‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو»
‫آنچه گذشت...
‫۸۲۸ یه سانحه نبوده.
‫قرار بود با هم مسافرها رو نجات بدیم.
‫هیچوقت نباید به این زودی بعد از ‫سانحه خواستگاری می‌کردم. آماده نیست.
‫این تیکه چوب واقعا یه تیکه ‫از کشتی نوح ـه.
‫تمام داده‌ها ما رو به ‫این سمت می‌بره.
‫زمین لرزه امروز در مرکز ‫تمام این معجزات بود.
‫یه پیام برامون فرستاده میشه که بس کنیم.
‫چطور تونستی اون کار رو بکنی؟
‫بهت نگفتم یه بچه رو بدزدی. ‫بهت نگفتم یکی رو بکشی!
‫- من پدرشم؟ ‫- بیولوژیکی.
‫ولی چه بخوای یه ‫پدر واقعی باشی و چه نخوای...
‫همیشه همینو می‌خواستم.
‫بخوای نخوای، کال، ‫به خاطر تو اینجام.
‫تو بزرگترین تهدید برای قایق نجاتی.
‫طاووس، الهه، جونو.
‫جون، جمینای، دوقلوها، همه ‫نشانگر عدد دو هستن.
‫سال اژدهای چوبی در ‫تقویم چینی.
‫دوم ژوئن، ۲۰۲۴.
‫همه‌ش بهم ربط داره.
‫میکلا! یکی دیگه رو جا انداختی.
‫به چیزی که جلوی پاته ‫اصلا دقت نمی‌کنی!
‫اینقدر روی چیزی ‫که جلوته گیر میدی...
‫که نمی‌بینی اونطرف چیه!
‫قرار بود هیزم جمع کنیم، ‫نه تموم درختها رو.
‫اگه اونجا جادو باشه چی، ‫مثل داستان تاک جاودانه؟
‫خب، تنها جادویی که بهش ‫علاقه دارم شکلات بیسکوییتی ـه که اگه...
‫هیزم بیشتری ‫از مامان و بابا جمع کنیم بهش می‌رسیم.
‫اصلا چیزی در مورد شکلات بیسکوییتی نگفتی!
‫باشه، این کار رو می‌کنیم. ‫تو برو سمت چپ و من میرم سمت راست.
‫ببخشید ها. کی تو رو ناخدا کرد؟
‫منطق منو ناخدا کرد، باشه؟
‫بزرگترم. بهتر برنامه‌ریزی می‌کنم...
‫و تمام این مدت همه این منطقه ‫رو نقشه‌برداری می‌کردم.
‫ببین، الانم هیزم بیشتری از تو پیدا کردم.
‫فکر کنم هر دو باید ناخدا باشین.
‫مامان!
‫هر دو استعدادهای متفاوتی دارین ‫و کنار هم خیلی قوی‌تر میشین.
‫و با توجه به اینکه ۳۵ تا ‫عکس از پرنده‌ها گرفتم...
‫و از هیزم خبری نیست...
‫فکر کنم شما دو تا فرصت خوبی برای ‫بردن شکلات بیسکوییتی دارین.
‫بیاین.
‫بذارین یه عکس از پرنده ‫کوچولوهای خودم بگیرم.
‫اگه هر دو ناخدا باشیم، ‫فکر کنم باید رسمیش کنیم.
‫اصلا نمی‌دونم منظورت چیه.
‫چاقوتو بده من.
‫میکلا.
‫عادتهای قدیمی؟
‫شب نابودی مبارک.
‫بیخیال. حتی در موردش شوخی هم نکن.
‫گوش کن، حالا که الهامات از ‫بین رفتن یکم وحشت‌زده شدن...
‫و تنها کاری که از دستم برمیاد ‫اینه که همه رو اینجا آروم نگه دارم.
‫- چی بهشون گفتی؟ ‫- چیزی که به خودم میگم.
‫تا وقتی تموم بشه تموم نشده.
‫چیه؟
‫عطر زدی، بنجامین استون؟
‫جدی؟ چیزی نمونده دنیا به آخر برسه...
‫و کاری به جز گرفتن مچ من نداری؟
‫نه، کلی کار بهتر دارم، ‫ولی این بیشتر خوش می‌گذره.
‫- بس کن! ‫- خوشبوست. خوبه.
‫باورم نمیشه.
‫- جواب داد! ‫- می‌دونم.
‫هنری کیم چند دقیقه رفت بیرون، ‫برگشت و همه بیدار شده بودن.
‫مارکو.
‫سلام. خوبی؟ چیزی یادت میاد؟
‫- فقط بلغاری حرف می‌زنه. ‫- نه، می‌دونستم.
‫ممنون که پا پیش گذاشتی. ‫از پسش برمیایم، تی‌جی.
‫آره، حتما.
‫حالت خوبه؟
‫چیزی یادت میاد؟ ‫چیزی از نور یادت میاد؟
‫در یه آزمایشگاه نظامی بودیم.
‫یکی داشت آزمایش می‌کرد.
‫و بعد اینجا بیدار شدیم.
‫هیچکدوم‌شون هیچ خاطره‌ای از بین ‫وقتی که پیش سرگرد بودن و الان ندارن.
‫پنج سال و نیم پشت سر هم ‫الهامات رو می‌دیدن.
