«ارائه شده توسط سایت مووی شو»
Vahid.f :مترجم
‫آروم.
‫‏منتظر خان هستی؟
‫‏به زودی دوباره به شما ملحق میشم.
‫‏از دیدنت خوشحالم پسرم.
مارکوپولو قسمت 8، فصل دوم
‫‏میشه زود وایسیم؟
‫‏باید فاصله ی خودمون رو ‫از آدم بد ها زیاد کنیم.
‫‏خودت گفتی اگه ردهامون رو بپوشونیم، ‫‏
‫‏نمیتونن پیدامون کنن.
‫‏نباید ریسک کنیم.
‫من ‏گرسنمه.
‫‏شب یک چیزی برای خوردن پیدا می کنیم.
‫‏باید چیزهای خام بخوریم؟
‫‏آتیش توجهشون رو جلب می کنه عزیزم.
‫تو ‏کجا بودی؟
‫‏‏از زمانی که از اینجا من رو بردن،
‫داشتم تلاش می کردم تو رو پیدا کنم.
‫ولی کجا بودی؟
‫توی کامبولاک بودم،
‫‏همیشه حواسم به تو بود، ‫‏همیشه نزدیکت بودم.
‫‏تمام این مدت؟
‫‏بله.
‫‏داشتی چیکار می کردی؟
‫مجبور بودم تا...
‫‏برای خان کار کنم.
‫‏میدونم منظورت چیه.
‫‏خیلی چیزها دیدم،
‫‏همسران زیادی دیدم...
‫کنیزهای زیادی دیدم...
‫که متعلق به شاهزاده...
‫‏و خان بودن.
‫‏میخواستم خودم به تو بگم...
‫‏هر وقت که زمانش شد...
‫‏میخواستم برای تو توضیح بدم...
‫تو این مدت زمان کوتاه بزرگ شدی.
‫میخواستم به تنهایی ‫همسر یک شاهزاده بشم.
‫‏باید همسر مردی بشی ‫‏که تو رو دوست داشته باشه.
‫‏تو پدرم رو دوست داشتی؟
‫‏به این سادگی ها نیست.
‫‏به من بگو.
‫‏دوستش نداشم...
‫ولی اون تو رو بهم داد ‫‏و من، تو رو دوست دارم.
‫‏یک کنیز و یک دختر بچه، ‫چه مشکلی میتونن ایجاد بکنن؟
‫‏اون کنیز همه چیز رو میدونه.
‫‏درسته،
‫‏خودم اون رو پیدا می کنم.
‫‏نه،
‫‏اون ها به سمت جنوب رفتن...
‫‏بسپرش به بای،
‫تنها کسی بتونه اون کنیز ‫و دختر بچه رو ‏پیدا کنه...
‫‏همون چینی لعنتی هستش.
‫‏صبر کن،
‫‏جینگیم؟
‫ ‏کسی اون ها رو در ایست های بازرسی ‫و ‏پایگاه های مرزی ندیده.
‫‏به خان چی میگید؟
‫‏حمله های ناگهانی موجب ‫‏موفقیت های چشم گیری شده،
‫‏جینگیم یک بار دیگه باعث افتخار ما شده.
‫‏پسرم.
‫‏کایدو به توطئه های بیشتری ‫‏فکر خواهد کرد.
‫‏نه نمی کنه، ‫‏به خاطر همین باید از اون جلو بزنیم،
‫‏شورش جنوب رو فراموش بکن،
‫‏میخوام خیلی زود ارتشم ‫‏کنار هم جمع بشه.
‫‏بله سرورم ‫‏فقط یک چیز دیگه...
‫‏خواهر صدراعظم...
‫گمشده.
‫‏چطوری؟
‫‏در حال حاضر داریم دنبالش میگردیم.
‫‏این جواب سوال من نبود.
‫دستش به دخترش رسیده و...
‫‏فرار کرده.
