‫«ترجمه از میثم موسویان»
‫[آنچه گذشت]
‫به افتخار خانواده مرداک
‫وقتی من بمیرم اسم مرداک چه معنایی داره؟
‫داروهای آقای الک رو پیدا نکردی؟
‫متأسفم، خانم مگی.
‫واقعاً قیمتی هست که بتونیم روی چیزی ‫که آقای آلوارز از دست داده بذاریم؟
‫بابام یه ضرب‌المثل قدیمی رو می‌گفت:
‫«چون نمی‌خوای یه بدهی رو پرداخت کنی ‫به این معنی نیست که بدهکار نیستی.»
‫- شروع! ‫- رفیق، چطور انقدر سریع می‌نوشی؟
‫باید ما رو برگردونی.
‫- پال، آروم بگیر! ‫- بهت گفتم، رفیق!
‫هی، وای!
‫- اوه، خدای من. ‫- چی شده؟
‫- پیداش کردن؟ ‫- کی رو پیدا کردن؟
‫یکی هنوز پیدا نشده.
‫[گرچه این برنامه از رویدادهای واقعی الهام گرفته ‫است، برخی بخش‌ها صرفاً برای مقاصد نمایشی...
‫به‌صورت داستانی بازسازی شده‌اند و بازتاب‌دهنده ‫هیچ شخص یا نهاد واقعی‌ای نمی‌باشند.]
‫وای خدا. آروم‌تر برو!
‫الک مرداک!
‫[دانشگاه کارولینای جنوبی]
‫فکر می‌کنی چقدر سریع بتونم هورس‌شو رو دور بزنم؟ ‫[مارس ۱۹۸۹]
‫یوهو!
‫عجب.
‫اینا چند تا از پسرای شرمنن.
‫لعنتی.
‫بهتره گازشو بگیری. بهتره گازشو بگیری!
‫الک...
‫الک!
‫- آروم‌تر برو! ‫- بی‌خیال، سخت نگیر.
‫الک!
‫- الک! تمومش کن! ‫- نگه دار.
‫بزن کنار!
‫حالتون خوبه؟
‫پسر، صدامو می‌شنوی؟
‫یه جور مهمونی جنگ داخلی بوده، تمام.
‫دریافت شد.
‫ما حسابی به فنا رفتیم.
‫می‌ریم زندان، الک؟
‫نگران نباشین.
‫درست می‌شه.
‫همه‌چیز درست می‌شه.
‫والدینم منو می‌کشن، الک.
‫الک مرداک.
‫بیا، پسر.
‫تو نه، استون‌وال.
‫اونا چی؟
‫فقط سفارش تو رو کردن.
‫مگر اینکه بخوای برای ‫همبستگی با هم‌وطنات اینجا بمونی.
‫الک! هی!
‫ما چی؟ این چه وضعشه؟
‫اون برنمی‌گرده.
‫الک!
‫عجب. می‌شه از من سوال چرت ‫نپرسین و برین دوستمو پیدا کنین؟ ‫[بووفرت، کارولینای جنوبی]
‫پلیسا دارن دنبال دوستت می‌گردن، ‫باشه، ولی من باید اینو ازت بپرسم...
‫- اینا رو از من باز کنین! ‫- هی!
‫پاوپاو به حرف این خانم گوش کن، باشه؟
‫فشار خونش ۱۷ روی ۱۱ هست. ‫باید سعی کنی آروم باشی.
‫خبری از مالوری هست؟
‫هنوز پیداش نکردن. ‫به دافی زنگ زدی؟
‫براش پیغام گذاشتم.
‫دوستت از اداره منابع طبیعی که ‫توی مهمونی بود چی؟
‫کارمند ساده‌ست. کمکی نمی‌کنه.
‫من، به رابطم تو شهرستان بووفرت زنگ زدم.
‫اینجا آشنای زیادی نمی‌بینم.
‫خیلی بهتر می‌شد
‫اگه چند تا از پسرای شهرستان ‫همپتون برای کمک می‌اومدن.
‫خب، نیومدن.
‫و نمی‌تونیم روی حسن نیت اینجا حساب کنیم.
‫گوش کن، باید این بچه‌ها رو ‫وادار کنی دهنشونو
‫درباره کل این ماجرا ببندن، ‫والدینشونم همین‌طور.
‫دارم سعی می‌کنم، ولی اونا پخش شدن.
‫خب، بهتره جمعشون کنی، ‫وگرنه یکی می‌ره زندان،
‫و یکی باید بدهی رو پرداخت کنه.
‫اون.
‫سلام.
‫سلام، خانم‌ها. مایلی.
‫خانم، می‌خوام حال پسرمو بپرسم.
‫حالش چطوره؟
‫فکش شکسته، چندتا شکستگی داره. ‫خیلی درد داره.
‫آره.
‫مایلی، حالت چطوره، عزیزم.
‫نگران مالوریم.
‫آره. همه‌مون نگران هستیم، عزیزم. ‫همه‌مون نگران هستیم.
‫ولی به من گوش کن. بیا اینجا.
‫بیا. بیا. گوش کن.
‫این می‌تونه کلی دردسر ‫برای همه‌تون درست کنه.
‫- آقا... ‫- اینو نمی‌خوایم، مگه نه؟
‫- آقا، خواهش می‌کنم ‫- اگه کسی ازت سؤالی پرسید،
‫فقط ساکت بمون، باشه؟
‫بذار من و آقای رندالف حلش کنیم، فهمیدی؟
‫خوبه. برید. خیلی خب.
‫مارتی، همین حالا کانر رو دیدم.
‫شماها چقدر دورین؟
‫- می‌گه ۱۵ دقیقه دیگه می‌رسیم. ‫- حالش چطوره؟ حالش خوبه؟
‫هی، کریستین. حالش خوب می‌شه، باشه؟
‫فکش خیلی بدجور شکسته، ولی...
