‫این سریال به موضوع حساس اتانازی می پردازد
‫که می‌تواند موجب رنجش خاطر ‫برخی از تماشاگران گردد.
‫خواهرم، که خیلی صمیمی هستیم، ‫یه بار توی کره‌شمالی اجرا داشت.
‫شنیدم که می‌گفت موقع نوشیدنی خوردن ‫به جای «نوش جان»
‫می‌گفتن نوش!
‫بیا همین‌کار رو کنیم: نوش!
‫نمی‌خوای بخوری؟
‫بگذریم،
‫وقتی دیدم اتانازی انجام میدی،
‫اون لحظه به چشمم فوق العاده اومدی.
‫خیلی جذاب.
‫می‌خوای دوباره ببینی؟
‫بنزوباریتال بهم بده تا نشونت بدم.
‫این؟
‫چیزی که گفتم رو آوردید؟
‫گو گوانگ‌چول کجاست؟
‫امروز روز شانسته.
‫هی، محکم‌تر بزن.
‫همینه.
‫وو سوجئونگ!
‫هی!
‫یه پادزهر توی کیف هست.
‫توی این؟ صبر کن، طاقت بیار.
‫دقیقا کجاست؟
‫هی، این...
‫هی.
‫نقشه‌ات بود؟
‫هی، هی، صبر کنید. دست نگه دارید.
‫پابند الکترونیکی؟
‫عجب بی‌شرفی هستی.
‫لعنت بهت.
‫می‌خوام آرزوت رو برآورده کنم.
‫آقای پارک مین‌سونگ.
‫شما به جرم سوء قصد ‫به خانم بائه می‌یونگ بازداشت هستید.
‫حق دارید سکوت اختیار کنید
‫و می‌تونید وکیل اختیار کنید.
‫گرفتیمت، نه؟
‫جریان چیه؟
‫ایست!
‫همه رو دستگیر کنید.
‫بیدار شو، وو سوجئونگ!
‫[آی‌سی‌یو، پنج ساعت قبل]
‫لطفا...
‫«قسمت یازدهم»
‫منو بکش.
‫واقعا چنین خواسته‌ای داری؟
‫وقتی...
‫چند دقیقه پیش گفتی منو بکش،
‫احساس کردم به اون لحظه برگشتم که شوهرت
‫منو شناخت و التماسم کردم بکشمش.
‫احساسات متناقضی شکل گرفت.
‫اون‌موقع، ‫با وجود اینکه می‌خواستی بمیری...
‫شک و تردید داشتی.
‫به‌عنوان یه دکتر...
‫کشمکش درونی منو احساس کردی؟
‫آره.
‫این کار رو کردی تا مطمئن بشی؟
‫توی آمبولانس که بودم، ‫وقتی داشتن می‌آوردنم بیمارستان...
‫بهیارها...
‫گفتن معجزه‌ست که نمردم.
‫گفتن از ساختمون سه طبقه زنده موندم.
‫گفتن اینکه زنده‌ام لطف خداست.
‫اون‌ها...
‫همه‌اش همین حرف‌ها رو میزدن ‫و من گیجِ گیج بودم.
‫گفتن به زندگی ادامه بدم.
‫هدفمند زندگی کنم.
‫با شنیدن صداشون...
‫یادِ شوهرم افتادم.
‫دکتر گفت...
‫امروز میاد.
‫ازت می‌خوام واسم یه کاری کنی.
‫بهم بگو.
‫واست چیکار کنم؟
‫فقط...
‫از نور خورشید یه روز زیبا لذت ببر،
‫به صدای بارون گوش بده.
‫این‌کار رو کن...
‫چیزهای کوچک رو کمی بیشتر احساس کن.
‫من منتظرت می‌مونم...
‫تا بعدا...
‫می‌تونی بیای پیش من بمونی.
‫زندگی فراتر از لذت‌های بزرگه.
‫واسه همین...
‫ازت می‌خوام...
‫تا میتونی...
‫سعی کنی زندگی کنی.
‫اون مرد...
‫واقعا امید داشت من به زندگی ادامه بدم.
‫پس توی ذهنم موند.
‫من...
‫حالا باید چیکار کنم؟
‫اگه تو رو تحت‌تاثیر قرار داده، ‫یعنی باید به زندگی ادامه بدی.
‫با وجود اینکه همه‌جام شکسته،
‫و نمی‌دونم چند وقت دیگه می‌تونم دووم بیارم،
‫من...
‫باید به زندگی ادامه بدم، درسته؟
‫آره.
‫مطمئنم شوهرت مراقبت هست.
‫یه‌نا، کجایی؟ ‫یه مورد اورژانسی پیش اومده.
‫من و چوی دائه‌هیون اخبار رو دیدیم.
‫حقیقت داره که پارک تائه‌هیونگ و زنش مُردن؟
‫بائه می‌یونگ هنوز زنده‌ست،
‫ولی حالش وخیمه.
‫یه نفر سعی داره اونو بکشه.
‫ازت می‌خوام بیای و مراقبش باشی.
‫باشه، حتما.
‫کجا بیام؟
‫وو سوجئونگ، نمی‌تونی فرار کنی.
‫لطفا، یه‌کم بهم زمان بده.
‫اگه قسم بخوری
‫توی اتانازی هیچ بیمار دیگه‌ای کمک نمیکنی،
‫بهت کمک می‌کنم.
‫بائه می‌یونگ هنوز زنده‌ست.
‫مگه مرگش اعلام نشده بود؟
‫وقتی آوردنش بیمارستان، ‫توی ثبتِ اسامی اشتباه پیش اومده.
‫الان آی‌سی‌یوئه.
‫اگه بفهمن اون زنده‌ست، ‫ممکنه بیان سراغش. ازش محافظت کن.
