‫- آئودی نگیر. ‫- چرا؟
‫رفیق، ‫راننده های ماشین های آئودی، خوب نیستن.
‫به درد نمی خورن؟
‫بدترین راننده های دنیان.
‫فکر می کردم ‫راننده های مرسدس بدترین راننده هان.
‫نه، ‫راننده های مرسدس در رتبه دومن.
‫- جدی؟ ‫- آئودی سوارا از همه بدترن.
‫فکر می کنم مشکل آئودی ها اینه که...
‫بد برداشت نکنی ها،
‫ماشین های عالی ای هستن، ‫ماشین های لوکسی ان...
‫- ولی در واقع اونقدرا هم گرون نیستن. ‫- آره.
‫واسه همین فکر می کنم ‫آدمایی که اونا رو می خرن...
‫در واقع ‫یه بیمر یا مرسدس می خوان...
‫- ولی وسعشون به اونا نمی رسه. ‫- آره. آره.
‫ولی همچنان می خوان ‫بقیه فکر کنن پولدارن...
‫چون آدمای آشغالی ان...
‫- واسه همین آئودی می خرن. ‫- آره.
‫گرفتم چی می گی.
‫پس اگه یکی بخرم...
‫یعنی آدم آشغالی ام؟
‫- سلام. ‫- چه خبرا؟
‫مثل همیشه. خوبی؟
‫تا جایی که ‫اینجا امکانش هست، خوبم.
‫- آره. آره. ‫- آره.
‫راستی، این آدامه.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫ببین، ‫باید برم دوش بگیرم، بعدا با هم صحبت می کنیم.
‫- باشه. باشه بعدا می بینمتون. ‫- بعدا می بینمت، باشه؟
‫- می بینمت، پهلوون. ‫- چی گفتی؟
‫- چی؟ ‫- خودت شنیدی.
‫رفیق، ‫اون کلمه رو نمی تونی بگی.
‫- چرا؟ ‫- آخه کلمه خوبی نیست.
‫باشه، خیله خب. ببخشید.
‫رفیق، اون تازه وارده. ‫قصد توهین نداشت.
‫چی شد؟
‫- پهلوون یعنی بی عرضه. ‫- بیخیال بابا.
‫آخه از کجا باید این رو بدونم؟
‫خب، ‫الان دیگه می دونی، مگه نه؟
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو» ‫مترجم: شهریار نادرمحمد
‫مرسی رفیق. ‫سلامت باشی.
‫- چطوری؟ ‫- خوبم.
‫- کلوپ چطوره؟ ‫- خوبه. آره.
‫عالیه، ‫تا حالا به ملاقات یه زندونی نیومده بودم.
‫من هم همینطور.
‫وکیل خوبی داری؟
‫آره، ‫به نظرم کارش خیلی درسته.
‫- ولی خیلی پول می گیره. ‫- جدی؟
‫- آره. ‫- کاری از دست من برمیاد؟
‫از یکی از ‫رفقام خواستم قضیه رو بررسی کنه،
‫تا ببینیم چی می شه.
‫- ولی ممنونم. ‫- باشه.
‫بچه ات چطوره؟
‫خوبه. داره بزرگ می شه.
‫- آره. الان چند سالشه؟ ‫- 12.
‫- آره. ‫- آره.
‫به اون مرحله رسیده...
‫که فقط می خواد ‫با دوستاش بگرده...
‫و یکم حس می کنه ‫از جمع جدا افتاده، ولی...
‫آره رفیق، می فهمم چی می گی، ‫ولی بهت برنخوره.
‫بچه ها همینطوری ان دیگه.
‫اونا به آدم نیاز دارن، که عالیه...
‫بعدش یه روزی ‫دیگه به آدم نیازی ندارن.
‫و...یه جورایی سخته...
‫ولی...بر می گردن.
‫آره.
‫راستی...
‫اگه علاقه داری، ‫یه کار برات دارم.
‫آره، خب، ‫رفیق، من قراره یه مدت اینجا بمونم، پس...
‫آره، نه، کاره توی همینجاست.
‫چی شد؟
‫کاره توی همینجاست.
‫آهان. باشه...
‫یه بابائیه ‫به اسم جانی ترن. می شناسیش؟
‫نه.
‫کار...از طرف خودم نیست. ‫مال یکی از آشناهامه.
‫حالا چه کاری هست؟
‫یارو داره ‫یکم عوضی بازی درمیاره...
‫پس می دونی...یکم نرمش کن.
‫آسیب دائمی نبینه.
‫- چقدر می ده؟ ‫- 10.
‫نظرت چیه؟
‫باشه.
‫خیله خب.
‫باشه.
‫غذای اینجا چطوره؟
‫انقدر خوبه؟
‫مشکلت چیه، هان؟
‫- هیچی. ‫- چه زری زدی؟
‫هریس.