‫با کیت یا بورلی حرف زدین؟
‫دارم سعی می‌کنم حال آنتونی رو بفهمم.
‫اونا رفتن سمت محل تصادف.
‫آنتونی نمی‌ره تا مالوری رو پیدا کنن.
‫باشه، ببین، این... ‫همه‌چیز درست می‌شه.
‫فقط باید تو این ماجرا کنار هم باشیم، باشه؟
‫دارم... دارم... دارم کنترلش می‌کنم.
‫خداحافظ.
‫نگرانم که نوه‌تون آسیب مغزی داشته باشه.
‫لطفاً سعی کنین آرومش کنین ‫وگرنه باید محدودش کنیم.
‫من رانندگی نمی‌کردم، رفیق.
‫این چه اهمیتی داره؟ ‫این کمکی به پیدا کردنش نمی‌کنه.
‫قضیه چیه؟
‫دارن اظهاریه‌م رو می‌گیرن.
‫آقای رندالف، آستین پریچر.
‫من پسر دانی‌ هستم.
‫ما این کارو نمی‌کنیم.
‫متأسفم، آقای رندالف. ‫دارم با پال حرف می‌زنم.
‫پسر، من وکیلشم، ‫یعنی تو داری با من حرف می‌زنی.
‫و بهت می‌گم، اون اظهاریه‌ای نداره.
‫باشه، خب، هرچه سریع‌تر باشه بهتره، رفیق.
‫ممنون.
‫اون جان ماروین بود. ‫داره می‌ره سمت محل تصادف.
‫اداره منابع طبیعی؟ شاید این کمک کنه.
‫نمی‌دونم. اون پسر دانی پریچره.
‫داره سعی می‌کنه از بچه‌ها اظهاریه بگیره.
‫عجب جدی؟
‫شب بخیر.
‫این دخترو ببین.
‫هر وقت تونستی یه نمونه بده.
‫نمونه منو می‌خوای؟
‫خفه خون بگیر!
‫خیلی خب! پال تری، خواهش می‌کنم.
‫اوضاع خوب نیست. پسره از ‫کوتر براون بیشتر الکل خورده.
‫بابا، فقط... فقط...
‫مورگان، خوبی دختر؟
‫اوه.
‫این خیلی بد به نظر می‌رسه.
‫شما پدرشین؟
‫نه، من وکیلشم. مراقبشم.
‫پس اجازه ورود ندارین.
‫اشکالی نداره. من مشاور حقوقی ‫حوزه چهاردهم قضایی هستم.
‫- من مسئول این بچه‌هام. ‫- آقا...
‫مطمئنم چند تا بخیه می‌خواد.
‫- آقا... ‫- فقط یه لحظه. مورگان، عزیزم...
‫- نه، اون خواسته ملاقاتی نداشته باشه. ‫- مورگان، عزیزم، فقط...
‫- صبر کن. اگه یه لحظه صبر کنی... ‫- نه.
‫- مورگان، فقط بهش بگو با منی. ‫- باشه.
‫آقا، باید برین. دوباره نمی‌گم.
‫می‌شه بیاین ببریدش بیرون؟
‫- آقا، کافیه. ‫- وقت رفتنه، آقا.
‫- اشکالی نداره. بعداً میام سراغت. ‫- آقا، لطفاً برین.
‫مراقبش باشید.
‫ممنون.
‫لعنتی.
‫زنمه.
‫باید اینو جواب بدم.
‫[تماس از دست رفته از مگی]
‫من و مایلی، ما...
‫زیر یه پتو بودیم، ‫برای همین نمی‌تونستم ببینم.
‫زیر پتو بودی چون ترسیده بودی؟
‫من صدای مایلی رو شنیدم.
‫اون...
‫داشت اسم کانر رو داد می‌زد،
‫که...
‫این باعث شد فکر کنم که...
‫شاید اون داشته رانندگی می‌کرده.
‫پس کانر شاید داشته رانندگی می‌کرده ‫وقتی قایق به پل خورد؟
‫اونا هی با هم بحث می‌کردن و...
‫و بعد پال داشت داد می‌زد که این قایق اونه.
‫رودخونه کوفتی اونه.
‫هی، آستین. رفیق، صبر کن.
‫بهت چی گفت؟
‫من دارم طبق دستورالعمل ‫اقدام می‌کنم، آقای الک.
‫- می‌دونم، ولی گفت کی داشت رانندگی می‌کرد؟ ‫- دارم سعی می‌کنم اینو بفهمم.
‫می‌فهمم، ولی...
‫به عنوان یه وکیل، یه دادستان، ‫میگم این دستورالعمل نیست، رفیق.
‫از نظر قانونی نمی‌تونی توی این موقعیت ‫از این بچه‌ها این سؤالا رو بپرسی،
‫بدون حضور والدینشون یا وکیلاشون.
‫اون اظهاریه‌ها...
‫ارزششون از آشغال کمتره.
‫تو تازه‌واردی توی این کار، درسته؟
‫چند وقته این کارو می‌کنی؟
‫- حدود شش ماه. ‫- شش ماه.
‫ببین، درک می‌کنم. باور کن.
‫بچه‌ها آسیب دیدن. یکیشون گم شده.
‫این خودش به اندازه کافی ‫زحمت داره، درست میگم؟
‫من فقط دارم سعی ‫می‌کنم مراقبت باشم.
‫همه‌تون توی قایق نوشیدنی می‌خوردین، درسته؟
‫دخترا هم همین‌طور؟
‫نترسین. پیش میاد.
‫همه‌مون وقتی سن شماها بودیم ‫اشتباهاتی داشتیم.
‫مگه نه، مارتی؟
‫آره.
‫پال گفت...
‫پال گفت هوا مه‌آلود بود.
‫درسته؟
‫مایلی؟
‫بله، آقا.
‫آفرین، خوبه.
