‫[رخ]
‫بس کن...
‫شوگی بازی نکن...
‫بسه.
‫چی شده؟
‫بازی نکن...
‫شوگی بازی نکن...
‫آسوکا.
‫آسوکا!
‫«ترجمه از خشایار»
‫حالت خوبه؟
‫چی شد؟
‫«بازی نکن».
‫چی؟
‫«شوگی بازی نکن».
‫یه صدایی این رو گفت.
‫جدی؟
‫ساکت شو.
‫یهویی...
‫کلمات روی مهره‌ها جلوی چشمم
‫شروع کردن به کج و کوله شدن.
‫یکی دستم رو گرفت...
‫و نمی‌تونستم تکون بخورم.
‫بعدش...
‫اون صدا گفت...
‫«شوگی بازی نکن».
‫اون صدا...
‫صدای کی بود؟
‫کی بهت گفت شوگی رو ول کنی؟
‫وقتی شوگی بازی می‌کنم،
‫همه بدبخت می‌شن.
‫هی،
‫چرت نگو.
‫روح؟
‫صدا توی سرت؟
‫- این چرت و پرتا چیه، ها؟ ‫- بسه.
‫تو اون لحظه دو دل شدی.
‫نمی‌دونستی در برابر
‫حرکت حریف چه واکنشی نشون بدی.
‫می‌دونی چرا همه‌چی این‌جوری شد؟
‫چون ضعیفی.
‫اینقدر گردن بقیه ننداز.
‫برد رو از دست دادی،
‫چون ضعیف عمل کردی!
‫فرار نکن. بهت گفته بودم.
‫وقتی توی مسابقه‌ای،
‫فقط به حریفی که جلوت نشسته فکر کن.
‫آقای تودو. خانم ریکو.
‫شما هم اگه من رو نگه دارین، ‫بدبخت می‌شین.
‫سعی کن ببین
‫می‌تونی من رو بدبخت‌تر کنی.
‫چقدر لوس و نمایشی هستی.
‫نادون.
‫ببخشید،
‫باهات بی‌ادبی کرد.
‫عوض نشده.
‫پای شوگی که میاد وسط،
‫یه احمق به تمام معنا می‌شه.
‫واسه همین شوگی رو ول کرد.
‫به خاطر اون خرابکاری ‫احمقانه‌ای که به بار آورد.
‫هیچ‌وقت درس نمی‌گیره.
‫خب...
‫می‌دونی...
‫به شویچی یوکی مشت زد.
‫واسه همین
‫مجبور شد از دنیای شوگی کنار بره.
‫حالا ببین به چه روزی افتاده.
‫چرا...
‫بهش مشت زد؟
‫خب...
‫باید از خودش بپرسی.
‫متأسفم که می‌گم،
‫ولی...
‫حس می‌کنم شما دوتا شبیه همدیگه‌این.
‫تو و سیگو.
‫می‌رم برات آب بیارم.
‫این مهره رو بذار اینجا.
‫اینجا...
‫اینجوری.
‫[کلاس ۲-۳ تودو]
‫حرکت خوبی بود.
‫قوی هستی، سیگو.
‫بابا؟
‫بُردم.
‫الان کیشی شدم!
‫آفرین!
‫تبریک می‌گم.
‫بابا.
‫توی مسابقه قهرمانی اوه‌ریو هستم.
‫باید با یوکی اوه‌ریو بازی کنم.
‫از پسش بر میای...
‫می‌تونی عنوان رو برنده بشی...
‫و قهرمان اوه‌ریو بشی.
‫آسوکا؟ دارم تمیزکاری رو تموم می‌کنم.
‫می‌تونی استراحت...
‫صبر کن، صبر کن، صبر کن.
‫هی،
‫حتی خداحافظی هم نمی‌کنی؟
‫من...
‫شوگی رو کنار می‌ذارم.
‫چرا؟
‫من...
‫دیگه دلم نمی‌خواد بازی کنم.
‫که اینطور.
‫سیگو هم همین کار رو کرد.
‫بعد از اینکه شویچی یوکی رو زد، فرار کرد.
‫طوری رفتار می‌کرد انگار ‫کنار گذاشتن شوگی پایان زندگیشه.
