‫کیت ابزار جراحی که پروفسور بهمون داد کجاست؟
‫- یه دونه چاقوی جراحی داخلشه ‫- دستِ برلینـه.
‫جراحا! برو وسایلشون رو بردار بیا اینجا. ‫زود باش
‫- باشه. ‫- صبر کن! وایسا!
‫لطفاً این یادداشت رو هم بهش بده!
‫شنبه ‫ساعت 6:31 بعد از ظهر
‫سی و سه ساعت پس از شروع سرقت
‫چیه؟
‫بعضی وقتا توی تلویزیون آدمایی مثل تو هستن
‫مثل من؟ مگه من مثل کی هستم؟
‫دزدا
‫ولی شبیهشون نیستی ها. ‫مشخصه که کارِت این نیست.
‫چطور مگه؟
‫به خاطر شکلی که اسلحه رو دستت گرفتی.
‫فکر می کردم دختر سفیر باشی، ‫نه دخترِ "رامبو".
‫خب، بابام همیشه می خواست یه پسر داشته باشه
‫و از وقتی پنج سالم شد همیشه ‫منو می برد تیراندازی
‫تیراندازی؟ به چی؟
‫به اون چوب های داخل شهربازی؟
‫گرازهای وحشی، گوزن های قرمز،
‫بزهای کوهی...
‫بابام هم که بیشتر دوست داره ‫بوم شناس ها رو شکار کنه!
‫ولی از اسلحه ها خوشم نمیاد
‫یه بار، توی "نورویچ"... ‫[شهری در شرق انگلستان]
‫اسلحۀ دوست بابام خود به خود شلیک کرد،
‫منم همه چی رو دیدم.
‫تیری که به پشتش خورده بود، ‫مردمی که جیغ می زدن...
‫مثل وقتی میمونه که...
‫یه تصادفی رو توی جاده می بینی و واسه همیشه ‫توی ذهنت باقی میمونه ، اون...
‫رنگ خون.
‫به هر حال...
‫داخلش تیری نیست، ببین؟
‫نترس
‫نظرت چیه دکتر؟
‫زنده می مونم؟
‫گلوله داخلِ...
‫قفسۀ سینت هست
‫به هیچ کدوم از اعضای اصلیت ‫آسیبی نرسونده
‫و منم نمی تونم شکستگی استخونی رو...
‫ببینم
‫هیشکی از یه همچنین گلوله ای نمی میره
‫زود باشین آمادۀ کار بشین
‫دِنور زمانی واسه هدر دادن نداشت
‫- داروی بی هوشی ‫- "مونیکا" داشت خون از دست می داد
‫اگه خیلی زود چاقوی جراحی رو برنمی داشت،
‫دیگه اینکه از جونِ "مونیکا" گذشته بود، ‫عملاً بی فایده می شد.
‫چه جور داروی بی هوشی ای استفاده می کنی؟
‫در حالت هایی مثل این بهتره که ‫بی هوشی به صورت کامل انجام بشه
‫نه
‫بهتره همون محل رو بی حس کنی،
‫که من و رفیقم بتونیم حین جراحی با همدیگه ‫صحبت داشته باشیم، مگه نه، "آرتوریتو"؟
‫آروم باش، آروم باش
‫خیلی خب، خیلی خب، همینه.
‫اون ساعت واسه چیه اون موقع؟
‫تا بتونیم مدت زمان بی حسی رو کنترل کنیم، ‫25 دقیقه
‫اگه حین جراحی مشکلی پیش بیاد،
‫باید یه دُزِ دیگه بهش تزریق کنیم
‫ساعت رو طوری بذار که صفحه نمایشش رو ببینم
‫اون عمل برنامه ریزی شده بود
‫و اونا هم مجبور بودن همونطور که بازرس ‫بهشون دستور داده بود دقیقاً 25 دقیقه طولش بدن
‫اون شمارشگر اجازه می داد که اون 2 افسر پلیس ‫که ماسک "دالی" گذاشته بودن،
‫بتونن وارد ضراب خونه بشن
‫یا اگه برنامه درست پیش نمی رفت، 2 تا جسد ‫توی کانال تهویه باقی میموندن
‫اسلحۀ لعنتی رو بندازش زمین
‫داخلش تیری نیست، ‫بذارش زمین قبل از اینکه حسابی عصبی بشم
‫یه گلوله هنوز داخل اسلحه هست
‫♪ اگه باهات بمونم ♪
‫♪ اگه اشتباه انتخاب کنم ♪
‫♪ اصلاً واسم مهم نیست ♪
‫♪ اگه قرار باشه الان ببازم ♪
‫♪ ولی بعداً بِبَرم ♪
‫♪ این تموم چیزی میشه که میخوام ♪
‫♪ اصلاً واسم مهم نیست ♪
‫♪ راهمو گُم کردم ♪
‫♪ اصلاً واسم مهم نیست ♪
‫♪ وقتمو هدر دادم ♪
‫♪ ولی زندگیم همچنان ادامه داره ♪
خانه کاغذی
‫"سوارز"، صدامو داری؟
‫داخل کانال هستیم
‫داریم به سمت هدف حرکت می کنیم
‫برگرد و دست هات رو بذار پشت سرت
‫همین الان!
