‫این سریال به موضوع حساس اتانازی می پردازد
‫که می‌تواند موجب رنجش خاطر ‫برخی از تماشاگران گردد.
‫مامان.
‫متاسفم، مامان.
‫منو ببخش مامان.
‫امروز صبح آوردنش اورژانس.
‫الان شرایطش مقداری ثبات پیدا کرده.
‫ممنون.
‫یه‌نا؟
‫آره
‫دیروز کجا رفتی؟
‫رفتم پیش مامان.
‫حالش خوبه؟
‫مثل همیشه.
‫این‌دفعه، ‫یه عالمه علف هرز کنارش رشد کرده بود.
‫خیلی بهم‌ریخته بود.
‫چرا مامان حتی بعد مرگش ‫به ما عذاب وجدان میده؟
‫منم دلم واسه مامان تنگ شده.
‫یه‌نا،
‫اشکال نداره اگه...
‫اول من برم پیش مامان؟
‫مامانِ ما...
‫خیلی وقت نیست تنهاست؟
‫حتما خیلی احساس تنهایی می‌کنه.
‫من میرم پیشش.
‫تو هم کارتو انجام بده.
‫تو همین‌جا بمون.
‫تا مدت‌ها.
‫تا خیلی وقت بمون.
‫بعد بیا پیش ما،
‫باشه؟
‫ببخشید،
‫نمی‌دونستم انقدر دلت می‌خواد.
‫نمی‌دونستم چقدر تلاش می‌کردی.
‫کاری که دوست داری رو انجام بده.
‫برو پیش مامان،
‫و به خاطر من مراقبش باش.
‫باشه؟
‫با دکتر وو صحبت می‌کنم.
‫ممنون.
‫درخواست مشاوره داریم.
‫الان دارو نداریم، نمی‌تونیم قبول کنیم.
‫اما بیمار خیلی آشفته‌ست...
‫مشتری ما کیه؟
‫داداشم.
‫[پزشکی قانونی]
‫با وجود اینکه جنازه از دریاچه پیدا شده،
‫هیچ آبی توی ریه‌هاش نیست.
‫ظاهرا جنازه بعد از مرگ جابه‌جا شده.
‫«قسمت هشتم»
‫همون‌طور که می‌بینید، قربانی تیر خورده.
‫علت مرگ خونریزی بیش از حد ‫ناشی از گلوله بوده.
‫بعلاوه، آثار باروت و گاز دیده شده.
‫ظاهرا از فاصله نزدیک تیراندازی صورت گرفته.
‫فرض و گمان بر اینه که
‫قربانی قبل از غرق شدن ماشین در دریاچه ‫دچار ایست قلبی شده.
‫کالبد شکافی نوع سلاح رو مشخص کرده؟
‫اسلحه ظاهرا...
‫سلاح دست‌سازه.
‫همه چیزهاییه که دوست دارم.
‫همه چیزهایی که خیلی دوست دارم.
‫همین که یه‌کم بهتر شدم، ‫می‌خوام غذا بخورم.
‫اما اخیرا، حتی نمی‌تونم مزه غذا رو حس کنم.
‫دلم می‌خواد همه‌شون رو بخورم.
‫مزه آب گوشت رو بچشم.
‫گوش بجوم.
‫اگه می‌دونستم حال و روزم این‌طوری میشه، ‫وقتی سالم بودم بیشتر غذا می‌خوردم.
‫ناراحتم.
‫منم این غذاها رو دوست دارم
‫سلیقه توی غذا
‫دقیقا عین منه.
‫اما...
‫چی باعث شده ‫چنین پیشنهاد سخاوتمندانه‌ای بهم بدی؟
‫من شنیدم این دارو نه تنها سخت گیر میاد،
‫بلکه استفاده‌اش هم کار هر کسی نیست.
‫تو پدر خوندهٔ من هستی.
‫تو به من و برادرم زیاد کمک کردی، درسته؟
‫شنیدم سفرت به سوئیس لغو شده.
‫خیلی ناراحت شدم.
‫واسه همین پرس‌وجو کردم.
‫اما توقع نداشتم این دارو به سادگی گیر بیاد.
‫اول، بهتره مطمئن بشیم مرگ بی دردیه یا نه.
‫بعدا درباره شرایط صحبت می‌کنیم.
‫چطوری مطمئن بشیم؟
‫دوست و آشنایی داری که...
‫حاضر باشه موش آزمایشگاهی ما بشه؟
‫پس، در حضور وکیلم،
‫دارو رو استفاده می‌کنم.
‫بعد از اینکه ‫مرگ آروم و بی‌دردم رو تایید کرد،
‫وکیلم توافقات لازم رو انجام میده.
‫و از طرف من، به تو پول پرداخت میشه.
‫چقدر می‌خوای؟
‫جلوی مدیرعامل جین...
‫توی این وضعیت...
‫پیشنهاد شما چقدره؟
‫هر چقدر بخوای.
‫اگه پول منو می‌خوای، واسه خودت.
‫اگه ساختمون من می‌خوای، واسه خودت.
‫تصمیم بگیر.
‫به هر حال، من رو به موتم.
‫در حقیقت، چیزی برای من نمونده ‫که بهش دلخوش باشم.
‫من فقط می‌خوام...
‫بدون درد بمیرم.
‫تنها آرزوی منه.
