‫این سریال به موضوع حساس اتانازی می پردازد
‫که می‌تواند موجب رنجش خاطر ‫برخی از تماشاگران گردد.
‫هوا خوبه.
‫چی؟
‫یه‌کم آروم باش.
‫نظرت چیه بریم ماهی تند بخوریم؟
‫یا شاید مرغ آب‌پز؟
‫باید به ‌قدری دور بشی ‫که باور کنن جونت در خطر بوده.
‫نقش قربانی رو بازی نکن.
‫تو دکتری، ‫می‌دونی این‌جوری کسی نمی‌میره.
‫بگو وحشت کرده بودی،
‫و چهره راننده رو یادت نیست.
‫بگو یه مرد بیست و اندی ساله بود.
‫این‌جوری فکر می‌کنن ‫یکی از افراد کیم سی‌هیون بوده.
‫خوب یادت باشه
‫این عملیات، کار کیم‌ سی‌هیون و افرادش بود.
‫دکتر وو، توجه کن.
‫هی.
‫با دقت گوش کن.
‫توی این وضعیت حیاتی، ‫مثل بازیگرهای حرفه‌ای عمل کن.
‫از دستورات من پیروی کن ‫و نقشت رو به خوبی بازی کن.
‫«قسمت پنجم »
‫اون چیه؟
‫وو سوجئونگ.
‫هی.
‫حالت خوبه؟
‫تهدیدم کردن.
‫حق انتخاب نداشتم.
‫بعد از تحقیقات تصمیم‌گیری می‌کنم.
‫یه‌نا...
‫بی‌خیال، اصلا به خودش زحمت نمیده کمک بده.
‫چرا این مدلیه؟
‫چیزی نیست، دست تنها می‌تونم.
‫به خاطر دکتر وو اومدم.
‫یه بیمار توی بیمارستان اون رو دزدیده.
‫با تن زخمی اونو برگردوندن.
‫دزدیدن؟
‫جراحتش وخیمه؟
‫آدم‌ربا اون رو گروگان گرفت ‫و از بیمارستان فرار کرد.
‫هرچند، دوربین‌ها چیزی رو ثبت نکردن.
‫تصادفیه؟
‫هیچ تصویر واضحی ازشون وحود نداره.
‫توی لحظات حساس،
‫توی نقاط کور که دوربین نداره حرکت کردن.
‫حتی دوربین درب خروجی ‫رو داشتن تعمیر می‌کردن.
‫من گروگان بودم.
‫می‌خوای بدونی چرا کیم سی‌هیون ‫چنین کاری کرده؟
‫نمی‌دونم.
‫خب، کیم سی‌هیون، ‫که چند روز پیش اینجا بستری شده بود،
‫انقدر وقت داشته تا بیمارستان رو یاد بگیره ‫و نقشه بکشه؟
‫احتمالش چقدره؟
‫میگی زیر سر من بوده؟
‫واسه همین تصمیم گرفتی ‫به بیمار دستبند بزنید؟
‫عذرخواهی می‌کنیم.
‫آخه کیم سی‌هیون
‫خیلی راحت، بدون هیچ ردی، ‫از بیمارستان فرار کرد.
‫واسه همین کاراگاه بان ‫یه‌کم مشکوک شدن
‫که ممکنه شما همدستِ کیم سی‌هیون باشید.
‫فیلم دوربین آی‌سی‌یو رو ندیدید؟
‫اونجا مشخصه منو گروگان گرفته، غیر اینه؟
‫بله، دیدم.
‫همه‌چیز رو دیدیم.
‫به هر حال، موضوع مهم اینه که ‫شما در امنیت کامل هستید.
‫کیم سی‌هیون
‫قیچی پزشکی از کجا آورد؟
‫نمی‌دونم.
‫اینکه قیچی از کجا اومده جزو وظایف شماست.
‫تازه،
‫توی بیمارستان چند تا مامور حضور داشت.
‫و با این‌‌وجود، ‫نتونستن یه فراری رو دستگیر کنن.
‫من قربانی این ماجرا هستم ‫و باید همه‌چیز رو زیر سوال ببرم.
‫بیمار نباید مدت طولانی ‫تحت بازجویی قرار بگیره.
‫اگه حال اون بدتر بشه ‫شما مسئولیتشو به عهده می‌گیرید؟
‫ببخشید، اما مجرم هنوز دستگیر نشده.
‫چند تا سوال دیگه می‌پرسیم.
‫انگار متوجه نیستید چی میگم.
‫در حال حاضر بیمار به آرامش مطلق نیاز داره.
‫اون با این شیوه، تحت فشار شدیدیه.
‫فشار؟
‫این‌طوری بود.
‫ندیدید دست‌هاش می‌لرزید؟
‫بیمار از ترس می‌لرزه، ‫و بازم مجبورش می‌کنید اون اتفاق رو یادش بیاره؟
‫خشونت به حساب میاد.
‫واقعا داره می‌لرزه.
‫دکتر، باید استراحت کنی.
‫آره.
‫بریم.
‫بعدا میایم.
