‫رفیق، گوش کن،
‫منظورت چیه؟
‫پول نقد.
‫اینجا که پول نقدی در کار نیست.
‫اینجا هیچ پول نقدی در کار نیست، خب؟
‫- پول نقدی نیست. رابو؟ ‫- پول نقدی در کار نیست.
‫خب، ببین چی می گم، ‫سعی کن از اونجایی که نشستی...
‫تا در ورودی بری.
‫می دونی ‫متوجه چی شده ام؟
‫قبل از این که کارگردان بشم،
‫مثل بقیه فیلم می دیدم،
‫منظورم ‫مثل یه تماشاچیه.
‫ولی الان ‫دیدم به فیلما به کل عوض شده.
‫حالا دنبال نورپردازی، زوایای فیلمبرداری،
‫نحوه حرکت دوربین ‫و از اینجور موارد می گردم.
‫اوهوم.
‫بدم نمیاد ‫یه روز فیلم درست کنم ها.
‫منظورم فیلمای جدیه.
‫- مثل فیلمای هالیوودی؟ ‫- آره.
‫آره، ‫رفیق، کاملا شبیه هالیوودیایی.
‫- جدی؟ ‫- اوهوم.
‫اینطور فکر می کنی؟
‫آره، ‫اون کثافتا همه اشون آدمای منحرفی ان.
‫آها.
‫گور بابات.
‫...نیست، نه؟
‫- یه کهنه سگ مصب بیارین. ‫- پسرا، بیخیال کهنه.
‫پول سگ مصب رو بیارین، باشه؟
‫اوه.
‫- دورهمی مدرسه این هفته است ها. ‫- جدی؟
‫آره.
‫من رو دعوت نکرده ان.
‫خب، ‫چون آدم آشغالی هستی.
‫- پس تو رو چرا دعوت کرده ان؟ ‫- نکته خوبیه.
‫احتمالا شماره ات رو نداشته ان،
‫نتونستن ‫باهات تماس بگیرن.
‫- ولی باز هم می تونی بیای ها. ‫- مهم نیست. نمیام.
‫میای.
‫نه، نمیام.
‫شاید بتونی یکی رو واسه خودت پیدا کنی.
‫خودت ‫واسه همین میری؟
‫آره.
‫رفیق، ‫من مجردم و دنبال عشق می گردم.
‫شاید برات خوب باشه.
‫شاید کمک کنه ‫به یه سری مسائل فکر نکنی، می دونی...
‫- نه، رفیق، تو برو. ‫- رفیق، باید بیای.
‫- من به یه همراه نیاز دارم. ‫- نمیام دیگه سگ مصب.
‫تمام.
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو» ‫مترجم: شهریار نادرمحمد
‫گَزا؟
‫- کری! ‫- یا خدا.
‫- چه خبرا؟ ‫- چقدر خوشتیپ شدی.
‫- سلام کری. ‫- سلام.
‫- ری هستش. ‫- ری. ری.
‫- شوسمیت. ‫- شوسمیت.
‫- آره. ‫- آره.
‫اصلا همکلاسی بودیم؟
‫آره، ‫حدود دو سال.
‫- اوه، باشه. ‫- آره.
‫ظاهرش بدون لباس فرم مدرسه یه جور دیگه است.
‫درسته.
‫- آره. ‫- خب، هنوز با دیوی؟
‫- نه، نه. ای خدا. ‫- دیو مک گرث.
‫حافظه ات فوق العاده است. عجب.
‫خب، ‫شماها از سال هفتم...
‫تا دوازدهم ‫با هم رفیق بودین.
‫- آره. ‫- نمی شد از هم جداتون کرد.
‫- انگار ازدواج کرده بودین. ‫- نه.
‫- آره، نه، با هم نیستین؟ ‫- نه.
‫- ری رو یادت نمیاد؟ ‫- نه.
‫می شه یه مخلوط نوشابه مشکی ‫و نوشیدنی اسکاتلندی بهم بدین؟
‫- آره. ‫- می شه لطفا یه مخلوط نوشیدنی آمریکایی...
‫و از اون آشغالای رژیمی هم بدین؟
‫ممنون.
‫از...سال 96 خبری ازت ندارم.
