‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو» ‫«ترجمه از محمد سید»
‫خیلی‌خب.
‫عجب!
‫وای نه!
‫وایستا!
‫وای!
‫[ساختنِ محیط کاریِ ایمن]
‫کوسۀ سفیدلکه‌ای.
‫کوسۀ پرستار برنزه، سپرماهیِ دو پوزه، ‫کوسۀ سندبار،
‫کوسۀ ببریِ شنی،
‫اسنپرِ نوارآبی.
‫سفره‌ماهی!
‫گئورا، پس اینجایی.
‫کوچیک‌ترین کوسۀ سفیدلکه‌ای زخمی شده.
‫به‌خاطر اینه که بزرگ‌ترین «سندبار» ‫مدام بهش حمله می‌کنه.
‫اسنپرهای نوارآبی نسبت به هفتۀ پیش ‫هفت تا کمترن.
‫پرستار برنزه، امروز یکی‌شون رو خورد.
‫زرده هم آسیب دیده.
‫بالۀ چپش پاره شده،
‫برای همین هِی به راست شنا می‌کنه.
‫باید سریعاً درمان بشه.
‫چون تو می‌گی، بررسی می‌کنم.
‫آخه تا حالا اشتباه نگفتی.
‫یه لحظه وقت بده.
‫[نام ماهی‌ها]
‫گئورا، می‌دونی دوباره ترکوندی؟
‫مسئولینِ آکواریوم شگفت‌زده شده بودن ‫که چطور این چیزا رو فهمیدی
‫چون خودشون اصلاً نفهمیدن.
‫برام سؤاله که چی می‌بینی و چطور می‌بینی.
‫کاش می‌تونستم براشون توضیح بدم.
‫منی که حداقل ۱۰ ساله دوستتم هنوز در عجبم.
‫واسه همین حتی تصورش هم نمی‌تونم بکنم ‫که بقیه چه حسی دارن.
‫منظورم از این حرفا اینه که ‫از اونجایی که دوست صمیمی‌ام هستی،
‫منم توی آکواریوم خیلی محبوب شدم.
‫ممنون، گئورا.
‫- خداحافظ، گئورا. ‫- خدانگهدار، نامو.
‫من اومدم!
‫- اومدی؟ ‫- عه، برگشتی.
‫[سوپ مرغ]
‫سلام، گئورا.
‫[نقل مکان به بهشت]
‫من اومدم.
‫بفرما.
‫بیا غذا بخوریم.
‫[شیر کاکائو، ماست، دوغ]
‫خیلی‌خب.
‫خیلی‌خب، خیلی‌خب.
‫نه.
‫ببین.
‫من ترجیه می‌دم زرده‌اش شکسته باشه.
‫ممنون بابت غذا.
‫تخم‌مرغه چطوره؟ خوشمزه‌ست؟
‫همیشه از تخم‌مرغ‌هایی که درست می‌کنی ‫خوشم میاد، بابا.
‫گئورا، می‌خوای درست‌کردنِ تخم‌مرغ رو ‫بهت یاد بدم؟
‫آخه شما توی این کار خوبی.
‫منم توی شُستنِ ظرف‌ها خوبم.
‫گفتی هر کدوم‌مون باید ‫کاری که توش خوبیم رو بکنیم.
‫ وقتی که من نیستم ‫بهتر نیست تو درست کنی؟
‫چرا نباشی؟
‫داری جایی می‌ری؟
‫دلیلش اینه که منم می‌خوام یه وقتایی ‫تخم‌مرغ‌هایی که تو درست می‌کنی رو بخورم.
‫پس سریعاً یاد می‌گیرمش.
‫اول از همه، قبل از استفاده از اجاق، ‫شیرِ گاز رو باز می‌کنی.
‫بعدش یه تخم‌مرغ از یخچال میاری بیرون.
‫بفرمایید. با «نقل مکان به بهشت» تماس گرفتید.
