‫لعنت به این زندگی.
‫لعنتی.
‫چه خبرا؟
‫ری، کجایی؟
‫دارم شام می خورم.
‫ری، ‫روی یه بالکن گیر افتاده ام و نمی تونم برم پایین.
‫به کمکت نیاز دارم.
‫چرا روی بالکنی؟
‫داستانش طولانیه.
‫می تونی...بیای کمکم یا نه؟
‫باشه، خیله خب. کجایی؟
‫خیله خب، عالیه، عالیه. ‫آدرس رو برات پیامک می کنم، باشه؟
‫باشه.
‫خیله خب، رفیق، عجله کن.
‫رفیق، می خوام عجله کنی. ‫توی بد موقعیتی گیر افتادم.
‫باشه، عجله می کنم. باشه.
‫خیله خب. باشه. می بینمت، رفیق.
‫می بینمت، رفیق. ‫خداحافظ. خداحافظ. خداحافظ.
‫خداحافظ.
‫اون یعنی چی؟
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو» ‫مترجم: شهریار نادرمحمد
‫ری!
‫چه خبرا؟
‫هیس!
‫نمی تونم ‫بیام پایین.
‫- چرا؟ ‫- چون از ارتفاع می ترسم.
‫چرا رفتی اون بالا؟
‫بعدا توضیح می دم.
‫می خوای چیکار کنم؟
‫- بیا تو. بیا تو. ‫- چی؟
‫طناب داری؟
‫این خونه کیه؟
‫هیس!
‫بعدا بهت می گم. ‫طناب داری؟
‫بیا پایین دیگه. ‫یه لبه اونجا هست.
‫- پس طناب نداری؟ ‫- نه.
‫لعنتی.
‫بیا دیگه، رفیق. ‫بیا. بجنب.
‫خب، ‫قراره چیکار کنم؟
‫بیا اونور نرده. ‫اونجا یه لبه هست.
‫بجنب.
‫بجنب رفیق.
‫لعنتی.
‫فقط پایین رو نگاه نکن. ‫چشمات رو باز نکن.
‫آره.
‫حالا برو به سمت چپت. آره.
‫ادامه بده. ‫آروم برو.
‫ادامه بده، ادامه بده.
‫- آره. خوبه. آره. ‫- لعنتی، لعنتی، لعنتی، لعنتی.
‫حالا پای راستت رو بلند کن.
‫نیم متر اونورتر یه لبه هست. ‫پات رو بذار روش. نیم...
‫پای راستت رو بیار پایین. یه لبه هست.
‫باشه. باشه. باشه، باشه، باشه.
‫همینه.
‫همینه. آره، آره، آره، آره، آره.
‫ادامه بده، ادامه بده. حسش می کنی؟
‫- لعنتی، لعنتی، لعنتی. ‫- آفرین. آفرین.
‫خیله خب.
‫حالا پای چپت رو بیار بالا، باشه؟
‫- گمشو، کثافت بدچشم! ‫- نه، نه! اوه!
‫لعنتی! اوه!
‫لعنتی. ای خدا.
‫گری؟
‫تو اینجا چیکار می کنی؟
‫منحرف های کثیف!
‫تت، ‫حرکت باحالی نبود.
‫حرکت باحالی نبود!
‫- ببخشید. خیلی دیوونه است. ‫- کثافت منحرف.
‫فکر کنم ‫شونه ام رو به فنا دادم.
‫قضیه چی بود؟
‫تت ‫اومده بود پیش رفیقش.
‫- خب، این که مشخصه. ‫- آره.
‫ببخشید رفیق. ‫فقط نیاز داشتم بدونم قضیه چیه.
‫تمومه.
‫زندگی مشترکمون تمومه.
‫چقدر طول کشید ‫تا الی رو فراموش کنی؟
‫کی گفته فراموشش کرده ام؟
‫- عالیه. ‫- رفیق، چیزیت نمی شه.
‫خب، ‫کجا اتراق کردی؟
‫- خونه داری.
‫آره.
‫چرا نمیای پیش من؟
‫- نه رفیق، اشکالی نداره. ‫- توی آلونک.
‫نه، نمی خواد.
‫رفیق، ‫20000 دلار خرجش کرده ام.
‫جدی؟
‫رفیق، ‫شبیه تاج محل سگ مصب شده.
‫برو پیش داربی، ‫وسایلت رو جمع کن.
‫بیا پیش من.
‫- جدی؟ ‫- آره! قسم می خورم، رفیق!
‫می بینمت.
‫آره، باشه.
‫- مرسی رفیق. ‫- خواهش می کنم.
‫- خوش اومدین. ‫- ممنون.
