‫گرچه این برنامه از رویدادهای واقعی الهام گرفته است، ‫برخی بخش‌ها صرفاً برای مقاصد نمایشی
‫به‌صورت داستانی بازسازی شده‌اند ‫و بازتاب‌دهنده هیچ شخص یا نهاد واقعی‌ای نمی‌باشند.
‫[7 ژوئن، 2021]
‫[10:06 شب]
‫[خانواده مرداک، دور هم تو جای موردعلاقه‌مون]
‫[همپتون، کارولینای جنوبی]
‫[‫آنگاه که در جدال برای بودنِ خویش، به خواسته‌ات می‌رسی.]
‫911 شهرستان همپتون.
‫من الک مرداک هستم ‫از جاده موزل 4147.
‫مشکلتون چیه؟
‫فوراً پلیس و آمبولانس بفرستید.
‫زنم و بچه‌م. ‫اونا بدجوری تیر خوردن.
‫- جاده موزل تو همپتونه؟ ‫- بله، آقا.
‫جاده موزل 4147!
‫پشت خط باشید، باشه؟
‫الان کمکم کنید. رو زمینن. ‫اوضاع خیلی بده.
‫واقعاً بده.
‫[22 فوریه، 2019]
‫هی.
‫این چیه؟
‫مال توئه؟
‫چقدر قشنگه!
‫وای! خیلی محشره!
‫اینجارو، یک، دو، سه، چهار، پنج، ‫و یه تیر به سر.
‫این دو برابر می‌شه. ‫هفت تا، دونه‌ای ده دلار.
‫140 دلار واسه من.
‫تازه این لامصب رو تنظیم کردم.
‫- واقعاً؟ ‫- آره.
‫خب، بده ببینم.
‫لعنتی، باورم نمی‌شه. عجیبه.
‫تقلب کردی، حروم‌لقمه!
‫فقط اگه مچتو بگیرن... تقلب حساب می‌شه.
‫باشه.
‫خب، آخری باید پیاده بره.
‫- لعنتی. ‫- بجنبید!
‫دوباره نه! باز نه!
‫بجنبید! ‫با یه تیر خلاصتون می‌کنما!
‫سه تا توالت پرتابل برای 200 نفر.
‫داری شوخی می‌کنی.
‫دیگه بهتره سطل بذارم.
‫می‌دونی چیه؟ بهتره راه بیفتی.
‫برای دفاعیات نهایی دیرت می‌شه.
‫ساعتو بلدم، خانم.
‫- تو نه. ‫- هی، ببین، ببین، صبر کن.
‫- بعداً زنگ می‌زنم. ‫- درباره باباست.
‫فرماندار مک‌مستر فردا عازم لوکانتری می‌شود
‫تا بالاترین جایزه غیرنظامی ‫کارولینای جنوبی،
‫لوح تقدیر پالمتو را
‫به وکیل سابق حوزه چهاردهم قضایی،
‫و رندالف مرداک سوم، ‫از اهالی همپتون اعطا کند.
‫خاندان مرداک ‫یک سلسله وکلای حقوقی در کارولینای جنوبی‌
‫با ریشه‌هایی که به دهه 1800 برمی‌گردد هستند.
‫رندالف مرداک بیست سال ‫وکیل حوزه چهاردهم بود.
‫و در حال حاضر
‫در شرکت حقوقی خانوادگی ‫با پسرانش، رندی و الک کار می‌کند.
‫از صد سال پیش...
‫ببین چه مرد خوش‌تیپی تو تلویزیونمه.
‫خوب به نظر می‌رسم.
‫یه روز تو اون جایزه رو می‌گیری.
‫بعد مراسم یه مهمونی توپ می‌دی؟
‫اول بذار این یکی مهمونی رو رد کنیم.
‫باشه.
‫از پال خبری داری؟
‫وانتش صبح که اومدم نبود.
‫فکر نکنم دیشب اومده باشه خونه.
‫خدا می‌دونه کجاست.
‫نه.
‫الان داری با درخت‌ها کله‌به‌کله می‌ری؟
‫دیشب یه کم از جاده زدم بیرون.
‫- نوشیدنی خورده بودی؟ ‫- آسمون آبیه؟
‫می‌دونی، این پسر تو 19 سالگی
‫بیشتر از کل عمرم ماشین خراب کرده.
‫اگه همین‌ جوری ادامه بدی،
‫یه جریمه دیگه بابت مصرف الکل می‌گیری.
‫می‌رم یه کم هیدروژن پراکسید ‫برای خراشت بیارم.
‫مرسی، گوگو.
‫یا خدا، رفیق.
‫- خدای من. ‫- هی، هی، هی.
‫هی.
‫خوشحالم که چیزیت نشده.
‫میگم هنوز می‌خوای ‫تفنگ جدید رو امتحان کنی؟
‫امروز صبح با بروس ‫و جان ماروین باهاش شلیک کردم.
‫فکر کردم قراره با هم تستش کنیم.
‫آره، حرف نداره. امتحانش کن.
‫همتون منو می‌شناسید. من آدم صادقی‌ام.
‫چیزی که دنبالشم، چیزی که می‌خوام،
‫راستشو بخواین،
‫پوله.
‫آره.
‫دقیقاً یک میلیون و صد هزار دلار.
‫پول خوبیه، نه؟
‫من که فکر می‌کنم خوبه.
‫ولی بذارید ازتون بپرسم...
‫واقعاً رو چیزی که آقای آلوارز از دست داده ‫می‌شه قیمتی گذاشت؟
‫دیگه هیچ ‌وقت نمی‌تونه ‫تو ساحل قدم بزنه.
‫دیگه حس شن زیر پاهاشو نمی‌فهمه.
‫دیگه هیچ‌وقت نمی‌تونه...
‫با دختر کوچولوش، رزا برقصه،
‫وقتی یه روز بالاخره عروس بشه.
‫همش دود شده رفته هوا.
‫برای همیشه تموم شده.
‫حالا وقتی من یا شما...
‫وقتی چراغ قرمز می‌بینیم، وایمیستیم.
