Marco.Polo.S02E04
«ارائه شده توسط سایت مووی شو»
Vahid.f :مترجم
خوشحال شدم دیدمت دوست من.
صحبت های اخیر با اعلی حضرت به شدت من رو دلگرم کرد،
- منتظر رسیدن شما بود. - رسیدن من؟
بله، ایشون روی شما خیلی بیشتر از یک سفیر حساب می کنه.
[شهر عکا]
وحشی ها،
خوش اومدید.
مارکوپولو قسمت چهارم از فصل 2
8 محافظ ویژه...
و 10 اسب مرده.
اسب های پسرهام چی؟
اثری از جینگیم و احمد نیست.
چقدر با کاراکورم فاصله داشتن؟
نزدیک بودن.
کایدو.
مگه کار کس دیگه ای هم میتونه باشه؟
آسیب زدن به پسرهای من...
یعنی اقدام به جنگ.
میریم به کاراکورم.
به نظرتون اون ها هنوز زنده هستن؟
اگه کایدو بخواد پسرهام رو بکشه...
جوری این کار رو می کنه که همه ببینن.
چرا؟
چرا همچین کاری بکنه؟
بازی های قدرت مردها به رای گیری ها گره خورده
- مطمئن هستید -از چی؟
که این اتفاق...
تقصیر ما نیست؟
تقصیر ما؟
نکنه داریم به خاطر کاری که کردیم مجازات میشیم،
شوهرم به خاطر گناهانی که از اون ها خبر نداره...
- مورد غضب خدا قرار گرفته؟ - فکر کردی زندگی به همین سادگی هاست، دختر؟
ما پیداشون می کنیم،
گرم شدی، خون ریزی داری؟
- نه. - خوبه،
غریزه زنونه ی تو چی میگه؟
من همچین غریزه ای ندارم.
اوه...
معلومه که داری،
فقط باید پرورشش داد.
برو بیرون، یک هوایی بخور، واسه تو خوبه.
آهای...
آهای.
تو چیکار کردی؟
دیده بان های ما خبر آوردن...
خان و ارتشش دارن میان کاراکورم،
پسرهاش گم شدن...
چیکار کردی؟
کاری که شما گفتید که انجام بدیم، یک پیغام به اون ها رسوندیم،
علیه برادرهام وارد جنگ شدی؟
- اگه بهت میگفتم، جلوی من رو میگرفتی. - کاملا درسته.
- دیگه چی؟ - اسب هاشون رو کشتم.
خودشون رو هم کشتی؟
پسرهای خان نمیتونن نصف روز تا یک کاروان سرا پیاده برن؟
پس میشه بگی چرا تا الان به کاروان سرا نرسیدن؟
اسب نایب السلطنه خان...
افتاد روی پاهاش.
تو هم اون ها رو به امون خدا ولشون کردی.
فکر می کردم تنهام گذاشتی.
گفتم که برمیگردم.
جدی؟
آره، یادمه...
اگه میرفتی، میتونستی خودت رو نجات بدی.
ما کنار هم میمونیم،
افرادمون اون بیرون، دارن دنبالمون میگردن...
و مطمئن باش پیدامون می کنن.
اگه من مردم...
خطاهام رو میبخشی؟
- بس کن، قرار نیست بمیری. - قراره بمیرم.
همه ی ما قراره بمیریم،
چه موقع، کجا و چطور اون علامت سوال هستش.
شاید زمانی که خودت رو غرق در خوشگذرونی می کنی.
راه خوبی واسه مردن هستش.
ولی نه توی همچین جایی،
گرچه، مناسب هم خواهد بود...
پایانی پست، برای شروعی پست.
درست مثل وقتی که بچه بودی...
سرنوشتت این هستش که نجاتت بدن...
کسی گوشت روباه میل داره؟
بت بیر کجاست؟
اون، اینجا نیست شاهزاده.
من رو نگاه کن، یک نفس عمیق بکش.
واضح صحبت کن،
اون کجاست؟
اون مرده،
چند شب پیش جسدش رو نزدیک رودخونه پیدا کردن.