‫لطفا استراحت کنید.
‫بریم.
‫دیوونه‌ای؟
‫باعث شدی یه مجرم فرار کنه،
‫و با این‌وجود اجازه میدی ‫توی این وضع ازت بازجویی کنن؟
‫هر چقدر عذرخواهی کنن، کمه.
‫ولی صبر کن...
‫فکر می‌کنم اون کاراگاه رو قبلا دیدم.
‫یادم اومد.
‫اون همونیه که اومده بود اورژانس ‫و بعد غیبش زد.
‫تو ازش مراقبت می‌کردی، درسته دکتر؟
‫فکر می‌کنی داری چیکار می‌کنی؟
‫این ادا و اطوارها چیه، ‫فکر کردی ایندیانا جونزی؟
‫ولش کنید.
‫یه بزدلی بیش نیست.
‫کار تو بود، ها؟
‫تو کیم‌ سی‌هیون رو دزدیدی ‫تا اونو بکشی، درسته؟
‫یه چیزی بگو لعنتی.
‫اومدی تایید کنی تا ببینی ‫وقتی توصیهٔ منو نادیده می‌گیری چه اتفاقی میفته؟
‫اتفاقا به موقع اومدی.
‫عالیه.
‫اینو نگاه کن.
‫حرف‌های جالبی میزدی.
‫می‌گفتی داروها رو می‌خری
‫تا خودت استفاده کنی.
‫باید واسه چیزی که خریدم هم توضیح بدم؟
‫این...
‫شبیه اسباب‌بازیه ولی...
‫می‌تونه هر چیزی رو بکشه، حتی آدم.
‫کیم سی‌هیون رو پلیس پیدا کرده بود،
‫تا یه قدمی دستگیری رفت،
‫و مسبب این ماجرا شد...
‫به خاطر تو.
‫الان جون منم در خطره.
‫خب چرا باید تو رو زنده نگه دارم؟
‫اون یه عوضی بی‌شرفه...
‫ضرر کردم...
‫چه روانی چه مالی...
‫چطوری می‌خوای مسئولیت‌شون رو بپذیری؟
‫اگه پول می‌خوای،
‫می‌تونم جبران کنم اما...
‫اگه دوباره بری سمت وو سوجئونگ،
‫دست رو دست نمی‌ذارم.
‫فکر می‌کنی پول واسه من مهمه؟
‫پس چی می‌خوای؟
‫سوال خوبی پرسیدی.
‫یه سوال بهتر دارم.
‫چرا شما...
‫این کارها رو می‌کنید؟
‫آقای گو.
‫توی این دنیا،
‫آدم‌هایی وجود دارن ‫که نمی‌خوان با درد و رنج بمیرن.
‫درسته الان غیر قانونیه، ولی...
‫با گذشت زمان،
‫ممکنه به یه انتخاب تبدیل بشه.
‫حتی ممکنه به عنوان یه حق انسانی ‫به رسمیت شناخته بشه.
‫به حدی قشنگ ارائه میدی ‫انگار که پزشکی خوندی.
‫بهونه خوبیه، منطقیه.
‫و چون منطقیه،
‫ممکنه به تجارت بزرگی تبدیل بشه.
‫با پولدارها، نه؟
‫حداقل طبق نظر من،
‫واسه اتانازی پول زیادی میدن.
‫با معتادها کاملا فرق دارن.
‫یه تجارت جدی و امیدوار کننده‌ست.
‫ما از این منظر بهش نگاه نکردیم.
‫نمی‌خواد بترسی. ‫یه نفر نوشیدنی بیاره.
‫چشم.
‫بخور.
‫تو اصلا از این دارو نخوردی، ‫حالا می‌خوای چیکار کنی؟
‫داروی منو می‌خریدی، ‫اما خودت مصرف نکردی، نه؟
‫بخور.
‫بخور!
‫نوش جان.
‫پسر خوب.
‫حرف‌گوش‌کنی.
‫خیلی زود شاد میشی.
‫یه حالی میشی که تا حالا تجربه نکردی.
‫- کی بریم بیرون؟ ‫- من جایی نمیام.
‫- فردا؟ ‫- بهت گفتم نه.
‫باشه، میشه بریم سینما ‫و بعد بریم یه چیزی بخوریم؟
‫- زیاد حرف میزنم؟ ‫- نه.
‫بله پدر؟
‫یه مورد اورژانسی پیش اومده، ‫اما دکتر چوی جواب نمیده.
‫حال یون‌هی بدتر شده؟
‫آره.
‫باشه، خودم به دکتر چوی زنگ میزنم.
‫اون عوضی چقدر دارو ریخته بود؟
‫[سوجئونگ]
‫سوجئونگ، الان نمی‌تونم جواب بدم.
‫نگرانم بترسی.
‫لعنتی، چرا این‌جوری شدم؟
‫هر چی زمان بگذره، ‫مضطرب‌تر و ناراحت‌تر میشی.
‫و عزت نفست خرد میشه.
‫کجا میری؟
‫اگه بذارم بری، تنبیه میشم.
