‫این سریال به موضوع حساس اتانازی می پردازد
‫که می‌تواند موجب رنجش خاطر ‫برخی از تماشاگران گردد.
‫تو به جرم قتل
‫لی یون‌هو بازداشتی.
‫«قسمت ششم»
‫یه لحظه صبر کنید.
‫من همراه‌تون میام.
‫من این مدت کنار اون بودم.
‫مگه شما دیدید مرتکب کاری بشه؟
‫من همراه‌تون به اداره میام.
‫اول،
‫زمان بدید آرامش پیدا کنیم ‫و روح متوقفی رو به سفر آرامش‌بخش بفرستیم.
‫پروردگار من،
‫لطفا به لی یون‌هی
‫آرامش ابدی ببخش.
‫وو چائه‌یانگ.
‫چرا اسمتو عوض کردی؟
‫تو قویا انکاری کردی
‫که مادرت رو کشتی.
‫اسمم رو عوض کردم ‫چون همه فکر می‌کردن کار من بود.
‫مثل خود تو که همین فکر رو می‌کنی.
‫پس به همین دلیل ‫اسمتو عوض کردی و جابه‌جا شدی.
‫شروعش مهم نیست،
‫ولی مگه خودِ تو دست مادرتو نبستی؟
‫مادرم می‌رفت مهد کودک نزدیک خونه ‫و به بچه‌ها نقاشی یاد می‌داد.
‫اون روز صبح کلاس داشت.
‫فکر می‌کردم رفته پیش بچه‌ها.
‫حرف خودتو باور می‌کنی؟
‫اون زمان ۱۶ ساله‌ات بود.
‫مادرت که دنبال فرصت واسه خودکشی بود، ‫بهت گفت دستش رو ببندی.
‫و به نظرت عجیب نیومد؟
‫ماریا؟
‫مادرم رو پیدا نمی‌کنم.
‫اون زمان، دکتر وو...
‫یعنی چائه‌یانگ کمک می‌خواست ‫تا مادرش رو پیدا کنه.
‫البته، اون به درخواست مادرش،
‫دست‌هاش رو بست. حقیقت داره.
‫اما برای این بود که خودکشی نکنه.
‫رفتار مادر اون طوری بود که امکان داشت ‫شیرفلکه گاز رو باز کنه یا رگ دستشو بزنه.
‫موضوع اینجاست که اون نمی‌تونست ‫اجازه بده مادرش به خودش صدمه بزنه.
‫قبلا این مسائل پیش اومده بود.
‫چائه‌یانگ...
‫داشت هر راهی رو امتحان می‌کرد ‫تا مادرش رو از خودکشی منصرف کند.
‫متاسفانه،
‫کاری از دستش برنیومد.
‫مامان، مامان.
‫مامان...
‫رفت توی آب.
‫کامل بگردید.
‫هی، تو هم بیا.
‫اینجا رو هم بگردید.
‫اما...
‫خیلی وقت پیش بود.
‫و این پرونده بسته شد. ‫چرا دوباره پرونده رو باز کردید؟
‫چونکه وو سوجئونگ...
‫توی صحنه قتل لی یون‌هی ‫به‌عنوان مظنون بازداشت شده.
‫دلایل کافی وجود داره.
‫ببینم.
‫انگار سوء تفاهم شده.
‫لی یون‌هی به خاطر بیماری فوت شد.
‫دکتر وو.
‫من مقدمات لازم رو انجام میدم.
‫بعلاوهٔ دکتر وو، منم اونجا بودم.
‫یه مدت کوتاه رفتم بیرون تا دعا کنم.
‫اول تا آخر پیش من بود
‫که اینطور.
‫درک می‌کنم پدر.
‫الان وو سوجئونگ کجاست؟
‫می‌خوام اون زن روانی رو ببینم.
‫- اتاق بازجوییه. ‫- آخه چه بازجویی؟
‫مگه موقع ارتکاب جرم دستگیر نشده؟
‫تموم نیست؟
‫کشیشی که با وو سوجئونگ بوده...
‫مدعیه که لی یون‌هی ‫به خاطر بیماری فوت شده.
‫داره وقت می‌خره.
‫سرنگ رو پیدا کردید؟
‫با پولی که اون زن به جیب زده،
‫باید مدرک وجود داشته باشه، درسته؟
‫به نظر این‌دفعه پول نگرفته.
‫لی یون‌هی فروشنده خیابونی بود ‫و یه دختر داشت.
‫تحت پوشش بهزیستی بودن.
‫یعنی چی؟
‫اون فرشته‌ست
‫یا آدم‌کشی سرگرمی اونه؟
‫ریز به ریز تحقیق کنید.
‫اگه این‌دفعه فرار کنه،
‫تو باید جاشو بگیری
‫و بمیری.
‫چشم، فهمیدم.
‫چرا انقدر ناراحتی؟
‫مگه عجیبه که یه شهروند ‫از پلیس کمک بگیره؟
‫من نباید گلایه کنم؟
‫وو سوجئونگ...
‫شنیدم دستگیر شده.
‫اونو موقع ارتکاب جرم گرفتن، ‫چاره‌ای نداشتیم.
‫هی.
‫هی!
‫نپرسیدم چطوری دستگیر شده.
‫منظور من اینه...
‫درخواست من اینه که...
‫آزادش کن.
‫فقط تو تنها نمی‌تونی جنس جابه‌جا کنی.
‫تو یکی از هزاران نفری.
‫یکی از هزاران نفر، ابله.
‫ولی وو سوجئونگ فرق داره.