‫- اومدی. ‫- تمرین خوب بود؟
‫یه لحظه.
‫دکتر وو اومده.
‫ممنون که اومدی.
‫خب، متاسفم،
‫اما الان دارو نداریم،
‫واسه همین نمی‌دونیم کِی می‌تونیم ‫این کار رو انجام بدیم.
‫عه، باشه.
‫یه‌نا هم قبول کرده،
‫و شما هم پذیرفتید.
‫فقط باید یه‌کم دیگه صبر کنم ‫تا این درد تموم بشه.
‫فکر کردن به این موضوع آرومم می‌کنه.
‫تا اون زمان، آقای گون‌سو...
‫اگه کاری می‌خوای انجام بدی، دریغ نکن.
‫پس...
‫تا دارو پیدا می‌کنید،
‫می‌تونم با یه‌نا برم سفر؟
‫می‌خوای بری سفر؟
‫آره.
‫می‌خوام برم گانگوون و دریا رو ببینم.
‫رفتن تا اونجا سخته، اذیت نمیشی؟
‫یه‌نا، تو پرستار باتجربه‌ای. ‫ازش مراقبت کن.
‫قبل از اینکه برید، ‫یه سر بیاید درمونگاه پدر یانگ.
‫هر چی لازم دارید رو بهتون میدم.
‫باشه.
‫ممنون.
‫- سوسونگ کوچولو امروز خوشگل شده. ‫- سوسونگ، سوسونگ.
‫- بهت خوش می‌گذره؟ ‫- آره.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫- خداحافظ. ‫- خداحافظ.
‫سوسونگ، دوست داری امروز کار خاصی انجام بدی؟
‫یا دلت می‌خوای جای خاصی بری، بهم بگو.
‫آرزوتو برآورده می‌کنم.
‫بریم اونجا.
‫اونجا؟
‫باشه، بریم اونجا.
‫نگرانِ هیچی نباش.
‫سفر با داداشت خوش بگذره.
‫اینکه توی این شلوغی دارم ‫شما رو تنها می‌ذارم عذاب وجدان دارم.
‫وقتی برگشتم، دو برابر کار می‌کنم.
‫همین الان هم زیادی کار می‌کنی.
‫ازت متشکریم.
‫ما حواسمون به همه‌چیز هست.
‫از سفر با داداشت لذت ببر ‫و شاد و خندون برگرد.
‫- باشه، ممنون. ‫- ممنون.
‫بعدا با من بیاید بریم کالای پزشکی.
‫بانداژ و داروی بیمارها داره تموم میشه.
‫پاک یادم رفته بود.
‫انقدر خوشحالم که انگار خدا رو زیارت کردم.
‫من برم ببینم چه وسایلی نیاز داریم.
‫پس ما میریم.
‫شما برید و سبدها رو بردارید ‫و آیتم‌ها رو بررسی کنید.
‫باشه، مراقب باشید.
‫بگیر.
‫وقتی دارو بدستم رسید بهت زنگ میزنم.
‫اگه گون‌سو حالش بدتر شد،
‫یا اگه نگران بودی، ‫لطفا هر موقع خواستی زنگ بزن.
‫باشه، ممنون.
‫ما دیگه میریم.
‫- مراقب خودت باش. ‫- خداحافظ.
‫می‌خواستی بیای اینجا، سوسونگ؟
‫آره.
‫سوسونگ،
‫وقتی همه غذاها فروش رفت،
‫میریم خونه.
‫[نان ماهی طلایی اصیل]
‫- سلام. ‫- دو تا لطفا.
‫دو تا؟
‫نوش جان.
‫منو آوردی تا ملافه‌ات رو برداری، سوسونگ؟
‫آره.
‫پس منتظر می‌موندی ‫تا مامان همه غذاهاشو بفروشه؟
‫بیا بریم.
‫ملافه رو ببریم؟
‫- آره. ‫- باشه.
‫نان ماهی طلایی اصیل]
‫وای، تو خیلی خوشگلی.
‫بریم.
‫مامانِ دختره کار نمی‌کنه؟
‫گاری‌شو اینجا ول کرده ‫و خیلی وقته نیومده ببره.
‫اگه نیاد دنبالش، می‌ندازمش بیرون.
‫تازه، هنوز بهم بدهکاره.
‫خب، یه چیزهایی اتفاق افتاده...
‫من پولشو میدم.
‫ماهی پنجاه هزار وون، درسته؟
‫شده ماهی صد هزار وون.
‫قیمت بالا رفته.
‫خیلی بالا رفته.
‫خب، باشه.
‫لطفا فعلا مراقب گاری باش.
‫- باشه. ‫- خیلی‌خب.
‫سوسونگ، یه‌کم با دایی قایم‌باشک بازی کن.
‫- باشه؟ ‫- باشه.
‫مراقب سرت باش.
‫آقا، میشه بچه رو به جایی که میگم ببرید؟
‫حتما.
‫سوسونگ، اول تو برو.
‫آدم دردسرسازی هستی، ها؟
‫دلم می‌خواد بزنمت.
‫بریم.
‫چرا بچه رو نیاوردی؟
‫بهتر نیست نزدیکت باشه؟
‫یه بیماری هست ‫که باید وو سوجئونگ رو ببینه.
‫قبلا بهم قول داده بود...
‫اگه دارو رو داشته باشم، هر کاری می‌کنه.