‫یعنی، به هر حال این قانونشه.
‫ولی اون راننده که برای متهما کار می‌کرد، ‫خب، اون فقط...
‫یهو تصمیم گرفت که، ‫«به جهنم، این قوانین مال من نیست.»
‫چراغ قرمز رو رد کرد، و بوم!
‫ماشین آقای آلوارزو له شد ‫و حالا اینجاییم.
‫بابام...
‫یه ضرب‌المثل قدیمی داره.
‫می‌گه، «پسرم،
‫فقط چون نمی‌خوای قبض رو بدی
‫معنیش این نیست که بدهکار نیستی.»
‫آره.
‫خوش‌تیپ شدی، موسرخ.
‫- سلام! ‫- آره، خودت می‌دونی.
‫از جلوی راه کنار برو، رفیق.
‫بیا بگیر. مگه...
‫بجنب دیگه.
‫بفرما.
‫تو کشف مدارک کجاییم؟
‫همین حالا داریم شهادت‌ها رو برنامه‌ریزی می‌کنیم.
‫افسر پرونده کیه؟ الیس؟
‫کی اینجا آماده‌ست فردا صدف بشکنه؟
‫دستا بالا، بجنبید!
‫می‌دونی که مهمونی مگی رو از دست نمی‌دم.
‫ولی همشو به اسم اون تموم نکنید.
‫منم که چک می‌کشم.
‫کُند بودی. بیا بگیر.
‫خب، دفاعیات چطور بود، موسرخ؟
‫همشونو ردیف کردم و ضربه فنی شدن.
‫ولی دفاع قوی تموم کرد.
‫اگه من تو هیئت منصفه بودم،
‫حسابی به جریمه‌های ‫تحت‌تاثیر الکل موکلت فکر می‌کردم.
‫اون مال سال‌ها پیشه، رندی.
‫و همون‌جا تست میدانی دادن.
‫- چند تا بود؟ ‫- سه تا، نه؟
‫چهار تا.
‫تازه سه ماه قبل از تصادف ‫گواهینامشو پس گرفته بود.
‫نظرت درباره بقیه پرونده‌هام چیه؟
‫شاید بخوای تکلیفمو چک کنی.
‫فقط می‌گم با توجه به شرایط 400 هزار،
‫پیشنهاد پرداخت غرامت خوبیه.
‫حتی یه سوم چیزی که ‫ارزیابا گفتن نیست.
‫داریم از مردی حرف می‌زنیم ‫که تا ابد فلج شده، رندی.
‫تا جایی که یادمه تو مدیر ارشد نیستی.
‫سپردن همچین پرونده‌ای ‫به هیئت منصفه مثل تاس ریختنه.
‫مثل پرنده تو دسته.
‫به هر حال، هر چی بشه که بشه. ‫بریم بعدی.
‫هی، داداش کوچیکه.
‫یه لطفی بهم کن، رفیق.
‫دفعه بعد که خواستی ‫درباره پرونده‌هام نظر بدی،
‫خبرت نظر نده.
‫الک، خانم لایفریج اومده.
‫- خانه سالمندان... ‫- می‌دونم.
‫فقط نظرمو گفتم.
‫می‌دونستی داری چی ‌کار می‌کنی.
‫می‌تونم کمرشو تنگ‌تر کنم، نه؟
‫لبه‌شو یه کم بالا ببرم.
‫- بذار درستش کنم. ‫- حالا شد.
‫ولی نمی‌تونی امشب همه اینا رو درست کنی.
‫چرا، می‌تونم.
‫برایان کلاس انجیل‌خوانی داره، ‫تونی سر کاره.
‫یه چیزی دستم بده تا شروع ‫سریال «روزهای زندگی‌مون» سرگرم شم.
‫- سلام، بابا. ‫- سلام، مامان. هی، گوگو.
‫شیلا لیف صورت کرده.
‫- آره؟ ‫- می‌گه بدجور دردناکه،
‫ولی لعنتی انگار ‫ده سال جوون‌تر شده.
‫خب، امیدوارم دردش ارزششو داشته باشه.
‫بذار رو چوب‌لباسی. ‫قبل رفتن می‌برمش.
‫ولی می‌دونی، با قیافه‌ای که ‫ده سال پیش داشت،
‫آره.
‫چیه، دادگاه بد پیش رفت؟
‫نه، نه،
‫هیئت منصفه مشغول مشورته.
‫- پس کی حالتو گرفته؟ ‫- رندی آشغال حالمو خراب کرد، مامان.
‫جلوی بابا و شرکا منو زیر سوال برد.
‫رندی بهت حسودی می‌کنه.
‫تو جذابیت داری، کاریزما داری.
‫رندی همون چیزی رو داره ‫که فقط خودش داره.
‫رندالف پشتت بود، نه؟
‫لعنتی، نه، نبود. ‫حتی ازم تعریف نکرد.
‫تقریباً طرف رندی رو گرفت.
‫دوست ندارم بابا ‫این‌قدر به رندی لعنتی تکیه کنه.
‫عزیزم، رندالف فقط ‫فکرش ذکرش مراسمه، همین.
‫آره، می‌ذارم رو حسابت.
‫هی، شماها کجایید؟
‫ببین کی اومده؟ سلام!
‫سلام، مامان.
‫هاها! بدجوری گیر کرده!
‫قلاب حسابی فرو رفته! ‫مرد قوی اومد!
‫- بهتره تسلیم شی! بهتره تسلیم شی! ‫- تسلیمم.
‫از ریک خارج شد.
‫پاوپاو، بیا پایین به داداشت سلام کن. ‫بیا!
‫- سلام، گلوریا. ‫- سلام، باستر!
‫خانم بروکلین کجاست؟
‫باید برای امتحان درس بخونه.
‫لعنتی، پسر.
‫دیدم درخت یکی رو قرض کردی.
‫پسر، دهنتو ببند. این چیه؟
‫- هی، سورپرایزه. ‫- نتیجه آزمایش اسهالت؟
‫نتیجه آزمایش اسهال.
‫هی، چه سورپرایزی؟
‫بذار ببینم.