‫اون منحصر به‌فرده، خاصه.
‫روحتم خبر نداره.
‫به نفعته آزادش کنی.
‫[بیمارستان عمومی بونسئونگ]
‫چی شده؟
‫چرا قیافه‌ات انقدر جدیه؟
‫به چی نگاه می‌کنی؟
‫اون چیه؟
‫بهت گفته بودم!
‫اون نمی‌تونه سرش تو لاک خودش باشه.
‫لعنتی، ترسیدم!
‫پلیس!
‫چوی دائه‌هیون، درسته؟
‫بله.
‫ما از اداره پلیس هستیم.
‫سلام.
‫حالتون چطوره؟
‫همم...
‫میشه صحبت کنیم؟
‫خب،
‫در مورد مرگ مادرت...
‫قصد نداری بیشتر توضیح بدی، نه؟
‫بسیار خب.
‫می‌تونی در مورد این پرونده ‫که به دو سال پیش مربوط میشه بگی؟
‫پرونده بیمارستان عمومی بونسئونگ.
‫خانم کئون جیونگ‌می.
‫گزارش پلیس رو خوندم
‫و فهمیدم تو آخرین دکتری بودی ‫که دخترش رو درمان کرد.
‫کار تو بود.
‫خیلی اتفاقی، دخترش...
‫به علتِ...
‫خودکشی با همکاری دیگران مُرد.
‫انگار فکر می‌کنی همه اتفاقاتی که ‫دور من میفته، گردن منه.
‫یه بار دیگه می‌پرسم.
‫اتفاقی که برای کئون جیونگ‌می افتاد
‫اونم کار تو بود؟
‫سکوت اختیار می‌کنی.
‫باشه.
‫به هر حال، درخواست کالبد شکافی دادیم.
‫پدر یانگ، چوی دائه‌یون، سرپرستا، ‫و کئون جیونگ‌می...
‫از همه شاهدین اظهاریه گرفتیم.
‫این آدم‌ها...
‫اون‌ها کسی رو نکشتن،
‫ولی نسبت به تو بیشتر اضطراب دارن.
‫اگه همه‌چیز خوب پیش بره، ‫از چیزی که انتظار داری سریع‌تر تموم میشه.
‫با دقت فکر کردم.
‫از دو سال پیش و حادثه‌ای که ‫برای جیونگ‌می رخ داد،
‫دکتر وو رفتارش دچار تغییرات قابل توجهی شد.
‫در گذشته آدم شاد و مثبت اندیشی بود.
‫یه بار به دکتر وو گفتم دخترم رو بکشه.
‫وو سوجئونگ رو نمی‌شناسم،
‫ولی چوی دائه‌هیون رو چرا.
‫رابطهٔ شما با چوی دائه‌هیون چیه؟
‫مشتری ویژه کلوپی بود ‫که اونجا کار می‌کردم.
‫فکر کنم اون زمان دوستم ‫با دائه‌هیون قرار می‌ذاشت.
‫اما دو سال پیش فوت شد.
‫شنیده بودم بیماری لاعلاج داشت.
‫حتی دکترها ازش قطع امید کرده بودن.
‫در نهایت، دائه‌هیون ازش مراقبت کرد.
‫ازش متشکرم.
‫دوستم خانواده نداشت.
‫ولی دائه‌هیون، ‫حتی توی مراسم ختم اون کمک کرد.
‫نامزد سابقم، مینا؟
‫مرگ اون به من ربطی نداره.
‫دکترها تشخیص داده بود ‫دچار بیماری لاعلاج شده.
‫تا جایی که اطلاع دارم، علت مرگ اون ‫از کار افتادن اندام حیاتی بدنش بود.
‫دو سال پیش...
‫چه اتفاقی بین اون و وو سوجئونگ افتاد؟
‫[دو سال پیش]
‫سلام.
‫اومدی.
‫چی؟ امروز باربیکیو به راهه؟
‫- سلام عمو. ‫- سلام.
‫سلام جه‌یون و چه‌یون
‫بغل بده.
‫عمو، چرا همیشه میای خونه ما غذا بخوری؟
‫کیم چه‌یون.
‫از وقتی از بیمارستان اخراج شدی، ‫بی پول و گدا شدی؟
‫هنوز به مرحله گدایی نرسیدم،
‫ولی بزودی میرسم.
‫گوش کن، نباید با بزرگ‌تر از خودت ‫این‌طوری حرف بزنی.
‫فقط جه‌یون به من اهمیت میده.
‫جه‌یون، می‌خوای تو ریاضی کمکت کنم؟
‫می‌خوام برم مدرسه هنر.
‫باشه، جه‌یون پیانو هم حرفه‌‌ای میزنه.
‫راستش، من هنر عالی می‌خونم.
‫آره، جه‌یون هنر می‌خونه ‫و نقاشیش خیلی خوبه.
‫بیا، باهات حرف دارم.
‫- چی شده؟ ‫- بیا اینجا.
‫چی شده؟
‫چیکار می‌کنی؟
‫جلوی بچه‌ها...
‫چرا بهم دست میزنی؟
‫و لباسمو بالا میزنی.
‫توی خونه کیت تست خون دارم.
‫- بیا ازت خون بگیرم. ‫- صبر کن.
‫واسه همین همیشه منو ‫به صرف غذا دعوت می‌کنی؟
‫ترجیح میدی بی‌خیال تست خون بشم ‫و مستقیم به پلیس زنگ بزنم؟
‫نمی‌خواد نسبت به من ‫احساس مسئولیت داشته باشی.