‫حالا میام پیشت.
‫به نظرت کاری می کنه؟
‫یحتمل.
‫من چیکار کنم؟
‫پیشدستی کن.
‫بزنمش؟
‫نه، نمی تونم.
‫خب، ‫شاید هم تنهات بذاره.
‫ولی ‫به نظرت تنهام نمی ذاره؟
‫نه.
‫عجب وضع افتضاحی. آخه من که...
‫از کجا باید بدونم ‫نمی شه پهلوون رو به کار برد؟
‫اون زیاد اعصاب نداره، ‫پس بهتره یه کاری بکنی.
‫رفیق، ‫من که دعوا بلد نیستم.
‫رفیق، ‫اکثر بچه های اینجا دعوا بلد نیستن.
‫خب؟ ‫صرفا زورگوئن.
‫دنبال آدمایی ‫می گردن که نمی تونن از خودشون دفاع کنن.
‫پس اگه ‫دست به کار نشی و از خودت دفاع نکنی...
‫نصف آدمای عوضی اینجا ‫میان سر وقتت.
‫خب من که نمی خوام اینطوری بشه. ‫ولی دیدی یارو چقدر...
‫- گنده است؟ ‫- مهم نیست.
‫- مهم نیست؟ ‫- نه.
‫باشه، ‫پس چرا توی یو اف سی کلاس بندی وزنی دارن؟
‫رفیق، ‫مهم نیست چقدر گنده است،
‫مهم نیست ‫تو چقدر گنده ای، خب؟
‫توی مبارزه واقعی، ‫تنها چیزی که مهمه...
‫اندازه چیزیه ‫که اینجاست.
‫آره، ‫خب مال من یکم کوچیکه.
‫- چیت؟ ‫- قلبم.
‫- پس دخلت اومده. ‫- ممنون.
‫ببخشید رفیق.
‫سلامت باشی، برادر.
‫- به دخترت زنگ زدی؟ ‫- آره.
‫- حالش خوبه؟ ‫- آره، خیلی خوبه.
‫- تو به دخترت زنگ زدی؟ ‫- نه رفیق. هنوز نه.
‫پیست!
‫لعنتی! یعنی چی؟!
‫چیکار می کنی؟
‫مراقبه.
‫چرا این کار رو می کنی؟
‫کمکم می کنه آروم شم.
‫- منطقیه. ‫- آره.
‫من قبلا ‫خیلی اضطراب داشتم...
‫واسه همین ‫یه چند سالیه که این کار رو می کنم.
‫- جدی؟ ‫- آره.
‫تا حالا مراقبه نکردی؟
‫نه.
‫باید امتحانش کنی.
‫اخه من اضطراب ندارم.
‫خب، ‫نیازی نیست برای این کار، اضطراب داشته باشی.
‫خب، ‫چطوریه؟
‫خیله خب، ‫روی تنفست تمرکز می کنی...
‫- آره. ‫- ...و نفس هات رو می شمری.
‫و خب، ‫اساسا همه بازدم هات...
‫رو می شمری.
‫از یک تا 10 می شمری، ‫آره، بعدش دوباره بر می گردی به یک.
‫- ادامه بده. ‫- باشه.
‫آه.
‫خب، ‫چند وقت باید این کار رو بکنم؟
‫هر چقدر که دوست داری.
‫یکم کسل کننده است.
‫اشکالی نداره...
‫اوایل که ‫شروع می کنی، یکم طول می کشه تا از طریقش آروم شی.
‫ولی...
‫ری، ‫می شه یه سوالی ازت بپرسم؟
‫اوهوم.
‫چرا ‫روی صورت اون یارو آب جوش پاشیدی؟
‫مسائل کاری.
‫- منظورت چیه؟ ‫- یه کار بود.
‫یکی بهت پول داده بود ‫که این کار رو بکنی؟
‫آهان.
‫- چرا؟ ‫- اعصاب یکی رو خرد کرده بود.
‫همین؟
‫همین بسه.
‫قصد توهین ندارم، ‫ولی این...خیلی کار ناجوریه.
‫آره رفیق، ‫اینجا همینطوریه دیگه، می دونی؟
‫اگه اعصاب کسی ‫رو خرد کنی، عواقبی در انتظارته.
‫صرفا به نظرم ‫خشونت راه حلش نیست، می دونی؟
‫آره.
‫بعضی وقتا هست.
‫آره، نمی دونم والا.
‫شاید من صرفا آدم صلح گرایی ام، می دونی؟
‫نه، ‫فقط می ترسی.
‫کمکی ‫براتون از دستم برمیاد؟
‫- تو متی ای؟ ‫- آره.
‫رفیق، ‫فقط اومدم باهات مشورت کنم.