‫«آقای مرداک عزیز، ‫بدین‌وسیله به اطلاع شما می‌رسانیم
‫که درخواست شما برای دانشکده حقوق ‫دانشگاه کارولینای جنوبی
‫پذیرفته شده است.
‫تبریک می‌گوییم!»
‫- عزیزدلم! ‫- هو! هو!
‫تو یکی یه دونه‌ای.
‫گوگو! گوگو، بجنب، گوگو. ‫گوگو، نوشیدنی رو بیار!
‫و چند تا لیوان، خانوما! بجنبید!
‫چرا بهم نگفتی؟
‫نمی‌خواستم تو یا بابابزرگ ‫پارتی‌بازی کنید.
‫آره. مامان، ما یه...
‫ما اینجا یه مرد خودساخته داریم، ‫همینه که داریم.
‫- بله، آقا. ‫- باستر خودمون!
‫آره!
‫یالا، پاوپاو، تن لشت رو بلند کن بیا.
‫بیا، جدی می‌گم. بیا اینجا.
‫داداشت تازه ‫وارد دانشکده حقوق شده. بجنب.
‫همینه.
‫به این میگن مرد.
‫برای خاندان مرداک.
‫دوباره پر کنیم یا چی؟
‫پاوپاو، برای خاله ماریان ‫یه لیوان دیگه بیار، باشه؟
‫بعد از اون رانندگی، آره، لطفاً.
‫بله، خانم.
‫- خب، این چطوره؟ ‫- آره.
‫خاله ماریان، این مغز برانستتر ‫از طرف خانوادگی شماست.
‫از طرف شما چی بهش رسیده؟ ‫موهای قرمز؟
‫اون خوش‌تیپی خیره‌کننده‌ش، نه؟
‫اونش به من رفته.
‫مطمئنم اونم از طرف خانوادگی ماست.
‫بدجنسی نکن. بیشترش از ماست، ‫ولی الک هم یه وقتایی چیزی داره.
‫- یه وقتایی. ‫- منم یه وقتایی چیزی دارم، نه؟
‫باس.
‫این مال بابابزرگت بود.
‫قبلاً مال یه باستر بود.
‫یه روز مال تو می‌شه.
‫شاید نخواد وکیل دادگستری بشه.
‫شاید بخواد.
‫شاید باید راه خانواده‌شو بره.
‫شاید باید مثل باباش بشه.
‫مگه مشاور حقوقی نیستی؟ ‫یا ترفیع گرفتی؟
‫آره، با اون نشان و چراغای آبی ‫ماشینش دور دور میزنه انگار واقعیه.
‫دقیقاً.
‫- آره. ‫- باید ماشینت رو نگه دارم و جریمه‌ت کنم.
‫آره، اول باید منو بگیری.
‫چون یه خرگوش کوچولوئم.
‫چون بدجور جذابم.
‫آره، دقیقاً، ‫یه خرگوش کوچولوی پررو اینجاست.
‫هی، چرا به تو زنگ زده؟
‫[ادی] ‫حالتو می‌گیرم.
‫تو یه کار جدید کمکم می‌کنه.
‫چه کار جدیدی؟
‫چه خبرا، رفیق؟
‫سلام، رفیق، یه مشکل داریم.
‫- چی شده؟ ‫- چقدر سریع می‌تونی بیای اینجا؟
‫باشه، همین حالا میام.
‫- باید برم. ‫- کجا داری می‌ری؟
‫- خب، یه چیزی شده. ‫- با ادی؟
‫هر چی اون آدم عوضی بخواد ‫مطمئناً می‌شه گذاشت برای بعد.
‫پسرعمومه، مگز.
‫مگی؟
‫مگی، از کیترینگ زنگ زدن.
‫الان میام. ‫هی، خانواده دور هم جمعیم.
‫- دلشون برام تنگ نمی‌شه. ‫- تا طلوع آفتاب بیرونی.
‫چی‌کار کنم، مگز؟
‫ببخشید.
‫شاید استرس این مهمونی ‫داره بهم فشار میاره.
‫خب، فقط اینو سر من خالی نکن، باشه؟
‫قضیه چی بود؟
‫کِی دیدی این مرد ‫بیشتر از دو دقیقه یه جا بند بشه؟
‫هی، می‌تونی ‫دسته‌گل‌ها رو تو گلدونا بذاری؟
‫حتما، حتما.
‫گلوریا، اتفاقی داروهای ‫آقای الک رو جایی ندیدی؟
‫نه، خانم.
‫چرا؟ فکر می‌کنی باز مصرف می‌کنه؟
‫نمی‌دونم.
‫به نظرت حال و احوالش خوبه؟
‫آره، به نظرم همون خودِ همیشگیشه.
‫باشه. ‫شاید فقط من زیادی حساسم.
‫نه، حساس نیستی.
‫فقط یه همسر خوبی.
‫مراقب مردت هستی.
‫چی شده، ادی؟
‫خب، می‌گن می‌خوان اینجا رو تعطیل کنن
‫چون مجوز نداریم.
‫زرشک.
‫فردا اولین بار رو می‌بریم، رفیق.
‫آقا، آقا، باید همین حالا ‫هر کاری می‌کنید متوقف کنید.
‫- تو کدوم خری هستی؟ ‫- زود باش، نکن.
‫کریس هیوئی هستی؟
‫سلام، آقای الک.
‫لعنتی، باورم نمی‌شه.
‫بابات چطوره؟
‫- خوبه، آقا. ‫- خوبه.
‫اونی که اونجاست رئیسته؟
‫- بله، آقا. ‫- خیلی خب.
‫سلام. الک مرداک هستم، ‫مشاور حقوقی حوزه چهاردهم.
‫ممنون که صبر کردید.
‫داگ بریلزفورد، مدیر اجرایی شهرستان.
‫سلام، داگ. ‫از گرین‌ویل اومدی، درسته؟
‫- دقیقاً. ‫- خوشوقتم، رفیق.
‫این عوضی می‌گه ‫نمی‌تونم حتی قایق خودمو بردارم.