ارتش کاملتون در کمتر از یک هفته به اینجا میرسه.
کایدو، جینگیم و احمد رو پس میده مگه اینکه آرزوی مرگ کرده باشه.
همم.
گیاه گویو...
توی این منطقه کلی از این ها رشد می کنه،
بیشتر از هر شمشیری باعث نابودی دشمنانمون شده.
یک کم واسه کایدو بچین.
پسرهام کجا هستن؟
اون ها توی پایتخت نیستن...
هر چقدر دوست داری بگرد...
اون یکی پسرت راه رو نشونت میده.
همراهشون برو.
اگه برادرهام اینجا بودن، حتما خبردار میشدم.
- میدونستی به اون ها حمله شده؟ - نه.
پس ممکنه اینجا باشن و تو باز هم چیزی ندونی.
دیدم وقتی کایدو خبر رو شنید چه واکنشی نشون داد،
نمیدونست جینگیم و احمد گم شدن،
اگه اون ها زندانی بودن،
به نظرت انقدر احمق هستیم که اینجا نگهشون داریم؟
ما؟
خیلی چیزها عوض شده.
خان صحبتی از من نکرده؟
فکر می کنم ترجیح میده اون کشتی رو به کوتولن میباختی،
تو چی؟
این کارها وقت تلف کردن هستش.
مال تو هستش،
- فکر نمی کنم قصدت خون ریزی باشه. - همین طور هستش.
یا جنگ داخلی بخوای راه بندازی.
مثل تو که سر 8 نفر...
از افرادم رو پس فرستادی.
ولی اون ها سر پسرهات نبودن.
نه،
با اون نیروها دیوار رو فتح کردی.
به خان خودت تعظیم کن.
تنها تقصیر من این هستش که...
یک احمق بزرگ کردم.
- از طرف خودش وارد عمل شده؟ - کاملا.
ولی دستور حمله رو تو دادی.
- همم. - بهت قول میدم.
اگه پسرهات برنگشتن، میتونی پسرم رو بگیری و هر کاری خواستی باهاش انجام بدی.
بهتر هستش روی مشکلی که داریم تمرکز کنیم...
احمد صدمه دیده...
بهترین حدس من این هستش که یک جا پناه گرفتن.
فکر کنم منظورت بهترین امیدت هستش،
میدونی احتمال زنده موندن...
در شمال خانتای گورج، اون هم با پای پیاده چقدر هستش؟
بله، جستجوگرهام هم خیلی خوب این مسئله رو میدونن...
دارن آماده میشن که امشب حرکت کنن...
- پیداشون می کنن. - نه،
ما پیداشون می کنیم.
تنگری رو شکر، سریع اون رو خوردن.
کاش میشد فهمید روح اون چه زمانی به بهشت میرسه،
مثل یک زنگ یا نسیم،
یک چیز مشخص.
از این به بعد در آسمان آبی زندگی می کنه،
اجازه هست بپرسم، همسر من رو از کجا میشناختید؟
عذر میخوام، من بلورما هستم.
من هم نرگویی هستم.
شما هم توی اصطبل کار می کنید؟
نه،
ولی زیاد از اونجا رد میشم،
همسرتون رو زیاد نمیشناختم...
ولی حتی توی تاریک ترین روزها...
میشد از چشم هاش فهمید...
آدم مهربونی هستش.
چهره ی شما خیلی آشناست...
شاید قبلا همدیگه رو دیدیم.
نمیدونم، ولی از این به بعد حتما باز همدیگه رو میبینیم.
و عاقلانه ست که این رو به همین روش حفظ کنیم.
- به زودی میبینمت. - خوشحال میشم.
نرگویی، خیلی ممنون که به شوهرم ادای احترام کردی.
اینجا نیستن.
حرف یک چشم گرد رو به هم خون خودت ترجیح میدی؟
ناراحت کننده ست، درسته؟
ولی حرف اون واسه من ثابت شده هستش.
