‫رفیق.
‫همین الان ‫بهترین فکر ممکن برای راه انداختن یه کسب و کار جدید به ذهنم رسید.
‫در جریانی که ‫ملت چقدر دوست دارن فیلم بسازن؟
‫درسته. لعنتی. این چه کوفتیه؟
‫این شر و ور رو قطع کن.
‫با همدیگه ‫یه کسب و کار راه میندازیم، خب؟
‫فیلمای خونگی درست می کنیم.
‫با دوربین می ریم خونه های...
‫ملت، وسایل نورپردازی ‫و سایر تجهیزات رو هم با خودمون می بریم...
‫و فیلمای خونگی درست می کنیم.
‫چرا کسی باید ‫دلش بخواد این کار رو بکنه؟
‫رفیق، ‫ملت عاشقش می شن.
‫اگه من بودم ‫که نمی شدم.
‫آره، ولی تو اُمُلی. ‫رفیق، این فکر عالی ایه.
‫مطمئنی ‫نمی خوای یه سهمی درش داشته باشی؟
‫یه اسم هم ‫واسه این کسب و کار به ذهنم رسیده.
‫آماده ای؟
‫اوهوم.
‫«فیلم در خانه». خفنه، نه؟
‫خیلی اسم به یاد موندنی ایه.
‫فیلم در خانه. گرفتی؟
‫هیچ می دونی ‫این اسم چه جوری به نظر میاد؟
‫آره.
‫ناجور و عجیبه.
‫خیلی هم عجیبه.
‫جدی؟
‫اوهوم.
‫ای بابا.
‫یه ساعت طول کشید ‫تا این اسم به فکرم برسه.
‫اسمش باید...
‫محصولات...
‫محصولات درخشان گری باشه.
‫اون آدم پست فطرتی بوده.
‫اوه. آره.
‫اوهوم.
‫آره.
‫آره، ‫این جواب نمی ده.
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو» ‫مترجم: شهریار نادرمحمد
‫- این هم از این. ‫- خیلی ممنون.
‫- روز عالی ای داشته باشی. ‫- می بینمت.
‫خداحافظ.
‫مردک خسیس، ‫یه کیسه جدید بگیر.
‫وای، ‫نگاهش کن.
‫چه خبرا، رفیق؟ خوبی؟
‫این دیگه چیه؟ ‫کی زایمان می کنی؟
‫گمشو بابا.
‫- خوبی؟ ‫- خیلی هم خوبم. یه نگاهی بهم بنداز.
‫خب، ‫کی می خوای برگردی و تمرین رو شروع کنی؟
‫چند وقته ‫خونه تمرین می کنم.
‫خب، ‫بروسی چطوره؟
‫رفیق، ‫اون حدود یه سال پیش فوت کرد.
‫ای داد.
‫- آره. ‫- متاسفم، رفیق.
‫شنیده بودم ‫که حالش تعریفی نداره.
‫- آره، آره، واسه همین... ‫- چقدر بد.
‫آره رفیق، ‫چه می شه کرد؟ خودت می دونی دیگه...
‫حالت خوبه؟
‫بدک نیستم.
‫بجنب. دستا بالا، دستا بالا.
‫اینجا تغییر نکرده ها.
‫دقیقا همونطوریه ‫که من دوست دارم.
‫کیلی چطوره؟ خوبه؟
‫- حالش خوبه. خیلی هم خوبه. ‫- جدی؟
‫آره. خب، خودت چطور؟
‫هنوز سر و کله ملت رو خورد می کنی؟
‫- هر از چند گاهی. ‫- آدم یه بار بیشتر جوونی نمی کنه ها.
‫دیگه چیکار می تونم بکنم؟
‫باشگاه بزنی؟
‫آره، ‫ولی باید یکم پول دربیارم.
‫یه سری مسائل هستن ‫که از پول مهم ترن.
‫- جدی؟ ‫- آره.
‫اینجا من ‫رو پولدار نکرده،
‫ولی عاشق کارمم.
‫عاشق اینم ‫که هر روز بیام اینجا.
‫- این زندگیمه. ‫- اوهوم.
‫خودت، ‫فارغ از پول، عاشق کارتی؟
‫بیا جلو!
‫نه دقیقا.
‫باید از خودت بپرسی که: ‫«چرا دارم این کار رو می کنم؟»
‫پیو پیو! پیو پیو!
