‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو» ‫«ترجمه از محمد سید»
‫بزنش!
‫کارش رو تموم کن!
‫بپر بالا.
‫نامو، قانوناً اجازۀ رانندگی داری؟
‫هفتۀ پیش گواهینامه‌ام رو ‫برای همچین روزی گرفتم.
‫سوار شو دیگه.
‫«نقل مکان به بهشت»
‫بیا زنگ بزنیم پلیس.
‫عمو گفت وقتی دردسری پیش اومد ‫این کار رو بکنم.
‫صبر کن. اگه اون رو هم دستگیر کنن چی؟
‫نباید همچین اتفاقی بیفته. ‫اون رو نباید دستگیر کنن.
‫اونجا پُر از آدم‌های بَده. ‫اگه اتفاقی بیفته چی‌کار کنیم؟
‫داری به کی زنگ می‌زنی؟
‫الو؟ هان گئورا هستم.
‫گفتید اگه اتفاق بدی داشت می‌افتاد ‫بهتون زنگ بزنم.
‫الان اتفاق بدی داره می‌افته.
‫بیا.
‫معلومه دیگه.
‫برای ورود باید رمز رو بلد باشیم. ‫چی‌کار کنیم؟
‫گندش بزنن.
‫چیه؟
‫چی‌کار می‌کنی؟
‫چی چی؟
‫از کجا می‌دونستی؟
‫وقتی اومدم دنبال عمو، اعدادش رو دیدم.
‫چی؟ اومدی اینجا اونو پیدا کنی؟ با کی؟
‫با کی اومدی اینجا؟
‫اونجاست. ‫نه! مبارزه‌اش شروع شده.
‫بزنش!
‫عمو!
‫گندش بزنن.
‫چراغ‌های وامونده رو روشن کنید!
‫اونجا!
‫چی؟
‫چی‌کار می‌کنی؟
‫پاشو دیگه!
‫پاشو!
‫از خودت دفاع کن!
‫چه خبره؟
‫- چراغ‌ها رو روشن کنید! ‫- چی؟
‫اینجا چه خبره؟
‫عمو.
‫چیه؟ اینجا چی‌کار می‌کنید؟
‫بیا بریم.
‫آهای! دارید چه غلطی می‌کنید؟
‫این مسخره‌بازی‌ها چیه؟
‫- چی؟ ‫- اون چیه؟
‫- چی شده؟ ‫- چی؟
‫اون چیه؟
‫پلیس!
‫پلیس اومد!
‫همه فرار کنید!
‫حق دارید وکیل بگیرید
‫تا از خودتون دفاع کنید.
‫ضمناً حق دارید که جُرم‌تون رو انکار...
‫[تیم ضربت]
‫چی شد؟
‫چطور اینجا رو پیدا کردین؟
‫انسفالوپاتی داری.
‫ما خبر داریم.
‫انسفالوپاتی؟
‫باید بری بیمارستان.
‫سرت ممکنه منفجر شه.
‫نباید بمیری!
‫- نباید بمیری! ‫- گئورا.
‫اشتباه کردی.
‫قرار نیست بمیرم.
‫حال عموت خوبه،
‫پس آروم باش.
‫حرفت رو باور نمی‌کنم. ‫بیا بریم بیمارستان.
‫دارم می‌گم که. ‫من انسفالوپاتی ندارم.
‫- خیلی‌خب. ‫- هُلم نده.
‫اینجا انقدر خوب مخفی شده بوده ‫که هر بار فریب می‌خوردیم.
‫چطور پیداش کردین؟
‫یه مُخبر داشتم.
‫- مُخبر؟ ‫- یالا!
‫کی بود؟
‫خب، اینش...
‫محرمانه‌ست.
‫چه وضعشه؟
‫یالا!
‫این چیه؟
‫سوار شو!
‫[نقل مکان به بهشت]
‫نه.
‫نرو.
‫نرو!
‫نه!
‫عه!
‫چی...؟
‫اینجا چی‌کار می‌کنی؟
‫اومدم...
‫که ببینم هنوز زنده‌ای یا نه.
‫عه.
‫بهت گفتم که.
‫حالم خوبه.
‫حتی دیشب دکتر هم گفت.