- ولی تو... - خان بزرگ،
چطور با گذر سال بزرگ و بزرگ تر شدید.
و تو، دختر عمو شابکانا...
روزبه روز زیباتر میشی...
پوستت من رو یاد پوست آهو...
یا گلبرگ رزی که از روی اون رد میشم، میندازه.
حرف هات دیگه من رو ناراحت نمی کنه کوبلای، از مزیت های پیری هستش.
حرف های تو هم همین طور، از مزایای خیلی مهم قدرت هستش.
صحبت کردنت هم مثل حکومتت هستش، عین یک گاومیش،
معلومه که خون مادرت روی رگ هات هستش.
این که مادرت یک گاومیش باشه یا یک جادوگر وراج...
کدوم رو ترجیح میدی؟
اسب ها رو آماده کنید...
امشب حرکت می کنیم.
پیام درود و احترام از طرف خان بزرگ به شما میرسونم.
چیزی در مورد برنامه ی ما بهش نگفتی؟
از میون سایر امور...
تمایل شما برای راه انداختن یک جنگ جدید برای پس گرفتن سرزمین های مقدس هستش.
- مشکلش چیه؟ - صداهای شیطانی میشنوه.
آها.
به نظرت وظیفه ما هستش که سرزمین های مقدس رو پس بگیریم؟
بله.
و وظیفه ی دینی ما هستش که مسیحیت رو در جهان گسترش بدیم.
هیچ وظیفه ای مهم تر از این نیست.
بر تمام جهان؟
- حتی اعراب و غیرمسیحیان؟ - مهم تر از همه ی غیرمسیحیان.
پس تو هم مثل ما فکر می کنی کوبلای باید کشته بشه.
- خان؟ - بله، برادر زاده ات.
و دوست مورد اعتماد کلیسا و تمام احزاب...
دقیقا همین مسئله هستش که اون به هیچ دینی پایبند نیست، بزرگترین تهدید برای ما هستش.
کوبلای بارها و بارها متعهد شده که مسیحیان رو به حال خودشون رها می کنه.
تا وقتی که بهش وفادار باشن و از دستوراتش پیروی کنن، کاری بهشون نداره.
اون ها آزادن هر دینی که میخوان انتخاب می کنن.
و فکر می کنی مردم چین جنوبی...
هم این احساس آزادی رو دارن؟
خان از بستگان تو هستش...
وفاداریت بهش رو درک می کنیم، ولی من پسر خودم رو رها کردم.
این فداکاری هستش که برای مسیحیت انجام میدیم.
کوبلای هیچ خطری برای ایمان ما نداره، مادر خودش...
بله، مادرش مسیحی بوده، ولی خودش نیست،
قدرت، دین اون هستش...
و حالا هم که چین رو فتح کرده...
و برای لشکرکشی به غرب چیزی جلودار اون نیست،
البته به جز ما.
مگه اینکه من در اشتباه باشم.
پدرم بوی بز خیس میداد...
هر موقع که از خرابه ها رد میشم، بهش فکر می کنم،
این تنها چیزی هستش که ازش یادمه.
نه چهره ا ش رو یادم هستش و نه ابراز محبتش رو...
فقط بوی گندش.
چه اتفاقی برای اون افتاد؟
پدرم؟
اون قدرتمندترین آدم دنیا هستش.
از مادرت بگو...
اون رو یادت میاد؟
همه چیز،
خط های روی صورتش وقتی لبخند میزد...
عطری که داشت...
بوی گل سنبل...
خنکی دستش که وقتی خواب بودم صورتم رو نوازش می کرد...
و آرامش صداش...
وقتی خان اومد...
من رو قایم کرد...
مردها سوختن...
و زن ها مورد حمله قرار گرفتن...
و بچه ها...
شاهد مرگ مادرم بودم...
مرگ اون رو به چشم دیدم...
بعد...
من رو بغل کرد...
و این حسی هستش که یادم هست...
یک عشق خالص،
چابی.
چی میخونی؟
مادرم واسه من نوشته بود...