‫ایناهاش!
‫رافائل، ری.
‫- چطوری رفیق؟ ‫- خوبم رفیق.
‫- خودت چطوری؟ ‫- خوبم.
‫- چطوری؟ ‫- خوشحالم می بینمت.
‫- بگیر بشین. ‫- ممنون رفیق. سلامت باشی.
‫این برای شما.
‫یکم بیشتر هم برات گذاشتم.
‫عالیه رفیق، ممنونم.
‫نوشیدنی میل داری؟
‫نوشیدنی اسکاتلندی ‫با یخ، ممنونم عزیزم.
‫- حتما. ‫- ممنون عزیزم.
‫خب...
‫چطور پیش رفت؟
‫چی؟
‫ترن.
‫اوه، ترن. ‫فقط با ناپالم سوزوندمش.
‫آره.
‫- چی؟ ‫- ناپالم زندان.
‫خیله خب. ‫یه لیوان بر می داری.
‫یکم مربا توش می ریزی.
‫آب جوش اضافه می کنی. ‫هم می زنی.
‫بوم.
‫واسه این که ‫به پوست بچسبه!
‫می چسبه.
‫کل پوست رو آب می کنه.
‫اوه!
‫چقدر قشنگ.
‫- عجب! ‫- آره، موثره.
‫بیا. ‫این رو امتحان کن.
‫- اون چیه، رفیق؟ ‫- خاویار.
‫آره، گمونم...
‫- گمونم ازش بگذرم. ‫- خاویار دوست نداری؟
‫راستش رو بخوای...یه بار هم امتحانش نکردم.
‫داداش، ‫این به یه دلیلی خیلی گرونه.
‫- چه دلیلی؟ ‫- چون سگ مصب خیلی خوشمزه است!
‫- من که نمی دونم، رفیق. ‫- واقعا؟
‫- بفرمایین. ‫- ممنون، عزیزم.
‫شوخی می کنی؟ خوبه؟
‫خب...
‫- من گروه کوچیکی دارم. ‫- درسته.
‫ولی دنبال گسترششم.
‫علاقه داری ‫باهامون همکاری کنی؟
‫آره، ‫حقیقتش دوست ندارم عضو گروهی بشم.
‫می گیری چی می گم؟
‫ولی...بابت پیشنهادت ممنونم.
‫- باشه. ‫- بهت برنخوره.
‫ولی آره، بیشتر...
‫ترجیح می دم ‫مستقل کار کنم.
‫منطقیه.
‫آره، ‫منطقیه.
‫ولی شاید چندتا ‫کار تحویلی برات داشته باشم، علاقه داری؟
‫رفیق، ‫هر کاری که داری بهم بگو.
‫کاری هست ‫که نکنی؟
‫رفیق، ‫اگه پولش مناسب باشه، هر غلطی می کنم.
‫- هر کاری می کنه! اوه! ‫- آره.
‫- وای! ‫- آره.
‫رفیق، عالیه. ‫اون عالیه.
‫ببخشید.
‫بیا فردی.
‫این رو امتحان کن. بله؟
‫بله.
‫راحت باش.
‫باشه. خیله خب. حله.
‫- چطور بود؟ ‫- حرف نداشت.
‫واقعا؟ خوشت اومد؟
‫- آره، خوشمزه است. ‫- جدی؟
‫خوشش نیومده.
‫- ازش متنفره. ‫- بدجوری هم ازش متنفره!
‫حالا متنفر هم دیگه نه.
‫- ازش متنفر نیستم. خوشم اومد. ‫- بدجوری ازش متنفری!
‫- نه. ‫- اعتراف کن دیگه.
‫رفیق، ‫می تونی بگی ازش متنفری.
‫چرا آفت کش نمی گیری؟
‫دوست دارم خودم درشون بیارم.
‫علیا حضرت چطورن؟
‫خوبه.
‫یه رفیق پسر پیدا کرده.
‫یه چی؟
‫رفیق نمی دونی چیه؟
‫اون که 12 سالشه.
‫آره، خودم می دونم چند سالشه. ‫کار بدی نمی کنن.
‫پس چرا با هم رفیقن؟
‫بگذریم، ‫نمی خواد بفهمی، پس چیزی نگو.
‫اوهوم. حلال زاده اومد.
‫خب، ‫ساعت دو یه خط رزرو کردم.
‫بولینگ؟
‫- آره. ‫- نمی خوام برم بولینگ.
‫- چرا؟ ‫- چون 12 سالمه.
‫خب، ‫پس می خوای چیکار کنی؟
‫فقط استراحت کنم.
‫خب، ‫چه خبرا؟
‫خوبم.