‫شاید با یه چیزی برگشته باشن.
‫چیزی که بتونه کمک‌مون کنه ‫در ۲۴ ساعت آینده زنده بمونیم.
‫حتی اگه واقعا چیزی ‫هم می‌دونستن الان از بین رفته.
‫اوه.
‫چشم‌های دوربین به ‫تغییر قیافه‌های انتخاب شده.
‫همینگوی؟
‫نه. خشم در برابر ماشین‌ها.
‫دوربین رو دیروز نصب کردم ‫تا آزمایش‌ها رو ضبط کنم.
‫فراموش کردم خاموشش کنم.
‫بیا ببینیم چی رو از دست دادیم.
‫هی.
‫اونو از کجا اوردی؟
‫هنری کیم.
‫این قوی‌ترین اژدهاست.
‫مثلا شاه توفان‌هاست.
‫نمی‌خوام تو رو درگیر دردسر خودم کنم.
‫به اندازه کافی حس بدی دارم که ‫هنوز اینجایی و با ما زندگی می‌کنی.
‫بیخیال، کال.
‫ما دوقلوهای اصلی جمینای هستیم.
‫اولش کنار هم بودیم و ‫تا آخر کنار هم می‌مونیم.
‫ای کاش با تو بزرگ شده بودم.
‫وقتی هواپیما ناپدید شد...
‫این حس رو داشت که ‫بچگی هر دومون باهاش ناپدید شد.
‫خیلی دلم برات تنگ بود، ولی می‌دونستم.
‫فقط حسش کردم.
‫که تو... که تو هنوز زنده‌ای.
‫شاید زمان رو از دست داده باشیم...
‫ولی هرگز همدیگه رو از دست ندادیم.
‫پس...
‫حالا می‌خوای به قل دیگه‌ت بگی چی شده؟
‫چیز...
‫الهامیه که داشتم.
‫دو تا یاقوت کنار هم قرار می‌گیرن ‫و یه ستاره بسیار درخشان رو شکل میدن.
‫فکر کنم اینطوری باید ‫به نجات دنیا کمک کنم.
‫بابا چی گفت/
‫بهش نگفتم...
‫چون دقیقا هنوز ازش سر درنیاوردم.
‫ببین.
‫همه با هم در این وضعیم.
‫و اینطوری، اینطوری باید ازش سر دربیاریم.
‫با هم.
‫- باشه، مطمئنی که معناش چیه؟ ‫- دو یاقوت باید بهم وصل بشن.
‫- کال، این یعنی تو و آنجلینا. ‫- باید یه راه دیگه باشه.
‫سرنوشت دنیا به تار مویی بنده.
‫تنها کسی که یاقوت داره آنجلیناست.
‫ولی چرا اون؟
‫چرا باید خدا منو توی ‫یه امتحان عجیب و غریب بندازه...
‫تا با آدمی پیوند داشته باشم ‫که بیشتر از همه به خونواده‌م آسیب زده؟
‫مهم نیست آنجلینا چی کار کرده، ‫بازم با این وجود اینجاییم.
‫حالا الهامات می‌خوان تو بری پیش اون.
‫پس برو.
‫بابا، مطمئن نیستم.
‫کال.
‫می‌دونم قبلا بهت گفتم...
‫که فکر نمی‌کنم اینقدر قوی باشی ‫که بتونی آنجلینا رو دور کنی، ولی...
‫ولی اشتباه می‌کردم.
‫دلیلی که فکر می‌کنم ‫تو بهش وصل هستی اینه...
‫که فکر کنم تنها آدم قوی هستی تا ‫راضیش کنی کار درست رو انجام بده.
‫کال، اگه یه آزمون باشه، ‫باید باهاش روبه‌رو بشی.
‫اگه ترسیدی، از همین استفاده کن.
‫خب، حالا چی؟
‫گمونم باید برم دختری رو ‫ببینم که یاقوت داره.
‫صبح‌بخیر، آدریان. ‫گفتی می‌خوای حرف بزنی؟ حاضرم.
‫ولی کنجکاوم. از کجا می‌دونستی ‫چطور پیدامون کنی؟
‫وقتی رفته بودم آذوقه ‫گیر بیارم بهش برخوردم.
‫گمونم یادم رفت بهت بگم.
‫گمونم آره.
‫خب، چرا اینجایی؟
‫اینجام تا جبران کنم.
‫ماه‌ها صرف ردیابی هر ‫کسی که تونستم کردم...
‫تا به خاطر آسیبی که ‫به بار اوردم عذرخواهی کنم.
‫خونواده‌های قربانی‌ها از ‫آتش‌سوزی کلوب شبانه...
‫آدم‌هایی که از اردوگاه بودن.
‫نترسیدی وقتی این ‫فرار کنی گیر بیافتی؟
‫اگه خودمونو رستگار نکنیم، دنیا تموم میشه.
‫آزادی خودمو برای جون ‫تمام بشریت به خطر میندازم.
‫و الان برای تو اینجام.
‫بهت گفتم که فرشته‌تو پیدا کنی. ‫منظورمو بد برداشت کردی.
‫به عذرخواهی تو نیاز ندارم.
‫یه فرشته مقربم که خدا منو فرستاده.
‫جدی میگی؟
‫خدا منو با این یاقوت یکی کرده.
