‫این سریال به موضوع حساس اتانازی می پردازد
‫که می‌تواند موجب رنجش خاطر ‫برخی از تماشاگران گردد.
‫مینا، حالت خوبه؟
‫خوبی؟
‫چیکار می‌کنی؟
‫می‌خوام خلاص بشم،
‫اما نمیشه.
‫چیکار می‌کنی؟
‫اگه خونه بود، چرا طبق قرار ‫واسه شام نیومدی؟
‫این واسه اتانازی استفاده نمیشه؟
‫قصد خودکشی نداری، نه؟
‫- نه، واسه خودکشی نیست. ‫- پس چی؟
‫می‌خوای آدم بکشی؟
‫می‌خوام...
‫اما قتل محسوب نمیشه.
‫تو خودت گفتی
‫آدم‌هایی که خیلی درد می‌کشن، ‫شاید مرگ بهترین گزینه باشه.
‫خیلی خطرناکه.
‫بیا ببرمت بیمارستان.
‫جهنمه...
‫نمی‌خوام زنده بمونم.
‫هر لحظه واسم درد داره.
‫تو رو خدا کمکم کن.
‫گفتی بچه بودی ‫توی این محل زندگی می‌کردی، آره؟
‫آره، اینجا بودیم.
‫اون زمان،
‫با وجود اینکه خانواده‌ام فقیر بودن،
‫خیلی شاد بودم.
‫ممنون، دائه‌یون.
‫پیاده شو و حواست باشه کسی نیاد.
‫طول نمی‌کشه.
‫خداحافظ.
‫نامزد سابقم...
‫«قسمت هفتم»
‫مینا،
‫اونو کشتم.
‫پس از سر راهم برو کنار، ‫چون نیازی به وکیل ندارم.
‫چشم‌هاتو باز کن.
‫الان که وو سوجئونگ ‫به جرم قتل یون‌هی دستگیر شده،
‫حتی اگه به قتل نامزد سابقت اعتراف کنی، ‫هیچی عوض نمیشه.
‫من این قضایا رو شروع کردم، ‫چند بار گفتم.
‫من داروها رو از کیم‌ سی‌هیون خریدم.
‫همه‌چی زیر سر من بود.
‫اگه می‌خوای اعتراف کنی، ‫بذار به خانواده‌ات زنگ بزنم.
‫- چی...؟ ‫- اگه نمی‌خوای به خانواده‌ات بگی،
‫خواهرت آخر همین ماه داره عروسی می‌کنه.
‫پدر و مادرت پول هنگفتی ‫به من دادن تا ازت دفاع کنم.
‫و به خاطر این نیست ‫که فکر می‌کنن به مواد و دارو اعتیاد نداره،
‫بلکه برای اینه که کاری کنم ‫قبل از عروسی خواهرت زندانی نشی.
‫حتی اگه نمی‌خوای دیگه اون‌ها رو ببینی،
‫اگه هنوز به خواهرت اهمیت میدی، ‫نقش برادر به فکرش رو بازی کن.
‫خواهرت چنین خواسته‌ای داره.
‫می‌‌تونی بری.
‫می‌تونم برم؟
‫یه نفر به قتل لی یون‌هی اعتراف کرده.
‫پدر یانگ؟
‫چطوری اون رو کشتی؟
‫با دارو.
‫چه دارویی؟
‫مطمئن نیستم، چون...
‫هر چی دارو توی درمانگاه داشتیم ‫رو بهش تزریق کردم.
‫دیدم دکترهای اورژانس استفاده می‌کنن،
‫منم همین کار رو کردم.
‫نمی‌دونی چه دارویی استفاده کردی...
‫و اونوقت ادعای گناهکاری می‌کنی؟
‫چون ترسیده بودم.
‫لی یون‌هی از درد ناله می‌کرد.
‫با عجله...
‫پدر.
‫خواهش می‌کنم آروم باشید.
‫من قاتلم.
‫باشه.
‫من اونو کشتم.
‫طبق اصول تحقیقات، ‫چون یه نفر اعتراف کرده،
‫اول اقدامات آزادی تو رو انجام میدیم.
‫کار پدر نبود.
‫پس اعتراف می‌کنی لی یون‌هی رو کشتی؟
‫پدر یانگ کسی رو نکشته.
‫اگه اعتراف نمی‌کنی اونو کشتی،
‫پس برو خونه.
‫خودتم خوب می‌دونی ‫که پدر کسی رو نکشته.
‫و خودتم قتل رو گردن نمی‌گیری.
‫وو سوجئونگ.
‫فکر می‌کنی بی‌گناهی، آره؟
‫می‌خوای چیکار کنی؟
‫به این فکر کردی که باورهای اشتباه تو
‫ممکنه به اطرافیانت آسیب بزنه؟
‫تا نتیجه کالبد شکافی بیاد، همین‌جا می‌مونم.
‫مطمئنی نتیجه کالبد شکافی بیاد
‫بنزوباریتال پیدا نمیشه؟
‫نتیجه اومد؟
‫[هرچند داروهای متعددی در بدن یافت شده،
‫ اما میزان آن ها به حدی نیست ‫که مستقیما عامل مرگ شناخته شود.]
‫لعنتی.
‫لطفا برو خونه.