‫‏تو اون رو آوردی اینجا؟
‫‏قرار بود در کامبولاک بمونه،
‫‏دستورات چابی این بود،
‫‏خودش میدونه؟
‫کاش به من نگفته بودی، ‫‏حالا باید تو این قضیه باهات همراه بشم.
‫‏چرا فرار کرد؟
‫‏تفکرات یک کنیز برای فرار کافی نیست...
‫‏و قطعا یک نفر روی اون اثر گذاشته.
‫‏البته این فقط نظر من هستش،
‫‏ما اون رو پیدا می کنیم.
‫‏نسبت به اون حسی داری؟
‫‏احساس؟
‫‏اون فقط یک کنیز هستش...
‫‏یکی از هزاران کنیز در دنیا.
‫ولی تنها کنیزی که زیر ‫‏سقف تو زندگی می کنه.
‫خب، شرایط رسیدنش به کامبولاک...
‫‏نیاز به توجهات خاصی داشت.
‫توجه این بود که به خاطر ‫کارهاش اعدام بشه...
‫‏حکمی که به محض بازگشتش ‫با اون پسر ‏باید اجرا میشد،
‫‏اگه یک بار به من دروغ بگی، ‫مایه ی شرمساری تو هستش،
‫‏اگه دوبار دروغ بگو، ‫مایه ی شرمساری خود من هستش.
‫‏در زمانی دیگه...
‫و در شرایطی دیگه...
‫‏ممکن بود اون رو همسر خودم کنم.
‫‏من طوری با اون صحبت کردم ‫‏که فکر نکنم به مذاق تو خوش بیاد.
‫‏من هیچی تو زندگی خودم ندارم،
‫‏چیزی نیست که هر موقع ‫شما بخواید ‏نتونید از من بگیرید.
‫اون رو ‏پیدا می کنی،
‫‏تا اون موقع بذار این راز کوچیک ‫‏بین خودمون بمونه، باشه؟
‫‏میخوای امشب رو با من شام بخوری؟
‫‏مدتی طولانی هستش که تنها شام میخورم.
‫‏حتما سرورم.
‫همم.
‫‏صبح به خیر.
‫‏ابریشم یک عالمه کاربرد داره...
‫‏که رختخوابت رو آماده بکنه ‫‏یا تو رو ببنده،
‫‏این دستبندها برای ‫صلاح خودت بسته شدن،
‫‏میبینی؟ کار من نبود.
واسه اینکه به خودت آسیب نزنی
‫‏وگرنه بهشت بچه ات رو از ‫به دنیا اومدن ‏منع می کنه.
‫‏پسرم.
‫‏بله، پسرت.
‫‏کار خودش بود، ‫‏اون دستت رو بست، نه من.
‫‏کار اون بود، کار اون بود، کار اون بود ‫‏کار اون بود، کار اون بود، کار اون بود.
‫‏خواهش می کنم...
‫‏از اینجا برو خواهش می کنم.
‫‏اون اینجا هستش؟
‫‏پولو کجاست؟
‫‏اینجا نیست.
‫‏خودم دارم میبینم وحشی.
‫‏مراقب حرف زدنت باشِ ژنرال،
‫‏داری با یک شاهزاده صحبت می کنی.
‫‏عنوان شما به اندازه ی خاندانی که این ‫لقب رو ‏به شما داده برای ما ارزش داره.
‫‏نیکولو پولو نیستش.
‫‏منظورت چیه که نیستش؟
‫‏همون طور که می گفتم...
‫قطعا یک دسیسه هستش.
‫دسیسه ‏توسط چه کسی؟
‫‏پولو کسی نبود که ترک کنه، ‫‏یک اتفاقی برای اون افتاده.
‫‏- ما رو سرزنش می کنی؟ ‫‏- به وسیله ی روند کم کردن همراهان.
‫‏چه دلیل منطقی میتونیم ‫داشته باشیم که یک...
‫ارتش صلیبی رو تا اینجا بکشیم...
‫‏و اون ها رو برگردونیم، ‫‏وقتی بیشتر از همیشه به اون ها نیاز داریم.