‫من گشنمه، ‫می رم یکم خوردنی بردارم. بر می گردم.
‫آره، باشه. ‫خیله خب.
‫- بفرما. ‫- دمت گرم.
‫- یا خدا. ‫- چیه؟
‫اونجا رو باش.
‫- مو طلائیه؟ ‫- آره، مگان کلارکه.
‫آره. بدک نیست.
‫بدک نیست؟
‫رفیق، ‫خیلی ازش خوشم می اومد.
‫استفی گرَف.
‫اولین کسی ‫که ازش خوشم اومده بود.
‫استفی گرف؟
‫مشکل استفی گرف چیه؟
‫- دماغش گنده است. ‫- من از دماغ گنده خوشم میاد.
‫- آدم رو خاص می کنه. ‫- بد نمیگی.
‫خب...برو دیگه.
‫چی؟
‫برو باهاش صحبت کن.
‫نه. ‫اصلا چی بگم؟
‫جا زدی؟
‫برام آرزوی موفقیت کن.
‫مگان؟
‫مگان کلارک؟
‫گری...توماس.
‫آره.
‫- یادته. ‫- آره.
‫خدای من.
‫- خیلی غیر عادیه، نه؟ ‫- عجیبه.
‫دیدن این آشناهای قدیمی خیلی عجیبه.
‫- می دونم. ‫- باعث می شه خیلی احساس پیری کنم.
‫کلی خاطره...
‫- یاد آدم میاد. ‫- می دونم.
‫خب، چیکار...
‫این روزا چیکارا می کنی؟
‫- کار می کنم دیگه. ‫- جدی؟
‫- آره. ‫- خب. چیکار می کنی؟
‫- توی کار ملک و املاکم. ‫- خیله خب. عالیه.
‫- آره. ‫- عجب. آره.
‫چه عجیب. ‫چون بر حسب اتفاق من می خواستم ملک بخرم.
‫اوه، باشه. ‫خب، من توی حوزه اجاره فعالیت می کنم.
‫اوه، خب، ‫راستش من دنبال اینم که یه جایی اجاره کنم.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫وقتشه ترک کنم.
‫آره.
‫شما معلمی؟
‫بودم. ‫الان مدیرم.
‫- آره. ‫- شما مدرسه اینجا می اومدی؟
‫آره. آره.
‫- فامیلیت چیه؟ ‫- شوسمیت.
‫شما چی؟
‫- هرلی. ‫- هرلی؟
‫اوهوم.
‫قبلا بچه ها ‫رو برای گردش علمی به باتلاق لیتگو می بردین؟
‫آره.
‫از بچه های کلاس من بودی؟
‫نه، نه. ‫ولی شما رو یادمه.
‫بهت سخت می گرفتم، آره؟
‫آره رفیق، ‫یکم سخت می گرفتی.
‫آره.
‫جوونیام ‫یکم سختگیر بودم.
‫قبلا ‫پام رو روی زمین می کشیدم.
‫جان؟
‫وقتی راه می رفتم، ‫پام رو روی زمین می کشیدم.
‫اوه.
‫یه روز، ‫داشتم توی راهرو راه می رفتم.
‫سرم داد زدی.
‫گفتی: «موقع راه رفتن، ‫پای کوفتیت رو بلند کن.»
‫- جدی؟ ‫- اوهوم.
‫اگه مودبانه ازم می خواستی،
‫مشکل ساز نمی شد، می دونی؟
‫ولی چون ‫با تندی گفته بودی،
‫شروع کردم ‫به اینطوری راه رفتن توی راهرو.
‫بعدش ‫من رو به یه کلاس کوفتی...
‫پر از کلاس ششمی ها بردی...
‫و مجبورم کردی ‫جلوشون قدم رو بکنم.
‫یادت نیست؟
‫نه.
‫به نظرشون خنده دار بود. ‫خودت هم می خندیدی.
‫اصلا یادم نیست ‫همچین کاری کرده باشم.
‫چرا باید یادت باشه؟
‫ببین، ‫حرفم فقط اینه که الان یادم نیست.
‫نمی گم ‫که اتفاق نیفتاده.
‫صرفا می گم ‫یادم نمیاد.
‫ولی...اگه واقعا اتفاق افتاده...
‫و مطمئنم که ‫احتمالش هست...
