‫[آنچه گذشت]
‫پال، آروم‌تر برو! نگه دار!
‫اگه اون داشته قایقو می‌رونده
‫وقتی به پل زدن،
‫قایق‌رانی تحت تأثیر الکل،
‫- که باعث آسیب بدنی شده. ‫- ممکنه بره زندان.
‫خانواده آلوارز دارن می‌رسن،
‫پس تنها چیزی که ازت می‌خوام اینه که ‫برای کارت‌های اعتباری یه وام بهم بدی.
‫خیلی از موکلات این کارو می‌کنن، ‫تسویه‌های ساختاریافته؟
‫تقریباً همه‌شون. این بهترین راه ‫برای محافظت از پولتونه.
‫امیدوارم فکر نکنه می‌تونه ‫با پول از دردسر خلاص شه.
‫بعد از این، دیگه هیچ‌وقت مصرف نمی‌کنی.
‫خبری از مالوری نشد؟
‫پیداش کردیم. بدنش ‫۸ کیلومتر اون‌طرف‌تر پیدا شد.
‫لعنت بهت، پال! گفتم گمشو برو!
‫اون پسر خوبیه. قلب پاکی داره.
‫ما اینو با هم، به‌عنوان ‫یه خانواده، رد می‌کنیم.
‫[ گرچه این برنامه از رویدادهای واقعی الهام گرفته ‫است، برخی بخش‌ها صرفاً برای مقاصد نمایشی...
‫به‌صورت داستانی بازسازی شده‌اند و بازتاب‌دهنده ‫هیچ شخص یا نهاد واقعی‌ای نمی‌باشند.]
‫در یک خبر شوکه‌ کننده،
‫هیئت منصفه پال مرداک ۱۹ ساله
‫پسر وکیل برجسته الک مرداک،
‫در ارتباط با تصادف قایقی فوریه
‫که باعث مرگ مالوری بیچ ‫۱۹ ساله شد متهم کرده.
‫مرداک قرار است امروز در دادگاه حاضر شود.
‫مرداک قرار است...
‫خیلی خب، پاوپاو.
‫این دیکه. اون بهترینِ بهترین‌هاست، خب؟
‫حرفاشو با دقت گوش کن، باشه؟
‫مشکلی برات پیش نمیاد. می‌سپارمت به خودش.
‫حله.
‫ما اینو قبل از اینکه بتونی ‫بگی «پخ» جمع می‌کنیم، خب؟
‫فقط با من همراهی کن، باشه؟
‫قاضی یه دقیقه دیگه میاد اینجا.
‫و لازم نیست یه کلمه بگی، باشه؟
‫من حرف زدن رو انجام میدم.
‫اونا اتهاما رو می‌خونن، ‫بعد می‌ریم سراغ تعیین وثیقه.
‫چیزی زیادی نیست که در موردش بحث بشه.
‫همه‌ش تشریفاته.
‫اومد.
‫قیام کنید.
‫پال.
‫پال!
‫پاشو وایسا، پسر.
‫[۶ می ۲۰۱۹]
‫- مشکلی نیست. ‫- صبح بخیر، جناب قاضی.
‫اولین مورد برای بررسی امروز شما
‫اتهام پال تری مرداکه.
‫اون به دو فقره جرم قایق‌رانی تحت تأثیر الکل
‫که باعث آسیب بدنی شده، متهم شده،
‫و یه فقره جرم قایق‌رانی تحت تأثیر الکل که ‫باعث مرگ شده.
‫اون بی‌گناه فرض می‌شه.
‫اون ادعای بی‌گناهی می‌کنه.
‫باید اجازه آزادی با تعهد شخصی بهش داده بشه.
‫یه نگرانی درباره خطر برای جامعه وجود داره.
‫آقای مرداک عضوی
‫از یه خانواده بسیار محترم در جامعه ماست.
‫خانواده به من اطمینان داده که اون تحت
‫نظارت دائم هست.
‫من یه وثیقه تعهد شخصی
‫به مبلغ ۵۰,۰۰۰ دلار تعیین می‌کنم.
‫دیدی؟ چی بهت گفتم؟
‫آسون بود.
‫تموم شد؟
‫صبح زیباترین بانوی همپتون بخیر.
‫- چه بوی خوبی میاد. ‫- نه، الک!
‫- نه! ‫- بی‌خیال. این خوشمزه‌ست.
‫اون برای خانواده بیچ بود. ‫جز کسایی بودم که باید براشون غذا می‌بردم.
‫می‌خواستم اینو ببرم برای رنی.
‫خوبه، ولی نمی‌تونی حالا ‫کاسرول‌های همدردی ببری اونجا.
‫- چرا؟ ‫- چرا؟
‫چون انگار داری برای چیزی
‫عذرخواهی می‌کنی، در حالی که این‌طور نیست.
‫مردم پال رو مقصر می‌دونن.
‫می‌خوای ما اینجا تو خونه قایم بشیم؟
‫- فکر می‌کنی این پیام بهتری می‌فرسته؟ ‫- نه!