‫مایلی، چی دیدی، عزیزم؟
‫فقط می‌خوام مالوری رو پیدا کنن.
‫خب...
‫هوا مه‌آلود بود.
‫نمی‌شد چیزی دید.
‫همه نوشیدنی می‌خوردن.
‫کی داشت قایق رو می‌روند ‫وقتی تصادف کردین؟
‫ولی قبل از اینکه چیزی بگین،
‫باید بدون هیچ شکی بهش مطمئن باشین.
‫چون چیزی که می‌گین ‫ممکنه یکی از شماها رو بفرسته زندان.
‫واقعاً همچین احتمالی هست؟
‫بیست...
‫سی سال برای هرکی که پشت فرمون بود ‫وقتی رفتن توی آب.
‫بستگی داره.
‫به چی؟
‫وضعیت اون دختر، اگه پیداش کنن.
‫هنوز می‌تونن پیداش کنن؟
‫فقط چند ساعت گذشته.
‫آره.
‫و هنوز ممکنه پیداش کنن.
‫ولی همه این چیزای دیگه، ‫همه این دردسرای دیگه؟
‫الکل خوردن زیر سن قانونی،
‫اینکه کی پشت فرمون بود وقتی تصادف شد.
‫می‌تونیم همه‌چیزو درست کنیم،
‫ولی فقط اگه همه‌مون ‫یه حرفو بزنیم.
‫پلیسا دارن سعی می‌کنن باهامون حرف بزنن. ‫نمی‌دونم چی بگم.
‫پس باید یه چیزی سر هم کنیم؟
‫لازم نیست چیزی بگی.
‫هر کدوم از اون آدمای منابع طبیعی، ‫یا اون پسرای شهرستان بووفرت،
‫اگه سؤالی پرسیدن، هیچی نگید.
‫ساکت بمونید.
‫فکر می‌کنم باید به الک ‫و آقای رندالف گوش کنیم.
‫اونا بلدن اینجور چیزا رو ‫مدیریت کنن، می‌دونین چی می‌گم؟
‫به این فکر کنین.
‫هر کدوم از بچه‌هامون ‫هنوز عمری نکردن.
‫نمی‌خوایم یه موقعیت بد رو ‫بدتر کنیم، مگه نه؟
‫می‌خوایم؟
‫پس شما روی سالم برگردوندن ‫مالوری تمرکز کنین.
‫و بقیه‌ ماجرا رو بسپارین ‫به ما که درستش کنیم.
‫- مورگان چی؟ ‫- با بیل و دایان حرف می‌زنم.
‫آنتونی چی؟
‫چرا انقدر طول کشید؟
‫خواهش می‌کنم. یه بار دیگه می‌تونم برم.
‫- قول می‌دم. حالم خوبه! ‫- آروم باش!
‫مالوری!
‫آروم باش، پسر.
‫مال!
‫- سلام. ‫- اوه، خدای من.
‫سلام، گوگو.
‫- اوه. ‫- سلام، مامان.
‫سلام.
‫خوبه.
‫بیا.
‫خیلی خب.
‫- خبری از مالوری نشد؟ ‫- نه.
‫دارم برمی‌گردم به جستجو.
‫کل شب اونجا بودی. ‫بیا تو یکم نفس بگیر.
‫حالم خوبه.
‫مراقب پاوپاو باشید.
‫اوه...
‫گوشیمو گم کردم.
‫خب، برات یه نو می‌خرم.
‫ممنون، گوگو.
‫خوبه.
‫بالاخره خوابش برد.
‫خدا رو شکر.
‫گلوریا پیشش می‌مونه. ‫من می‌رم اونجا.
‫نمی‌دونم چه کمکی می‌تونم بکنم، ‫ولی حس می‌کنم باید یه کاری کنم.
‫منم میام. خوبه که یه ‫نگاهی به همه‌چیز بندازیم.
‫این چقدر برامون بده؟
‫اون قایق ماست.
‫اونا قبلش توی مهمونی ما بودن.
‫برای پاوپاو،
‫مالکیت الکل توسط فرد زیر سن قانونی.
‫اگه اون داشته قایق رو می‌رونده ‫وقتی به پل خوردن،
‫قایق‌رانی تحت تأثیر الکل، ‫باعث آسیب بدنی.
‫شاید بدتر.
‫ممکنه بره زندان.
‫می‌تونه.
‫سعی کن نگران نباشی. ‫داریم هر کاری می‌تونیم می‌کنیم.
‫باید پیداش کنن.
‫خب، همیشه احتمالش هست.
‫تا وقتی که نباشه.
‫- ببخشید، سرکار؟ ‫- خانم؟
‫ما والدین مالوری هستیم.
‫خواهش می‌کنم، فقط می‌خوایم قایق رو ببینیم.
‫می‌فهمم، خانم. به ما دستور اکید دادن.
‫فقط افراد مجاز می‌تونن به قایق برن.
‫متأسفم، خانم بیچ.
‫[جستجو: روز اول]
‫معاون شیلدز، می‌شه بری اونجا
‫پیش مامان و بابام تا...
‫- باشه، هواتو دارم. ‫- ممنون.
‫مشکلی نیست.
‫جزر و مد چند ساعت پیش تموم شد ‫که یه چیزایی رو پیچیده می‌کنه.
‫ولی مه بلند شده، ‫که خیلی کمک می‌کنه.
‫ولی زمان خیلی مهمه.
‫شماها پسرای بووفرت با همپتون ‫و اداره منابع طبیعی خوب کنار میاین؟
‫تا حالا که خوب بوده. ‫با من بیاین.
‫بیا، مگی، بریم یه نگاهی ‫به اون قایق بندازیم.
‫گشتینش؟
‫متخصصین صحنه جرم باید به زودی برسن.
‫بهتره وقتی اومدن حکم داشته باشن.
‫از وقتی که قایق ساعت ۲ صبح
‫به این پل خورده گم شده.