‫بله، متوجه شدم. ‫سریع خودمون رو می‌رسونیم.
‫مسئله‌ی کاریه؟
‫اوهوم.
‫بذار ببینم همه‌چی رو برداشتیم؟!
‫خوبه. راه بیفتیم؟
‫[نقل مکان به بهشت]
‫هفتۀ پیش توی کارخونه‌ای که ‫توش کار می‌کرده آسیب دیده
‫ولی چند روز آخر هفته رو ‫بدونِ اینکه بره دکتر، درد کشیده.
‫دکتری که با پلیس اومده بود گفت
‫به دلیل اینکه به زخمِ وخیمش رسیدگی نشده،
‫کزاز یا گندخونی گرفته. ‫یه‌چیزی تو این مایه‌ها.
‫خانواده نداره؟
‫به‌جای مامان و باباش، همکارش اومد ‫و ازم خواست ترتیب این قضیه رو بدم.
‫ترتیب چی و چطور؟
‫رئیسم می‌خواد همه‌چی بره بیرون و تخلیه بشه.
‫ای خدا.
‫از اونجایی که توی این زمینه تخصص داری،
‫ترتیب همه‌چی رو می‌دی دیگه؟ نه؟
‫آره درسته.
‫بعد از اینکه محل رو بررسی کردیم ‫کارمون رو شروع می‌کنیم.
‫لطفاً در اسرع وقت تمومش کنید.
‫آقای «کیم سئونو»،
‫شما در تاریخ ۱۱ آپریل ۲۰۲۰ فوت کردی.
‫ما از «نقل مکان به بهشت» اومدیم. ‫من «هان جئونگو» هستم.
‫منم هان گئورا هستم.
‫حالا توی آخرین نقل مکانِ شما ‫بهتون کمک می‌کنیم.
‫[نقل مکان به بهشت]
‫[نودلِ «جین رامن»]
‫[سوپرمارکتِ «کو»]
‫[۲۰ درصد تخفیف]
‫بابا.
‫باز داری به مرحوم فکر می‌کنی؟
‫اوهوم.
‫آقای کیم سئونو چه‌جور آدمی بوده؟
‫[خدمه: کیم سئونو]
‫یه کارآموز جوان توی کارخونه بوده
‫که بلافاصله بعد از دبیرستان ‫کارش رو شروع کرده
‫و تازگی رفته بوده دانشگاه ‫تا ادامه تحصیل بده.
‫آرزوش این بوده که...
‫[یه شغل دائمی پیدا کنم!]
‫... یه کارمند دائمی بشه.
‫نظرت چیه؟
‫آقای کیم، نودل لیوانیِ آماده دوست داشته.
‫مخصوصاً «جین رامن»، از این تندهاش.
‫معمولاً از یه سوپرمارکت، ‫کیمباپِ مثلثی می‌خریده.
‫همۀ طعم‌های کیمباپ رو دوست داشته، ‫(سوشیِ کُره‌ای)
‫مثلاً طعم ماهیِ پالاک با مایونز، ‫ماهیِ تُن با مایونز و ماهیِ کولیِ کیمچی.
‫و ظاهراً نسبت به بوها حساس بوده.
‫هم توی کیف و هم توی اتاقش ‫اسپریِ بوگیر داشت.
‫اشتباه می‌کنم؟
‫نه، اشتباه نمی‌کنی.
‫فکر کنم دلیل اینکه نودلِ لیوانی داشته ‫این نبوده که دوست داشته،
‫دلیلش این بوده که وقت نداشته ‫سرِ کار، درست و حسابی غذا بخوره.
‫در مورد شام‌های گیمباپ هم باید بگم، ‫طعمش براش مهم نبوده.
‫هر چیزی که برای فروش داشتن رو می‌خریده.
‫یه زیرشلواری، ناخن‌گیر...
‫و اسپریِ بوگیر توی کیفش داره.
‫پس یعنی بوی عرق و ناخن‌های کثیفش ‫براش آزاردهنده بودن.