‫‏همیشه برای من سوال بوده که مغز شما ‫چطوری کار می کنه یا اصلا مغزی داری یا نه.
‫‏من یک شاهزاده هستم ژنرال، ‫‏از طرف پاپ خودمون یک ماموریت دارم...
‫‏که توسط خود اعلیحضرت تعیین شده،
‫‏تو هم باید این طور من رو صدا کنی.
‫‏اگه اون رو زنده و سالم پیدا نکنی، ‫‏مقصر شناخته میشی و سلاخی خواهی شد،
‫‏روز به خیر شاهزاده ی مغول.
‫‏تو برای یک خارجی سوگند خوردی...
‫به نفع پولو رفتار کردی.
‫‏اون ما رو اینجا رها نکرده،
‫‏حداقل به خواست خودش این کار رو نکرده.
‫‏دارن دنبال من میگردن،
‫‏هدفتون کجا هستش؟
‫‏زانادو؟ کامبولاک؟
‫چه زمانی حمله می کنید؟
‫‏اگه پیدام بکنن نمیتونم از تو محافظت کنم.
‫‏چطوره از الان شروع کنی؟
‫‏هدفتون کجا هستش؟ ‫چه زمانی حمله می کنید؟
‫‏تو کنار اون خان میشینی.
‫‏- با اون صحبت نکن. ‏ ‫- بچه ی سرراهی خان هستی؟
‫‏خب که چی؟
‫‏میتونم شباهتتون رو ببینم.
‫‏این از مردونگی اون کم می کنه؟
‫‏تجربه مردونگی میاره، ‫‏نه خون اجدادش.
‫با اون صحبت نکن. ‏
‫‏داری قانون وضع می کنی؟
‫‏من کسی ام که شمشیر ‫به دست هستم، تو هم بسته شدی.
‫‏تو شمشیر داری ‫ولی از اون استفاده نمی کنی.
‫من استفاده می کنم.
‫‏و تو به اون اجازه میدی؟
‫‏هدفتون کجا هستش؟
‫‏به نظر خوب میای.
‫‏جواب سوال من رو بده.
‫‏چطور میگذرونی پسرم؟
‫‏جواب سوال من رو بده.
‫‏اگه میخوای از این راه جلو بری مارکو،
‫‏تمام شب میتونم دووم بیارم.
‫‏- تو میتونی؟ ‫‏- جواب سوال من رو بده!
‫‏با این حال نمیخوای من رو زیاد بزنی...
‫‏ممکنه داد بزنم ‫‏و باعث جلب توجه بشم...
‫‏اون موقع هیچ وقت جوابی ‫که میخوای رو به دست نمیاری.
‫‏چطور میگذرونی پسرم؟
‫‏بلندش کن بیامبا.
‫‏کجا میریم؟
‫‏جایی که داد زدنش به گوش کسی نرسه.
‫‏چند نفر با خودت آوردی؟
‫به اندازه ی کافی.
‫‏پیش خودم گفتم فرصتش ‫رو بدم که با پای خودت بیای.
‫‏لینگ لینگ، ‫‏گوش هات رو بگیر و چشم هات هم ببند...
‫‏و تا وقتی که بهت ‫نگفتم چشم هات رو باز نکن.
‫‏یا میتونیم از این راه انجامش بدیم.
‫تحت هر شرایطی، این...
‫‏لینگ لینگ،
‫‏ببخشید...
‫‏اون سعی داشت تو رو از من بگیره.
‫‏اربابت میخواد که برگردی.
‫‏اون ارباب من نیست.
‫‏سوک.
‫‏بله؟
‫‏خان میخواد تا ارتشش از جنوب برگرده،
‫اون ها رو ‏برگردون.
‫‏چشم.
‫‏شروع کن به برگردوندن نیروها.
‫‏کجا باید بفرستیمشون؟
‫کامبولاک...
‫‏وقتش شده که بریم خونه.
‫‏میخوای به اون بگم که موفق نشدیم؟
‫‏چیزی برای مخفی کردن ندارم.