‫پیپل آنلاین امروز گفته که پال
‫ممکنه به ۷۰ سال حبس محکوم بشه.
‫هیچ‌کس ۷۰ سال حبس نمی‌ره، خب؟
‫دیک و جیم بهترین وکلای ایالت هستن.
‫اونا این پرونده رو مختومه می‌کنن
‫و مردم می‌رن سراغ موضوع بعدی.
‫و مگز، همه این نگرانی‌ها بهت کمکی نمی‌کنه.
‫آره.
‫ولی باید برم سر کار، پس دارومو لازم دارم.
‫باشه.
‫تا حالا خوب پیش رفته؟
‫بدون تو توی دریا گم می‌شدم، عزیزم.
‫نگران نباش، باشه؟
‫نه، گوگو.
‫یه سالی از این سال‌ها، ‫لباساتو می‌ذاری تو سبد.
‫گوگو، خودم می‌تونم این کارو بکنم.
‫من انجامش می‌دم.
‫می‌دونی، یکی از زیباترین چیزها درباره خدا
‫اینه که اگه طلب بخشش کنی،
‫اون می‌بخشدت.
‫مطمئن نیستم خدا الان به من گوش بده.
‫عزیزم، اون همیشه گوش می‌ده.
‫می‌دونی، می‌دونم تو زیاد اهل کلیسا نیستی،
‫ولی اگه حالشو داشتی من ‫هر یکشنبه با پسرا می‌رم.
‫باشه؟
‫بهش فکر کن.
‫می‌دونم مالوری یه جایی توی بهشته، عزیزم.
‫پس نگران نباش.
‫بله، خانم، براتون هجی می‌کنم.
‫آ ل و ا ر ز. آلوارز.
‫ولی اینکه بهم می‌گی در جریانه
‫بهم نمی‌گه موکلای من ‫کی قراره پولشونو بگیرن.
‫منظورم اینه، اونا دارن سعی می‌کنن ‫چراغای خونه‌شون رو روشن نگه دارن.
‫اونا به اون ۷۵۰,۰۰۰ دلار نیاز دارن.
‫نه. هی. چطوره من بیام...
‫سراغ شرکت بیمه بزرگتون
‫بابت سود و جریمه‌های این پرداخت؟
‫وقتی رئیست بفهمه
‫تو کسی بودی که توی این قضیه ‫تعلل کردی چی می‌شه؟
‫منتظر تماستونم.
‫از دست این شرکت‌های بیمه.
‫چی بگم.
‫مشکلی هست؟
‫نه، رفیق، فقط بسته می‌گیرم،
‫بسته تحویل می‌دم.
‫چیز دیگه‌ای نیست.
‫انگار... خیلی استرس داری.
‫دردسرها اذیتت کردن، رفیق؟
‫چی منو اذیت نکرده؟
‫خیلی خب، یه بیگ موسرخ ویژه، آقای الک.
‫وای! منظورت یه بیگ ددی ویژه‌ست.
‫من تورو بیگ ددی صدا نمی‌کنم،
‫هر چند بارم که بگی فرق نمی‌کنه.
‫انگار این مسائل مسخره مربوط به تصادف قایق
‫همه رو بهم ریخته.
‫مگی بیشتر روزای هفته با من مشکل داره.
‫پاوپاو از اتاقش بیرون نمیاد.
‫باستر از نمی‌دونم کی ‫برای سر زدن نیومده خونه.
‫انگار همه تو گل گیر کردن.
‫جادو رو بهشون نشون بده، رفیق.
‫چی رو نشون بدم؟
‫تو الک مرداک کوفتی هستی.
‫جادوی لعنتی رو بهشون نشون بده.
‫[نفوذ خانوادگی از پال مرداک ‫در دادگاه محافظت می‌کند]
‫♪ ...آروبا، جامائیکا ♪
‫♪ اوه، قراره ببرمت ♪
‫- سورپرایز! ‫- ♪ برمودا، باهاما ♪
‫- ♪ بیا، خوشگله ♪ ‫- این دیگه چیه؟
‫- می‌ریم کوکومو، عزیزم. ‫- نه، نه، نه.
‫درسته!
‫عقلتو از دست دادی؟
‫آره، گوگو! بیا، نوشیدنی بریز!
‫می‌ریم ویلا باها!
‫آنداله، آنداله، آنداله، آنداله!
‫- آریبا، آریبا، آریبا! ‫- نه، نه، نه.
‫می‌خوای بری باهاما؟
‫بیا دیگه، عزیزم. اون جت
‫همین حالا داره سوخت‌گیری می‌کنه!
‫صبح زود می‌ریم.
‫باستر و بروکلین تو ‫فرودگاه بهمون ملحق می‌شن.
‫پرونده پال چی؟
‫دیک قراره اون پرونده رو چند ماه عقب بندازه.
‫- بیا، گوگو. ‫- نه. من وسایلمو جمع نکردم.
مثل یه کوسه
‫درسته!
‫درسته! درسته!
‫- اونو یادت میاد! ‫- آره.
‫نزدیک بود...