‫و من یه دوز بهش دادم.
‫اسم اون دختر بچه چیه؟
‫اون... اسمش سوسونگه.
‫آره، حالا سوسونگ یا هر چیزی...
‫فکر می‌کنه مرگِ مادرش راحت بود؟
‫وو سوجئونگ دیوونه شده، ‫میگه خودش می‌خواد بیمارهاش رو انتخاب کنه.
‫اما مضحکه.
‫اگه دوباره به دستورات من گوش نده، نه،
‫اگه باز جرئت کنه ‫از دستوراتم سرپیچی کنه،
‫دیگه نمی‌تونم واسش کاری کنم.
‫پس اگه می‌خوای جون دوستت رو نجات بدی،
‫به نظرت باید چیکار کنی؟
‫قانعش کن و اونو بیار.
‫باشه، من...
‫نه، نه صبر کنید.
‫آقا.
‫من خودم انجام میدم.
‫تو؟
‫می‌خوای کیو گول بزنی؟
‫مگه تو دکتری؟
‫من دارم با رئیس ‫درباره یه موضوع مهم حرف میزنم.
‫می‌گفتی...
‫خیلی‌خب...
‫اتانازی... ‫من این تجارت رو شروع کردم.
‫بعد اینکه مدرک طبابتم باطل شد.
‫دستم انقدر می‌لرزید ‫که دیگه نمی‌تونستم جراحی پلاستیک کنم،
‫اون‌موقع شروع به این کار کردم.
‫من از پسش برمیام.
‫واقعا می‌تونی؟
‫- مطمئنی؟ ‫- آره.
‫ولی به کمک شما نیاز دارم ‫تا پلیس بی‌خیالم بشه.
‫شاید مثل وو سوجئونگ نباشم، ‫ولی توی کالبد شکافی چیزی مشخص نمیشه.
‫ولی باید جلوی پلیس رو بگیرید.
‫تق‌تق‌تق. هی.
‫ای متقلب فسقلی.
‫از دریا لذت می‌بری؟
‫آره، قشنگه.
‫حالا کجا بریم؟
‫دیگه می‌خوای چیکار کنی؟
‫یه کار خاصی هست ‫که دلم می‌خواد انجام بدم.
‫چی؟
‫برم پیش بابا.
‫دلم واسش تنگ شده.
‫می‌خواستی این همه راه رو تا گانگوون بیای ‫تا اونو ببینی؟
‫بابا توی یه آسایشگاه نزدیک اینجاست.
‫می‌دونم از دست نزول‌خورها قایم شده.
‫از پارسال اونجاست.
‫به زور خودمون رو تا اینجا رسوندیم.
‫واقعا می‌خوای اونو ببینی؟
‫فقط دلم می‌خواد بابت هر چیزی ‫که احساس گناه دارم، حل و فصلش کنم،
‫تا بتونم در آرامش از دنیا برم.
‫می‌دونم ناراحت شدی،
‫ولی همراهم بیام.
‫آخرین فرصته.
‫از اونجا تا اینجا.
‫اون، اون.
‫همه‌شون رو ببر.
‫اون یک، اون یکی.
‫اون و اون یکی.
‫کفش چرمی بیار.
‫همه کفش‌های چرم سمت راست رو بردار.
‫مارک تام براون رو بردار.
‫این دکتریه که به شما کمک می‌کنه.
‫در گذشته جراح پلاستیک فوق العاده‌ای بود.
‫ولی الان نیکوکاره.
‫یه آدمکش مهربونه.
‫ماموریتت خیلی ساده‌ست:
‫اطمینان از اینکه نماینده جیم ‫بدون درد و رنج از دنیا بره.
‫اون با شرایط تو و دکتر وو کاملا مطابقت داره.
‫وقتی مدارک انتقال سند ملک تکمیل شد
‫تاریخ رو تعیین کن.
‫چشم قربان.
‫من بعد از اینکه ‫از فوتِ بدون درد آقای جین مطمئن بشم
‫مدارک رو تحویل میدم.
‫اگه با درد از دنیا برن، قرارداد لغو میشه.
‫اگه با عذاب شدید بمیرن،
‫قرارداد لغو میشه.
‫اگه حین انجام این روند ‫از درد فریاد بکشن،
‫یا حتی بعد از مرگ چهره‌شون عوض بشه،
‫هزینه مسلما پرداخت نمیشه.
‫و البته، امنیت شما رو تضمین نمی‌کنیم.
‫نگران نباش. من اجازه نمیدم...
‫چنین اتفاقی بیفته.
‫با اومدن در خونه‌ام ‫می‌خوای خانواده‌ام رو بترسونی؟
‫یادت رفته که می‌تونم به جرم ‫آزار و اذیت ازت شکایت کنم؟
‫جنازهٔ کیم سی‌هیون رو پیدا کردیم.
‫مظنون اصلی گم‌شده.
‫واسه پیدا کردن مجرم ‫سرنخ دیگه‌ای ندارید؟
‫همینو می‌خواستی؟
‫تو اومدی سراغ من
‫چون هیچ سرنخی نداشتی.
‫می‌خوام قاتل کیم سی‌هیون رو پیدا کنی
‫چون ممکنه قربانی بعدی خودِ تو باشی.