‫در هر صورت، پدر به زودی آزاد میشه.
‫از تلاش زیادت متشکرم.
‫وو سوجئونگ، الان...
‫آخرین فرصتت برای تسلیم شدن رو از دست دادی.
‫قصد نداشتم تسلیم بشم.
‫سوسونگ رو ندیدی؟
‫خوب شد گفتی، اون بچه رو ندیدم.
‫و احتمالا ناهار نخورده.
‫میرم دنبالش.
‫باشه.
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫گرسنه‌ات نیست؟
‫ترسیدی؟
‫من یه برادر دارم، می‌دونی؟
‫یه برادر دو قلو، ‫که پنج دقیقه زودتر از من بدنیا اومد.
‫وقتی از چیزی می‌ترسیدیم، ‫مثل تو قایم می‌شدم.
‫ولی برادرم بهم گفت...
‫که وقتی می‌ترسی، به جای قایم شدن،
‫بهتره بری بیرون و با دوست‌هات بازی کنی.
‫چون این‌طوری کم‌تر می‌ترسی.
‫نظرت چیه؟
‫بریم بیرون بازی کنیم؟
‫مراقب سرت باش.
‫♪ زیر خورشید سیاه ♪
‫♪ سراسیمه‌ام ♪
‫♪ ذره ذره آب میشم ♪
‫♪ حتی اگه مسخره‌ام کنن ♪
‫♪ بازم بلند میشم ♪
‫♪ می‌ایستم ♪
‫♪ تا بتونم به سفرم ادامه بدم ♪
‫- گون‌سو! ‫- گون‌سو، گون‌سو!
‫گون‌سو!
‫- زنگ بزن آمبولانس. ‫- گون‌سو.
‫دکتر وو.
‫می‌دونی یه‌نا یه برادر دو قلو داره، آره؟
‫وقتی بچه بود می‌اومد بیمارستان.
‫همه اونو می‌شناسن.
‫فکر کنم دیدمش.
‫خب چی شده؟
‫آوردنش اورژانس و بستری شده.
‫می‌خواد تو رو ببینه.
‫برادر یه‌نا؟
‫انگار نمی‌دونه یه‌نا استعفا داده.
‫می‌خواد از تو پرس‌وجو کنه.
‫چون تو با یه‌نا ‫کار داوطلبانه انجام می‌دادید،
‫با هم ارتباط دارید، درسته؟
‫خبر نداشتم یه‌نا استعفا داده.
‫در این مورد،
‫اگه خودت بهت بگه، بهتره.
‫صحیح.
‫اما نمی‌خوام در مورد یه‌نا حرف بزنم.
‫می‌خوام با تو صحبت کنم.
‫احتمالا یه‌نا بهت گفته
‫که من فیبروز سیستیک دارم، آره؟
‫آره.
‫مطمئنم می‌دونی چقدر اذیت میشم.
‫خب، مستقیم حرفمو میزنم.
‫اخیرا خیلی درد داشتم، و رفتم دکتر.
‫دکتر بهم گفت فقط سه ماه دیگه زنده‌ام.
‫یه‌نا نمی‌دونه، نه؟
‫نه.
‫من می‌دونم تو و یه‌نا چیکار می‌کنید.
‫یه بار، وقتی رفت بیمارستان،
‫موبایلش رو یادش رفت.
‫اما نمی‌خوام شما رو سرزنش کنم.
‫شاید به‌نظر برسه دارم بهونه میارم، ‫ولی تمرکز ما روی بیمارهای رو به موته،
‫که دردشون با مسکن قابل کنترل نیست. ‫با این‌حال با بحران عمیقی دست و پنجه نرم می‌کنیم.
‫از اصول‌تون به خوبی آگاهی دارم.
‫خب، از لحظه‌ای که تصمیم گرفتم تو رو ببینم،
‫همه‌چیز رو مهیا کردم.
‫دقیقا می‌دونم ‫چه اطلاعاتی لازم داری تا بپذیری.
‫لطفا،
‫اون دارو بهم بده.
‫[درمانگاه خیریه]
‫سلام.
‫- سلام. ‫- اومدید.
‫- حالت خوبه؟ ‫- آره، خوبم.
‫نگرانم شدی؟
‫نه.
‫خوشتیپ شدی.
‫واقعا؟ ممنون.
‫چقدر کمک گرفتید.
‫این‌دفعه خیلی بود.
‫باید بین افراد نیازمند پخش کنیم.
‫درسته.
‫راستی، سوسونگ کجاست؟
‫سوسونگ، می‌خوای بخوری؟
‫این چیه؟
‫دست نزن.
‫- اذیت نمیشی؟ ‫- گفتم دست نزن.
‫واسه مامان منه.
‫سوسونگ.
‫ببخشید.
‫بدون اجازه یه‌نا نمی‌تونم.
‫یه‌نا داره واسه پیوند ریه‌ام ‫پول جمع می‌کنه.
‫اما چون من برادرش هستم، ‫کسی کمک نمیده.
‫تبعیض معکوس حساب نمیشه؟
‫من و یه‌نا این کار رو با هم شروع کردیم.
‫ما فقط برای بیمارهایی که رضایت بدن ‫این کار رو انجام میدیم.
‫اول یه‌نا رو قانع کن، ‫و بعد حرف میزنیم.