‫پیو!
‫پیو.
‫فکر می کردی ‫خیلی عقل کلی، مگه نه؟
‫خب، ‫وقتشه غزل خداحافظی رو بخونی.
‫ای وای.
‫گند زدم.
‫- چی شده؟ ‫- هیچی.
‫نتونستم ماست میوه ای بگیرم، خب؟
‫خب...
‫آهای.
‫بیا داخل.
‫چی شده؟
‫خودت بگو.
‫چیه؟
‫مال من نیست.
‫شاهدخت، ‫چرت و پرت نگو.
‫مال خودته، نه من.
‫حالا یهویی ‫چرا انقدر خوشمزه شدی؟
‫چرا تفنگ داری؟
‫مهم نیست ‫چرا تفنگ دارم.
‫مهم اینه که ‫نباید باهاش بازی کنی.
‫اگه تفنگ نداشتی...
‫من هم ‫باهاش بازی نمی کردم، می کردم؟
‫- خب، کجا سوراخ شده؟ ‫- چه سوراخی؟
‫اونجایی که ‫وقتی شلیک کردی، سوراخ شد رو می گم.
‫از کجا می دونی ‫باهاش شلیک کردم؟
‫بوی باروتش رو حس می کنم.
‫حالا چرا تفنگ داری؟
‫- بخاطر دزدا. ‫- دزدا؟
‫آره، ‫می دونی دزد چیه دیگه؟
‫می شه بریم تیراندازی؟
‫- نخیر. ‫- چرا؟
‫چون من می گم.
‫تو رو خدا!
‫نخیر.
‫اگه ‫من رو ببری تیراندازی...
‫می تونی ‫چندتا چیز بهم یاد بدی ها.
‫دیگه توی اتاقم نرو، باشه؟
‫خب؟ ‫واسه ام پشت چشمی نازک نکن.
‫- گفتم بس کن. ‫- چشمام بسته ان.
‫وقتی چشمام بسته ان، ‫چطوری می تونم پشت چشمی نازک کنم؟
‫نمی دونم، ‫ولی می دونم داری پشت چشمی نازک می کنی.
‫- عجب بی شعوریه. ‫- جان؟
‫هیچی.
‫از کجا بدونم ‫داروت واقعا داروئه؟
‫خیلی راحته.
‫20 شکارچی در اختیارم بذار.
‫وقتی همه چیز آماده شه، ‫از پایگاه دزدی می کنم...
‫نسیم دلپذیری...
‫در زمین می وزه...
‫سوپرمن رو که می شناسی؟
‫پرواز می کنه، ‫دور تا دور متروپلیس واسه خودش می چرخه...
‫و دنبال آدم بدا می گرده، درسته؟
‫همینطوری واسه خودش پرواز می کنه.
‫و یهویی، ‫سرش رو میندازه پایین.
‫- زن شگفت انگیز رو می بینه، خب؟ ‫- اوهوم.
‫اون بنده خدا بدجوری آشفته است.
‫سیاه و کبود شده، خیس عرقه...
‫و روی یه ساختمون افتاده.
‫- خب؟ ‫- اوهوم.
‫توجه اش به کل معطوف اون می شه.
‫بدجوری از خود بیخود می شه، خب؟
‫پیش خودش فکر می کنه: ‫«با وجود سرعت ابرانسانیم،
‫می تونم برم اون پایین، زخماش رو خوب کنم،
‫بهش دارو و پانسمان برسونم...
‫و قبل از این که ‫حتی بفهمه چی شده، برم.»
‫- خب؟ ‫- اوهوم.
‫بعدش با تمام سرعت، ‫160000 کیلومتر بر ساعت می ره پایین...
‫زخماش رو پانسمان می کنه...
‫و در عرض نیم ثانیه هم می ره...
‫- خب؟ ‫- آره.
‫زن شگفت انگیز بلند می شه و می گه...
‫«این دیگه چه کوفتی بود؟!»
‫مرد نامرئی می گه...
‫«نمی دونم، ‫ولی سر تا پام پاره پوره شده.»
‫اشتباهی اون یارو رو تیکه پاره کرده بود.
‫...ضربه ای زیبا می زنه.
‫ولی سوپرمن ‫می تونه مرد نامرئی رو ببینه.
‫نه، نمی تونه. ‫اون نامرئیه.