‫و دقیقا در برابر کی از اون محافظت کنیم؟
‫بهم بگو.
‫اگه بفهمن بائه می‌یونگ هنوز زنده‌ست،
‫گو گوانگ‌چول و پارک مین‌سیونگ ‫که واسشون سوال شده اون کجاست،
‫میان سر وقتش.
‫من می‌خوام اونو نجات بدم. ‫لطفا کمکش کن.
‫باشه، در ارتباط با خانم بائه‌یونگ،
‫پارک مین‌سونگ ممکنه بیاد بیمارستان.
‫اما مشکل اصلی مدیرعامل گوئه.
‫واسه اینکه نتونه فرار کنه،
‫باید اونو موقع تحویل دارو دستگیر کنیم.
‫یه نقشه‌ای دارم تا گو گوانگ‌چول...
‫بهم بنزوباریتال بده.
‫این فیلم چوی کانگ‌یون موقع اتانازیه،
‫اگه بهش بگم می‌خوام اینو بهش بدم،
‫گو گوانگ‌چول بدون شک ‫باور می‌کنه که طرف اونم.
‫فرد دیگه‌ای تو فیلم هست؟ ‫تو یا چوی دائه‌هیون؟
‫فقط بیمار.
‫کافیه.
‫دارو می‌خوام.
‫بائه می‌یونگ هنوز زنده‌ست.
‫میام پیشت.
‫بائه می‌یونگ کجاست؟
‫صبر کن.
‫اول همدیگه رو ببینیم، و بعد صحبت می‌کنیم ‫چطوری کار اون رو یکسره کنیم.
‫کجا بیام؟
‫پرستار؟
‫این‌موقع اینجا چیکار می‌کنی؟
‫ببخشید.
‫دکتر وو گفتن یه کاری رو انجام بدم،
‫اما فکر نکنم دست تنها بتونم.
‫لطفا کمکم کنید.
‫دکتر وو گفت؟
‫بله.
‫جی‌هون!
‫بائه می‌یونگ واقعا هنوز زنده‌ست؟
‫آره، اما...
‫پارک مین‌سونگ یا یه نفر دیگه ‫ممکنه سعی کنه اونو بکشه.
‫باید از خانم بائه محافظت کنی ‫و اون مرد رو دستگیر کنی.
‫من؟ تنها؟
‫واقعا؟
‫آره.
‫وو سوجئونگ اومده.
‫خودت کار زن عموتو تموم کن. ‫همین‌طوریش یه پاش لبِ گوره.
‫خودت می‌تونی، آره؟
‫خداحافظ.
‫هوا سرده؟ نظرت درباره نوشیدنی چیه؟
‫برای اثباتِ رضایت بیمارها
‫برای انجام اتانازی، ‫من ازشون فیلم گرفتم.
‫آدم باید مطمئن بشه، نه؟
‫فقط از تو برمیاد.
‫ببینم...
‫من چوی کانگ‌یون هستم.
‫اکنون به زندگیم پایان میدم.
‫این کار تصمیم خود من است.
‫اکنون خیلی خوشحال
‫و راضی هستم.
‫می‌دونی که این فیلم ممکنه به تضمین
‫یا به مدرک جرمت تبدیل بشه، آره؟
‫ممکنه به موارد اتانازی دیگه ختم بشه ‫که هنوز ازش چیزی نمی‌دونن.
‫هرچند بعید می‌دونم ‫توی دادگاه قابل استناد باشه...
‫ولی خانواده بیمارها
‫همیشه می‌خوان حال و هوای متوفی رو درک کنن.
‫امیدوارم استفاده از این فیلم‌ها لازم نشه.
‫داری بهم...
‫چیزی به این مهمی میدی؟
‫نشون میده بهت اعتماد دارم.
‫تو رو مسئول بقیه فیلم‌ها می‌کنم.
‫ولی واسه چی...
‫یه‌دفعه نظرت نسبت به همکاری‌مون عوض شد؟
‫این وضعیت از کنترل خارج شده...
‫و همه‌چیز داره خطرناک میشه.
‫اگه بائه می‌یونگ بزودی بهوش بیاد
‫و حقیقت رو به پلیس بگه،
‫اینکه ممکنه این ماجرا ‫تا کجا ختم بشه
‫پیش‌بینیش غیر ممکنه.
‫اتفاقات زیادی میفته،
‫و من خیلی خسته‌ام.
‫واسه همین یه همکار می‌خوام.
‫چوی دائه‌هیون چیه؟
‫اون خودشو به پلیس تحویل داده.
‫احساس امنیت ندارم ‫و نمی‌تونم با این وضع با اون کار کنم.
‫به یه نفر نیاز دارم ‫توی فراهم کردن دارو
‫و محافظت ازم در برابر پلیس کمک کنه.
‫حرفت رو...
‫درک می‌کنم و منطقیه، اما نمی‌دونم.
‫پیشنهادت خوبه اما...
‫به طرز غریبی احساس می‌کنم ‫کمی تحت فشار قرار گرفتم.
‫با وجود اینکه نمی‌خوام ‫با واقعیت روبه‌رو بشم...
‫به نظرم فقط تو می‌تونی از من محافظت کنی.
‫البته، من... نه.
‫بابایی می‌تونه ازت محافظت کنه.
‫ولی تصمیم با توئه.
‫نمی‌خوام بهت فشار بیارم.
‫وو سوجئونگ...
‫آره!
‫خوشحالم که به من پناه آوردی.
‫به دنیای من خوش اومدی!
‫وو سوجئونگ!
‫هی!
‫یه پادزهر توی کیف هست.
‫توی این؟ صبر کن، طاقت بیار.
‫کجاست؟
‫دقیقا کجاست؟
‫این...