‫پس به گمونم، جَوونِ خیلی تر و تمیزی بوده.
‫یه چیز دیگه هم هست.
‫آقای کیم سئونو مامان و باباش رو خیلی دوست داشته.
‫مهم‌ترین چیز ممکن رو پیدا کردی، گئورا.
‫[مفاهیم دورۀ سایبری]
‫[مرحوم کیم سئونو؛ روحش شاد]
‫- تمومِ تموم شد؟ ‫- آره، فعلاً تمومه.
‫چون اتاقش کوچیکه، ‫رفع بوی بد تا ۲۴ ساعت دیگه انجام می‌شه.
‫خوشحالم زودتر از اونی که ‫انتظار داشتم تموم کردین.
‫شمارۀ پدر و مادرِ آقای کیم رو دارید؟
‫ما فقط شمارۀ محل کارش رو داریم.
‫مراسم ختمش توی بیمارستان سونائه برگزار می‌شه ‫پس احتمالاً اونجا باشن.
‫که این‌طور. ممنونم.
‫[خوابگاه یئونگ‌سین]
‫درسته اتاق کوچیکیه ‫ولی بازم خونه‌اش بوده.
‫با این‌حال، خرت‌وپرت‌هاش خیلی کمن.
‫آره.
‫وقتی می‌بینی یه نفر زیادی وسایل داره ‫اذیت می‌شی
‫ولی وقتی می‌بینی یه نفر چقدر وسایل کمی ‫از خودش بجا گذاشته هم ناراحت می‌شی.
‫موافقم.
‫خب، شماها کارِتون تموم شد دیگه؟
‫قبل از اینکه بریم خونه ‫یه سر می‌ریم مراسم ختمش.
‫چیزایی پیدا کردین ‫که ذهن‌تون رو درگیر کرده، آره؟
‫چون جَوون‌مرگ شده، حس بدی دارم.
‫با اینکه شغل‌تون جمع‌کردنِ وسایل متوفی‌ـه،
‫با جمع‌کردنِ وسایل اسباب‌کشی فرقی نداره.
‫ولی این‌طور هیچ‌کس مثل شماها ‫به متوفی اهمیت نمی‌ده.
‫برای همینه که توی این کار، ‫همیشه برای من اولویت اول هستید.
‫شما لطف داری.
‫خیلی‌خب، دیگه بهتره برم.
‫باشه، ممنون.
‫صبر کن.
‫ببین.
‫[سوپرمارکتِ «کو»] ‫آقای کیم هر روز از اونجا گیمباپ می‌خریده.
‫ساعت ۱۹:۵۰، ۳ ژانویه. گیمباپ با طعم ماهیِ کولی ‫یکی بخر دوتا ببر. ۱۰۰۰ وون.
‫ساعت ۱۹:۲۶، ششم ژانویه. ‫گیمباپ با طعم ماهی تُن.
‫یکی بخر دوتا ببر. ۱۰۰۰ وون.
‫ساعت ۱۹:۱۶، دهم ژانویه. با طعم ماهی پالاک. ‫یکی بخر دوتا ببر. ۱۰۰۰ وون.
‫الان باید بریم پدر و مادر آقای کیم رو ببینیم.
‫آره، باید بریم.
‫[شرکت فناوری جوسئون] ‫[لیم یئونگ گئون]
‫پدر و مادرِ سئونو، ‫با دقت گوش کنید چی می‌گم.
‫خانم، این حادثه...
‫مربوط به محیطِ کاری نمی‌شه.
‫حادثۀ شغلی...
‫نیست! ‫(روش خط زد)
‫حادثۀ شغلی اینه که موقع کار آسیب ببینی.
‫ولی سئونو توی خوابگاهش بوده.
‫آخه وقتی توی اتاقش خوابیده بوده مُرده.
‫تازه بدونِ اطلاع، نیومده سرِ کار.
‫[غیابِ بدونِ هماهنگی]
‫پس شرکت ما هیچ مسئولیتی...