‫اینکه به مواد اعتیاد پیدا کردم ‫و حتی مدرک طبابتم رو از دست دادم،
‫تقصیر تو نیست.
‫دلت واسم نسوزه.
‫فقط سر اینکه زمان دانشگاه ‫پیشنهاد منو رد کردی باید ناراحت باشی.
‫عذاب وجدان داشته باش.
‫من نگرانتم.
‫می‌دونم خیلی دل‌رحمی.
‫ولی گاهی زیادی احساساتی میشی.
‫میل به اشتباهات سهوی داری.
‫گاهی بعد اشتباه، پشیمون میشی.
‫اگه انقدر نگرانم هستی،
‫بیا باهام زندگی کن.
‫بهم قول بده اگه احساس ناراحتی کردی، ‫بهم بگی.
‫دنبال راه دیگه نباش.
‫باشه.
‫برو سر میز بشین.
‫بشینم غذا بخورم.
‫- خوشمزه‌ست؟ ‫- آره.
‫هی احمق.
‫قول داده بودی پول بدی، ‫اما شونه خالی کردی. چطور تونستی؟
‫خودم می‌تونستم رانندگی کنم.
‫اولین باره پشتِ ون می‌شینم ‫و خیلی کیف داره.
‫بعلاوه، نباید فعالیت بدنی سنگین داشته باشی.
‫جایی که شیشه‌ها رو درآوردیم ‫ممکنه عفونت کنه.
‫باشه.
‫ضمنا،
‫تاب حیاطت رو درست میکنم.
‫ولی قطعاتش سخت پیدا میشه.
‫چه‌یون شدیدا چشم انتظار هستن آماده بشه.
‫اگه قابل تعمیره، خوبه. ‫اگه نیست، به خودت زحمت نده.
‫حتی اگه الان نتونه تاب‌سواری کنه،
‫دور درخت می‌چرخه ‫و از درخت بالا میره
‫و خیلی خوش می‌گذرونه.
‫نگران نباش.
‫۲۷ ساله، مونث،
‫به خاطر سرطان پانکراس بستری شده.
‫دیروز صبح مرخص شد، ‫ولی امروز برگشته.
‫به اندازه یه هفته مسکن افیونی ‫واسش تجویز شده بود،
‫ولی الان داروهاش تموم شده ‫و میگه فایده‌ای نداره.
‫سابقه جراحی داره؟
‫سرطان مرحله چهارم دارم، ‫عمل نکرده.
‫شیمی‌درمانی و درمان ‫یه دارو جدید رو قبول کرده،
‫اما نتایج خوب نبود.
‫لطفا، خون دور دهنش رو پاک کن.
‫چشم.
‫دهنش زخم شده؟
‫خونریزیش واسه اینه که دندون‌هاشو فشار میده ‫تا درد رو تحمل کنه.
‫خانم، باید دهنتون رو باز کنید.
‫خون‌ریزی بیش از حد ‫ممکنه باعث تنگی نفس بشه.
‫دهنتو گاز نگیر، تمومش کن.
‫فنتانیل بهش بده.
‫- و اتاق رو حاضر کن. ‫- باشه.
‫نه.
‫دوباره بیمارستان نمی‌مونیم.
‫نه من و نه دخترم نمی‌خوایم ‫دوباره بستری بشه.
‫دکتر، یه مقدار مسکن واسش تجویز کن.
‫می‌برم خونه.
‫دیگه دخترم نمی‌تونه بستری بشه، دکتر.
‫اگه مصرف یه هفته دارو ‫توی یه روز تموم شده...
‫با این شرایط، نمی‌تونه بره خونه.
‫دکتر شیفت فکر می‌کرد بزودی برگردن،
‫واسه همین اتاق از قبل حاضره.
‫احتمالا همون اول ‫به خواستهٔ خودشون ترخیص شدن.
‫اتاق رو از قبل آماده کردن.
‫بعد از تزریق دارو، ‫فورا اون رو به اتاق ببر.
‫نه، نمی‌تونم دیگه اینجا بمونم.
‫ترجیح میدم بمیرم تا اینجا بمونم.
‫ترجیح میدم بمیرم.
‫دخترم دیگه نمی‌تونه بستری بشه. ‫دیگه تحمل نداره.
‫دیگه طاقت نداریم. ‫دیگه نمی‌تونیم ادامه بدیم.
‫- لطفا آروم باشی. ‫- دیگه تحمل نداریم، جی‌وون.
‫- جی‌وون، نمی‌تونیم بمونیم. ‫- خانم.
‫- دارو بدید بریم. ‫- لطفا آروم باشید.
‫- دارو بدید بریم. ‫- آروم باشید، نفس عمیق بکشید.
‫لطفا آروم باشید.
‫خانم.
‫خوشبختانه، هنوز می‌تونه یه‌کم بخوابه.
‫آره.
‫دکتر؟
‫می‌تونی بیماری دخترم رو درمان کنی؟
‫تیم پزشکی دارن نهایت تلاش‌شون رو می‌کنن.
‫همه دکترها میگن...
‫که دخترم نهایت سه ماه دیگه زنده باشه.
‫وقتی دکترها میگن ‫نمی‌تونن بیمار رو نجات بدن،
‫دیگه چه کاری از دست‌شون برمیاد؟
‫درمانی رو پیش بگیریم که درد نکشه.
‫سه ماه درد رو تحمل کنه،
‫و بعد بمیره...