‫الان قدرت نابودی و رستگاری رو دارم.
‫ببین، می‌دونم که چه حسی داره ‫که به خودمون پر و بال بدیم.
‫- وقتی کلیسای مومنان رو داشتم. ‫- کفرگویی می‌کردی. پیامبر دروغین بودی.
‫و تو اصلی هستی؟ اینجا ‫توی خونه استون چمباتمه زدی؟
‫عدالت شاعرانه‌س. منو از ‫خونواده‌شون انداختن بیرون...
‫منم با خونواده خودم برگشتم...
‫از جمله شوهرم.
‫آنجلینا نیمه دیگه قلب منه.
‫مرد کلاهبردار و پیامبر دروغین.
‫فکر می‌کنی روز مرگ ‫به سراغ شما نمیاد؟
‫نه، بهت گفتم که خاصم.
‫پس ثابتش کن.
‫می‌تونی چیزی رو معلق کنی؟
‫می‌تونی ذهن منو بخونی؟
‫- نگو... ‫- دقیقا چه قدرت واقعی داری؟
‫رفیق، جلوتر نرو.
‫آنجلینا؟
‫کال.
‫حق با تو بود، آنجلینا.
‫در مورد چی؟
‫در مورد اینکه باید با هم کار کنیم.
‫یه الهام دیدم.
‫از تو و من؟
‫باید می‌دونستم.
‫این سفر همیشه ما رو ‫به اون یکی متصل کرده.
‫حتی قبل از اینکه آشنا بشیم...
‫نمی‌دونستم چه شکلی هستی...
‫نمی‌دونستم صدات چطوریه...
‫ولی می‌دونستم که توانایی ‫بسیار زیادی برای خوبی و مهربونی داری.
‫می‌تونستم حسش کنم.
‫و مسئله اینه...
‫هنوزم می‌تونم.
‫کال!
‫بهم ملحق شو!
‫با هم می‌تونیم جلوی روز مرگ رو بگیریم.
‫فرصتی برای جبران تمام ‫کارهای بدیه که کردی.
‫صبر کن، الان چی گفتی؟
‫فرصتی برای خوبی کردنه.
‫تا تمام دردهایی که ‫باعث‌شون شدی رو متعادل کنی.
‫دردی که باعثش شدم؟
‫دردی که تحمل کردم چی؟
‫آنجلینا، اشکالی نداره. یه فرصته ‫تا خودتو به رستگاری برسونی.
‫من نجات‌دهنده‌م. خدا منو انتخاب کرده!
‫هر دو برگزیده هستیم، ولی هیچکدوم ‫به تنهایی قوی نیستیم.
‫خب، من دیگه تنها نیستم.
‫یه شریک دارم، یکی که ‫بی‌قید و شرط دوستم داره.
‫ولی فقط من و تو یاقوت داریم. ‫یه انتخاب داریم. می‌تونیم همه رو نجات بدیم.
‫نمی‌خوام همه رو نجات بدم.
‫روز مرگ یه جور پاکسازیه.
‫یه فرصت با یه شروع دوباره.
‫پس اگه بهم میگی تنها راه متوقف کردنش ‫کار کردن با توست...
‫پس متاسفانه این خداحافظی ـه.
‫لطفا. داری از پایان دنیا حرف می‌زنی.
‫بله، همینطوره.
‫آنجلینا، نه!
‫چی شد؟ دیدیش؟
‫یاقوت‌هامون بهم وصل شدن. ‫یه چیز جدید بود.
‫خب با همدیگه یه نور رو بوجود اوردیم.
‫- کال، خیلی معرکه‌س. ‫- نیست. شکست خوردم.
‫- کال. ‫- به دو یاقوت نیازه و اون رد کرد.
‫نمی‌خواد دنیا رو نجات بده. ‫می‌خواد تمومش کنه.
‫همیشه می‌خواسته تمومش کنه.
‫خدای من.
‫احمقم که فکر می‌کنم ‫می‌تونم نظرشو عوض کنم.
‫- کال، لطفا! ‫- هی.
‫بذار یکم آروم بشه. بعدا باهاش حرف می‌زنم.
‫بسیار خب، باشه.
‫میرم به سانوی سر بزنم.
‫خدای من. بیداری. سلام، مارکو.
‫فکر نکنم تو رو یادش بیاد. ‫هیچکدوم‌شون هیچی یادشون نیست.
‫ولی اینو داشته باش.
‫مارکو رو در فیلم امنیتی دیدیم ‫که داشته یه چیزی می‌گفته.
‫ولی چه معنایی داره، مارکو؟ ‫کاوچک. کسی بلغاری بلده؟
‫شاید بتونه نقاشی‌شو بکشه.
‫کاوچک.
‫تابوت.
‫مارکو با یه پیام از طرف ‫آگاهی آسمونی برگشته...
‫و اون پیام اینه...
‫همه‌مون می‌میریم.
‫چرا مسافرهای ۸۲۸ باید ‫در مورد سرنوشت دنیا تصمیم بگیرن؟
‫چرا ما؟
‫چرا ما نه؟
‫اینقدر خوبی در این گروه هست ‫تا بهترین انسانیت رو نشون بدن.
‫یه لحظه بهم وقت بده، باشه؟
‫حتما ازم متنفری.