‫باشه. ‫وسیله نقلیه ات چیه؟
‫چه بلایی سر چشمت اومده؟
‫یه احمق بی شعوری غافلگیرم کرد.
‫- جدی؟ ‫- آره.
‫قضیه چی بود؟
‫داشتم از خیابون رد می شدم...
‫...یه کثافت با سرعت بالا اومد...
‫اصلا ‫سرعتش رو کم نکرد.
‫نزدیک بود بزنه بهم.
‫- چقدر ناجور. ‫- آره.
‫و کثافت بعدش پیاده شد ‫و تقصیر رو انداخت گردن من.
‫یه دقیقه بعدش هم اینطوری کرد...
‫منظورت از رد شدن از خیابون...
‫از روی...خط عابر پیاده است؟
‫آره.
‫پس روی آسفالت ‫خطوط سفید کشیده بودن...
‫و تابلو و اینا هم بود؟
‫آره.
‫متی، خنده داره، ‫چون من امروز رفتم اونجا...
‫و هیچ خط عابر پیاده ندیدم.
‫تو از کجا می دونستی؟ ‫من که بهت نگفته بودم چی شده.
‫بیا بریم یه دوری بزنیم، باشه؟
‫گمشو.
‫صداش رو نمی شنوم.
‫به نظرم ‫بهتره محض اطمینان، بذاریم یخ بزنن.
‫- برش گردون اونور. ‫- نه.
‫- داشتم اون کوفتی رو می دیدم ها. ‫- به نظرت برام مهمه؟
‫- کنترل رو بده به من. ‫- نه.
‫- اون رو بده به من. ‫- چی...
‫- آهای! ‫- کثافت بی شعور.
‫حقته.
‫کانال رو عوض می کنه.
‫- سلام ابله. ‫- لعنتی!
‫اَه!
‫یکی از زندانی ها آسیب دیده...
‫بیا بیرون ببینم. بیا بیرون.
‫بیا بیرون.
‫- نه. نه. نه! ‫- بیا اینجا.
‫خواهش می کنم، تو رو خدا. ‫شکایتم رو پس می گیرم. شکایتم رو پس می گیرم.
‫خواهش می کنم، ‫تو رو خدا، تو رو خدا، تو رو خدا. اوه!
‫- تو رو خدا! من پول دارم. ‫- خفه شو!
‫خواهش می کنم!
‫- خفه شو. ‫- هر چی بخوای بهت می دم.
‫تو رو خدا! تو رو خدا.
‫ببخشید.
‫- جات راحته؟ ‫- تو رو خدا، خواهش می کنم.
‫- شکایتت رو پس می گیری؟ ‫- بله! شکایت رو پس می گیرم.
‫خوبه.
‫ولی فقط محض اطلاعت، اگه نگیری...
‫این رخ رو می بینی؟
‫اگه پس نگیری، ‫این آخرین چیزیه که می بینی.
‫شیرفهم شد؟
‫- بله؟ ‫- بله.
‫انقدر گریه نکن. خجالت آوره.
‫لباسات رو ‫پوشیدی و آماده آزادی ای؟
‫آره رفیق. آره.
‫خیله خب.
‫- سلامت باشی. ‫- تلفن همراه.
‫تنباکو و فندک.
‫آره.
‫عینک دودی.
‫و یکم پول نقد ‫تا کارت راه بیفته.
‫ممنون رفیق. ‫سلامت باشی.
‫بریم به سمت دروازه...
‫- تا راهیت کنم. ‫- حتما، رفیق.
‫شوسمیت رو ترخیص کن.
‫- شوسمیت، وقت رفتنه. ‫- بفرما، ری.
‫- باشه. ‫- تا بعد.
‫امیدوارم که دفعه بعدی در کار نباشه.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫بریت دستشوییه.
‫آهان.
‫این اواخر ‫رفتارش یکم عجیب شده. گفتم که حواست باشه.
‫منظورت چیه؟
‫خودت می دونی دیگه، ‫چیزی نمی گه، ولی یه چیزی شده.
‫- چطوری جون دل؟ ‫- سلام.
‫باشه.
‫خداحافظ.
‫- خب، چه خبرا؟ ‫- خبری نیست.
‫خبری نیست.
‫رفیق کوچولوت ‫قراره بیاد پیشت؟
‫نه.
‫چرا؟
‫چون پدر و مادرش نمی ذارن.
‫اوه.
‫چرا؟
‫چون تو یه مجرمی.
‫چی؟
‫می دونم ‫افتاده بودی زندان.
‫کی بهت گفت؟
‫مهم نیست ‫کی بهم گفته. چرا افتاده بودی زندان؟
‫با یه یارویی ‫به مشکل خورده بودم.
‫منظورت ‫از مشکل چیه؟
‫خب، ‫داشتم رانندگیم رو می کردم...
‫و دو نفر همینطوری تصمیم گرفتن...