‫همین حالا!
‫خب
‫حالا چی؟ دیگه گردن کلفتی نمی کنی، نه؟
‫یه کاری کن دیگه، بجنب
‫شلیک کن
‫دخترۀ دیوونۀ لعنتی، ‫زانو بزن ببینم
‫چاقوی جراحی
‫صبر کن، وایسا ‫من وسایل رو در اختیارش میذارم.
‫چاقوی جراحی
‫تا الان که حرف نداشتی، ‫مگه نه "آرتوریتو"؟
‫اسم زنت رو اشتباهی گفتی
‫البته، اینکه عادیه
‫صبح ها "مونیکا" رو میدیدی،
‫عصرا رو هم بیرون می گذروندی...
‫عادیه که قاطی کنی
‫ولی من اینکارو دوست دارم
‫واقعیت اینه.
‫وقتی جای من نیستی، ‫خیلی راحت می تونی قضاوت کنی. همه...
‫فکر می کنن چه آدم پَستی هستی تو،
‫چه آدم عوضی هستی.
‫از من به دوره که بخوام قضاوت های اخلاقی ‫نسبت به کسی داشته باشم
‫همۀ مسائلی که میگی رو می تونم درک کنم
‫می تونی آزادانه در مورد هر چیزی که ‫خواستی باهام صحبت کنی
‫خب، واقعیتش اینه که خیلی بدبختم
‫یه آدم بدبخت
که جسارت نداره
‫و بین اون صحبت هایی که در مورد ‫ازدواجت صورت می گرفت،
‫"دنور" تونست چاقویی که نیاز داره رو بگیره
‫و اون یادداشتی هم که "مونیکا" نوشته بود رو ‫طوری دور انداخت که انگار اصلاً وجود نداشته
‫یا حداقل تلاشش رو کرد، چون "نایروبی"،
‫همیشه توجه خیلی زیادی به جزئیات داره، ‫و این دفعه هم تونست متوجه این قضیه بشه
‫- واسه چی یه همچین کار احمقانه ای کردی؟ ‫- نمی دونم، ببخشید.
‫ببخشید
‫بخواب روی زمین!
‫- 11 متر با ورودی فاصله دارین ‫- دریافت شد
‫در حال حرکتیم.
‫آشغالِ لوسِ عوضی!
‫- معذرت میخوام ‫- خفه خون بگیر!
‫دیگه نمی خوام از ‫داستان های زندگیت چیزی بدونم، خب؟
‫من رفیق واموندت نیستم، شیرفهم شدی؟
‫باید خیلی آدم بدبختی باشی که واسه ‫دوستی با گروگان گیرت
‫مجبور باشی اینطوری رو دست و پات بیفتی
‫می دونی چیه؟
‫فقط شش هفتست حاملم و...
‫بیشتر از اینکه نگران جونِ خودم باشم، ‫نگران جون این بچه
‫حتی عفونت هم جلوی اینکه بچت تمومِ
‫زندگیت میشه رو نمی تونه بگیره عزیزم.
‫ببین، اسمت چیه؟
‫"مسکو"، به من میگن "مسکو".
‫ببین، "مسکو".
‫سرپرست یه...
‫بچه بودن چطوریه...؟
‫منظورم، مادری کردن ـه براش.
‫اینکه بتونی پدر و مادرش باشی...
‫ببین، مادر یا پدر بودن یعنی یهو کلی مشکل
‫صاف بریزه رو سرت و ‫این مشکلات تا آخر عمرت باهات باشن
‫خلاصه بگم، تا آخر عمرت باید ‫نگران بچت باشی
‫اولش، سرماخوردگی های بچت شروع میشه
‫یعنی هر هفته به جای اینکه بری نوشیدنی بزنی،
‫باید بری اتاق اورژانس
‫واسم مهم نیس، اهل زهرماری نیستم
‫نمی دونی داری چه چیزی رو از دست میدی، ‫نمی دونی "پاچاران" چه مزۀ خوبی میده
‫وقتی که توی تختش می خوابونیش و از ‫پیشش می خوای بری، مثل فرشته ها میمونه.
‫بعدشم که مدرسش هست
‫ترسی که...
‫همۀ پدر و مادرا دارن...
‫اینکه بچت اون آدم احمق باشه و ‫کتک خورِ کل کلاس بشه
‫همین کاری که الان اسمش رو ‫گذاشتن "قلدری" کردن
‫در واقع برای من که این قضیه متفاوت بود
‫بچۀ من بود که بقیه رو کتک می زد
‫همش اخراج میشد
‫خدا میدونه چندبار مدرسش رو عوض کرد، ‫این قضیه
‫و بعدشم که مامانش، طفلکی، ‫عادت های بدش رو داشت...
‫اونقدرا هم که طفلکی نبود
‫منو به امونِ خدا ولم کرد...
‫که بشم نگهبان بچمون!
‫چون آخرش، تموم چیزی که می خوای...
‫اینه که بچت عادی باشه،
‫اینکه آخرش به جای اینکه بره مدرسه،
‫یه گوشه نیفته و مواد مصرف کنه.
‫ولی پدر یا مادر بودن...
‫واقعاً خوبه. خیلی...