هر شب موقع خواب این رو واسه من میخوند.
قشنگه.
اینجا خون هستش، ولی رد اون ها ناپدید شده،
مسیر پوشیده شده.
غرب اینجا از یک رودخونه خشک شده گذشتیم، ممکنه راه اون رو دنبال کرده باشن.
اگه یک روز مجبور شدم بیام به کشورت...
میتونی راه رو به من نشون بدی...
‏تا اون موقع، سکوت کن.
‏پرنده رو آزاد کن، ‏بفرستش سمت شمال.
‏چقد وقت میگیره؟ ‏یک روز؟
‏اگه رفته باشن سمت شمال،
‏قطب نما.
‏مسیر به سمت شرق رفته...
‏تا زمانی که پرنده زمین های دیگه رو پوشش میده، ‏ما از این طرف میریم.
‏انتخاب بین بدوبدتر بود.
‏اصلا به این فکر کردی که قبول نکنی؟
‏نه.
‏تو گفتی زمانی میاد که میتونیم ‏مثل افراد عادی زندگی کنیم.
میتونیم.
‏اگه پدرت پیروز بشه ‏تو میشی جانشین امپراتوری مغول...
‏این چه جوری عادی میتونه باشه؟
‏پدرم این رو بهت گفت؟
‏آره...
میدونم...
‏این هم یک چیز دیگه که نتونستی به من بگی.
‏همه میگن که غم مانع تمرکز هستش،
ولی به نظر من ترس بدتر هستش،
‏نامعلوم بودن سرانجام یک عمل.
تو بچه ای به دنیا نیاوردی،
هیچی نمیدونی.
با درد و رنج آشنایی دارم.
چطوری ممکنه بچه ای مثل تو درد و رنج رو درک کنه؟
ما سن رو بر اساس سال ها اندازه نمیگیریم، بلکه با گذرعمر.
و در تمام عمرت...
چه مدت طول کشید تا کارما تو رو درگیر خودش بکنه؟
ذات کارما این هستش که به وقتش میاد،
در زمان درستش...
دقیقا وقتی که کسی برای توجه به ندای اون آمادگی داشته باشه.
اگه کسی به این ندا توجه بکنه...
و جبران بکنه...
امکانش هست کارما عوض بشه؟
برای هر عملی، بین دریای زمان موجی فرستاده میشه...
هیچ کس نمیتونه از کارمای خودش فرار کنه.
اگه نمیخوای یک خواجه بشی...
معمایی با من حرف نزن.
پس دوباره تکرار می کنم، به نظرم میشه عوضش کرد.
چطوری؟
دلسوزی رو یاد بگیرید،
با دقت تصور کنید بقیه چه حسی دارن...
خودتون رو در اون شرایط قرار بدید...
و از اون روز به بعد مهربونی رو تمرین کنید.
همین؟
الان دیگه کارمای شما تغییر می کنه.
شاید هم از الان به بعد، زندگیت رو تغییر میده.
سلام، ملکه چابی.
سلام، شاهزاده لینگ لینگ
- من هنوزم شاهزاده هستم؟ - معلومه که هستی.
ارباب احمد میگه روزی با یک شاهزاده ازدواج می کنم.
جدی؟
اگه خیلی خوش شانس باشم.
اون وقت الان چی باعث میشه احساس بکنی که خیلی خوش شانس هستی؟
چیزی هست که بخوای یا لازم داشته باشی؟
دلخوشی یا آسودگی...
چه زمانی میتونم دوباره مادرم رو ببینم؟
نمیدونم،
الان دیگه من محافظ تو هستم، قیم تو هستم،
نمیذارم هیچ صدمه ای ببینی.
میشه الان برم ملکه چاپی؟
بله.
بشین.
اون خط الرأس.
یادت هستش،
محل مورد علاقه ی پدربزرگ برای درس دادن.
همیشه فکر می کردم ما رو میبره اونجا که بکشه.
- مثل گرگ های جوون عجب دعواهایی می کردیم. - میزدیم استخون و دنده ی همدیگه میشکستیم.