‫آروم، آروم، آروم. هی، اشکالی نداره.
‫اینجا تازه‌کاره.
‫فکر کنم یه کم سیمامون قاطی شده.
‫میدونی، مجوز ما با شهرستان ‫در حال بررسیه ولی فعلاً،
‫گری براک شخصاً بهم گفت ‫می‌تونیم کار رو شروع کنیم.
‫این دستور مستقیم از منه، آقای مرداک.
‫مجوز در حال بررسی ‫یعنی مجوز تأییدشده نیست.
‫و تا وقتی تأیید نشده، ‫نمی‌تونید اینجا قانونی کار کنید.
‫باید هر کاری می‌کنید دست نگه دارید.
‫و هر چی تو قایق دارید آزاد کنید...
‫تقریباً یه تن عروس دریایی اونجاست،
‫باشه، برای پخش فردا آماده‌ست.
‫یعنی اگه ما رو تعطیل کنید،
‫دست ما رو تو حنا می‌ذارید.
‫می‌فهمم که این براتون دردسرسازه،
‫ولی قانون، قانونه.
‫خصومت شخصی نیست.
‫دست بردار.
‫اگه فقط بگم «گور باباتون» ‫و به کارمون ادامه بدیم؟
‫می‌خوای چی‌ کار کنی؟
‫اگه جای تو بودم این کارو نمی‌کردم، ‫آقای مرداک.
‫تعطیلش کن.
‫باشه، تعطیلش کنید!
‫می‌دونید، اگه می‌پرسیدید،
‫«رندالف مرداک چه جور آدمیه؟»
‫می‌گفتن، «یه مرد خوب ساده‌ست.»
‫و می‌دونید، این معنی داره.
‫یعنی کسی که تو وقت نیاز ‫می‌تونید روش حساب کنید.
‫بذارید بهتون بگم، ‫آدمای خوب و ساده‌ مثل رندالف مرداک سوم
‫دیگه پیدا نمی‌شن.
‫یا پیرتر.
‫بیست سال تا بازنشستگیش در 2006،
‫رندالف در حوزه چهاردهم قضایی ‫کارولینای جنوبی
‫عدالت رو اجرا کرد،
‫مثل باباش و بابابزرگش ‫قبل از اون،
‫از سال 1920.
‫درست می‌گم، 1920.
‫امروز همسر زیباش لیبی همراهشه،
‫دختر باوقارش لین،
‫سه تا پسر تنومندش، ‫رندی، الک و جان ماروین،
‫و چیزی که انگار سیصد تا نوه‌ست.
‫به‌عنوان فرماندار ایالت
‫کارولینای جنوبی ‫افتخار بزرگیه برای من
‫که لوح تقدیر پالمتو رو
‫به دوست خوبم،
‫رندالف مرداک سوم تقدیم کنم.
‫- آقای فرماندار. ‫- آره!
‫ممنون که هستی.
‫خب، نظرت چیه؟
‫خیلی زیبایی.
‫بعضی وقتا فکر می‌کنم ‫چرا اصلاً این مهمونی‌ها رو می‌دم.
‫بی‌خیال. تو عاشق این جور کارایی.
‫من عاشق تموم شدنشونم.
‫این فرق می‌کنه.
‫باز چی ‌کار کرده؟
‫«برای زحمت‌کش‌ترین زنی که می‌شناسم.
‫با تمام عشقم، شوهرجونت.»
‫آخی.
‫ببین!
‫امیدوارم فکر نکنه ‫می‌تونه با این از دردسر دربیاد.
‫یه سال پیش بود.
‫یه رابطه گذری بود.
‫می‌دونه که اشتباه کرده.
‫زنه چی بود؟ مشاور املاک؟
‫برگشت چارلستون. ‫دیگه در ارتباط نیستن.
‫بخشیدیش؟
‫آره.
‫آره، بخشیدمش.
‫الک خودش نبود.
‫با اون همه قرص مسکنی که می‌خورد.
‫راستشو بخوای،
‫ما از اون مخمصه جون سالم به در بردیم.
‫دووم آوردیم.
‫و حالا قوی‌تر شدیم.
‫تو کل زندگیت مراقب الک بودی.
‫فقط مطمئن شو از خودتم مراقبت ‌کنی.
‫هی!
‫داری کارا رو ردیف می‌کنی. ‫آفرین. آفرین.
‫باز بگو چرا هیچ ‌کدوم از شما پسرا ‫جای بابا رو وقتی خیلی وقت پیش بازنشسته شد
‫.برای وکالت ناحیه نگرفتید
‫انگار سنتیه که ارزش نگه داشتن داره.
‫خب، به من نگاه نکنید.
‫الک باید جای بابا رو می‌گرفت.
‫به من نگاه نکنید؟
‫من می‌گرفتم، لعنتی، ‫اگه پولش بیشتر بود.
‫شکم زن و بچه‌م رو باید سیر کنم.
‫هنوزم رو یه سری پرونده ‫با دافی و بچه‌ها کار می‌کنم.
‫ولی مثل نشستن رو صندلی بزرگ نیست، ‫رندالف؟
‫خب، الک اینجوری خواست.
‫خب، دافی صندلی رو گرم نگه می‌داره ‫تا باس آماده بشه.
‫درسته، دافی؟ ‫درسته، باس؟
‫فکر کنم برای چند سال دیگه ‫جات امنه، آقای دافی.
‫باشه، بفرما.
‫من و آنتونی و کانر ‫امشب دخترا رو با قایق می‌بریم بیرون.
‫باشه، برید. دوباره بگو، رندی.
‫- چه خبرا، پاوپاو؟ ‫- حرفتو پس بگیر. بیا، باس.
‫سلام، عزیزم! سلام!
‫سلام!
‫همه چی تمومی.
‫خیلی شیرینی.
‫با مالوری سلام احوال می‌کنی؟
‫- آره. ‫- بیا، ببین.
‫مرسی.
‫- بفرما. ‫- یه کم می‌خوای؟
‫- داره مامان می‌شه. ‫- واقعاً؟ صبر کن، کی زایمان می‌کنه؟
‫ماه آینده.