‫معذرت می خوام.
‫عذرخواهیت الان که ‫دیگه زیاد به دردم نمی خوره، نه؟
‫- آره، شاید همینطور باش. ‫- اوهوم.
‫بابت این هم معذرت می خوام.
‫ولی...
‫این قضیه به 30 سال پیش بر می گرده، نه؟
‫خب؟
‫خب...
‫بهت بر نخوره، ‫ولی امکان نداره برات خوب باشه...
‫که ‫این مزخرفات انقدر یادت بمونن.
‫خب رفیق، ‫این کاریه که مردم می کنن دیگه. مزخرفات رو فراموش نمی کنن.
‫برای همین ‫باید حواست به رفتارت با بقیه باشه.
‫- آره. ‫- آره.
‫بد نمیگی.
‫ببین، محض خالی نبودن عریضه، ‫می دونم هم این حرفم زیاد ارزش نداره،
‫ببخشید.
‫راستش رو ‫بخوای، وقتی تدریس رو شروع کرده بودم،
‫سر و کله زدن با بچه ها...
‫من رو ‫خیلی می ترسوند.
‫واسه همین ‫همیشه فکر می کردم باید آدم محکمی باشم، می دونی؟
‫که ‫در واقع آدم خیلی دلرحم و آرومی ام.
‫قبولت دارم.
‫- کارگردان؟ ‫- آره، آره، آره.
‫تازگیا شرکت فیلمسازی خودم رو راه انداخته ام.
‫بفرما، ‫کارت ویزیتم رو بهت می دم.
‫خب، ‫اگه فکری به ذهنت رسید...
‫- بهمون زنگ بزن. ‫- شرکت فیلمسازی پسر بلا.
‫آره. ‫به اختصار می شه شفپ.
‫دبیرستان روزلی درس می خوندی؟
‫- زودتر مدرسه رو ترک کرد. ‫- آره.
‫- زودتر مدرسه رو ترک کرد. ‫- ببخشید.
‫آهای، کله قهوه ای!
‫لعنتی!
‫- کله قهوه ای سگ مصب! ‫- سلام کنی، وقت بخیر.
‫ببینین کی اینجاست!
‫- سلام، کله قهوه ای! ‫- وقت بخیر، دیم. جیس.
‫- چطوری؟ ‫- خوبم، کنی. خودت چطوری، رفیق؟
‫- خیلی خوبم! ‫- آره، خوبه.
‫اوه.
‫- خوبی؟ ‫- سلام کنی.
‫مگان. ‫کله قهوه ای، چند وقته همدیگه رو ندیدیم؟
‫کنی، خیلی وقته. ‫زیادی گذشته.
‫میگم چرا ‫بهش میگین کله قهوه ای؟
‫- نکنه قصه اش رو نمی دونی؟ ‫- نه.
‫مگان قصه این ‫که چرا بهش میگیم کله قهوه ای رو نمی دونه!
‫رفیق، براش تعریف کن. ‫تعریف کن. آخر خنده است.
‫- براش تعریف می کنی؟ ‫- نه، نه.
‫- بگو دیگه، رفیق. ‫- نه.
‫باشه، خودم می گم.
‫اون کلبه پدر و مادرم رو یادته؟
‫- آره رفیق... ‫- آره؟ همونی که توی بترست بود رو میگم.
‫- آره. آره بابا. ‫- چطوری کنی؟
‫- تو دیگه کی هستی؟ ‫- ری.
‫کدوم ری؟
‫ببین، ‫این قضایای کله قهوه ای رو تموم کن، خب؟
‫- چی؟ ‫- گَز بنده خدا نیتش خیره، داری کارش رو خراب می کنی.
‫کله قهوه ای؟
‫آره. ‫پس بیخیال شو، خب؟
‫بهم نگو بیخیال شم.
‫خیله خب، ‫کنی، کنی، کنی...
‫- می زنم می ترکونمت. ‫- آروم باشین.
‫- جدی؟ بیا جلو ببینم. بیا. ‫- کنی، آروم باش.
‫ری، ری، ری، ری!
‫بس کنین!
‫لعنتی!
‫خوبی؟
‫شاید بخاطر موته، می دونی؟
‫چون دوران مدرسه ‫موت خیلی بلندتر...