‫فکر کردی می‌خوام با ‫این حرفمو شروع کنم؟
‫خب، از اعماق وجود...
‫حتما از این حقیقت متنفری که ‫زیک به خاطر زندگی من از زندگیش دست کشید.
‫کال...
‫بدجوری دلتنگ زیک شدم.
‫اینو انکار نمی‌کنم، ولی ‫می‌دونست چی رو داره انتخاب می‌کنه.
‫به خاطر این مرد چون فکر می‌کرد ‫می‌تونم به نجات دنیا کمک کنم...
‫ولی فقط یه بچه خرابکارم که ‫هیچکدوم اینا رو نخواستم!
‫کال، هیچکدوم اینا رو نخواستیم...
‫ولی معناش این نیست که ‫نمی‌تونیم از پسش بربیایم.
‫زیک اینو می‌دونست.
‫ببین.
‫گاهی ارتباطاتی که با بقیه داریم...
‫همیشه نمی‌تونیم ببینیم.
‫ایوی مرد تا یکی ‫دیگه بتونه زندگی کنه.
‫زیک مرد تا بتونی زندگی کنی.
‫باید این حس گناه‌تو بذاری کنار، کال.
‫به ارتباطی که باهاش داشتی احترام بذار ‫و کاری کن فداکاریش یه معنایی داشته باشه.
‫بهت باور داشت.
‫منم دارم، ولی اهمیت نداره مگه ‫اینکه به خودت باور داشته باشی.
‫سلام، کال. یادت رفت...
‫خوبی، اُل؟
‫شما...
‫طاووس!
‫جمینای.
‫و اومدم اژدهای چوبی رو بهت پس بدم.
‫سه نماد اصلی. امکان نداره ‫تصادفی باشه، درسته؟
‫فکر کنم مدتهاست که دیگه ‫اتفاق تصادفی نمی‌افته.
‫نمادهایی که روز مرگ رو برامون اوردن...
‫شاید بهمون بگن چطوری جلوشو بگیریم.
‫اوه!
‫وای، وای! هی! ‫بذار به شما دو تا کمک کنم!
‫ممنونم.
‫خیلی حس بدی داره که نتونی...
‫به همه جای بدنت دسترسی داشته باشی.
‫جدی؟ خب، به نظرم که در این ‫اتاق آذوقه خیلی عالی داری پیش میری.
‫به خصوص اینکه شاید به یه ‫روز آذوقه بیشتر نیاز داشته باشیم.
‫به پدرت گوش نده.
‫امید دارم.
‫- چی؟ ‫- امید.
‫اسم خیلی قشنگی براش میشه، مگه نه؟
‫متاسفم. نمی‌خواستی جنسیتش رو بدونی.
‫دختره؟
‫دی...
‫هوپ.
‫اسپرانزا.
‫عاشقشم.
‫- دخترمون همینه. ‫- آره!
‫برای جشن گرفتن، برات یه سیسمونی ‫یهویی می‌گیرم.
‫نه!
‫می‌دونی که مامانم برام تمام ‫وسایل بچه رو خریده.
‫یکی از اینا برات گرفته؟
‫نه، نگرفته.
‫دهه‌ها ساله که اونو نگه داشتم...
‫به امید اینکه بتونم به پسر یا دخترم ‫یه روزی بیسبال رو یاد بدم.
‫داری منو می‌کشی، وسکز.
‫بازم هست.
‫هوپ، بابات...
‫با اینا یاد گرفت چطوری راه بره.
‫خدای من!
‫درسته؟
‫آه...
‫به خاطر هورمون‌هامه، ببخشید!
‫شاید فعلا لباس بچگانه‌ای که مامان‌بزرگم ‫برام بافته رو بهت نشون دادم.
‫سانوی! بیا، ببین.
‫نمادهای اصلی؟
‫دوباره پیداشون شده.
‫طاووس، ژوئن، جمینای، ‫دوم، اژدهای چوبی.
‫۲۰۲۴، آره، روز مرگ رو بهمون دادن.
‫الهامات اخیر این نمادها ‫رو به ما یادآوری کردن...
‫که یعنی ممکنه یه چیز ‫جدید برای نشون دادن بهمون داشته باشن.
‫خب، شاید، چطوری زنده بمونیم.
‫نه.
‫حتی نمی‌دونم چطوری اینو بهتون بگم.
‫مارکو بیدار شد و یه پیام ‫از نور برامون اورده.
‫کاوچک. به بلغاری میشه تابوت.
‫همه چی، همه چی داره ‫یه مسیر رو نشون میده.
‫دوم ژوئن، ۲۰۲۴.
‫فردا...
‫روزی که می‌میریم.
‫بهم گفتی اگه دنبالت اومدم، ‫اگه وفادار بودم...
‫منو نجات میدی و هر کاری بگی کردم.
‫لطفا بهم بگو که یه جا دارم!
‫ولی من می‌تونستم بچه‌دار بشم!
‫نژاد انسان باید زنده بمونه. ‫هر کاری لازمه انجام میدم.
‫خدا راهنماییم می‌کنه.
‫هنوز برای انتخاب کردن آماده نیستم...
‫ولی این تصمیم رو سرسری نمی‌گیرم.
‫بیخیال! تو حق انتخاب کی ‫زنده بمونه رو نداری!