‫- دکتر وو. ‫- می‌دونم شما یتیم بودید.
‫تو با یه‌نا بزرگ شدی.
‫و یه‌نایی که من می‌شناسم،
‫تو این دنیا هیچی نمی‌خواد ‫جز اینکه از تو مراقبت کنه.
‫اگه یه‌نا بفهمه تنهایی این تصمیم رو گرفتی،
‫ناراحت میشه.
‫حتی اگه تصمیم خودت باشه،
‫یه‌نا باید خبردار بشه.
‫ولی می‌دونی اون قبول نمی‌کنه.
‫متاسفم.
‫آقای چوی.
‫گزارش دادن یه محموله با اسم کیم سی‌هیون ‫امشب تحویل داده میشه.
‫احتمالا کیم سی‌هیون بیاد.
‫باید دستگیرش کنیم.
‫بی‌خیال.
‫از وقتی خبر بازداشت کیم سی‌هیون منتشر شده،
‫با اسم اون زیاد مسخره‌بازی درمیارن.
‫سر همین قضیه، چند بار ‫درخواست پشتیبانی رو الکی هدر داریم.
‫ولی این دفعه، اطلاعات‌مون معتبره.
‫به نظرم ارزش بررسی داره.
‫اداره مبارزه با مواد مخدر تایید کرده.
‫اگه مقدار زیادی مواد جابه‌جا شده بود،
‫الان نقل محفل کله‌گنده‌ها بود، ‫مطمئن باش الکیه.
‫اون یارویی که می‌خواست قاچاق کنه ‫هم الکی گفته بود کیم سی‌هیونه.
‫از وقتی اسمش توی اخبار پخش شده،
‫همه می‌خوان از اسم کیم سی‌هیون استفاده کنن.
‫تضمینی وجود نداره ‫توی این محموله بنزوباریتال باشه.
‫موضوع بنزوباریتال رو ‫به اداره مبارزه با مواد مخدر بسپر.
‫باید بگردی ماشین گم‌شدهٔ ‫کیم سی‌هیون رو پیدا کنی.
‫هنوز مسیر حرکت خودرو رو مشخص نکردی، درسته؟
‫نه قربان.
‫اگه واقعا می‌خوای مطمئن بشی،
‫با تیم خودت برو.
‫اگه چیز مشکوکی پیدا کردید،
‫می‌تونید درخواست پشتیبانی بدید.
‫ممنون.
‫[کاراگاه بو جونگ‌سو]
‫سلام کاراگاه بو.
‫این آخرین فرصت ماست.
‫لطفا سعی کن چوی دائه‌هیون رو قانع کنی.
‫فقط این‌جوری می‌تونیم ‫مچ وو سوجئونگ رو بگیریم.
‫باشه.
‫وومی، من میرم بیرون.
‫سوپ حاضره، یادت نره بخوری.
‫چوی دائه‌هیون، کجایی؟
‫یه‌نا از شرایط برادرش خبر نداره، نه؟
‫آره.
‫اون خیلی برادرش رو دوست داره،
‫اما هنوز نیومده. ‫احتمالا نمی‌دونه بستری شده.
‫به یه‌نا زنگ بزنم؟
‫یه قیم نیاز نداره.
‫کارم تموم شد، میرم دنبالش.
‫خوبه.
‫اگه وضعیت برادرش رو بهش توضیح بدیم،
‫شاید راحت‌تر قبول کنه.
‫هر جوری هم توضیح بدیم، ‫قبولش واسش سخته.
‫سوسونگ، این لباس رو دوست داری؟
‫ممنون که واسم لباس می‌خری.
‫دفعه بعد، واست لباس‌های بزرگ‌تر می‌خرم.
‫بیا، نوشیدنی بخور.
‫دیوونه شدی؟
‫چطور می‌تونی یه بچه رو بیاری اینجا؟
‫دختر لی یون‌هیـه.
‫به خاطر از دست دادن مادرش ‫ترسیده بود و شوک شده بود.
‫مجبور شدم بیارمش.
‫فکر کنم تو شوک شدی.
‫واقعا؟
‫بابت حضانت...
‫نمیشه سرپرستی بگیرم؟ ‫هنوز اجازه ندارم؟
‫حتی ا گه متاهل بودی، ‫معتادها هیچ شانسی ندارن.
‫توی هیچ کشوری به این‌جور آدم‌ها ‫اجازه سرپرستی بچه نمیدن.
‫اگه می‌خوای ازش مراقبت کنی،
‫باید بدونی که نباید دستگیر بشی.
‫پلیس گفت یه فرصت دیگه بهت میده.
‫اگه همکاری کنی، آزاد میشی.
‫بی‌خیال، من تصمیمم رو گرفتم.
‫با دقت فکر کن.
‫به نظرم این دختر، بیشتر از ‫وو سوجئونگ بهت احتیاج داره.
‫اینجایی.
‫جهت اطلاع، من بهت نگفتم...
‫اما اتاقی که لی یون‌هی اونجا بود، خالی بود.
‫وسایلش رو ضد عفونی کردن و دور ریختن.
‫حواسم بود کپسول اکسیژن قابل حمل رو بردارم.
‫ممنون.