‫و فر بود.
‫الان ریش هم درآوردی.
‫شاید بخاطر همین ‫هیچکس نشناختت، می دونی؟
‫یه خری باید من رو یادش می موند.
‫آره، خب، تضمین می کنم...
‫که ‫الان دیگه عمرا تو رو یادشون بره.
‫- سلام بابا. ‫- سلام.
‫چیکار می کنی؟
‫تمیزکاری.
‫روزت چطور بود؟
‫بد نبود.
‫مدرسه چطور بود؟
‫واقعا خوب بود.
‫آها.
‫بابا، ‫تو از زندگیت راضی ای؟
‫از زندگیم راضی ام؟
‫آره.
‫خودت از زندگیت راضی ای؟
‫آره.
‫دلت برای عمو بروس تنگ شده؟
‫اوهوم. ‫تو چی؟
‫آره.
‫اوهوم.
‫دلت برای اَلی تنگ می شه؟
‫آره، بعضی وقتا.
‫واقعا ‫ازش خوشم می اومد.
‫اوهوم. ‫من هم همینطور.
‫بابا، ‫خیلی دوستت دارم.
‫من هم ‫خیلی دوستت دارم.
‫قضیه چیه؟
‫چی؟
‫چیزی مصرف کردی؟
‫نه.
‫بهم دروغ نگو.
‫آره ری، ‫این کار توئه، مگه نه؟
‫چی مصرف کردی؟
‫هیچی.
‫آره، ‫یه چیزی مصرف کردی. مشخصه. بگو چیه؟
‫یه کپسول خورده ام.
‫کپسول دیگه چیه؟
‫چه می دونم.
‫روان گردان یا همچین چیزی؟
‫از کجا آوردیش؟
‫یکی از ‫دوستام بهم داد.
‫کدوم دوستت؟
‫یکی ‫از بچه های مدرسه.
‫کی؟
‫مهم نیست.
‫مهمه، خب؟ ‫کی بهت دادش؟
‫بابا، ‫آروم باش.
‫گَز.
‫جان؟
‫- حواست به بریت باشه، خب؟ ‫- حتما.
‫بر می گردم.
‫باشه.
‫من برم.
‫فعلا.
‫- کپسول رو از کجا آوردی؟ ‫- هان؟
‫کپسولی ‫که به دخترم دادی.
‫- از کجا آوردیش؟ ‫- چه کپسولی؟
‫رفیق، اگه ‫چیزی که می خوام بدونم رو بهم نگی،
‫اون اسکیت بردت رو ‫بر می دارم و باهاش می زنم...
‫تو سرت، خب؟ ‫کپسوله رو از کجا آوردی؟
‫باشه! ‫از تروی گرفتمش.
‫- تروی کیه؟ ‫- فامیلیش رو بلد نیستم.
‫- خونه اش کجاست؟ ‫- یه جایی توی خیابون کارتر.
‫- یه پلاک بهم بده. خب؟ ‫- پلاکش رو بلد نیستم.
‫نمی دونم... ‫نمای خونه اشون آجر قرمزه.
‫در پارکینگشون...زرده.
‫مدرسه ات رو ‫عوض می کنی.
‫فهمیدی؟ ‫خب؟
‫و اگه دوباره ببینم...
‫دور و بر دخترم می پلکی...
‫جر و واجرت می کنم.
‫خب؟ ‫حالا گورت رو گم کن.
‫سلام.
‫شما کی باشین؟ ‫چه خانم خوبی
‫اومده دنبال رزق و روزیش.
‫بفرما داخل.
‫در رو ببند.
‫بفرما بشین.
‫خدا رو شکر.
‫یا خدا.
‫آه!
‫برو بیرون.
‫برو!
‫آره. آره.
‫آره. ‫همینطوری ادامه بده. آره.
‫همینه. ‫روز بخیر، رفیق.
‫همینه، ‫بر می گردیم از اول. خیله خب.
‫بعدش نوبت منه. اوه!
‫باید سریع باشم! ‫باید سریع باشم.
‫نمی خوام ‫دیگه آدریان رو ببینی، خب؟
‫تقصیر اون نیست. ‫خودم می خواستم امتحان کنم.