‫که ‫در این حین...
‫از جلوی ماشینم رد بشن.
‫واسه همین من... ‫مجبور شدم از کنارشون ویراژ بدم...
‫وگرنه می زدم بهشون.
‫همینطوری که ‫داشتم از کنارشون رد می شدم...
‫یکیشون ‫به آینه بغل ماشین ضربه زد...
‫واسه همین زدم کنار ‫و گفتم: «رفیق، مشکلت چیه؟»...
‫داشتم سعی می کردم ‫بفهمم یارو واسه چی انقدر عصبانیه.
‫تا به خودم اومدم، ‫دیدم که می خواد بهم مشت بزنه...
‫می خواست ‫بخوابونه توی صورتم.
‫من هم...باید از خودم دفاع کنم دیگه.
‫آخه نمی خوام ‫صورتم مشت بخوره...
‫واسه همین زدمش و...
‫پلیسا هم اونجا بودن، ‫متاسفانه فاصله اشون هم خیلی نزدیک بود...
‫و دیدن که اون رو زدم ‫و بردنم بازداشتگاه.
‫بازداشتگاه چیه؟
‫بازداشتگاه...
‫جاییه که ‫وقتی دارن سعی می کنن...
‫بفهمن کاری که کردی...
‫اشتباه بوده یا نه، ‫حبست می کنن، خب؟
‫خب، من دادگاه نرفتم، ‫محکوم نشدم،
‫گناهکار ‫شناخته نشدم.
‫فقط من رو ‫اونجا حبس کرده بودن تا بتونن بررسی کنن...
‫و بفهمن چی شده، خب؟
‫پلیسا تحقیقاتشون رو که انجام دادن...
‫بفهمیدن که ‫من دعوا رو شروع نکرده بودم...
‫بلکه اون طرف ‫سعی داشت من رو بزنه...
‫و من هم ‫فقط داشتم تلاش می کردم از خودم دفاع کنم...
‫واسه همین از زندان آزادم کردن.
‫چرا دروغ گفتی؟
‫چون نمی خواستم ‫نگرانت کنم.
‫باشه، ‫ولی نباید دروغ بگی.
‫می دونم.
‫باید بهت می گفتم.
‫و ببخشید که نگفتم.
‫- باشه؟ ‫- حالا هر چی.
‫واقعا خیلی متاسفم که...
‫تو صرفا متاسفی ‫که من بو برده ام.
‫اگه بهت دروغ گفته بودم، ‫معذرت خواهی نمی کردی.
‫منطقیه.
‫چطوری؟
‫- خوبم، ممنون. ‫- من بابای بریتنی ام.
‫اوه.
‫بریت گفت که...
‫رومی نمی خواد...شما نمی خواین بیاد پیشمون...
‫چون شنیدین ‫که زندانی شده بودم.
‫آره. خب ببین، ما صرفا...
‫صرفا خبرش به گوشم رسیده بود...
‫باشه. ببین، نه، ‫منظورم اینه که ناراحت نیستم یا حالا هر چی.
‫ولی فقط می خواستم ‫بیام و بهت توضیح بدم...
‫چون یه جورایی...نقل محافل شده...
‫و...و...
‫خب، ‫اساسا اتفاقی که افتاد، این بود که...
‫یه جورایی ‫یه درگیری جاده ای بود.
‫من از خودم دفاع کردم...
‫و متاسفانه، ‫طرف آسیب دید...
‫خودت می دونی چی می گم دیگه، ‫واسه همین علیه ام شکایت کرد.
‫اوه.
‫آره. خب...
‫ولی پلیسا تحقیق کردن...
‫و فهمیدن که ‫من مقصر نبودم...
‫و آره، ‫کاملا رفع اتهام شدم...
‫و می دونی...
‫خب، متاسفم.
‫و...حق با توئه، واقعا نقل محافل شده.
‫- آره، خب... ‫- باشه، عالیه.
‫خب، ‫ممنون که توضیح دادی.
‫باشه، ببین، خب...
‫بریت همچنان مشتاقه ‫که رومی بیاد پیشمون.
‫- پس اگه می خوای... ‫- اون از صمیم قلب دوست داره بیاد پیشتون.
‫- عالیه. ‫- ولی ما...
‫باید به دیدن مادربزرگش بریم...
‫که الان حالش واقعا خوب نیست، پس...
‫اوه، الان؟
‫- آره. ‫- این چیز خوبی نیست.
‫آره. ممنون.
‫- خیله خب. ‫- ولی شاید یه وقت دیگه بتونه بیاد.
‫باشه، باشه، حتما. آره.
‫عالیه.
‫- باشه. ‫- باشه.
‫خب...
‫باید به دیدن مادربزرگش بره.
‫...چون ظاهرا مریضه.
‫واسه همین...
‫حالا هر چی.