‫یه‌نا؟
‫بله؟
‫برادرت غش کرد و الان توی بیمارستانه.
‫واقعا؟
‫اگه حالش خوب نبود، ‫چرا به خودم زنگ نزن؟
‫تنها اومده بود؟
‫می‌دونی که فیبروز سیستیک ‫عوارض زیادی داره، درسته؟
‫آره.
‫صرفا ریه رو درگیر نمی‌کنه،
‫بلکه پانکراس رو هم درگیر می‌کنه ‫و رفته‌رفته از بین می‌بره.
‫پانکراسش مشکل پیدا کرده بود؟
‫یا سرطان گرفته؟
‫پس واسه همین زنگ میزدم جواب نمی‌داد.
‫شاید نمی‌خواسته بفهمم.
‫یه‌نا.
‫بله؟
‫گون‌سو...
‫می‌دونه ما چیکار... می‌کنیم.
‫مسئله اینجاست...
‫درخواست داره...
‫- همون کار رو واسش انجام بدیم. ‫- ابدا.
‫اصلا و ابدا.
‫می‌دونم بهت‌زده شدی،
‫ولی گون‌سو داره زجر می‌کشه.
‫قبول نکردی، نه؟
‫نه.
‫گفتم بدون اجازهٔ تو کاری نمی‌کنم.
‫داری چی میگی؟ ‫اصلا نباید قبول کنی.
‫حتی اگه من قبول کنم.
‫باید بهش بگی یه راهی پیدا می‌کنی ‫تا نجاتش بدی.
‫متاسفم.
‫می‌دونم ناراحتی،
‫ولی اگه با گون‌سو حرف بزنی، بهتره.
‫اون داره عذاب می‌کشه.
‫متاسفم.
‫مشکلاتم باعث اذیتت شدن.
‫یه سوال دارم.
‫اجازه بده از دختر لی یون‌هی مراقبت کنم.
‫جای اینکه توی بیمارستان یا کلیسا باشه،
‫اون دختر ممکنه توی خونه راحت‌تر باشه.
‫دکتر وو،
‫دیگه نیا درمونگاه.
‫رفتارهای تو باعثِ سوء برداشت شده
‫و برای اطرافیانت دردسرساز شده.
‫یعنی کارهایی که نباید رو انجام دادی.
‫نمی‌خوام بیمارها و راهبه‌های درمونگاه
‫به خاطر تو دچار مشکل بشن.
‫پس لطفا، دیگه نیا.
‫باشه؟
‫بعلاوه،
‫حواست باشه کار دیگه‌ای انجام ندی ‫که اشتباه پیش بیاد.
‫اگه اشتباه نباشه چی؟
‫بس کن!
‫باشه؟
‫دکتر وو،
‫دیگه نباید پات به همچین ماجراهایی باز بشه.
‫اگه کاری که میگن انجام دادم
‫حقیقت باشه، چی؟
‫اونوقت، به نظرم دچار خطا شدی.
‫آره.
‫فرار از واقعیت خیالت رو راحت می‌کنه؟
‫مرگ دست خداست.
‫انسان‌ها نباید دخالت کنن.
‫مراسم‌های خاکسپاری زیادی انجام دادی، ‫پس باید خوب بدونی.
‫بل از مرگ،
‫چند تا بیمار از درد شدید ‫به خودشون می‌پیچیدن؟
‫به خاطر ترس از بقیه،
‫میشه رنج و عذاب رو به سادگی نادیده گرفت؟
‫خودمون رو به ندیدن میزنیم.
‫ولی آدم‌هایی که انقدر ‫عذاب می‌کشن، ناپدید میشن؟
‫این گناه محسوب میشه.
‫دوباره میگم...
‫اگه بفهمم چنین اتفاقی افتاده،
‫به پلیس خبر میدم.
‫میرم شهادت میدم.
‫پس،
‫لطفا دیگه این کار رو نکن.
‫هنوز هم مثل همیشه بی مسئولیتی.
‫اولین نفری که مامانم دست کمک ‫به سمتش دراز کرد، تو بودی پدر.
‫اون‌موقع، درخواست‌های اونو هم نادیده گرفتی.
‫حتی من که بچه بودم، ‫می‌خواستم به مامانم کمک کنم.
‫اونجا چیکار می‌کنی؟
‫ها؟ چی؟
‫چی گفتی؟
‫ترسیدم!
‫گفتم اونجا چیکار می‌کنی؟
‫آب می‌خورم.
‫تشنه‌ام.
‫چیکار می‌کنی؟
‫خدای من!
‫چیکار می‌کنی؟
‫چرا انقدر سریع آب می‌خوری؟
‫ایول!
‫اطلاعات بدستم رسید. ‫تاریخ و محل ملاقات عوض شده.
‫جزییات گزارش هم خیلی دقیقه.
‫خبرچین حتی می‌دونه ‫ماشین کیم سی‌هیون چیه.
‫حتی موادهایی که ‫توی اداره پلیس گم شده پیدا شد.
‫ولی تیم مبارزه با مواد مخدر
‫باور دارن اطلاعات غلط باشه.
‫گفتن باید دنبال ماشین گم‌شدهٔ سی‌هیون بگردیم.
‫خودشون رو به آب و آتیش میزنن ‫تا یه نتیجه‌ای بگیرن.