‫پلیس اجازه داره ‫به مظنون پرونده چنین حرفی بزنه؟
‫می‌خوای از ترس اعتراف کنم؟
‫جون بچه‌ها هم ممکنه در خطر باشه.
‫و من برای تحقیقات نیومدم.
‫نظرت چیه...
‫بریم خونه؟
‫بریم بابا رو ببینیم.
‫هزینه آسایشگاه رو من پرداخت می‌کردم،
‫گهگاهی می‌دیدمش.
‫نمی‌خواستم تو رو ببرم اونجا ‫و ناراحتت کنم،
‫واسه همین مخالف بودم.
‫ممنون.
‫چیکار می‌کنی؟
‫مالک ماشین کیم فرار کرده.
‫وقتش رسیده این پرونده رو ببندیم.
‫الکی وانمود نکن داری سخت تلاش می‌کنی.
‫خبر دارم با اینترپل تماس گرفتی ‫تا قشرق بپا کنی.
‫بزودی این پرونده رو می‌بندم.
‫وسایل من کجاست؟
‫پرونده که بسته شد، بهت پس میدم.
‫من وقت سر خاروندن دارم. ‫فرصت واسه هدر دادن ندارم.
‫هی!
‫فورا وسایلم رو بیار.
‫واسه امشب می‌خوام.
‫چقدر؟
‫کاراگاه بو صحنه رو بررسی کرده.
‫اگه زیاد باشه، سخت میشه.
‫تازه، اکثر مدارک رو برداشتیم.
‫ناچار شدم از جون مایه بذارم ‫تا زیر دست‌ها صداشون درنیاد.
‫مقدار ناچیزی مونده.
‫می‌تونی از پودر مشابه ‫برای جایگزین کردنش استفاده کنی،
‫و جنس اصل رو، اول کار بذار.
‫بگذریم، تحلیل شواهد انجام شده.
‫تاییدیه بیشتر نیاز نیست.
‫اگه این قضیه رو حل نکنی، ‫نه تنها شغل‌مون رو از دست میدیم،
‫بلکه می‌میریم.
‫باشه.
‫افسارمون افتاده دست یه مشت جنایتکار...
‫فورا باید یه راه‌حل پیدا کنیم.
‫توی این مقطع، ‫خیلی زود ما هم در خطر میفتیم.
‫حالت چطوره؟
‫هی، بالاخره تصمیم گرفتی بیای.
‫من چندین ساله اینجام، ‫و تازه اومدی.
‫حتما یه‌نا بهت گفته.
‫من بهش نگفتم.
‫اون بیماره. ‫نمی‌خواستم نگرانش کنم.
‫همیشه اغراق می‌کنی...
‫داداشت همیشه میگه مریضه.
‫واقعا مریضه.
‫خیلی مریضه.
‫چرا داد میزنی؟
‫عوضی!
‫اومدی دعوا درست کنی؟
‫من یه‌کم پول نیاز دارم.
‫چرا با خودتون پول نیاوردید؟
‫من مریض نیستم، ‫فقط از دست نزول‌خورها قایم شدم.
‫نمک‌نشناس.
‫یه‌نا...
‫عیب نداره، چیزی نیست.
‫ببخشید.
‫من اون‌قدری حالم خوب نیست ‫که بتونم پول دربیارم،
‫و تازه خودم از یه‌نا کمک می‌گیرم.
‫پول ندارم بهت بدم.
‫ببخشید.
‫بابا...
‫چی شده؟
‫من دارم می‌میرم.
‫از وقتی بچه بودی، ‫دکترها گفتن زیاد زنده نمی‌مونی،
‫ولی تا این سن عمر کردی.
‫چرت و پرت نگو!
‫من بزودی می‌میره.
‫احتمالا به آخر ماه نرسم.
‫واسه همین اومدم ببینمت.
‫بابا...
‫من...
‫ازت متنفر نیستم.
‫نباید هم باشی.
‫بعد از فوت مادرتون،
‫شما دو تا رو دست تنها بزرگ کردم. ‫خیلی زجر کشیدم.
‫به خاطر من، ‫بزرگ شدید و به اینجا رسیدید،
‫حق ندارید ناشکری کنید.
‫به نظرم تو خیلی بدبختی، بابا.
‫چی؟
‫من یه آرزو دارم.
‫آخرین آرزو قبل از مرگه.
‫باید بهم قول بدی یه کاری رو انجام بدی.
‫چی؟
‫لطفا...
‫از یه‌نا عذرخواهی کن.
‫چی؟
‫ازم می‌خوای از این دختر عذرخواهی کنم؟
‫آره.
‫من ازت متنفر نیستم.
‫و نمی‌خواد از من عذرخواهی کنی،
‫ولی باید از یونا عذرخواهی کنی.
‫از الان به بعد، یه‌نا باید تنها زندگی کنه.
‫باید باباش رو ببخشه.
‫فقط اون موقع می‌تونه ‫با قدرت به زندگی ادامه بده.
‫اینکه از کسی کینه داشته باشی
‫نمیشه خوب زندگی کرد.
‫پس...
‫به خاطر یه‌نا،
‫حتی اگه همه‌چیز الان خوبه،
‫لطفا، عذرخواهی کن.
‫شما دو تا دیوونه‌اید.
‫بعد از سال‌ها اومدی، تازه اونم دست خالی...
‫و الان چنین حرفی میزنی...
