‫«ترجمه از خشایار»
‫ممنون بابت غذا.
‫مرسی، ممنون!
‫بازم بیاین!
‫وای.
‫خیلی کم پیش میاد ببینم اینا رو بیاری.
‫بالاخره آماده‌ای خرج زندگی دربیاری؟
‫الان داری من رو می‌ترسونی.
‫این کار نگران‌کننده‌ست.
‫حتی اگه با این بزنیش،
‫نمی‌تونی بکشیش.
‫اون مرد
‫فوق‌ستاره نیست.
‫یه آشغال بیشتر نیست.
‫پس دختره می‌تونه بکشتش...
‫وای،
‫چه قشنگه!
‫منظره‌ش خوبه، نه؟
‫اینجا رو دوست دارم.
‫وقتی اینجا به آسمون زل می‌زنم،
‫دلم سبک‌تر می‌شه.
‫[مشتری عزیز، فورا مطالعه کنید]
‫آساکا کونیمی هستی،
‫درسته؟
‫بله؟
‫اوسانای از املاک کاناگما هستم.
‫ما این ساختمون رو مدیریت می‌کنیم.
‫پول سه ماه اجاره
‫و هزینه تمدید رو بدهکاری.
‫جمع بدهی شما
‫تا الان ۳۵۲ هزار ین شده.
‫اگه تا آخر هفته بعد پرداخت نکنی،
‫باید فوری تخلیه کنی.
‫چی؟
‫- آه... ‫- بله.
‫در ضمن، این آخرین اخطاره.
‫- باشه... ‫- ممنون، خداحافظ.
‫هی، خانم کونیمی،
‫می‌شه حرف بزنیم؟
‫بله.
‫خانم کونیمی، چند وقته پیش ما کار می‌کنی؟
‫یه کم بیشتر از سه سال.
‫درسته.
‫از کارت لذت می‌بری؟
‫قضیه در مورد تمدید قرارداده؟
‫باید بگم
‫بعضی وقت‌ها خیلی باهوش می‌شی.
‫خب،
‫تازگی‌ها شرکت ما
‫خیلی به مشکل خورده.
‫به نظر میاد نتونیم
‫قرارداد همه رو تمدید کنیم...
‫داری اخراجم می‌کنی؟
‫اوه، نه،
‫بذار این کلمه رو نگیم.
‫ولی، آره...
‫خیلی یهوییه.
‫نمی‌تونم قبول کنم.
‫الان به پول احتیاج دارم.
‫خب می‌دونی،
‫هیچ‌وقت اینجا درست جا نیفتادی، مگه نه؟
‫پس با این حساب،
‫شاید بهترین راهکار باشه.
‫این مال روز مسابقه هو-او بابا نیست؟
‫بیچاره بابا.
‫یه روانی دنبالش افتاده.
‫گرفتنش؟
‫نه.
‫به پلیس زنگ زدی؟
‫چرا نه؟
‫بهت گفته بودم،
‫بابات قبلاً با یکی دیگه ازدواج کرده بود.
‫آره.
‫اسم این دختر
‫آسوکا کونیمیه.
‫کونیمی؟
‫اون خواهرته.
‫فهمیدم.
‫می‌خوای به بابا بگی؟
‫فکر می‌کنی بگم؟
‫چی شده؟
‫من مسئول این بخش‌ام.
‫موقع تمیزکاری
‫نباید بری اونجا.
‫ببخشید! خراب کردم!
‫خیلی معذرت می‌خوام!
‫هی، امروز تو شیفتی.
‫شب‌های وسط هفته معمولاً شلوغ نمی‌شه.
‫من شیفتم؟
‫بهت گفته بودم.
‫امشب برنامه دارم.
‫[در رابطه با آسوکا کونیمی]
‫هی،
‫سیگو؟
‫هی.
‫هی، صبر کن ببینم.
‫کجا داری می‌ری؟
‫چی؟
‫می‌رم دوران قدیم رو از بین ببرم.
‫چی؟!
‫بابت امروز خسته نباشین.
‫خانم کونیمی!
‫با من بیا.
‫راستش،
‫تو طبقه‌ای که تو مسئولش بودی،
‫دزدی شده.
‫چندتا کیف پول از کارمندهامون گم شده.
‫یعنی فکر می‌کنین من برداشتم؟
‫خانم کونیمی،
‫شرمنده، ولی برای اطمینان
‫می‌شه کیفت رو چک کنیم؟
‫- من نبودم. کار من نیست. ‫- کیفت.
‫می‌شه؟
‫چی؟ نه! نمی‌دونم چه خبر شده!
‫- پس اینا چیه؟ ‫- نمی‌دونم! من نبودم!
‫- یکی... ‫- یکی دیگه؟
‫می‌گی یکی اینا رو گذاشته تو کیفت؟
‫برای چی؟
‫چی؟
‫مشکل مالی داری، نه؟
‫کار من نبوده.
‫یکی واسم پاپوش دوخته.
‫ولی،
‫کیف‌ پول‌ها توی کیف تو پیدا شد.