‫ولی تو یک خانواده ی بی گناه رو سلاخی کردی.
‫انگار که تو سلاخی نکردی.
‫‏باورنکردنیه،
‫‏انتظار داشتی طرفداری خودم از خانواده ام ‫و تو رو ‏با حماقت ثابت کنم؟
‫‏بله.
محک زدن دشمنمون قبل از هر نوع درگیری ‫توی شخصیت من جایی نداره.
‫‏به جز اینکه این اتفاق نیفتاده ‫‏و خودت هم میدونی.
‫‏نمیتونستی منتظر بمونی ‫‏تا ببینی کار چه کسی بوده...
‫‏نمیتونستی این کار رو بکنی ‫چون فکر می کردی...
‫‏میدونی که این مشکل ‫رو چه کسی به وجود آورده،
‫‏و این تقصیر تو هستش.
‫‏فکر کنم یک لاتین هم پیدا نکردیم
‫‏هنوز نه...
‫‏گشت های جستجو رو به تپه ها فرستادیم...
‫‏اگه دوست داشته باشید ‫میتونید به ما ملحق بشید.
‫‏من یک نفر از افرادم رو با ‫500 نفر از شما عوض نمی کنم،
‫‏- ما خودمون داریم میریم برای جستجو. ‫‏- آقایون،
‫‏پدر، نایان.
‫‏حرف بزن، جینگیم چی شد؟
‫‏حرف بزن.
‫‏جینگیم زنده ست...
‫‏روزها منتظر موندیم ‫ولی خبری از خودش و گروهش نشد.
‫‏پس مارکو هم زنده ست،
‫‏خبر رسیده بود ‫‏که اون و جینگیم با هم میان..
‫‏و حالا پدرش هم نیستش.
‫‏احتمالا نایب السلطنه هم لو رفته
‫‏یا شاید به شما خیانت کرده...
‫به ذهنتون خطور نکرد که این نایب السطنه...
‫‏شاید تمام این مدت برای خان کار می کرده؟
‫‏که دشمنانش رو جمع بکنه ‫‏و یکجا اون ها رو از بین ببره.
‫‏غیب زدن نیکولو تصادفی نیست...
‫‏پدر و پسر احتمالا پیش همدیگه هستن.
‫‏الیهود پدر ایلعاذر...
‫‏و ایلعاذر پدر ماتهان و ‫ماتهان ‏پدر ژاکوب و...
‫‏هدفتون کجا هستش؟ ‫چه زمانی میخواید حمله کنید؟
‫‏و ژاکوب پدر جوزف و شوهر ماری...
‫‏که عیسی توسط او به دنیا آمد ‫‏و مسیح نام گرفت.
‫‏دوباره؟
‫‏من روزگار رو خوش میگذرونم.
‫‏نوچه ی خان شدی؟
‫‏آره.
‫‏باهات خوب رفتار کرده؟
‫‏بهتر از بقیه.
‫‏هدفی پیدا کردی؟
‫‏- عشق، تو خوشبختی؟ ‫‏- داری وقت میگذرونی تا زمان بخری،
‫‏من مردی رو پیدا کردم که عظمتش ‫‏از خطاهاش بزرگ تر بود...
‫‏و میدونستم در مواقع خطاهاش ‫هم باید کنارش وایسم.
‫‏فکر کنم حس می کنی که نمیدونی ‫باید کنار من وایسی.
‫‏باید تو رو میشناختم ‫‏تا بفهمم کجا باید وایسم.
‫دوست داشتم همه چیز رو...
‫‏به تو بگم.
‫‏میتونی با گفتن هدفتون شروع کنی...
‫‏زانادو؟ کامبولاک؟
‫‏تا وقتی اون گوش می کنه ‫‏بیشتر از این صحبت نمی کنم.
‫‏اگه بفرستمش بره...
‫‏وقتی حرف هام با تو تموم شد، ‫‏همه چیز رو به اون میگم.