‫نزدیک بود دست باستر رو بکنه،
‫مگه نه؟‌ کامل جدا کنه.
‫گوگو، ممنون بابت همه‌چیز.
‫- خوش بگذرونین. ‫- برات یه صدف میارم.
‫مگز، بیا. جت منتظر ماست.
‫خداحافظ، گوگو!
‫یک، دو، سه!
‫و من فکر می‌کنم این حروم‌لقمه
‫قراره مارو بزنه. و بعد یهویی،
‫واقعا یهویی
‫چیه؟
‫داری استخر رو کثیف می‌کنی؟
‫نمی‌دونم چی می‌گی.
‫- می‌خوایم یه چیزی سفارش بدیم؟ ‫- کثافت مریض!
‫نه، نه، نه. صبر کن.
‫برو اونجا و درستش کن، عزیزم.
‫- لعنتی. ‫- هی، هی، هی، هی.
‫می‌دونی اون چی کشیده.
‫آره، می‌دونم. اون عمدا
‫استخری که توش بودم رو کثیف کرد، مامان.
‫باستر، این آخر هفته مواظبش باش،
‫باشه؟
‫ باشه.
‫این کاری نیست؟
‫اون می‌تونه صبر کنه.
‫این آخر هفته برای خانواده‌ست.
‫آره، هست.
‫خدای عزیز،
‫ازت برای این نعمتی که ‫قراره دریافت کنیم تشکر می‌کنیم.
‫بذار هر روز بیشتر عاشقت بشیم.
‫و خدایا، ما ازت می‌خوایم به بیماران تونی
‫توی بیمارستان عافیت بدی.
‫اونا رو زود شفا بده.
‫و به برایان لطف کن
‫که دوشنبه اولین روز کارش ‫تو فروشگاه مواد غذاییه.
‫و خدا...
‫به کار مرداک‌ها برکت بده.
‫بگذار یه مدت از مشکلاتشون دور بشن و،
‫و از فرشته‌هات بخواه ‫که خصوصا مواظب پال باشن.
‫آمین.
‫- آمین. ‫- آمین.
‫برای بروکلین چی گرفتی؟ ماساژ سنگ داغ؟
‫- آره، و پدیکور. ‫- وای پسر.
‫- بعدا می‌فهمی که چه کار خوبی کردی. ‫- میای، رفیق؟
‫خفه شو. تنها چیزی بود که توی مغازه داشتن.
‫اینجا رو ببین. با پسرام می‌رم ماهیگیری.
‫مثل سه تفنگداریم.
‫تفنگدار یعنی چی؟
‫خب، سه تا رفیق با تفنگن که ‫می‌رن برای چیزای مختلف بجنگن.
‫آقای مرداک، خوش اومدین.
‫تو هم خوش اومدی، رفیق.
‫باید امضای شما رو برای این رضایتنامه بگیرم.
‫حتما اینو امضا می‌کنم.
‫ولی گوش کن، می‌دونی ‫ماهی‌های گنده کجان.
‫- بله، قربان. ‫- می‌دونی دارم از چی حرف می‌زنم...
‫پال!
‫گور بابات، رفیق! گور بابات!
‫مواظب پل باش!
‫پسرها، آماده‌این؟
‫من نمیام.
‫چی داری می‌گی؟ بیا دیگه. ‫می‌چرخیم، یه چند تا نوشیدنی می‌خوریم.
‫ چه مرگشه؟
‫ باید برم مطمئن شم حالش خوبه.
‫نه، رفیق. نه، نه. امروز ‫یه روز بزرگ داریم.
‫خب، ممکنه
‫- خودشو تو یه دردسر احمقانه بندازه. ‫- این کارو با من نکن. بیا دیگه.
‫- ببخشید. ببین... ‫- اون یه مرد بزرگساله.
‫- به پرستار بچه نیاز نداره. ‫- یه ماهی بزرگ برام بگیر، باشه؟
‫یه ماهی گنده بگیر.
‫اینجا چه خبره؟
‫خدا رو شکر. بالاخره یه زن هست ‫که می‌تونم باهاش حرف بزنم.
‫ولی هیچی درباره‌ت نمی‌دونم.
‫همه‌چیز رو درباره خودت بگو.
‫خب، من برای شروع دانشکده ‫حقوق امسال هیجان‌زده‌م.
‫هنوز دارم سعی می‌کنم ‫بفهمم روی چی تمرکز کنم.
‫تا حالا به فکر یه شغل بودی؟
‫خب، من... یه مغازه لباس زنانه ‫به اسم برنچز تو شهر داشتم.
‫ولی باعث می‌شد نتونم خیلی ‫با پسرا وقت بگذرونم.
‫باید خیلی چیزا رو فدا کنی
‫تا اونا رو به مردایی که ‫می‌دونی می‌تونن باشن تبدیل کنی.
‫ولی موقع دیدن درخشش اونا،
‫هر چیزی که براشون فدا کردی،
‫همه‌ش ارزششو داره.
‫رابطه تو و باستر چطوره؟
‫اوه، اون... اون مرد متشخصیه.
‫خوبه.