‫یا همه یا هیچی.
‫از وقتی ۸۲۸ فرود اومده با ‫هم در این قضیه بودیم.
‫تنها راهی که باید این ‫سفر رو تموم کنیم همینه. با هم!
‫تو در هیچکدوم اینا ‫حق نظر دادن نداری.
‫من برگزیده‌م! درست مثل نوح.
‫نوح یه کشتی داشت.
‫خدا دقیقا بهش گفت چطوری انجامش بده. ‫با یاقوت این اراده رو بهش داد.
‫خب بگو ببینم، آنجلینا. به همه‌مون بگو.
‫کشتی تو کجاست؟
‫خدا بهم نشون میده کشتی کجاست.
‫میرم یه خوردنی بخورم.
‫این نماد این بار به ‫ترتیب متفاوتی به نظرمون اومدن...4
‫پس شاید باید از یه ‫دیدگاه متفاوت بهشون نگاه کنیم، باشه؟
‫اول، الهام طاووس بهمون گفت ‫که چی نیاز داریم.
‫دو تا یاقوت، درسته؟
‫باشه. نماد جمینای، که ما رو ‫در فضا و زمان بهم پیوند داد...
‫به شکلی که شاید حتی درکش نکنیم.
‫باشه، شاید اینطوری باید پیش بریم.
‫این دو تا یاقوت باید ‫این بار متفاوت بهم وصل بشن...
‫راهی که نمی‌بینیمش.
‫پس چی و چگونگی رو می‌دونیم. ‫و قطعا دلیلشو هم می‌دونیم.
‫شاید این جاشو نشون بده؟ ‫ممکنه یه مکان رو مشخص کنه؟
‫یه معبد چی یا ‫جایی که هنری کیم پیداش کرده؟
‫گفتی اون چه جور اژدهاییه؟
‫آه...
‫هنری گفت شنلانگه، فکر کنم؟
‫آره، خدای اژدها. پادشاه توفان‌ها.
‫گندش بزنن. کوه شاه توفان.
‫باشه، طوری که میگی ‫انگار خیلی مهمه...
‫ولی مطمئن نیستیم ‫از کجا داری حرف می‌زنی.
‫می‌دونم اینا رو نمی‌تونی درک کنی، ‫ولی می‌تونی یه کلوچه دیگه بخوری.
‫امروز رو میشه حسابی ولخرجی کنیم.
‫کاوچم.
‫کاوچک.
‫کاوچک؟
‫- کشتی؟ ‫- آره.
‫- میشه پیشش بمونی؟ ‫- آره. برو، برو.
‫کاوچک. فقط معناش تابوت نیست.
‫به معنای کشتی هم هست.
‫کشتی نوح.
‫الان می‌خواستم بگم یه ‫تیکه از کشتی نوح رو...
‫داخل گسل در دامنه ‫کوه شاه توفان انداختم.
‫- می‌دونی چی داخلش بود؟ ‫- یاقوت!
‫الهام گفته باید دو ‫یاقوت بهم وصل بشن...
‫ولی نگفته کدوم دو تا.
‫و اون تیکه از کشتی زیر کوه آرارات بود ‫وقتی هواپیما برگشت.
‫انگار که بعد از هزاران سال ‫داشته ارتباط برقرار می‌کرده.
‫کال، به آنجلینا نیاز نداری ‫تا الهام‌تو به واقعیت تبدیل کنی.
‫به اون تیکه چوب نیاز دارم.
‫باشه، بیاین به ونس بگیم...
‫به بیل، کلنگ، چراغ قوه و ‫تجهیزات اردویی نیاز داریم.
‫باید بریم شکار گنج.
‫انگار جای درستی اومدیم.
‫آره، هیچوقت فکر نمی‌کردم ‫دوباره برگردم اینجا.
‫خدای من.
‫کال.
‫همون گسلی که شکل ‫زخم اژدهای تو رو داره؟
‫قطعا اتفاقی نیست.
‫بسیار خب.
‫بیاین کندن رو شروع کنیم.
‫مطمئنی درست انجامش میدیم؟
‫خب، مثل فولاد سفته.
‫دست نگه دارین.
‫هنوز وقتش نشده. باید منتظر بمونیم.
‫برای چی؟
‫وقتی اتفاق بیافته می‌فهمم.
‫باشه، بیاین اردو بزنیم.
‫به زودی تاریک میشه. ‫باید آماده باشیم.
‫ایدن!
‫بیا، عزیزم.
‫زود رفتی.
‫حس کردم شاید در مورد ‫آنجلینا شک و تردید داشته باشی.
‫غرغر کردن شکمو حس کردی.
‫درونت خوبی هست.
‫ایگان، وقتی مجبور نبودی بهم کمک کردی...
‫و با پدر و مادرت حرف زدم.
‫می‌دونم که رابطه‌ت باهاشونو درست کردی.
‫در واقع، مامانت یه چیزی داد تا بهت بدم.
‫اگه انتخابش کنی توانایی...
‫رسیدن به رستگاری رو داری.
‫لعنتی. باورم نمیشه داری ‫پای پدر و مادرمو وسط می‌کشی.
‫وقتی پاش بیافته، آدم خوبی هستی.
‫و ایگان، واقعا وقتش رسیده. ‫پس بهم بگو چی تو رو ترسونده.
