‫[این سریال تخیلی است و هر شباهتی به افراد] ‫[یا اتفاقات واقعی، کاملاً تصادفی است]
‫[قسمت پایانی]
‫یه ریم، اومدی؟
‫چرا اینقدر دیر کردی؟
‫خیلی منتظرت موندم.
‫رئیس زنده‌ست.
‫ولی منو نمی‌شناسه.
‫منتظرم بودی؟
‫البته.
‫بعد از بیست سال، دخترم اومده.
‫البته که منتظر بودم.
‫یه ریم.
‫نمی‌دونی توی این خونه
‫چقدر تنها زندگی کردم.
‫از الان به بعد، کنارت می‌مونم پدر.
‫خوبه. ممنون.
‫ولی اگه می‌خوای اینجا زندگی کنی،
‫حواست به سون‌یونگ باشه.
‫هیچ‌وقت بهش نزدیک نشو.
‫مواظب باش متوجهت نشه. فهمیدی؟
‫چرا سون‌یونگ؟
‫چون چشمش فقط به ثروت منه.
‫اگه بفهمه کل ارث رو به تو میدم،
‫دست از سرت برنمی‌داره.
‫باشه.
‫حرفتو گوش میدم.
‫خوبه.
‫تو واقعاً تنها فرزند خونی منی.
‫کلاً با این آدمای پول‌پرست فرق داری.
‫همه توی این خونه هیولان.
‫هیولا؟
‫سون‌یونگ ترسناکه.
‫خیلی ترسناکه.
‫ولی
‫اون سون‌یونگ،
‫بچه بیچاره‌ایه.
‫مرگ پدرش رو
‫در واقع مادرش برای ارث ترتیب داد.
‫توی یه روز بارونی،
‫یکی رو اجیر کرد که بکشدش
‫توی محل ماهیگیری.
‫از همون موقع،
‫بدون یه کلمه محبت‌آمیز،
‫بزرگ شد،
‫بدون یه نگاه گرم از مادرش.
‫چقدر رقت‌انگیز.
‫رقت‌انگیز؟
‫چطور جرئت می‌کنی بگی رقت‌انگیز؟
‫همین که لی سون‌یونگ گا سون‌یونگ شد، نفرت‌انگیز بود.
‫دوباره بگو، ها؟
‫صبر کن، یه ریم. ‫چرا اینجوری می‌کنی؟
‫یه ریم، یه ریم، یه ریم!
‫چرا مدام اسم یه دختر مُرده رو صدا می‌زنی؟
‫کی مُرده؟ یه ریم. کی مُرده؟
‫اعضای خانواده گا رو
‫از همون اول باید حذف می‌کردم.
‫تو فقط یه مدیر کارخونه بودی.
‫چطور جرئت داری برای کسی دلسوزی کنی؟
‫گا سونگ‌هو.
‫می‌دونی بزرگترین پشیمونیم چیه؟
‫وقتی با مامان ازدواج کردی،
‫همون‌موقع باید می‌کشتمت.
‫هیچ‌کدوم از اینا پیش نمی‌اومد.
‫یه ریم.
‫گفتم اون اسم رو نیار!
‫تو که الانم مُردی. ‫دوباره مردنت فرقی نداره.
‫یه ریم. تو چت شده؟
‫چرا مثل اون سون‌یونگ حقیر رفتار می‌کنی؟
‫مثل اون زن پست‌فطرت.
‫زن پست‌فطرت؟
‫الان می‌رسونمت به اون یه ریمی که
‫اینقدر دنبالش می‌گردی.
‫دهن کثیفتو ببند!
‫یه ریم.
‫یه ریم رفته. من کشتمش.
‫با دست خودم دخترتو خفه کردم.
‫درست همونطور که دارم تو رو می‌کشم.
‫سون‌یونگ.
‫ممنون.
‫«ممنون»؟
‫دیوونه.
‫بمیر، جونور عوضی!
‫بمیر!
‫بابا.
‫به اثر انگشتت نیاز دارم.
‫[وصیت‌نامه]
‫وای خدا!
‫رئیس.
‫وای، نه.
‫رئیس.
‫رئیس، بیدار شو.
‫رئیس.
‫چیکار کنیم؟
‫لعنتی!
‫- گا سون‌یونگ! ‫- رئیس.
‫گا سون‌یونگ!
‫وکیل لی، آمبولانس خبر کن.
‫نمی‌تونم.
‫یعنی چی؟
‫رئیس دیگه فوت شده.
‫چه اهمیتی داره؟
‫ببخشید، خانم.
‫تلفن رو بده.
‫تلفن رو بده!
‫- تلفن رو بده! ‫- خانم.
‫لطفاً، لطفاً.
‫چیکار کنم؟
‫رئیس.
‫رئیس، چیکار کنم؟
‫رئیس.
‫رئیس، لطفاً چشماتو باز کن.
‫رئیس. خدایا، چیکار کنم؟
‫رئیس.