‫نباید اون موقع بهش مشت می‌زد.
‫ولی
‫اونم...
‫حتی اگه شوگی رو ول کنی...
‫بازم می‌تونی بمونی.
‫اشکال نداره.
‫ممنون بابت همه‌چی.
‫هر وقت خواستی برگرد، باشه؟
‫رخ روی ۲-۴.
‫سرباز روی ۲-۳.
‫اسب ترفیع بشه.
‫نقره.
‫[رخ]
‫بس کن...
‫شوگی بازی نکن.
‫بسه.
‫بازی نکن...
‫شوگی بازی نکن...
‫مامان،
‫ببخشید.
‫خیلی‌خب.
‫آسوکا از اینجا رفت.
‫پس فرار کرد.
‫تو هم داری فرار می‌کنی.
‫تو آسوکا رو راضی کردی.
‫مگه قرار نبود
‫با هم تیم بشین و با شوگی، ‫شویچی یوکی رو شکست بدین؟
‫حالا همینجوری زود ولش می‌کنی؟
‫فقط به خاطر یه لغزش کوچیک؟
‫این‌قدر اراده‌ت ضعیفه؟
‫جدی.
‫دیگه نمی‌تونم تحمل کنم.
‫دیگه با تو و شوگی کار ندارم.
‫برو بیرون.
‫نه.
‫جدی می‌گم.
‫یعنی چی؟
‫تا وقتی آسوکا رو با خودت برنگردونی...
‫اینجا برنگرد.
‫[یوکی]
‫- برگشتی خونه. ‫- سلام.
‫خیلی زود رفتی. کجا بودی؟
‫اتحادیه شوگی.
‫فهمیدم.
‫این رکورد بازی قدیمی باباست؟
‫نه، این...
‫بازی آسوکا تو مسابقه ‫آماتوری می‌او امروزه.
‫تو هم می‌بینی، نه؟
‫سبک بازیش...
‫مثل بابات که قبلاً بازی می‌کرد، ‫بازیکن گشایش رخ مرکزی هست.
‫می‌خواد یه کیشی بشه؟
‫نه، محاله.
‫شاید جوریو کیشی بشه.
‫چرا؟ چیزی شده؟
‫اوه، درسته.
‫می‌شناسیش.
‫اون خواهرمه.
‫چی؟
‫ببین.
‫این فیلم دوربین مداربسته ‫مسابقه هو-او باباست.
‫یه چاقو دستشه.
‫این آسوکاست؟
‫آره.
‫آسوکا کونیمی...
‫دختر زن قبلی باباست.
‫و...
‫می‌خواست اون رو بکشه.
‫پس اینجایی.
‫شنیدم رفتی.
‫ولی زیاد دور نشدی، نه؟
‫من...
‫جایی ندارم برم.
‫درسته.
‫هی،
‫شوگی رو دوست داری؟
‫خب، من دوستش ندارم.
‫ازش متنفرم.
‫هر کاری کنم، نمی‌تونم ‫از فکر کردن بهش دست بردارم.
‫همیشه تو ذهنمه. دیوونه‌م می‌کنه.
‫ولی بازی کردنش خیلی کیف می‌ده،
‫واسه همین نمی‌تونم ولش کنم.
‫تو هم...
‫چرا به شویچی یوکی حمله کردی؟
‫چی؟
‫چون عصبانی بودم.
‫روز قبل از مسابقه اوه‌ریو با اون،
‫بابام مُرد.
‫ذهنم کلاً درهم و آشفته بود.
‫تسلیم می‌شم.
‫بابت این بازی افتضاح
‫عذر می‌خوام.
‫راستش...
‫دیشب پدرم فوت کرد.
‫اون...
‫خیلی منتظر...
‫بازی من با شما بود، آقا.
‫می‌خواستم بهترین بازیم رو ‫واسش انجام بدم، ولی...
‫آقای یوکی...
‫باعث افتخارم بود توی این ‫مسابقه اوه‌ریو با شما روبه‌رو بشم.
‫اگه پدرم بود، خوشحال می‌شد.
‫قول می‌دم
‫دفعه بعد بهتر...
‫تو...
‫به درد شوگی نمی‌خوری.
‫چی؟
‫بابت پدرت...