‫- مالوری بیچ؟ ‫- بله، خانم.
‫اونا الکل مصرف کرده بودن؟
‫ببخشید، شما کی هستین؟
‫مندی متنی، خبرنگار ‫اخبار فوری در آیلند پکت.
‫- وقتی بتونیم اطلاعات بیشتری می‌دیم، خانم. ‫- در مورد...
‫الان باید این منطقه برای ‫ماشین‌های اضطراری خالی باشه.
‫- اون مادرشه؟ ‫- برید عقب.
‫- می‌تونم فقط یه لحظه باهاش حرف بزنم؟ ‫- بیاین بریم.
‫- فقط یه لحظه. ‫- ببخشید، نمی‌تونم. ممنون.
‫خیلی ممنون.
‫[سلام.]
‫[چکار می‌کنید؟]
‫زود باش.
‫[باستر: حالت خوبه؟]
‫[آره رفیق.]
‫[مثل تیمی شدی؟]
‫لعنتی.
‫اه...
‫چی؟
‫آروم‌تر برو!
‫نگه دار!
‫آره!
‫داری منو می‌ترسونی، پال!
‫آره!
‫[جستجو: روز دوم]
‫باشه، ممنون. خداحافظ. ‫[در حادثه قایق بووفرت ۱ نوجوان گمشده و ۵ نفر مصدوم شدند]
‫اداره منابع طبیعی می‌گه بیانه‌ای ندارن، جز ‫«هنوز در حال جستجو هستیم.»
‫گفت چرا توی صحنه تست الکل‌سنجی نکردن؟
‫نه. یا چرا بیانیه مطبوعاتی ‫یا اسامی مسافرا نیست؟
‫که عجیبه.
‫واقعاً سازنده‌ست.
‫کاش منابع همپتون رو داشتم.
‫می‌تونی تصور کنی اون خانواده بیچاره ‫چی می‌کشن؟
‫می‌دونم.
‫[یه نفر از مرداک‌ها بپرسه!]
‫«مورداو»ها کی‌ هستن؟
‫«مور-داک»ها.
‫«مور-داک»؟ چطور از اون ‫«مور-داک» درمیاد؟
‫توی کانزاس اینجوری حرف نمی‌زنن؟
‫نه. یا هیچ جای دیگه.
‫خب،‌ هر جوری که بگی،
‫تو قسمت نظرات کلی حرف و ‫حدیث ناشناس درباره‌شون هست.
‫یه خانواده حقوقی بزرگ ‫توی شهرستان همپتون هستن.
‫تازگی از فرماندار جایزه گرفتن.
‫همین آخر هفته.
‫جری پوششش داد.
‫عجب.
‫این یارو توی جستجو بود.
‫واقعاً؟ الک مرداک؟
‫[الک مرداک وکیل همپتون]
‫می‌بینمش... بروس، دارم نگاهش می‌کنم.
‫بروس، بروس، گوش کن، باشه؟
‫خانواده آلوارز دارن می‌رسن، ‫پس اون کارو تموم‌شده بدون.
‫عروس دریایی رو راه انداختم،
‫تنها چیزی که ازت می‌خوام اینه که ‫یه وام برای کارت‌های اعتباری بهم بدی.
‫بقیه‌شو درست می‌کنیم.
‫نه، مستقیم بهت خبر می‌دم، رفیق. ‫قدردانت هستم. خداحافظ.
‫خیلی خب، اونا رو بفرست داخل.
‫خیلی از موکلاتون این تسویه‌های ‫ساختاریافته رو انجام می‌دن؟
‫تقریباً همه‌شون.
‫این بهترین راهه برای...
‫برای محافظت از پولتون، کمک به رشدش.
‫این کار فقط از هدر دادن وقتتون
‫با یه عالمه کاغذبازی و یه عالمه ‫چرت و پرت قانونی جلوگیری می‌کنه.
‫در واقع، من خودم از اینا برای ‫سرمایه‌گذاری استفاده می‌کنم.
‫خیلی از وکیلای اینجا همین کارو می‌کنن.
‫تو هر روز صبح اون آیه ‫کتاب مقدس رو می‌فرستی.
‫من اونا رو انتخاب می‌کنم که برای دوستام ‫پیامک کنم. امیدوارم اشکالی نداشته باشه.
‫اوه، نه، نه، نه، نه، نه. ‫ولی امروز چی بود؟
‫«ولی اگر در نور راه برویم، ‫همان‌طور که او نور است،
‫در آن صورت با همدیگر رفاقت داریم.
‫و خون عیسی، تمامی گناهان ما ‫را پاک می‌کند.»
‫یوحنا ۱، آیه ۷.
‫ببینید، امیدوارم شماها بدونین...
‫من اینو پیشنهاد نمی‌دادم ‫اگه فکر نمی‌کردم کمک می‌کنه.
‫از روی رفاقته، ساده و صاف.
‫نظرتون چیه؟
‫پایین صفحه.
‫اونجا توی صفحه سومه، دقیقاً پایین.
‫من بقیه‌شو درست می‌کنم.
‫می‌دونم، گوگو، ولی ‫نمی‌دونم دارم چه‌کار می‌کنم.
‫- حس می‌کنم دارم دیوونه می‌شم. ‫- می‌خواد ماشینتو ببره برای جستجو.
‫- نه. ‫- فکر می‌کنم باید استراحت کنه.
‫فقط همین کارو کردم.
‫اون آب رو بهتر از یه مشت ‫پلیس احمق می‌شناسم.
‫هی، هی، من درک می‌کنم.
‫هنوز دو روز کامل هم نشده ‫از وقتی توی یه تصادف جدی بودی.
‫نزدیک بود انگشتای مورگان قطع بشه،
‫و اون اونجاست، بقیه هم اونجان.
‫اینکه تو بری اونجا هیچ فایده‌ای نداره
‫جز اینکه توجه بیشتری رو به خودت جلب کنی.