‫برام مهم نیست ‫تقصیر کی بوده، خب؟
‫نمی خوام ‫دیگه ببینیش. همین.
‫چرت و پرت.
‫- حواست به حرف زدنت باشه. ‫- وگرنه چی؟ بهم شلیک می کنی؟
‫نه، ‫به رفیقت شلیک می کنم.
‫همونی که ‫دیگه باهاش رفیق نیستی.
‫عالیه. بعدش ‫می تونی برگردی زندون، جات هم همونجاست.
‫پس...اگه ‫دوباره با اون ببینمت،
‫قضیه کپسول رو...
‫به مادرت می گم، خب؟
‫بعدش هم ‫دیگه می تونی با اون سر و کله بزنی، خب؟
‫باشه. ‫من هم بهش می گم توی خونه، تفنگ نگه می داری.
‫من می رم خونه.
‫هیچ جا نمی ری.
‫به مامان زنگ می زنم. ‫اون می تونه بیاد دنبالم.
‫- من که مشکلی ندارم. ‫- باشه!
‫آره!
‫واکنش هام ‫مثل گربه ان.
‫به درد می خوره؟
‫ولی ‫دوست دارم روش زیتون هم باشه.
‫آره، ‫زیتون تموم کرده ام.
‫نمی خوام ‫دیگه باهات دعوا کنم.
‫من هم ‫همینطور.
‫فقط نگرانتم، همین.
‫می دونی؟
‫چند سال دیگه ‫بزرگ می شی.
‫وارد جامعه می شی.
‫مسئله ای ‫که درک نمی کنی، اینه که...
‫توی جامعه ‫آدمای بدی وجود دارن، می دونی؟
‫منظورت چیه؟
‫آدمای شرور. ‫آدمای بدی که کارای بد می کنن، می دونی؟
‫- مثلا چی؟ ‫- حتی نمی تونم بهت بگم.
‫چرا؟
‫اگه بهت بگم، ‫انقدر می ترسی که از خونه می ری بیرون.
‫می دونی، من وقتی بچه بودم...
‫همیشه حرف گوش نمی کردم.
‫شیطنت می کردم.
‫تو هم قراره شیطنت کنی.
‫همه بچه ها ‫شیطنت می کنن، می دونی؟
‫ولی...
‫نمی خوام ‫حس کنی انگار...
‫نمی...نمی خوام ‫حس کنی انگار...
‫از روی ترس ‫از واکنشی که قراره نشون بدم،
‫نمی تونی چیزی ‫رو بهم بگی، می دونی؟
‫می خوام حس کنی ‫که اگه درگیر موقعیت بدی شدی...
‫اگه توی دردسر افتادی...
‫می خوام حس کنی ‫می تونی باهام حرف بزنی، خب؟
‫این...می دونی...
‫نمی تونم ‫نگرانت نباشم، دست خودم نیست. ببخشید.
‫ولی می دونی...
‫برای این ‫نگرانتم که خیلی دوستت دارم.
‫این رو می دونی دیگه؟
‫آخی، ‫مرسی بابا.
‫کثافت بی شعور.
‫- چطوری؟ ‫- چطوری رفیق؟
‫سلام کنی.
‫تو دیگه کی هستی؟
‫خواهش می کنم...
‫تو دیگه کدوم...هستی؟
‫ری رو یادت نیست؟
‫نه!
‫تضمین می کنم...
‫...الان دیگه فراموشت نکنن!
‫سلام، ‫من لیل دیکی ام.
‫من همیشه حس می کردم ‫بزرگ ترین ستاره روی زمینم.
‫تا حالا ‫همدیگه رو بیهوش کردین؟
‫منظورم اینه که دستاتون رو ‫دور گردن کسی قفل کنین...
‫تا اکسیژن از ‫دست بده و بیهوش شه.
‫برداشتت ‫خیلی خارج از متنه.
‫تو ‫روی آدمای زیادی تاثیر گذاشتی.
‫مثل کی؟
‫ببخشید. ‫خیلی بالام.
‫اون رَپر سفیدپوسته، لیل دیکی، ‫رو می شناسی؟ داره گنده می شه.
‫مدل موی...بدی داره.
‫همون پسر سفیده که ‫خیلی هیجان زده بود؟
‫- دقیقا. ‫- نه. آره.