‫رئيس.
‫هی، دیر وقته. کجا میری؟
‫باید هر جا میرم رو گزارش بدم؟
‫من که مجرم یا مظنون نیستم.
‫نگران شما هستیم.
‫شما رو گروگان گرفته بودن.
‫و هنوز آدم‌ربا دستگیر نشده.
‫توی درمانگاهی که داوطلبانه کار می‌کنم ‫یه بیماری هست،
‫ولی تجهیزات پزشکی نداره.
‫ولی الان، شما هم بیمارید.
‫زیاد به خودتون فشار نمیارید؟
‫اون بیمار منتظر منه.
‫باشه.
‫تو برسونش.
‫این‌طوری می‌تونی کنارش باشی ‫و ازش محافظت کنی.
‫[درمانگاه خیریه]
‫خانم، همه‌چیز مرتبه.
‫سوسونگ.
‫اومدی.
‫سوسونگ، تو نباید اینجا باشی.
‫دکتر وو، ممنون.
‫چیزی نیست، همه‌چی مرتبه.
‫زود حالت خوب میشه.
‫بزودی خوب میشی.
‫طاقت بیار.
‫چیزی نیست، سوسونگ، چیزی نیست.
‫پروردگارا.
‫لطفا هوای افرادی که ‫دستشون به تو نمیرسه رو داشته باش.
‫و افرادی که مثل روح سرگردان پرسه میزنن.
‫همه‌چی درست میشه.
‫منظورت اینه اسم تو هیون‌وو نیست، ‫بلکه بان جی‌هونه، آره؟
‫خوشحالم زنده‌ای.
‫ولم دلم واسه هیون‌وو که مرده می‌سوزه ‫و عذاب وجدان دارم.
‫چون نتونستم چهره‌شو بشناسم.
‫متاسفم.
‫شنیدم پلیس داره تحقیق می‌کنه.
‫خب، دکتر وو به چه جرمی متهم هستن؟
‫جواب بده.
‫اگه مامور پلیس مجبور شده ‫تغییر چهره بده،
‫احتمالا به خاطر سرعت غیر مجاز نیست، درسته؟
‫خب، چیه؟
‫کاری که الان وو سوجئونگ انجام میده،
برخلاف نیتی که داره،
‫نباید انجام بده.
‫اگه شما هم چیز خطرناکی رو حس کردید،
‫لطفا با من تماس بگیرید.
‫متوجه نمیشم چی میگی..
‫و حتی با اینکه نمی‌فهمم،
‫مطمئنم دکتر وو بی‌گناهه.
‫اون آدم خوبیه.
‫خیلی وقته اونو می‌شناسم، ‫عین کف دستم از اون شناخت دارم.
‫حتما سوء تفاهم شده.
‫مسکن دیگه فایده‌ای نداره.
‫الان چون خسته شدی ‫درد کم‌تری رو حس می‌کنی.
‫دخترم منو توی این وضع دید؟
‫وقتی از درد غش می‌کنم،
‫بعضی‌وقت‌ها... ‫مجبور میشه خونه رو تمیز کنه.
‫اگه این وضعیت ادامه پیدا کنه،
‫وقتی به مادرش فکر می‌کنه،
‫اولین چیزی که یادش میاد ‫این بوی گند منه.
‫اون هنوز بچه‌ست.
‫اینکه مادرش کنارش باشه، بهش‌ آرامش میده.
‫الان ازم می‌ترسه.
‫بزرگ‌ترها با گفتن اینکه این کار باعث میشه
‫اون قبل از مرگ ازم دل بکنه، بهم آرامش میدن.
‫اما...
‫نمی‌خوام در حالی بمیرم ‫که اون ازم متنفر باشه.
‫واسه همین میگم،
‫وقتی داشتم می‌مردم،
‫تلاش نکنید منو نجات بدید.
‫اگه کاری کنی سریع‌تر خلاص بشم، ‫ممنونت میشم.
‫من دکترم.
‫گفتن سرطان معده دارم،
‫و پول درمان نداشتم.
‫ولی یه دختر دارم.
‫نمی‌تونستم این‌طوری بمیرم.
‫با تمام توانم تلاش کردم زنده بمونم.
‫همه‌جا دنبال راه‌حل گشتم.
‫بعد از اینکه شنیدم
‫شرکت‌ها دارن داروهای جدید می‌سازن ‫و رایگان آزمایش می‌کنن...
‫ایمنی‌درمانی انجام دادم.
‫ولی این نوع درمان...
‫عوارض شدیدی روی بیمارهای دیابتی پرخطر داره.
‫احتمالا به خاطر همین باشه.
‫با شرکت داروسازی حرف زدی؟
‫گفتن به خواست خودم شرکت کردم.
‫اینکه اون‌ها کار اشتباهی نکردن.
‫دکتر، امکانش هست...
‫وقتی من مردم،
‫کمک بدی...
‫دخترم رو ببری پرورشگاه؟
‫کشیش باید یه پرورشگاه خوب بلد باشه.
‫ممنون.
‫ممـ...