‫آره، ‫ولی توی دنیای واقعی می تونه،
‫چون دید اشعه ایکس داره.
‫آره، ولی دید اشعه ایکس ‫کمک می کنه پشت دیوارا و چیزای دیگه رو ببینی.
‫باهاش نمی تونی ‫چیزای نامرئی رو ببینی که.
‫اون دید حرارتی ‫که داره چی؟
‫می تونه مادون قرمز...
‫- و این خزئبلات رو ببینه. ‫- رفیق،
‫این یه جوکه. یه جوکه.
‫وجه اشتراک سفینه «اینترپرایز»...
‫و دستمال توالت چیه؟
‫نمی دونم. چیه؟
‫جفتشون ‫کثیفی ها رو پاک می کنن.
‫- اِی. ‫- خوشت نیومد؟
‫اِی، بدک نبود.
‫جوک سوپرمن بهتره.
‫اوهوم.
‫رفیق...
‫می دونم تازه آزاد شدی...
‫- ولی می خوام یه لطفی در حقم بکنی. ‫- شروع شد.
‫می خوام بری خونه ام...
‫و یه چیزی برام بیاری.
‫- چی؟
‫- می دونی وسایلم رو کجا قایم می کنم؟ ‫- اوهوم.
‫می خوام بری اونجا ‫و یه کیسه پلاستیکی مشکی برداری.
‫توش چیه؟ ‫فیلمای ناجورت؟
‫- نه، اونا رو که قبلا برداشته ام. ‫- خوبه.
‫- صرفا اون پلاستیک مشکی رو بردار و بیار. ‫- باشه.
‫مرسی رفیق. ممنونم.
‫بیا تو.
‫♪ و مطمئن نیستم... ♪
‫♪ که بتونم جدایی از تو رو تحمل کنم... ♪
‫♪ فقط می دونم... ♪
‫سلام ری.
‫چطوری؟
‫وسایلی ‫که می خوای، کجان؟
‫زیرزمین.
‫آقایون مقدمن.
‫خوبی؟
‫خودت خوبی؟
‫آینده از آن زنانه، آره؟
‫قطعا.
‫ری، توی نایلون چیه؟ ‫فیلمای ناجورت؟
‫مال گری بودن.
‫چطور پیش رفت؟
‫رفیق جدید تت ‫یکم عوضیه.
‫اوهوم. ‫باید بهش شلیک می کردی.
‫آره.
‫رفیق، ‫باید بری پیش دکتر.
‫ری، ‫تا وقتی امتحانش نکردی، تخریبش نکن.
‫- الو؟ ‫- سلام ری، وقتت آزاده؟
‫آره رفیق، چه خبرا؟
‫یه کار برات دارم.
‫خیله خب. چه کاری؟
‫بیا دنبالم.
‫این پایینه.
‫این سمت.
‫می خوای ‫کلا مثل ماست همونجا وایسی؟
‫چی شده؟
‫اهمیتی داره؟ ‫ببین، این کثافت رو از اینجا ببر.
‫پدر و مادرم ‫حدود یه ساعت دیگه بر می گردن.
‫الاغ، ‫این بنده خدا هم پدر و مادر داره.
‫- در رو باز کن. ‫- باشه.
‫چطور پیش رفت؟
‫خوب.
‫می خوای ‫باهاش چیکار کنم؟
‫ببرش دورال. ‫جاده برامبل، زمین شماره سه.
‫اونجا یه مزرعه هست، ‫پشتش یه خوکدونیه.
‫اون رو به خورد خوکا بده.
‫باشه.
‫سلام سامانتا سی، حالت چطوره؟
‫سلام استیو. ‫ممنون که جواب دادی.
‫خواهش می کنم، عزیزم.
‫حالا برامون تعریف کن...
‫که چطوری با همسرت، ‫لاکلان سی، آشنا شدی.
‫خب، ‫یه شب داشتم با مترو می رفتم خونه...
‫و با خودم کلی وسیله داشتم...
‫...بین من و ‫اونی که مزاحمم شده بود...
‫و یه جورایی ازم محافظت کرد، می دونی؟
‫اون لاکلان بود.
‫- شوالیه سوار بر اسب سفیدت. ‫- آره، ما...
‫سامانتا، ‫چه داستان عاشقانه فوق العاده ای.
‫واقعا امیدوارم ‫ترس هات بی اساس باشن.