‫همیشه پسر خیلی خوبی بوده.
‫نگران بودم که شاید اگزماش ‫دوباره عود کرده باشه.
‫نه. نه، به نظر خوب میاد.
‫باشه.
‫می‌تونم یه نصیحت بهت بکنم؟
‫حتما.
‫این مردای مرداک، اونا سرسختن.
‫پس تو هم باید سرسخت باشی.
‫مارگارت؟
‫مارگارت؟ خانم مرداک؟
‫بله، ببخشید، منم.
‫باید وقت «ریکیشی» من باشه، ‫یا «ریکشی-سی»؟
‫نمی‌دونم، هر چی اسمش باشه.
‫جزئی از بسته تحول شفابخش منه.
‫اوه.
‫- باشه. ‫- عالیه.
‫خیلی خب، اون طرف می‌بینمت.
‫- آره. ‫- از طرف من یه کوکی بخور.
‫بله، آقا.
‫- بله، آقا. ‫- بهمون بگو. داشتین می‌رقصیدین،
‫و یهویی غیبتون زد!
‫- آره. ‫- گمشو.
‫نه، نه، نه. مردم حق دارن بدونن.
‫توی اونجا خبری بود؟
‫آره، خبری بود.
‫شمارشو گرفتی؟ نوبت توئه، رفیق.
‫قضیه این «رفیق»‌ چیه؟
‫نمی‌دونم، چیزیه که ما...
‫ما به همدیگه می‌گیم توی جایی ‫که اهلشم، عوضی.
‫یه چیزیه شبیه «دوست» یا همچین چیزی.
‫آره، ولی خیلی صمیمی نیست.
‫می‌رم بازم نوشیدنی بگیرم.
‫باشه، رفیق.
‫هی.
‫آقا؟
‫آقا.
‫- می‌خوای درباره‌ش حرف بزنیم؟ ‫- درباره چی؟
‫تو عاشق ماهیگیری هستی.
‫چیزی نیست که در موردش حرف بزنیم.
‫آره، سه تا نوشیدنی می‌خواستم.
‫می‌تونی اونا رو به حساب اتاقم بزنی.
‫- ممنون، آقا. ‫- خیلی ضد حاله
‫که همه باید هی نگران تو باشن.
‫دارم سعی می‌کنم کمکت کنم.
‫برو با دوستت خوش باش، رفیق.
‫اینجا چه غلطی می‌کنی؟
‫من اینجا چه‌کار می‌کنم؟ مراقب تو هستم
‫چون نمی‌تونی از خودت مراقبت کنی!
‫اومدیم اینجا که خوش بگذرونیم.
‫برو خوش بگذرون. من خوبم.
‫برو.
‫فامیل تو بودن خیلی استرس‌زاست، رفیق.
‫ممنون.
‫هی!
‫چرا انقدر لفتش میدن؟
‫چی شده، رفیق کوچولو؟
‫می‌خوای بپری تو؟
‫می‌ترسی؟
‫نیازی نیست بترسی.
‫باید یهو بپری تو.
‫باید بپری تا مرد شی.
‫یه کاری می‌کنیم.
‫چطوره من همین‌جا بایستم؟
‫خوبه؟
‫تو می‌تونی انجامش بدی.
‫این‌طور فکر می‌کنی؟
‫مطمئنم.
‫آره، من همین‌جام. می‌گیرمت، باشه؟
‫نمیذارم اتفاقی برات بیفته، قول میدم.
‫آماده‌ای؟
‫خیلی خب، بیا شروع کنیم.
‫باشه، یک...
‫دو... سه!
‫بیا، آره!
‫این شد. گرفتمت.
‫بریدی، پریدی تو؟
‫بذار بلندت کنم.
‫- آقا کوچولو خیلی شجاع بود. ‫- آفرین!
‫- ممنون. ‫- هی، بچه‌ت استعداد ذاتی داره.
‫نیت خاصی برای امروز داری، مارگارت؟
‫مگی هستم.
‫ممنون که گفتی.
‫نیت خاصی داری، مگی؟
‫خیلی خب، من یه نور طلایی روشن
‫از طریق چاکرای تاجت در ‫پایین ستون فقراتت کشیدم بیرون،
‫برای اینکه ببینم انرژی ‫چطور توی بدنت جریان داره.
‫حس نمی‌کنم زمینی باشی.
‫حس نمی‌کنم توی بدنت حضور داشته باشی.
‫همه‌ اینا رو با لمس سرم فهمیدی.
‫چیزی که اینجا می‌شنوم، نارضایتیه.
‫انرژی اینجا...
‫حسش مثل...
‫مثل عصبانیته.
‫چرا عصبانیم؟
‫ازم خواسته شده که ازت بخوام ‫تصویر بزرگ‌تر رو ببینی.
‫چه تصویر بزرگ‌تری؟
‫اینکه همه‌مون خیلی وسیعیم.
‫تو وسیعی، مگی.
‫واقعاً؟
‫این یه موهبته.
‫سنگ خورشید.
‫قدرت شخصی رو نشون می‌ده.