‫‏و این انتخاب تو هستش...
‫ولی دهن من به افرادم خیانت نمی کنه.
‫ولی مشتاق هستش تا ‫پسرت رو مقصر بدونه.
‫‏آخرین امتیازی هستش که دارم.
‫‏این طوری خوشم نمیاد.
‫‏- تنها راه هستش. ‫- داره سعی می کنه نظرت رو عوض کنه.
‫‏و موفق نمیشه.
‫‏اون عضوی از خانوادت هستش.
‫‏فقط از نوع خونی.
‫‏بگو که وفاداری...
‫‏بگو که قوی هستی ولی نگو فقط.
‫‏من وفادار خواهم موند
‫‏قوی میمونم.
‫‏و من هم حواسم هست.
‫‏ممنون، دوست من.
‫‏داشتم یک خواب فوق العاده میدیدم،
‫‏داشتم موقع شب سوارکاری می کردم...
‫‏یه درخت در چمنزار بود...
‫‏یک درخت غمگین و تنها...
‫‏با من حرف زد.
‫‏چی بهت گفت؟
‫‏من رو به اونجا هدایت کرد...
‫‏به سمت اون هدایت کرد.
‫‏چرا اون؟
‫‏چرا کوبلای؟
‫‏نمیخوام داستان های شاعرانه ‫برای تو تعریف کنم فرزندم...
‫‏ازدواج من هم از پیش ‫برنامه ریزی داده شده بود.
‫‏البته.
‫شما اسم من رو نمیدونی...
‫‏اسم واقعی من رو...
‫‏نه.
‫‏نرگویی
‫‏نرگویی، این که اسم نیست.
‫‏خانواده ی من سنتی بودن...
‫روز تولد من...
‫‏اسامی رو روی چند تیکه کاغذ مینوشتن ‫‏و داخل یک کاسه ی کوچیک مینداختن...
‫‏کاغذی که انتخاب کردن خالی بود،
‫‏دوباره امتحان کردن...
‫‏و دوباره اون کاغذ بیرون اومد.
‫‏نرگویی چه ربطی به مارکوپولو داره؟
‫‏اون من رو دید
‫‏من رو شناخت...
‫‏و نمیتونستم تظاهر کنم...
‫‏اون تنها کسی بود که ‫نرگویی رو دید.
‫‏راه زیادی رو اومدی شاهزاده ی بی نام.
‫‏اون اینجا هستش؟
‫‏نه مادر.
‫‏خوبه.
‫‏بله؟
‫‏قرار بود شام بخوریم.
‫‏اوه، گرسنه ام بود...
‫‏بشین.
‫‏بخور...
‫‏بخور.
‫‏اگه برنده نشم چی؟
‫‏در مجلس...
‫‏اگه پیروز نشم چی؟
‫‏چرا از من میپرسید؟
‫‏خب، قطعا تو احتمالش رو در نظر گرفتی.
‫در نظر نگرفتم.
‫‏باید بهش فکر کرد، ‫‏به خان نبودن...
‫ ‏و گاهی اوقات وحشتش کمتر از ‫چیزی هستش که ‏تصور می کنی...
‫‏چقدر روز خوبی هستش که ‫داخلش فقط به خودت فکر بکنی...
‫‏که با نسیم شمالی به خودت کش و قوس بدی،
‫‏غذات رو بچشی...
‫نوشیدنیت رو بچشی، ‫با یک زن صحبت بکنی.
‫‏روزی که کامل فکر نکنی، ‫‏فکر نکنی و فکر نکنی.
‫‏اگه همه ی این چیزها تموم بشه، ‫‏احساس آرامش نمی کنی؟
‫‏برای شما یکنواخت خواهد شد،
‫‏ذهن مردی مثل شما نمیتونه به زندگی ‫‏به عنوان یک فرد عادی قناعت کنه...
‫‏شما برای شاه بودن به دنیا اومدید.