‫دکتر وو.
‫چی شده؟
‫زخمی شدی؟
‫حالت خوبه؟ کمک می‌خوای؟
‫نه، همه‌چیز خوبه. درست شد.
‫مطمئنی حالت خوبه؟
‫ببخشید.
‫نمی‌دونستم حالت خوب نیست،
‫ولی زنگ زدم و کمک خواستم.
‫باید ناخوش باشی.
‫برو خونه و استراحت کن.
‫چرا بهم چیزی نگفتی؟
‫چی؟
‫می‌دونستی اون مرد، جو هیون‌وو نیست،
‫بلکه کاراگاهیه که دنبال من می‌گرده، درسته؟
‫هیچ‌وقت بهم دروغ نگفته بودی.
‫البته، وقتی نمی‌خوای حقیقت رو بگی،
‫حرف نمیزنی.
‫اگه بخوام روراست باشم، ‫دوست دارم بپرسم
‫چی شده؟
‫فکر می‌کنن مرتکب قتل شدم.
‫خطای پزشکی بود؟
‫اگه دنبال جواب صادقانه هستی،
‫خطای پزشکی نبود.
‫وقتی همه‌چیز حل شد، بهت خبر میدم.
‫لی یون‌هی وقتِ زیادی نداره.
‫چند روز آینده، خیلی بیشتر درد می‌کشه.
‫امشب رو اینجا می‌مونم.
‫با اینکه زیاد شوخی می‌کنه، ‫دائه‌هیون مسئولیت‌پذیره.
‫فردا باید بیاد.
‫ببخشید آقا.
‫آقا.
‫آقا، لطفا شیشه رو پایین بکشید.
‫چی شده؟
‫دچار اسپاسم شده.
‫از درد زیاد توهم زده.
‫بگیرش تا از تخت نیفته.
‫اسپاسم می‌تونه انقدر شدید باشه؟
‫دیگه مسکن جواب نمیده.
‫می‌تونی بری.
‫من باید بمونم.
‫کاراگاه، اینکه نگرانی کاری کنم،
‫توی مدت کوتاه شدنی نیست، ‫و انجام هم نمیدم.
‫وضعیت بیمار به کجا میرسه؟
‫اگه اسپاسم‌ها ادامه داشته باشه،
‫خیلی دووم نمیاره.
‫[کاراگاه بو]
‫همسایه‌ام،
‫لطفا در رو باز کنید.
‫کی...؟
‫ببخشید.
‫اجازه ندادم بیاید تو.
‫پلیس هستیم.
‫تو چوی دائه‌هیون هستی، درسته؟
‫آره.
‫خبر داریم دیروز رو تو خیابون خوابیدی.
‫بعد از چند سال رفتم سر کار.
‫انقدر خسته بودم که خوابم برد.
‫تصادف نکردم.
‫مگه خوابیدن توی ماشین جرم محسوب میشه؟
‫نه دقیقا.
‫هر چند،
‫فهمیدم تو سابقه مصرف مواد داری.
‫باید بیای اداره و تایید کنی.
‫منو بازجویی می‌کنید؟
‫در صورتی که وکیلم باشه حرف میزنم.
‫شرمنده که شما رو به همچین جای محقری آوردم.
‫تو، چوی کانگ‌یون رو دیدی، درسته؟
‫پنج روز قبل از فوتش.
‫آره.
‫چرا؟
‫بهش پیشنهاد مشاوره دادم.
‫برای کمک به تسکین دردش.
‫اطلاعات دادن جرمه؟
‫نه.
‫جرم، گناه...
‫نسبت به قانون خیلی حساسی.
‫نتیجه تست مثبت بود.
‫واقعا؟
‫این صرفا یه بررسی اولیه‌ست.
‫واسه همین می‌خوایم تحقیقات رسمی انجام بدیم.
‫هنوز نمی‌خوای حرف بزنی؟
‫وقتی وکیلم بیاد، حرفم میزنم.
‫مادرت هم جواب نمیده.
‫انگار از دست پسرش ناامید شده.
‫هر چی دوست داری بگو.
‫تا وکیلم نیاد، یه کلمه حرف نمیزنم.
‫وکیل، وکیل.
‫مگه طوطی هستی؟
‫باز به مادرش زنگ بزن.
‫بگو پسرش عین جوجه ‫داره التماس کمک می‌کنه.
‫باشه.
‫حتی با وجود آرامش‌بخش، ‫اسپاسم‌ها تموم نمیشه.
‫کار دیگه‌ای از دست‌مون برنمیاد؟
‫دکتر وو، ‫هر کاری در توانت بود رو انجام دادی.
‫تا نفس آخرش ازش مراقبت می‌کنم.
‫برو استراحت کن.
‫دختر بیچاره انقدر از مامانش می‌ترسه ‫که حتی بهش نزدیک نمیشه.
‫حتی انسولین نخرید
‫تا پول اضافه داشته باشه ‫واسه دخترش غذا بخره.
‫یعنی کارهای مامانشو یادش می‌مونه؟
‫یادت میاد وقتی گفتی...