‫اگه از الان به بعد احتیاط کنم ‫مشکلی برام پیش نمیاد.
‫چون شماها اصرار کردین اومدم بیمارستان.
‫ولی می‌گن الانش هم می‌تونم برم.
‫راست می‌گی؟
‫آره، راست می‌گم.
‫بابا بیماریش رو ازم پنهون کرد.
‫چون که...
‫بابات اون‌قدر دوستت داشت...
‫که نمی‌خواست نگران شی.
‫من در اون حد دوستت ندارم که.
‫پس چیزی رو ازت پنهون نمی‌کنم.
‫پس مشکلی نیست.
‫چه عالی.
‫دوستم نداشته باش، عمو.
‫فقط چیزی رو ازم پنهون نکن.
‫خوابت میاد؟
‫می‌بینی؟ باید خونه می‌موندی.
‫چرا به خودت زحمتِ اومدن دادی؟
‫می‌شه اینجا بخوابم؟
‫آره، چرا که نه؟
‫ای بابا.
‫پلیس سئول و دفتر دادستانیِ نامبو...
‫اعلام کردند که در نهمین شبِ ماه، ‫مأمورین پلیس، گروهی از افرادی که...
‫با برگزاری مسابقات غیرقانونی، ‫شرط‌بندی‌های چند میلیارد وونی می‌کردند را...
‫بازداشت کردند.
‫گزارش تحقیقاتِ دفتر دادستان عمومی را می‌شنویم.
‫تقریباً حول‌وحوشِ ساعت ۱۲ روز نهم...
‫پلیس سئول و دفتر دادستانیِ نامبو...
‫خبری از یک فرد ناشناس دریافت کردند
‫و از یک مرکز شرط‌بندی که مبارزه ‫برگزار می‌کردند مطلع شدند
‫و این شرط‌بندی‌ها چند میلیاردی بود.
‫ما بلافاصله بسیج شدیم و...
‫اکثر اشخاصِ مرتبط ‫با این گروه خلافکاری را دستگیر کردیم.
‫- عمو، صبحونه آماده‌ست. ‫- برای من؟
‫برای من آماده کردی؟
‫می‌تونم اونجا بشینم؟
‫- بابت غذا ممنون. ‫- بابت غذا ممنون.
‫آقای «اوه»، چی شده سرِ صبح اومدین اینجا؟
‫اومدم با گئورا صحبت کنم.
‫گئورا،
‫تا کِی خاکسترهای بابات رو اینجا نگه می‌داری؟
‫مسئولین قبرستون گفتن ‫مدتیه دارن بهت زنگ می‌زنن
‫تا در مورد خاکسپاری طبیعی‌اش صحبت کنن ‫که الان شرایطش آماده‌ست.
‫می‌گن هر چی زنگ می‌زنن و پیام می‌دن ‫جواب نمی‌دی.
‫می‌دونم چه داغ بزرگی دیدی ‫ولی دیگه وقتشه تمومش کنی.
‫بذار تا دیر نشده ‫کنار مامانت در آرامش ابدی بخوابه.
‫هِی!
‫گئورا.
‫ای خدا.
‫گئورا!
‫چند ساعته رفتی تو. ‫لطفاً بیا بیرون.
‫گئورا، می‌خوای تا ابد اونجا بمونی؟
‫گئورا، گرسنه‌ات نیست؟ ‫دستشویی نداری؟
‫لجبازی نکن.
‫الان حداقل ۱۲ ساعته که آب نخورده.
‫ای خدا.
‫وای! آب بدنش کم نشده؟
‫اگه غش کرده باشه چی؟
‫چی؟
‫گئورا!
‫جواب بده!
‫لعنتی. بسه. دیگه می‌رم داخل.
‫گئورا!
‫برای تو هم نامرئی‌ـه؟
‫ببین.
‫چی؟
‫احمقِ دیوونه!
‫همسایه، کجا رفته؟
‫من از کجا بدونم؟
‫از کارهای این بچه سر در نمیارم.
‫صبر کن، اول از همه...
‫باید بفهمیم کجا ممکنه رفته باشه.
‫گئورا!
‫هان گئورا!
‫گئورا!