‫و آگاهی گسترده.
‫انگار دارم یه قفس رو باز می‌کنم.
‫انگار تو یکی از اون قفسا بودی،
از ‫اون قفسای سفری که ‫حیوون توش می‌ذارن.
‫ولی درش هیچ‌وقت قفل نبوده.
‫همیشه آزاد بودی.
‫یه لقمه می‌خوری؟
‫نه، مرسی.
‫چیز دیگه‌ای نمی‌خوای؟
‫- نه. ‫- بیا دیگه.
‫برای خانمم بهترینا هم کمه.
‫فشارت خیلی بالاست، مامان.
‫به‌خاطر گرمی هواست، عزیزم.
‫از اون متخصص قلب
‫تو چارلستون وقت گرفتی؟
‫پول خون پدرشونو از آدم می‌گیرن.
‫انگار ارزششو نداشت.
‫فکر کردم خانم مگی گفته هزینشو می‌ده.
‫خودشون کلی مشغله دارن.
‫به هر حال، می‌دونی اونا چطورن، پس...
‫مامان، این خودش خود به خود خوب نمی‌شه.
‫- خدایا! ‫- آره؟
‫هی، حواسم به خودم هست.
‫باشه؟
‫تو و مامان قرار شام خوبی داشتید؟
‫- خیلی خوب بود. ‫- آره؟
‫آره.
‫تو...
‫تو بروکلین رو بردی اونجا، ‫اسمش چی بود؟
‫- کاتسویا. ‫- کاتسویا.
‫آره. سوشی دوست داره.
‫آره، من هیچ‌ وقت ‫این قضیه خوردن ماهی خام رو نفهمیدم.
‫- نه. ‫- اونجا رو، رفیق.
‫اونجا.
‫می‌خوام بدونم امشب ‫می‌خوان چه شری به پا کنن.
‫اون لباس آبیه بد نیست.
‫منم موافقم.
‫پس پال امشب شام اومد؟
‫- نه. نه، پیچوند. ‫- جدی؟
‫آره، مطمئن نیستم کجاست.
‫هر کاری می‌کنم پسره درست‌بشو نیست.
‫بیخیال، تو کلی کار براش می‌کنی، باشه؟
‫پال فقط...
‫- می‌دونی، پال فقط پاله. ‫- آره.
‫آخه بازم ای کاش...
‫چی بگم.
‫ولی به تو که خوش می‌گذره، درسته؟
‫- آره، سفر خوبی داریم. ‫- خوبه.
‫شانس بیارم اگه یه روزی بتونم ‫برای خانواده‌م همچین کاری بکنم.
‫بیا بابا. ‫لیاقتشو داری. واقعاً میگم.
‫منظورم اینه، قبولی تو دانشکده حقوق،
‫ادامه دادن سنت خانوادگی.
‫واقعاً بهت افتخار می‌کنم، باستر.
‫ممنون.
‫نه، برو. منتظرته.
‫باشه.
‫دوستت دارم، بابا.
‫منم دوستت دارم، پسرم.
‫- فردا صبح می‌بینمت. ‫- آره، می‌بینی.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫یه سودا با یخ لطفاً،
‫اگه پرتقال دارید، با یه برش پرتقال.
‫- بله، خانم. ‫- ممنون.
‫حداقل اینجا نوشیدنی درست و حسابی دارن.
‫- مرسی. ‫- نوش جان.
‫از همچین جاهایی متنفرم.
‫منم همین‌طور.
‫یه عالمه از دوستام ‫می‌خواستن یه آخر هفته بریم بیرون.
‫فکر کنم این جا راحت بود، ولی...
‫ای کاش یه ماجراجویی باحال‌تر می‌رفتیم.
‫زیاد سفر می‌کنی؟
‫آره، قبلاً می‌کردم.
‫سفر کاری.
‫شغلت چیه؟
‫متخصص قلب کودکان تو شیکاگو،
‫ولی دهه سی‌ام زندگیم برای ‫پزشکان بدون مرز کار می‌کردم.
‫همه ‌جای دنیا می‌رفتم.
‫حتماً برای خانواده‌ت سخت بوده.
‫فقط دخترمو ‫هر جا می‌رفتم با خودم می‌بردم.
‫شوهرت در موردش چی فکر می‌کرد؟
‫هیچ وقت ازدواج نکردم.
‫سوفی رو وقتی نوزاد بود به فرزندی گرفتم،
‫و از اون موقع فقط من و اونیم.
‫ببخشید. اشتباه فکر کردم.
‫خواهش می‌کنم، اشکالی نداره.
‫پس چرا هیچ‌وقت ازدواج نکردی؟
‫فکر کنم...
‫هیچ‌وقت با کسی آشنا نشدم که بخوام ‫انقدر باهاش وقت بگذرونم.
‫تو چی؟ متاهلی؟
‫نه، طلاق گرفتم.
‫تبریک میگم.
‫بچه؟
‫بچه ندارم.
‫تو چی ‌کار می‌کنی؟
‫طراح فضای سبزم.
‫عجب.