‫که پشت درد هدفی هست ‫و باید تحمل کنیم؟
‫آره.
‫یعنی اون‌هایی که از درد درس نمی‌گیرن...
‫گناهکارن؟
‫خب...
‫فقط می‌تونم بگم
‫مرگ و زندگی دست خداست.
‫من شنیدم که خدا ‫قدرتش رو از طریق دست‌های انسان نشون میده.
‫روش کار خداست.
‫تو دکتری و جون آدم‌ها رو نجات میدی،
‫این‌طور تفکری خودخواهیه.
‫تو از مسئولیت شونه خالی می‌کنی.
‫انتخاب زندگی نباتی کار راحتی نیست.
‫بیمارهایی که درمان‌شون سخته،
‫تنها کاری که از دستم برمیاد
‫اینه که از درد راحت‌شون کنم.
‫حتی اگه تنها راه ممکن، مرگ باشه،
‫این نوع شیوه درمان مجاز نیست؟
‫گفتی می‌خوای بدونی پلیس ‫واسه چی بهم مشکوک شده.
‫اگه تنها راه درمانی برای بیمارهایی ‫که درد می‌کشن مرگ باشه،
‫مایلم این درمان رو بهشون ارائه بدم، پدر.
‫ماریا.
‫دیگه من ماریا نیستم،
‫چون دیگه اعتقادی ندارم.
‫بالاخره،
‫وکیلی که انقدر می‌خواستی
‫اومد.
‫انگار مادرت کاملا ولت نکرده.
‫واست وکیل خیلی معروفی رو استخدام کرده.
‫تو جراح پلاستیک معروفی بود،
‫ولی تصمیم گرفتی قبل از عمل ‫روی یه خواننده معروف
‫مواد مصرف کنی.
‫وقتی افکار عمومی علیه‌ات برگشت،
‫مدرک طبابتت رو از دست دادی.
‫این‌طوری نگاه کردنِ من فایده‌ای نداره.
‫چون خیلی خوشگلی.
‫گردنبندتو میگم.
‫منظورم خودت نبود؟
‫تو هم خیلی خوشگلی.
‫حتما خودت می‌دونی،
‫اکثر دکترها، بعد محرومیت،
‫می‌تونن سه سال بعد ‫درخواست مدرک طبابت بدن.
‫اما مگه اعتیادت رو کنار نذاشتی؟
‫چرا برای ابطال رای درخواست ندادی؟
‫مشغول بودم.
‫خب، نتیجه تستت مثبت شده.
‫چطور می‌تونی ‫با اعتماد به‌نفس کامل انکار کنی؟
‫چرا اینطوری نگاهم می‌کنی؟
‫ببخشید.
‫ما همدیگه رو جایی ندیدیم؟
‫چهره‌ات خیلی آشناست.
‫در مقایسه با مردهایی که میگن ‫شبیه مادرشون هستن،
‫روش تو بهتره.
‫تو دوست خالهٔ جه‌یون هستی.
‫دکتر وو سوجئونگ.
‫دوست دکتر وو هستی، آره؟
‫سوجئونگ و جه‌یون رو می‌شناسی؟
‫انگار دکور رو عوض کردی.
‫نه، عوض نکردم.
‫همه‌چیز دلیل داره.
‫حتی بازداشت برای مصرف مواد،
‫اینکه شخص رو ‫تا ۴۸ ساعت بعد نگه دارید، غیر قانونیه.
‫درخواست حکم دستگیری نمیدی؟
‫چرا، درخواست میدم.
‫چیکار می‌کنی؟
‫موکل من مواد جابه‌جا نمی‌کنه.
‫هویتش هم تایید شده.
‫این نوع تحقیق برای چیه؟
‫چوی دائه‌هیون رو ‫به خاطر مواد دستگیر نکردیم.
‫اون مظنون به قتله.
‫قتل؟
‫ازت خوشم میاد، خانم وکیل.
‫پس صادقانه حرف میزنم.
‫ما باور داریم چوی دائه‌هیون ‫با یه دکتر همدسته،
‫و جفت‌شون توی یه پرونده قتل نقش داشتن.
‫یعنی چی؟
‫وقتی یه نفر رو ‫برای تحقیقات بازداشت می‌کنید،
‫باید جزئیات پرونده رو بهم بگید.
‫واسه همین الان بهت میگم.
‫لطفا همه‌چیز رو توضیح بده.
‫به عنوان وکیل اون، حق دارم بدونم.
‫ما باور داریم که...
‫دکتر وو سوجئونگ از بیمارستان بونسئونگ،
‫[مظنونین قتل چوی کانگ‌یون: ‫وو سوجئونگ، چوی دائه‌هیون]
‫با پوشش اتانازی، مرتکب قتل شدن.
‫و چوی دائه‌هیون همدسته.
‫چرا ازم دوری می کنی؟
‫اگه فهمیدی، چرا اومدی باهام حرف بزنی؟
‫چون فقط از دست تو چنین کاری برمیاد.
‫باید به معلم رقص بگی ‫که دارو مصرف کردم.