‫نقشه‌ات بود؟
‫چقدر بانمک، تو خیلی بانمکی.
‫دلم می‌خواد بگیرم خفه‌ات کنم.
‫عجب!
‫واقعا فکر می‌کنی می‌تونی با من این‌کار رو کنی، ‫اونم بعد اینکه قول دادم ازت محافظت کنم؟
‫وو سوجئونگ!
‫وو سوجئونگ، پاشو!
‫وو سوجئونگ!
‫بیدار شو، وو سوجئونگ!
‫وو سوجئونگ.
‫حالت خوبه؟
‫وو سوجئونگ!
‫بیدار شو!
‫[اداره پلیس بونسئونگ، واحد تحقیقات منطقه‌ای]
‫شماره سریال‌ها مطابقت داره.
‫بررسی کردیم. ‫بنزوباریتالی که توی اتاق مدارک بود.
‫این چیه؟
‫هی، این همون موادهای توی اتاق مدارک نیست؟
‫حتی شماره سریال خورده.
‫مدرکی دارید که اثبات کنه ‫من اون‌ها رو برداشتم
‫و قاچاق کردم؟
‫همین که دیدِ دوربین‌ها رو کور کردی،
‫داروها ناپدید شد.
‫باید تصادفی باشه.
‫اون‌موقع ناپدید نشدن، ‫فقط گزارش مفقودی‌شون داده شد.
‫اشتباه میگم؟
‫پیش میاد.
‫خیلی‌خب.
‫اونو می‌شناسی، نه؟
‫نه، نمی‌شناسم.
‫اون به همه‌چیز اعتراف کرده ‫و گفته اون داروها
‫تحویلِ تو داده شده.
‫تموم شد.
‫پس، تعریف کن.
‫کی بهت دستور داده بود؟
‫عوضی‌ها...
‫خیلی رو دارید که سرزده میاید دفتر من.
‫توی دفتر گو گوانگ‌چول،
‫تمام پول‌هایی که از طرف تو ‫بهش داده شده بود رو پیدا کردیم.
‫تمام مدارک رو داریم.
‫[حکم بازداشت]
‫[اداره پلیس بونسئونگ، سروان اهن]
‫اهن ته‌سئونگ.
‫اجناس مجلل، سند ماشین، باشگاه گلف.
‫بالاخره ارتباطِ بین گو گوانگ‌چول
‫و سروان اهن رو پیدا کردیم.
‫رابطهٔ من با اون واسه جمع آوری اطلاعات بود.
‫وقتی که مامورهای جوان از جون مایه می‌ذاشتن ‫تا مجرم‌ها رو دستگیر کنن،
‫سروان ما مشغول ارتباط گرفتن بود، آره؟
‫من نمی‌دونستم گو گوانگ‌چول ‫توی این جرایم دست داشته!
‫قربان، کافیه.
‫رئيس اداره مبارزه با مواد مخدر ‫به همه‌چیز اعتراف کرد.
‫گفت اون به دستور شما ‫با گو گوانگ‌چول کار می‌کرده.
‫عذرخواهی‌تون رو برای تحقیقات رسمی بذارید.
‫جواب نمیدم.
‫باورم نمیشه.
‫آقای پارک مین‌سونگ...
‫حین ارتکاب جرم، خودم دستگیرت کردم.
‫تو وکیل پرونده گو گوانگ‌چول بودی،
‫عاملِ مرگ جین یئوم‌سو هستی.
‫فکر می‌کنی حرف نزدن ‫باعث میشه آزاد بشی؟
‫جواب نمیدم.
‫من توی دادگاه حرف میزنم.
‫خاله، حالت خوبه؟
‫چرا پلیس دم در اتاقت ایستاده ‫و نگهبانی میده؟
‫مگه یه‌دفعه موقع کار غش نکردی؟
‫عمدا گفتم چون می‌ترسیدم دلشوره بگیری.
‫راستش، من با مشکلات قانونی مواجه‌ام.
‫بعد اینکه خوب شدم،
‫ممکنه کارم به بازجویی بکشه.
‫چی شده؟
‫یه نوع مرگ به اسم اتانازی وجود داره.
‫و به نظرم بیمارهایی که خیلی درد می‌کشن ‫به اتانازی احتیاج دارن.
‫واسه همین این اواخر ‫مشغول این کار بودم.
‫ولی موقع این‌کار، یه اتفاقی افتاد.
‫جدیه؟
‫اگه تحقیقات انجام بشه، ‫ممکنه برم زندان.
‫ولی تصمیم خودم بود.
‫اگه باید مجازات بشم، می‌پذیرم.
‫هرچند، نگران تو و چه‌یون هستم.
‫به خاطر کار من،
‫ممکنه بقیه شما رو اذیتت کنن.
‫و ممکنه نگهداری چه‌یون گردن تو بیفته.
‫به پدر یانگ میگم کمک کنه، ‫ولی احتمالا...
‫بازم خیلی سخت باشه.
‫ببخشید.
‫من همیشه رازهای زیادی داشتم
‫و درست بهت توضیح ندادم. ‫فکر می‌کنم ناراحت باشی.
‫اما نمی‌تونستم این راز رو بهت بگم.
‫اگه اعتقاد داشتی این نوع درمان ‫نیاز اون بیمارها بوده،
‫درک می‌کنم.
‫می‌دونم تو دکتر خوبی هستی.
‫مهم نیست بقیه چی بگن،
‫من باور دارم تو نیت بدی نداشتی.
‫ممنون.
‫در مجموع چند تاست؟
‫من بقیه‌شون رو دیدم.
‫همه‌شون ضبط شدن.
‫این مدارک اثبات می‌کنه ‫اتانازی به انتخاب بیمارها بوده.
