی میزنی - من حرف زیادی میزنم؟.
فکر کن موهاش رو کوتاه کنه چقدر خوشگل میشه.
بیشتر نگران مادرم هستم، نگران آدیا.
فقط من کار میکنم و نان آور خانه هستم.
اگه من برم - یه کاریش میکنیم.
آنتونیو... استفانو کاراچی سرباز نبود،
شاید یه راهی برای معافت باشه.
لنو، از لیلا بپرس چیکار کرده.
آره، تو هم پسر یه مادر بیوه هستی.
بهمون میگه - جز اینکه ما استفانو کاراچی نیستیم.
نمیدونم تو سربازی چطوریه - مزخرفه..
اگه راه نیای، به راه میارنت - ببینیم و تعریف کنیم..
من میدونم و اون ها میشکنمشون!
باید حواست بهش باشه.
آدم ها مهمتر از کتاب هستند آنتونیو حساسه، کمکش کن
از وقتی بچه بودم مراقب یه آدم دیوانه بودم،
دیگه دو تا از سرم زیاده.
ملینا! آنتونیو رو ندیدی؟
نه، توی کارگاهه - خیلی خب..
آنتونیو!
اینطوری نکن - چی شده؟ اصلاً پیدات نیست..
کلی درس و مشق دارم - یهویی زیاد شده؟.
همیشه زیاد بود - این چند وقت که نداشتی..
پیش میاد دیگه.
عصر بخیر، آنتونیو - عصر بخیر سالواتوره..
- چرا آرایش کردی؟ - بهت که گفتم.
کار لیلا بود، بعد از حموم آرایشم کرد.
آره، البته
وایسا!
تو که وقتی میری مدرسه آرایش نمیکنی؟
چی میگی برای خودت؟ - بهت هشدار دادم.
میدونی اگه با ساراتوره عوضی حرف بزنی چی میشه.
در مورد چی حرف میزنی؟ - من نمیتونم چیزی که لیلا داره بهت بدم.
تو نمیدونی من چی میخوام - همیشه خونه اش هستی..
میخوای هر کار اون میکنه بکنی!
- چی رو از من قایم کردی؟ - هیچی.
هنوز دوستم داری؟
میترسم برم و منتظرم نمونی.
میترسم یکی دیگه پیدا کنی از این میترسم.
باید آروم باشی.
انزو تازه با کارملا عقد کرده ولی بهش اعتماد داره.
تو چرا به من اعتماد نداری؟
شب خوش!
ویکتوریو، عادتت نشه ها من راننده ات نیستم!
بابا اینجاست، من رفتم.
لنو!
بیا دنبالم - نمیتونم!.
بیا بریم!
بهت اعتماد ندارم چون خوشگلی
و درس و مدرسه ات هم خوبه.
میخونی، مطالعه میکنی ایتالیایی رو خوب صحبت میکنی.
من چه اشتراکی با تو دارم؟
دری وری نگو.
همه چیز درست میشه.
سلام لنو.
زود اومدی خیلی درس داری؟،
نه، میخواستم یه سوالی بپرسم.
استفانو خونه اس؟ - نه، چی میخواستی بپرسی؟
- همه چیز مرتبه؟ - آره.
میخوای فردا بیام؟
بیا تو.
مطمئنی؟ - یه شربت بخور و بعد برو.
عجله دارم - کجا باید بری؟.
چی میخواستی بپرسی؟
یه چیزی لازم دارم آنتونیو در به در شده.
نمیخوام مزاحمت بشم،
ولی میدونی چطوری استفانو میتونه از سربازی معاف بشه؟
نمیدونم ولی ازش میپرسم - این لطف رو در حقم میکنی؟.
- و استفانو؟ - خبر نداره.
زده به سرت برگرده میکشتت.
قبل ساعت هشت خونه نمیاد.
لنو! حالت چطوره؟
- خوبم، تو چطوری؟ - خوبم.
اومدیم یه نگاه به راه آهن بندازیم.
پینوچا هیچوقت موقع روز اینجا نیومده.
آهان، بله - خیلی وقته اینجایی؟.
نه، تازه رسیدم - خوبه..
دستگاه پخش خوبیه، نه؟ یادته خونه خودمون داشتم؟
لنو - پینوچا.
- چه خبر؟ - خبری نیست، تو چی؟
داریم میریم اومدیم خونه رو ببینیم
و راه آهن - پاشو بریم..
پینوچا، تو یه فکری بودم.
میدونی چرا استفانو از خدمت سربازی معاف شد؟
تنها راهش پول دادنه.
- استفانو پولش رو داد؟ - آره.
ولی کسی خبر نداره به کسی نگی ها، لنو
چقدر داد؟
نمیدونم سولاراها ردیفش کردند
منظورت چیه سولاراها ردیف کردند؟ - باید بریم.
آره، ولی دلم قهوه میخواد.
فهمیدی؟
از اولش به من کلک زد - منظورت چیه؟.
استفانو و سولاراها قبل از ازدواج از دزد دست کمی نداشتند.
کفش، مغازه، بدهی ربطی بهش نداره
از من به عنوان برگ برنده استفاده کردند.
حالا چرا خوشحالی؟
قبل از اینکه با هم عقد کنیم رفیق بودند.
اغراق میکنی - یه مشت چرت و پرت تحویلم داد..
ربطی به کفش فروشی تو شهر نداره.
بدهی های مغازه بهترین آدمی که
میخواست به خانواده من کمک کنه
لنو، اگه اینطوری بود،
فرق بین استفانو و مارچلو چیه؟
متوجه نمیشم.
حداقل مارچلو مجبور نیست به کسی جواب پس بده.
ترجمه اختصاصی سایت مووی شو hossein 2:کاری از