‫آره، این یه سال گذشته ‫یه پروژه خیلی بزرگ تو آتلانتا داشتم،
‫و خواهرم گفت، ‫«به استراحت نیاز داری.»
‫برای همین این آخر هفته غافلگیرم کرد.
‫- خیلی بامحبته. ‫- آره، مشخصه.
‫ولی راستشو بخوای،
‫ترجیح می‌دادم تو خونه ساحلیم ‫با سگم باشم.
‫اونجا، می‌دونی، تنها جاییه ‫که واقعاً می‌تونم خودم باشم.
‫فقط باشم.
‫عالی به نظر می‌رسه.
‫زندگی بی‌کم و کاست نیست.
‫ولی...
‫خوبه.
‫و این خوشحالم می‌کنه.
‫حکمت روزگار عجیبه، نه؟
‫وقتی جوون‌تری هیچ‌ چی ‫اون‌جوری که فکر می‌کنی
‫- قراره باشه نیست. ‫- وای، نه.
‫راستی، من سارام.
‫هی! هی!
‫خانوما، این حساب می‌کنه.
‫این یارو که اینجاست.
‫هی، یه فیلم بگیر.
‫- این‌جا با رفیق جدیدمون. ‫- هی!
‫این مرد یه پهلوون واقعیه.
‫کلی خورده و هنوز سر پاست.
‫- خیلی خنده‌داره. ‫- می‌دونی
‫- چی خنده‌دار می‌شد؟ ‫- چی، رفیق؟
‫هی، یه مشت بزن تو صورتم.
‫مردم از خنده، رفیق.
‫نه، نه، نه، نه. لعنتی بزن.
‫- یه مشت بزن تو صورتم. ‫- نمی‌خوایم نقش زمینت کنیم.
‫بیا دیگه. بیا، ترسو.
‫یه مشت بزن تو صورت کوفتیم!
‫- آروم. ‫- آروم باش، رفیق.
‫بیا دیگه، کانگوروی لعنتی بزدل.
‫بس کن.
‫لعنتی...
‫همینو تو چنته داری؟ توسوی آشغال؟ ‫بیا دیگه!
‫بزن بریم، پسر.
‫دمت گرم، رفیق.
‫مرسی.
‫خوبی، عزیزم؟
‫گوگو، جهنم چه ‌جوریه؟
‫عزیزم، خیلی دیروقته.
‫فکر می‌کنی واقعاً درد داره؟
‫من...
‫خدا تو رو می‌بخشه.
‫آره.
‫نه، نه، نه. اون...
‫نمی‌بخشه.
‫اگه عشقش رو تو قلبت قبول کنی،
‫ازت مراقبت می‌کنه.
‫فکر نکنم قلبی داشته باشم.
‫تو منو دوست داری، عزیزم. ‫می‌دونم داری.
‫و خدا هم می‌بینه. ‫هر روز تو رو می‌بینه.
‫باشه؟
‫فقط باید تو دلت راهش بدی،
‫و ازت مراقبت می‌کنه.
‫قول می‌دی؟
‫قول می‌دم.
‫باشه.
‫باشه، می‌خوام به مشتریا
‫اون لبخند قشنگ و بزرگت رو نشون بدی، باشه؟
‫و کیسه‌ها رو زیادی سنگین نکن.
‫برات ساندویچ سوسیس و پنیر درست کردم،
‫با خیارشور اضافی، ‫همون ‌جوری که دوست داری.
‫ممنون، مامان.
‫روز اولت عالی می‌شه، عزیزم.
‫می‌دونم.
‫پاوپاو، صورتت سیاه و کبوده.
‫- این کبودی‌ها بهتر نمی‌شن. ‫- گفتم خوبم.
‫مامان، می‌رم به بروس زنگ بزنم.
‫مطمئنی خوبه؟ ‫می‌تونم برات یخ بیارم.
‫نه، گفتم خوبم.
‫خوبه.
‫حساب رو چک کردی؟ ‫آره.
‫گوش کن، هر چی لازم داری بردار، ‫اعتبار کارت‌های اعتباری رو پرداخت کن.
‫بقیه‌شو برای حساب فورج نگه دار.
‫باشه، می‌دونی. باشه، خب،
‫فقط باید به جادوی موسرخ اعتماد کنی، رفیق.
‫باشه. ‌زود می‌بینمت.
‫دینگ، دینگ، دینگ!
‫می‌خوام سه سخنرانی کوچیک کنم.
‫این آخرین وعده غذایی
‫تعطیلات خانوادگی مرداک تو سال ۲۰۱۹ ـه.
‫و امیدوارم همتون لذت برده باشید.
‫بروکلین،
‫خیلی خوشحال شدیم که دیدیمت، عزیزم.
‫و امیدوارم بدونی ‫همه‌مون دوستت داریم، باشه؟
‫باستر، مرد بزرگ، ‫می‌دونم همچنان سربلندمون می‌کنی.
‫لعنت، احتمالاً ‫بالاترین رتبه کلاس حقوق رو می‌گیره.
‫امیدوارم.