‫باشه، بیا بریم.
‫- خداحافظ عزیزم. ‫- خداحافظ، مامان.
‫- بابا؟ ‫- جان؟
‫عمو گری چرا اینجاست؟
‫از زنش جدا شده.
‫طلاق گرفت؟
‫جدا شده.
‫فرقشون چیه؟
‫خب، ‫جدا شدن اینطوریه که هنوز از هم جدا نشدین،
‫ولی دیگه پیش هم زندگی نمی کنین.
‫چرا ملت طلاق می گیرن، ‫ولی بعدش دوباره ازدواج می کنن؟
‫با یکی دیگه آشنا می شن و...
‫عاشق می شن، می دونی؟
‫تو هیچوقت دوباره ازدواج می کنی؟
‫آره، ‫اگه آدم درست رو پیدا کنم، شاید.
‫نمی دونم. ‫هیچوقت از عشق شانس نیاورده ام.
‫چرا؟
‫بعضیا خوش شانسن، ‫بعضی ها هم نیستن، می دونی؟
‫فکر کنم ‫سرنوشتم اینه که تنها باشم.
‫من که ازدواج نمی کنم.
‫خب، مجبور نیستی.
‫فقط می خوام ‫کلی رفیق داشته باشم.
‫هر کاری دوست داری بکن.
‫البته به محض این که ‫30 سالت شد.
‫30؟ ‫من تا 30 سالگی منتظر نمی مونم. پیر می شم.
‫اوه.
‫پس 29.
‫آهای!
‫یا خدا...
‫بچه است.
‫خب، ‫من که نمی خواستم چیزی بگم...
‫گفتم شاید چاق شده باشی.
‫ممنون. ‫لطف کردی.
‫چند ماهته؟
‫18 هفته.
‫وای.
‫پسره؟ دختره؟
‫نمی خوایم بفهمیم.
‫- آره، منطقیه. ‫- شما می دونستین بریت دختره؟
‫خب، من باید...
‫باید می فهمیدم، واسه همین...
‫آره، ‫از غافلگیری خوشت نمیاد،
‫- مگه نه، ری؟ ‫- نه، به هیچ وجه.
‫- بریت چطوره؟ ‫- خوبه.
‫12 سالشه ‫و ادای 20 ساله ها رو درمیاره.
‫دلم ‫برای اون بچه تنگ شده.
‫آره، ‫دل اون هم برات تنگ شده، پس...
‫بروسی چطوره؟
‫بروسی سه ماه ‫بعد از جداییمون فوت کرد.
‫- لعنت، من... ‫- پس، آره.
‫لعنت...
‫- ببخشید. ‫- ببین، نمی خواد.
‫ببین، این به نفع همه است. ‫منظورم اینه که اون...
‫می دونی دیگه، ‫وضعیتش خیلی سریع رو به وخامت رفت و از زندگیش هم راضی نبود.
‫پس می دونی، این...
‫فکر کنم به نفع همه بود.
‫آره.
‫خب، تو چی؟ از زندگی...راضی ای؟
‫خوشحال به نظر میای.
‫- آره. ‫- جدی؟
‫آره، نه. آره، هستم.
‫- راضی و خوشحالم. ‫- خوبه.
‫خودت از زندگی راضی ای؟
‫بالاخره می شم، می دونی؟
‫باید...
‫- سلام. ‫- اوه، اومدن دنبالت.
‫مراقب خودت باش.
‫باشه، همچنین.
‫باز چی شده؟
‫- سلام! ‫- سلام.
‫چه خبرا؟
‫خبر خاصی نیست.
‫شما چه خبرا؟
‫همون مزخرف همیشگی.
‫شما؟
‫من آدریانم.
‫...تدریس علومه. ‫لطفا توجه کنین!
‫رفیق، ‫لطفا پاهات رو از روی میز بردار.
‫چی؟
‫پاهات رو از روی میز بردار.
‫نمی خواد بترسین.
‫ممنون.
‫سبک هامون متفاوت بودن...
‫و کارهای تکیم هم...
‫و وقتی که با قایقش دور می شد...
‫نشستم و فینلی رو محکم در آغوش گرفتم.
‫جفتمون داد زدیم: «خداحافظ بابایی.»
‫و براش دست تکون دادم ‫و گفتم: «بابایی، نیوزیلند می بینمت.»
‫الو؟
‫آقای ری شوسمیت؟
‫شما؟
‫از پاسگاه کراولی تماس می گیرم.
‫پدرتون اینجان.
‫باشه. ‫من زیاد کار به کارش ندارم، پس...
‫خب، ‫متاسفانه نیازه که یکی از اقوام...