‫‏و تو احمد؟ ‫‏تو قناعت می کنی؟
‫آخه چرا تو داخل اون محله ی ‫کثیف زاغه نشین به دنیا اومدی؟
‫‏من به گذشته نگاه نمی کنم.
‫‏بله؟
‫‏اجازه بدید اعلیحضرت.
‫‏بله؟
‫‏دیده بان اردوگاه آربان خبر داده ‫‏که شاهزاده جینگیم هنوز نرسیده.
‫‏هنوز نرسیده؟
‫‏گروهش به سمت غرب حرکت کردن.
‫‏کجای غرب؟
‫‏رودخانه های دوقلو.
‫‏سرزمین های نایان؟ ‫‏چرا باید به سرزمین های نایان برن؟
‫‏خیلی زود بررسی می کنم.
‫‏تو گفتی که حملات موفقیت آمیز بودن.
‫‏متوجه نمیشم...
‫‏این گزارشی بود که من دریافت کردم.
‫‏یک جای کار میلنگه نایب السلطنه،
‫توی یک روز هم یک زندانی ‫و هم پسرم ‏رو از دست دادی.
‫‏- نمیدونم، دیده بان به من اطمینان داد... ‫‏- این مشکل تو هستش...
‫‏تمام عمرت، حتی وقتی بچه بودی ‫‏از وقتی که میشناسمت...
‫‏همیشه برای هر چیزی جوابی داشتی...
‫‏و جفتمون میدونیم که ‫چرا الان جوابی نداری...
‫‏خیلی زیادی اعتماد می کنی.
‫‏آمارش رو در بیار ببین چی شده، ‫‏همین حالا.
‫‏چشم قربان.
‫‏مادر سلطنتی.
‫‏اوه، احمد،
‫‏هر چی که هست، ‫میتونی بذاری برای بعد؟
‫‏البته.
‫‏معذرت میخوام...
‫‏از مراقبت از شاهزاده خسته شدم ‫‏و امروز هم صبرم لبریز شد.
‫‏کاملا متوجه هستم.
‫‏بعدا میبینمت.
‫‏فکر نکنم بخوای تقسیمش کنی.
‫‏این ها رو در میاری؟
‫حس سخاوتمندی نداری؟
‫‏از آخرین باری که جونت رو نجات دادم، ‫سخاوتمند بودن رو گذاشتم کنار.
‫‏اون موقع بهت گفتم که راه های دیگه ای ‫برای رسیدن ‏به مقر پادشاهی هست.
‫‏منظورت همین هستش؟ انتقام؟
‫‏از همون روز چنین نقشه ای داشتی؟
‫‏خیلی قبل تر از اون روز...
‫‏و این انتقام نیست...
‫‏یک راه برای حراست از ‫شیوه ی زندگی، ‏شیوه ی زندگی ما،
‫‏نمیتونستم قبلا با تو صادق باشم...
‫‏من به اربابی بزرگ تر از ‫ارباب تو خدمت می کنم.
‫‏غرورت.
‫‏تو بودی که بعد از گول زدن من ‫‏احساس غرور می کردی،
‫‏خودم این رو دیدم...
‫‏همون جا که برگشتی ‫‏و با خان عقب نشینی کردی...
‫‏جواب میخوای؟
‫پس ‏دهنت رو ببند و گوش کن...
‫قبل از اینکه ونیز رو ترک کنم، ‫برای مادرت قسم خوردم...
‫‏که وقتی چند سال دیگه برگردم، ‫‏کشتی من پر از طلا و جواهر باشه...
‫ولی برای اون اهمیتی نداشت، ‫‏از من خواست که بمونم...
‫‏پدرش یک عالمه دارایی داشت ‏و هر ‫چقدر میخواستیم، میتونستیم داشته باشیم.
‫‏چرا نخواستی؟
‫‏میخواستم خودم به دستش بیارم...
‫‏برای همین چمدونم رو بستم، ‫‏۲۱ سال پیش...
‫‏در خاو دور شروع به تجارت کردم...
‫‏- اعتباری به دست آوردم... ‫‏- همه ی این ها رو میدونم.