‫برای همسرم.
‫برای مگی،
‫دوستت دارم، عزیزم.
‫تو زیباترین زن دنیا هستی،
‫و همه‌ی چیزی که پیرمردی ‫مثل من می‌تونه آرزو کنه.
‫و پاوپاو، دوستت داریم، پسرم.
‫واقعاً.
‫و اینکه طوفان رو پشت سر گذاشتیم.
‫رفیق، این مال توئه.
‫گمشو. همتون گمشید.
‫باز چه مرگت شده؟
‫خوشی زده زیر دلت، هان؟
تا همه چیو
‫‫برای همه خراب نکنی نمی‌تونی حالشو ببری، همینه؟
‫- برو به درک. ‫- من برم به درک؟ تو برو به درک!
‫- هی، هی، هی. ‫- نه، نه، نه، نه.
‫اصلاً می‌دونی ‫این سفر لعنتی چقدر خرج داره؟
‫چقدر باید جون بکنم ‫تا تو رو بیارم همچین سفری؟
‫من که نخواستم بیام اینجا!
‫و تنها کاری که باید بکنی ‫اینه که بشینی و لذت ببری.
‫ولی، نه.
‫تو باید یه ترسوی لعنتی باشی...
‫- باشه. ‫- فقط برای یه لحظه لعنتی،
‫تا همه یادمون بره چه آدم داغونی هستی.
‫اگه من این‌قدر داغونم، ‫چرا کلیدای قایق رو بهم دادی؟
‫داری می‌گی تقصیر منه، ‫کثافت آشغال؟
‫- الک، تصادف بود. ‫- نه، نه، نه، نه.
‫بیا اینجا، ترسوی آشغال. ‫اینو تو روم بگو.
‫- بیا اینجا لعنتی، گُنده‌بک. ‫- تقصیر هیچ‌ کس نیست. باشه؟
‫- حادثه بود. ‫- نه، تو...
‫نه، تو هم درست مثل اونی.
‫چی می‌گی؟
‫آره، فقط می‌خوای وانمود کنی ‫هیچ اتفاق بدی نیفتاده.
‫عزیزم، من طرف توام.
‫همه‌مون طرف توایم.
‫داریم سعی می‌کنیم درک کنیم.
‫کوفتم نمی‌خوای بفهمی. ‫نه، تنها چیزی که برات مهمه...
‫تنها چیزی که برات مهمه اینه که ‫پیش دوستای لعنتیت چطور به نظر میای!
‫پال، بس کن، باشه؟ بس کن، باشه؟
‫- داری آبرومونو می‌بری. ‫- واقعاً؟
‫آبروتونو می‌برم؟ ‫کی توی آشغال رو رئیس کرد؟
‫کِی می‌خوای بفهمی تو تنها آدم ‫تو این خانواده لعنتی نیستی.
‫با من از بودن تو خانواده حرف نزن، رفیق.
‫خبر مرگت هیچ‌وقت نیستی.
‫می‌دونی وقتی تو نیستی ‫بهم چی می‌گذره
‫که با این دوتا تو خونه باشم؟
‫چقدر گند می‌شه؟ نه، می‌دونی چیه؟
‫حق داری. من بهت اهمیت نمی‌دم،
‫چون تو هم ‫به من لعنتی اهمیت نمی‌دی.
‫هیس، هیس! ‫عزیزم، تازگی سختی زیاد کشیدی.
‫و من و بابات، ‫مطمئن می‌شیم که این سوءتفاهم
‫از بین می‌ره، ‫ولی یه کم زمان می‌بره.
‫خدای من! مامان، سوءتفاهم چیه؟
‫من دلیل مرگ مالوریم.
‫باشه؟
‫و این از بین نمی‌ره،
‫چون این چیزیه که اتفاق افتاد.
‫- نه... ‫- اتفاق افتاد. من اینم.
‫امیدوارم خانواده‌تون ‫از اقامتشون لذت برده باشن، آقای مرداک.
‫حتماً.
‫اینو بذار به حساب.
‫[گابریل آلوارز]
‫یه لحظه.
‫گابریل، چطوری؟
‫ می‌دونی، نگران نباش، باشه؟
‫حواسم بهش هست.
‫باشه، خب، ولی گوش کن.
‫نه، می‌دونم دستت تنگه. می‌دونم.
‫و تو و خانم لونا ‫همیشه تو ذهنمید.
‫فقط اینو بدون، باشه؟
‫آره.
‫حتماً. به‌محض اینکه بیاد ‫بهت خبر می‌دم. باشه.
‫صبح بخیر.
‫صبح بخیر. کفشای جدیدمو ببین.
‫خوشم اومد.
‫آماده‌اید؟ وسایل رو بذاریم تو ماشین.
‫آره، وایسا، وایسا!
‫عکس گرفتید؟
‫بیا فقط بریم، الک.
‫نه، نه. مامان دوست داره ‫یه عکس خانوادگی کوچولو
‫آخر هر سفر بگیره.
‫باشه، بیا، پاپاو، ‫پاشو. بیا، بیا.
