‫خوبی؟
‫- سلام، عشقم. ‫- این هم چیزایی که گفته بودی.
‫- چی شده؟ ‫- پام به قالی اداره گیر کرد و خوردم زمین.
‫فردریک، ‫چرت و پرت تحویلم نده.
‫سگ مصب، ‫بهم نگو فردریک.
‫دروغ نگو. راستش رو بگو.
‫ببین، فقط... ‫روز سختی داشتم، خب؟
‫ای خدا.
‫- چیزی نیست. آروم باش، خب؟ ‫- بهم نگو آروم باشم.
‫این که ‫بهم بگی آروم باشم، آرومم نمی کنه!
‫- فکر می کردم اون مزخرفات رو حل کردی. ‫- کرده بودم، ولی...
‫پس نمی خوای ‫کنار بذاری دیگه.
‫چرا. فقط...ببین، از...
‫از...دفعه قبلی ‫تا حالا شرط بندی نکرده بودم.
‫ولی ‫یه چند نفر هستن که بهم بدهکارن...
‫و هنوز پولم رو نداده ان، پس...
‫خب، ‫می خوای چیکار کنی؟
‫می خوام حلش کنم.
‫چرا ‫به ری نمی گی؟
‫نمی خوام ‫با ری حرف بزنم.
‫ای خدا، ‫خیلی یه دنده ای، بی شرف.
‫شام چی داریم؟
‫لازانیا.
‫- دستمال کاغذیت کو؟ ‫- اَه، لعنتی!
‫هیچ امیدی ‫به این سگ مصب نیست.
‫- دارم لباسم رو عوض می کنم. ‫- باشه.
‫چطوری؟
‫خوبم، ری. خودت چطوری؟
‫من هم خوبم.
‫چه خبرا؟
‫می شه ‫صحبت کنیم؟
‫آره، حتما.
‫چی شده؟
‫ببین، ‫می دونم که می دونی...
‫فردی ‫یکم به شرط بندی اعتیاد داره.
‫آره. آره.
‫ولی...یکم توی دردسر افتاده.
‫اوهوم.
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو» ‫مترجم: شهریار نادرمحمد
‫اوهوی، کمکی برات ‫از دستم برمیاد؟
‫- آره، دنبال رمی می گردم. ‫- چطور؟
‫یکی از رفقام ‫یکم پول بهش بدهکاره.
‫- رفیقت کیه؟ ‫- فردی ولا.
‫با اون کثافت رفیقی؟
‫رفیق، ‫پیدا کردن لنگه کفش توی بیابون غنیمته.
‫خب، چیکار داری؟ ‫اومدی حساب رفیقت رو صاف کنی؟
‫اونقدر سخاوتمند نیستم. ‫اون بالاست؟
‫به اون رفیق شل مغزت بگو...
‫اگه ‫بدهیش رو تا هفته بعد صاف نکنه،
‫دیگه نمی تونه ‫درست و حسابی راه بره. چی...لعنتی!
‫اَه! خدا لعنتت کنه!
‫لعنتی!
‫رفیق، چطوری؟ خوبی؟
‫- خوبم. تو چی؟ ‫- خوبم.
‫- می شه صحبت کنیم؟ ‫- می شه.
‫لعنتی!
‫ببخشیدا.
‫من یکی از ‫رفقای فردی ام.
‫همه ‫می دونن که اون آدم پست فطرتیه.
‫امیدوار بودم ‫بتونی بهش...آسون بگیری.
‫اگه بهش آسون نگیرم، چی؟
‫رفیق، ‫من نیومدم کسی رو تهدید کنم.
‫فقط اومدم ‫ازت بخوام یه لطفی در حقم بکنی، همین.
‫می دونم ‫چطوری لطف بقیه رو جبران کنم، پس...
‫فقط در موردم پرس و جو کن.
‫باشه.
‫حالا کی هستی؟
‫ری شوسمیت.
‫فکر می کردم ‫تو و فردی با هم دعوا کردین و مسیرتون از هم جدا شده.
‫فقط موقتا با هم قهر کرده بودیم.
‫خیله خب.
‫خب، ‫نمی تونم بدهیش رو صفر کنم.
‫آره، ‫انتظار هم نداشتم که بکنی.
‫اگه می شه، ‫فقط یکم دیگه بهش زمان بده.
‫آره، ‫می تونم این کار رو بکنم.
‫عالیه.
‫- از آشناییت خوشحال شدم. ‫- همچنین.
‫می دونی اون کی بود؟
‫یه دلقک سگ مصب.
‫اون «جادوگر» بود.
‫کی؟
‫اینطوری، چیزای کوچیک...
‫- به کل پوستر بچسبونیم. ‫- باشه.
‫سلام بچه ها، ‫چیکار می کنین؟
‫پوستر درست می کنیم.
‫جدی؟ واسه چی؟
‫راهپیمایی تغییرات آب و هوا.
‫توی شهر.
‫اوه. اوه.
‫تغییرات آب و هوا، آره؟
‫شما بچه ها ‫که این مزخرفات رو باور نمی کنین؟
‫مزخرف نیست.
‫بیخیال، ‫همه می دونن که دمای هوا بخاطر...
‫پس دمه ها زیاد می شه.
‫- پس دمه ها دیگه چی ان؟ ‫- هواپیماها دیگه.
‫هواپیماها ‫پس دمه آزاد می کنن، مثل باریوم،
‫- آلومینیوم، استرانتیوم. ‫- بخاطر کربن دفع شده است...
‫و مزخرف هم نیست.
‫اوه.
‫- باشه، گرتا خانم. ‫- باشه، بومر.
‫اصلا می دونی ‫بومر یعنی چی؟
‫- تویی دیگه. ‫- نه.
‫بومرها نسلی ان که ‫در فاصله پایان جنگ جهانی دوم...
‫تا اواخر دهه 60 به دنیا اومده ان.
‫- من اونقدر پیر نیستم. ‫- ظاهرت که چیز دیگه ای می گه.
‫آره.
‫- من باز می کنم. ‫- باشه.
‫- چطوری؟ ‫- بدک نیستم.
‫از در پشتی می ریم.
‫پنج روز.
‫نه، نه. ‫باز هم باید این کار رو بکنی.
‫با کالن حرف بزن دیگه.
‫آره، ‫میاد اینجا.
‫حالا هر چی، ‫بعدا بهت زنگ می زنم.
‫بالاخره اومد.
‫دیشب خوب خوابیدی؟
‫قهوه می خوای؟
‫بدون کافئین هست؟
‫نه. ‫بدون کافئین نداریم.
‫ترجیح می دم ‫ازش بگذرم، رفیق.
‫چطوری؟
‫آه!
‫زو زو!
‫سلام.
‫بله؟
‫آره، خب، ‫تصمیمش با تو نیست، هست؟
‫آره، خب، ‫هر چی هم بگه، سه شنبه است.
‫- سه شنبه است، سگ مصب. ‫- باشه، گرفتم.
‫اضطراب که نداری؟
‫- حقیقتش کلا مضطرب نمی شم. ‫- خوبه.
‫در هر صورت ‫کار خیلی آسونیه.
‫اوهوم.
‫...برنامه انحصاری رادیو 1128، ‫یه ساعت دیگه پخش می شه.
‫و در جریان مسابقه «شکست زنگ» که...
‫بعد از ‫این استراحت کوتاه پخش می شه، بهتون فرصت بردن پول نقد می دیم.
‫آب و هوا!
‫هم اکنون وضعیت آب و هوای فردا...
‫و چند روز آینده رو اعلام می کنیم.
‫هوای شهر داره خنک می شه.
‫آسمون صافه، زیاد بارونی نیست. ‫شاید یکی دو بار یه رگبار کوتاهی بباره...
‫خب، ‫پدر و مادرت اهل کجان؟
‫مامانم ‫اهل نیوزیلنده...
‫...بابام هم اهل کوئینزلنده.
‫خودت هم ‫توی نیوزیلند بزرگ شدی، آره؟
‫آره.
‫تا حالا رفتی اونجا؟
‫- نه. ‫- واقعا؟
‫باید بری. خیلی خوشگله.
‫اوهوم.
‫پلیسا ‫دارن میان به سمتتون.
‫ممنون، رفیق.
‫اوه، سامانتا!
‫- به موقع داد نزدی «ایست»! ‫- وای، نه!
‫وای، نه! ‫هیچ جایزه ای بهت تعلق نمی گیره.
‫ببخشید. ‫می ریم سراغ شرکت کننده بعدی.
‫پم، منظورم شمایی. ‫بازی رو بلدی؟
‫- بله. ‫- خیله خب، باید بلند بگی «ایست».
‫نه، نه، نه. ‫اصلیه رو می خوام، حالا هر کی که هست.
‫آره، ‫خب، خب، اون که اصلا مهم نیست.
‫باید توی ماهی های کوچیک بذارینش، خب؟
‫من از ‫اون ماهی های کوچیک خوشم میاد.
‫همونایی که ‫باهاشون سوشی درست می کنن.
‫آره، ‫آره، بذارینش توی همونا.
‫نمی دونم بابا. ‫باید با یه چیزی صادرش کرد دیگه.
‫گمونم ‫معمولا با مشکل مواجه می شن.
‫احتمال نابودیشون هست.
‫تلویزیون چی داره؟
‫هیچی.
‫نتفلیکس دارن؟
‫فکر نکنم.
‫فکر می کردم قراره...
‫...فکر می کردم قراره اون رو جا بذاره.
‫هاجی، ‫تغییر دیگه ای رخ داده.
‫قراره بام سبز محوطه جدید دانشکده تاسمانی...
‫در برنی ‫به خونه موجودات وحشی محلی تبدیل بشه.
‫راستش، فکر نمی کنم...
‫اگه کبوترهای دریایی دم کوتاه...
‫اونجا لونه بسازن، کسی غافلگیر بشه.
‫این اتفاق ‫توی کارخونه نمک زدایی ویکتوریا که افتاده بود.
‫ولی تاخیر در ‫وارد کردن مصالح می تونه به این معنی باشه...
‫امسال هیچ خونه ای در کار نیست.
‫خیلی نزدیکه...
‫خب، ‫غیر از قاچاق مواد، چیکار می کنی؟
‫کارای مختلف.
‫تو چی؟
‫دانشگاه می رم.
‫- چی می خونی؟ ‫- طراحی گرافیک.
‫پس اگه ‫به طراحی گرافیکی نیاز داشتی...
‫بیا سراغ خودم.
‫بهت خبر می دم.
‫برداشت ‫از چند ماه قبل انجام می شه.
‫بی صبرانه منتظر اینم ‫که در ماه های آینده برگردم...
‫تا ببینم ‫وضع این دشت غذای شهری کوچولو...
‫چطوره.
‫پس...کارای مختلف می کنی؟
‫کارت اینه؟
‫آره.
‫دزد بانکی؟
‫نه.
‫- دلال موادی؟ ‫- نه، نه.
‫بگو دیگه.
‫نه.
‫پلیس نیستم.
‫می دونم ‫پلیس نیستی.
‫چرا بهم نمی گی؟
‫آخه چیزی نیست ‫که بشه گفت.
‫- چرا؟ ‫- نیست دیگه.
‫چیه؟ ‫نکنه قاتلی؟
‫فقط اگه ‫زیادی سوال پیچم کنن.
‫واقعا باید جیش کنم.
‫می زنم کنار.
‫نه، اینجا که نمی تونم کارم رو بکنم. ‫باید یه درختی، چیزی، باشه.
‫خب، ‫اینجا که درخت پیدا نمی شه.
‫چرا توی اون چاله کارت رو نمی کنی؟
‫چاله نمی خوام. درخت می خوام.
‫اون چطوره؟
‫اون؟
‫مشکلش چیه؟
‫باشه بابا، خوبه.
‫دستمال کاغذی داری؟
‫نه.
‫عالیه.
‫اینطوریه که... ‫با کارتای تاروت آشنایی داری؟
‫مثل تاروته. ‫اونا در واقع کارتن.
‫بگذریم، ‫داشتم مقدمه «ئی چینگ» رو می خوندم.
‫یه شخصیتی داشت ‫که استاد تائوئیسم بود.
‫و می گفت ‫که پشت همه اتفاقا...
‫دلیل خوبی هست.
‫اوهوم.
‫پس هر اتفاق بدی...
‫یه دلیل خوبی داره.
‫آره، به نظرم...
‫...وقتی به مسئله پیر شدن فکر می کنم...
‫یعنی مثلا وقتی ‫جوون تر بودم و اتفاق بدی میفتاد،
‫همیشه بابتش ناراحت می شدم.
‫ولی آدم وقتی بزرگ تر می شه،
‫می فهمه ‫که وقتی اتفاق بدی میفته،
‫یه دلیل خوبی ‫هم پشت بندش هست، می دونی؟
‫همه چیز یر به یر می شه.
‫آره، خب...
‫خب، ‫مثالش...پنی سیلین که می دونی چیه؟
‫می دونی ‫چطوری پنی سیلین رو کشف کردن؟
‫- نه. ‫- خب، تجهیزات...
‫آزمایشگاهشون ‫رو درست و حسابی تمیز نکرده بودن.
‫و اونا هم کپک زدن.
‫پنی سیلین رو ‫اینطوری کشف کردن.
‫یعنی پنی سیلین ‫اینطوری به دست اومده.
‫لعنت.
‫پس اثبات شد.
‫خب، ‫چند وقت با هم بودین؟
‫یکم بیشتر از یه سال.
‫هنوز دوستین؟
‫نه.
‫تو چی؟
‫آخرین نامزدی درست و حسابیم ‫به سه سال پیش بر می گرده.
‫اوهوم.
‫یه چند هفته ‫با یه یارویی نامزد کرده بودم.
‫چیز خاصی نبود، ‫ولی باید از خیرش می گذشتم...
‫چون ‫به درد زندگی مشترک نمی خورد.
‫و می دونی، ‫اگه بیشتر ازش خوشم می اومد...
‫احتمالا این ضعفش ‫زیاد برام اهمیت پیدا نمی کرد، ولی...
‫...آدم تا یه جایی می تونه وانمود کنه.
‫خدا از دهنت بشنوه.
‫- خودت هم خیلی وقتا وانمود می کنی؟ ‫- خیلی زیاد.
‫حتما به عنوان یه مرد، برات خیلی سخته.
‫به شدت.
‫- بیچاره. ‫- ممنون.
‫آخرین باری که ‫وانمود نکردی، کی بود؟
‫اوه...
‫می شه ‫یه سوالی ازت بپرسم؟
‫آره.
‫چرا وانمود می کنی؟
‫چون بعضی وقتا ‫می دونی که قضیه، نتیجه ای نداره...
‫و نمی خوای ‫طرف احساس بدی پیدا کنه.
‫خب چرا خیلی راحت نمی گی: «آهای، رفیق،
‫تو به دردم نمی خوری»؟
‫چون نمی خوام ‫احساسات کسی رو جریحه دار کنم.
‫چی؟
‫- من آدم مودبی ام. ‫- مشکلت هم همینه.
‫تو آدم مودبی نیستی.
‫بیخیال بابا، ‫ادب به چه دردی می خوره.
‫مشکل مودب بودن چیه؟
‫نقطه ضعفه.
‫یعنی چی که نقطه ضعفه؟
‫آدم نگران احساسات بقیه می شه.
‫نباید اینطور باشه. ‫باید راحت حقیقت رو بهشون بگی.
‫مثلا می تونستی ‫به اون یارو بگی مشکل چیه،
‫می تونستی حلش کنی.
‫ولی الان...
‫با هر کی که آشنا شه،
‫اون طرف واسه اش نقش بازی می کنه و...
‫این سیر همینطوری ادامه پیدا می کنه،
‫و در نهایت ‫بارها شکست می خوره...
‫چون هیچکس...
‫حقیقت کوفتی رو بهش نمی گه، می دونی؟
‫این کارت واقعا ‫به نفع بقیه خانم ها نبود، نه؟
‫خب، ‫تقصیر من نیست که اون آدم داغونی بود.
‫نه. البته که نه.
‫ولی می تونستی ‫یه کاری در این مورد بکنی.
‫- این که مسئولیت من نیست. ‫- نه، نیست. قطعا نیست.
‫ولی شکایت هم ‫نمی تونی بکنی، نه؟
‫من که ‫شکایت نمی کنم.
‫یکم می کنی.
‫گاوچرون، ‫می شه یکی از اونا برام بپیچی؟
‫چیه؟
‫خب، ‫من که گاوچرون نیستم، ولی بفرما.
‫ممنون.
‫آه. آخیش.