‫موقتاً رئیس رو
‫به سردخونه بیمارستان گاسونگ منتقل کردیم.
‫نتونستیم از رئیس محافظت کنیم.
‫خانم.
‫حتماً برات خیلی سخته،
‫ولی باید خودت رو جمع کنی.
‫هنوز کار داریم.
‫جلسه سهامداران داره شروع میشه.
‫باشه.
‫جون دونگ‌مین بیرون منتظره.
‫می‌خوای ببینیش؟
‫دون.
‫خانم یونگ‌ران مشکلی داره؟
‫بهتره برگردی موچانگ.
‫الان هیچی نپرس.
‫اینطوری می‌تونی کمک کنی.
‫[جون دونگ‌مین]
‫خانم یونگ‌ران،
‫هروقت چیزی لازم داشتین تماس بگیرین.
‫دونگ‌مین!
‫می سون!
‫خیلی سختی کشیدی، ها؟
‫بیا زود بخور.
‫این چیه؟
‫توفو. باید کاری که لازمه رو انجام بدی.
‫همه‌شو بخور، و دیگه هیچوقت ‫نزدیک کلانتری نرو، زودباش.
‫- همه‌ش؟ ‫- اینقدرها زیاد نیست.
‫ولی جو وون کجاست؟
‫ها؟ کجا رفته؟
‫یه دقیقه پیش همین‌جا بود.
‫من میرم دنبال جو وون.
‫صبر کن، نه. این...
‫دونگ‌مین، ‫قبل از سرد شدن توفو رو بخور.
‫جون جو وون.
‫جون جو وون!
‫بابا اینجاست ولی جو وون نیست،
‫پس فکر کنم باید برگردم سئول.
‫نه!
‫بابا!
‫بابا، دوباره کجا میری؟
‫متأسفم.
‫زیاد منتظر موندی؟
‫یه‌کم.
‫تو هم حتماً سرت شلوغ بوده، بابا.
‫جون جو وون.
‫از آخرین باری که دیدمت خیلی بزرگ شدی.
‫بابا.
‫الان دیگه شبیه یه بچه دبستانی‌ام، درسته؟
‫نه مثل بچه مهدکودکی، درسته؟
‫خب.
‫خانم وقتی برگشت از اون می‌پرسم.
‫بابا، خانم چه موقع برمی‌گرده؟
‫کارای زیادی داره که تموم کنه.
‫بعد از تموم کردنشون برمی‌گرده.
‫کی؟
‫هنوز یه مدت زمان نیاز داره.
‫ولی به نظر من،
‫حتماً برمی‌گرده.
‫بابا، حرفتو باور نمی‌کنم.
‫فقط چون قدت بلند شده ‫به بابات اعتماد نداری؟
‫حتی از قبل هم بهت اعتماد نداشتم.
‫بچه پررو.
‫ببخشید.
‫سعی می‌کنم پدر بهتری باشم.
‫خب،
‫پس منم سعی می‌کنم پسر بهتری باشم.
‫خانم، یه مشکلی داریم.
‫دوربین‌های اتاق مطالعه مخفی هم ‫چیزی ضبط نکرده.
‫یعنی چی؟
‫هیچ فیلمی وجود نداره.
‫استاد، امروز خیلی خوشگلی شدین.
‫[بیستمین جلسه سهامداران گروه گاسونگ]
‫بیستمین جلسه سهامداران ‫گروه گاسونگ آغاز میشه.
‫با رأی‌گیری برای انتصاب سرپرستی ‫مدیر گا سون‌یونگ ادامه میدیم.
‫[کیم یونگ‌ران]
‫چه خبره؟
‫جناب مدیر اجرایی.
‫باید این پیام رو ببینی.
‫[وصیت‌نامه]
‫مدیر اجرایی معنی این چیه؟
‫پس کیم یونگ‌ران ‫یه وصیت‌نامه جعلی ارائه داده؟
‫وصیت‌نامه اصلی مال کیه؟
‫خواهیم دید.
‫کیم یونگ‌ران که اینجا نیست.
‫من اصلاً نمی‌دونم چه خبره.
‫در جلسه امروز سهامداران گروه گاسونگ، ‫[بیستمین جلسه سهامداران گروه گاسونگ]
‫اگه بیشتر از ۲۰ نفر از ۴۰ مدیر حاضر ‫رأی موافق بدن،
‫مدیر گا سون‌یونگ به عنوان
‫دومین رئیس گروه گاسونگ انتخاب میشه.
‫حالا بیاین نتایج رو ببینیم.
‫[۳۰ موافق، ۸ مخالف]
‫با ۳۰ رأی موافق، ۸ مخالف و ۲ ممتنع،
‫و با کسب اکثریت آرای مدیران حاضر،
‫مدیر گا سون‌یونگ به عنوان
‫دومین رئیس گروه گاسونگ انتخاب میشه.
‫تبریک میگم به رئیس جدید گروه گاسونگ.
‫لطفاً چند کلمه صحبت کنین.
‫متشکرم.
‫بنیان گروه گاسونگ، ‫صنایع غذایی مین‌جونگ بود،
‫که توسط مادرم، ‫لی مین جونگ ساخته شد.
‫اون همیشه قول می‌داد که
‫صنایع غذایی مین‌جونگ رو به من منتقل کنه.
‫عذر می‌خوام. به نظر مشکل صدا داریم.
‫امشب
‫۲۶ سپتامبر ۲۰۲۵، ساعت ۹ شب.
‫من گا سونگ‌هو هستم.
‫من نمردم.
‫دلیلی که هنوز دارم ادامه میدم
‫اینه که ظلمی رو روشن کنم ‫که به دخترم یه ریم شد،
‫که ۱۵ سال پیش مُرد.
‫قاتلی که دخترم یه ریم رو کشت
‫به زودی خودش رو نشون میده.
‫فوراً خاموشش کن!
‫[اتاق کنترل]
‫در رو باز کن. در رو باز کن.
‫در رو باز کن!
‫یه ریم رفته.
‫من کشتمش.
‫با دست خودم دخترت رو خفه کردم.
‫اون، اون...
‫رئیس، رئیس.
‫خانم گا سون‌یونگ.
‫به اتهام قتل گا سونگ‌هو بازداشتی.
‫صبر کن.
‫رئیس گروه گاسونگ، ‫گا سونگ‌هو زنده بود.
‫چی؟
‫چی دارین میگین؟
‫ولی همین دیشب به قتل رسیده.
‫چی؟
‫این مدرکشه.
‫حق دارین سکوت کنین.
‫اگه فقط یه انگشت بهم بزنین، ‫همه‌تون مُردین،
‫فهمیدین؟
‫کیم یونگ‌ران. فکر کردی من
‫توی همچین تله آماتوری گیر می‌افتم؟
‫خیلی واضح میگم که تو هیچی نیستی.
‫این آخر خطته، گا سون‌یونگ.
‫[گروه گاسونگ]
‫من کیم یونگ‌ران هستم.
‫وصیت‌نامه‌ای که گا سون‌یونگ
‫امروز به اشتراک گذاشت جعلیه.
‫وصیت‌نامه واقعی، من رو
‫به عنوان جانشین گروه گاسونگ اسم برده،
‫ولی من تصمیم گرفتم که ‫از این ارث انصراف بدم.
‫پیشنهاد می‌کنم مدیریت گروه گاسونگ
‫به مدیر پارک یونگ گوک سپرده بشه،
‫که از روزهای اول صنایع غذایی مین‌جونگ
‫با رئیس گا سونگ‌هو کار کرده.
‫علاوه بر این،
‫به عنوان سهامدار اصلی،
‫تقاضای بازسازی کامل هیئت مدیره رو دارم
‫که پر از فسادهای مختلفه.
‫این مسخره‌ست!
‫در آخر، چند کلمه دارم بگم.
‫گروه گاسونگ،
‫و رامیون قرمز
‫حاصل تمام عمر رئیس گا سونگ‌هو بودن.
‫لطفاً فداکاری ایشون
‫و تلاش‌های صادقانه‌ش رو ‫به یاد داشته باشین.
‫خبر فوری اختصاصی جی‌ان‌ای. ‫[دستگیری مدیر گا سون‌یونگ به اتهام قتل]
‫رئیس گا سونگ‌هو که قبلاً ‫گزارش شده بود با خودکشی با اسلحه مُرده،
‫تأیید شد که تا همین اواخر زنده بوده.
‫ولی، هفته پیش،
‫گفته میشه توسط فرزند ناتنیش ‫استاد گا سون‌یونگ به قتل رسیده،
‫که همه رو در شوک فرو برده.
‫در طول اولین جلسه سهامداران گروه گاسونگ
‫بعد از مراسم خاکسپاری، ‫[فیلم قتل رئیس گا منتشر شد]
‫وقتی که استاد گا سون‌یونگ ‫به عنوان مدیرعامل جدید انتخاب می‌شد...
‫گا سون‌یونگ.
‫به اتهام قتل گا سونگ‌هو دستگیر شده.
‫مدارک محکمه. راه فراری ازش نداره.
‫آقای هام هیون وو. ‫اگه گا سون‌یونگ دستگیر بشه،
‫تو محافظتت رو از دست میدی.
‫تو دستور دادی که گیل هو سه، ‫گا سون‌وو و کیم یونگ‌ران به قتل برسونه؟
‫تو بودی؟
‫فیلم رو دیدی.
‫خودت اعتراف کن.
‫پدرکشی مجازات‌های شدیدی داره.
‫سکوت کردن با همچین مدارک محکمی ‫کمکی بهت نمی‌کنه.
‫من نماینده قانونی استاد گا سون‌یونگ هستم.
‫با من صحبت کنین.
‫[دختر ناتنی قاتل استاد گا سون‌یونگ] ‫[تحت ارزیابی روانپزشکی]
‫[وارث گروه گاسونگ گا سون‌یونگ] ‫[یک روان‌پریش؟]
‫دستیار هام بالاخره اعتراف کرد ‫که دستور گا سون‌یونگ بوده.
‫دادستانی که پرونده گا سون‌وو رو ‫رسیدگی می‌کرد و رشوه گرفته بود
‫توسط واحد ضد فساد دستگیر شده.
‫وکیل لی.
‫تو از همه‌ی برنامه‌های رئیس باخبر بودی؟
‫هیچوقت فکر نمی‌کردم تا اینجا پیش بره.
‫باید فقط گا سون‌یونگ رو می‌کشت
‫و اونو فرزند ناتنی بیچاره‌ای می‌کرد ‫که توسط ناپدریش به قتل رسیده.
‫ولی اینو نمی‌خواست.
‫این انتقامی نبود که رئیس می‌خواست.
‫در نهایت، گا سون‌یونگ طبق برنامه رئیس
‫با مجازات واقعی روبرو میشه.
‫می‌تونیم دفاعیه قتل گا سونگ‌هو رو
‫برا اساس کاهش مسئولیت کیفری قرار بدیم.
‫سوابق روانپزشکی رو ارائه میدیم ‫که نشون میده شما
‫در کودکی از طرف رئیس گا سونگ‌هو ‫مورد آزار قرار گرفتین، استاد گا سون‌یونگ.
‫[سوابق کلینیک روانپزشکی]
‫پرونده‌های دیگه؟
‫برای پرونده‌های گا سون‌وو و گا یه ریم،
‫هیچ مدرک مستقیمی برای نگرانی وجود نداره، ‫پس نیاز نیست نگران باشین.
‫انتظار چه حکمی می‌تونیم داشته باشیم؟
‫با این استراتژی، شاید زیر پنج سال.
‫من نمی‌تونم اینجا ‫با این آدمای پست زندگی کنم. حتی یه لحظه.
‫اگه پول منو می‌خوای،
‫به هر طریقی که شده زودتر از اینجا درم بیار.
‫بله، همیشه همینطور بوده.
‫نهایت سعیمو می‌کنم، استاد.
‫به زودی به دیدنتون میام.
‫متهم گا سون‌یونگ
‫نه تنها به قتل مستقیم گا سونگ‌هو متهم شده
‫بلکه در قتل‌های برادرش گا سون‌وو
‫و گا یه ریم هم دست داشته.
‫کسی که ۱۵ سال پیش در نیویورک مُرد.
‫از خانم کیم یونگ‌ران درخواست می‌کنیم
‫که در مورد این پرونده شهادت بده.
‫چه خبره؟
‫اقای قاضی، من اعتراض دارم.
‫این شاهد قبلاً توافق نشده بود.
‫حتی بدون توافق قبلی،
‫من به دلیل اهمیت حیاتی،
‫شهادت شاهد رو مجاز می‌دونم.
‫- شما در صحنه قتل گا سون‌وو حاضر بودین؟ ‫- بله.
‫اسم واقعی گیل ته،
‫گیل هو سه بود.
‫اون یه زندانیه که گا سون‌یونگ از طریق ‫برنامه بازپروری زندان باهاش آشنا شد.
‫من مستقیماً شاهد بودم که ‫اون گا سون‌وو رو به قتل رسوند.
‫دستورهای ضبط شده از متهم
‫و شهادت آقای هام هیون وو
‫قبلاً به دادگاه ارائه شده.
‫می‌تونین این مدرک رو هم توضیح بدین؟
‫پول اون اتاق ‫برای یک ماه پیش‌پرداخت شده بود،
‫ولی حتی بعد از تاریخ تحویل هم ‫کسی نیومد.
‫وقتی در رو باز کردم، این داخلش بود.
‫به نظر چیزی نبود که بشه دور انداخت.
‫متشکرم.
‫این مدرک به جا مونده از گا سون‌وو‌،
‫که توسط خواهر بزرگترش، ‫متهم گا سون‌یونگ به قتل رسید.
‫همچنین مدرکیه که
‫به حل مرگ خانم گا یه ریم کمک می‌کنه،
‫که ۱۵ سال پیش به ناحق مُرد.
‫لطفاً فوری مدرک رو بررسی کنین.
‫خودم انجامش میدم.
‫سون‌یونگ.
‫لطفاً نجاتم بده.
‫اقای قاضی، دادستان استدلال می‌کنه ‫که متهم، گا سون‌یونگ،
‫به طور وحشیانه و از پیش برنامه‌ریزی شده
‫پدرخوانده، خواهرناتنی ‫و حتی برادر کوچکترش رو به قتل رسونده،
‫و اینکه حتی بعد از این جنایات
‫همچنان از ثروت و قدرتش استفاده می‌کنه،
‫بدون نشان دادن هیچ پشیمانی،
‫ما درخواست حکم اعدام،
‫حداکثر مجازات در قانون رو داریم.
‫شوخی می‌کنین؟
‫فوری درخواست تجدید نظر کن.
‫استاد، از امروز، من استعفا میدم.
‫متأسفم.
‫هی، وکیل کیم.
‫دوباره بگو، ها؟
‫- چطور جرئت داری از استعفا حرف بزنی؟ ‫- از سالن دادگاه خارجش کنین.
‫هی!
‫ولم کنین!
‫می‌دونین من کی‌ام؟
‫- متهم رو خارج کنین. ‫- هی!
‫هی!
‫ولم کنین!
‫کیم یونگ‌ران. ‫نمی‌ذارم قسر در بری.
‫ولم کن! هی!
‫ولم کن!
‫- اومد. ‫- داره میاد.
‫خانم کیم یونگ‌ران، ‫لطفاً باهامون مصاحبه کنین.
‫از پرونده رئیس گا سونگ‌هو ‫تا پرونده‌های گا سون‌وو و گا یه ریم،
‫دادستان برای گا سون‌یونگ ‫درخواست اعدام کرده.
‫چه حسی دارین؟
‫امروز صحبتی نمی‌کنم
‫و جزئیات رو یه وقت دیگه میدم.
‫بریم.
خانم کیم یونگ‌ران، لطفاً یه بیانیه بدین.
‫چند کلمه دیگه بگین.
‫[گا یه ریم مرحوم، گا سونگ‌هو مرحوم]
‫[رامیون قرمز]
‫رئیس.
‫حالا با آرامش کنار دخترت استراحت کن.
‫خانم.
‫دیگه وقتش رسیده به اون پسر جواب بدی.
‫اون بیشتر از هرکس دیگه‌ای نگرانته.
‫حالت خوبه؟
‫دارم سعی می‌کنم خوب باشم.
‫متأسفم، دونگ‌مین.
‫چیزی برای عذرخواهی نیست.
‫برای همه چیز.
‫من حتی یه بار هم
‫تو رو سرزنش نکردم، یونگ‌ران.
‫من آدم خوبی نیستم، دونگ‌مین.
‫طمع کورم کرده بود، ‫مردم موچانگ رو فریب دادم،
‫و حتی تو رو به دام انداختم.
‫- پس... ‫- یونگ‌ران.
‫آدمای واقعاً بد همچین حرفایی نمی‌زنن.
‫اصلاً چرا به حرف دیگران اهمیت بدی؟
‫برای من، یونگ‌ران،
‫تو از هرکسی بهتری.
‫یونگ‌ران.
‫بعد از اینکه همه اینا تموم شد،
‫اگه یه وقت به موچانگ یا من فکر کردی،
‫اون‌موقع برگرد.
‫منتظرت می‌مونم.
‫مجبور نیستی منتظرم بمونی.
‫منم آدمم. ‫منظورم این نیست که تا ابد منتظر می‌مونم.
‫دقیقاً ده سال منتظر می‌مونم.
‫ولی وقتی برگشتی و ‫من پیرمرد شده بودم، دیگه شکایت نکن.
‫این روزها پرستارای زیادی هستن ‫که از سالمندها سوءاستفاده می‌کنن،
‫پس ما در مورد استخدام سخت‌گیریم.
‫فکر کنم جای نگرانی نباشه.
‫این اتاقه.
‫برو داخل.
‫تو هیچی نمی‌دونی.
‫مردا، زنایی مثل یونگ‌ران رو دوست دارن
‫که خودشونو ‫بیچاره و آسیب‌پذیر نشون میدن.
‫و من چی از یونگ‌ران کمتر دارم؟
‫آقا؟
‫من چوی می هانگ هستم.
‫دفعه قبل توی نودل دست‌ساز مادربزرگ.
‫همونی که با دست درست میشه؟
‫واقعاً با دست.
‫کیه؟
‫هه جی.
‫اگه می‌دونستم اینجایی، زودتر می‌اومدم.
‫چرا بهم خبر ندادی؟ ها؟
‫ببخشید، شما؟
‫مگه سرش جایی خورده؟
‫نه.
‫شوخی کردم.
‫هه جی، ترسوندیم! چرا اذیتم می‌کنی؟
‫ولی، آقا، اینجا چیکار می‌کنی؟
‫آقا؟ کی؟
‫من؟
‫به غیر از تو آقای دیگه‌ای هست؟
‫هه جی، شوخی رو بس کن. چته؟
‫- ته مین. ‫- بله.
‫من می‌خوام استراحت کنم.
‫هه جی هنوز کاملاً بهبود پیدا نکرده.
‫فعلاً ملاقات منوعه.
‫لطفاً برین.
‫هه جی، بذار حرف بزنیم، باشه؟
‫- هه جی. ‫- برو.
‫برو بیرون. همین الان.
‫ولم کن، پسر!
‫تو هم فقط به خاطر اون ۱۰۰ میلیون وون ‫هه جی رو دوست داری، درسته؟
‫چی داری میگی؟ زود برو بیرون.
‫- شماها چتونه؟ ‫- بیرون!
‫- نمی‌تونین با من اینجوری رفتار کنین. ‫- بیرون!
‫هه جی، بیا اینجا.
‫بیرون!
‫مگه تو بابامی؟
‫هه جی.
‫اگه الان اینو نگم،
‫شاید هیچوقت فرصت دیگه‌ای پیدا نکنم.
‫- من... ‫- بس کن!
‫- ته مین. ‫- بله.
‫یه چیزی هست که برام سواله.
‫چرا داری از من مراقبت می‌کنی؟
‫خب...
‫چون فکر کردم ممکنه تنها باشی
‫اینجا توی بیمارستان.
‫تو همیشه لبخند می‌زنی، هه جی،
‫ولی در اعماق وجودت،
‫کسی هستی که راحت احساس تنهایی می‌کنی.
‫پس می‌خواستم کنارت بمونم.
‫ته مین.
‫بله؟
‫می‌خوای
‫امروز رو روز اولمون کنیم؟
‫امروز روز اول نیست، هه جی.
‫اگه تقویم رو چک کنی...
‫دارم میگم با من باش.
‫ولی می‌تونیم یه رابطه از دور رو ‫مدیریت کنیم؟
‫من می‌تونم. هر روز میام.
‫از موچانگ تا اینجا ‫فقط ۴ ساعت طول می‌کشه. فقط ۴ ساعت.
‫ته مین، تو تا حالا با کسی بودی؟
‫منم نه.
‫که اینطور.
‫حتی یه بارم نه.
‫منم همینطور.
‫منم نه.
‫- منم نه. ‫- منم نه.
‫منم نه.
‫درد داره؟
‫- اینجا؟ ‫- داره تند می‌زنه.
‫قلب‌ها به طور طبیعی تند میزنن.
‫قلبم خیلی تند میزنه.
‫باید بریم پیش دکتر؟
‫دوست جون!
‫اومدی منو ببری؟
‫بک هه جی.
‫چیه دوست جون؟
‫بک هه جی، تو و ته مین باهم خوبین.
‫و موچانگ جای خوبیه، ها؟
‫چی؟
‫داری میگی برم موچانگ؟
‫من می‌خواستم با دوست جونم فیلم ببینم،
‫غذا بخورم، قهوه بخورم،
‫همه اون کارای عادی رو انجام بدم.
‫این...
‫یه بار آموزش باله رفتی، درسته؟
‫از وکیل لی شنیدم.
‫آره.
‫مدیر پرورشگاه رو قانع کردم،
‫ولی فقط تونستم یه ماه شرکت کنم.
‫ولی حتی کفش مخصوص هم نداشتم،
‫پس هر روز زور می‌شنیدم.
‫دیگه اون اتفاق نمی‌افته.
‫تو همیشه با من دوست می‌مونی، درسته؟
‫آره.
‫خانم.
‫تبریک میگم، قراردادتون با رئیس تموم شد.
‫می‌خواین جایی برین؟
‫حالا که قراردادم با رئیس تموم شده،
‫پس حضورم اینجا ‫به عنوان وکیل ساکن هم تموم شده.
‫مناسب نیست که تنها با وارث اینجا بمونم.
‫اگه شایعات بی‌اساس پخش بشه،
‫ممکنه تأثیر قابل توجهی ‫روی قیمت سهام گروه گاسونگ بذاره.
‫الان همچین کسی شدین، خانم.
‫جایی برای رفتن داری؟
‫خب.
‫در مقایسه با ثروت شما خیلی کمه،
‫ولی یه مقدار قابل قبول ‫توی حساب بانکیم دارم.
‫شاید برم یه هتل برای استراحت.
‫ممنون از زحماتی که تا الان کشیدی.
‫درسته.
‫همه هدایا رو قبلاً به موچانگ فرستادم.
‫باشه.
‫این چیه؟ ‫منتظر بسته‌ی پستی نبودم.
‫زمین زیر توسط بنیاد گاسونگ خریداری شده.
‫برای استفاده دائمی به عنوان یک مهدکودک ‫[اعلامیه خرید]
‫برای آموزش اولیه کودکی ‫در مناطق دورافتاده...
‫وای خدا!
‫چیه؟ چه اتفاقی افتاده؟
‫چیه؟ چرا؟
‫چرا؟ چیه؟
‫اینجا فروخته شده.
‫ها؟
‫فروخته شده؟
‫مالک زمین هنوز زنده ست.
‫باز به یه مدیر خانه سالمندان دیگه فروخته؟
‫خانم بو سه می خریدتش!
‫گفته برای همیشه ‫به عنوان مهدکودک استفاده میشه!
‫برای همیشه!
‫خانم بو سه می؟ برای همیشه؟
‫دیوونه‌م می‌کنه.
‫دشمن قسم‌خورده‌ی منه!
‫باید خودم می‌خریدمش.
‫سونگ ته.
‫چقدر باید بابت این سپاسگزار باشی، ها؟
‫حالا حتی تو هم ‫می‌تونی مثل یه آدم خوب زندگی کنی!
‫برای همیشه!
‫خدایا.
‫ولی خانم بو سه می برنمی‌گرده؟
‫بچه‌ها و دونگ‌مین ‫واقعاً دوست دارن ببیننش.
‫خانم بو سه می حالتون خوبه؟
‫خیلی زحمت کشیدین، رئیس.
‫رئیس.
‫حالا فکر می‌کنم
‫بالاخره فهمیدم که
‫چرا تمام این مدت اینجا موندین.
‫چقدر تنها بودین.
‫حالا،
‫این دوربین‌های مداربسته،
‫دیگه لازم نیستن.
‫[کیم یونگ‌ران]
‫کیم یونگ‌ران؟
‫[بدون عنوان]
‫یونگ‌ران.
‫فکر می‌کنم ‫باید خداحافظی نهاییم رو باهات بکنم.
‫پس دارم این پیام رو می‌ذارم.
‫وقتی نگاه می‌کنم،
‫همه‌ی این اتفاقات از طمع من شروع شد.
‫از بچگی،
‫بدون یه بزرگسال که بتونی بهش تکیه کنی،
‫با سختی زیادی زندگی رو گذروندی.
‫ولی من در نهایت،
‫تو رو به خطر انداختم.
‫متأسفم.
‫یونگ‌ران،
‫تو هیچوقت نباید منو ببخشی.
‫حالا،
‫خودم اینو تموم می‌کنم و از این دنیا میرم.
‫به خاطر من ناراحت نباش،
‫از الان به بعد،
‫فقط با آدمایی که دوست داری زندگی کن
‫این آخرین درخواست منه،
‫یه پیرمرد بی‌شرم.
‫نه، رئیس.
‫رئیس، این درست نیست.
‫رئیس.
‫تقریباً وقتشه که سون‌یونگ برسه.
‫رئیس.
‫دیگه،
‫وقتشه که برم.
‫رئیس.
‫هر چیزی فصل خودش رو داره،
‫زمانی برای به دنیا اومدن ‫و زمانی برای مردن.
‫خیلی وقته همچین چیز سرگرم‌کننده‌ای ‫ندیده بودم.
‫داره چه چرت و پرتی میگه؟
‫زندانی جدید داره میاد.
‫آبجی، تو هم اومدی.
‫خوش اومدی.
‫پس اینجا همدیگه رو دیدیم.
‫سو یونگ.
‫این یارو رو می‌شناسی؟
‫کاملاً روانیه.
‫خوب می‌شناسمش.
‫اتفاقاً یه بدهی بهش داشتم.
‫فامیل،
‫از این به بعد خوب بهت خدمت می‌کنم.
‫برای فامیلم ‫جشن خوش‌آمدگویی گرفتین؟
‫درسته.
‫باید الان انجامش بدیم.
‫خدایا.
‫همین امروز انجامش بدیم.
‫اول،
‫این عوضی رو وارونه آویزون کنیم.
‫بیاین اول با کتک زدنش شروع کنیم.
‫چند وقته ندیدمتون، خانم جو بیول‌نه.
‫شما اینجاین، وکیل.
‫کریسمس مبارک.
‫کیک و نوشیدنی آوردم.
‫متشکرم.
‫خانم اینجان؟
‫آره، از صبح ندیدمش.
‫رفته ورزش؟
‫خانم.
‫چی؟ حتی دوربین مداربسته...
‫کی همه اینا رو خاموش کرد؟
‫دون.
‫تو نمی‌تونستی انجامش بدی ‫چون پول و قدرت نداشتی.
‫حالا تمام پتانسیلت رو آزاد کن.
‫رئیس.
‫آقای وکیل.
‫برای همه چی متشکرم.
‫من دارم میرم.
‫برای پیدا کردن خوشبختی.
‫[۶ ماه بعد]
‫چه گل‌های قشنگیه.
‫- کدوم قشنگ‌تره؟ ‫- برای من، تو از همه قشنگ‌تری.
‫چی؟
‫دونگ‌مین.
‫کمکم کن اینو ببندم.
‫بده به من.
‫خب، دیروز درست بود.
‫ولی الان که استرس دارم، ‫نمی‌تونم درستش کنم.
‫توی هچنین روز شادی ‫برای چی استرس داری؟
‫هی، هم ژنرال هم من
‫برای اولین بار دوماد میشیم.
‫یه قرص گیاهی رو بخورم.
‫برام بازش کن.
‫از این راحت‌تر؟
‫یه ثانیه نفست رو حبس کن.