‫نداره! ‫(روی مسئولیت خط زد)
‫با این وجود، می‌خوایم مسئولیت اخلاقی‌اش رو ‫برعهده بگیریم.
‫می‌دونید یعنی چی دیگه؟
‫به نشانِ تأسف و همدردی، فهمیدین؟
‫ای بابا. خیلی حس بدی نسبت به اون اتفاق داریم.
‫همه عاشق سئونو بودن.
‫چه واقعۀ دردناکی.
‫خب، خانم و آقای عزیز، مأیوس نشید. خب؟
‫سخته ولی طاقت بیارید.
‫بریم.
‫تسلیت عرض می‌کنم.
‫ما وسایلی که از آقای کیم سئونو ‫داخل اتاق‌شون باقی مونده بود رو جمع کردیم.
‫اومدیم یه چیزی بهتون بدیم.
‫وسایلش!
‫وسایل سئونو رو از اتاقش براتون آوردن.
‫ممنون.
‫[گروهِ شرکت فناوری جوسئون]
‫دستگاه ۱۳ خراب شده. ‫همین امشب باید درست بشه.
‫کی می‌ره درستش کنه؟ تازه‌کار؟
‫باید تنهایی برم؟
‫همه درگیر کارهای خودشونن.
‫الکی شلوغش نکن. از پسش برمیای.
‫باشه آقا. در اسرع وقت می‌رم.
‫آقا، می‌شه فردا رو بهم مرخصی استعلاجی بدین؟
‫مرخصی استعلاجی؟ انقدر یهویی؟ چی شده؟
‫وسط کار، پام آسیب دید.
‫خب همین الان برو دکتر دیگه.
‫تحت هر شرایطی باید بیای سرِ کار.
‫مطب‌های این نزدیکی بسته‌ان.
‫بذارید فردا صبح برم دکتر.
‫نری بگی موقع انجام کار آسیب دیدم.
‫اگه کوچیک‌ترین اشاره‌ای ‫به حادثه در محل کار کنی، ممکنه اخراج شی.
‫متوجهم.
‫به موقع میام سرِ کار.
‫- به نفع‌مونه که خبرنگارها سروصداش رو در نیارن. ‫- بله آقا.
‫این گندکاری چیه؟ ‫اصلاً من چرا باید اینجا باشم؟
‫واقعاً غم‌انگیزه.
‫عجبا. ‫ممکن بود بدتر از اینا بشه.
‫خوبه که مامان و بابای سئونو دهاتی‌ان
‫و نمی‌تونن حرف بزنن.
‫اگه می‌تونستن،
‫این قضیه رو توی بوق و کُرنا می‌کردن ‫و خیلی‌هامون رو به اخراج‌شدن می‌کشوندن.
‫اگه غذات تموم شد، پاشو بریم.
‫والدین باید برای مرگ بچه‌شون گریه و زاری کنن،
‫برای همین، همچین مراسم ختمی خیلی نادره.
‫باید خدا رو شکر کنیم
‫که اونا نمی‌تونن حرف بزنن. خب؟
‫یه نوشیدنی بخور.
‫چی شده؟
‫خب، گئورا.
‫بیرون منتظر باش، خب؟
‫باشه.
‫دوباره بگو.
‫خدا رو شکر می‌کنی که نمی‌تونن حرف بزنن؟
‫عجبا، این دیگه چی می‌گه؟
‫چی؟
‫هِی، چی‌کار می‌کنی؟
‫- چِته؟ هِی! ‫- آقا!
‫- اگه می‌خوای حرف بزنی، ولم کن! ‫- آقا!
‫خانم...
‫اینا...
‫همکارهای سئونو بودن.
‫اگه چیزی هست که می‌خواید بگید،
‫الان بگید. اشکالی نداره.
‫«به سئونو گفتم...
‫وقتی وضعیت اقتصادی انقدر بَده،
‫باید قدرِ شغل و حقوقش رو بدونه.»