‫هان گئورا!
‫گئورا!
‫هان گئورا!
‫- چی شد؟ ‫- هیچی.
‫- کدوم قبرستونی رفته آخه؟ ‫- ای خدا.
‫هان گئورا!
‫گندش بزنن.
‫داره دیوونه‌ام می‌کنه.
‫هان گئورا!
‫ای بابا.
‫کجا رفته؟
‫اَه.
‫هان جئونگو،
‫پسرت نیست.
‫می‌خوام پیداش کنم، ولی...
‫هیچی دربارۀ...
‫پسرت نمی‌دونم.
‫اصلاً نمی‌دونم چی‌کار کنم.
‫همین‌طوری اونجا واینستا و بهم لبخند بزن. ‫یه چیزی بگو!
‫اَه!
‫دارم چه غلطی می‌کنم؟
‫لعنتی.
‫نتیجۀ آزمایش هیچ چیز غیرعادی‌ای ‫توی اندام‌های شنیداری و صوتی‌اش نشون نمی‌ده.
‫پس چرا حرف نمی‌زنه؟
‫این مورد رو...
‫می‌تونیم بهتون اطمینان خاطر بدیم ‫که ریشه در وضعیت نامعمولِ روانشناختی‌اش داره.
‫یه دلیلی داره که نمی‌خواد حرف بزنه.
‫به این حالت می‌گیم سکوت گزینشی.
‫پس چی‌کار می‌تونیم بکنیم؟
‫فعلاً باید صبر کنیم.
‫بیاید یه راه دیگه ‫برای برقراریِ ارتباط باهاش پیدا کنیم.
‫حالت‌های چهره و حرکت‌های بدن‌تون ‫خیلی مهمن.
‫«ممنون.»
‫ممنون.»
‫«ممنون.»
‫«متشکرم.»
‫[سفره‌ماهی عقابی]
‫«شرمنده‌ام» چطور؟
‫جئونگو، چطور باید بگیم «خطرناکه، دست نزن»؟
‫یادم نمیاد. یه لحظه.
‫«شرمنده‌ام»...
‫وقتی می‌گیم «شرمنده‌ام»...
‫جئونگو، بیا اینو ببین.
‫چی؟
‫گئورا.
‫می‌شه به بابات نشون بدی چطور می‌گیم:
‫«خطرناکه، دست نزن»؟
‫خیلی‌خب. یه‌بار دیگه.
‫«شرمنده‌ام.»
‫گئورا، این اولین باریه که اومدیم اینجا.
‫اون دستۀ ماهی‌ها رو ببین ‫که دارن میان این‌ور.
‫وای، اونجا رو ببین!
‫چقدر زیادن.
‫- از اینجا خوشش میاد. ‫- آره.
‫گئورا.
‫از اینجا خوشت میاد؟
‫ماهی‌ها فوق‌العاده‌ان، نه؟
‫سفره‌ماهی عقابی.
‫سفره‌ماهی عقابی...
‫از دستۀ سفره‌ماهی پروانه‌ای، سوس‌نما، ‫غضروف‌ماهیان، طنابداران و سلسلۀ حیواناته.
‫یک متر طول داره.
‫ستون فقرات بلند و صافش...
‫در مجموع به شکل الماسه ‫و سر و بدنش با باله‌های صدری...
‫به‌هم متصلن.
‫- بخش جلوییِ بدنش تیزه.. ‫- گئورا بالأخره...
‫به شکل S در اومده.
‫- عرضش بیشتر از طولشه. ‫- خدایا ممنون. خیلی ممنون.
‫[آتش‌نشانی بوسان]
‫[بهترین آتش‌نشان - کیم جون‌سیک] ‫[ادارۀ آتش‌نشانیِ بوسان - سال ۲۰۱۱]
‫[آتش‌نشان کهنه‌کار، هان جئونگو - سال ۲۰۰۰]
‫[جایزۀ برترین آتش‌نشان ماه - آپریل ۲۰۰۰]
‫شما بودی که در مورد هان جئونگو پرس‌وجو می‌کردی؟
‫آره، اسم بچه‌اش هان گئوراست، درسته؟
‫هنوز یادتونه؟
‫الان چند سالشه؟
‫۲۰ سال.