‫چرا چنین حرف‌هایی میزنن؟
‫وضعیت فعلی یه‌کم عجیبه.
‫میگن که موادهایی که از اداره پلیس گم شده ‫دست کیم سی‌هیونه.
‫ممکنه اینجا خبرچین داشته باشیم؟
‫اگه تیم مبارزه با مواد مخدر نمیره،
‫ما باید بریم.
‫اون‌ها میگن سرکاریه.
‫اداره نیروی پشتیبان نمی‌فرسته.
‫اگه تنها بریم، خطرناکه.
‫اول بریم محل رو بررسی کنیم ‫و اگه لازم بود درخواست نیروی پشتیبان میدیم.
‫خودمون بریم.
‫ممکنه توی اداره پلیس خبرچین داشته باشیم.
‫نقش بازی می‌کنیم امروز زود میریم،
‫و بعدا همدیگه رو می‌بینیم.
‫نه.
‫یالا قربان.
‫حرفشم نزن.
‫یالا!
‫گفتم نه. کجا میری؟
‫میری، داداش؟
‫بریم!
‫زود باش سوسونگ، مراقب باش نیفتی.
‫آره.
‫سوسونگ، اینجات خاکی شده.
‫- کجا؟ ‫- اینجا!
‫وای، سوسونگ چقدر خوشگل‌تر شدی.
‫رفتیم خرید.
‫منتظر شما بودم.
‫می‌خوام سوسونگ رو با خودم ببرم.
‫الان؟
‫- به این زودی؟ ‫- آره.
‫بهتره بیاد خونهٔ من تا اینجا بمونه.
‫اوه، آره.
‫اینکه کنار چه‌یون باشه ‫و باهاش بازی کنه، خوبه.
‫سوسونگ.
‫فردا عمو میاد دنبالت.
‫رفتی خونه خاله اذیت نکنی‌ها، باشه؟
‫فردا بیام دنبال سوسونگ ببرمش بیرون؟
‫بچه‌ها که برن مدرسه، ‫سوسونگ توی خونه حوصله‌اش سر میره.
‫باشه، بهت خبر میدم.
‫یه‌نا کجا رفت؟
‫داداش یه‌نا درخواست مشاوره داشت.
‫یه‌نا خبر داره؟
‫آره.
‫خیلی اذیت میشه.
‫چرا بهم نگفتی
‫که بیماریت بدتر شده؟
‫ببخشید.
‫واسه چی عذرخواهی می‌کنی؟
‫چرا عذرخواهی می‌کنی؟ ‫من احساس گناه می‌کنم که خبر نداشتم.
‫از فردا، اطلاعات بیشتری جمع می‌کنم.
‫اگه بگردیم، ‫ممکنه درمان‌های جدیدی رو پیدا کنیم.
‫میشه بی‌خیال درمان بشیم؟
‫ببخشید.
‫من واقعا...
‫نمی‌خوام به درمان ادمه بدم.
‫برای چی؟
‫چرا؟
‫چرا با حرف‌هات دلمو خالی می‌کنی؟
‫یادت میاد توی بیمارستان چی گفتن؟
‫اینکه ده سال دیگه هم زنده نمی‌مونی،
‫ولی هنوز زنده‌ای.
‫یه‌کم دیگه طاقت بیار، باشه؟
‫شاید معجزه بشه.
‫همین که انقدر زنده موندم ‫خودش معجزه‌ست.
‫معجزه‌ای که تو انجامش دادی.
‫ولی می‌دونی؟
‫دیگه معجزه نمی‌خوام.
‫آرامش می‌خوام.
‫این طرز فکر چیه؟
‫تو آدم قوی هستی.
‫درمان‌های خیلی دردناک‌تری رو تحمل کردی.
‫چرا یه دفعه تسلیم شدی؟ ‫خسته شدی؟
‫یه‌نا، خواهش می‌کنم.
‫نذار به این وضع ادامه بدم.
‫خیلی بی عاطفه‌ای!
‫من چطوری به اینجا رسیدم؟
‫امان گفت همیشه من و تو هستیم...
‫ون یه رو دنیا اومدیم، ‫همیشه همینه...
‫فکر می‌کنی چطوری تا امروز دووم آوردیم؟
‫چطور می‌تونی این کار رو با من کنی؟
‫چطور می‌تونی به همین راحتی ‫چنین حرفی رو به زبون بیاری؟
‫من واسه تو چی‌ام؟
‫ببخشید، یه‌نا.
‫- نه. ‫- بی‌خیال.
‫دیگه از این حرف‌ها نزن.
‫[به یاد لی هیون‌هی]
‫عکس مامانت نیست.
‫دفعه بعد که اومدی،
‫چهره مامانت رو نقاشی کن، سوسونگ.
‫مامانت دیگه درد نمی‌کشه ‫و در آرامش خوابیده.
‫پس،
‫وقتی یاد مامانت افتادی، ‫می‌تونی بیای اینجا.
‫از الان، اینجا اتاق مامانه؟
‫آره.
‫منم اینجا زندگی می‌کنم.
‫اینجا واسه آدم‌هایی ‫مثل مامانت هست تا استراحت کنن.
‫ولی سوسونگ، تو به‌جای استراحت،
‫باید بازی کنی و درس بخونی.