‫«گفتم باید سخت کار کنه.»
‫«اون مثل دوست‌هاش نمی‌تونست بره دانشگاه
‫چون ما پول نداشتیم، ‫ولی وقتی شما اونجا بهش کار دادین،
‫بهش گفتم نهایت تلاشش رو سرِ کار بکنه.»
‫حالا جوابم رو بدین.
‫تا حالا پسرم کم‌کاری کرده بود ‫یا پیش اومده بود که دل به کار نده؟
‫تا حالا شده بود بهش کاری بگید و بگه نه؟
‫شده بود که از زیرِ کار در بره؟
‫اگه اونم از خودتون بود، ‫باز هم این برخورد رو باهاش می‌کردین؟
‫مامان.
‫[ساعت ۶ صبح از خواب بیدار می‌شم.] ‫[باید برم دانشگاه آزاد.]
‫[باید وقتی وارد دانشگاه شدم ‫بورسیۀ تحصیلی بگیرم.]
‫این باشه مال خودت.
‫من برای جونِ پسرم، یه قِرون هم نمی‌گیرم
‫حتی اگه بدونِ پولش بمیرم.
‫وقتی سِرُمش تموم شد برمی‌گردم.
‫ممنون.
‫چی‌کار می‌کنی؟
‫چرا داری تعقیبم می‌کنی؟
‫خب، راستش...
‫اگه نزدیک‌تر بیای
‫حراست رو خبر می‌کنم.
‫یه چیزی می‌خواستم.
‫از من؟
‫بله.
‫خیلی دنبالشم.
‫چی می‌خوای؟
‫عه.
‫داری به چی نگاه می‌کنی؟
‫اون چیزه.
‫اونو می‌خوام.
‫چارگوش‌ماهی، سفره‌ماهی، غضروف‌ماهیان، ‫طنابداران، سلسلۀ جانوران.
‫- ما توی اتاق استراحت هستیم. ‫- دهنش برآمدگی داره.
‫طولش سه برابرِ فاصلۀ بین چشم‌هاشه.
‫پشتش دیسک کمر داره، ‫وسطش یا دور چشم‌هاش...
‫گئورا!
‫- عه... بابا! ‫- گئورا، خوبی؟
‫چیزی نیست. بابا همینجاست.
‫ببخشید که ترسوندتون.
‫چیزی نیست.
‫نمی‌خواستم ازش بگیرمش.
‫فقط می‌خواستم بپرسم از کجا گرفته‌اش.
‫ولی اون گفت جایی نمی‌فروشنش.
‫در این حد می‌خواستیش؟
‫آره.
‫چی داره که انقدر می‌خوایش؟
‫می‌خوام به آقای کیم سئونو هدیه بدمش.
‫پسرم!
‫می‌دونم بدت میاد ‫ولی بذار یه‌بار بغلت کنم.
‫- به هیچ وجه! ‫- قبول کن دیگه. فقط همین یه‌بار.
‫گفتی نباید کسایی که ‫دوست‌شون داریم رو مجبور به کاری کنیم.
‫چرا تمام حرف‌های حق رو می‌زنم؟
‫ولی این یه‌بار رو بذار بغلت کنم.
‫پولش رو می‌دم!
‫بغل دوست ندارم ‫ولی ازت پولی هم نمی‌گیرم.
‫بغلِ من به این ارزونی نیست.
‫شیرکاکائو می‌خوام.
‫بیا، ارزون فروختی که!
‫باید بریم به آقای کیم سئونو یه هدیه بدیم.
‫- بی‌خیال، فقط یه‌کم دیگه. ‫- بابا.
‫لطفاً همین الان تمومش کن.
‫[دفترچۀ بانکیِ «کیم سئونو»]
‫مامان، بابا. ‫من دیگه دارم پول در میارم.
‫هر روز، خدا رو شکر می‌کنم ‫که می‌تونم کار کنم.