‫خیلی درد داره، ‫ولی زود تموم می‌شه.
‫- می‌تونی یه توله‌شو برداری. ‫- واقعاً؟
‫لطفاً، آره. ‫همش داره بچه‌دار میشه.
‫باید یه جایی برن.
‫هی، داره مخت رو می‌زنه؟ ‫میای؟
‫خب، اگه آره، مال خودت باشه.
‫ببخشید، دوباره بگو. ‫مال خودش باشم؟
‫- همین‌ جوری؟ باشه. ‫- همین ‌جوری.
‫خب، پال داره با یه توله منو می‌خره، ‫فکر کنم باید بازی‌تو قوی‌تر کنی.
‫لعنتی. آره، نمی‌تونم باهاش رقابت کنم.
‫دورهمی دور آتیش ساعت چنده؟
‫اولیویا گفت فکر کنم ‫ساعت 10 همه جمع میشن؟
‫- غروب راه بیفتیم؟ ‫- غروب!
‫نمی‌تونید بدون ‫این صدف‌ها برید، جونم، بیا!
‫کی می‌خواد؟
‫- بله، آقا! ‫- من.
‫خیلی ممنون.
‫- بفرما. ‫- همه‌تون؟
‫منکه منتظرش نیستم.
‫داری می‌جوی؟
‫نه، نباید بجوی.
‫اصلاً دوست نداشتم.
‫خوشم نیومد.
‫«برو جلوی آینه، خودتو نگاه کن،
‫و ببین اون مرد چی می‌گه،
‫همونی که از تو شیشه زل زده بهت.
‫شاید بتونی کل دنیا رو ‫تو مسیر زندگی گول بزنی،
‫و وقتی رد می‌شی بهت تبریک بگن،
‫ولی پاداش نهاییت ‫دل‌شکستگی و اشک می‌شه
‫اگه اون مرد تو آینه رو فریب داده باشی.»
‫این شعری بود که ‫به هر کدوم از بچه‌هام دادم.
‫خیلیاتون می‌دونید که،
‫چند سال پیش حسابی مریض شدم.
‫نمی‌دونستم که خدا ‫داره منو به خونه‌ش دعوت می‌کنه.
‫نکرد.
‫من اینجام.
‫و می‌تونم صادقانه بگم...
‫که این مرد تو آینه
‫خیلی خوشبخته.
‫ممنونم.
‫خب؟ چی گفت؟
‫گفت می‌دونه که بهت سخت گرفته.
‫و همیشه هم اینجا نیست.
‫این جدیده؟
‫این؟
‫یه هدیه کوچیک از طرف شوهرمه.
‫انگار مردیه که باید حسابی بهش بچسبی.
‫لعنتی، تو که ...؟ ‫بیا، نکردی. کردی؟
‫- شاید. شاید. ‫- کردی؟
‫«شاید» کردی.
‫هنوزم جذابی. ‫زن خوشگلم.
‫بیا بریم برقصیم، بیا.
‫با این یارو یه کاری دارم.
‫نه، آهنگ بعدی میام، باشه؟ ‫بذار رو حسابم.
‫داگ بریلزفورد؟ ‫حال و احوالت چطوره؟
‫- آقای مرداک. ‫- خوبه ببینمت، داگ.
‫یه چیزی برات دارم.
‫تازه از روی گریل اومده.
‫عروس دریاییه؟
‫تفت‌داده شده با زنجبیل و سس سویا.
‫آره. چین، ژاپن، تایلند.
‫همه‌ی اینجور جاها، مرد. ‫عاشق این کوفتین.
‫واقعاً؟
‫بافت جالبی داره.
‫گوش کن، فکر می‌کنم...
‫فکر کنم اون شب ‫یه کم بد شروع کردیم.
‫نه، حس بدی دارم.
‫همون‌ طور که گفتم مسئله شخصی نیست.
‫گوش کن، آقای مرداک، دوست دارم...
‫نه، نه، نه. این کارو نکن. ‫الک صدام کن.
‫باشه؟
‫گوش کن، داگ، می‌رم سر اصل مطلب.
‫چند صد هزار دلار ‫تو این کار گذاشتم.
‫محصولی دارم که نمی‌تونه جابه‌جا شه.
‫تا وقتی تو اجازه ندی ‫این پول از جیب من میره.
‫خب، چی لازمه؟
‫این چیزا کلی بررسی می‌خواد.
‫یعنی تأثیر محیط‌زیستی داره، ‫و چیزایی که باید...
‫هنری! فرماندار؟
‫- بجنب، بیا اینجا. بیا. ‫- چه خبره، موسرخ؟
‫- ادی. ‫- بله، آقا.
‫یه لقمه بزن.
‫زود باش.
‫- این دیگه چیه، لعنتی؟ ‫- عروس دریایی.
‫خیلی عجیب غریبه، ولی...
‫ولی؟
‫حالا...
‫عجب بافتی داره، می‌دونی؟
‫آره. داگ دقیقاً همینو گفت. ‫شماها آشنا شدید؟
‫- نه؟ ‫- نه، فرماندار، این داگ بریلزفورده
‫از گرین‌ویل، اداره منابع طبیعی.
‫تازه جای بریدن رو ‫در ‌سِمت مدیر اجرایی شهرستان گرفته.
‫- تبریک میگم. ‫- خیلی خوشوقتم، فرماندار.
‫- نه، لطفاً، هنری صدام کن. آره؟ ‫- بله، آقا. بله، آقا.
‫الک! بجنب!
‫باشه، ندای وظیفه. ‫باید از خدمتتون مرخص بشم،
‫این یارو انگار مدیر ایالتی آینده‌ست، ‫درسته؟
‫می‌ذارم شماها باهم آشنا بشید، باشه؟
‫بازم می‌خواید؟
‫- نه. ‫- مطمئنید؟
‫باشه، بجنب، باستر.
‫وکیل آلوارز می‌خواد درباره غرامت صحبت کنه.
‫چی بهت گفتم، رندی؟
‫یه این زودی ترسیدن؟
‫می‌دونی که.