‫‏و به صورت اتفاقی با ‫پاپ مقدس برخورد کردم...
‫‏اون سال ها درگیر صلح کردن ‫‏با خان بود...
‫‏و چیزی که در ازای اون دریافت کرده بود، ‫‏جوابیه هایی مبنی بر فروپاشی قلمرو پاپ...
‫ و تسلیم تمام سرزمین های مسیحی ‫‏به امپراتوری مغول ها بود...
‫پاپ مقدس اولین کسی بود که به من یاد داد ‫‏نمیشه به مغول های ویرانگر اعتماد کرد...
‫‏که باید به هر قیمتی ‫‏که شده منقرض بشن...
‫‏و من رو استخدام کرد، ‫‏تا پرچمش رو در دست بگیرم...
‫‏مخفیانه اون پرچم رو ‏برای ‫پنج کشیش حمل کردم...
‫‏هر کاری که کردم، ‫‏برای همین لحظه بود...
‫‏اون ها افراد من هستن پسرم،
‫‏این زندگی کاری من هستش.
میتونی بیای پیش ما.
‫‏کجا؟
‫‏به گروه زیرزمینی، ‏همیشه میتونیم ‫از جنگجوهای بیشتری استفاده کنیم.
‫‏اون هدف برادرم بود، ‏نه من.
‫پس ‏هدف تو چیه؟
‫‏پیدا کردن یک جای امن ‏برای مخفی شدن.
‫‏من ماه ها سعی کردم امپراتورم ‫‏رو در مخفیگاه های مختلف قایم بکنم...
‫‏و با این وجود تو ما رو پیدا کردی...
‫‏اگه فکر می کنی اون سربازهای مغول...
‫‏تنها کسایی هستن که ‫میان دنبالت، سخت در اشتباه هستی،
‫‏محافظت ما بهترین شانس تو هستش...
‫‏و اگه این رو میخوای، ‫باید اون رو به دست بیاری.
‫‏یک پناهگاه این نزدیکی هستش،
‫‏آب و غذا هستش ‫‏و میتونیم یک استراحتی هم بکنیم.
‫‏تا چند وقت؟
‫‏ما داخل جنوب هوادارهایی داریم...
‫‏اگه لازم باشه ‫‏تا سال ها میتونیم دووم بیاریم،
‫‏بیا.
‫‏پس این چیزی هستش که باید باور کنم؟
‫‏اینکه بازرگان ونیزی طمع کار نیست...
‫‏و فقط جنگجوی خدا هستش؟
‫‏انقدر بچه نباش.
‫‏اگه چنین چیزی حقیقت داشت، ‫‏چرا قبلا به من نگفتی؟
‫‏تو اصلا بخشی از نقشه ی من نبودی،
‫‏توی کشتی من قایم شده بودی.
‫‏آره...
‫‏و 3 سال ‫بعدش رو کنارت سفر کردم...
‫‏تا زمانی که من رو رها کردی.
‫‏اون موقع نقشه ی تو چی بود؟
‫‏یک فرصت خوب دیدم تا توجه خان ‫رو جلب کنم و از اون سود ببرم.
‫‏من تقریبا داشتم میمردم.
‫ولی نمردی، مارکو تو ‏زنده موندی...
‫‏و بیشتر از چیزی که فکر می کردم ‫‏قدرتمند شدی.
‫فقط امیدوار هستم ‫که به من ملحق بشی...
‫‏و زیر پرچم پاپ و خداوند ‫و پادشاهت باشی.
‫‏برای چه هدفی؟
‫تا خان رو از درون نابود کنیم.
‫‏تو زنده ای.
‫‏احمد کجاست؟
‫‏ارتش کایدو نزدیک زمین های نایان ‫‏اردوگاه زده.
‫‏با نهایت سرعت هم که بریم ‫‏نصف روز تا رودخانه های دوقلو فاصله داریم.
‫‏بله پدر.
‫‏چند تا سرباز دارن؟
‫10 هزار نفر...