‫اونا رو بده.
‫- به اجازه تو نیازی ندارم. ‫- واقعا؟
‫چرا باید ماشین مامانتو بگیری؟
‫اشکالی نداره، من می‌برمش اونجا.
‫شماها فکر می‌کنین داریم بحث می‌کنیم.
‫خب، نباید باشه؟
‫یواشکی نری بیرون.
‫- نمی‌رم! ‫- نرو!
‫می‌رم سراغش.
‫اینجوری نگاهم نکن.
‫حالت خوبه؟
‫- هوم؟ ‫- خوبم.
‫ظاهرت خوب به نظر نمیاد.
‫چون عرق کردی.
‫هوا گرمه.
‫هوم.
‫روز چهارم جستجو
‫برای مالوری بیچ ۱۹ ساله در ‫شهرستان بووفرت شروع شده
‫در حالی که غواص‌ها، هلیکوپترها و ‫قایق‌های گشتی شبانه‌روز کار می‌کنن.
‫سخنگوی اداره منابع طبیعی
‫می‌گه اونا امیدشونو از دست ندادن ‫و به گشتن توی منطقه
‫اطراف آرچرز کریک ادامه میدن.
‫جایی که بیچ و پنج تا از دوستاش...
‫اسم‌ها هنوز اعلام نشدن، ‫ولی ما ۹۹ درصد مطمئنیم
‫اینا بقیه مسافرها هستن،
‫از جمله پال مرداک.
‫همه اینا رو از شبکه‌های اجتماعی گرفتی؟
‫فیسبوک، اسنپ‌چت.
‫بعضیا خصوصی بودن،
‫ولی می‌تونی نقطه‌ها ‫رو به هم وصل کنی.
‫ما به همه‌شون برای صحبت کردن ‫به صورت اینترنتی پیام دادیم.
‫به‌خصوص مورگان.
‫عالیه. وضعیت جستجو چطوره؟
‫رسمی نیست، ولی منبعی ‫از اداره منابع طبیعی می‌گه
‫الان عملاً یه عملیات جستجو و بازیابی شده.
‫از همون منبعه، تنها چیزیه که بهم داد،
‫گزارش شب تصادف، که ‫تا حد مرگ سانسور شده.
‫فرضیه در اینجا چیه؟ سرپوش گذاشتن؟
‫شاید. یه کم درباره خانواده پال تحقیق کردم.
‫پدربزرگش وکیل دادگستری بود.
‫باستر مرداک، آره.
‫در سال ۱۹۵۶ به جرم توطئه ‫قاچاق الکل متهم شد،
‫و تنها کسی بود که محکوم نشد.
‫و بعد بابای پال، الک حواشی ‫زیادی داره.
‫یه پرینت دیگه. از حقوقم کم کن.
‫چرا یه وکیل بیشتر از هشت تا ‫شرکت با مسئولیت محدود داره؟
‫اسم یکی‌شون کارولینا جلی‌بالز هست.
‫چیه؟
‫اینجور چیزا معمولاً به کار تو نمی‌خوره.
‫ببینید، می‌فهمم.
‫تو یه دختر جوونی، اونم یه دختر جوونه.
‫نمی‌دونم قاچاق الکل و شرکت‌های ‫محدود چه ربطی به تصادف قایق داره،
‫ولی اگه مرداک‌ها توی ‫کار باشن، این برای همپتونه.
‫اونا روزنامه خودشونو دارن.
‫ما مراسم اهدای جایزه اونجا ‫رو شنبه پوشش دادیم.
‫چون فرماندار اونجا بود.
‫و تصادف اینجا اتفاق افتاده.
‫ضمناً، همپتون گاردین انگار
‫یه نفره که یه نسخه چاپی هفتگی منتشر می‌کنه.
‫نمی‌شه داستان رو بر اساس ‫فیسبوک و شرکت‌های محدود نوشت.
‫مخصوصاً داستانایی که
‫یکی از قدرتمندترین خانواده‌های حقوقی ‫کل ایالت رو عصبانی می‌کنه.
‫مثل اینه که روی صفحه اول بنویسی
‫«تا جایی که دوست داری ازمون شکایت کن».
‫یه دختر گم شده.
‫این موضوع مهمیه.
‫البته که هست.
‫ولی نیاز به منابع واقعی داری.
‫می‌خواستی ببینمت، بابا؟
‫اینجا چی داریم؟
‫«دافی استون، وکیل حوزه چهاردهم،
‫از این لحظه خود را از تحقیقات ‫تصادف قایق کنار می‌کشد...»
‫کنار می‌کشه؟
‫چرا این کارو می‌کنه؟ ‫قرار بود تو این ماجرا کمکمون کنه.
‫روابط شخصی.
‫معلومه که بخاطر روابط شخصیه. ‫تو بهش اون شغلو دادی.
‫- دافی مثل خانواده خودمونه. ‫- «مثل خانواده» خانواده حساب نمی‌شه.
‫لعنتی.
‫خیلی خب.
‫باشه، حداقل انگار همه دهنشونو بستن.
‫فعلاً.
‫هر چی این ماجرا بیشتر طول بکشه، ‫آدمای بیشتری شروع می‌کنن به ور زدن.
‫باشه، پس دیگه چه‌کار باید بکنیم ‫تا این درست شه؟
‫ما؟
‫نمی‌تونم یه دختر گم‌شده رو ‫زنده برگردونم، پسرم.
‫بابا، تو قبلاً...
‫همیشه منو از هر جور ‫دردسری نجات می‌دادی.
‫یادم نمیاد انقدر پیچیده بوده باشه، ولی...
‫برای تو نبود.
‫لعنتی.
‫حداقل هر کاری که می‌کردی،
‫همیشه عقلت می‌رسید که ‫نذاری یه دختر جوون خوشگل
‫گم بشه.
‫اون کوچیکه.