‫- کثافت... ‫- دردت چیه؟
‫می‌خوای دوباره کتک‌مون بزنی؟
‫عوضی!
‫بابا.
‫به چی نگاه می‌کنید؟
‫اوه، بابت دیروز متاسفم.
‫حس کردم یه نفر داشت تعقیبم می‌کرد.
‫واسه همین سوسونگ رو فرستادم خونه.
‫کی تعقیبت می‌کرد؟ رئيس؟
‫نه، توهم زده بودم.
‫چیزی شده؟ یه‌نا کجاست؟
‫باید به داداشش کمک کنیم.
‫یه‌نا هم قبول کرد.
‫واقعا؟
‫با توجه به وضعیت گون‌سو، ‫به نظرم خوش‌شانسه، نه؟
‫اما مشکل اینجاست که بنزوباریتال نداریم.
‫راهی هست؟
‫بذار ببینم.
‫حس می‌کنم بتونم.
‫قرار نیست...
‫به آقای گو بگی، نه؟
‫برای گون‌سو، ‫باید این مسئله رو از آقای گو قایم کنیم.
‫اگه بفهمه، ‫هزینه زیادی از گون‌سو می‌گیره.
‫دوباره درخواست‌های مسخره می‌کنه.
‫کِی می‌تونیم دارو رو گیر بیاریم؟
‫حالِ گون‌سو خوب نیست.
‫یک یا دو هفته میشه.
‫تاریخ دقیقش رو فهمیدم،
‫فورا بهت میگم.
‫[شماره ناشناس]
‫سوجونگ، پشت خطی دارم.
‫بعدا بهت زنگ میزنم.
‫خیلی‌خب.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫آقای گو گفت بهت زنگ بزنم.
‫قرار ما شنبه‌ست.
‫باید کجا بیام؟
‫آدرس رو واست می‌فرستم.
‫آماده باش.
‫ببخشید.
‫احتمالا وضعیت رو واست پیچیده کردم، نه؟
‫نگران نباش.
‫- داداش... ‫- جان؟
‫دفعه آخر، بابا گفت
‫آدم‌هایی که واقعا منو دوست دارن ‫اعضای خانواده‌ام هستن.
‫به نسبت خونی نیست.
‫خب، ببین...
‫اون‌هایی که واقعا دلت می‌خوان ببینی ‫و دوستت دارن رو کنار هم جمع کن.
‫افرادی که واست مثل خانواده هستن،
‫و مهمونی بگیر.
‫گروهت می‌تونه اجرا کنه.
‫و می‌تونیم غذای خوشمزه بخوریم. ‫عالی میشه، نه؟
‫نظرت چیه قبل مردنم ‫مراسم ختم بگیریم؟
‫آره، مراسم ختم قبل مرگ خوبه.
‫تازه شنیدم خارج از کشور رایجه. ‫بیا بگیریم.
‫من کارهاشو انجام میدم.
‫خوبه، نه؟
‫آره.
‫نگران من نباش.
‫من خوب زندگی می‌کنم.
‫حتی با اینکه بابا عذرخواهی نکرد،
‫من همیشه داداش فوق العاده‌ای داشتم، ‫چطور میشه زندگی خوبی نداشته باشم؟
‫پس نگران من نباش.
‫آره، مسلما چیزیت نمیشه.
‫و حالا...
‫- بیا بغلت کنم! ‫- فکرشم نکن.
‫- مسخره. ‫- آویزون.
‫قصد دارین روز مرگش ‫مراسم ختم بگیرید و کنسرت برگزار کنید؟
‫آره.
‫می‌دونم ممکنه اون روز به خاطر حضور مردم ‫دردسرساز بشه.
‫ولی واقعا دلم می‌خواد ‫واسه داداشم این‌کار رو کنم.
‫به خاطر بیماریش ‫اغلب نمی‌تونه دوست‌هاشو ببینه.
‫می‌خوام برای آخرین بار همه رو ببینه ‫و باهاشون خدافظی کنه.
‫اکثرشون موسیقی‌دان هستن.
‫می‌تونن جمع بشن ‫و روی صحنه اجرا کنن.
‫بیشتر مثل جشن می‌مونه.
‫همه خوش می‌گذرونن ‫و با شادی همه‌چیز تموم میشه.
‫زیاد وقت داریم.
‫با آماده‌سازی درست، ‫همه‌چیز باید به خوبی پیش بره.
‫امیدوارم به تو و دوست‌هات خوش بگذره.
‫وقتی زمان رفتن رسید، بهت کمک می‌کنیم.
‫تا اون زمان دارو بدستمون می‌رسه.
‫شنبه ساعت هفت شب دارو میارم.
‫ممنون.
‫یه جایی همین اطراف رزرو می‌کنم،
‫غذا سفارش میدم و صحنه رو آماده می‌کنم.
‫بیاید یه جشن شاد و قشنگ بگیریم.
‫چون جشن خداحافظیه،
‫می‌تونیم سوپ گوشت تند هم بخوریم.
‫نظرتون چیه؟ عالیه، نه؟
‫سوپ گوشت تند یه‌کمی غم انگیزه،
‫ولی هر چی بخوای بخوری، ‫کمکت می‌کنم بپزی.
‫نگران آماده‌سازی نباشید.
‫گون‌سو، تو باید واسه اجرا آماده بشی.
‫ممنون.