‫پس یعنی ۲۰ سال گذشته.
‫شما گئورا رو می‌شناسید؟
‫اون...؟
‫می‌خوای بدونی جئونگو چطور باهاش آشنا شده؟
‫بله.
‫همۀ کسایی که اون روز باهاش بودن ‫می‌گن هیچ‌وقت یادشون نمی‌ره چی شده.
‫اون روز هوا برفی بود.
‫همون‌طور که می‌دونی، کم پیش میاد ‫اینجا برف بباره، حتی وسط زمستون.
‫هوا خیلی صاف بود
‫ولی یهویی یه چیزی مثل گرد و غبار ‫شروع کرد به باریدن از آسمون.
‫برف بود.
‫آهای بچه‌ها، بیاید بیرون! ‫داره برف می‌باره.
‫نمی‌بینید داره برف می‌باره؟
‫وای.
‫- خیلی داره برف می‌باره. ‫- معرکه‌ست.
‫- اولین باریه که اینجا برف می‌بینم. ‫- واقعاً؟
‫- آره، از وقتی اومدم اینجا ندیده بودم. ‫- جداً؟
‫از این دهاتی‌های ساده‌ست.
‫برف توی بوسان؟ باورنکردنیه.
‫[ایستگاه ۱۱۹ آتش‌نشانی]
‫ای خدا، بریم. بریم.
‫فکر می‌کنن که توی «سئونگ‌مون‌دونگ» ‫گربه توی مخزن آب گیر کرده.
‫یه نفر شکایت کرده ‫که به‌خاطر سروصداها نمی‌تونه بخوابه.
‫دوباره گربه!
‫رفته توی مخزن تا گرم بشه، ‫بعدش همونجا گیر افتاده.
‫مگه ما تیم نجاتِ نیروی انتظامی ‫یا ناجیانِ حیوانیم؟
‫ناجیانِ گربه که قطعاً هستیم.
‫آماده باشید.
‫[ایستگاه ۱۱۹]
‫سلام.
‫از این‌طرف؟
‫گربه‌هه کجاست؟
‫کجا می‌ری؟ کجا؟
‫اینجاست؟
‫- اینم از قفس. ‫- باشه.
‫میو میوی گربه شبیهِ صدای گریۀ بچه می‌مونه.
‫چِندشم می‌شه.
‫عجب.
‫منتظر چی هستید؟
‫تجهیزات رو بیارید دیگه.
‫- بله آقا. ‫- داره برف می‌باره. تن لش‌تون رو تکون بدید.
‫- زود باشید! ‫- جون‌شیک!
‫هیس!
‫چیه؟
‫گوش کن. گوش کن.
‫قشنگ گوش کن.
‫وای نه.
‫الان که صدایی نمی‌شنوم. ‫مُرده؟
‫- اون‌ورش رو بگیر. یک، دو، سه! ‫- یک، دو، سه!
‫پیشی.
‫پیشی، کجایی؟
‫پیشی!
‫پیشی.
‫فوراً آمبولانس خبر کن!
‫یه نوزاد این پایینه!
‫گربه نیست. یه بچۀ آدمیزادـه.
‫نوزاده!
‫[آمبولانس]
‫زود باشید.
‫چطور ممکنه؟
‫برید.
‫[بخش مراقبت‌های ویژه از نوزادان]
‫ببخشید.
‫اون بچه‌ای که امروز از مخزن آب ‫نجات داده شد، چی شد؟
‫شما همون آتش‌نشانی هستی که نجاتش داده؟
‫بله. حالش چطوره؟
‫خوب نیست.
‫توی این آب‌وهوا، توی همچین جایی بود.
‫با اون سنّ کمش، معلومه دیگه.
‫هنوز برای قطع امید زوده.
‫اینکه تونسته توی اون شرایط زنده بمونه
‫خودش معجزه‌ست.
‫[منطقۀ ممنوعه - تلفن همراه ممنوع است]
‫می‌خوای ببینیش؟
‫امکانش هست؟
‫زنده بمون.
‫تو می‌تونی.
‫مقاومت کن.
‫جئونگو.
‫نوزادی که توی مخزن افتاده بود...