‫این‌جوری، مرگ دخترم معنای بیشتری داره؟
‫چقدر دیگه باید تحمل کنه
‫تا بیشتر به کرامت انسانی نزدیک بشه؟
‫همه، از جمله دکتر دخترتون و تیم پزشکی،
‫دنبال راه‌های موثری هستن ‫تا درد رو کنترل کنن.
‫میگن فناوری پزشکی پیشرفت کرده،
‫ولی برای نجات جون آدم‌ها استفاده نمی‌کنن.
‫فقط عذاب‌شون می‌دید،
‫وقتی که مشخصه هیچ راه نجاتی باقی نمونده.
‫و با این‌حال، مجبورشون می‌کنید ‫بیشتر زجر بکشن.
‫خیلی خودخواه هستید.
‫متاسفم.
‫پس... لطفا دخترمو بکش.
‫چی؟
‫اگه نمی‌تونید نجاتش بدید
‫و می‌خواید این بچه بدون مراقبت زجر بکشه...
‫بهتره اونو بکشید،
‫درد کم‌تری می‌کشه.
‫من دکترم، غیر ممکنه.
‫مگه یه دکتر نباید درد مریض‌هاش رو کم کنه؟
‫اگه مرگ حتمیه،
‫نباید این کار رو کنیم؟
‫نگاه کن.
‫خودت درست کردی؟
‫خوشبختانه، اندازه‌اش بود.
‫واقعا نمی‌دونم چطوری ازت تشکر کنم.
‫تشکر واسه چی؟
‫آخرین‌بار، گفتم تاب قابل تعمیر نیست.
‫چه‌یون مثل ابر بهار گریه می‌کرد.
‫پس نشستم فکر کردم
‫و تصمیم گرفتم درستش کنم.
‫چه‌یون، برو.
‫برو سوار شو.
‫محکم ساختم. ‫حتی با وزن سنگین هم میشه سوار شد.
‫آقا، واسه درمان نرفتید بیمارستان؟
‫می‌خواستم امروز صبح برم،
‫ولی سرم شلوغ بود. ‫امروز عصر میرم.
‫بذارید واستون ضد عفونی کنم.
‫سینک ظرفشویی مشتری نشتی داره
‫و یه پیرزن تنها زندگی می‌کنه.
‫باید برم اونجا.
‫حتما امروز برو و به زخمت رسیدگی کن.
‫باشه.
‫توی خونه دارو تموم کردیم. ‫قصد داشتم امروز برم.
‫اگه امروز نرسیدی،
‫بعدا بیا اورژانس.
‫خودم معاینه‌ات می‌کنم.
‫باشه، ممنون.
‫خوش بگذرون، خوشحال باش.
‫مادر بیمار، معلم دبیرستان.
‫تشخیص دادن دخترش سرطان پانکراس داره.
‫مادر پس از آگاهی از بیماری لاعلاج،
‫یأس و ناامیدی عمیقش ‫رو از این وضعیت ابراز کرد...
‫آدم معروف اومده بیمارستان؟
‫دکتر وو، اخبار رو ندیدید؟
‫یه قتل توی بیمارستان اتفاق افتاد.
‫قتل؟
‫کی؟
‫بیماری که سرطان پانکراس داشت رو یادت میاد؟
‫قیمش اون رو کشت.
‫مادر همکاری نکرد.
‫پلیس خودکشی کمکی را ‫بر اساس قوانین موجود غیرقانونی تلقی کرد
‫و او را به جرم قتل عمد ‫یکی از افراد خانواده‌اش متهم نمود،
‫و و او با کیفر سنگین‌تری ‫برای قتل روبرو خواهد شد.
‫مامان...
‫لطفا،
‫می‌خوام راحت بشم.
‫کمکم کن.
‫ببخشید که چنین درخواستی می‌کنم.
‫سه ماه درد رو تحمل کنه، ‫و بمیره...
‫این‌جوری، مرگ دخترم معنای بیشتری داره؟
‫میگن فناوری پزشکی پیشرفت کرده،
‫ولی برای نجات جون آدم‌ها استفاده نمی‌کنن.
‫فقط عذاب‌شون می‌دید،
‫وقتی که مشخصه هیچ راه نجاتی باقی نمونده.
‫و با این‌حال، مجبورشون می‌کنید ‫بیشتر زجر بکشن.
‫خیلی خودخواه هستید.
‫چیکار می‌کنی؟
‫گفتم با همدیگه کار می‌کنیم.
‫لعنتی، بی‌خیال.
‫تو همین محله کار کنم ‫پول کافی بدست میارم.
‫منظورت چیه که کافیه؟
‫فکر می‌کنی درآمد درآوردن انقدر ساده‌ست
‫با هزینه‌های درمان زنت ‫تا گردن زیر قرض و بدهی هستی.
‫کجا میری؟
‫به خاطر جراحت پام،
‫باید برم بیمارستان و دارو بگیرم.
‫الکی گلایه نکن.
‫از همین امروز واسه من کار کن.
‫فردا موقع ناهار میرم داروهاتو بگیرم.
‫اون‌ها بهت پول نمیدن، ‫فقط توی تعمیرات کوچیک کمک میدی.
‫کار خیریه که نیست.
‫چند ماه برو کارگری ساختمون انجام بده.
‫یه‌کم پول پس انداز کن.
‫بعد می‌تونی مغازه اجاره کنی.
‫عجب...
‫یعنی فقط سه ماه کار کنم ‫انقدر پول درمیارم؟
‫[بیمارستان عمومی بونسئونگ]
‫چند تا مورد سوختگی دارن میارن.