‫کار من نبود.
‫خونواده داری؟
‫خونواده‌ای ندارم.
‫هیچکس؟
‫مامانم تازه فوت کرده.
‫پدرت چی؟
‫پدر ندارم.
‫یونا، روی اون صندلی بشین.
‫مرسی.
‫وای،
‫خوشمزه به نظر میاد.
‫اوه، بابا کجاست؟
‫توی اتاقش.
‫چیکار می‌کنه؟
‫یونا رو معطل می‌کنه...
‫آخرین مسابقه کسب ‫عنوان «جوریو کیشی» رو دیدم.
‫برد برگشتت خیلی عالی بود.
‫خیلی ممنون.
‫کِی قراره ازدواج کنین؟
‫با تاتسویا داریم درباره‌ش حرف می‌زنیم.
‫هر چه زودتر، بهتر.
‫که اینطور.
‫هیجان‌انگیزه.
‫بله.
‫پس یعنی...
‫دیگه شوگی بازی نمی‌کنی.
‫چی؟
‫بعد ازدواج ولش می‌کنی، نه؟
‫نه، همچین تصمیمی نداریم...
‫یونا.
‫تو یک «جوریو کیشی» هستی. ‫[بازیکن حرفه‌ای زن شوگی]
‫بله؟
‫یه بازیکن حرفه‌ای زن شوگی،
‫یه «کیشی» واقعی نیست.
‫ما تو این خونواده احتیاجی ‫به زن‌های بازیکن شوگی نداریم.
‫به خونواده یوکی خدمت کن.
‫از این به بعد، این می‌شه هدف زندگیت.
‫بله.
‫بهت گفته بودم،
‫یونا امروز میاد.
‫حرف دیگه‌ای هم هست بزنی؟
‫ولش کن.
‫خانم، با شما کار دارن.
‫حرف بزن.
‫چی؟
‫با من بیا.
‫فامیلت اومده دنبالت.
‫فامیلم؟
‫از آشنایی باهات خوشوقتم،
‫آسوکا کونیمی.
‫من تاتسویا یوکی‌ام.
‫یوکی؟
‫آره.
‫من پسر شویچی یوکی
‫و داداش...
‫کوچکت هستم.
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫مامانم آشنا زیاد داره، واسه همین ‫پلیس باهاش تماس گرفت.
‫اومدم نجاتت بدم.
‫نجاتم بدی؟
‫آره.
‫خیلی مستأصل شده بودی، نه؟
‫کیف‌قاپی؟
‫کار من نبود.
‫ولی مدرک زیادی وجود داره.
‫با این وضعیت، حتماً کیفرخواست می‌گیری.
‫پلیس و دادستانی سهمیه دارن.
‫اگه پشتت خالی باشه، ‫برای امتیاز گرفتن علیه‌ت پرونده می‌سازن.
‫نه پول وکیل درست‌حسابی داری، ‫نه خونواده‌ای که بهش تکیه کنی.
‫یه طعمه‌ی راحتی.
‫با این حال، عدالت یعنی بازی و معامله.
‫بهت اطمینان می‌دم
‫همین الان می‌تونم آزادت کنم.
‫ولی...
‫یه شرط داره.
‫شرط؟
‫آره.
‫می‌خوام این رو امضا کنی.
‫[یک: من به شویچی یوکی ‫و خانواده‌ش نزدیک نمی‌شم...]
‫[دو: نسبت خونی خودم رو فاش نمی‌کنم...]
‫نزدیک پدرم و همینطور...
‫نزدیک خونواده‌ی یوکی نیا.
‫مزاحم ما نشو.
‫این تعهدنامه برای همینه.
‫طعم آزادی چطوره؟
‫بیا،
‫این نسخه‌ی توئه.
‫خب،
‫بریم؟
‫واست خوشحالم.
‫چی؟
‫دوربین‌های مداربسته دزد رو گرفتن.
‫یه زن از شرکت خدماتی.
‫هی از این کار به اون کار می‌پریده، ‫احتمالاً سابقه‌دار بوده.
‫شرمنده که
‫اینقدر نگهت داشتیم.
‫گفتی حتماً کیفرخواست می‌گیرم.
‫بهت گفتم،
‫همه‌ش بازیه.
‫خب، کار من اینجا تموم شد.
‫متأسفم ولی،
‫باید از انتقامت دست بکشی.
‫دیگه بازی باخته رو ادامه نده.
‫تماشاش سخته.
‫تو نمی‌فهمی!
‫می‌فهمم.
‫می‌دونم به خاطر تصمیم‌هایی که گرفتی،
‫الان توی این موقعیت هستی.
‫زندگی فقیر و حقیر رو انتخاب کردی.
‫تو و مادرت.
‫این رو بگیر.
‫تسلیت می‌گم.
‫چرا از اون فیلم استفاده نکردی؟
‫می‌تونست دهنش رو ببنده.
‫چرا باید همچین سوژه‌ی ‫رسوایی خوبی رو رو کنم؟
‫مطمئنی مشکلی پیش نمیاد؟
‫می‌خواست بابا رو بکشه.