‫باشه. شد؟
‫به عروسی خودم دیر می‌رسم.
‫راستی، خانم بو سه می هنوز تماس نگرفته؟
‫فقط یه هدیه فرستاد.
‫آخه کی هدیه می‌خواد؟
‫تموم شد. آماده‌ست.
‫بسه. دارم میرم.
‫حس می‌کنم از قبل سفت‌تره.
‫کوچیک شده؟
‫حالا، برای دوماد بسیار مضطرب ما، ‫آقای سو ته مین،
‫بچه‌های مهدکودک ایسون موچانگ،
‫به عنوان بچه‌های گل‌ وارد میشن
‫تا به زوج تبریک بگن.
‫بچه‌ها، وارد بشین.
‫آقا، تبریک میگم.
‫ممنون، جو وون.
‫- تبریک میگم. ‫- خوشبخت باشین.
‫ممنون از همه‌تون.
‫لحظه‌ای که همه منتظرش بودیم رسید.
‫قدرت سکوت.
‫کسی که قدم‌هاش صدا نداره.
‫که بی‌صدا قلب دوماد سو ته مین رو دزدید.
‫لطفاً به عروس آینده ‫و جدیدترین عضو خانواده موچانگ خوشامد بگین،
‫خانم بک هه جی!
‫خانم بک هه جی، آماده‌این؟
‫بله!
‫برای اولین بار، عروس صدادار وارد میشه.
‫عروس وارد می‌شود!
‫بله.
‫عروس و دوماد، اینقدر وول نخورین.
‫حالا بیاین یه لحظه
‫تشکر کنیم از همه مهمون‌هایی که اومدن
‫تا این عروسی قشنگ رو جشن بگیرن.
‫عروس و دوماد، تعظیم کنین.
‫اونا خیلی خوشحال‌ان.
‫بچرخین.
‫خب، مراسم ویژه‌ی امروز رو
‫مدیر لی می سون اجرا می‌کنه!
‫امروز، یه زوج زیبا
‫اینجا در موچانگ متولد میشه.
‫بیاین یه تشویق بزرگ بهشون بدیم،
‫و یه عمر عشق و خانواده خوشبخت رو ‫براشون آرزو کنیم.
‫اینجا. اینجا.
‫دوباره داری دسته گل رو می‌گیری؟
‫تو که اصلاً مردی توی زندگیت نیست، ‫خانم مدیر.
‫لطفاً، شاید منم با یکی آشنا شدم.
‫مادر هه نا، تو که یه بار ازدواج کردی ‫بازم شوهر می‌خوای؟
‫خب دیگه، میندازمش.
‫- اینجا. ‫- یک، دو، سه.
‫خانم.
‫یونگ‌ران.
‫عروسیمه. ‫واقعاً فکر کردم نمیای، دوست جون.
‫البته که میام عروسی دوستم.
‫خیلی خوشگل شدی.
‫ازدواجت رو تبریک میگم، دوستم.
‫هه جی.
‫چیه؟
‫حالت خوبه؟
‫آره.
‫یک، دو، سه.
‫مواظب باش.
‫باشه.
‫خیلی خوبه با هم اینطور راه بریم.
‫فکر کنم وقتی اینجام خوشحال‌ترینم.
‫هیچ جایی بهتر از موچانگ نیست.
‫و...
‫هیچ‌کس بهتر از تو نیست، دونگ‌مین.
‫تازه الان فهمیدی؟
‫یونگ‌ران.
‫چرا توی موچانگ زندگی نکنیم؟
‫بیا با هم زندگی کنیم.
‫از الان به بعد،
‫تا آخر عمر ازت محافظت می‌کنم.
‫مگه نگفتی ده سال منتظر می‌مونی؟
‫آره، ولی حالا که دوباره می‌بینمت،
‫دیگه نمی‌تونم منتظر بمونم.
‫دیگه نمی‌تونم صبر کنم.
‫خانم جو بیول نه، ‫یعنی چی کارتت قبول نشد؟
‫یه مهمون اینجا داریم.
‫مهمون؟
‫اون ستاره، شین سو هیون، ‫شین سو هیون!
‫- شین سو هیون؟ ‫- اون رسوایی.
‫- رسوایی اون شرکت ثروتمند؟ ‫- هیش.
‫طرفدار پر و پا قرصش‌ام.
‫به خودت بیا.
‫چند تا نوشیدنی آماده کن.
‫- چه نوعی؟ ‫- هر چی.
‫هر چی؟ چای نعنا؟
‫شما وکیل لی دون هستین، درسته؟
‫بله. طرفدارتون هستم.
‫نه، لی دون هستم.
‫شنیدم خوب قایم کردن آدما رو بلدی.
‫این تخصص منه.
‫ولی یه چیز هست...
‫دقیقه‌ای ۵۰ هزار وون دریافت می‌کنم.
‫براتون مشکلی نداره؟
‫پولش مسئله‌ای نیست.