‫هی، نه، نه! "مونیکا"، طاقت بیار!
‫منو ببین، منو ببین! ‫طاقت بیار عزیزم
‫- زود باش، منو ببین! ‫- بابا!
‫- آفرین ‫- چی شده؟
‫- هیچی نشده، همه چی مرتبه
‫- آره؟ ‫- دمای بدنش زیادی بالاست
‫نه، فقط منو ببین. ‫بذار ببینم، منو ببین، آفرین.
‫همه چی با خودم آوردم
‫پنج دقیقه دیگه مونده تا دکترها خارج بشن
‫دریافت شد
‫گلوله خارج شد
‫ممنون
‫و حالا هم جنابعالی ‫باید بخیش بزنی.
‫کی، من؟
‫بله، تو
‫مگه پرستار نیستی؟
‫- آره، هستم ‫- خب، دیگه.
‫بی حسی موضعیه
‫می زنیمش روی زخمت و ‫یه چشم به هم بزنی... دیگه دردی نداری
‫آره
‫بده به من، بذار خودم انجامش میدم
‫- تو همینطور نبضش رو چک کن ‫- باشه
‫همینه... ‫تموم شد، حالا، آفرین، همینه.
‫می دونی بعد از اینکه از اینجا ‫رفتم بیرون... می خوام چه کار کنم؟
‫می خوام از راه دور درس بخونم
‫کل زندگیت درس نخوندی
‫نمیگم میخوام پزشکی بخونم که، ‫ولی...
‫از همون جایی که ول کردم ادامه میدم، میدونی؟
‫این یه مقداری دردش بیشتره، باشه؟
‫ببین، ببین. اُه!
‫تموم شد
‫آره، تموم شد
‫- آماده ای ‫- آماده ام
‫حالا، تا پنج دقیقۀ دیگه ‫بی حس میشه و...
‫ما هم می تونیم زخمت رو باز کنیم، خب؟
‫- خیلی خب ‫- آماده
‫- نزدیک 2 متریِ ورودی هستید ‫- هدف رو می تونیم ببینیم
‫بذار ببینم...
‫حالم خیلی خوب نیست ‫فکر کنم دارم بالا میارم
‫پرستاری ؟ ‫چه مرگته آخه تو؟
‫پرستارم،
‫ولی عادت ندارم جایی کار کنم ‫که این همه اسلحه باشه
‫خیلی خب، کافیه. خودم بخیش می زنم
‫ولی از همتون می خوام که خواهشاً ‫ساکت بمونین
‫زود باش، شروع کن
‫قیچی
‫پروفسور می خواد باهات صحبت کنه
‫خیلی خب. پرستار رو ببر دستشویی ‫که اونجا بالا بیاره.
‫اگه بالا نیاورد، سرش رو انقدری ‫داخل مستراح کن، که بالاخره بالا بیاره
‫می فهمی چی میگم؟ تا بالاخره بالا بیاره
‫خدافظ، "آرتورو".
‫یالا
‫راه برو
‫یه ارتباط رمزگذاری شده روی موج کوتاه ‫برقرار کردن، فکر کنم میخوان وارد بشن
‫- ولی نمی دونم از کجا ‫- باشه، میریم سراغ نقشۀ دوم
‫باشه، تو هم تیم پزشکی رو همین الان ‫از اونجا خارجشون کن
‫همین الان
‫عزیزم، قوی باش. من حالم خوبه. ‫دوستت دارم، "مونیکا".
‫معاون بازرس "آنجل" می دونست ‫که تا کمتر از یه ثانیۀ دیگه
‫یه نبرد دیگه رو قراره ببازن
‫اون ماسک های گمراه کننده ‫به این معنی بود که قراره
‫دو تا آدم رو بفرستن تو دهن شیر
‫و اینکه می فهمیدن اون کسی که ‫نقشۀ این سرقت رو کشیده
‫باهوش تر و آینده نگرتر از پلیس و
‫سرویس اطلاعاتی و واحد مداخلست
‫و وقتی می بینید حسابی چند قدمی
‫ازتون جلوترن، بهتره فرار کنین.
‫همین الان باید بریم
‫خانم، عذر می خوام، ما کارِمون ‫اینجا تموم شد. می تونیم بریم خواهشاً؟
‫- بله ‫- آره؟
‫خیلی آروم
‫تو، بیا دنبالم
‫دکتر، دکتر!