‫‏و صد ها بشکه از باروت شما،
‫چون احمد اکثر ارتشمون ‫رو فرستاد جنوب...
‫تعداد افرادمون کمتر هستش.
‫‏مجبور هستیم که یک راهی پیدا کنیم.
‫‏باید برگردم.
‫فکر می کردم که بخوای این رو بگی.
‫‏حق با تو هستش، ‫‏اون ها دارن میان...
‫‏باید تمومش کنم.
‫‏میخوای به اون چی بگی؟
‫‏قرار نیست چیزی به اون بگی.
‫‏توانش رو ندارم که دوباره ‫توی چشم هاش نگاه کنم و برم،
‫‏از اون محافظت می کنی؟
‫‏محافظت یک بچه ی دیگه ‫رو قبول نمی کنم.
‫من به تو دروغ گفتم...
‫‏میدونستم که اون ‫بچه ی امپراتور قرار هستش که بمیره...
‫‏و با این حال از تو دزدیدمش،
‫‏مرگ اون تقصیر من هستش...
‫‏نه تقصیر تو.
‫‏میخوای به اون چی بگم؟
‫این دفعه من اون رو پیدا کردم...
‫‏دوباره اون رو پیدا می کنم...
‫‏و دیگه تا ابد اون رو ترک نمی کنم.
‫‏یک دختری بود...
‫‏از طریق کانال های آب مرسوله هاشون ‫به خانواده اش میرسوندم...
‫هفته ای یک بار...
‫‏اون به بالکن میومد ‫‏و به من لبخند میزد...
‫‏سبدش رو میفرستاد پایین...
‫و من اون رو ‏پر می کردم...
‫‏اون رو میکشید بالا...
‫و همون طور که از ‫خونه ی اون رد میشدم...
‫هر دفعه میگفت...
‫تا هفته ی بعد،
‫‏نمیدونم هنوز اونجا هستش یا نه.
‫‏نمیتونی برگردی، ‫‏دیگه خیلی دیر شده.
‫‏حتی اگه به ونیز برگردی ‫‏هیچی برای تو مثل سابق نیست.
‫‏به کجا حمله می کنی؟ چه زمانی؟
‫‏ارتش من فقط محض احتیاط آماده هستش؟
‫‏محض چه احتیاطی؟
‫‏اینکه کوبلای در رای گیری ‫شکست بخوره و باخت رو قبول نکنه.
‫‏و اگه قبول کنه؟
‫‏همین کار رو ادامه میدید...
‫‏مغول ها با پیروزی ‫کایدو کنار نمیان.
‫‏خیلی خوبه.
‫‏پس کایدو رو هم نابود می کنی؟
‫‏و هر کسی که بعدش روی تخت بشینه...
‫‏سرنوشت مغول ها چیزی جز یک خاطره ی ‫مبهم در تاریخ نخواهد بود...
‫تو رو هم تو این لیست قرار بدم؟
‫‏میتونی در آینده به عنوان ‫یک ‏قهرمان یاد بشی.
‫‏لباس سربازهای جنگ های صلیبی رو بپوشم؟
‫‏چرا که نه،
‫‏این خواسته ی خدا هستش مارکو،
‫‏اگه خدا ما رو به اینجا هدایت نمی کرد...
‫‏چطور میتونستیم همدیگه رو پیدا کنیم.
‫‏تو پشت سرزمین خان من ‏ارتش جمع کردی.
‫‏خان تو؟
‫‏چقدر وفادار،
‫تا زمانی که تصمیمش رو بگیره و بعد...
‫‏استخون های تو تبدیل به خاکستر میشه،
‫‏میدونم باورش برای تو سخت هستش...
‫ولی اگه نظرت عوض شد...
‫‏بیا و من رو پیدا کن.
‫جوری صحبت می کنی ‫‏که انگار میخوام بذارم که بری،
‫‏نمیتونم.
‫مارکو.
«ارائه شده توسط سایت مووی شو»
Vahid.f :مترجم