‫خب، موفق باشی.
‫هی، کجا داری می‌ری؟ ‫گوش کن، ببین چه‌ جوری انجام می‌شه.
‫بیا، بشین.
‫لستر، رندالف، رندی و الک هم اینجان.
‫تبریک میگم، رندالف. خیلی لیاقتشو داشتی.
‫برو سر اصل مطلب، لستر. ‫کلی صدف رو دستمونه که باید بخوریم.
‫باشه، گوش کن، فکر نمی‌کنیم ‫لزومی داشته باشه هیئت منصفه
‫بیشتر از حد لازم کشش بده.
‫خب که چی؟ ‫می‌خوای همون 1.1 میلیون رو کامل بدی
‫که از همون اول باید می‌دادی؟
‫- نه دقیقاً. ‫- خب، پیشنهاد چیه، لستر؟
‫ششصدتا.
‫باشه، حالا من می‌گم 9،
‫تو می‌گی 650،
‫بعدش تا صبح داریم ‫دنبال نخود سیاه می‌گردیم.
‫پس چرا این بحثا رو تموم نکنیم ‫و مستقیم بگیم 750؟
‫هفتصد و پنجاه شدنیه.
‫ولی گوش کنید، ‫این پیشنهاد سیندرلاییه.
‫تا نیمه‌شب کدو می‌شه.
‫ما آماده‌ایم ببینیم هیئت منصفه ‫چه تصمیمی می‌گیره.
‫بهت خبر می‌دیم، لستر. ‫روش حساب کن.
‫جریان چیه؟
‫این 350 هزار دلار ‫از پیشنهاد قبلی بیشتره.
‫350 هزار دلار ‫کمتر از چیزیه که هیئت منصفه می‌ده.
‫بی‌خیال، ما اونا رو تو مشتمون داریم.
‫خودشونم می‌دونن.
‫مهم نیست. پیشنهاد رو قبول می‌کنیم.
‫آخه بابا، خودت شنیدی. ‫داره از ترس قالب تهی می‌کنه!
‫شاید. ولی بازم قبول می‌کنیم.
‫- خب، من قبول نمی‌کنم. ‫- چی؟
‫نه، خودت شنیدی. قبول نمی‌کنم. ‫من در قبال موکلم مسئولم.
‫من یکی از اون هیئت منصفه‌های ساده ‫و دهاتی نیستم، پسر.
‫تنها مسئولیتی که تو این دنیا داری
‫در قبال این موسسه و این خانواده‌ست.
‫پیشنهاد رو قبول کن.
‫750 هزار دلار رو
‫برای یه پرونده بی‌ارزش می‌گیریم ‫و مختومه میشه،
‫چون کارمون تمومه.
‫نه، وایسا، وایسا، وایسا. ‫قضیه چیه، باشه؟
‫اول از همه، ‫گذاشتی تو پرونده‌هام سرک بکشه،
‫و حالا می‌ذاری سر توافقم بهم زور بگه؟
‫لعنتی یه چیزی درست نیست. ‫چیه؟
‫می‌خوام بازنشسته بشم.
‫- کِی؟ ‫- آخر تابستون.
‫تو اینو می‌دونستی.
‫اون می‌دونست. حالا تو هم می‌دونی.
‫- کی مدیر ارشد می‌شه؟ ‫- نمی‌دونم.
‫حالا به لستر زنگ بزن.
‫بهش بگو معامله قبوله.
‫تبریک، داداش کوچیکه.
‫- ♪ فکر کنم... ♪ ‫- ♪ چون... ♪
‫♪ یه جورایی راهمو عوض کردم ♪
‫♪ خدایا، فکر کنم رفتم و ♪
‫- ♪ سنت خانوادگی‌شونو شکستم ♪ ‫- ♪ سنت خانوادگی رو شکستم ♪
‫ممنون که آشنامون کردی.
‫♪ چرا، سیگار می‌کشی؟ ♪
‫هی، گوش کن، الک...
‫این هنک ـه، مرد. ‫تو اصلاً اینو گوش کردی؟
‫یعنی واقعاً گوش کردی چی می‌خونه؟
‫نه، گوش ندادم.
‫منم نمی‌خوام بد شروع کنیم، آقای مرداک.
‫واقعاً می‌خوام بهت کمک کنم.
‫ولی بررسی‌های تأثیر محیط‌زیستی،
‫گرونن.
‫من هزینه بررسی‌هاتو می‌دم اگه...
‫اگه بذاری همین حالا برگردم سر کارم.
‫قبوله؟
‫آره، آره. ‫هماهنگیای لازم رو انجام میدم.
‫باشه، بجنبید. بیایید. ‫آره. بجنبید، یه کم تندتر، لطفاً.
‫هی، با وانتم ور نرو، رفیق.
‫باشه، کل روز وقت ندارم. ‫اذیت نکن.
‫باشه، باشه. یه کم...
‫آروم، آروم، آروم، آروم! وایستا! ‫هی! خوبه.
‫باشه. بفرما.
‫- سلام، باستر! ‫- هی. چطوری؟
‫- خوبم. تو چطوری؟ ‫- خوبم. خوشحالم می‌بینمت.
‫- منم. ‫- آره. شماها چی‌ کار می‌کنید؟
‫دورهمی تو جزیره پاکی. ‫باید بیای.
‫می‌اومدم. امشب باید برگردم. ‫یه مقاله دارم تا دوشنبه باید تحویل بدم.
‫«یه مقاله دارم تا دوشنبه باید بدم.»
‫راستی تبریک میگم بابت دانشکده حقوق.
‫واقعاً هیجان‌انگیزه.
‫هی، بیاید، باید جشن بگیریم.
‫به افتخار باستر.
‫قراره وکیل بشه.
‫آره، می‌شه.
‫- ممنون. ممنون. ‫- بهت افتخار می‌کنم، رفیق.
‫مرسی، پسر. حالا همیشه ‫یکی رو داری که
‫از هر هچلی ‫که توش می‌افتی درت بیاره، درسته؟
‫حق.