‫هنوز کارهای زیادی باید انجام بدی.
‫پس،
‫با من میای بریم خونه
‫خونهٔ تو، خاله؟
‫آره.
‫می‌خوام برم خونه‌مون.
‫خواهرزاده‌هام خونه‌ام هستن.
‫ خواهرزاده‌‌هات؟ ‫- آره.
‫خواهرزاده‌ام خیلی باهوش و مهربونه.
‫و اون یکی خواهرزاده‌ام هم‌سن توئه.
‫می‌تونید بازی کنید و خوش بگذرونید.
‫من برای خواهرزاده‌هام، خاله هستم.
‫ولی برای تو، سوسونگ...
‫مثل مامانت میشم.
‫به مامانت قول دادم
‫ازت مراقبت کنم.
‫مامان عزیزم، می‌خوام موهاتو شونه کنم...
‫چه مدلی دوست داری، سوسونگ؟
‫چون نگران دختر هستی، نمیری؟
‫بهت قول میدم...
‫ازش مراقبت می‌کنم.
‫می‌تونی بدون نگرانی بری.
‫پس نگران نباش
‫و بیا بریم خونهٔ من.
‫خدمات اجتماعی بهم زنگ زدن.
‫آره، با منم حرف زدن.
‫وو سوجئونگ، می‌خوای با اون دختر زندگی کنی؟
‫آره.
‫حتی اگه موقتی باشه، ‫باید شرایط سرپرستی رو داشته باشی.
‫ممکنه توی این مدت مشکلاتی پیش بیاد.
‫می‌دونم.
‫ولی،
‫برای این دختر،
‫فکر می‌کنم توی این مدت ‫باید ازش مراقبت کنم.
‫مراقبت از این دختر
‫عذاب وجدانت رو کم می‌کنه؟
‫حتی اگه می‌خوای بهش کمک کنی،
‫وقتی بزرگ بشه و اصل ماجرا رو بفهمه...
‫فکر می‌کنی تو رو مقصر نمی‌دونه؟
‫واسم مهم نیست.
‫انتظار ندارم منو مقصر ندونه.
‫الان، هرچند،
‫خونهٔ من امن‌ترین جا برای اونه.
‫بزودی مددکار اجتماعی بهت زنگ میزنه.
‫نمی‌تونی تا همیشه اونو نگه داری.
‫حتی اگه مشکلاتی داشته باشه، ‫همیشه راه‌حل هست.
‫همین چند ساعت پیش،
‫به جرم قتل لی یون‌هی بازداشت بودی.
‫شاید فکر کنی...
‫تظاهر می‌کنم تا بهم شک نکنید.
‫ولی امروز،
‫لطفا، اجازه بده این دختر رو ببرم خونه.
‫التماس می‌کنم.
‫- الو؟ ‫- جی‌هون؟
‫من رسیدم.
‫کِی میای؟
‫[مرحوم لی یون‌هی، مامانم.]
‫سلام هی‌رین، منم.
‫اون نماینده‌ای که دفعه آخر ‫باهامون گلف بازی کرد رو یادت میاد؟
‫همونی که سرطان معده لاعلاج داشت.
‫نماینده چوی یانگ‌سو.
‫رفت سوئیس؟
‫نه، نرفت.
‫یه دفعه حالش بدتر شد، نتونست بره.
‫اینکه بره سوئیس و آزمایش بده ‫و صبر کن نتایج بیاد...
‫از همون اول نمی‌شد.
‫ولی چی شده یه دفعه دربارهٔ ‫نماینده چوی کنجکاو شدی؟
‫آخه...
‫فکر کنم بتونیم با بنزوباریتال بهش کمک کنیم.
‫چی؟
‫مگه چند وقت پیش نگفتی که بنزوباریتال...
‫سخت پیدا میشه؟
‫یکیو پیدا کردم که می‌تونه.
‫آدم قدرتمندیه.
‫دکتره.
‫خاله،
‫چون تو شب‌ها کار می‌کنی،
‫سوسونگ رو می‌برم اتاقم تا بخوابه.
‫حالا که سوسونگ اومده،
‫دیگه چه‌یون نمیگه باهاش بازی کنم.
‫راحت شدم.
‫تو همیشه خیلی بهم کمک کردی.
‫ممنون.
‫قایم بشید.
‫چیکار می‌کنی؟
‫فکر کنید داریم قایم‌باشک بازی می‌کنید.
‫گفتم در رو باز کنید، عوضی‌ها!
‫تا مامان نیومد
‫بیرون نیاید، باشه؟
‫گفتم در رو باز کن!
‫باز کن، عوضی!
‫هی!
‫در رو باز نمی‌کنی؟
‫در رو باز کن ببینم.
‫هی!
‫در رو باز کن!
‫عوضی!
‫- چیکار می‌کنی؟ ‫- صبر کن.
‫امروز به قدر کافی کتک نخوردی؟
‫کافی نبود؟
‫- دلت می‌خواد بمیری؟ ‫- عزیزم...
‫- می‌خوای بمیری؟ ‫- نزن، کافیه.
‫می‌خوای بمیری؟
‫دلت می‌خواد بمیری؟
‫کمک!
‫هی!
‫بابا اومده.
‫گون‌سو...
‫در رو باز کن!