‫[اعلامیه]
‫[اجرای گروه موسیقی راندرز]
‫نمی‌خوام امروز گریه کنم.
‫نهایت تلاشمو می‌کنم ‫تا با شادی داداشمو بدرقه کنم.
‫باشه.
‫کیونگ، کلاهتو بردار.
‫درنیار.
‫- دوستت اینجاست. ‫- کی؟
‫هی، هنرمند هم اومده.
‫بالاخره اومدید.
‫اگه مراسم ترحیم نبود، ‫عمرا می‌اومدید، نه؟
‫این چه حرفیه؟
‫امروز اجرا داریم. ‫بیاید خوش بگذرونیم.
‫لذت ببرید.
‫عالیه، جای پول، اینو بهت میدم.
‫نقاشیت رو کشیدم.
‫چقدر شباهت.
‫بالاخره زیبایی منو به تصویر کشیدی.
‫خیلی خوشحالم ‫تا وقتی هنوز زنده‌ام تو رو می‌بینم.
‫آره.
‫جین‌سوک؟
‫تو جین‌سوکی؟
‫هی، آخرین بار کِی همدیگه رو دیدیم؟
‫منم گیتار آوردم.
‫واسم می خونی؟
‫آره، آهنگ مورد علاقه‌تو می‌خونم.
‫عالیه، ما هم اجرا داریم.
‫فقط ما هم نه. ‫اگه هر کدوم خواستید آهنگ بخونید،
‫بیاید روی صحنه.
‫امیدوارم امروز چند تا آهنگ ‫از شما بشنوم، خب؟
‫عالیه.
‫- ممنون. ‫- تا بعد. هر جا دوست دارید بشینید.
‫- باشه. ‫- بفرمایید.
‫مراسم ختم قبل مردن خیلی خوبه.
‫قبل از اینکه بمیری،
‫می‌تونی آدم‌هایی ‫که دل‌تنگ‌شون میشی رو ببینی،
‫و با همدیگه غذای خوشمزه بخورید.
‫همه خیلی خوشحال هستن ‫که می‌تونن برای آخرین بار تو رو ببینن.
‫آره.
‫بعد از مرگم، ‫اون مراسمی که مردم گریه می‌کنن،
‫به این خوبی نیست.
‫بیا، بخور.
‫سوپ گوشت تند که گفتی.
‫توی مراسم ختم خودم سوپ گوشت تند می‌خورم...
‫فقط به فکر من میرسه، نه؟
‫- آروم بخور. ‫- باشه.
‫- چطوره؟ ‫- خیلی شوره.
‫واقعا شوره؟
‫باید آب اضافه کنیم.
‫تصور من از پایان همینه.
‫به‌نظرم بیهوده‌ست...
‫با عزیزانت خداحافظی کنی...
‫اونم وقتی داری درد می‌کشی، ‫و به‌خطر مصرف مسکن داری بیهوش میشی.
‫راست میگی.
‫همه روش خودشون رو برای خداحافظی دارن...
‫و مُردن تو بیمارستان به نظرم مشقت بار میاد.
‫اما الان ممکن نیست.
‫خیلی خطرناکه.
‫اون مردک دیوونه...
‫ممکنه یه جایی ما رو زیر نظر داشته باشه.
‫می‌دونم.
‫منم نمی‌خوام کاری به کارش داشته باشم.
‫یه‌نا.
‫بابات اومده.
‫اینجا چیکار می‌کنه؟
‫باید با هر دوتون حرف بزنم.
‫شنیدن گون‌سو داره می‌میره، ‫اینکه عمرش بدنیا نیست.
‫پس، به‌عنوان پدرتون،
‫باید یه چیزی بهتون بگم.
‫معذرت می‌خوام.
‫اون زمان،
‫منم وضعیتم سخت بود.
‫ناچار بودم دست تنها بزرگ‌تون کنم.
‫خسته بودم.
‫بگذریم، چیزی نگم بهتره.
‫معذرت می‌خوام.
‫باید از یه‌نا عذرخواهی کنی.
‫معذرت می‌خوام.
‫ببخشید.
‫معذرت می‌خوام.
‫ممنون، بابا.
‫ممنون، بابا. ممنون.
‫ممنون، بابا.
‫ببخشید.
‫ممنون، بابا.
‫وای.
‫چقدر پول.
‫وای، تو دختر خیلی خوبی هستی.
‫ممنون.
‫مراقب باش.
‫نزول‌خورها ممکنه هنوز دنبالت باشن.
‫از پس خودم برمیام.
‫اما...
‫گون‌سو واقعا داره می‌میره؟
‫آره.
‫خدای من، اون سنی نداره.
‫این ضعف رو از کی به ارث برده؟
‫لطفا برو.
‫ضمنا...
‫یه‌نا.
‫نباید این حرف رو بزنم، ‫ولی بعد از اینکه پولت رو گرفتم...
‫ببخشید.
‫یه بار بهم گفتی
‫باید کاری کنیم
‫تا عزیزان‌مون
‫بدون نگرانی برن.
‫♪ ابرهای دست‌نیافتنی ♪
‫♪ حرف‌ها نشنیدنی ♪
‫♪ تاریکی محبوس شده ♪
‫♪ نادیده‌ها ♪
‫♪ حس شدنی اما لمس نشدنی ♪
‫♪ میام پیدات کنم ♪
‫♪ زیر نور ماه تکه تکه ♪
‫♪ اگه می‌تونست وجودم رو روشن کنه ♪
‫♪ هر وقت، همیشه ♪
‫♪ یه چراغ واسه تو روشن می‌کنم ♪
‫میرم دارو رو بگیرم.