‫- مورد سوختگی داریم. ‫- تخت سه و چهار.
‫تخت سه جلوئه، تخت چهار پشت.
‫زود باشید.
‫سوختن.
‫دکتر.
‫توی کانتینر مشغول جوشکاری بودن.
‫جرقه باعث آتیش‌سوزی شده.
‫توی کانتینر گیر افتادن ‫و دچار سوختگی شدید شدن.
‫بیمارستان ما توانِ درمان ‫دو تا بیمار سوختگی رو نداره.
‫اول قصد داشتیم اون‌ها رو ‫دو تا بیمارستان جدا بفرستیم.
‫ولی دفعه آخر عالی رسیدگی کردی.
‫همه بیمارها رو نجات دادی.
‫- زود رئیس کیم رو خبر کن. ‫- یک‌، دو، سه.
‫یک‌، دو، سه.
‫اینتوبه کنید و رینگرلاکتات بزنید.
‫- با سرم نرمال سالین بدن‌شون رو شستشو بدید. ‫- باشه.
‫کاتتر سیاهرگ مرکزی حاضره.
‫انفوزیون رو شروع می‌کنم.
‫چهارشنبه، نه نوامبر ۲۰۲۲.
‫ساعت ۷:۴۴ شب.
‫زمان مرگ بیمار.
‫خانم...
‫درد داره.
‫خیلی درد داره...
‫خوش بگذرون.
‫خوشحال باش.
‫آقا، تویی؟
‫لطفا منو بکش.
‫آروم باش، زنده می‌مونی.
‫درد داره.
‫خیلی درد داره.
‫مورفین تزریق کنید.
‫خانم، خانم.
‫خانم، خیلی درد داره.
‫لطفا منو بکش.
‫باید زنده بمونی.
‫آقا، تو خیلی قوی هستی.
‫نه، می‌خوام بمیرم.
‫چون الان خیلی درد داری،
‫نمی‌تونی درست تصمیم بگیری.
‫نجاتت میدم.
‫طاقت بیار.
‫اگه جواب نمیدن، بی‌خیال شو.
‫چی شده؟
‫خیلی وقته ندیدمت، دائه‌هیون.
‫آره، خیلی وقت میشه.
‫خوشحالم می‌بینمت.
‫استرس نگیر.
‫نیومدم بگم برگردی.
‫عه...
‫داری ناراحتم می‌کنی.
‫ولی چه کاری از دستم برمیاد؟
‫اخیرا بیماری درمان نکردم.
‫با وضعیت فعلیم،
‫فعلا استراحت می‌کنم.
‫چه بهتر.
‫خبر دارم به خاطر مصرف مواد ‫طبابت پزشکی‌تو از دست دادی.
‫و مخفیانه عمل‌های غیر قانونی انجام میدی.
‫همه دخترهای کلوپ خبر دارن.
‫میگن توانمندی و ارزون می‌گیری.
‫به نوشیدنی اعتیاد پیدا کردی؟
‫آره.
‫انگار منو خوب می‌فهمی.
‫پولم که تموم بشه، ‫اعتیادم به نوشیدنیم تموم میشه.
‫وقتی باز بیماری معاینه کردم، ‫بهت زنگ میزنم.
‫اما من نمی‌تونم صبر کنم.
‫وضعیت من...
‫خیلی بده.
‫مریض شدی؟
‫بی‌خیال، من فعلا
‫فقط پروپوفول تزریق می‌کنم.
‫تا یه مدت نمی‌تونم عمل کنم.
‫نه، فکر نکنم دیگه بتونم.
‫یه آمپول.
‫فقط همین.
‫کمکم کنی یه چیزی تزریق کنم ‫تا بتونم بخوابم.
‫تا مدت‌ها بخوابم.
‫خیلی خیلی زیاد.
‫درمان خیلی دردناکه.
‫واسه همین بیمارها میگن ‫ترجیح میدن بمیرن.
‫اما حتی بعد مصرف مورفین،
‫توی توهماتش هم میگه می‌خواد بمیره.
‫اراده‌اش برای مردن ‫نسبت به اراده‌اش برای زندگی، بیشتره.
‫این بیمار...
‫خانواده داره؟
‫بچه نداره.
‫زنش پارسال به خاطر سرطان فوت کرد.
‫حتی اگه اونو نجات بدیم، ‫وضعیت خیلی پیچیده میشه.
‫حتی اگه به طرز معجزه آسایی خوب بشه،
‫هیچ شانسی نداره به زندگی عادی برگرده.
‫رئيس کیم، نظر شما چیه؟
‫چند سال درمان رو پیش بگیریم
‫تا ببینیم نتیجه چی میشه؟
‫اینطور نگید. ‫باید اونو نجات بدیم.
‫به کسی نگید خانواده نداره.
‫هزینه‌های بیمارستان مشکل بزرگیه.
‫شرکتی که اون رو استخدام کرده ‫حتی مجوز کار نداره.
‫چه برسه به اینکه غرامت بدن. ‫حتی هزینه‌های بیمارستان رو نمیدن.
‫فعلا من از جیب میدم.
‫دکتر وو، جدی میگید؟
‫آره.
‫من بهش قول دادم نجاتش میدم.
‫پس اگه هزینه‌ای هست،
‫لطفا به من بگید.
‫باشه.
‫- رئیس کیم. ‫- بله؟
‫لطفا نهایت تلاش‌تون رو بکنید.
‫بله، حتما.
‫و دکتر وو.
‫یه مدت اینجا نیاید.