من و تو بعد از آموزش تیراندازی دیگه دست از دعوا برداشتیم.
اگه برادرهات از هم جدا و تنها بشن...
از وسط شکسته میشن.
ولی اگه بتونن یاد بگیرن که مثل یک دسته تیر متحد بشن...
غیرقابل شکستن میشن،
شکست ناپذیر میشن،
چنگیز میتونه گرگ و روباه رو با تمثیل هاش متحد بکنه.
اتحاد و دوستی اون ها احتمالا یک چیزی بیشتر از تمثیل طلب می کنه.
در این مورد یک کلمه هم حرف نزد، به من که چیزی نگفت.
یعنی الان باید این رو باور کنم؟
حقیقت همین هستش .
تو، اولین خان زن، این چیزی بود که گفت.
اون وقت من چی میشم؟ آتشدان؟
شاید.
- این چیزی نیست که باید باشم. - من باید باشم؟
- پس این رو میخوای؟ - اگه بخوام چی؟
اگه من وارث تخت مغول باشم چی؟ اگه یک روز خان بشم چی؟
انقدر مردونگی داری که از من حمایت کنی؟
اگه جای من بودی این کار رو واسه من می کردی؟
مجبور نیستم جوابت رو بدم،
چون تو هیچ وقت خان نمیشی.
با هیچ خانی هم ازدواج نمی کنم.
من با پادشاه در تونس بودم...
مثل یک شماس توی جنگ صلیبی بودم،
یک روز صبح که بیدار شدم...
قادر به ادرار نبودم،
اصلا،
کمی بعد از اون...
راستش نزدیک اینجا، چند تا خیابون جلوتر...
بهم خبر رسید که واسه مقام پاپ انتخاب شدم،
برای هر کسی سوپرایز شوکه کننده ای هستش، واسه من بیشتر از هر کسی شوکه کننده بود،
این هم از وضع الان من، که در زمین اینقدر مهم شدم...
و با این حال، هنوز هم وضعیتم همونه.
کل عمرم، با افرادی سروکله زدم که...
معتقد بودن یک جورهایی برگزیده ی خدا شدن.
و یک روزی، خواهیم دید که حق با کی هستش.
بله، حضرت عالی،
ولی در این حین...
به نظرم بی ایمانی من به نفع کسی نیست.
ولی پرهیزگاری همین هستش نایان،
خداوند دنبال شریف ترین بندگانش هستش،
البته به ایمان و اعتقادت به خدا بستگی داره.
من به خان خودم و خالقم اعتقاد دارم.
میدونی...
مردم به اینجا و...
ابریشم ها، طلاها، مرمرها، نسخه های خطی رو نگاه می کنن...
خیلی ها میخوان آتیشش بزنن...
میخوان در خاکستر عقاید و سنت خو مون خفه بشیم...
و در تو میبینم نایان که اونجا ایستادی و در مورد دو دنیا مردد شدی...
و رستگاری ابدیت رو به شانس واگذار می کنی.
از تو میخوام که یک چیزی رو درک کنی...
اگه مغول ها بیان...
از ترس سر خم نمی کنیم...
تسلیم نمیشیم...
برای هیچ چیزی به جز تسلیم شدن بی قیدوشرط خان تو مذاکره نمی کنیم.
و، وقتی خاکسترها تمیز بشه...
منتظر میمونم که ببینم طرف چه کسی رو میگیری...
و همین طور خالقت رو.
اسب ها...
اون ها رو میبینی؟
خیلی زیادن...
میبینی؟
مطابق با واقعیت طراحی شدن.
احمد؟
اون ها صلح میارن.
احمد، من رو نگاه کن.
باید ببینی...
این سر رو...
با دست های خونین خودم نگه داشتم.
وقتی برای شام به خونه نرسید، نگران شدم...
از برادرم خواستم توی شهر رو بگرده...
میتونم زن حسودی باشم...