‫چرا در رو باز نمی‌کنی؟
‫- لعنتی، امروز همه‌تون رو می‌کشنم. ‫- قایم شو.
‫در رو باز کن ببینم.
‫گون‌سو، یه‌نا!
‫می‌خوایم قایم‌باشک بازی کنیم، خب؟
‫تا نیومدم، بیرون نیا.
‫- با شما هستم! ‫- فهمیدی؟
‫امروز همه‌تون رو می‌کشم.
‫در رو باز کنید، عوضی‌ها!
‫هی، کثافت‌ها!
‫به چی نگاه می‌کنی، عوضی؟
‫کثافت.
‫عوضی، من باباتم.
‫- نمک‌نشناس. ‫- خدای من...
‫- بابا، نزن. ‫- می‌کشمت کثافت.
‫چطور جرئت می‌کنی تو صورتم نگاه کنی، کثافت؟
‫گون‌سو!
‫حالت خوبه؟
‫- من خوبم، حالم خوبه. ‫- گون‌سو.
‫ببخشید.
‫داشتم تصور می‌کردم ‫زندگیم بدون تو چطوریه.
‫کنترلمو از دست دادم.
‫کارت خوب بود.
‫هر کاری می‌خوای بکن، ‫فقط به زندگی ادامه بده.
‫من هیچی نمی‌خوام.
‫گفتم می‌خوام با تو ‫یه زندگی طولانی و شاد داشته باشم.
‫هی.
‫من فقط واست مایه دردسرم. ‫آخه برادری مثل من چه سودی داره؟
‫این حرف رو نزن.
‫بازم تو برادر منی.
‫معلومه که سود داره.
‫ببخشید.
‫داداشت واست ناراحته.
‫و...
‫و واقعا نمی‌خوای به زندگی ادامه بدی؟
‫تصمیمت جدیه؟
‫آره.
‫کاملا جدیه.
‫از ته‌دلم می‌خوام.
‫دارن میان، دارن میان، دارن میان.
‫خودشه؟
‫چرا موهاش طلایی شده؟
‫حالت خوبه؟
‫راستی، بچهٔ دومت پسره، آره؟
‫ختره.
‫عکسشو دیدم فکر کردم دختره.
‫جدی؟
‫لعنتی.
‫دارن باز می‌کنن، دارن باز می‌کنن.
‫هی، هی، واقعا مواده؟
‫اون چیه؟
‫ماجرا چیه؟
‫- غذا سفارش داده بودید؟ ‫- نه.
‫پیکه؟
‫اون چیه؟
‫هی، طلایی.
‫وای...
‫یک، دو، سه نفر...
‫- فقط سه نفر؟ ‫- آره.
‫بچه‌ها، بیاید!
‫چه‌ها!
‫لعنتی...
‫نیروی پشتیبان خبر کنیم؟
‫مگه زنگ نزدی؟
‫نه، تو چیزی نگفتی، منم...
‫لعنتی!
‫چیه؟
‫رسیدید؟
‫هلی‌کوپتر یه‌کم دیر کرده، نه؟
‫چقدر زیادن.
‫- چی شد؟ ‫- بگیریدشون!
‫لعنتی...
‫احمق لعنتی!
‫آروم باش.
‫هی، بریم. زود باش.
‫لعنتی، گندش بزنن.
‫هی، هی، هی!
‫فرار کن، زود باش.
‫لعنتی، خیلی درد داره.
‫مانع‌ست.
‫یه چیزی اونجاست. چیه؟
‫ی، چیکار می‌کنی؟
‫هی، برو عقب!
‫نمی‌تونم در رو باز کن. ‫احمق، دنده عقب بگیر.
‫برو عقب!
‫ماشین رو نگه دار، احمق!
‫بیا بیرون، عوضی.
‫چیکار می‌کنی؟
‫گاز بده!
‫بگیر که اومد، عوضی!
‫دیوونه‌ای؟
‫لعنتی.
‫کاراگاه بو!
‫دوگان!
‫هی، کثافت!
‫لعنتی.
‫بهت گفتم نیروی پشتیبان خبر کن!
‫مثل فیلم‌ها نیست.
‫لعنتی، خیلی فرق داره.
‫لعنتی!
‫سوار بشید.
‫لعنتی.
‫احمق‌ها، هی!
‫وای، باید زودتر استفاده می‌کردم.
‫- هی. ‫- هی، هی.
‫هی، خوبی؟
‫چرا انقدر زیادن؟
‫هی، زود باش. ‫از کدوم سمت برم؟
‫هی، حواست به ماشین مردم باشه. ‫ببخشید.
‫بخشید.
‫جلو، جلو.
‫اون پلیس‌ها، عجب...
‫بزن کنار!
‫گفتم بزن کنار!
‫جی‌هون، نزدیک بود بهشون بزنیم.
‫جلوشونو بگیر!
‫گفتم نگه دار، عوضی.
‫اگه جای اون بودی، ماشینو نگه می‌داشتی؟
‫مسیرشون رو سد کن.
‫زود باش، گم‌شون کن.
‫- گفتم وایسا! ‫- جلو.
‫چی شده؟
‫گیر کردم.
‫بی‌خیال نمیشید!
‫از بده!
‫برید ته جهنم!