‫یه لحظه صبر کنید
‫یک دقیقه و سی ثانیۀ دیگه
‫- چی شده؟ ‫- دارن روی فرکانس پارازیت میندازن
‫"سوارز"، صدامو داری؟
‫پارازیت انداز نصب کردن
‫فکر کنم ارتباطمون داره قطع میشه
‫صدامو داری؟
‫روی فرکانس پارازیت انداختن ‫داریم ارتباطمون رو از دست میدیم
‫"سوارز"
‫جراحی چطور انجام شد؟
‫خوب بود، ولی باید تا 24 ساعت دیگه هم ‫دوباره برگردیم
‫ممنونیم، ولی برای موارد بعد از عمل
‫به اندازۀ کافی افرادی رو داریم ‫که بتونن رسیدگی کنن
‫دوست خوبم، پرستار... ‫الان حالت بهتر شده یا نه؟
‫- بله، بله، ممنونم ‫- از شنیدنش خوشحال شدم
‫معذرت می خوام که نمی تونم بدرقتون کنم، ‫ولی به دست آدمای خوبی می سپارمتون
‫خداحافظ
‫- خداحافظ ‫- خداحافظ
‫سلاممون رو به بیرونی ها هم برسونین
‫- به "آرتورو" گفتی حالم خوبه؟ ‫- چی؟
‫به "آرتورو" گفتی که زنده ام؟
‫- آره. نه... بهش نگفتم. ‫- گفتی یا نگفتی؟
‫بهش یادداشت رو دادم دیگه
‫اون چی گفت؟
‫حسابی ذوق کرده بود. ذوق کرده بود، ‫دیگه چی می تونست بگه؟
‫- اینکه... ‫- ادامه بده
‫اینکه...
‫- خیلی دوستت داره ‫- دیگه چی؟
‫گفت که...
‫وقتی هر دو از اینجا خارج بشین، ‫می خواد ببرتت استرالیا
‫استرالیا؟
‫آره
‫نمی تونم گلوله رو پیداش کنم
‫اینم بهم گفت که نمی دونه چی توی وجودش ‫دیدی که ازش خوشت اومده
‫- گفت استرالیا؟ ‫- آره، استرالیا
‫مقصد رویایی زنشه
‫بعدشم، "آرتورو" می دونه ‫که از پرواز می ترسم
‫چی شد؟ ‫زنش هم همراه دکترا وارد شد؟
‫- "لورا" اومد اینجا؟ ‫- نه
‫- آره که اومده ‫- باهاش پشت تلفن صحبت کرد
‫- "سوارز"! ‫- مرکز، صدامو دارین؟
‫مرکز، صدامو دارین؟
‫لعنتی
‫بازرس، جراح ها دارن خارج میشن
‫حرکت کنین
‫راه برین
‫بدویین، الان بدویین. زود بدویین. ‫بدویین! زود باشین!
‫زود باشین، بریم!
‫"آنجل" داره با سرعت میاد اینجا ‫یه مشکلی پیش اومده
‫لغو کنید! ماسک صورتشون رو عوض کردن
‫اونا ماسک های "دالی" رو نپوشیدن ‫مأمورهامون صاف دارن وارد کشتارگاه میشن
‫چی؟
‫گوش کنین، وارد نشید!
‫"سوارز"، صدامو داری؟
‫به هدف رسیدیم
‫داریم دریچه رو برمی داریم ‫که بتونیم وارد بشیم
‫چه کار دارین می کنین؟
‫یه گلولس
‫زخم گلولست
‫خدا! خدا! خدایا، "مسکو"! ‫ببین چه حمام خونی راه انداختی!
‫- برو اونور، بذار خودم انجامش بدم! ‫- بعدش یه اتفاق عجیبی افتاد
‫به جای اینکه "نایروبی" بره قضیه رو لو بده، ‫تموم تلاشش رو کرد که دقت عملش رو
‫صرف یه کار بهتری کنه، اینکه به "مسکو" ‫کمک کنه که جونِ "مونیکا" رو نجات بده
‫من میرم بیرون یه کمی هوا تازه کنم
‫- یا حداقل پاش رو نجات بده ‫- تو رو خدا ببینا!
‫واقعاً نیومده بود که کسی رو بکشه.
‫- عجبا، یالا! ‫- و همونطور که قبلا هم گفته بودم
‫نمیذاشت چیزی نقشۀ پروفسور رو ‫به هم بریزه
‫"سوارز"، صدامو داری؟
‫ماسک هاشونو عوض کردن
‫ارتباطمون تداخل داره. مرکز، صدامو داری؟ ‫من صداتون رو ندارم
‫ماسک های "دالی" رو نپوشیدن! ‫دارین میرین عملاً خودکشی کنین!
‫وارد نشین، تکرار می کنم، وارد نشین!
‫این یه دستوره!
‫اونا ماسک هاشون رو عوض کردن ‫دیگه اون ماسک های "دالی" روی صورتشون نیست
‫توجه کنید، صدامو دارین؟
‫وارد نشید!
‫- عملیات رو لغو می کنیم. ‫- لعنتی!
‫عملیات رو لغو می کنیم!
‫"برلین"، همه دیگه می تونن آروم باشن
‫نقشۀ دوم مطابق برنامه پیش رفت. ‫دارن عقب نشینی می کنن.
‫پشت یه صدای ماشینی با دوربین هاش و ‫استراتژی هاش قایم شده بود،
‫در حالی که در مورد یه سرقت مذاکره می کرد، ‫پروفسور، کاملاً می دونست داره چه کار می کنه
‫ولی توی بقیۀ چیزای زندگی، ‫کاملاً بی فایده بود
‫دو شخصیت کاملاً متفاوت داشت، ‫مثل "کلارک کنت" و "سوپرمن".
‫شاید واسه اینکه تموم دوران بچگی ‫و جوونیش رو توی یه تخت
‫توی بیمارستان "سَن خوان دِ دیوس" ‫در شهر "سَن سباستین" سپری کرده بود.