‫اینکه غش کردنم موقع اجرا،
‫به خاطر رژیم و فشار عصبی نبود.
‫چرا باید چنین کاری کنم؟
‫چون معلم...
‫گفت به خاطر فشار عصبی ‫اجرا رو خراب کردم،
‫و دیگه نقش اصلی نمایش رو بهم نمیده.
‫اونوقت،
‫چرا خالهٔ من باید قربانی کارهای تو بشه؟
‫تو دارو رو از توی انبار برداشتی.
‫اینکه خاله‌ات قایم کرده بود رو چی میگی؟
‫اونم اشتباه نکرده بود؟
‫واسه اتانازی حیوون‌هاست.
‫خودت دارو رو دزدیدی،
‫اونوقت طلبکار هم هستی
‫ببین،
‫خاله‌ات گفت دروغ بگم.
‫من دارو رو دزدیدم، ‫ولی اون می‌خواست پنهان‌کاری کنه.
‫بهش فکر کن،
‫مگه دکتر معاینه نمی‌کنه
‫یعنی دلیل غش کردنم رو نفهمیده بود؟
‫فهمیده بود، ولی تصمیم گرفت ‫دروغ بگه. فهمیدی؟
‫باورم نمیشه.
‫ها؟
‫بابات خیلی دیر کرده.
‫بابا.
‫پدر آسمانی،
‫من رو از دست اهریمن نجات بده.
‫مرا از وسوسه رهایی بخش، ‫دعا می‌کنم...
‫الان نمی‌تونم حرف بزنم.
‫کلیسام.
‫الان اسمم مایکله.
‫غسل تعمید دادم.
‫چی؟
‫خوراکی...
‫مزه کارامل میده؟
‫ببخشید.
‫باشه، بعد اینکه دعام تموم شد میام.
‫صبر کن.
‫نخور، باشه؟
‫پدر آسمانی.
‫منو از دست زنم نجات بده.
‫اجازه نده منو به صلیب بکشن.
‫یه‌کم امتحان می‌کنم.
‫بهم رحم کن.
‫ببخشید.
‫به‌عنوان یه وکیل، می‌دونید
‫که باید راز موکل‌تون رو حفظ کنید.
‫پس به کسی
‫در مورد پرونده خاله جه‌یون چیزی نگید.
‫به‌عنوان وکیلت بهت میگم،
‫پلیس گفت ‫اگه توی دستگیری وو سوجئونگ همکاری کنی،
‫توی حکمت تخفیف میدن.
‫البته مستقیم نگفتن،
‫ولی پیشنهاد معامله دادن.
‫از الان به بعد، بدون اجازهٔ من ‫به وو سوجئونگ زنگ نزن.
‫حتی دیدنش نرو.
‫بگو رفتی سفر و ارتباط‌تو قطع کن.
‫من و سوجئونگ توی یه درمانگاه ‫داوطلبانه کار می‌کنیم.
‫و صحبت می‌کنیم...
‫تو مظنون به قتلی.
‫جدی‌ام.
‫نمی‌خوام موکلم از کسی محافظت کنه
‫و شرایط رو بدتر کنه.
‫اگه می‌خوای به‌عنوان وکیل رازتو نگه دارم،
‫طبقه نقشهٔ من پیش برو.
‫اگه هم نه، ‫ازت دفاع نمی‌کنم.
‫هرچند،
‫نمی‌تونم شرایط پلیس رو قبول کنم
‫تا توی دستگیری وو سوجئونگ کمک بدم.
‫دیگه اینو به زبونت نیار.
‫من وکیلی نمی‌خوام ‫که چنین پیشنهادهایی بده.
‫ولی...
‫به توصیه‌ات گوش میدم ‫و فاصله‌ام رو حفظ می‌کنم.
‫از من خوشت نمیاد
‫می‌دونم که خوشت میاد.
‫حتی اگه از ته‌دل بگم،
‫بازم قبول نمی‌کنی؟
‫نمی‌تونم اجازه بدم ‫خاله‌ام به خاطر تو عذاب بکشه.
‫هی، دیوونه شدی؟
‫وومی، چیکار می‌کنی؟
‫خدای من...
‫هی، الان چی دیدم؟
‫نه! چرا یهویی بهم حمله کرد؟
‫دیوونگیه.
‫نه، من کاری نکردم.
‫[دکتر وو سوجئونگ]
‫بله دکتر وو؟
‫زنگ زدی حال لی یون‌هی رو بپرسی، آره؟
‫می‌خواستم بهت زنگ بزنم.
‫لی یون‌هی چند لحظه پیش فوت شد.
‫کاری از دست من برنمیاد؟
‫نه، کاری نیست.
‫بقیه کارها رو با مددکارها انجام میدم.
‫کارهای اداری رو انجام میدیم.
‫دخترش رو می‌برم ‫به پرورشگاهی که می‌شناسم تحویل میدم.
‫دکتر وو، بابت تلاش‌هات متشکرم.
‫به چیزی فکر نکن.
‫استراحت کن.
‫باشه.