‫اگه شما رو ببینه، ‫مسلما التماس می‌کنه اونو بکشید.
‫اینکه بیمار احساساتی باشه، خوب نیست.
‫حتما.
‫ولی لطفا هر درمان ممکن رو انجام بدید.
‫تنها خواسته‌ام همینه.
‫برو خونه.
‫تا کِی می‌خوای اینجا بمونی؟
‫بهت گفتم من راحت نیستم.
‫اگه بخوای به این وضع ادامه بدی،
‫زنگ میزنم به پلیس.
‫اونوقت...
‫به پلیس میگم مواد مصرف می‌کنی.
‫من پاکم.
‫به پلیس هم همینو بگو.
‫هر چی بگی فایده نداره.
‫نمی‌تونم درخواستت رو قبول کنم.
‫من بیماری لاعلاج دارم.
‫چند ماه دیگه بیشتر زنده نیستم.
‫ولی این کار، قتل حساب میشه.
‫اونوقت،
‫می‌تونی بیماری منو درمان کنی؟
‫می‌تونی نجاتم بدی؟
‫چطوری می‌تونم بکشمت؟
‫نمیگم منو بکش.
‫میگم بهم کمک کن.
‫خواستهٔ منه.
‫لطفا بهم کمک کن، دائه‌هیون.
‫خب،
‫بهش کمک کردی
‫چون خودش اصرار داشت؟
‫نه، با وجود اینکه دلم واسش می‌سوخت،
‫اونو بیرون کردم.
‫همین بود و بس.
‫چرا هنوز تموم نشده؟
‫بزودی تموم میشه.
‫نتایج کالبد شکافی بیاد پرونده رو می‌بندم.
‫تا فردا قبل از طلوع خورشید تمومش کنم.
‫می‌خوام تو اخبار صبحگاهی پخش بشه.
‫وگرنه قید کارتو بزن.
‫باشه، شما تشریف ببرید خونه.
‫نتایج کالبد شکافی اومد بهم زنگ بزن.
‫و بهونه‌تراشی نکن.
‫چشم.
‫لعنتی.
‫رئیس گو،
‫پزشکی قانونی تایید کردن
‫که هیچ اثری از بنزوباریتال پیدا نشده.
‫باشه، تماس می‌گیرم.
‫اگه نماینده بائک بتونه ما رو اخراج کنه،
‫آقای گو...
‫می‌تونه ما رو بکشه.
‫از نظر تو منطقیه؟
‫نه، تحقیقات در حال جریانه. ‫نمی‌تونی سر زده بیای.
‫این چه دنیاییه؟
‫چوی دائه‌هیون.
‫نه، خانم وکیل، صبر کنید.
‫فکر می‌کنی کجا اومدی؟ ‫بهت گفتم حق نداری چنین کاری کنی.
‫ببخشید.
‫چوی دائه‌هیون قبول کرده ‫تا یه مدت از وو سوجئونگ فاصله بگیره،
‫و ارتباطش رو قطع کنه.
‫یه‌کم بیشتر زمان بده.
‫می‌تونم به چوی دائه‌هیون کمک بدم ‫تا مدرک جرم بدست بیاره.
‫اما بدون حکم اونو دستگیر کردید
‫و بدون حضور وکیل، ‫ازش بازجویی می‌کنید.
‫مشخصه اشتباه کردید.
‫خانم وکیل، نیازی به این‌کار نیست.
‫وو سوجئونگ...
‫حین ارتکاب جرم دستگیر شده.
‫تحقیقات در حال انجامه.
‫نه، صبر کنید.
‫سوجئونگ حین ارتکاب جرم دستگیر شده؟
‫وو سوجئونگ حین ارتکاب جرم دستگیر شده،
‫نه چوی دائه‌هیون.
‫درخواست آزادی چوی دائه‌هیون رو دارم.
‫اگه می‌خواید تحقیق کنید، ‫دفعه بعد با حکم بیاید.
‫متوفی کیه؟
‫کنجکاو شدی، نه؟ ‫پس بمون و همکاری کن.
‫نه تنها اون رو غیر قانونی بازداشت کردی ‫و ازش بازجویی می‌کنی،
‫بلکه مغرضانه تحریکش می‌کنی.
‫ما وظیفه قانونی نداریم
‫تا جزئیات این تحقیقات بی ربط رو به تو بگیم.
‫اما...
‫اگه چوی دائه‌هیون کنجکاوه،
‫اونوقت نهایت تلاش‌مو می‌کنم ‫تا نظراتم رو بهش بگم.
‫- زود باش، بریم. ‫- می‌خوام همکاری کنم.
‫ولی...
‫می‌تونی بگی متوفی کیه؟
‫چوی دائه‌هیون!
‫من دیر یا زود بازجویی می‌شدم.
‫حاضرم همکاری کنم.
‫اظهارات تو ممکنه ‫به ضرر وو سوجئونگ تموم بشه.
‫کمک توی تحقیقات کمکی به اون زن نمی‌کنه.
‫برو خونه.
‫تو همین حین، سعی کن شرایط رو درک کنی.
‫بعدش، من با پلیس واسه همکاری هماهنگ می‌کنم.
‫اگه خبر شد، خبر بدید.
‫بریم.
‫اون به هر حال می‌فهمه...
‫پس اسم متوفی رو بهش میگم.