‫جزر و مد میاد و می‌ره، نزدیک اقیانوسه.
‫فکر می‌کنی هنوز بتونن پیداش کنن؟
‫زنده؟
‫کلا؟
‫اگه پیداش نکنن، تشکیل پرونده ‫کیفری خیلی سخت‌تر می‌شه.
‫[با من تماس بگیر. دیگه قرار ‫نیست با هم حرف بزنیم؟]
‫- گوگو! گوگو. گوگو. ‫- چی می‌خوای، عزیزم؟
‫باید ماشینتو قرض بگیرم.
‫- نه، آقا. ‫- چرا؟
‫بابات نمی‌خواد برای جستجو بری اونجا.
‫نه، نمی‌رم اونجا. نمی‌رم اونجا.
‫خواهش می‌کنم. قول می‌دم.
‫خواهش،‌ خواهش،‌ خواهش،‌ خواهش.
‫برو!
‫بذار ببینمش.
‫مطمئنم الان یه جای زخم خفن داری.
‫هنوز درد می‌کنه.
‫خب، همه‌تون دیگه هیچ‌وقت ‫نمی‌خواین باهام حرف بزنین؟
‫الان داریم حرف می‌زنیم.
‫می‌خوام برم اونجا و به جستجو کمک کنم.
‫واقعاً اینو می‌خوام. سعی کردم. نمی‌ذارن.
‫پس حالا به حرف بقیه گوش ‫می‌کنی که بهت می‌گن چه‌کار کنی.
‫چی؟ چی؟ نه، مور...
‫چی؟ مورگان. حرفتو بگو.
‫تو اونجا بودی. اینو می‌دونی.
‫همه التماس می‌کردن که آروم‌تر بری، ‫به معنای واقعی کلمه التماست می‌کردن،
‫ولی تو به جاش تندترش کردی...
‫صبر کن، صبر کن، صبر کن. داری می‌گی ‫وقتی تصادف کردیم من راننده قایق بودم؟
‫نمی‌دونم دست کی روی فرمون بود.
‫می‌گم تقصیر تو بود که ‫اصلاً تو اون موقعیت بودیم.
‫چی داری می‌گی؟ همه ‫می‌خواستن برن مهمونی.
‫- همه‌مون داشتیم الکل می‌خوردیم. ‫- ما الکل می‌خوردیم، ولی تو حالت عوض شد.
‫خدای من. کانر هم همین‌طور بود. ‫این یه حادثه بود.
‫سلام، مورگان.
‫همه‌مون فقط باید ساکت بمونیم ‫همون‌طور که بابام گفت.
‫- همه‌چیز درست می‌شه. ‫- درست می‌شه؟
‫خدای من، چطور چیزی از این درست می‌شه؟
‫اونا الان اونجان فقط ‫امیدوارن جسدشو پیدا کنن...
‫ولی منظورم این نبود،‌ خودت می‌دونی!
‫می‌شه بس کنی؟
‫برای همینه که نمی‌خوام باهات حرف بزنم.
‫پس باید همین‌جوری وایسم ‫و هر چی می‌گی قبول کنم؟
‫- باید... ‫- باید حرفای منو قبول کنی؟
‫تو ازم پرسیدی چرا هیچ‌کس ‫باهات حرف نمی‌زنه.
‫- من واقعیت رو بهت گفتم، گفتم چرا اینطوره. ‫- باشه، خب، پس گور بابای همه.
‫- خدای من. ‫- و اگه قراره...
‫نه، اگه قراره اینجوری باشی، ‫گور بابای تو هم.
‫نه، ولم کن. این بار دیگه کلا راحتم بذار.
‫ولم کن.
‫نه، مورگان، صبر کن.
‫[مورگان داتی: سلام، مورگان هستم، هنوز ‫برای صحبت در مورد تصادف قایق تمایل داری؟]
‫اداره منابع طبیعی یا ‫شهرستان بووفرت اینو دیده؟
‫نمی‌دونم.
‫از طرف من ندیده.
‫این از قبل از آتیش بوده.
‫آره، ولی...
‫اون بعدش قایق رو روند ‫و خیلی حالش بدتر شد.
‫اون می‌تونه خیلی مهربون باشه و...
‫واقعاً بامزه باشه، ولی...
‫می‌دونی، وقتی الکل می‌خوره، اون...
‫می‌تونه خیلی بدرفتار باشه. ‫مخصوصاً با مورگان.
‫تو گفتی کانر یه کم هم رانندگی کرد.
‫آره.
‫ولی پال بود که همه‌چیزو بدتر کرد.
‫حاضری اینو با من به اشتراک بذاری؟
‫از این کار نمی‌ترسی؟
‫مرداک‌ها بهت گفتن با من حرف نزنی؟
‫اون الان اینجاست. این مهمه.
‫البته.
‫من اصلاً از اسمت استفاده نمی‌کنم.
‫نمی‌خوام باعث بشم ‫درد یا استرس بیشتری بکشی.
‫اونم با مسائلی که الان ‫باهاشون سر و کار داری.
‫معلومه که من مالوری رو نمی‌شناختم، ‫ولی به نظر دختر خیلی فوق‌العاده‌ای میاد.
‫آره.
‫و ما تا وقتی حقشو ادا نکنیم ‫آروم نمی‌گیریم.
‫خب...
‫اونا هیچ‌وقت پیداش نمی‌کنن، مگه نه؟
‫چون...
‫الان شش روز گذشته.
‫ام...
‫اون خیلی ترسیده بود.
‫نمی‌دونم.
‫کاش می‌دونستم.
‫فکر می‌کنم فعلا کافیه.
‫ببخشید، البته.
‫ممنون از هردوتون.
‫مواظب باش.
‫اینا آدمای خیلی خیلی قدرتمندی‌ هستن.
‫لعنتی.
‫[جستجو: روز هشتم]
‫لعنتی.