‫نه، خداوکیلی.
‫یعنی کار شاقی کرده که باستر مرداک
‫اسم «باستر مرداک» رو تو درخواست نوشته
‫و تو دانشکده حقوق کارولینای جنوبی قبول شده؟
‫صبر کنید.
‫همون دانشکده حقوقی خراب‌شده ‫که بابامون رفت.
‫و عمو رندیمون، و بابابزرگمون.
‫لعنتی! و بابابزرگ بزرگمونم همین‌طور!
‫پال، عوضی نباش.
‫عیب نداره، بچه‌ها. ‫امشب حسابی خوش بگذرونید.
‫- بیخیال، رفیق. داریم سر به سرت می‌ذاریم. ‫- دستت رو بکش!
‫- هی! ‫- آروم باش.
‫پال، عوضی نباش.
‫هی! ارزششو نداره...
‫هر جفتتون مثل عوضیا شدید.
‫جدا شید!
‫هی، هی، هی، هی!
‫- پال! ‫- هی، هی!
‫اون به من حمله کرد. ‫به من حمله کرد.
‫این اولین بارمون نیست.
‫آره، مثل همیشه طرف اونو بگیرید.
‫می‌دونید، ما دیگه باید بریم.
‫- برو. گمشو از اینجا. ‫- برو.
‫لعنتی.
‫خیلی خجالت‌آوره.
‫بریم!
‫چیزی نیست.
‫- باشه، یه کم موسیقی بذار. ‫- ببخشید، مامان.
‫نه، تو عذرخواهی نکن. ‫همه می‌دونیم اخلاقش چه جوریه.
‫یه بار، کاترین یه دسته‌ی بزرگ
‫از موهای هانا رو کند.
‫و من و تو هم دست‌کمی از اونا نداشتیم.
‫نه.
‫- بیا یه صدف باهم بزنیم. ‫- حتماً.
‫دو تا از اون صدفی‌ها، لطفاً.
‫می‌دونی، بعد از اون همه زحمت،
‫فکر کنم مهمونی خیلی خوبی از آب در اومد.
‫به جز خواهرزاده‌هام،
‫حتی یه نفرم نمی‌بینم ‫که بهش خوش نگذشته باشه.
‫خوبه.
‫به تو خوش می‌گذره؟
‫من؟
‫البته.
‫بله، خانم.
‫شاید باید یه وقتی بریم سفر.
‫کجا بریم؟
‫هر جا. مسافرت.
‫- نه، نمی‌دونم. ‫- می‌تونه باحال باشه.
‫الک با اون همه پرونده حسابی سرش شلوغه.
‫نه، فقط ما. یه سفر دخترونه.
‫- می‌تونه خوب باشه. ‫- آره!
‫بریم تو کارش.
‫برم تعطیلات، می‌دونی.
‫- مگی، دنیا که... ‫- باید حواسم به همه‌ چی باشه.
‫اگه یه کم برای خودت وقت بذاری، ‫دنیا از هم نمی‌پاشه...
‫حالا وقتش نیست، ماریان.
‫ببخشید، فقط...
‫خدا رو شکر.
‫باشه، به افتخار خواهریمون.
‫می‌دونی که دوستت دارم.
‫آره، می‌دونم.
‫چند تا از قرص‌های آقای الک رو پیدا کردم.
‫ببخشید، خانم مگی.
‫زیر تخت چسبونده بود.
‫گلوریا، به آقای الک چیزی نگو.
‫نمی‌گم.
‫یا به هیچ ‌کس دیگه.
‫هی! هی! ایناهاشون!
‫مهمونی اینجاست!
‫امشب حسابی حال می‌کنیم!
‫یک، دو...
‫سه، برید بالا!
‫وای خدا، این آهنگ ورود تیمی‌ ـه، عزیزم.
‫هر بار!
‫حالا تیمی شده، عزیزم.
‫می‌دونم.
‫نمی‌تونم حتی فندک رو نگه دارم.
‫هی، بوی خوبی می‌ده. ‫اشکالی نداره یه پک بزنم؟
‫- هی! ‫- مواظب باش!
‫نه، واقعاً ببخشید!
‫چرا این ‌جورین؟
‫این دیگه چیه؟ این پسرا دیوونن.
‫- و تو نیستی؟ ‫- نه، من تا این حد دیوونه نیستم.
‫- آره. فقط به روش‌های دیگه، آره. ‫- من...
‫آره، به روش‌هایی دیوونه‌م ‫که تو رو درگیر می‌کنه، مالوری.
‫باشه، بیخیال.
‫- یه کم لوس بود، ولی فکر کردم... ‫- واقعاً یه چیزی بود.
‫باشه، یه بار دیگه امتحان کنیم.
‫- باشه. ‫- آماده‌ای؟
‫- آره. ‫- باشه.
‫این یه بازیه به اسم آووکادو. ‫اگه یکی رو دیدی...
‫- وایسا، هنوز اولش رو نخوندی که؟ ‫- آره، باید خوند!
‫- نه، اون بخش آخرش هست! ‫- تو همش این کار رو می‌کنی.
‫- ما هیچ‌وقت بخش اولش رو نخوندیم. ‫- فکر کردم یه بخشه...
‫نه، نه. آنتونی، ما از بچگی اینو بازی کردیم.
‫داری چی ‌کار می‌کنی؟
‫باشه، اون یه دوست دیگه‌ت بوده. ‫من نبودم.
‫نه، چون انگار یادمه ‫اون موقع هم بازیت خیلی بد بود.
‫ببین، حالا داری احساساتمو جریحه‌دار می‌کنی.
‫- این... این خوب نیست. ‫- واقعاً؟
‫می‌خوای درباره‌ش چی‌ کار کنی؟
‫می‌خواستم بگم ‫باید با هم زندگی کنیم،
‫همه چیزای دیگه رو ول کنیم، ولی...
‫نه، نگفتی!
‫جدی، اگه می‌گفتم چی؟
‫می‌خوای درباره‌ش چی‌کار کنی؟
‫- می‌دونی، به نظرم بله رو دادی. ‫- واقعاً؟
‫و باید جشن بگیریم. ‫باید ببرمت تو آب!