‫واسه همین...
‫باید حواسمون بهش باشه.
‫کی حواسش باشه؟
‫خودت می‌دونی.
‫خیلی ازم کار می‌کشی.
‫[املاک کاناگما]
‫[شویچی یوکی]
‫وقتی اینجا به آسمون زل می‌زنم،
‫دلم سبک‌تر می‌شه.
‫می‌خوای فرار کنی،
‫آسوکا کونیمی؟
‫پس تو...
‫دختر شویچی یوکی هستی.
‫اونجوری نگام نکن.
‫چی می‌خوای؟
‫این ر‌و جا گذاشتی.
‫دیگه لازمش ندارم.
‫چرا؟
‫نمی‌خوای بهش چاقو بزنی؟
‫خودت گفتی با این نمی‌میره!
‫دیگه تموم شده.
‫چرا از پدرت متنفرى؟
‫کل زندگیم...
‫به ‌دست اون پاک شد.
‫[تقدیم به خانواده عزیزم: ‫همسرم کائوری و پسرم تاتسویا]
‫من و مادرم رو حذف کرد.
‫وجودمون رو انکار کرد.
‫پس،
‫منم می‌خواستم همین کار رو بکنم.
‫می‌خواستم اون‌ رو حذف کنم ‫و کل وجودش رو انکار کنم.
‫ولی حالا...
‫دیگه خیلی خسته‌م.
‫پس می‌خوای فرار کنی؟
‫رقت انگیزه.
‫منم یکی از کسایی‌ام که ‫شویچی یوکی حذفش کرد.
‫کشتن یعنی
‫انکار کل زندگی یه نفر.
‫برای اون، یعنی شوگی.
‫اگه می‌خوای بکشیش،
‫این به کارت نمیاد.
‫از این استفاده کن.
‫[رخ]
‫من می‌خوام انتقامم رو بگیرم.
‫تا اون موقع،
‫به هر قیمتی شده زنده می‌مونم.
‫تو هم همین‌طور نیستی؟
‫بیا با هم متحد بشیم،
‫آسوکا کونیمی.
‫من...
‫دیگه کار ندارم.
‫می‌دونی...
‫خیلی وقته اون بالا وایستادی.
‫می‌خوای بپری؟
‫چی می‌خوای؟
‫می‌خوای خودکشی کنی؟
‫فکر نکن می‌تونی.
‫چرا؟!
‫چون...
‫یه کاری داری که باید انجام بدی.
‫چی؟!
‫صبر کن...
‫حالت خوبه؟!
‫آخ، درد گرفت.
‫دیدی؟
‫نمی‌تونم بمیرم.
‫تو دیگه چه جور احمقی هستی؟!
‫تو هم مثل منی.
‫هر چند بار هم که
‫به بن‌بست بخوری یا بیفتی،
‫دوباره بلند می‌شی و ادامه می‌دی.
‫به این می‌گن شوگی.
‫من نمی‌میرم.
‫تو هم نمی‌میری.
‫دلیل زنده بودنت جلوی چشم‌هاته.
‫شوگی بازی کن.
‫من سیگو تودو هستم.
‫منم آسوکا کونیمی.
‫آخ، دردم گرفت!
‫نادون! نمی‌تونی یه کم ملایم‌تر باشی؟
‫خیلی سنگینی!
‫مغزت هم معیوبه!
‫این‌ رو کسی می‌گه که می‌خواست ‫باباش رو با چاقو بزنه!
‫- اوه، صبر کن... ‫- چیه؟
‫پام... پای راستم رو نمی‌تونم تکون بدم!
‫چی؟
‫اه، درد می‌کنه.
‫درد می‌کنه...
‫- آخ، درد می‌کنه! ‫- هی!
‫آخ.
‫کمکم کن بلند شم.
‫[رخ]
‫آسوکا کونیمی...
‫«ترجمه از خشایار»
‫درد می‌کنه...
‫هی، لطفا.
‫بلندم کن.
‫آخ!
‫هی، می‌شنوی؟
‫تو صلاحیت بازی کردن ‫در برابر شویچی یوکی رو نداری.
‫اتحادیه تماس گرفت.
‫می‌خوان تو رئیس بعدی باشی.
‫می‌دونم همیشه رویای این رو داشتی که
‫به بالاترین جایگاه در دنیای شوگی برسیم.
‫باختم؟
‫برای یه تازه‌کار بد نبودی.
‫بگو چرا باختم؟
‫شوگی رو دست‌کم نگیر.
‫تا حالا فکر کردی چرا شویچی ‫تو و مادرت رو ترک کرد؟
‫شاید چون به درد نخور بودی!
‫چی؟!
‫خیلی عصبیم کرد، ‫واسه همین می‌خواستم بکشمش.
‫هر روز بیا توی این دخمه
‫و تا سر حد مرگ شوگی بازی کن.
‫اگه اینجا باختی،
‫باید از انتقامت دست بکشی.
‫ها؟
‫امیدوارم بازی خوبی داشته باشیم.