‫جی‌هون، جلوتو بپا.
‫لعنتی!
‫با وجود اینکه کسی رو دستگیر نکردیم،
‫مواد رو مصادره کردیم.
‫باید سرنخ پیدا کنیم.
‫خبر نداشتیم این همه آدم هستن.
‫ورود این همه مواد به کره...
‫ممکنه این پرونده از پایه ساختگی باشه؟
‫این...
‫باید دوباره تایید بشه.
‫راستش، الان که گفتی، ‫با عقل جور درنمیاد.
‫- بله؟ ‫- کاراگاه بان؟
‫خودروی ۲۱۲۳ رو دوربین‌ها
‫در بزرگراه ۱۰۳۴ پیدا کردن.
‫جی‌هون.
‫[اورژانس]
‫درخواست مشاوره.
‫الان دارو نداریم، نمی‌تونیم قبول کنیم.
‫اما بیمار خیلی آشفته‌ست...
‫سال ۱۹۹۸ بدنیا اومده، ‫میشه ۲۷ سال.
‫دچار بیماری فیبروز سیستیکه،
‫به خاطر شدت بیماری، ‫وقت زیادی نداره.
‫خانواده‌اش مخالف اتانازی هستن، ‫و باعث رنج زیادی واسه اون شده.
‫ولی الان قانع شدن، ‫درخواستش رو می‌تونیم قبول کنیم.
‫مشتری کیه؟
‫برادرم.
‫این دوربین تصویر رو ضبط کرده.
‫[دوربین نظارتی]
‫خودرو با پلاک ۲۷ان‌ای۲۱۲۳
‫آخرین بار توی این جاده دیده شده.
‫از بعد این تقاطع،
‫دوربین‌ها نتونستن چیزی رو ثبت کنن.
‫اطلاعات جدیدی نداریم؟
‫هشتاد کیلومتر دیگه یه دوربین هست،
‫ولی بعدش،
‫دوربین جاده‌ها
‫خودروی ۲۱۲۳ رو ثبت نکردن.
‫و اون جاده چی؟
‫به دریاچه می‌رسه.
‫پس بریم بررسی کنیم.
‫یه ماشین توی شعاع صد کیلومتری ناپدید شده.
‫حتما از اون سمت رفتن.
‫باشه.
‫غواص‌ها رو خبر کنید.
‫مختصات رو واست می‌‌فرستم.
‫از نظر روانی آماده هستی؟
‫برادرم آشفته‌ست.
‫تو چی؟
‫توی این وضع می‌دونم
‫برادرم خیلی عذاب کشیده...
‫پس به نظرش احترام گذاشتم و قبول کردم.
‫دارم کار درست رو انجام میدم؟
‫می‌دونم چقدر درد می کشی...
‫ شاید بعدا همه‌اش به این موضوع فکر کنی...
‫«واقعا خواستهٔ برادرم بود؟»
‫«اون زمان کار درست رو انجام دادم؟»
‫اینو بدون که گون‌سو،
‫از وقتی مریض شد،
‫احتمالا یه بار هم خواب راحت نداشته.
‫ه‌نا...
‫وقتی بچه بودم...
‫می‌دونی مادرم چه تصمیمی گرفت؟
‫مادرم از اول زندگیش می‌خواست بمیره.
‫وقتی بالاخره به آرزوش رسید،
‫با اینکه ناراحت بودم، ‫در عین حال ازش متنفر بودم.
‫تصور می‌کردم نسبت به آدم‌هایی ‫که تنها گذاشته بود، بی‌خیال بود.
‫ولی این‌طور نبود.
‫مادرم از قبل همه‌چیز رو واسه دخترش
‫که می‌خواست ترک کنه، آماده کرده بود.
‫اون‌موقع بود که فهمیدم.
‫شاید مادرم...
‫صبر کرده بود...
‫تا من بزرگ بشم.
‫[مادرت خیلی متاسفه. دوستت دارم.]
‫مادرت خیلی متاسفه.
‫دوستت دارم.
‫فهمیدم که من متاسفم.
‫کاری کردم یه نفر نگرانم بشه.
‫شاید گون‌سو این درمان سخت رو تحمل کرده
‫چون نگران بود تو رو تنها بذاره.
‫کاری که ما انجام می‌دیم
‫وقتی عزیزان‌مون می‌خوان ما رو ترک کنن؟
‫کاری می‌کنیم نگران ما نباشن.
‫تنها راه‌حل ممکنه.
‫باشه.
‫باید به برادر یه‌نا کمک کنیم.
‫یه‌نا هم قبول کرده.
‫واقعا اون مرد رو پیدا کردیم؟
‫عوضی!
‫چطوره قبل از اینکه بمیرم، ‫مراسم برگزار کنیم؟
‫باشه، مراسم قبل از مرگ خوبه.
‫- چقدر می‌تونیم تزریق کنیم؟ ‫- هرچقدر لازم باشه.
‫من دارم می‌میرم، ‫چیزی برای از دست دادن ندارم.
‫همه‌چیز داره درست میشه، ‫پس از دستورات من پیروی کن.
‫داره قاتل میشه.
‫مکان ماشینِ وو سوجئونگ تایید شد.
‫این‌دفعه چیکار کردی؟
‫ترجمه از علی