‫خب، چی شده؟
‫شنیدم حالش خوب شده. ‫مشکلی پیش اومده؟
‫نه، می‌فرستنش بهزیستی.
‫باید گزارش بدیم ‫که وقتی پیداش شد، وضعش چطور بوده.
‫همه‌چی رو نوشتم. ‫فقط باید امضاش کنی.
‫کدوم سازمان بهزیستی؟
‫اداره سرپرستی و قیومیت گفت ‫چون هنوز نوزاده...
‫شاید خارج از کشور به فرزندی قبولش کنن ‫یا همچین چیزی.
‫چی شده؟
‫اون بچه‌ای که از مخزن آب نجات دادم رو...
‫یادت میاد؟
‫آره.
‫حالش خوب نیست؟
‫نه، کاملاً خوب شده.
‫قراره بفرستنش بهزیستی.
‫شایدم...
‫برای سرپرستیِ خارج از کشور، فرستاده بشه.
‫حتی الان هم هنوز بچه‌ها رو ‫اون‌جوری می‌فرستن خارج.
‫آره به گمونم.
‫- جئونگو. ‫- هوم؟
‫دلم می‌خواد اون بچه رو ببینم.
‫واقعاً؟
‫اوهوم.
‫سلام.
‫- وای. ‫- خدایا.
‫همینه.
‫ببین چقدر آرومه.
‫نه؟
‫الان محکم‌تر از قبل می‌گیره.
‫فوق‌العاده‌ست.
‫وای.
‫داری خوب شیر می‌خوری.
‫خوبه؟
‫آروم، آروم.
‫چیزی نیست. چی شده؟
‫سلام.
‫هِی، آروم آروم.
‫خدایا.
‫چیزی نیست. چیزی نشده.
‫جئونگو!
‫چی‌کار کنیم؟
‫چیه؟ مشکلی پیش اومده؟
‫بچه...
‫به‌زودی به فرزندخوندگی گرفته می‌شه.
‫جئونگو...
‫نمی‌تونم ازش دل بکَنم.
‫فکر نکنم بتونم.
‫- حالا چی‌کار کنم؟ ‫- خودت چی فکر می‌کنی؟
‫اگه نمی‌تونی ازش دل بکَنی...
‫مجبور نیستیم ولش کنیم.
‫مطمئنی؟
‫تازه اگه تو هم مطرحش نمی‌کردی ‫من می‌خواستم مطرحش کنم.
‫از الان براش اسم هم گذاشتم.
‫جئونگو!
‫ببینم،
‫برای بچه اسم گذاشتی؟
‫بدونِ اینکه باهام مشورت کنی؟
‫اسمش رو چی گذاشتی؟
‫گئورا.
‫هان گئورا!
‫چیه؟ خوشت نیومد؟
‫نه.
‫عالیه.
‫هان گئورا.
‫اسم پسرمون!
‫چه اسم معرکه‌ای.
‫زوج‌ها معمولاً شبیه همدیگه‌ان ‫ولی اون بیشتر از این حرفا بودن.
‫مثل این بودن که انگار ‫یک روح در دو جسمن.
‫اونجا رو ببین.
‫خیلی‌خب.
‫یک، دو، سه!
‫گئورا خیلی دوست‌داشتنی بود
‫و اینجا برامون خوش‌یُمن بود.
‫آفرین.
‫چرا جئونگو از شغل اینجاش استعفا داد ‫و رفت سئول؟
‫خیلی خوش و خرّم بودن ‫ولی پشت‌بندِ خوشی‌ها، بلاها میان.
‫این‌جوری بود که زنش مریض شد.
‫زنش همیشه ضعف داشت. ‫شاید دلیلش همینه.
‫به محض اینکه دکترها تشخیص دادن ‫سرطان لاعلاج گرفته،
‫حاضر نشد دورۀ درمانی رو بگذرونه ‫و می‌خواست با پسرش وقت بگذرونه.
‫جئونگو بلافاصله از کارش استعفا داد
‫و خانواده‌شون تا لحظۀ فوتِ همسرش ‫با همدیگه وقت می‌گذروندن.
‫مامان داره گریه می‌کنه.
‫مامان مریضه.
‫نه.