‫خیلی متأسفم.
‫قوی هستی، سیگو.
‫الان کیشی شدم!
‫از پسش بر میای...
‫می‌تونی عنوان رو برنده بشی
‫و قهرمان اوه‌ریو بشی.
‫- آقای تودو! ‫- آقای یوکی! حالتون خوبه؟
‫- آقا. ‫- لطفاً بس کن!
‫آروم باش!
‫آقای تودو!
‫و تو...
‫شوگی رو ول کردی؟
‫در نهایت، حق با اون بود.
‫چقدر افتضاحه؟
‫خیلی افتضاحه.
‫خودت چی؟
‫تو هم با ترس دائمی شوگی بازی می‌کنی.
‫اونم خیلی افتضاحه.
‫بعد از اینکه ما رو ترک کرد...
‫هر وقت شوگی بازی می‌کردم...
‫مامانم ناراحت می‌شد.
‫واسه همین...
‫بازی رو ول کردم.
‫توی مسابقه...
‫حریفم...
‫صورتش...
‫شبیه مامانم شد.
‫فهمیدم.
‫خوبه.
‫می‌تونی روحش رو ببینی.
‫برخلاف من.
‫مطمئنم
‫مامانت به شکل روح برگشت
‫تا تو رو تشویق کنه.
‫صرفاً می‌گم.
‫ظاهراً
‫ما شبیه همدیگه‌ایم.
‫چی؟
‫خانم ریکو بهم گفت.
‫چطور؟
‫نمی‌دونم.
‫آهان، ولی یه چیز مشترک داریم.
‫ریکو هر دومون رو بیرون انداخت.
‫نه، من رو بیرون نکرد.
‫اوه، واقعاً؟
‫هی، کجا داری می‌ری؟
‫برمی‌گردم پیش خانم ریکو.
‫گفت هر وقت خواستم می‌تونم برگردم.
‫عالیه.
‫منم باهات میام.
‫اجازه داری برگردی؟
‫آره. وقتی با تو باشم، آره.
‫خیلی‌خب. وقتی رسیدیم بازی کنیم؟
‫نچ.
‫نمی‌خوای من شوگی بازی کنم؟
‫مامان...
‫[رخ]
‫بیدار شو.
‫بیدارم.
‫پس بریم.
‫خاکستر بابام.
‫من...
‫وقتی به شویچی یوکی باختم،
‫باخت رو انداختم گردن بابام.
‫خودم رو نفرین کردم...
‫و فرار کردم.
‫باختم چون خیلی ضعیف بودم.
‫سعی کن ببین
‫می‌تونی من رو بدبخت‌تر کنی.
‫ببخشید.
‫بابا.
‫هی،
‫آسوکا کونیمی.
‫تو قوی هستی.
‫قوی‌تر هم می‌شی.
‫از حالا به بعد
‫همراهتیم و حمایتت می‌کنیم.
‫قول می‌دم
‫تو رو قوی‌تر کنیم.
‫فراموش کن مادرت چی می‌خواست.
‫این زندگی خودته.
‫واسه تسلیم شدن خیلی زوده.
‫هی، اون بابای منه!
‫چرا خاکسترش رو پخش کردی؟
‫نمی‌دونم!
‫چی؟!
‫خوش برگشتین.
‫برین دست و صورتتون رو بشورین ‫و صبحونه بخورین.
‫[فینال مسابقه آماتوری کیشو]
‫[رخ]
‫تسلیم می‌شم.
‫[آسوکا کونیمی]
‫«ترجمه از خشایار»
‫کیشی می‌شم ‫و شویچی یوکی رو شکست می‌دم.
‫زن‌ها فقط تا یه حدی می‌تونن پیش برن.
‫من کیشی بشم؟
‫غیرممکنه!
‫قدرتش واقعیه.
‫هیچ‌وقت نمی‌دونیم
‫می‌بریم یا می‌بازیم.
‫- داری مسخره‌م می‌کنی؟ ‫- نه.
‫با شوگی می‌کُشمش.
‫می‌دونستم. دیوونه‌ای.
‫داره جالب می‌شه!
‫نبرد تن به تن، این سبکشه.
‫فردا نابودت می‌کنم.
‫بی‌صبرانه منتظرشم.