‫فقط با پرستارای پیر هم صحبت شده بود ‫و به کتاب خوندن مشغول بود
‫نه چندان آدم عادی ای بود و ‫نه چندان آدم اجتماعی ای بود
‫و قطعاً آدم بیخودی هم نبود
‫می تونم بشینم؟
‫بله، حتماً.
‫واسه همین منم دوس داشتم دست پاچش کنم
‫خب، وقتی دنبال کشیدنِ نقشۀ یه دزدی نیستی، ‫چه کار می کنی؟
‫منظورت وقت آزادم یا
یه همچین چیزیه؟
‫مثلاً میری قدم بزنی یا...؟
‫نه، نه، نه اصلاً. هیچی از آهنگ و
‫حرکات ورزشی حالیم نمیشه
‫نامزد داری؟
‫ازدواج کردی؟
‫توافق کردیم که اطلاعات شخصیمون ‫رو به هم نگیم
‫ارتباطی که داشتی، نه؟
‫یه ارتباطاتی داشتم
‫به واقع نه زیاد.
‫اونقدرا هم طول نکشیدن، ‫
‫منظورم... ارتباطه...
ارتباط پراکنده ای داشتم
‫منظورم از پراکنده این نیس که با ‫خیلیا در ارتباط بودم، اشتباه نکن
‫والا، نمی دونم، شایدم
‫ای بابا... نخیر
‫نخیر، تا الان که همچین چیزی نبوده
‫اینطور نیس که از بیان کردن احساسم ‫خجالت بکشم و اینا
‫آدما چیزای زیادی رو جذاب تلقی می کنن
‫رورزش، عضلات، موهای قشنگ،
‫یه لهجۀ فرانسوی رو حتی...
‫می دونی از نظر من چی جذابه؟
‫هوش و ذکاوت
‫مردایی که باهات حرف می زنن و ‫نمی تونی متحیرشون نشی
‫مهم نیست که دیگه قدبلند باشن یا قد کوتاه، ‫زشت باشن یا خوشگل
‫وقتی در مورد چیزایی که نمی دونم باهام ‫حرف می زنن حسابی جذابن
‫خب، یه ویژگی به خصوصه، ‫که توی دیکشنری ها هم در موردش نوشته شده
‫بهش میگن "سافیوفیل".
‫همه چی رو می دونی، مگه نه؟
‫خب دیگه، اگه ایرادی نداشته باشه، ‫از خدمتتون مرخص میشم.
‫فقط یه چیزی
‫چطوری یه همچین سرقتی ‫به فکرت رسید؟
‫این قضیه ایدۀ من نبوده
‫پس ایدۀ کی بوده؟
‫ایدۀ من نبوده
‫اون "سافیوفیل" که گفتی هم ‫بیشتر معنی "کشتن یه وزغ" رو می داد
‫- اون ماسک ها مالِ قیافۀ کی بودن دیگه؟ ‫- نمی دونم
‫دهن ماسک ها یه جورایی باز بود، ‫یه حالت پریشونی داشت
‫یه جوری که، نمی تونم بگم، ‫مثل تابلوی "جیغ" مونک. مثل اون
‫مونک، نقاش سبک هیجان نمایی دیگه
‫"دالی"، "مونک"... بعدیش قراره چی باشه؟
‫نمی دونی چقدر از سؤالی که ‫پرسیدی خوشحال شدم، بازرس
‫اگه بازم می خواستی عوضش کنی، ‫می رفتی سراغ کدوم نقاش؟
‫ببخشید... نمی دونم، شاید پیکاسو مثلاً؟
‫- "گویا" ‫- "گویا" ‫[فرانسیسکو گویا، نقاش اسپانیایی]
‫"ولاسکوئز". ‫[دیه گو ولاسکوئز: نقاش اسپانیایی محبوب دربار فیلیپ چهارم]
‫ولاسکوئز...
‫"داوینچی". آره، با ریش هاش...
‫- از ریش بدم نمیاد ‫- "اندی وارهول" ‫[هنرمند آمریکایی]
‫- همون یارو که قوطی سوپ می کشید؟ ‫- "اندی وارهول" رو میگی "آنجل"؟ ‫[اشاره به قوطی های سوپ کمپبل اثر وارهول]
‫آره، "اندی وارهول"، ‫همون که نقاشی "مریلین" رو کشیده بود ‫[اشاره به اثر "مریلین مونرو" که وارهول روی یه نوع چوب نقاشی کرد]
‫طرف نقاشه دیگه...
‫نقاش خیلی شناخته شده و نمادینی هم هست
‫موهاش و عینک هاشو میگم
‫"آنجل"، گولۀ غافلگیری هستی تو!
‫گولۀ غافلگیری با یه میکروفن ‫توی عینک هاش
‫می تونن هر روز تا یه ماه دیگه ‫چهرۀ ماسکشون رو تغییر بدن
‫و اینطوری هیچ موقع نمی تونیم ‫ازشون جلو بیافتیم
‫ولی معمای این مسأله که این نیست بازرس، ‫خودتونم می دونید
‫ولی این مسأله مهم نیست، مهم اینه که...