‫[پزشکی قانونی]
‫[درمانگاه خیریه]
‫♪ آسمان آبی ♪ ‫♪ رویاهای آبی ♪
‫♪ بر دشت سبز ♪
‫♪ گوسفندهای کوچک ♪
‫♪ می‌دون و بازی می‌کنن ♪
‫♪ شاد و خوشحال هستن ♪
‫♪ وقتی بارون می‌باره ♪ ‫♪ و بارون روی زمین می‌ریزه ♪
‫♪ اخم می‌کنن ♪
‫♪ دنبال مامان می‌گردن ♪
‫♪ دنبال بابا می‌گردن ♪
‫♪ با چشم‌های گریون ♪
‫♪ خورشید چشمک میزنه ♪
‫بیا ببرمت پیش راهبه.
‫منتظر مامانت هستی؟
‫مامانت...
‫دیگه مامان درد نمی‌کشه، نه؟
‫چی؟
‫دیگه مامانم درد نمی‌کشه، آره؟
‫آره.
‫مامانت درد نمی‌کشه.
‫مامان.
‫مامان، مامان.
‫وقتی کاراگاه‌ها اومدن سروقتت، ‫باید فورا به من زنگ میزدی.
‫قبل اینکه وکیلت برسه،
‫باید از حق قانونیت استفاده کنی ‫و سکوت اختیار کنی.
‫اگه همچین کاری کنی،
‫پلیس کاری به کارت نداره.
‫می‌دونی چقدر واست ضرر داره؟
‫نمیشه بگیم من مجرمم؟
‫پلیس موبایلتو ردیابی کرده.
‫می‌دونن نزدیک صحنه جرم نبودی.
‫با این‌وجود، الان نمی‌تونم اثبات کنم ‫که بی‌گناهی یا قاتل.
‫توی این مقطع، تنها تمرکز ما ‫روی کم کردن حکمیه که می‌گیری.
‫متوجه نیستی چی میگم؟
‫میرم خودمو تحویل میدم.
‫بهت گفتم.
‫دروغ فایده‌ای نداره.
‫دروغ نیست.
‫قیم اون دختر بیچاره رو امروز ‫برای بازسازی صحنه جرم به بیمارستان آوردن.
‫اومد.
‫حقیقت داره که شما به خواستهٔ دخترتون ‫اون رو کشتید؟
‫یادداشت خودکشی دخترتون ‫توی خونه پیدا شده.
‫چرا زودتر تحویل ندادید؟
‫شما قاتل دختر خودتون هستید.
‫پشیمون نیستید؟
‫پشیمون نیستم.
‫چون الان دختر کوچولوم از درد خلاص شده.
‫راضی‌ام.
‫دکتر وو، فورا بیاید اینجا.
‫حین درمان مشکلی پیش اومده؟
‫نه، این اواخر همه‌چیز خوب بود.
‫فکر می‌کردم می‌تونه دوره درمانی رو طی کنه.
‫عجله کن دکتر وو.
‫راه رو باز کنید، راه رو باز کنید.
‫[بخش مراقبت ویژه]
‫آقا، چیکار می‌کنی؟
‫خانم... خانم.
‫لطفا، بذارید برم.
‫آقا.
‫دکتر رو ول کن.
‫با من حرف بزن.
‫گوش میدم.
‫آقا، نمی‌خوای کسی آسیب ببینه، درسته؟
‫خانم.
‫اگه این‌طوری بمیرم مشکل نداره، ‫فقط بذارید برم.
‫می‌دونم خیلی درد می‌کشی.
‫اما اگه با این وضع بیرون بری، ‫احتمال عفونت خیلی زیاده، غیر ممکنه.
‫نیازی ندارم.
‫لطفا، یه‌کم دیگه تحمل کن، یه‌کم دیگه...
‫وقتی روند درمان تموم شد، مرخص میشی.
‫روند درمان... کِی تموم میشه؟
‫بعد اینکه مُردم؟
‫بهت گفتم منو بکش.
‫آقا.
‫از همون اول بهت گفتم.
‫بهت گفتم منو بکش.
‫هیچ‌وقت نمی‌تونم از اینجا برم، نه؟
‫می‌دونم روند درمان واست دشواره،
‫ولی از صمیم قلب امیدوارم زنده بمونی.
‫چه‌یون هر شب واست دعا می‌کنه.
‫مطمئنم خیلی از همسایه‌ها ‫واسه سلامتیت دعا می‌کنن.
‫من نهایت تلاش‌مو می‌کنم،
‫خواهش می‌کنم، به درمان ادامه بده...
‫اینکه صرفا نفس بکشی، ‫میشه اسمش رو گذاشت زندگی؟
‫با این حال و وضع...
‫چون هنوز نفس می‌کشم، ‫یعنی دارم زندگی می‌کنم؟
‫من...
‫دیگه حتی نمی‌تونم گریه کنم.
‫همه‌چیز سوخته.
‫[بخش مراقبت ویژه]
‫خانم.
‫ممنون،
‫اما...
‫این وضع...
‫خود جهنمه.
‫آقا.
‫از وقتی اون بیمار فوت شد،
‫دکتر وو حسابی بهم ریخت.
‫چطور ممکنه چنین آدمی
‫توی قتل کئون جیونگ‌می ‫دست داشته داشته؟
‫دکتر وو از جون مایه می‌ذاشت ‫تا بیمارهاش رو نجات بده
‫و بعد از دست دادن یکی‌شون ‫شدیدا داغون شد.
‫اون سعی کرد به دخترم کمک بده.
‫خیلی سعی کرد.
‫هرچند آخرش همه‌اش بی‌فایده بود.
‫اما،
‫شما میگید دکتر وو آدم کشته؟
‫اون مظنون به کمک به بیمار برای اتانازیه،
‫و داریم تحقیق می‌کنیم.