‫دوربین‌ها رو بررسی کردم، ‫اما هیچی ثبت نشده.
‫از بیمارها پرس‌وجو می‌کنم ‫و دنبال شاهد می‌گردم.
‫باشه.
‫آخرین بار کِی دیدیش؟
‫از مدرسه رفته؟
‫کوله‌اش اینجاست، ‫فکر کردم هنوز مدرسه‌ست.
‫اما نبود.
‫ممکنه جایی رفته باشه؟
‫چی شده؟
‫جریان چیه؟
‫خواهرزاده‌ام ناپدید شده.
‫سوار شو.
‫زود باش.
‫راست میگی؟
‫خب، بریم بیرون؟
‫همچین کاری کردی؟
‫جه‌یون.
‫ببخشید.
‫زمان از دستم در رفت و دیر کردم.
‫ممنون.
‫بابت امروز متشکرم.
‫خواهش می‌کنم.
‫خوشحالم همدیگه رو دیدیم.
‫بیماری که اسپاسم شدید داشت چی شد؟
‫لی یون‌هی...
‫فوت کرد.
‫که اینطور.
‫این شماره واقعی منه.
‫اگه با خواهرزاده‌ات موردی پیش اومد،
‫بهم زنگ بزن.
‫به عنوان یه مامور پلیس، ‫می‌تونم توی این موارد کمک بدم.
‫ممنون.
‫اسم من بان جی‌هونه.
‫تو رو مظنون تلقی کردیم، ‫و داریم دربارت تحقیق می‌کنیم.
‫تو هم فکر می‌کنی من کاری کردم، آره؟
‫بدون شک، تو رو دستگیر می‌کنم.
‫و بابت جرم‌هایی که مرتکب شدی ‫کاری می‌کنم تاوانشو بدی.
‫تو داری خودتو نابود می‌کنی ‫تا بقیه رو نجات بدی.
‫چیکار کنیم؟ سر بچه مشخصه.
‫ممکنه موقع انتقال بدنیا بیاد.
‫[ورود ممنوع]
‫یه‌کم دیگه طاقت بیار.
‫زود باش، زور بزن، زور بزن.
‫دکتر، علائم حیاتی ثابته، ‫میزان اکسیژنش نود و پنجه.
‫زود باش، زور بزن، زور بزن.
‫زور بزن، نفس عمیق بکش، ‫نفس عمیق بکش.
‫دم، آره، عمیق.
‫کارت عالیه، مامان.
‫زود باش، ادامه بده، زود باش.
‫- خیلی خوبه. ‫- آره، زود باش، زور بزن.
‫یه‌کم دیگه.
‫[سردخانهٔ بیمارستان بونسئونگ]
‫دکتر، ممنون.
‫خیلی متشکرم.
‫دکتر وو، اینجایید.
‫دختر لی یون‌هی.
‫می‌خوام بدونم کجا رفت.
‫می‌خوام یه چیزی بهش بدم.
‫آره، چیزه...
‫پرورشگاهش هنوز...
‫مشخص نشده.
‫♪ آسمان آبی ♪
‫♪ رویاهای آبی ♪
‫♪ بر دشت سبز ♪
‫♪ گوسفندهای کوچک ♪
‫♪ می‌دون و بازی می‌کنن ♪
‫♪ شاد و خوشحال هستن ♪
‫♪ وقتی بارون می‌باره ♪
‫♪ و بارون روی زمین می‌ریزه ♪
‫♪ اخم می‌کنن ♪
‫♪ دنبال مامان می‌گردن ♪
‫♪ دنبال بابا می‌گردن ♪
‫♪ با چشم‌های گریون ♪
‫♪ خورشید چشمک میزنه ♪
‫♪ به زیبایی می‌درخشه ♪
‫♪ انگار خیلی وقته منتظر هستن ♪
‫♪ تق‌تق، دینگ‌دینگ ♪
‫♪ تاب می‌خوره، دینگ‌دینگ ♪
‫چرا بهم دروغ گفتی؟
‫خودت خوب می‌دونی که، ‫توی این شرایط پزشکی،
‫چاره دیگه‌ای نیست.
‫زندگی نباتی هم خوبه.
‫مثل همیشه داری بی‌مسئولیتی می‌کنی.
‫- بیشتر بخور. ‫- باشه.
‫اون آوازی که خوندی...
‫واسه مامانت خوندی که گوش بده؟
‫راهبه گفت می‌شنوه.
‫وقتی آواز می‌خونم مامان دوست داره.
‫می‌فهمم.
‫ولی سوسونگ...
‫فکر کنم...
‫من قدری مهارت ندارم...
‫تا مامانت رو نجات بدم.
‫خیلی متاسفم.
‫می‌دونم،
‫فکر کنم مامان رفته بهشت.
‫چرا این‌طوری فکر می‌کنی؟
‫مامان همیشه می‌گفت.
‫وقتی مریض می‌شد،
‫خودش نبود.
‫نمی‌خواست من ناراحت باشم.
‫وقتی مامانت مریض می‌شد، چیکار می‌کرد؟
‫داد میزد.