‫بذارم زمین!
‫باید بندازمت تو آب!
‫منو بذار... بذارم زمین! منو...
‫- تیمی! ‫- وای، وای، وای. هی، هی.
‫- تیمی! ‫- هی، هی.
‫هی، بیا، لوس‌بازیای تیمی رو ول کن، رفیق.
‫- بیا شنا کنیم، بیا! بیا! ‫- این دیگه چیه، مرد؟ آروم باش.
‫پال، خنده‌دار نیست! وایستا!
‫- هی، ول کن، مرد. ‫- کی می‌ره تو آب؟
‫هی، رفیق.
‫به نظرت زنده زنده سوختن چه حسی داره؟
‫لعنت، فکر کنم زیاد خوب نباشه.
‫شرط می‌بندم خیلی درد داره.
‫هی، بچه‌ها.
‫هی، تو. می‌دونی، هنوز... ‫هنوز باید ما رو برگردونی خونه.
‫هی، شنیدم باستر برگشته.
‫کدوم گوریه؟
‫آره، می‌خواستیم بیاریمش مهمونی.
‫آره، حالا باستر رو ول کن.
‫♪ بیا چند تا بطری نوشیدنی سفارش بدیم ♪
‫♪ شاید یه کم رقص دوقدمه بکنیم ♪
‫♪ یادت می‌دم چطور با لهجه جنوبی حرف بزنی ♪
‫♪ تا آخر شب کاری می‌کنم عاشق بشی ♪
‫- خوبی، رفیق؟ ‫- ♪ و می‌ریم پارک می‌کنیم تو جنگلا ♪
‫♪ زیر نور ماه می‌شینیم ♪
‫- ♪ تا وقتی برگردی ♪ ‫- تیمی! هی، آروم، آروم، آروم.
‫♪ تو دختر شهری به خاطر ‫عشق یه پسر روستایی غوغا می‌کنی ♪
‫♪ به همه کسایی که می‌شناسی تعریف می‌کنی ♪
‫♪ تو درموردش چی می‌دونی ♪
‫♪ آره، تو درموردش چی می‌دونی؟ ♪
‫این پیشنهاد خیلی خوبیه.
‫یه پیشنهاد خیلی خیلی عالی،
‫و به‌عنوان وکیلت، به‌عنوان... ‫خب، به‌عنوان دوستت،
‫توصیه می‌کنم قبولش کنی.
‫خوبه. خوبه، خوشحال شدم. آره.
‫من بهش می‌گم داریم معامله می‌کنیم.
‫آره، دوستم بروس همین‌جاست.
‫رئیس بانکه.
‫همه کاغذبازی مالی رو ‫برات ردیف می‌کنه.
‫ولی گوش کن، گوش کن، ‫به خانم لونا
‫و اون دختر کوچولوی نازت بگو ‫یه آخر هفته خوب داشته باشن
‫با دونستن اینکه ‫750 هزار دلار داره میاد تو حسابت.
‫باشه، پس.
‫لعنت بر شیطون.
‫هفتصد و پنجاه بد نیست.
‫به دردت می‌خوره.
‫نه به اندازه یک و یک کوفتی.
‫حالا که دستمون خالیه همینم غنیمته.
‫سلام، مگی.
‫مهمونی فوق‌العاده‌ست.
‫این یکی رو حسابی ترکوندی.
‫ممنون. سعی خودمو می‌کنم.
‫چی می‌خوای؟
‫مگی، چیه؟ چی می‌خوای؟
‫من برم پیش دبی.
‫لعنت بر شیطون.
‫چیه؟ چی شده، مگی؟
‫مهمونا کم‌کم دارن می‌رن.
‫خوبه.
‫از طرف من خداحافظی کن.
‫باشه.
‫بجنبید! دنده بالا!
‫باشه، یه قوطی دیگه بده.
‫ایولا، ایولا، لعنتیا!
‫چطور می‌تونی ببینی، رفیق؟
‫- اصلاً چیزی دیده نمیشه! ‫- یا خدا!
‫آره، پال!
‫وای، وای، وای، وای!
‫دستت رو بکش!
‫هی، پال. آروم‌تر.
‫پال، آروم‌تر، اسکله!
‫این رودخونه لعنتی منه. ‫بهت گفتم، رفیق.
‫- پال؟ ‫- آره، آره، آره!
‫لطفاً آروم‌تر! ‫دستاتو بذار رو فرمون!
‫لباس کوفتیت رو بپوش، پال!
‫داری چی‌ کار می‌کنی، لعنتی؟ ‫به حسابت می‌رسم.
‫لطفاً آروم‌تر برو!
‫پال!
‫داری منو می‌ترسونی، پال!
‫ایول!
‫پال!
‫خانم، دنبال پال مرداکم. ‫من باباشم.
‫دستشویی نمیرم! من...
‫باید زنگ بزنم. ‫اگه گوشیت رو بهم بدی...
‫الان برات میارم. ‫لطفاً آروم باش، آقا.
‫عصر بخیر، آقایون. من رندالف مرداکم.
‫می‌خوای چی ‌کار کنم؟
‫- آزمایش نمی‌دم. ‫- آقا.
‫- این کوفتیا لازم نیست. ‫- شما پدرشید؟
‫بهش بگو من به اینا نیاز ندارم.
‫- منم. ‫- شاید بتونی آرومش کنی.
‫- و لعنتی... ‫- پال، هی. هی، پال. هی، هی!
‫- دستگاه خوراکی اینجا هست. ‫- هی. هی!
‫- چیه؟ ‫- چی شده؟
‫چه بلایی سرم اومده؟ ‫چه بلایی سرت اومده، رفیق؟
‫پال تری...
‫چی شده؟
‫رفتیم قایق‌سواری.
‫هوا پر از مه بود.
‫حتی نمی‌دونم چی شد، رفیق.
‫پیداش کردن؟
‫کی رو پیدا کردن؟
‫مالوری.
‫یکی‌شون هنوز پیدا نشده.