‫مدرک دارید؟
‫ظاهرا نه.
‫ساعت ملاقات تموم شد.
‫خیالت راحت شد، آره؟
‫بعد از اینکه شنیدی دخترم رو
‫دکتر وو نکشته...
‫انگار دلت آروم گرفت.
‫در گذشته، به دلیل نبودِ مدرک، ‫حمایت شما می‌تونست بهش کمک کنه،
‫ولی الان فرق داره.
‫جنازه لی یون‌هی داره کالبد شکافی میشه.
‫وقتی نتیجه کالبد شکافی بیاد، ‫حتی بدون اظهاریهٔ تو،
‫می‌تونیم از جرم وو سوجئونگ پرده برداریم.
‫نمی‌دونم دنبال چی هستی،
‫ولی وقتی نتیجه کالبد شکافی بیاد،
‫به عنوان یه مدرک محرز
‫اتهام وو سوجئونگ رو اثبات می‌کنه؟
‫مدرک محرز؟
‫موقع مرگِ لی یون‌هی،
‫تو گفتی فقط تو و وو سوجئونگ اونجا بودی.
‫بله.
‫اگه کار وو سوجئونگ نبود،
‫کار تو بود؟
‫لطفا وو سوجئونگ رو متقاعد کن.
‫بهش کمک کن و باهاش حرف بزن ‫تا خودشو تحویل بده.
‫این بهترین گزینه برای کم کردن حکمشه.
‫دکتر وو، لی یون‌هی رو نکشته. ‫واسه چی اونو قانع کنم؟
‫دیر وقته.
‫ولش کنه، می‌تونه.
‫بذار بره دعا کنه.
‫این‌موقع شب اینجا چیکار می‌کنی؟
‫آزادی.
‫خب، دکتر وو چی شد؟
‫تحقیقات تموم شد.
‫- می‌تونی بری. ‫- نه، منظورم اینه...
‫دکتر وو چی شد؟
‫اگه دکتر وو آزاد نشده،
‫من همین‌جا می‌مونم.
‫پدر.
‫فکر می‌کنی وو سوجئونگ صرفا...
‫به خاطر قتل لی یون‌هی مظنونه؟
‫منظورت چیه؟
‫یعنی موارد دیگه‌ای هم هست؟
‫نتیجه کالبد شکافی بزودی میاد.
‫همین‌قدر بدونی کافیه، آزادی بری.
‫اگه می‌خوای بیشتر بدونی،
‫بشین پای اخبار.
‫خبردار میشی.
‫باید بری.
‫اگه کار من باشه چی؟
‫آره.
‫من لی یون‌هی رو کشتم.
‫من اونو کشتم.
‫تمومش کن.
‫با این وجود، ‫نمی‌تونی به وو سوجئونگ کمک کنی.
‫نه، من الان...
‫جلوی وکیلم به جرمم اعتراف کردم.
‫حتی اگه توی این پرونده بی‌گناه باشم،
‫توی پرونده‌های قبلی گناهکارم.
‫خودت می‌دونی وو سوجئونگ
‫دستش به این همه بنزوباریتال نمی‌رسید.
‫اون اهل دارو و مواد نیست.
‫بنزوباریتال.
‫خودتم خوب می‌دونی.
‫دارویی نیست که بشه توی بیمارستان پیدا کرد.
‫واسه اتانازیه.
‫و این قضایا به خاطر من شروع شد.
‫نامزد سابقم،
‫مینا،
‫من اونو کشتم.
‫خدای من، چه بوی وحشتناکی میده.
‫بیمارهای لاعلاج هنوز زنده هستن.
‫چرا بوی جنازه میدن؟
‫واست هدیه آوردم.
‫باید از سرنگ استفاده کنی؟
‫اکثر مردم با نوشیدنی قاتی می‌کنن و می‌خورن،
‫ولی سرم قابل اعتمادتره.
‫ولی توی این مورد،
‫جای سوزن روی بدن می‌مونه.
‫تمام داروهایی که بیمار خورده، ‫بعلاوهٔ بنزوباریتال،
‫با نوشیدنی ترکیب شده.
‫توی این شرایط،
‫نمی‌تونه چیزی بخوره.
‫فن رو روشن کنیم؟
‫صبر کن.
‫مُرد؟
‫وای.
‫انگار خوابه.
‫به همین راحتی مُرد؟
‫شگفت انگیزه.
‫فورا از اینجا برو.
‫گفتی...
‫این افراد درمان نمیشن.
‫این هدیه‌ پایانی که بهشون میدی؟
‫یکی میاد، برو.
‫[قتل‌های زنجیره‌ای با استفاده از دارو]
‫مامان.
‫می‌تونی بری خونه.
‫یه نفر اعتراف کرده لی یون‌هی رو کشته.
‫پدر یانگ کسی رو نکشته.
‫فکر می‌کنی بی‌گناهی، آره؟
‫به منم از اون دارو بده.
‫چی میگی؟ ‫معلومه هیچی خوب نیست.
‫میشه از این رنج و عذاب ‫به خاطر عذاب وجدان فرار کرد؟
‫یه نفر گزارش داده یه محموله ‫با اسم کیم سی‌هیون تحویل داده میشه.
‫وضعیت فعلی یه‌کم عجیبه.
‫فهمیدیم که مواد مصادره شده توسط پلیس ‫دست کیم سی‌هیونه.
‫یعنی ممکنه اینجا خبرچین داشته باشیم؟
‫ترجمه از علی