‫بیاد دنبالش.
‫پس اگه بتونین بیاین، ممنون می شیم.
‫باشه. خیله خب.
‫می بینمتون.
‫لعنتی.
‫چند وقته می لرزم.
‫ظاهرا پدرم اینجاست.
‫اسم؟
‫اسمش بیل شوسمیته.
‫بفرمایین بشینین.
‫- شما ری هستی؟ ‫- آره.
‫سلام. ‫من سرکار راجرزم.
‫- بیا داخل. ‫- اوه، باشه.
‫- خب، چی شده؟ ‫- هنوز کاملا مطمئن نشدیم.
‫آتش نشان ها ‫همچنان دارن بررسی می کنن.
‫البته به نظر میاد ‫احتمالا گاز رو روشن گذاشته...
‫و گرفته خوابیده.
‫- باشه. ‫- ولی مشکلی نداره.
‫- درسته. ‫- آمبوس سر صحنه معاینه اش کرد.
‫باشه.
‫- اونجاست. ‫- باشه.
‫بیل!
‫- ری اومده ببرتت خونه. ‫- کی؟
‫پسرت.
‫پسرم؟
‫- آره. ‫- تو پسر منی؟
‫- خوشوقتم. ‫- همچنین.
‫بروسی؟
‫- بیا بریم. ‫- باشه.
‫ماشین اونجاست، رفیق.
‫اینجا خونه من نیست.
‫نه رفیق، خونه منه.
‫می خوام برم خونه خودم.
‫باشه، ‫فردا می برمت خونه، باشه؟
‫- باشه. ‫- بفرما رفیق.
‫- چطور پیش رفت؟ ‫- خوب.
‫گری رو یادته؟
‫تو هم پسرمی؟
‫نه. ‫ولی اگه بخوای، می تونم باشم.
‫دمت گرم.
‫شوخ طبعی. خوشم اومد.
‫- می خوای بشینی؟ ‫- آره، آره، حتما.
‫ممنون.
‫- خوبی؟ ‫- آره.
‫یکم غذا می خوای؟
‫نه، نه. سیرم، ممنون رفیق.
‫پلیسا ‫از مک دونالد برام غذا گرفتن.
‫آخرین باری که ‫غذای مک دونالد خورده بودم رو یادم نمیاد.
‫ولی خوب بود.
‫گفتی اسمت چیه؟
‫گری.
‫می خوای یکم تلویزیون ببینی؟
‫- آره، حتما. ‫- جدی؟ باشه.
‫- با اینا کانال عوض می شه. ‫- باشه.
‫- اینا هم مال صدان. ‫- باشه.
‫- حله؟ ‫- آره.
‫اوه.
‫مدت ها پیش، سال 1975...
‫باشه.
‫می خوای چیکار کنی؟
‫درست به موقع، ‫همون لحظه ای که وقتش داشت تموم می شد.
‫باید به بهزیستی زنگ بزنم.
‫اونا باید بیان دنبالش.
‫بذارش توی آلونک. ‫من بر می گردم پیش داربی.
‫عمرا رفیق. باید بره.
‫رفیق، ‫می دونم قبلا با هم...
‫مشکل داشتین، ولی...
‫...اون باباته.
‫ولی من ‫نمی تونم ازش مراقبت کنم.
‫آپارتمان کوفتی خودش رو آتیش زده.
‫می دونی چی می گم؟
‫به یکی نیاز داره که بتونه...
‫...24 ساعته مراقبش باشه.
‫می دونی؟
‫من نمی تونم...این کار رو بکنم، می دونی؟
‫- آره، منطقیه. ‫- بله، آفرین.
‫بگذریم، مشکل من نیست.
‫مدونا ‫خودش رو چه جور دختری عنوان می کرد؟
‫اون کوفتی...
‫رفیق، ‫زهره ام رو ترکوندی!
‫تو در ورودی رو باز گذاشتی؟
‫نه.
‫بابا رفته دور بزنه.
‫بریم دنبالش.
‫رفیق، ‫می خوای اونور رو بگردی؟
‫- من هم... ‫- باشه، حله.
‫سلام رفیق. ‫چیکار می کنی؟
‫تب دارم. تب دارم!
‫فقط می خوام برم خونه.
‫چیزی نیست رفیق. ‫می رسونمت خونه، باشه؟
‫- باشه. ‫- خیله خب.
‫رفیق، ‫می خوام این پیراهن رو تنت کنم، باشه؟
‫نمی شه لخت مادرزاد توی محل...
‫بگردی...خب؟
‫بفرما رفیق، ‫بیا بریم. بریم.
‫- یکم گرمت شده بود، آره؟ ‫- آره.