‫- بیا. ‫- بیا، بروکلین، بیا بگیریم.
‫- بیا اینجا. باشه، رفیق. ‫- بیا، رفیق.
‫- اشکالی نداره یه عکس از هممون بگیری؟ ‫- فقط یه عکسه، بیا.
‫هی، رفیق، اشکالی نداره ‫یه عکس ازمون بگیری؟
‫بیا، پاوپاو، بیا اینجا ‫با مامانت عکس بگیر.
‫- بیا. ‫- نه، بروکلین، بیا.
‫- بیا اینجا. ‫- مطمئنی؟
‫سلام، گوگو.
‫آقای الک، سفر چطور بود؟
‫خیلی خوش گذشت، گوگو. واقعاً.
‫منظورم اینه،...
‫اگه بخوام چیزی بگم...
‫فکر کنم یه کم زیادی خوش گذشته.
‫اگه منظورمو بگیری.
‫فکر کنم فهمیدم!
‫آره، شرط می‌بندم می‌فهمی.
‫آره.
‫ببین، گوگو، دیشب خیلی دیر رسیدیم،
‫و انقدر خسته بودم که ‫چمدونا رو نیاوردم تو.
‫اگه اشکالی نداره ‫از تو ماشین بیارشون تو.
‫- کمکم کن روزمو شروع کنم. ‫- حتماً.
‫باشه. باشه، پس. ‫باشه، من می‌رم.
‫راستی، گوگو.
‫فکر کنم مگی یه چیزی برات گرفته.
‫شاید بخوای...
‫روی میز رو چک کنی.
‫«راهیه که باید رفت،
‫و حتی وقتی پیر شدن، ازش برنمی‌گردن.»
‫حق.
‫سلام.
‫سلام!
‫مارک شکارچی بزرگ اومده.
‫- حالمون چطوره؟ ‫- چطوری، رفیق؟
‫شکایتی ندارم.
‫تاکو وافل می‌خوای؟
‫- نه. ‫- بیا، بخور.
‫- نه. ‫- بیا، یه لقمه بزن.
‫دیگه به سلامتیم اهمیت میدم.
‫چه حیف.
‫- سس اضافی آوردی؟ ‫- آره، آره.
‫یادته با پسرای لمبرت رفتیم شکار؟
‫اون کوچیکه با تفنگ 10/22 بابام، ‫به پای اون بزرگه شلیک کرد.
‫هنوز فکر می‌کنم لنگ می‌زنه.
‫هر بار که می‌بینمش ‫پیشنهاد می‌دم کولش کنم.
‫- نه بابا! ‫- چرا.
‫خوب شد نه گفت. چون پسر گنده‌اییه.
‫کاری داشتی، مارک؟
‫خب، شنیدی که وکالت ‫رنی و فیلیپ بیچ رو گرفتم.
‫آره، شنیدم.
‫و بذار بهت بگم،
‫خیلی خوشحال شدم که شنیدم ‫یه وکیل درستکاری مثل تو
‫پرونده‌شون رو گرفته.
‫ممنون.
‫خانواده بیچ حس می‌کنن
‫مالوری کل زندگیشو پیش رو داشت.
‫همین‌ طورم بود.
‫ببخشید، ولی اونا تصمیم گرفتن ‫شکایت کنن.
‫یه مامور ابلاغ بیرون منتظره.
‫فکر کردم دوست داری ‫صبحونه‌تو تموم کنی.
‫- خیلی لطف کردی. ‫- کمترین کاریه که می‌تونم بکنم.
‫واقعاً. دمت گرم. ‫ولی گوش کن، نیازی به عذرخواهی نیست.
‫حل و فصلش می‌کنیم.
‫عالیه.
‫منتظر می‌مونم تا درمورد غرامت صحبت کنیم
‫وقتی کاراتو ردیف کردی.
‫حالا از تاکوهات لذت ببر.
‫مامان! مامان! گوگو افتاده!
‫دیگه تکرار نمی‌شه.
‫قول می‌دم.
‫اونا باید تاوان بدن.
‫باید اینو حل کنی.
‫انگار دیوارها ‫دارن نزدیک و نزدیک‌تر می‌شن
‫و نمی‌تونم نفس بکشم.
‫تنها کارتایی که ‫حالا باهاشون بازی می‌کنی
‫کارتایی‌ان که خودت پخش کردی.
‫حالا توجه‌شونو جلب کردیم.
‫همچنان فشار میاریم، و این‌جوریه ‫که به حقیقت می‌رسیم.
‫هر چی بشه،
‫خانواده مقدمه.
‫چه جور مردی می‌ذاره ‫این بلا سر خانواده‌ش بیاد؟
‫یکی داره ما رو شکار می‌کنه.
‫هیئت منصفه ایالتی ‫تحقیقاتی رو در مورد
‫لاپوشونی احتمالی باز کرده.
‫اصلاً می‌دونی چه خسارتی زدی؟
‫پسرات دوستت دارن.
‫لطفاً، خودتو جمع کن.
‫تو یه مرداکی.
‫حقیقت بی‌ربطه.