‫اینا اشک شوقن.
‫«شوق» چیه؟
‫یه حس خیلی خوبه.
‫لبخند به روی لب آدم میاره.
‫شوق‌داشتن باعث می‌شه ‫از چشم‌های آدم آب بیاد.
‫من...
‫هر وقت تو رو می‌بینم شاد می‌شم.
‫هر بار منو می‌بینی از چشم‌هات آب میاد.
‫گئورا.
‫ممنون...
‫که گذاشتی به‌عنوان مامانت زندگی کنم.
‫خیلی ممنونم.
‫الان کلی «شوق» داره میاد بیرون.
‫[آموزش الفبای کُره‌ای]
‫تمومش کن. ‫مامان دیگه اینجا نیست.
‫مامان اینجاست!
‫[شهر زیبا و شادِ بوسان]
‫آهان، شاید رفته اونجا.
‫- جانم؟ ‫- اگه اومده اینجا
‫فقط یه جا می‌تونه رفته باشه.
‫کجا؟
‫گئورا، بیا بریم پیش مامانت.
‫مامان اینجا نیست.
‫مامان همینجاست.
‫کجا؟
‫اینجا...
‫و اینجا.
‫و...
‫اینجا هم همین‌طور.
‫گئورا.
‫چشم‌هات رو ببند.
‫یادته خیلی وقتا با مامان می‌اومدیم اینجا؟
‫مامان رو می‌بینم.
‫من و مامان و بابا...
‫همه‌مون اینجاییم.
‫نه.
‫خوشم نمیاد.
‫لطفاً برگردید.
‫زودتر برگردید.
‫بیاید دیگه.
‫نه! نه!
‫خوشم نمیاد.
‫نه!
‫- گئورا. ‫- خوشم نمیاد.
‫- گئورا! ‫- نه، لطفاً برگردید!
‫گئورا.
‫بابا رفت.
‫دیگه نمی‌تونم ببینمش.
‫آره.
‫دلم برای بابام تنگ شده.
‫ولی دیگه نمی‌تونم ببینمش.
‫هر چقدر هم که تلاش می‌کنم،
‫بابا بهم با «کارِت عالی بود» تشویقم نمی‌کنه.
‫دیگه صداش رو هم نمی‌شنوم.
‫واقعاً؟
‫به‌نظرم درست نیست.
‫یه نفر رو می‌شناسم که بهم می‌گفت
‫حتی مُرده‌ها هم...
‫می‌تونن حرف بزنن.
‫[نقل مکان به بهشت]
‫آقای هان جئونگو،
‫در تاریخ ۱۳ آپریل ۲۰۲۰
‫شما فوت کردین.
‫من هان گئورا، نظافتچی پس از حادثه هستم
‫و از «نقل مکان به بهشت» اومدم.
‫حالا...
‫شروع می‌کنم...
‫به کمک‌کردن در آخرین نقل مکان‌تون.
‫[آهنگ‌های مورد علاقه]
‫[صدآفرین - کارت‌های تشویق برای هان گئورا]
‫[نام: هان گئورا - صدآفرین]
‫[جایزۀ آتش‌نشان کهنه‌کارِ برتر؛ هان جئونگو]
‫[تولد یک سالگی‌ات مبارک، گئورا]
‫[جمعه، بیستم آپریل ۲۰۰۱]
‫[گئورا، هان گئورا] ‫[دوشنبه، ۳۰ آپریل ۲۰۰۱]
‫[نقل مکان به بهشت]
‫[گالری]
‫قبلی بد شد. دوباره می‌گیرم.
‫پسرم.
‫گئورا.
‫وقت خداحافظی که می‌رسه
‫آدما نمی‌تونن دروغ بگن.
‫آخرین حرف‌های مامانت رو یادته؟
‫ممنونم...
‫که گذاشتی به‌عنوان مامانت زندگی کنم.
‫خیلی ممنونم.
‫اگه کسی ازم بپرسه...
‫شادترین خاطراتِ زندگی‌ام کدوما هستن،
‫در جواب می‌گم، همونایی که ‫توشون برای تو پدری کردم.
‫چون نمی‌تونی منو ببینی ناراحتی، مگه نه؟
‫ولی گئورا...