‫ناله می‌کرد.
‫عصبانی می‌شد.
‫مامانم گفت که
‫کارهایی که موقع مریضی انجام میده رو
‫باید فراموش کنم و از یاد ببرم.
‫پس،
‫بذاریم مامانت بره؟
‫دارو می‌خوام.
‫الان رئيس تو نیستی،
‫منم.
‫یه نفر داره زجر می‌کشه ‫و شدیدا به دار نیاز داره.
‫لعنتی.
‫عقلتو از دست دادی؟
‫پلیس تو رو زیر نظر داره،
‫بازم می‌خوای این کار رو کنی؟
‫چون هر روز سر کار خون می‌بینی،
‫کلا احساس خطر نمی‌کنی؟
‫خل شدی؟
‫خواهش می‌کنم.
‫توی این دنیا،
‫آدم‌هایی وجود دارن ‫که نمی‌خوان با درد و رنج بمیرن.
‫درسته الان غیر قانونیه، ولی...
‫با گذشت زمان،
‫ممکنه به یه انتخاب تبدیل بشه.
‫حتی ممکنه به عنوان یه حق انسانی ‫به رسمیت شناخته بشه.
‫بیمار کیه؟
‫فوریه. بعدا توضیح میدم.
‫لعنتی.
‫هی.
‫خوب گوش کن چی میگم.
‫اگه می‌خوای به کارت ادامه بدی،
‫باید از من اجازه بگیری.
‫اگه واقعا دارو رو می‌خوای،
‫بگو کِی، کجا، و کیو می‌خوای بکشی.
‫می‌خوام جلوی من انجام بدی.
‫آدمی که می‌خوای بکشی،
‫الان کجاست؟
‫پرونده‌های وو سوجئونگ.
‫لطفا بازبینی کنید.
‫آدمی که می‌خوای بکشی، الان کجاست؟
‫باید با چشم‌های خودم ببینم.
‫اینکه اجازه بدم ‫می‌تونی از داروی من استفاده کنی یا نه.
‫من تصمیم‌گیرنده‌ام، نه تو.
‫جی‌هون درخواست داد.
‫اطلاعات در مورد وو سوجئونگ ‫و پدر یانگ ارسال شد.
‫جی‌هون کجاست؟
‫پرونده رو مطالعه کرد و فورا رفت.
‫گوشیش نمی‌گیره.
‫توی پرونده چی نوشته؟
‫وو سوجئونگ و پدر یانگ
‫از قدیم همدیگه رو می‌شناسن.
‫اون زمان اسم وو سوجئونگ ‫در اصل وو چائه‌یانگ بود.
‫وو چائه‌یانگ کیه؟
‫وو سوجئونگ ۱۸ سالگی اسمش رو عوض کرد.
‫از وو چائه‌یانگ به وو سوجئونگ تغییر داد.
‫- چرا؟ ‫- وقتی شونزده ساله‌اش بود...
‫مادرش سرطان گرفت و فوت کرد.
‫به خاطر فوت مادرش اسمش رو عوض کرد؟
‫وو سوجئونگ مظنون اصلی قتل مادرش بود.
‫در آخر، خودکشی تشخیص دادن.
‫هر چند، در ابتدا گفتن قتل صورت گرفته.
‫مگه مادرش چطوری مُرده ‫که مظنون به قتل شده؟
‫دکتر وو سوجئونگ کجاست؟
‫چیزی شده؟
‫امروز دکتر وو مرخصی هستن.
‫کنار دریاچه نزدیک خونه‌شون ‫جنازه‌اش رو پیدا کردن.
‫دست‌هاش از پشت بسته شده بود ‫و غرق شده بود.
‫کِی فهمیدی مادرت گم شده؟
‫امروز صبح.
‫می‌دونستم رفته رودخونه.
‫رفتم نجاتش بدم.
‫اما نتونستم.
‫خودکشی کرد.
‫مامانم همیشه می‌خواست بمیره.
‫ندیدی که کِی یا چطوری توی آب پرید؟
‫نه.
‫وقتی جنازه‌اش رو پیدا کردن ‫دست‌هاش بسته بود، درسته؟
‫چطور ممکنه؟
‫تو دست‌های مادرت رو بسته بودی؟
‫من می‌خواستم نجاتش بدم.
‫چرا اسمت رو عوض کردی، وو چائه‌یانگ؟
‫سوجئونگ، تو دست‌های مادرت رو بستی؟
‫- مامان. ‫- من گفته بودم.
‫نمی‌تونه بدون انجام این کار، زندگی کنه.
‫بذار دختره بمیره.
‫اینجا جهنمه.
‫این‌طوری شروع شد؟
‫فکر می‌کنی همه اتفاقات ‫حول زندگی من گردن منه؟
‫باید قید تبرئه شدن توی پرونده قتل رو بزنی.
‫لطفا، سوجئونگ رو قانع کن ‫تا به همه‌چیز اعتراف کنه.
‫تو به جرم قتل لی یون‌هی بازداشتی.
‫ترجمه از علی