‫از آنجلینا پرسیدی کشتیش کجاست.
‫دقیقا می‌دونم کجاست.
‫چی؟ چطوری؟
‫یادته وقتی مامان انجی مثل ‫جون کرافورد بهت پرید؟
‫فراموش کردنش سخته.
‫گذاشتم سانوی منو مثل دکتر فرانکشتاین ‫بیافته به جونم تا با یه الهام پیدات کنه.
‫جواب داد؟
‫مسئله این نیست.
‫وقتی اونجا بودم...
‫شنیدم سانوی با اُلیو در مورد ‫یه تیکه چوب حرف می‌زنه.
‫نه هر چوبی. یه تیکه از ‫کشتی نوح.
‫با یاقوت یکی شده.
‫و منم انداختمش توی گسل.
‫تو که نمی‌خوای به آنجلینا بگی، نه؟
‫باید بگم. اون یاقوتی که داره...
‫یه بار داشتمش.
‫می‌تونم قدرتشو حس کنم.
‫اگه چیزی بتونه نجاتم بده، همونه.
‫به آنجلینا در مورد اون ‫تیکه از کشتی نوح بگی...
‫شاید خودتو نجات بدی.
‫ولی بقیه رو به فنا میدی.
‫مسئله اینه، آدریان...
‫جونمو دوست دارم.
‫این همه مدت فکر می‌کردم انداختن ‫این تیکه چوب داخل گسل اشتباه بزرگی بوده.
‫شاید دقیقا کار درست بوده.
‫تا وقتی آماده بشیم در امان نگهش داشته.
‫هیچوقت ازم ناامید نشدی.
‫همه‌تون.
‫شما خونواده منید.
‫و نمی‌دونم چطور بدون شما می‌تونستم ‫از پس این چیزها بربیام.
‫۸۲۸ به جلو میره یا می‌میره.
‫همیشه.
‫فکر می‌کنی چه معنایی داره که ‫گسل شبیه زخم‌ منه؟
‫خب، اگه الهامات تا حالا ‫چیزی رو بهم یاد داده باشه...
‫اینه که باید چیزی که می‌خوایم ‫بدونیم رو آشکار کنه...
‫وقتی که لازمه بدونیم.
‫آره، فقط امیدوارم وقتی پیداش شد، ‫به چیزی که لازم دارم برسم.
‫کافیه. حرف زدن از من کافیه.
‫تو اژدها نیستی.
‫یا ناجی یا یه جور جام مقدس.
‫تو کال استونی.
‫نیازی به یه نماد نداری تا ‫بفهمی کافی هستی.
‫همین الانشم هستی.
‫ترسیدم، بابا.
‫می‌دونم، رفیق.
‫منم ترسیدم.
‫ولی همدیگه رو داریم.
‫هی.
‫سلام. میشه یه چیزی ازت بپرسم؟
‫- چرا هنوز اینجایی؟ ‫- دنیا رو نجات میدم. تو چی کار می‌کنی؟
‫- فکر نمی‌کنی وقتش باشه بری مرخصی؟ ‫- معلوم هست چی داری میگی؟
‫برو فلوریدا.
‫پیش استل و پسرها. ‫و باهاشون بپری توی استخر.
‫برو باهاشون باش.
‫اینقدر به من و ‫خونواده‌م و مسافرها کمک کردی...
‫به کل دنیا!
‫به خودت و اونا مدیونی.
‫برو.
‫پس فکر کنم این خداحافظی باشه.
‫ترجیح میدم بگم تا دفعه بعد.
‫باید یه چیزی رو بهت بگم.
‫من میرم.
‫چی؟
‫متاسفم. می‌گفتم تقصیر از ‫تو نیست. از منه.
‫ولی کاملا تقصیر توئه.
‫نه! ایگان! ایگان، تو شوهرمی.
‫قول دادی که کنارم باشی. من...
‫می‌تونم نجاتت بدم.
‫اینطور که معلومه حاضرم ‫خطر کنم تا شاید خودم...
‫و چند نفر دیگه رو نجات بدم.
‫اینو لغو ازدواج درنظر بگیر.
‫نمی‌تونی ترکم کنی!
‫من برگزیده‌م و من تو رو انتخاب کردم!
‫یه بارم شده در زندگیم، ‫مسیر آسون رو انتخاب نمی‌کنم.
‫شرمنده، رد.
‫حکم مرگ خودتو امضا کردی!
‫فردا به آرومی و وحشتناک می‌میری!
‫هر دوتون هستین. و بهم کمک کنین...
‫خدا کشتی رو نشونم بده ‫و اونایی که بهم خیانت می‌کنن رو تنبیه کنه.
‫بن.
‫خدای من.
‫وقتی بچه بودیم اینو حک کردیم.
‫با مامان و بابا اومده بودیم تماشا پرنده‌ها، ‫و ازمون می‌خواست بهم کمک کنیم.
‫انگار می‌دونست.
‫انگار ما رو برای این سفر ‫و این لحظه آماده می‌کرد.
‫ما رو برای رهبری آماده می‌کرد..
‫با هم.
‫تمام چیزهای خوب.
‫لعنتی، درا، اینجا رو ببین.
‫ببین، بزرگترین کابوس مامانم اینه ‫که در هر لحظه غذا تموم بشه.