هر چند که تا حالا بهونه ای واسه حسودی کردن بهم نداده،
اون رو کنار رودخونه پیدا کردن،
چند قدم تا دریاچه فاصله داشت،
حتما سر خورده و سرش به صخره خورده،
اون روز جریان آب رودخونه خیلی زیاد بود.
خیلی متاسفم.
وقتی فهمیدم آخرین لحظه ی عمرش رو...
در جای موردعلاقه اش سپری کرده، خیالم راحت شد.
خودش هستش.
مادر، این نیرگویی هستش، همون دوست باتبایر که در موردش واسه تو تعریف کردم.
این هم آلاک هستش.
خیلی خوشگله.
شبیه پدرش هستش.
خب بهم بگو نایان،
چطوری توی زمین های لم یزرع کفار، عیسی مسیح رو پیدا کردی؟
برای تعریف کردن داستانش باید به گناهای خودم اعتراف کنم.
پس اعتراف کن.
- وسوسه ام برای من بار سنگینی بود. - چه نوع وسوسه ای؟
هوای نفس.
خب، این گناه نیست، مگه اینکه دائما ادامه اش بدی.
چندین بار ادامه اش دادم.
تا وقتی در مورد گناهانت حرف نزنی نمیتونم واسه تو طلب آمرزش کنم.
دنبال بخشش نیستم...
اگه به خاطر اون گناه ها نبود، هرگز باهاش آشنا نمیشدم.
دیگه نتونستم میل های خودم رو کنترل کنم،
برای همین رفتم به بیابون...
میدونستم که دیگه توی زمین زمانی واسه من نمونده...
اون پیداش شد...
من رو گذاشت زیر یک سایه...
مجبورم کرد بلند بشم...
با وجود اینکه چند هفته پیاده راه رفتیم، هیچ وقت تشنه ام نشد...
حتی احساس گرسنگی هم نکردم...
اون من رو مملو از رستگاری کرد...
همه چیز از دست نرفته.
با پریستر جان افسانه ای ملاقات کردی؟
بله، همه داستان هاش رو شنیدیم،
از نسل سمغ، سایه های شب رو میاره...
کنار رودخونه ی بهشت زندگی می کنه...
که از زندگی ابدی برخوردار هستش.
اون داره تو رو فریب میده، آدم بی رحمی هستش،
دست خدا...
وسعت ارتش بزرگش در زمین غیرقابل تشخیص هستش...
شهر و روستاهای بی ایمان رو مورد هدف قرار میده...
- اون نابود... - کشیش جان چیزی جز یک آدم بخشنده نیست،
حضرت عالی،
اون به بشر فرصتی برای باز کردن قلب شون به مسیح میده.
اگه قلب هاشون بسته بمونه چی؟
خب...
این هم بهترین مثال از لطف و بخشش اون هستش...
اون ها رو به...
آغوش گرم خالق خود شون برمیگردونه.
تو از این موضوع خبر داشتی؟
میخواست خودتون این رو بشنوید.
صلیبیون ما مدت ها برای ملاقات با اون و ارتشش دعا کردن...
من فرستادگانی رو برای پیدا کردنش فرستادم...
ولی هیچ کدومشون برنگشتن.
اون خودش رو برای آدم های نیازمند نشون میده، فقط وقتی که صلاحیت کسی رو تایید بکنه.
تو برای انجام کار خدا برگزیده شدی.
و فقط اون میدونه که من چطوری کار خوبش رو انجام میدم.
خب...
باید بتونیم با همدیگه این رو بفهمیم...
این سمت.
اینجا بودن.
خان بزرگ، بهتر هستش که چند نفر رو برای بررسی راه بفرستیم.
برید.
5 تیر.
برادران مغولی متحد،
غیرقابل شکست.
و خواهران.
- و خواهران. - درسی از نحوه ی فتح دنیا.
درسی از قدرت اتحاد مغول.
مگه این دو تا فرق دارن؟
یک تفاوت اساسی دارن...
بین پایداری و هرج ومرج.