‫سلام.
‫چی شده؟
‫نمی‌دونم. تو بهم بگو، مگز. ‫چی شده؟
‫توی اخبار دیدم که داوطلب می‌خوان
‫برای جستجو.
‫اوه، آره.
‫می‌دونی، درباره یه پسر خوندم
‫که پنج هفته تو کوه‌ها گیر کرده بود
‫قبل از اینکه نجاتش بدن.
‫- الک... ‫- اینجا کوه نیست، خب؟
‫توی شب این‌جوری نمی‌ری توی آب.
‫احتمالاً وقتی به آب خورد مرده بود.
‫خب، پس باید کل این مدت ‫اونجا دنبالش می‌گشتیم.
‫می‌تونستیم یه کاری کنیم ‫به جای اینکه اینجا بشینیم،
‫گیر بیفتیم و منتظر بمونیم.
‫واقعا؟ تو قراره چه‌کار کنی، مگی؟
‫می‌خوای با قایق خودت بری ‫و خلیج‌ها رو بگردی؟
‫این کاریه که می‌خوای بکنی؟ می‌خوای...
‫زنجیرهای سنگین رو توی آب بکشی؟
‫می‌تونم اینو تصور کنم.
‫مگز داره میاد که زنجیرای سنگین رو بکشه.
‫صبر کن، اول باید انگشتر الماسشو دربیاره.
‫تو منو کنترل نمی‌کنی.
‫- کاش یه غذای کوفتی برام درست می‌کردی. ‫- من نگران پسرمونم!
‫بیا، لباس بپوش.
‫این دیگه چیه؟
‫ما می‌ریم دنبالش بگردیم، همون‌طور ‫که باید کل این مدت این کارو می‌کردیم.
‫دیره. احتمالاً تا حالا ‫به اقیانوس کشیده شده.
‫ممکنه، ولی ما می‌ریم.
‫بابا گفت نرید.
‫چی...؟
‫بابات همیشه درست نمی‌گه.
‫وای خدا! نه!
‫بچه‌م...
‫خانم مرداک.
‫نه، خواهش می‌کنم.
‫پیداش کردیم.
‫جسدش ۵ کیلومتر اون‌طرف‌تر پیدا شد.
‫وای خدا.
‫چند تا داوطلب گزارش دادن.
‫من... خیلی متأسفم.
‫پال، گورتو از اینجا گم کن، باشه؟
‫لعنت بهت، پال! گفتم گورتو گم کن!
‫همین حالا!
‫پال، عزیزم.
‫پال!
‫نه! بس کن! بس کن، عزیزم! نه! بس کن.
‫باشه؟
‫عزیزم.
‫گلم.
‫وقتی اولین بار اون شب
‫از بیمارستان اومدین،
‫من فکر کردم...
‫وقتی دیدمش، گفتم،
‫«خدا رو شکر اون نیست.»
‫من آدم افتضاحیم.
‫نه، نیستی. بیا.
‫بیا اینجا.
‫یکی از بچه‌هات اونجاست، خب؟
‫باید اینو ناپدید کنی.
‫باید اینو درست کنی.
‫نباید بره زندان.
‫پسر من نباید بره زندان.
‫درستش می‌کنم، مگز، باشه؟ نمی‌ره.
‫باشه؟
‫چیه؟
‫حرفتو باور نمی‌کنم.
‫ای خدا، مگز. گفتم درستش می‌کنم.
‫می‌ره. نمی‌رم. یعنی... نمی‌ره.
‫نه.
‫خیلی خب، آقای مرداک.
‫چند تا؟
‫- نخوردم. ‫- چند تا قرص.
‫فکر کردی نمی‌فهمم؟
‫فقط دو تا.
‫فقط دو تا، آره؟
‫دو تا در روز. قسم می‌خورم، مگز.
‫و از کی؟
‫چند ماهه.
‫چی بگم، مگز.
‫حالا زانوم دوباره درد گرفته.
‫می‌دونی...
‫تو کارم غرق می‌شم، سرم شلوغه.
‫باید می‌رفتم دکتر، می‌دونم.
‫نرفتم، ولی، می‌دونی، من...
‫می‌دونم، عزیزم، می‌دونم. من...
‫اوه، عزیزم، باید بهت می‌گفتم. ‫باید می‌گفتم.
‫ولی تصمیم گرفتی نگی.
‫به جاش...
‫یه کیسه پلاستیکی پر از مواد مخدر
‫زیر تخت‌مون گذاشتی.
‫آره، جاساز خوبی بود، نه؟
‫معلومه که نبوده.
‫باهاشون چه‌کار کردی؟
‫ریختمشون توی توالت.
‫نه، نریختی.
‫مگز، باهاشون چه‌کار کردی؟
‫ای خدا.
‫دقیقاً مثل دفعه قبل شده.
‫آره.
‫وقتی به من بی‌وفا بودی.
‫خب، دیگه چی هست که من نمی‌دونم؟
‫مگز، ای خدا. ‫واقعاً قراره این بحثو بکنیم؟
‫- دوباره رفتی سراغش؟ ‫- حس بدی دارم.
‫واقعا می‌خوای این بحثو بکنی؟
‫می‌دونی چیه؟ اون ‫می‌تونه تورو داشته باشه.
‫نه، من سراغ اون نرفتم مگز؟ راضی شدی؟
‫نه! نه!
‫خب، اون می‌تونه وقتی اونجا ‫رو زمین نشستی مراقبت باشه
‫- به خودت گند می‌زنی و می‌لرزی... ‫- تو نمی‌دونی چیا رو پشت سر گذاشتم.
‫وقتی خماری.
‫تو نمی‌دونی با چی سر و کار دارم.
‫- تو همین الانشم با این درگیری. ‫- دارم سعی می‌کنم پول بیارم
‫تا بتونیم اینجوری که هستیم زندگی کنیم، ‫تا تو بتونی مهمونیای بزرگت رو برگزار کنی،
‫- تا بتونم برات جواهر بخرم... ‫- نه که بتونیم تورو برگردونیم به بازپروری.