‫- مراقب باش. ‫- باشه.
‫تو خیابون ایستادم...
‫بگو کجایی تا بیام.
‫اضطراب نداشته باش.
‫از این فرصت استفاده می‌کنم ‫تا بدهی باقی‌مونده‌ای
‫که سوجئونگ ‫به لی یون‌هی داره رو تسویه کنم.
‫کارم تموم بشه، میرم.
‫وسط مراسم اومدم. ‫اگه زود برنگردم، مشکوک میشن.
‫از امروز، باید محتاطانه رفتار کنیم.
‫اینو می‌دونی، آره؟
‫اگه این شخص ذره‌ای درد بکشه، ‫تو فورا...
‫اشتباه ازت سر نزنه.
‫[مشخصات فردی طرف قرارداد: جین یئوم‌سو]
‫[به نام: جین یئوم‌سو]
‫[صاحب امتیاز: عملیات دارایی گوانگ]
‫امکان نداره.
‫ما خودمون تایید کردیم و آوردیم. ‫چطوری ناپدید شده؟
‫منم همین فکر رو می‌کردم،
‫از اداره مبارزه با مواد مخدر پرسیدم.
‫از هفت کیلو موادی که مصادره کردیم ‫فقط بنزوباریتال‌ها گم شده.
‫چرا نیست؟
‫چی داری میگی؟ ‫ما خودمون تایید کردیم.
‫هفت کیلوئه؟
‫توی نگاه اول، یه عالمه مواد بود. ‫چطور ممکنه هفت کیلو باشه؟
‫توی گمرک دو نفر بازداشت شدن.
‫مقداری که قایم کرده بودن هفت کیلو بود.
‫اما مقداری که با ماشین جابه‌جا شده ‫هم هفت کیلو ثبت شده باشه،
‫منطقی نیست.
‫حتما یه نفر از داخل برداشته.
‫حتما از نقطه کور دوربین برداشتن.
‫یا شاید موقع خاموشی دوربین بوده.
‫باورم نمیشه.
‫تحقیقات هنوز تموم نشده، ‫و به این زودی دزدی کردن؟
‫یا خیلی شجاع هستن یا احمق.
‫احتمالا جفتش.
‫نمی‌دونم کار کیه، ‫ولی باید نظارت وجود داشته باشه، نه؟
‫به فرمانده گزارش بدیم؟
‫نه.
‫هنوز مشخص نیست کار کیه.
‫موادهایی که برداشته شده ‫احتمالا توی بازار فروش رفته.
‫باید از طریق ساقی‌های مواد پیدا کنیم.
‫بعدا پیگیری می‌کنیم.
‫حتی اگه مثل دیوونه‌ها دهنمو پر از غذا کنم،
‫بازم نمی‌تونم مزه‌شون رو حس کنم.
‫نمی‌دونم به خاطر مریضیه یا دارو،
‫اما همه‌چیز تلخه.
‫با خانواده‌تون خداحافظی کردید؟
‫توی این وضع،
‫زنم احتمالا داره با مادرم
‫سر اینکه کدوم‌شون ‫بیشتر ارث بگیره بحث می‌کنه.
‫نمی‌دونن من دارم می‌میرم.
‫هیچ‌کس با مرگ من ناراحت نمیشه.
‫بدون نگرانی کارتو انجام بده.
‫موقعیت خودروی وو سوجئونگ تایید شده.
‫کجا؟
‫حاشیهٔ اوچئون.
‫خونه و هتل اونجا زیاده.
‫موقعیتش رو واسم بفرست.
‫باشه.
‫یعنی چی.
‫با خانواده‌اش تماس می‌گیرم.
‫من دیگه میرم.
‫صبر کن.
‫این تازه شروع ماجراست. ‫باید از دستورات من پیروی کنی.
‫و حماقت نکن.
‫چوی دائه‌هیون،
‫خونسردی خودتو حفظ کن، باشه؟
‫باشه.
‫اینجا رو مرتب کن.
‫آقای جین،
‫باید در آرامش به اون دنیا برید،
‫و این‌ها رو ببرید وزنتون خیلی سنگین میشه.
‫و حالا،
‫اجرا اصلی امروز
‫که خواننده اصلی گروه راندرز هست
‫چوی گون‌سو عزیز،
‫لطفا بیا روی صحنه.
‫ممنون که صبر کردید.
‫آره.
‫امروز..
‫از اینکه همه تشریف آوردن متشکرم.
‫آهنگی که می‌خوام بخونم
‫آهنگیه که خیلی دوست دارم.
‫و به‌عنوان خداحافظی،
‫به نظرم خیلی مناسبه.
‫امروز..
‫حضور شما مایه آرامش و سعادت منه.
‫امیدوارم همه شاد باشن.
‫امیدوارم که همه‌مون،
‫در آینده‌ای دور
‫بتونیم...
‫در یک مکان فوق العاده باشیم
‫و دوباره همدیگه رو ببینیم.
‫می‌خوام اینو دربیارم.
‫خودم می‌تونم.
‫احساس خوبی داره.