‫گمونم باید برطرفش کنم.
‫فکر نکنم کابوسی بزرگتر از ‫روز مرگ در فردا باشه.
‫وای، تی‌جی، چقدر ‫عالی حال همه رو گرفتی.
‫باشه، سانوی، تو ‫دوشنبه می‌خوای چی کار کنی؟
‫دوشنبه، یعنی دوشنبه بعد از فردا؟ ‫سوم ژوئن ۲۰۲۴، دوشنبه؟
‫خودشه.
‫خدایا. اصلا بهش فکر نکردم، ولی ‫حالا که در این موقعیت قرار گرفتم...
‫گمونم واقعا دلم می‌خواد مقاله‌م ‫در مورد سرطان کودکان رو تموم کنم.
‫وای. منو باش فکر می‌کردم خوندن ‫کتاب درخشش هدف سنگینی بوده.
‫منم بالاخره میک رو در ‫بازی کلمات شکست میدم.
‫- خوابشو ببینی! ‫- آره، واقعا خوابشو ببینی!
‫من فکر کردم که شاید یه بچه به دنیا بیارم.
‫به اسمش فکر کردی؟
‫آره. هوپ. یه جورایی پیش اومد.
‫و اگه ژنتیک دست به کار بشه...
‫این بچه خیلی کله‌شق خواهد شد.
‫خب، تا وقتی که توانایی تو در ساختن ‫اسباب و اثاثیه رو داشته باشه، مشکلی ندارم.
‫و چندان هم شنونده بدی نیستی، ‫پس یه مزیت میشه.
‫به غیر از قدرتت، پشتکار و وفاداریت.
‫خب، با پدر و مادری مثل شما ‫واقعا بچه خوش‌شانسی میشه.
‫مرسی.
‫باشه، فکر کنم برم دراز بکشم.
‫یکم باید استراحت کنم. ‫فردا روز بزرگیه.
‫از گوشی درا استفاده کردم تا به ‫بابا زنگ بزنم. در خونه وسکز خیلی حالش خوبه.
‫تا حالا پشیمون شدی که ‫چرا سوار هواپیما شدی؟
‫نمی‌دونم.
‫زندگی خیلی آسونتر می‌شد.
‫ولی از طرفی اینقدر چشم‌هام باز نمی‌شد.
‫با کلی آدم آشنا نمی‌شدم. با...
‫زیک آشنا نمی‌شدی.
‫آره.
‫تو چی؟
‫من با گریس می‌رفتم.
‫اونوقت ایدن رو نداشتی.
‫یه جورایی ایدن خودشو ‫به ما می‌رسوند.
‫چیزی که قراره بشه میشه.
‫آره.
‫ایدن بیا ببینم! دوستت دارم.
‫- هی ‫- هی.
‫راستش زیاد فرصت ‫نکردیم زیاد حرف بزنیم در مورد...
‫- آره. ‫- آره.
‫می‌دونی...
‫هیچوقت فکر نمی‌کردم توی زندگیم ‫به کسی به اندازه خونواده‌م نزدیک بشم.
‫ولی بعد تو به زندگی من اومدی.
‫و با اینکه دیشب خیلی عالی بود...
‫فکر نکنم بتونم گریس رو فراموش کنم.
‫در حقت بی‌انصافیه.
‫قلبم هنوز پیش الکسه.
‫حتی اگه قرار باشه از روز مرگ زنده بمونیم ‫و هیچی تغییر نکنه، ولی...
‫بازم نمی‌تونم اونو دوست نداشته باشم.
‫پس شاید هدف ‫نهایی من نباشه، بن استون، ولی...
‫همیشه بدجوری عاشقت بودم.
‫منم.
‫می‌دونی حتی اگه فردا دنیا ‫رو نجات بدیم، کسی اصلا متوجه میشه؟
‫یا اوضاع به سابق برمی‌گرده...
‫که زندانی بشیم و ‫ازمون متنفر باشن؟
‫بعد از تمام کارهایی که در ‫پنج سال و نیم گذشته انجام دادیم...
‫فکر می‌کنی کافی هست؟
‫نمی‌دونم.
‫نمی‌دونم چه قضاوتی میشه یا ‫آسمون چی ازمون می‌خواد.
‫فقط امیدوارم خوبی کافی باشه ‫تا بدی رو کنار بزنه.
‫ولی چرا ما؟
‫چرا پرواز ۸۲۸؟
‫چرا گذاشتن ۸۲۷، ۸۲۹ رد بشن؟
‫حدس می‌زنم که هیچ ‫چیز خاصی در مورد ما وجود نداره.
‫یه مشت آدم تصادفی هستیم. ‫بعضی‌هامون خوب و بعضی‌هامون بد.
‫یه نمونه آماری...
‫برای یه آزمایش الهی.
‫همیشه میگیم که همه ‫چی بهم ربط داره، ولی حقیقت اینه...
‫همه به همدیگه ربط داریم.
‫هر کسی توی اون هواپیما بود. ‫هر کسی که توی دنیاست.
‫فقط فراموش می‌کنیم.
‫شاید آسونتر بود با یه ‫یادداشت از هواپیما پیاده می‌شدیم...
‫که می‌گفت با هم خوب باشین ‫وگرنه وای به حالتون.