‫پول جراحی زانوت رو می‌دم، مامان.
‫خرجِ آب‌مرواریدِ بابا هم با من.
‫[بچۀ ارزشمند]
‫دارم برای ورودیِ دانشگاه درس می‌خونم.
‫به محض اینکه یه شغل ثابت پیدا کنم، ‫می‌تونید در رفاه زندگی کنید.
‫توی محله‌ام. یه سر میام اونجا.
‫وقتی اوضاع راست و ریست می‌شه ‫حس بهتری دارم.
‫خیلی‌خب.
‫گئورا.
‫بابا باید بره آقای «اوه» که وکیله رو ببینه. ‫دنبالم بیا.
‫همینجا می‌مونم و ماهی‌ها رو می‌بینم.
‫فعلاً خداحافظ.
‫- پس سریع برمی‌گردم. ‫- باشه.
‫پسرم!
‫[وکیل اوه هیون‌چانگ]
‫چراغ سبز شد.
‫آهای!
‫- آهای، بچه. ‫- بله؟
‫[بابا]
‫بابا؟ بابا؟
‫کجایی؟ چرا برنگشتی بابا؟
‫بابا؟
‫چرا چیزی نمی‌گی بابا؟
‫- گئورای من... ‫- بابا!
‫منو...
‫ببخش.
‫بابا!
‫بابا؟
‫بابا!
‫مخاطب در دسترس نمی‌باشد. ‫لطفاً پیام بگذارید...
‫سفره‌ماهیِ پلنگی.
‫سفره‌ماهیِ عقابی، چارگوش‌ماهی، ‫غضروف‌ماهیان، طنابداران، سلسلۀ جانوران.
‫خطوط نسبتاً صافی داره.
‫فاصله بین چشم‌های کوچیکش هموارـه. ‫دُمش بلنده.
‫- یک، دو، سه. ‫- خیلی‌خب. حله.
‫جلوش یه ریش تیز داره که...
‫[گواهینامه؛ هان گئورا]
‫کمربندت رو ببند. ‫ترمز رو بگیر و بعد استارت بزن.
‫دنده رو بزن روی «دی». ‫(دندۀ اتوماتیک)
‫گاز مثل بادکنکی می‌مونه که توش آب ریختی.
‫آروم فشارش بده تا نَتِرکه.
‫حالا می‌رم دنبال بابام بگردم.
‫هنوز نرسیدیم؟ ‫وضعیتش بحرانیه!
‫رانندگی یاد بگیر، عوضی!
‫گرفتی ما رو؟ ‫جاده که مال تو نیست.
‫[بابا]
‫[مُرده‌سوزانی]
‫گئورا.
‫گئورا، نباید این کار رو بکنی.
‫بابا میاد خونه.
‫گئورا، درست نیست این‌جوری کنی.
‫- بابا باهام میاد خونه. ‫- گئورا.
‫بذارید هر کاری می‌خواد بکنه.
‫گئورا، هر موقع که خواستی ‫خاکسترها رو توی هوا پخش کن.
‫تا هر وقت که می‌خوای، پیش بابات باش.
‫گئورا!
‫پسرم.
‫بابا...
‫همیشه...
‫کنارت...
‫هست، گئورا.
‫می‌دونی دیگه؟
‫[مرحوم هان جئونگو]
‫بابا همیشه کنار گئوراست.
‫کی هستی؟
‫خودت کی هستی؟
‫خب، من...
‫صبر کن، غریبه!
‫نمی‌شه سرت رو بندازی زیر بری تو.
‫غریبه؟
‫من غریبه نیستم.
‫گئورا، یکی اومده اینجا. ‫سریع بیا.
‫نوشابه ندارید؟
‫هان گئورا!
‫هوی، کی بهت حق داده این‌جوری رفتار کنی؟
‫خودم.
‫جانم؟
‫چون از امروز به بعد،
‫این خونه مال منه.
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو» ‫«ترجمه از محمد سید»