‫لعنتیا چطوری می دونستن که ‫ما داخل اونجاییم؟
‫چقدر طول کشیده که هر لحظه از قدم های ‫بعدیمون رو تحقیق و بررسی کنن؟
‫صادقانه بخوام بگم، نصف زندگیم
‫میخوان تا کِی اون داخل بمونن؟
‫خیلی زیاد طول نمی کشه، فقط 9 روز دیگه ‫حداکثر دیگه 10 یا 11 روز
‫داریم باهاشون شطرنج بازی می کنیم
‫و اونا هم دارن شکستمون میدن
‫ولی من یه اسب تروجان دارم، بازرس ‫شانست واسه شکست دادن من خیلی کمه
‫وقتشه که با دقت بیشتری فکر کنیم...
‫به عقب برگردیم،
‫برگردیم به شروع ماجرا،
‫هممون می دونیم که قضیه خیلی وقت ‫پیش شروع شده
‫می دونیم اونایی که الان داخل ضراب خونه هستن ‫قبلاً هم اونجا بودن
‫یه فیلمایی رو تونستیم حین وارد شدن ‫"کورتس" و "اولیویرا" به موزه پیدا کنیم
‫ولی آیا تنهایی وارد شدن؟
‫بار اولشون بوده یا بار آخرشون؟
‫چند بار دیگه به اونجا سر زدن؟
‫با کسی صحبت کردن؟ ‫یه نشونه ای، یه نگاهی...
‫و مهم تر از همه، سرنخی به جا ‫گذاشتن که بشه ازش استفاده کرد یا نه؟
‫ازتون می خوام که دوباره برید ‫سراغ دوربین های امنیتی
‫و لحظه به لحظشون رو بررسی کنید
‫بقیمون سعی می کنیم یه مقداری ‫استراحت کنیم
‫بعضی از شماها هم بیشتر از ‫30 ساعته که نخوابیدین
‫"سوارز"، اگه اتفاقی افتاد، بهم زنگ بزن
‫مسؤول اینجا، تویی الان
‫"افرا" هستم داخل "مارسلو یوسرا" ‫واحدی نزدیک اینجا هست؟
‫خواهش می کنم،
‫کانال هشت رو واسۀ قضیۀ ‫گروگان ها آزاد بذارید دیگه!
‫هیشکی دیگه از کانال هشت ‫استفاده نکنه لطفاً!
‫گوش کن "راکِل"، دوس داری قبل از اینکه ‫بری خونه یه چیزی بخوریم؟
‫بین خوردن و خوابیدن، همیشه ‫خوردن رو انتخاب می کنم، ولی...
‫حسابی خسته ام، "آنجل".
‫معذرت می خوام، ولی ممنون.
‫تا حالا به این فکر کردین که اگه ‫می تونستین زمان رو به عقب برگردونین
‫احتمالاً اون تصمیماتی که گرفتین ‫رو دیگه نمی گیرین؟
‫اینکه با تصمیمات اشتباهی که می گیریم ‫کلی مشکلات دیگه واسه خودمون درست می کنیم
‫مشکلاتی که بزرگتر و بزرگتر میشن، تا مثل ‫اون سنگه بزرگ توی "ایندیانا جونز" بشن و
‫از اون بالا قِل بخوره بیاد پایین دنبالت ‫تا لِهِت کنه
‫تموم تصمیماتی که در گذشته گرفته بودیم
‫بی وقفه ما رو تا آینده هدایتمون کردن
‫"ریو" می خواست هر چه زودتر ‫یه دونه تلویزیونی
‫که توی ضراب خونه مونده بود رو روشن کنه،
‫تا اگه یه موقعی ارتباط مون رو با پروفسور ‫از دست دادیم، بفهمیم چی شده
‫روشنش کن، بچه جون! ‫روشنش کن، ببینیم چی در موردمون میگن!
‫این سرقتِ ما که از سرقت بزرگ گلاسگو ‫هم بزرگ تره! ‫[سرقت بزرگی که از یه قطار انجام شد]
‫تعداد نامشخصی از سارقان ‫تونستن به...
‫خواستۀ این سارق ها چیه؟
‫این یکی خفنشونه
‫آیا می خوان به نظام ضربه بزنن؟
‫خدایِ من! ‫آمریکایی ها هم نمی تونستن همچین کاری بکنن!
‫این کار ساخت اسپانیاست؛ فقط ‫این دفعه با ام16! روتون کم شد؟
‫یا خدا، بابا و مامانم!
‫یه نوجوون... که یه خرده عجیب بود
‫خجالتی بود... ‫- خجالتی بود
‫بچمون همیشه توی اتاقش بود
‫فکر می کردیم داره با کامپیوترش ‫بازی می کنه یا...
‫ولی هیچ موقع نمی تونستیم فکرش ‫رو بکنیم که یه جنایتکاره
‫بعدش... روی آنتن تلویزیون می بینیش که ‫با یه اسلحه توی دستش، داره تیراندازی می کنه
‫اونم در حالی که 60 نفر آدمو گروگان گرفته
‫- می بینی که شبیه "آدم کش ها" شده ‫- "پاکو"...
‫اون دیگه پسر ما نیست
‫نزن این حرفا رو لطفاً
‫واسه من... واسه من مثل این ‫میمونه که مُرده باشه
‫ولی، "پاکو"...