‫لعنت بهش، مگز.
‫فکر می‌کنی من این وضع رو می‌خوام؟
‫اون مهمونی برای بابات بود.
‫فکر می‌کنی من می‌خوام جون بکنم؟ ‫این برای منه؟
‫نه! این برای تو بود!
‫فکر می‌کنی من ازت خواستم ‫برام دستبند بخری؟
‫آه آره، درسته. انقدر ازش متنفری،
‫که حتی درش نیاوردی، مگز.
‫من پرونده‌هامو دارم.
‫کسب‌وکارا رو راه انداختم.
‫تو یه پرونده داری، ‫آقای مرداک. طبقه بالا.
‫و حالا... حالا، درسته.
‫- حالا باید نذارم پسرم بره زندان! ‫- تو هیچ کاری نداری
‫- جز اینکه پسرت نره زندان! ‫- من کسیم که باید انجامش بده!
‫- تو نه! من، من، من! ‫- نذار بره زندان!
‫کجا داری می‌ری؟
‫- نه، نه، نه، کجا داری می‌ری؟ وایستا. ‫- کجان؟
‫وایستا. صبر کن.
‫صبر کن!
‫بهت نیاز دارم.
‫ای خدا.
‫اوه...
‫بعد از اینکه از این ماجرا رد ‫بشیم، دیگه هیچ‌وقت مصرف نمی‌کنی.
‫و اگه گیرت بیارم که باز چیزی مصرف کردی...
‫تو تکیه‌گاه منی، زن. خودت می‌دونی.
‫ما از این می‌گذریم.
‫به‌عنوان یه خانواده.
‫بیا.
‫خواهش می‌کنم منو ببخش.
‫سلام کله‌ پنبه‌ای.
‫بگیر. فکت چطوره؟
‫داروهای خوبی بهت دادن؟
‫می‌فهمم.
‫نمی‌تونی حرف بزنی.
‫من و بابات اون قدیما ‫با هم یه جایزه ایالتی بردیم.
‫اون توی زمین مثل بولدوزر بود. ‫مگه نه، رفیق؟
‫داشتم به کانر از روزهای اوجمون
‫تو زمین راگبی می‌گفتم.
‫اون خبر مالوری خیلی وحشتناک بود، مگه نه؟
‫فاجعه بود.
‫- آره. ‫- آره، اون دختر خوبی بود.
‫می‌دونی بابات روز بعد از ‫بردن اون قهرمانی دستگیر شد؟
‫چون دوست نامزد سابقشو حسابی کتک زده بود.
‫- الک... ‫- اوه، این داستانو نمی‌دونستی؟
‫سال سوم دبیرستان.
‫استیسی بیلی به خاطر یه ‫پسر دانشگاهی ولش کرد.
‫دل بابای بدبختتو شکست.
‫ولی بابات اون دانشجو رو پیدا کرد ‫و بدجوری کتکش زد،
‫جوری که طرف یه ترم نتونست بره سر کلاس.
‫- بیخیال. ‫- بسه دیگه. الک...
‫فک کی بیشتر شکست، مارتی؟ ‫اون حروم‌لقمه یا کانر؟
‫ها؟
‫برو تو، به مامانت بگو الان برمی‌گردم.
‫استراحت کن، کله‌پنبه‌ای.
‫داری چه‌کار می‌کنی، موسرخ؟
‫دارم بهت یادآوری می‌کنم...
‫که بابام و بابابزرگم چطور چند سال پیش
‫از اون دردسر نجاتت دادن.
‫و چطور حالا قراره ‫همین کارو برای کانر بکنیم.
‫منظورت چیه؟
‫خودت می‌دونی چی می‌گم، مارتی.
‫داری میگی کانر قراره تقصیر رو گردن بگیره؟
‫- نه. عمرا... ‫- منم از این خوشم نمیاد، رفیق.
‫ولی این ماجرا خیلی راحت‌تر پیش می‌ره
‫اگه کانر راننده بوده باشه.
‫گفتی همه باید دهنشونو ببندن،
‫شماها درستش می‌کنین ‫و همه‌چیز درست می‌شه.
‫می‌دونم. گفتم.
‫و این کاریه که دارم می‌کنم.
‫قضیه پاوپاو یکم برام پیچیده‌تره،
‫بخاطر تعارض منافع و توجه بیشتر.
‫ولی برای کانر مشکلی پیش نمیاد.
‫مگه مشکل تو حل نشد؟
‫ببین، ما خیلی خیلی وقته دوستیم.
‫آره، همین‌طوره.
‫و کاری که آقای رندالف ‫و آقای باستر برام کردن،
‫بدون اونا زندگی‌ای که الان دارم رو نداشتم.
‫- نه، نداشتی. ‫- هنوز بهشون بدهکارم.
‫ولی، الک، این پسرمونه.
‫به اونا بدهکاری؟
‫آره.
‫بذار یه چیزی ازت بپرسم، مارتی.
‫فکر می‌کنی کی ازشون خواست ‫ بهت کمک کنن؟
‫ها؟
‫چطوره یکم به این فکر کنی.
‫زدمش. پدرشو در آوردم.
‫بلو، زود باش برو.
‫چی تو سرته، رفیق؟
‫حالا برای کانر چه اتفاقی می‌افته؟
‫نگران این نباش، باشه؟
‫یا اون باید مقصر می‌شد یا تو، درسته؟
‫یا اون یا تو.
‫موفق شدم!
‫یه گنده‌شو شکار کردم.
‫چیه؟
‫[خانواده قدرتمند مرداک در حادثه تصادف قایق که ‫منجر به کشته شدن یک زن ۱۹ ساله شد دست داشتند]
‫«ترجمه از میثم موسویان»