‫من چوی کانگ‌یون هستم.
‫اکنون به زندگیم پایان میدم.
‫این نوارها توی خونه گو گوانگ‌چول بود.
‫نشون میده به دستور اون انجام شده.
‫در مورد وو سوجئونگ و چوی دائه‌هیون،
‫مدرک جرم اون‌ها هم هست.
‫با اینکه ممکنه مدرک جرم‌شون باشه،
‫این فیلم‌ها نشون میده اون افراد ‫به خواست خودشون این کار رو انجام دادن.
‫پس می‌تونن اتانازی رو توجیه کنن.
‫توی دادگاه، ممکنه حکم‌شون تخفیف بخوره.
‫احتمالا ازشون اخاذی شده.
‫گو گوانگ‌چول به وو سوجئونگ بنزوباریتال زد ‫و می‌خواست اونو بکشه،
‫حتی اسلحه سمتش نشونه گرفت.
‫اگه دیر رفته بودی سراغ وو سوجئونگ،
‫ممکن بود مرده باشه.
‫هی، دوگان.
‫برو بیمارستان و ببین ‫حال وو سوجئونگ بهتره یا نه.
‫اگه ممکنه ازش بازجویی کن.
‫باشه.
‫این فیلم پسر نماینده بائک رو هم پیدا کردم.
‫با پیشرفت تحقیقات،
‫بهش تحویل میدیم.
‫اون نمی‌دونه که گو گوانگ‌چول
‫پسرش رو کشته.
‫آره.
‫واسه همین داشت ‫از گو گوانگ‌چول محافظت می‌کرد.
‫دقیقا.
‫با توجه به اینکه آقای بائک ‫درخواست پیگیری این پرونده رو داشت،
‫احتمالا خبر نداره.
‫وقتی حقیقت رو بفهمه،
‫تو بهت فرو میره.
‫رئيس، باید از چوی دائه‌هیون بازجویی کنیم.
‫باشه.
‫با مرگ کیم سی‌هیون،
‫گو گوانگ‌چول همه‌کاره ‫موارد اتانازی شده بود.
‫واسه همین اون، تو و وو سوجئونگ رو تهدید کرد
‫تا این کارها رو انجام بدید؟ ‫منظورت همینه؟
‫نه، گو گوانگ‌چول منو مجبور کرد ‫تنهایی انجام‌شون بدم.
‫چی...
‫منظورت اینه...
‫همه این‌ها رو تنهایی انجام دادی؟
‫به خاطر مصرف مواد ‫به گو گوانگ‌چول بدهکار بودم.
‫این‌جوری منو مجبور کرد
‫تا بیمارها رو اتانازی کنم.
‫اینم مدرکی که تنهایی انجام دادم.
‫توی فیلم بیمارها...
‫فقط خود بیمار وجود داره.
‫ولی توی این فایل صوتی،
‫صدای من و افراد حاضر هست،
‫تمام اون فرآیند ضبط شده.
‫گوش بدید و می‌بینید...
‫وو سوجئونگ توی این ماجرا نقشی نداشته.
‫بی‌خیال.
‫خوبه خودتم میگی، فایل صوتیه، ‫فیلم که نیست.
‫هر دفعه گو گوانگ‌چول اتانازی انجام می‌داد،
‫به مشتری‌ها می‌گفت ‫تا فیلم رضایت‌شون رو ضبط کنن.
‫مگه همین‌طوری نبود؟
‫آره، اما مشتری اون روز، ‫جین یئوم‌سو، رضایت نداشت.
‫من یواشکی صدا ضبط کردم.
‫نمی‌دونم به خاطر مریضیه یا دارو...
‫اما همه‌چیز تلخه.
‫با خانواده‌تون خداحافظی کردید؟
‫توی این وضع،
‫زنم احتمالا داره با مادرم
‫سر اینکه کدوم‌شون ‫بیشتر ارث بگیره بحث می‌کنه.
‫وو سوجئونگ...
‫نصیحتم کرد خودمو تحویل بدم.
‫اگه به چیزی گناهکار باشه،
‫- فقط به خاطر لو ندادن منه. ‫- چوی دائه‌هیون.
‫تو بارها و بارها به گو گوانگ‌چول کمک کردی.
‫اینکه قبول کنیم از سر اجبار ‫بهش کمک کردی، باورش سخته.
‫گو گوانگ‌چول اسلحه داره!
‫احتمالا اسلحه‌اش غیر قانونی باشه، ‫اما همه‌اش به شوخی می‌گفت منو با تیر میزنه.
‫واسه همین نمی‌تونستم پیشنهادشو رد کنم.
‫محض رضای خدا.
‫اگه اعتراف کنی ‫اون کارها رو دست تنها انجام دادی،
‫حکمت ممکنه خیلی زیاد باشه.
‫لااقل یه‌کم از عقلت استفاده کن.
‫بهتره استراحت کنیم.
‫آره، به صلاح همه‌ست.
‫بان جی‌هون، لطفا بهم کمک کن.
‫من مسئولیت همه‌چیز رو گردن می‌گیرم.
‫وو سوجئونگ قبول نمی‌کنه.
‫آره، می‌دونم.
‫ولی موضوع اینجاست، ‫سوجئونگ باید خواهرزاده‌هاشو بزرگ کنه.
‫و من قبلا سابقه داشتم.
‫دیگه پرونده‌ام پاک نیست.
‫لطفا بنداز گردن من.
‫از وقتی رفتم اون کارخونه متروکه ‫تا گو گوانگ‌چول رو ببینم،
‫خودم رو برای این موضوع آماده کردم.
‫التماست می‌کنم.
‫قبل اینکه واسه بازجویی بری،
‫وو سوجئونگ، باید یه چیزی رو بدونی.