‫الان حرفای پدر و مادر یکی از سارق ها ‫رو می شنیدیم که قلب رو به درد می آورد...
‫"پروفسور" گفته از بیرون خبری نگیریم
‫ولی خب گفته بود که یه سرقت ‫بدون خشونتم می خواد،
‫که هیچ قربانی ای نداشته باشه
‫"آنجل"، چیه؟
‫سلام، "راکِل"
‫خواب بودی؟
‫نه، نه، نه، چی شده؟
‫نه، نه، نه، نه. هیچی، چیزی نشده
‫ببین، داشتم فکر می کردم ‫یه دقیقه وقت داری؟
‫یه ذره بی خیالش شو دیگه، بابا، ‫کلی خسته شده خب
‫آره، حتماً، آره
‫ببخشید انقدر رُک میگم: ‫قضیۀ این "اندی وارهول" چی بود؟
‫- چی؟ ‫- اینکه هِی می گفتین پُر از غافل گیریم و اینا...
‫مگه من مشکلم چیه؟ نباید یعنی از موزه و ‫نقاشی های مدرن خوشم بیاد؟
‫یعنی نباید از هیچی غیر از ‫"اتلتیکو مادرید" خوشم بیاد؟
‫آره، البته که می تونی
‫فقط یه جورایی... غافل گیرم کردی، ‫چون اینو در موردت نمی دونستم
‫همونطور که اینم نمی دونستم ‫که طرفدار "اتلتیکو" هستی
‫- ولی بهم میاد که طرفدارشون باشم، نه؟ ‫- آره، بهت میاد
‫آره، بهت میاد
‫گوش کن، "آنجل"، من خیلی خسته ام. ‫می تونیم فردا با هم صحبت کنیم؟
‫اون آقایی که باهات دیده بودم، ‫که دستاشو گرفته بودی،
‫باهاش می خوای صحبت کنی؟
‫- بهم بگو، می خوام بدونم. ‫- "آنجل"، واسه چی این سؤالا رو می پرسی؟
‫می خوای باهاش حرف بزنی یا نه؟
‫جوابمو بده
‫خب آره، می خوام، چرا که نه؟
‫و واقعیتش اینه که بدمم نمیاد ‫بعد این همه مدت کسی تو رو ملاقات کنم
‫تا... به یه چیز متفاوت تر ‫فکر کنم
‫واسه همین حتماً ملاقاتش می کنم و باهاش حرف می زنم
‫خب حالا که چی؟
‫درک می کنم
‫به هر کسی یه فرصتی میدی. ‫درک می کنم
‫"آنجل"...
‫اتفاقی که افتاد، ‫اتفاقی بود
‫هشت سال از اون موقع گذشته و الان دیگه ببین
‫قضیه رو کامل کنار گذاشتم، ‫چون با هم همکاریـم
‫- و دوستیم، "راکل" ‫- و دوستیم
همه ما متاهلیم
‫چون تو بهم گفتی که یه همچین ارتباطایی ‫بین همکارا خوب نیست
‫بعدشم ازدواج کردی، ‫اونم با یکی از همکارات!
‫و از اونجایی که منو به عنوان یه... ‫آدم برنده نمی بینی، و همیشه منو به عنوان
‫یه آدم بازنده می بینی که قاعدتاً ‫نباید... از "اندی وارهول" خوشش بیاد
‫ولی اگه واسه یه لحظه هم که شده ‫منو به عنوان یه مرد می دیدی،
‫بهت قول میدم توی کمتر از ده دقیقه ‫نظرت عوض می شد
‫ببخشید "راکل". معذرت می خوام. لعنتی، ‫دیگه نمی دونم این روزا چی دارم میگم!
‫همش به خاطر... این شغله، ‫که داره هممون رو دیوونه می کنه
‫آره، آره، درسته، همه ما رو.
‫"آنجل"، دیروقته. برو بخواب، باشه؟ ‫فردا صحبت می کنیم
‫- شب به خیر، "راکل" ‫- شب به خیر
‫با کی داشتی حرف می زدی؟
‫باورم نمیشه داشتی منو می پاییدی!
‫خب چه کار کنم، صدات رو شنیدم دیگه
‫برو بخواب، دیروقته
‫دیگه الان دیره. خوابم نمی بره که
‫بذار ببینم، بهم بگو، باز چی شده؟
‫- چی؟ ‫- گیرِ چه مشکلی افتادی؟
‫مشکل کدومه، ‫"آنجل" بود، همکارم
‫آها، فکر می کردم داری کار مشکوکی می کنی
‫که با غریبه ها حرف می زنی و، ‫باهاشون نوشیدنی میخوری
‫مامان، خواهش می کنم، نمی خواستم ‫چیزی بشه که
‫بعدشم... جلوی فرصت ها رو نگیر دیگه
‫حالا که دیگه درگیر مشکل نیستی، ‫می تونی به یه ارتباط خوب فکر کنی و...
‫- آها، ازدواج کنم ‫- آره
‫البته
‫دخترم، نهایتاً عشقه که...
‫باعث میشه زندگی رو متفاوت ببینیم
‫تو هم اخیراً بخش تاریک ‫همه چی رو دیدی
‫یعنی شاید بی خیال همۀ این... ‫قضیه ها نشدی
‫بذار ببینیم، مامان، بذار ببینیم که ‫از چه چیزایی نگذشتم...