‫♪ هر چقدر سعی می کنم فراموش کنم نمیشه ♪
‫♪ تصویر چهره‌اش از ذهنم پاک نمیشه ♪
‫♪ هر چقدر هم سعی کنم از ذهنم پاکش کنم ♪
‫♪ نمی‌تونم اون اسم رو از یاد ببرم ♪
‫با اکسیژن بخون.
‫یه‌نا،
‫بیا باهام بخون.
‫♪ تو اون سایه غمگین وقتی برمیگردم ♪
‫♪ هنوز حس می کنم داری جلوی اشکاتو می‌گیری ♪
‫♪ اگه دوباره همدیگه رو آینده‌ای دور ببینیم ♪
‫♪ باید بگم که دوستت داشتم ♪
‫♪ گاهی تنهایی فشار میاره ♪
‫♪ گاهی پشیمونی به آدم هجوم میاره ♪
‫♪ و یه روز، با گذشت زمان ♪
‫♪ کاری جز تنها گریه کردن ازم برنمیاد ♪
‫گون‌سو...
‫♪ نمی‌خوام خداحافظی کنم ♪
‫♪ واسه همین توی آغوش من گریه می‌کنی ♪
‫♪ در اعماق وجودم پنهانه ♪
‫♪ ته دلم حرف‌هایی مونده ♪ ‫♪ که همیشه می‌خواستم بهت بگم ♪
‫♪ اون حرف‌ها... ♪
‫- گون‌سو؟ ‫- بله؟
‫ما...
‫دوباره همدیگه رو می‌بینیم.
‫بعدا؟
‫البته.
‫خیلی بعدا.
‫در آینده‌ای خیلی خیلی خیلی خیلی دور.
‫باشه؟
‫اون‌جا می‌بینمت.
‫ممنون.
‫♪ در این آخرین وداع تلخ ♪
‫♪ هنوز گریه‌ات رو حس می‌کنم ♪
‫یه بار یه نفر گفت
‫مردم همیشه
‫چشم انتظار زمستون هستن،
‫آمادهٔ مرگ هستن،
‫چون زمستون همیشه از راه میرسه.
‫برای من،
‫اینکه می‌تونم این تصمیم رو بگیرم ‫یعنی شادی واقعی.
‫♪ هنوز گریه‌ات رو حس می‌کنم ♪
‫ممنون داداش.
‫ازت ممنونم،
‫بابا ازم عذرخواهی کرد.
‫الان باید سخت تلاش کنم ‫و خوب زندگی کنم.
‫یه‌نا،
‫باید خوب زندگی کنی.
‫خیلی خوابم میاد.
‫چشم‌هام باز نمیشه.
‫داداش.
‫گون‌سو.
‫♪ اگه دوباره همدیگه رو آینده‌ای دور ببینیم ♪
‫♪ باید بگم که دوستت داشتم ♪
‫این پیام‌های آخر بیماره.
‫همه می‌گیرن، ‫هر چی دوست داری بگو.
‫ضبط میشه.
‫چوی یه‌نا،
‫جان؟
‫خودم تنهایی می‌گیرم.
‫چرا؟
‫تنهایی راحت‌ترم.
‫خجالت می‌کشم، برو.
‫اما نمی‌تونم تنهات بذارم.
‫برو دیگه.
‫برو.
‫زود باش.
‫بجنب، زود باش.
‫- میزنم، میزنم‌ها. ‫- از دور نگاهت می‌کنم.
‫برو دورتر.
‫چوی یه‌نا.
‫خب...
‫می‌خوام بگم
‫که نمی‌دونم چی بگم.
‫تو...
‫توی یه روز و یه ساعت با من بدنیا اومدی.
‫دو قلوی من هستی.
‫واسه همین...
‫از بچگی...
‫حتی قبل اینکه حرفم رو به زبون بیارم،
‫تو می‌دونستی به چی فکر می‌کنم.
‫الانم می‌دونی، آره؟
‫درسته؟
‫یه‌نا.
‫من، داداشت...
‫از بچگی حالم خوب نبود.
‫واست کار خاصی نکردم. ببخشید.
‫لطفا منو بخش.
‫تو...
‫زندگی منی.
‫یه‌نا،
‫مثل همیشه،
‫باید قوی باشی
‫و با اعتماد به نفس زندگی کنی.
‫من میرم بهشت پیش مامان،
‫از اونجا نگاهت می‌کنم.
‫باشه؟
‫دوستت دارم.
‫ممنون،
‫قلِ دیگهٔ من،
‫چوی یه‌نا.
‫می‌خوام نصیحتت کنم.
‫این‌دفعه، ‫می‌تونم پول بیشتری بهت بدم.
‫لطفا منو بکش. التماس می‌کنم.
‫لطفا، منو از این درد خلاص کن.
‫چیکار می‌کنی؟
‫اگه می‌خوای آدم بکشی، منو بکش.
‫تو رو نمیشه کشت.
‫حیفی.
‫می‌خوام با پلیس حرف بزنم.
‫جیم یئوم‌سو می‌شناسی؟
‫وقتی جیم یئوم‌سو مُرد، کجا بودی؟
‫چوی دائه‌هیون، بهش گفتی، نه؟
‫وضعیت به اینجا رسید
‫چون تو تصمیم گرفتی منو فریب بدی.
‫ترجمه از علی