‫تو هیچ‌وقت چیزایی که می‌بینی رو یادت نمی‌ره.
‫خاطراتِ من و مامانت...
‫همه‌شون توی چشم‌هات ذخیره شدن. ‫پس مطمئنم مشکلی پیش نمیاد، مگه نه؟
‫خیلی‌خب، در آخر ‫باید یه قولی بهم بدی.
‫یادته هر روز بهت چی می‌گفتم؟
‫از الان به بعد،
‫هر روز به‌جای من...
‫می‌ری جلوی آینه و اونو به خودت می‌گی.
‫چی می‌گفتم؟
‫«کارِت عالی بود.»
‫درسته.
‫آره، کارِت عالی بود، پسرم.
‫- باحال‌ترین آدم دنیا کیه؟ ‫- پسر هان جئونگو، هان گئورا.
‫[مرحوم هان جئونگو - روحت شاد]
‫[مرحوم هان جئونگو؛ ۱۹۷۷ - ۲۰۲۰] ‫[مرحوم مین جی‌وون؛ ۱۹۷۷ - ۲۰۰۶]
‫آره واقعاً.
‫صحبت‌کردن با مردم...
‫کار سختیه.
‫نمی‌فهمم...
‫بقیه به چی فکر می‌کنن.
‫وقتی می‌خوای بفهمی احساسات و افکارشون چیه،
‫می‌تونی خودتو بذاری جای اونا.
‫نمی‌تونم این کار رو بکنم، ‫چون من که جای اونا نیستم.
‫راحته. فقط تصور کن.
‫«اگه اون‌قدر مریض بودم، چقدر ناراحت می‌بودم؟»
‫«اگه یه نفر بهم دروغ می‌گفت ‫چقدر عصبانی می‌شدم؟»
‫اگه کسی بهم حرف‌های قشنگ می‌زد، ‫چقدر خوشحال می‌شدم؟»
‫همین‌جوری.
‫استرس نگیر.
‫فقط نشون بده که ازش بدت نمیاد و ازش نمی‌ترسی.
‫دیدی؟
‫هیچ اتفاقی نیفتاد.
‫نه.
‫- وای نه، گئورا! ‫- نامو.
‫[هان جئونگو]
‫همیشه بهت چی می‌گفتم؟
‫حتی اگه کسی رو نمی‌بینی...
‫«دلیل نمی‌شه که کنارت نباشه.»
‫تا وقتی از یاد نبریش...
‫«از پیشت نرفته.»
‫درسته.
‫- آقای چو. ‫- بله؟
‫خیلی عالی بودین.
‫خجالتم می‌دین.
‫امروز آخرین روز از اون سه ماهیه ‫که قرار گذاشته بودیم.
‫به‌عنوان ناظرِ پروندۀ قیومیتِ گئورا،
‫سه ماهه که...
‫با دقت زیر نظر گرفتم ‫که چطور باهاش کنار میاید،
‫و در این مورد نتیجه‌گیری کردم ‫که صلاحه همچنان...
‫قیّمش باقی بمونید یا خیر.
‫تصمیمی که گرفتم اینه که
‫شما صلاحیت کافی...
‫برای سرپرستیِ گئورا رو ندارید.
‫دلایل خیلی زیادی داره،
‫ولی بزرگترینش، حادثۀ شرط‌بندی غیرمجازه.
‫مشارکت شما در فعالیت‌های غیرقانونیِ اون گروه
‫گئورا رو به خطر انداخت.
‫در دفاع از خودتون صحبتی دارید؟
‫نه ندارم.
‫پس اگه تقاضای فسخِ قراردادِ...
‫سرپرستیِ گئورا رو بدم، ‫مخالفت نمی‌کنید؟
‫نه، نمی‌کنم.
‫اون‌وقت اون باید چی‌کار کنه؟
‫نگرانش هستید؟
‫نه.
‫اصلاً نگران نیستم.
‫اون بچه، شما رو داره،
‫همسایه‌اش رو داره. ‫برای همین نگران نیستم.
‫راحت شدم.
‫هیچ‌وقت به قیومیت یا سرپرستی فکر نمی‌کردم
‫واسه همین این کار خیلی برام زحمت داشت.