‫تو هم فکر می کنی شکایتم الکی بوده...
‫و از اینکه شوهر سابقم ‫بهم خیانت کرد اعصابم به هم ریخته
‫و می خوام همه چی رو خراب کنم؟
‫شوهرت اینکارو کرد؟
‫مامان، چی داری میگی؟
‫- چی؟ ‫- هیچی. آره...
‫یه لحظه نفهمیدم چی گفتی
‫آخرشم اون مرد بالاخره تونست به اهداف خودش برسه
‫مثل توی فیلما...
‫مامان. مامان، حالت خوبه؟
‫چطوری با این قضیۀ ‫سرقت داری کنار میای، عزیزم؟
‫ببخشید... خوب نیست، خوب نیست. اصلاً خوب نیست
‫اونجا، تموم روز رو نشستم،
‫در حالی که از جام تکون نمی خورم، و... آره
‫یعنی سر جات نشستی تو عزیزم؟
‫تو باید بری دنبالشون.
‫فقط وقتی می تونی آدمای بد رو بگیری که بری ‫دنبالشون. خودت که می دونی باید چه کار کنی
‫شبت بخیر، عزیزم
‫چه سورپرایز قشنگی!
‫باید بیشتر بیای این طرفا
‫می بینم یه دفتر کوچولوی خیلی خوشگل ‫واسه خودت آماده کردی
‫- همینطوریشم که دو تا داری ‫- دفترها رو خیلی دوست دارم
‫همیشه می خواستم که...
‫یه دونه میز از چوب "ماهون" داشته باشم،
‫ولی مجرم بودن و دفتر داشتن ‫خیلی با هم جور در نمیان
‫گرمه، نه؟
‫می بینم که جلیقۀ ضد گلوله ‫پوشیدی که بیای بهم سر بزنی
‫ترجیح می دادم ، ‫با لباس بهتری می اومدی
‫ببین...
‫خیلی برام قابل درک نیستی
‫چرا اومدی اینجا، "توکیو"؟
‫تا ازت بخوام
‫خواهشاً
‫به پروفسور زنگ بزنی
‫و بهش بگی چه کار کردی،
‫که دستور کُشتن یکی از گروگان ها رو دادی
‫شیطون بلا
‫می دونی چرا؟
‫چون پروفسور، فرشتۀ نجات منه،
‫و اگه تو بهش نگی، ‫خودم بهش میگم
‫تو؟
‫اینطوری میشی مثل همونی که ‫می گفت "بگم بگم"
‫یه آدم خبرچین، یه موش کثیف
‫من آدم متشخصی هستم، ‫نمی ذارم واست یه همچین اتفاقی بیفته
‫بله؟
‫من اولین قانونمون رو زیر پا گذاشتم
‫یکی از گروگان ها رو کُشتم
‫یعنی خودم که نه، "دِنوِر" کشته، ‫ولی اونش مهم نیست
‫بذار اینطوری بگم که اون دقیقاً کاری ‫رو انجام داد که من بهش دستور داده بودم
‫ترجیح دادم خودم بهت اطلاع بدم
‫این تنها خط قرمزمون بود
‫همه چی رو خراب کردی
‫- می فهمم که شوکه شدی ‫- همه چی رو نابود کردی
‫اون زن یه گوشی قایم کرده بود
‫امکانش بود که با گوشیش به پسرعموش ‫"چلیتو" زنگ بزنه
‫و بهش خیلی مسائل رو بگه،
‫ولی من فکر کنم می خواسته با گوشیش ‫به پلیس زنگ بزنه
‫دیگه در آینده گوشی ای در کار نخواهد بود ‫می تونی از این بابت مطمئن باشی
‫طرف کی بود؟
‫"مونیکا گتمبید"
‫تنبیهم می کنی؟
‫باید مجازاتم کنی
‫می دونم که آدم آرمان گرایی هستی،
‫که فکر می کنی با خواهش و ‫تمنا بهمون اسکناس میدن،
‫اینکه می خوای تا آخر کار آدم نجیبی باشی ‫ولی در عین حال تفنگ و مواد منفجره در اختیارمون میذاری
‫تا کل ساختمون رو منفجر کنیم، ‫ولی بازی بسه
‫باید مجازاتم کنی،
‫چون اگه جسارت همچین کاری رو ‫نداشته باشی، موفق نمی شیم
‫طی چند سال گذشته چندین و چندبار ‫بهت گفتم:
‫اونی که مشکل داره من نیستم، تویی
‫باید مجازاتم کنی، چون اینطوری میتونم ‫بفهمم که ناخدایِ واقعیِ ما تویی
‫کسی که بدون تردید، سُکان دارِ این کَشتیه
‫اینکه قابل اطمینانی.
‫فکر کنم نمی خوای الان ‫در موردش حرفی بزنی
‫هنوز که فعلاً از اون بیرون، کسی ‫خبری از این قربانی نداره
‫برای همین فعلاً طبق ‫برنامه پیش میریم
‫تا 48 ساعت دیگه ازمون میخوان ‫که بهشون ثابت کنیم همه زنده ان