‫بهم بگو.
‫آمادگی همه‌چیز رو دارم.
‫چوی دائه‌هیون...
‫اعتراف کرده همه‌چیز رو تنها انجام داده.
‫امکان نداره.
‫وضعیت از کنترل خارج شده. ‫نباید همه‌چیز رو گردن بگیره.
‫اون از مورد جین یئوم‌سو ‫برای تایید داستانش استفاده کرد.
‫حتی مدارکی آماده کرده ‫که دست تنها کار کرده.
‫وقتی فردا ازم بازجویی کردن،
‫به همه‌چیز اعتراف می‌کنم ‫و تمامی اشتباهات رو تصحیح می‌کنم.
‫امروز پارک مین‌سونگ توی زندان مُرد.
‫گفتن بین زندانی‌ها نزاع شده.
‫اما ما مشکوک شدیم.
‫صرف‌نظر از ظاهر فعلی اوضاع،
‫باید یه نفر اون بیرون باشه که دستور میده.
‫اگه تو هم توی این وضعیت بازداشت بشی،
‫خیلی خطرناکه.
‫مخصوصا برای بچه‌ها.
‫با این‌وجود، ‫نمی‌تونم از مسئولیت کارهام شونه خالی کنم.
‫تا برقراری امنیت صبر کن.
‫اون‌موقع، اعتراف کن ‫و مسئولیت کارهاتو بپذیر.
‫فکر کن داری به تحقیقات کمک می‌کنی.
‫خیلی‌ها این حق انتخاب رو ندارن.
‫شما دوست خیلی خوبی دارید.
‫حتی چوی دائه‌هیون مدرک آورده،
‫نشون میده اون همه‌کاره بوده.
‫وو سوجئونگ، برای محافظت از بائه می‌یونگ،
‫از کاراگاه بان درخواست کمک کردی.
‫و توی دستگیری گو گوانگ‌چول به ما کمک کردی.
‫ازت متشکرم،
‫ولی تو هنوز آدم خیلی مشکوکی هستی.
‫من قصد ندارم از بار مسئولیت فرار کنم.
‫می‌دونی که مدارک زیادی علیه تو وجود نداره.
‫به خاطر همین سر حرفت ایستادی، آره؟
‫خیلی‌خب.
‫گو گوانگ‌چول، اهن ته‌سئونگ و چوی دائه‌هیون.
‫تیجه تحقیقات باید ‫به محکومیت اون‌ها ختم بشه.
‫ولی لطفا، مراقب باش...
‫ما تو رو زیر نظر داریم.
‫می‌تونی تمومش کنی.
‫باشه.
‫بابت زحماتت تبریک میگم.
‫در مورد پرونده قتل بنزوباریتال بونسئونگ،
‫گزارش تحقیقاتی مظنون اصلی را
‫ارائه خواهیم کرد.
‫بررسی‌ها نشان داد که به کارگیری بنزوباریتال
‫ابعاد جنایی پرونده قتل را تشدید کرده است.
‫از همان ابتدا، ‫عملیات جستجوی وسیعی به اجرا درآمد.
‫در خلال تحقیقات ما ‫درباره قاچاق بنزوباریتال،
‫فردی که مقادیر قابل توجهی ‫از آن را دریافت می‌کرد،
‫به عنوان مظنون اصلی ‫در این پرونده شناسایی گردید.
‫با دریافت گزارشی از صحنه، ‫تیم ما به سرعت به محل حادثه در گانگنام اعزام شد.
‫پلیس اعلام کرد که الف ‫اطلاعات داخلی را به مقتول ک،
‫که او نیز متهم به فروش مواد مخدر بود، ‫منتقل می‌کرده است.
‫این داروها به عنوان مدرک توقیف شده بودند.
‫این مظنون، سروان اهن، ‫افسر پلیس از آب درآمد.
‫در جریان این عملیات، افسر کیم، ‫رئيس مبارزه با مواد مخدر، نیز دستگیر شد.
‫حالت چطوره؟
‫دارم نور خورشید ‫که از پنجره می‌تابه رو می‌بینم.
‫حتی توی زمستون،
‫نور خورشید گرما داره.
‫ازت متشکرم.
‫چون اون‌موقع جلوی منو گرفتی،
‫امروز می‌تونم از نور خورشید زیبا لذت ببرم.
‫تصمیم درست رو گرفتی.
‫دکتر وو...
‫به نظرم این دردناک‌ترین درد
‫و سخت‌ترین دوره زندگیم باشه.
‫ولی اراده‌ام به زندگی قوی‌تر شده.
‫عجیبه، نه؟
‫اصلا.
‫اگه این احساس رو داری، ‫باید به زندگی ادامه بدی.
‫می‌دونم درمان‌های آینده دردناکه،
‫ولی واقعا دلم می‌خواد زندگی کنم.
‫نگران باش.
‫تیم پزشکی نهایت تلاش‌شون رو می‌کنن.
‫هر روز که زنده‌ام،
‫انگار هدیه‌ای از طرف شوهرمه.
‫امروز، مددکار اجتماعی بهم زنگ زد.
‫طبق قوانین،
‫سوسونگ باید بره بهزیستی.
‫آره.
‫شنیدم که گو گوانگ‌چول،
‫اون آدم شرور، مُرده.
‫همه‌چیز تموم شد؟
‫یا تموم میشه؟
‫امروز، کنار آدمی بود که تصمیم گرفته بود ‫از ساختمون بپره پایین.
‫از اول زندگیش آرزوی مرگ داشت.
‫ولی توی دردناک‌ترین و سخت‌ترین لحظات عمرش،
‫ناگهان خواست دوباره زندگی کنه.
‫فکر می‌کنم اراده به زندگی...