‫حتی اگه ازم می‌خواستید ادامه بدم هم...
‫بازم خودم قبول نمی‌کردم.
‫خبر خوبیه.
‫به گمونم دیگه تمومه.
‫من باید برم.
‫ممنون.
‫کجا می‌رید؟
‫هنوز کارمون تموم نشده.
‫اینا صرفاً نظر شخصی من بودن.
‫گئورا اظهار کرده
‫که دوست داره همچنان ‫شما رو به‌عنوان قیّم قانونی‌اش حفظ کنه.
‫چی؟
‫در مسائل مربوط به قراردادِ قیّومیت،
‫نظر شخصیِ کسی که ازش سرپرستی می‌شه ‫عامل تعیین‌کننده‌ست.
‫بنابراین، شما، آقای چو...
‫همچنان قیّم گئورا هستید
‫و به این روند ادامه می‌دید.
‫مخالفتی دارید؟
‫ای خدا.
‫- خودت می‌فهمی چی می‌گی؟ ‫- انقدر چیز میز پرت نکن.
‫چرا پرت نکنم؟
‫دوباره بگو! الان چی گفتی؟
‫هزار بار هم ازم بپرسی، ‫فرقی توی اصلِ قضیه نمی‌کنه.
‫دیگه نمی‌خوام ازت بترسم ‫و اینو با صدای بلند می‌گم.
‫می‌خوام رسماً برم با گئورا ‫توی «نقل مکان به بهشت» کار کنم!
‫پاک عقلت رو از دست دادی؟
‫وایستا ببینم!
‫از دستِ این دخترۀ بی‌چشم و رو.
‫چرا این لوسِ نُنُر رو به دنیا آوردم؟
‫ای خدا! داره دیوونه‌ام می‌کنه.
‫همیشه می‌دونستم این روز می‌رسه.
‫چی؟
‫از همون روزی که گئورا و باباش ‫بعد از اثاث‌کشی اومدن سلام و احوالپرسی کردن.
‫از همون لحظه‌ای که شنیدم ‫یه پسر به اسم هان گئورا هست
‫که هم‌سن‌وسالِ ناموـه.
‫الان یعنی چی؟
‫نامو یعنی «یه درخت». هان گئورا یعنی «یک درخت». ‫حتی اسم‌هاشون هم سرنوشت مشابه قرار داده.
‫نباید مقاومت الکی کنیم.
‫والدین هیچ‌جوره نمی‌تونن ‫تقدیرِ بچه‌شون رو تغییر بدن.
‫گور بابای تقدیر!
‫همین الان می‌گم اسمش رو عوض کنن!
‫نامو؟ هان گئورا؟ مسخره‌ست!
‫ببخشید.
‫اینجا شرکت «نقل مکان به بهشت»ـه ‫که نظافتِ پس از حادثه...
‫برای مُردگان انجام می‌دن؟
‫- بله. ‫- سلام.
‫خوشوقتم.
‫چه کمکی از دستم برمیاد؟
‫اومدم که یه سفارشی برای نظافتِ پس از حادثه بدم.
‫مرحوم کِی فوت کرده؟
‫هنوز فوت نکرده.
‫ولی به‌زودی می‌کنه.
‫آهان.
‫پس...
‫اسم و آدرسِ کسی که قراره مرحوم بشه رو بهم بگید،
‫اسم و شمارۀ کسی که داره سفارش می‌ده رو هم بگید.
‫اسم کسی که قراره مرحوم بشه «چا یون‌بیول»‌ـه.
‫آدرسش: سئول، خیابان یئون‌وا، پلاک ۳۵۸-۴ ـه.
‫و کسی که داره سفارش خدمات می‌ده هم...
‫چا یون‌بیول‌ـه.
‫چه عجیب.
‫کجاش عجیبه؟
‫کسی که قراره مرحوم بشه ‫و سفارش‌دهنده جفت‌شون یه اسم دارن.
‫اصلاً هم عجیب نیست.
‫به‌خاطر اینکه به‌زودی قراره بمیرم...
‫خودم دارم برای خودم سفارش خدمات می‌دم.
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو» ‫«ترجمه از محمد سید»