توسعه ی هرج ومرج؟
چنگیز و اوگدای تو کسایی بودن که رویای تصرف چین رو داشتن،
فقط من بودم که بعد از شکستشون پیروز شدم.
اون ها خطری برای زندگی عشایری ما پیش بینی نمی کردن.
چه خطری؟
مگه هنوز یک عشایری هستی که داخل کپر زندگی می کنه؟
ملکه.
امروز تونستم دخترت رو ببینم...
خوشحال میشم که بگم خیلی خوب بود.
شاد و سالم.
اینکه شخصا این خبر رو دادید لطفتون رو میرسونه.
به عنوان یک مادر...
درکت می کنم، فکر کردم حتما این خبر خوشحالت می کنه.
خیلی آسوده خاطر شدم.
خوبه...
من...
مسئله ی دیگه ای وجود داره ملکه؟
نه.
چنگیز نمیخواست که کاخ بسازیم...
و از گنجینه های تمدن های دیگه لذت ببریم.
این چه پیشرفتی هستش که باعث میشه تو مثل یک خوک توی گرما جیغ بکشی؟
دیدگاه و منش اجدادم.
خلوص نیت اجدادم...
اگه این رو از دست بدم، روحم رو از دست میدم.
خلوص شعاری هستش که پیروانش سر میدادن،
باعث میشه روح و زندگیت رو گرو بزاری...
تا بقیه برای سنجیدنشون آزاد باشن،
یک مسئولیتی هستش که هیچ کس دیگه ای نداره.
اگه انقدر از اون متنفری، چرا اون رو رها نمی کنی؟
که تو بزنی هر چیزی که من ساختم رو نابود کنی؟
واقعا میخوای از تو به عنوان نابودگر امپراتوری که...
در آستانه ی حکم فرمایی به دنیا هستش یاد بشه؟
میخوام از من به عنوان کسی که نجاتش میده یاد کنن...
اون هم از دست تو...
لفظ اومدن راحت هستش، ولی این سرپوشی برای حسادت، حرص و طمع هستش...
یا اینکه این خواسته ای هستش واسه تموم کردن غرزدن های مادر پیرت؟
این حرف رو پسر یک زن قاتل و دزد میزنه.
به مادرم فحش دادی، یعنی به یک ملکه ی مغولی فحش دادی.
ملکه ای که قوانین پدرم رو نادیده گرفت...
کسی که نقشه ی پیروزی قدرت پسرهاش رو کشید.
دهنت رو ببند وگرنه زبونت رو از دهنت میکشم بیرون.
دهن ملت خیلی وقت هستش که بسته شده.
مجلسی که تو رو خان کرد رو دزدیدی...
میراثی برای یک خانواده ی دزد.
بعد از پیروزی خودم...
به زمین های تو حمله می کنم و همه ی عزیزانت رو قتل عام می کنم.
فقط تو هستی که میتونی تصور کنی در شرایطی هستی که تهدید بکنی.
به محض اینکه گلوی من رو برید، بکشیدش.
ببر گلوم رو.
پیداش کردیم.
پدر؟
تو زنده میمونی پسرم.
داخل مجلس میبینمت.
تو خونواده ای داری؟
پدر و مادر دارم،
اون سمت زاغه نشین ها با اون ها زندگی می کنم.
شوهر داری؟
فقط ما هستیم.
شاید یک روزی ازدواج کنم.
تو واسه شوهر نداشتن خیلی خوشگلی.
خیلی لطف داری.
باید بیای به خونه ی ما، همگی،
واسه شما شام درست می کنم.
عالی میشه.
عالیه، مگه نه؟
شاهزاده جینگیم پیدا شد.
- حالش خوبه؟ - این طور که میگن خیلی خوبه،
داره با خان بزرگ برمیگرده.
میبینی؟
حتی سخت ترین مشکلات هم به پایان میرسه.
حق با شما بود...
مشتاق گفتن خبر به شوهرم هستم...
اون قراره پدر بشه.
بذار کار خدا شروع بشه.
Vahid.f :مترجم
«ارائه شده توسط سایت مووی شو»
end.