‫می‌تونم در آن ظاهر بشه.
‫به روش‌های غیر منتظره‌ای.
‫از کارهایی که کردی پشیمونی؟
‫قدرت به ادامه زندگی...
‫باید قدردان و خوشحال بود.
‫ولی گیج شدم.
‫یعنی تا به الان اشتباه کردم؟
‫خب،
‫احتمالا فکر کردی بیمارهایی که عذاب می‌کشن،
‫مرگ شکلی از آرامش باشه.
‫اما هیچ‌کس جواب درست رو نمی‌دونه.
‫در این مورد یه حکایت نداریم؟
‫درست همانطور که نوزادان
‫برای خروج از شکم مادرشان ‫با تمام قوا تقلا می‌کنند،
‫ما نیز در مواجهه با مرگ ‫تا آخرین نفس برای زیستن می‌جنگیم.
‫چه نوع مرگی، تصمیم درستیه؟
‫باید تصمیمش به عهده ما باشه؟
‫هیچ‌کس نمی‌دونه
‫ما فقط می‌تونیم سوال بپرسیم.
‫و بعد حتی سوالات بیشتری بپرسیم.
‫در مورد وضعیت سوسونگ، ‫چیزی که تو فکرم هست رو میگم:
‫دکتر...
‫امیدوارم از این تفکر رها بشی
‫که موظف هستی ‫زندگی خوبی برای سوسونگ رقم بزنی.
‫نباید احساس مسئولیت کنی.
‫در این جهان، گرمایی غیرمنتظره وجود داره...
‫و سوسونگ دختر باهوشیه.
‫هر جا که باشه، ‫سالم و سلامت بزرگ میشه.
‫البته...
‫باید به حمایت از اون و تشویق ادامه بدیم.
‫اینکه نسبت به همه‌چیز احساس مسئولیت دارم، ‫خیلی خودخواهانه‌ست، نه؟
‫اصلا.
‫اینکه نگران کسی باشی
‫و بخوای مراقب بقیه باشی،
‫به این میگن عشق.
‫شاید تو خودت رو آدم بی‌عاطفه‌ای ببینی،
‫ولی به نظر من این‌طور نیست.
‫تو مهربون و دلسوزی.
‫امروز از بیمارستان استعفا میدم.
‫لطفا، ازتون درخواست می‌کنم اجازه بدید ‫توی درمانگاه شما کار کنم، پدر.
‫حتی اگه بخشیده نشم، اشکال نداره.
‫فقط بذارید اینجا کار کنم.
‫سوسونگ.
‫از الان به بعد، باید اینجا زندگی کنی.
‫مددکار گفته.
‫من توی درمونگاه با پدر هستم،
‫و هر روز میرم سر کار.
‫پس،
‫می‌تونیم هر موقع بخوایم همدیگه رو ببینیم.
‫با خواهرزاده‌هام زیاد میام می‌بینمت.
‫باشه.
‫نه، از اون بهتر.
‫هر روز میام می‌بینمت.
‫پسرتون یه فیلم از خودش به‌جا گذاشته.
‫به نظرم باید ببینید.
‫من، بائک هیون‌سئونگ،
‫می‌خوام به زندگیم پایان بدم.
‫این تصمیم به انتخاب خود من است.
‫در این لحظه،
‫اکنون خیلی خوشحال و راضی هستم.
‫میشه یه‌کم بیشتر حرف بزنم؟
‫اگه این فیلم پخش بشه،
‫خانواده‌ام ممکنه ببینن، آره؟
‫می‌خوام یه چیزی بگم:
‫هر چقدر هم که تلاش می‌کردید،
‫من بازم این تصمیم رو می‌گرفتم.
‫آزمایش‌های بالینی رو فراموش کنید.
‫درمان‌های دیگه رو فراموش کنید.
‫و همین‌طور قولی که پارسال دکتر بهم داد.
‫بابا.
‫می‌دونم قبول این مسئله برای تو سخته،
‫ولی من به خواست خودم انتخاب کردم.
‫تو برای من خیلی زحمت کشیدی.
‫- ببخشید. ‫- شما دو تا...
‫نهایت تلاش‌تون رو کردید، می‌دونم.
‫ببخشید که مجبور شدی ‫این بار رو تنهایی به دوش بکشی.
‫من پشیمون نیستم.
‫پس لطفا، با رویی گشاده بپذیرید.
‫لطفا یادتون باشه.
‫من هر دوتون رو خیلی دوست دارم.
‫جه‌یون.
‫شنیدم تاریخ تحویل گزارش قلدری گذشته، ‫و نخواستی پیگیری کنی.
‫چی شده؟
‫می‌دونستی قربانی قلدری ‫نباید با قلدرش یه‌جا باشه؟
‫این قرار رو ترتیب دادی ‫تا وومی کارشو توجیه کنه؟
‫شما خیلی صمیمی بودید.
‫آشتی کنید.
‫به نفع هر دوی شماست، غیر اینه؟
‫وومی قرص‌های عجیبی مصرف می‌کنه.
‫باز می‌خوای درباره وومی شایعه پراکنی کنی؟
‫این حرفو میزنم چون نگرانم.
‫از این قرص ها می‌خوره.
‫به دوست‌هاش گفته واسه افزایش تمرکز می‌خوره.
‫اما این‌طور نیست.
‫دیگه حق نداری بیای اینجا. ‫جای خوبی نیست.
‫اینکه همه‌اش یه دست لباس پوشیدم خجالت آوره.
‫خودم می‌خواستم بیام.
‫می‌دونی، من ازت خوشم میاد.
‫آخه چرا موقع ملاقات توی زندان ‫علاقه‌ات رو ابراز می‌کنی؟
‫خدای من.
‫خوبی؟
‫آره، با دکتر وو و پدر یانگ ‫توی درمانگاه کار می‌کنم.
‫به‌عنوان مشاور سوگ مشغولم.
‫با وجود اینکه حقوقش ‫اندازه حقوق پاره‌وقته،
‫از کار کردن اونجا خوشحالم.
‫شادتر به‌نظر میرسی.
‫دکتر وو می‌خواست بیاد ملاقاتت. ‫چرا درخواست‌های ملاقات اونو رد می‌کنی؟
‫خیلی نگرانته.
‫سوجئونگ خیلی مسئولیت‌پذیره.
‫اگه یه بار قبول کنم، ‫شب و روز میاد اینجا.
‫خوب نیست.
‫اون باید کار کنه، ‫به خواهرزاده‌ها و سوسونگ رسیدگی کنه...
‫نمی‌خوام آدمی بشم
‫که سوجئونگ مجبوره مراقب اونم باشه.
‫باید روی زندگی خودش تمرکز کنه.
‫خب، یه نامه از طرف دکتر وو آوردم.
‫شنیدم حتی نامه‌هاش رو پس می‌فرستی. ‫دیگه این کار رو نکن.
‫عجب، نمیشه از دست وو سوجئونگ فرار کرد.
‫به نگهبان میدم،
‫باید بخونی.
‫باشه.
‫چیکار می‌کنی؟
‫داروی من کجاست؟
‫قرص رژیمم کجاست؟
‫اون قرص رژیم نیست!
‫مواد جدیده.
‫- مواد؟ ‫- از یه کاراگاه پرسیدم.
‫گفتن یه مواد جدیده ‫که بین دانش آموزها دست به دست میشه.
‫همیشه میگن واسه افزایش تمرکز یا کاهش وزنه.
‫دیگه نباید بخوری.
‫چطور تونستی بندازی‌شون بیرون؟
‫حالا که نمی‌تونم به ساقی زنگ بزنم، ‫دیوونه میشم.
‫چطور تونستی؟
‫کی بود؟
‫کی بهت فروخته؟
‫می‌خوای لاغر بشی؟
‫انگار نمی‌شنوی.
‫می‌خوای لاغر بشی؟
‫غذا خوردن خیلی کِیف میده.
‫یه نفر می‌گفت آدم‌هایی ‫که عاشق غذا خوردن هستن،
‫می‌تونن حداقل سه بار در روز خوشحال باشن.
‫محروم کردن این همه شادی ‫باید خیلی آزار دهنده باشه.
‫من کار دارم، باید برم.
‫صبر کن.
‫بیا، قرص رژیم.
‫یه هدیه کوچیک.
‫حتی اگه یه عالمه غذ بخوری،
‫بازم وزنت کم میشه. ‫بهم اعتماد کن و مصرف کن.
‫موفق باشی.
‫یکی توی محله بود.
‫میرم پیداش کنم.
‫وومی.
‫برو خارج از کشور درس بخون.
‫به خاطر پرونده قلدریت، ‫به سختی می‌تونی آزمون ورودی دانشگاه رو بدی.
‫از اینجا برو.
‫نباید به این وضع ادامه بدی.
‫یه کاری کن، وومی.
‫باشه؟
‫همه چمدون‌هام رو فرستادم.
‫شوهرم، بچه‌ها رو می‌بره فرودگاه.
‫تا یه مدت نمیام کره، ‫توی فروش خونه کمکم کن.
‫وقتی فروختی، پولشو بزن به حسابم.
‫یه دقیقه صبر کن، خانم!
‫صبر کن!
‫چقدر بانمک.
‫حتی بچه‌های کم سن و سال ‫وقتی کیفیت رو ببینن، می‌فهمن.
‫دائه‌هیون.
‫امروز، رفتم بیمارستان ‫عیادتِ بائه می‌یونگ.
‫داره سخت‌ترین دوره زندگی‌شو تجربه می‌کنه،
‫ولی شادترین لبخندشو دیدم.
‫دائه‌هیون،
‫در اوج ناامیدی زندگی،
‫وقتی هیچ‌کس انتظارش رو نداشت،
‫آدمی که قصد خودکشی داشت ‫انگار اراده‌ای برای زندگی پیدا کرد.
‫دنبال خودکشی بود،
‫در حالی که سعی داشت از زندگی سر دربیاره،
‫به دلایل غیر منتظره‌ای تصمیم گرفت ‫به زندگی ادامه بده.
‫فکر می‌کنم انسانیت در همین خلاصه میشه.
‫معجزهٔ زندگی.
‫واسه همین زندگی انقدر زیباست؟
‫سوال دیگه‌ای نداری؟
‫باید سرت شلوغ باشه،
‫من دیگه میرم.
‫[سه سال بعد]
‫خیلی سرده. ‫واقعا می‌خوای اینجا بمونی؟
‫حتی اینجا،
‫احساس خفگی می‌کنم ‫چون نمی‌تونم نفس بکشم.
‫اینجا
‫آدم خفه میشه.
‫[گو گوانگ‌چول]
‫آزادی و برگشتم به کشور ‫در بهترین زمان ممکن اتفاق افتاد.
‫دست سرنوشته.
‫باید یه چیزی به شما نشون بدم.
‫روزی که مدیرعامل گو فوت شدن، ‫پلیس نتونست یکی از ماشین‌های ما
‫که جلوی پارکینگ بود رو شناسایی کنه.
‫فیلم دوربین اون ماشینه.
‫توی کیفی که وو سوجئونگ حمل می‌کنه،
‫فیلم‌های افرادی که اتانازی کردی، درسته؟
‫بله.
‫پلیس گفت تقصیر برادرم بود
‫و این مدرک‌شون بود.
‫اما اگه برادرم هیچ ربطی ‫به این ماجرا نداشته باشه چی؟
‫[گو گوانگ‌چول]
‫بی انصافیه.
‫نگاه کنید.
‫طبق دستورات مدیرعامل گو،
‫ما از این، ‫برای تهدید وو سوجئونگ استفاده کردیم،
‫اما نسخه اصلی گم شده.
‫انگار این افراد برادرم رو فریب دادن،
‫و همه‌چیز رو خودشون دستکاری کردن.
‫بر اساس گمانه‌زنی های ما، ‫اون سه سال قبل از کشور خارج شده بودن.
‫خانوادهٔ گو اخیرا به کشور برگشتن.
‫خواهرش، گو هیه‌رین،
‫به همراه شوهرش، کیم میونگ‌سئوک، ‫و پسرشون برگشتن.
‫سه سال پیش تمامی اموال‌شون رو فروختن
‫و انگار که دارن فرار می‌کنن ‫از کشور خارج شدن.
‫حدس میزنیم
‫اون‌ها هم در قتل‌های بنزوباریتال
‫دست داشتن.
‫بله، گیو هیه‌رین از اول ‫یه زن‌خانه‌دار تمام وقت بود،
‫ولی کیم میونگ‌سئونگ در واقع ‫با گو گوانگ‌چول کار می‌کرده.
‫درسته.
‫معتقدیم که کیم میونگ‌سئونگ ‫هنوز از خارج کشور قاچاق می‌کنه.
‫وقتی برگشتن،
‫اسم پسرشون رو توی یه مدرسه محلی نوشتن.
‫انگار قصد دارن در کره زندگی کنن.
‫احتمالا قصد دارن دوباره شروع به کار کنن.
‫تیم تحقیقات ویژه دوباره تشکیل شده.
‫طبق اطلاعات من، اون زمان ‫سروان اهن مانع تحقیقات شده بود.
‫برای همین دستگیری اون‌ها دشوار بود.
‫الان من فرماندهٔ شما هستم، ‫قول میدم حمایت کامل من رو دارید.
‫خب باید از تمامی جرایم اون‌ها
‫مدرک جمع کنید و بازداشت‌شون کنید.
‫باید بگردید و پیدا کنید،
‫از جمله قتل‌های بنزوباریتال
‫که سه سال پیش رخ داد.
‫قطعه آخر پازله.
‫چشم قربان.
‫[فردایی روشن‌تر در پرتو امید]
‫دکتر!
‫- خوشحالم آزاد شدی! ‫- عه...
‫ممنون.
‫کوکی توفو آوردم.
‫اگه توفو بخوری باعث میشه ‫دیگه برنگردی زندان.
‫اینم توفوئه.
‫بفرما.
‫ممنون.
‫دکتر وو نتونست بیاد.
‫چون بیمارستان پر از بیماره.
‫بریم.
‫دکتر منتظره.
‫باشه.
‫یه فرد مسن و تنها مُرده.
‫بیماری لاعلاج داشته.
‫ولی همه‌چیز به نظر عادی میاد.
‫بیمار لاعلاج؟
‫آره.
‫دوربین‌ها رو چک کن.
‫چشم.
‫[درمانگاه خیریه]
‫[مدیر وو سوجئونگ]
‫چند وقت میشه همدیگه رو ندیدیم.
‫اینجا کار می‌کنی؟
‫به صورت رسمی آشنا شدیم.
‫درسته.
‫فقط یه بار همدیگه رو دیدیم.
‫انقدر تعریف شما رو شنیدم،
‫احساس کردم صمیمی هستیم.
‫از آشنایی‌تون خوشوقتم.
‫من گو هیه‌رون هستم.
‫وو سوجئونگ.
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫اومدم کمک کنم...
‫و دنبال یه نفر می‌گردم.
‫گو گوانگ‌چول.
‫برادرمو می‌شناختی، نه؟
‫تو...
‫با همدیگه اتانازی انجام می‌دادید، ‫ولی هنوز تظاهر می‌کنی اونو نمی‌شناسی.
‫اتانازی؟
‫نمی‌دونم در مورد چی حرف میزنی.
‫اون روز...
‫از همون اول برادرم هدف اصلی بود، نه؟
‫واسه همین کیف پر از مدارک رو بردی، آره؟
‫فکر کنم اشتباه شده باشه.
‫من ربطی به این موضوع ندارم.
‫برادر من مرده. ‫چطور می‌خوای جبران کنی؟
‫یه بار گفتم، من کاره‌ای نیستم.
‫چطور می‌تونم جبران کنم؟
‫تو یه چیز مهم رو از من برداشتی،
‫پس آرزوی منو برآورده کن
‫کاری که با برادرم شروع کردی رو،
‫الان با من ادامه بده.
‫من از این کارها نمی‌کنم.
‫مدیریت این بیمارستان ‫به قدر کافی وقتمو گرفته.
‫پس کاری نمیشه کرد.
‫صبر کن...
‫ببین در آینده نزدیک چی میشه.
‫تا بعد.
‫مامان، واسه همین باید به درمان ادامه بدی.
‫- قربان؟ ‫- خواهر یونگ؟
‫یه مقدار بنزوباریتال بهم بده.
‫می‌خوای روی کی آزمایش کنی؟
‫دکتر، من نمی‌تونم...
‫سرنوشتم رو انتخاب کنم؟
‫لطفا، کمکم کنید.
‫اون می‌خواد اتانازی بشه.
‫مثل لی یون‌هی، آره؟
‫سفر آخرشون باید دست‌کم در آرامش باشه.
‫وای.
‫باید بیمارهایی باشن ‫که به اتانازی احتیاج دارن.
‫ترجمه از علی