‫اوهوم.
‫فکر نکنم الهامات مجبورمون ‫کرده باشن خوبی کنیم.
‫فکر کنم بهمون یه فرصت دادن ‫تا انتخابش کنیم.
‫و سعی کردن به بهترین شکلی ‫که متوجه بشیم توضیحش بدن.
‫در نهایت، همگی قراره نقش ‫خودمونو ایفا کنیم.
‫فعلا فکر کنم استراحت کنیم.
‫برای فردا، برای...
‫کی می‌دونه چی بشه؟
‫♪ یه سال دیگه ♪
‫♪ همه رفتیم ♪
‫♪ تمام دوستامون به راه خودشون رفتن ♪
‫هی، برات شیر کاکائو داغ اوردم.
‫یکم مارشمالو که ‫دوست داری توش ریختم.
‫هیچوقت ازم نپرسیدی که ‫چرا سوار اون هواپیما شدم.
‫چرا حس می‌کنم قراره بهم بگی؟
‫برای معطل کردن بود.
‫فکر کنم از اعماق وجود می‌دونستم ‫ازم خواستگاری کردی...
‫چون واقعا دلت می‌خواست کمکم کنی ‫از غم ایوی رد بشم.
‫معناش این نیست که دوستت نداشتم، میکلا.
‫هنوزم دارم.
‫ببین، فردا هر چی که بشه...
‫فکر کنم تو و من باید برای ‫خودمون آینده متفاوتی رو تصور کنیم.
‫چیزهایی که می‌تونیم سرشون توافق کنیم.
‫هرگز ازت نمی‌خوام که سر ‫خوشبختی‌ت توافق کنی، جرد.
‫به خصوص وقتی هر چیزی ‫لازم داری توی اون چادره.
‫هر کجا بری منم می‌خوام اونجا باشم، ‫اینو متوجه هستی؟
‫باشه؟
‫حس وفاداریت یه نعمت و یه نفرینه.
‫این چند ماه اخیر عالی بودن...
‫ولی وقتی دور آتیش نشسته بودیم...
‫دیدم تو و درا چطوری ‫بهم نگاه می‌کردین.
‫و فقط فهمیدم.
‫و فکر کنم اگه بخوای با خودت روراست باشی...
‫قلبت می‌خواد و نیاز داره پیش اون باشه.
‫دوستت دارم، میک.
‫منم دوستت دارم.
‫و می‌دونم اصلا کمتر دوستم نداری...
‫اگه بری به زندگی که داری برسی.
‫زندگی که لیاقت و نیازشو داری.
‫با بچه‌ت و درا، پیش خونواده‌ت.
‫هی، داری چی کار می‌کنی؟
‫فقط اومدم شب بخیر بگم.
‫نمی‌خوای اینجا بخوابی؟
‫می‌دونم.
‫صدا رو می‌شنوی؟
‫چی رو؟
‫خیلی آرامش‌بخشه.
‫می‌دونی عمه میک و من قبلا اینجا بودیم؟
‫آره، وقتی بچه بودیم.
‫با مامان‌بزرگ کارن و ‫بابابزرگ استیو.
‫و چرا الان داری اینو بهم میگی؟
‫به کلی فراموش کرده بودم تا اینکه میک ‫و من رفتیم دنبا هیزم بگردیم.
‫مامان همیشه ما رو به اردو می‌برد...
‫به سفرهاش که فقط ‫به دنبال تماشای پرنده‌ها بود.
‫صدها عکس یه جایی در زیرشیروونی ‫بورلی دارن خاک می‌خورن.
‫ای کاش ما...
‫ای کاش نداره.
‫وقتش میرسه.
‫وقتی از این جون سالم به در بردیم...
‫میریم تک‌تک اون عکس‌ها رو می‌بینیم.
‫با هم.
‫انجامش میدیم، بابا.
‫از ته قلب می‌دونم.
‫خوش‌بین بی‌انتهای من.
‫همیشه...
‫احتمال و امید رو پیدا می‌کنی...
‫حتی وقتی بقیه ‫آماده تسلیم شدن هستن.
‫نمی‌دونم چطوری ازت تشکر کنم.
‫می‌تونی با بردنم به گلایدرسواری ‫در بتسدا فونتین تشکر کنی.
‫هیچ جوره از دستش نمیدم.
‫همه چی بهم ربط داره.
‫کال، چی کار می‌کنی/
‫باید برم، بابا.
‫نه، دوباره از دستت نمیدم.
‫نه.
‫اشکالی نداره.
‫خودت گفتی.
‫همه باید نقش خودمونو ایفا کنیم، ‫و اینم نقش منه.
‫نقش من نجات مسافرهاست، ‫تا کمک کنم ترازو متعادل بشه.
‫باید یه راه دیگه باشه.
‫اشکالی نداره، بابا.
‫الان می‌دونم باید چی کار کنیم.
‫لطفا بهم و تمام اینا ایمان داشته باش.
‫دوستت دارم.
‫ممنون که بابای من بودی.
‫دوستت دارم.
‫پسر زیبای من.
‫همیشه دوستت دارم.
‫کال...
‫خدای بزرگ، دعا می‌کنم راهنماییم کنی.
‫لطفا، خواهش می‌کنم ‫بهم بگو بعدش چی کار کنم.
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو»