‫آنچه گذشت...
‫آنجلینا، تو زنده‌ای؟
‫به نظر میاد همیشه همدیگه رو پیدا می‌کنیم. ‫به هم مرتبطیم، کال.
‫دیگه نیستن! الهامات از بین رفتن.
‫بابا.
‫- بابا! بابا! ‫- پدرتون سکته مغزی کرده.
‫- آتومن کاکس؟ از هواپیما، درسته؟ ‫- جایی واسه رفتن داری؟
‫شاید یه جایی رو بشناسم.
‫بیماران این پایین هستن.
‫هنوز نمی‌دونم سرگرد ‫چه بلایی سرشون آورده و چرا.
‫دکتر بال، باید همراهم بیای. ‫منتقل شدی.
‫- نه! بن! بن! ‫- هی!
‫دختر شجاعی باش.
‫ممنون.
‫با واشنگتون حرف زدم. ‫مجوز دادن پروتکل جداسازی رو انجام بدیم.
‫نمیشه اونجا ولشون کنی. ‫اونا آدمن.
‫- حق‌شون چی میشه؟ ‫- تصمیمش گرفته شده.
‫پیام دادی. چیزی...
‫عه، آره، حتی یادم نمیاد در مورد چی بود.
‫[هشت ماه بعد]
‫[دوم مه، 2024 - یک ماه تا تاریخ مرگ]
‫همینطوریش بد بود به عنوان پلیس ‫اینطور تو محله جولان می‌دادی.
‫فقط خدا می‌دونه چقدر خوشحالم ‫عقلت اومد سر جاش و استعفاء دادی.
‫از اون خوشحال‌ترم که می‌تونم کمکت کنم.
‫ممنون، مامان ولی...
‫چرا یه ساختمون کلنگی ‫تو این محله آشغالی خریدی
‫وقتی می‌تونی تو هر جایی زندگی کنی؟
‫یه خونه نقلی قشنگ تو ترایبکا نشونت دادم...
‫نزدیک خودت.
‫دقیقاً! اینطور راحت‌تر میری دکتر.
‫کافیه، مامان، خواهش می‌کنم.
‫از سانز برث و سامر فان خوشم میاد.
‫وقتی رو دیوار نصب بشن، مطمئن‌تر می‌شم.
‫بهت گفتم فعلاً نه.
‫می‌خوام وقتی تموم شد کل خونه رو ببینی.
‫ببخشید، ولی از کاری که برام می‌کنی ‫خیلی خیلی ممنونم.
‫هفته بعد می‌بینمت. زنگ بزن.
‫- باشه. ‫- دوستت دارم.
‫دوستت دارم، ماچ.
‫خدافظ، مامان.
‫باشه.
‫هی، شهردار استون.
‫امروز چی داریم؟
‫خب، دستگاه کود رو تعمیر کردم، ‫پس هکتور راضی‌تره.
‫هنوز آسانسور درست نشده. ‫تی‌جی ول‌کنش نیست.
‫داره روش کار می‌کنه.
‫نشتی حمام بالاخره تعمیر شد.
‫یا این یا آبمون رو هم قطع کردن.
‫آره، تعجبی هم نداره.
‫خیلی‌خب. ممنون، جو.
‫- خوب شده، سندی. ‫- ممنون.
‫- سلام، بن. ‫- سلام.
‫معلوم شد تمام مدت قرمزاش بودن.
‫رندل، سندی تو گلخونه کمک لازم داره.
‫می‌دونی، دلم می‌خواد کمک کنم، ‫ولی کمرم خیلی درد می‌کنه.
‫- ببین، رندل، ما... ‫- بن؟ یه دقیقه کارت داریم.
‫- سلام، چی شده؟ ‫- سلام.
‫من و توماس آذوقه رو جیره‌بندی کردیم،
‫و اوضاع خوب نیست.
‫محصولات اساسی‌مون خیلی کمه.
‫غذاهای کنسروی تقریباً تموم شدن.
‫باشه، مقدار جیره‌بندی رو کاهش بدید.
‫جوانان و سالمندان در الویت باشن. ‫به نظرت اونقدر هست تا...
‫یه ماه زمان خیلی زیادیه.
‫نهایت سعی‌مون رو می‌کنیم ‫دیرتر تموم بشه ولی...
‫بعد از تاریخ مرگ چی؟
‫فرض بگیریم هنوز زنده‌ایم، ‫مجبوریم یه نقشه جدید بکشیم.
‫از هر دوتون ممنونم. ‫از زحمتی که می‌کشید.
‫هواتو داریم، بن.
‫هی، چی پیدا کردی؟ چیزی نبود؟
‫تمام سرنخ‌های کال رو دنبال کردم. ‫سیلو گندم، ریل قطار.
‫تک تک مناطقی که علامت گذاشتی رو گشتیم. ‫حتی دست به دامن لوییز شدم ببینم کمک‌مون می‌کنه.
‫چند روزه که بی‌وقفه دنبالشی. ‫من باید همراهت بیام.
‫نه! اصلا و ابدا.
‫ببین چی میگم. ‫اون روانی نزدیک بود بکشتت.
‫معذرت می‌خوام. گوش کن
‫دیگه نمی‌تونم از دستت بدم.
‫کال، خیلی خسته‌ای.
‫مطمئنی دوباره می‌خوای بری تو الهامات؟
‫تو این چند ماه شبانه روز ‫پیگیر الهامات همه بودی.
‫چیزیم نیست. از پسش بر میام. ‫حتی بیشتر از این می‌تونم.
‫کلی الهام پیش رومون داریم، ‫و تیم نجات دنیا
‫خود به خود ناکام می‌مونه ‫اگه خودتو زیادی خسته کنی.
‫راست میگه، کال. ‫چیزی واسه ثابت کردن نداری.
‫می‌دونم چی می‌گید، بچه‌ها ‫ولی فقط یه ماه مونده.
‫به هیچ کس دیگه الهام نمیشه. ‫اگه من نکنم، پس کی بکنه؟
‫الان که بابات نیست، مسئولیتت با منه.
‫- کال، دارم نگرانت میشم. ‫- عمه میک، لطفاً بهم اعتماد کن.
‫یک، دو، سه.
‫- باشه، بچه‌ها. نباید... ‫- بهش وقت بده الهام رو کامل ببینه.
‫- نمی‌تونه نفس بکشه. ‫- پنج ثانیه.
‫- وقت نداریم. ‫- بکشش بیرون.
‫هی، کال!
‫کال، بیدار شو! کال!
‫- ترسوندیمون. خوبی؟ ‫- صندلی 14 اف.
‫آتومن کاکس.
‫رو صندلی اون نشستم. ‫باید الهام اون باشه.
‫- آتومن؟ مطمئنی؟ ‫- اوهوم.
‫واقعاً می‌خوایم واسه آتومن کاکس ‫پوششمون رو لو بدیم؟
‫آخه آدم پیچیده‌اییه،
‫ولی نه، مهم نیست چه نظری درباره‌ش داریم ‫باید الهامش رو حل کنیم.
‫- نمیشه که انتخاب کنیم. ‫- چند ماهه داریم الهامات رو جستجو می‌کنیم.
‫هنوز نمی‌دونیم تو جهت درست پیش میرن یا نه.
‫شاید مجبور بشیم تا تاریخ مرگ صبر کنیم.
‫ولی باید برای خودمون، برای مسافران زندانی،
‫برای بقیه دنیا ایمان داشته باشیم، ‫که یعنی این الهام رو حل می‌کنیم.
‫زود باش. شنیدی خانم چی گفت. ‫بریم آتومن کاکس رو پیدا کنیم.
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو»
‫ببین کی داره برای المپیک نوزدا‌ها تمرین می‌کنه.
‫قطعاً انگیزه داره.
‫- از بهترین‌ها یاد گرفته، درسته، ایدن؟ ‫- درسته.
‫کلویی در چه حاله؟
‫فکر کنم خوبه.
‫ولی بدون سانوی،
‫نگرانم نقاط عطف زندگیش رو از دست بده.
‫منم دلم برای سانوی تنگ شده. ‫باور کن.
‫ولی با اینکه دکتر نیستم، ‫بچه بزرگ کردم.
‫به نظرم خوشحال و سالمه.
‫اُلیو و ایدن حسابی سرگرمش کردن.
‫عجیبه وقتی فکر می‌کنیم ‫تنها دنیایی که می‌شناسه اینجاست.
‫خوب میشه ببریمش بیرون رو چمن‌ها، ‫زیر نور خورشید.
‫آره.
‫چی شده؟
‫یه لرزش دیگه‌س. ‫دارن بدتر میشن.
‫یه آتشفشان زیر پامونه. ‫برم کنتور رو چک کنم.
‫هی، هی، صبر کن. بسپرش به من. ‫من پیمانکارم، یادته؟
‫- از اینا تو ساحتمونای قدیمی دیدم. ‫- آره، نکتۀ خوبیه.
‫شاید لرزش‌ها باعث قطعی برق میشه. ‫مشکل چیه؟
‫سیم‌کشی خراب.
‫آره. نه، حسش کردم.
‫- خوبی؟ ‫- بیشتر مثل فرو ریختن بود.
‫- چراغ قوه داری؟ ‫- آره.
‫وضعش خوب به نظر نمیاد.
‫لرزش باعث قطعی کل سیستم شده. ‫از کار افتاده.
‫به نظرت کِی می‌تونیم درستش کنیم؟
‫درست شدنی نیست.
‫کلی چیز میز می‌خواد که ما نداریم.
‫کمک! کمک! بن، زود بیا!
‫دارن می‌میرن. بیماران بخش اعصاب.
‫نه، نه، نه.
‫بدون برق دستگاه‌ها کار نمی‌کنن. ‫می‌میرن.
‫باید یه کاری بکنیم.
‫همینطوری به زور زنده هستن. ‫ازمون انتظار داری چی کار کنیم؟
‫هر کاری برای نجاتشون می‌کنیم.
‫هر جور راحتی.
‫باشه، کیسه‌های تنفس دستی لازم داریم. ‫هنری، برو وسایل رو بیار.
‫یه ژنراتور کوچیک تو انباری دیدم. ‫برق ساختمون رو تامین نمی‌کنه،
‫ولی شاید برای راه‌اندازی دستگاه‌ها کافی باشه.
‫باشه، برو. نباید از دستشون بدیم! ‫هنری، به کمکت نیاز دارم.
‫برو. برو. برو.
‫زود باش. طاقت بیار.
‫زود باش.
‫هی! ببینید کی مثل پهلوونا سرپا شده.
‫آفرین. بیا، استیو. بشین.
‫ممنون.
‫چه خبرا؟ ‫آتومن رو پیدا کردید؟
‫از هر چی منابع داریم استفاده کردم. ‫تو سیستم نیست.
‫هیچ اطلاعاتی ازش وجود نداره.
‫آخرین مکانی که آتومن دیده شده
‫با مسافران گمشده تو خونۀ امن بوده.
‫بعدش دود شدن رفتن هوا.
‫باشه، اگه مسافرها رو پیدا کنیم، ‫اونم پیدا می‌کنیم.
‫تو هواپیما چیزی ندیدی که سرنخ باشه؟
‫اون پیچک‌های لعنتی داشتن خفه‌م می‌کردن.
‫یه چیزی بود. نرده سفید؟
‫ولی می‌تونستم انعکاس نور رو ببینم.
‫مثل پنجره؟
‫آره، ولی خط‌های افقی پشتش بود.
‫کِرکِره؟
‫مثل خونۀ بورلی؟
‫دقیقاً مثل همون.
‫بچه‌ها، اون جا خالی بوده. ‫چند ماهه کسی توش زندگی نمی‌کنه.
‫نه، چند ماهه که ما اونجا زندگی نکردیم.
‫باید بریم خونه.
‫- منم میام. ‫- آره، رئیس توئی.
‫بابا!
‫چی شد؟ چیزی لازم داشتی؟
‫- چی شد؟ ‫- خورد زمین. من پیشش می‌مونم.
‫تنهات نمی‌ذارم.
‫من پیش میک می‌مونم، جرد. ‫تو و کال برید. مشکلی نیست.
‫برید. هر روز مهمّه.
‫در تماس می‌مونیم و از اینجا هماهنگ می‌کنیم.
‫بهت ایمان دارم. همه‌مون داریم. ‫از پسش بر میای، باشه؟
‫ناامیدت نمی‌کنم.
‫هی. مراقبش باش، خب؟
‫- مثل برادر خودمه. ‫- بهترینی.
‫خدا کنه جواب بده.
‫فعلاً کفایت می‌کنه.
‫- بابا. ‫- اُلیو!
‫وضعیت بیشترشون ثابت شده، ‫ولی ویکتور و سایمون رو از دست دادیم.
‫تقصیر منه.
‫- چه کمکی ازم بر میاد؟ ‫- نمی‌دونم.
‫باید برق کل ساختمون رو وصل کنیم
‫تا کس دیگه‌ای رو از دست ندیم.
‫ژنراتور چقدر کار می‌کنه؟
‫با سوختی که داره، نهایتش سه ساعت.
‫لازمه از بیرون کمک بگیریم، ‫وگرنه زنده نمی‌مونن.
‫اگه پیام کمک بدیم چی؟
‫دفعه قبل که سعی کردیم ‫با جهان بیرون ارتباط بر قرار کنیم،
‫هیچ کس جواب نداد. براشون مهم نبود.
‫خب کاری کن اهمیت بدن.
‫یه بنر بزرگ می‌سازیم تا مردم بیرون ببینن.
‫هنوز باید چند نفر باشن ‫که با مسافرهای پرواز 828 همدردی می‌کنن.
‫فکر خوبیه.
‫باشه، ترتیبش رو میدم.
‫چه کاری از ما بر میاد؟
‫خنری، فعلاً هوای مریضا رو داشته باش. ‫اگه اتفاقی افتاد خبرمون کن.
‫باشه.
‫جو، به کمکت نیاز دارم یه منور بسازیم.
‫ببخشید، چی؟
‫وقتی بچه بودیم و بابام می‌بردمون کمپ ‫منور درست می‌کرد.
‫مواد تشکیل‌دهنده‌س باید چیزای اساسی باشه، نه؟ ‫باید اینجا داشته باشیم؟
‫مطمئنم.
‫خونه رو این طور نذاشتیم بریم.
‫یعنی چی؟ ‫ملت اینجا می‌خوابن؟
‫به نظر میاد دزدکی اینجا ساکن شدن.
‫خداوند نه تنها دنیای قدیم را حفظ کرد
‫بلکه نوح، واعظ درستکاری رو هم نجات داد.
‫و خداوند به نوح فرمود، «بیا پایین...»
‫باید ببینم.
‫بشین.
‫آنجلینا اینجا چه غلطی می‌کنه؟
‫آتومن اونجاست. چرا باید پیش قاتل باشن؟
‫به نظر نمیاد مجبورشون کرده باشه، ‫لابد با خواست خودشون اینجان.
‫باید یه راه پیدا کنیم بریم تو، ‫تا آنجلینا رو تنها گیر بیاریم.
‫- ازش نمی‌ترسم. ‫- کال! لعنتی!
‫کال، بالاخره برگشتی. ‫به خونه خوش اومدی.
‫تو کدوم خری هستی ‫که بهم خوش‌آمد میگی وقتی اومدم خونه‌ی خودم؟
‫- جات اینجا نیست. هیچ کدومتون! ‫- خب...
‫به اینجا فراخونده شدم.
‫فرا خونده شدم بیام پیش تو.
‫دروغگو.
‫چه خوشت بیاد یا نه، کال ‫به‌خاطر تو اینجام.
‫به تو نزدیک‌تر باشم. ‫وقتشه قبول کنی که ما...
‫بعد از اتفاقاتی که افتاده،
‫باید روانی باشی که فکر کنی ‫می‌خوام باهات همکاری کنم.
‫خداوند ازم خواست مسافران رو قضاوت کنم،
‫تا هشت فرد درستکار رو مشخص کنم ‫که لیاقت دارن تو دنیای جدید باشن.
‫فقط یه ماه برای نجات دادن این دنیا وقت داریم،
‫و تو بزرگ‌ترین تهدید برای قایق نجاتی.
‫خدا منو قاضی کرده.
‫من فرشتۀ مقربم، ‫و می‌دونم این دنیا پایان می‌پذیره.
‫به من ملحق شو. ‫یکی از درستکارانی باش که نجات پیدا می‌کنن.
‫به من دست نزن!
‫آتومن.
‫به‌خاطر آنجلیکا نیومدیم. ‫اومدیم با تو حرف بزنیم.
‫ببین، باید بدونیم پیچک‌ها ‫با گل‌های بنفش چه معنایی دارن.
‫واسه تو چه معنایی دارن؟
‫آنجلینا نمی‌خواد کمکت کنم.
‫کال به الهامت جواب داده.
‫صندلی تو.
‫شاید تو خطر جدّی باشی. ‫لطفاً بگو چی می‌دونی.
‫چیزی نیست.
‫اینجا نمی‌مونن.
‫پیچک‌ها با گل بنفش هیچ معنایی برام ندارن.
‫ما برگزیده هستیم. ‫دو یاقوت کبود.
‫هی، نمی‌تونی این کار رو بکنی.
‫کال!
‫هیچ راه نجات دیگه‌ای برای زنده بودن وجود نداره.
‫نه! خدا هرگز همچین چیزی نمی‌خواد.
‫کال، ردیف شد. ‫چیزی که لازم داشتیم رو برداشتم. بیا بریم.
‫من هیچی نگفتم.
‫باهامون بیا.
‫الهام توئه که باید حل بشه. ‫تنها شانست برای رستگاری.
‫رستگاری کار عبثیه. ‫تنها امیدتون برای بقا منم.
‫الهامات تنها امیدمون هستن.
‫کال، باید بریم.
‫هنوز حق انتخاب داری.
‫شجاع باش.
‫به اینجا تعلق دارم.
‫از چیزی که می‌دونی قوی‌تری.
‫شاید بهتره بریم.
‫بهتره همه‌مون بریم.
‫تو کلاس شیمی باید بیشتر دقت می‌کردم.
‫کاش منم بیشتر به کار بابام دقت می‌کردم،
‫ولی به گمونم نزدیک شدیم.
‫بابایی، ببین! ‫روش گل کشیدم.
‫امیدوارم نقاشی کودکانه دل بعضیا رو به دست بیاره.
‫عاشقشم، نخودچی. عالی شده.
‫خیلی معرکه‌س.
‫اگه کار کنه، ‫باعث میشه توجهات به بنر جلب بشه.
‫مطمئنی جواب میده؟
‫نمی‌دونم.
‫به نظرم باید همیشه درباره‌ آینده
‫مثبت فکر کنیم.
‫صد درصد.
‫بریم.
‫دفتر ثبت کسب و کار نیویورک.
‫مهدکودک استاری سپلینگز چند سال پیش تعطیل شده.
‫آدرس جدید هم نداره.
‫حتماً به یه دلیلی کال اینجا رو تو الهامش دیده.
‫همش میگه پیچک‌های گلدار بنفش رنگ دیده.
‫اگه مهدکودک مهم نباشه ‫و منظور خود ساختمون باشه چی؟
‫ساختمونش یه کوچه با بازداشتگاه فاصله داره.
‫ونس، انگار متروکه‌س.
‫وای.
‫عمراً حدس بزنی مالکش کیه.
‫ایناهاش! با پتک تا اینجا اومدم.
‫و بعدش این کوچولو رو کرایه کردم بهم کمک کنه.
‫همش رو خودت انجام دادی با...
‫پتک و یه بچه تو شکم؟ ‫آره، مشخصاً.
‫درای خودمون؟ چرا باید...
‫صاحب یه ساختمونه که به بازداشتگاه نزدیکه؟
‫نمی‌دونم، ولی زودی به جرد میگم.
‫نوع خاک تغییر کرده.
‫- ابزارآلاتت رو باید ارتقا بدی. ‫- باشه.
‫- می‌تونم اینو واست سوراخ کنم. ‫- می‌خوام بدونم چطوری.
‫از اون مامانا هستم
‫که به بچه‌م این چیزا رو یاد میده.
‫هر جور مایلی. ‫قرار شد دستمزدم رو پیش بدی؟
‫آره، کاملاً.
‫کیف قشنگیه.
‫اصل نیست.
‫بدش بیاد.
‫ببین، لطفاً به من و بچه‌م کاری نداشته باش، خب؟ ‫دنبال دردسر نیستم.
‫منم همینطور.
‫ولی یه خانم تنها تو همچین جایی؟
‫شرط می‌بندم بیشتر از اینا داری، ‫چون این کیف مارکه.
‫بریم یه دوری بزنیم، باشه؟
‫اینا وسایل من نیستن.
‫می‌دونم ولم نمی‌کنی بری ‫حتی اگه استرید بخواد بره.
‫از دستش عصبانی نیستی؟
‫تو این روزهای پایانی ‫همه خودمون تصمیم می‌گیریم، آتومن.
‫واسه همین ایگان همش بیرونه؟
‫برادر ایگان هر بار میره آذوقه جمع کنه ‫جونش رو برای ما به خطر میندازه.
‫به این میگن وفاداری.
‫از خودگذشتگی.
‫حالا فرصت داری وفاداریتو اثبات کنی،
‫یه جایی بین هشت نفر به دست بیاری.
‫قبل از اینکه زیادی ذوق‌رده بشی، کنسرویه.
‫گرسنه‌ت نیست؟
‫بهتر حرف بزنم.
‫- می‌خوای بهتر حرف بزنی. ‫- آره.
‫آره، می‌دونم.
‫خب...
‫چطور تمریناتمون رو انجام بدیم؟ ‫- نه. نه. نه.
‫بابا، وایسا، وایسا. ‫لطفاً بشین. مراقب باش.
‫جریان چیه؟
‫نمی‌دونم. بی‌قراره و من...
‫نمی‌دونم چی می‌خواد.
‫پسر. پسر.
‫به نظر میاد می‌خواد بره بیرون ‫حمام ویتامین دی بگیره.
‫عیب نداره. من می‌برمت.
‫نه، اون...
‫- صبر کن. ‫- پسر.
‫پسر. بابا.
‫- بابا، پسر؟ بن؟ می‌خوای بن رو ببینی؟ ‫- اوهوم.
‫بازداشتگاه قفله و کلی نگهبان داره، آقای استون.
‫امکان نداره بتونیم بریم اونجا.
‫مگه اینکه از همسایه جدیدمون استفاده کنیم.
‫ببین، اگه درا مالک ساختمون بغلی باشه،
‫شاید اونقدر نزدیک بشیم که دست تکون بدیم.
‫اگه مچمون رو بگیرن یا مشکلی پیش بیاد، ‫اوضاع خیلی خراب میشه.
‫دیگه صبر نمی‌کنم. ‫یه ماه مونده به تاریخ مرگ.
‫شاید این آخرین فرصتش باشه ‫که بتونه بن و دخترها رو ببینه. منم همینطور.
‫دیگه دست به عصا راه نمیرم. ‫اگه گیر افتادم، که افتادم. پشیمون نمیشم.
‫ونس، این کار رو می‌کنیم.
‫عجب دختری بزرگ کردی.
‫خب، قطعاً همون آدرسیه که ونس فرستاده.
‫و خانواده درا مالک این ساختمونن.
‫من که پیچکی نمی‌بینم.
‫هی، جرد. بیا اینجا.
‫مهدکودک استاری سپلینگیز.
‫مطمئنم همین جاست.
‫آره، ولی چرا الهامات ما رو تا اینجا آوردن؟
‫- کمک! یکی کمک کنه! ‫- درا.
‫کمک!
‫می‌تونستی اینجا رو نشونم بدی، ‫ولی کار رو برای خودت سخت کردی.
‫مگه کوری؟
‫اینجا هیچی نیست، پورتلندیا. ‫برو پی کارت.
‫تو جایگاهی نیستی دستور بدی.
‫- با این کوفتی می‌خوای چی کار کنی؟ ‫- ولش کن.
‫- چی؟ شوخی می‌کنی. ‫- ارزشش رو نداره، جرد.
‫آره. به گمونم امروز روز شانسته، یارو.
‫تو فاصله 20 کیلومتری ازش ببینمت، ‫ماشه رو می‌چکونم.
‫شنیدی؟
‫گمشو بیرون! ‫گورتو گم کن!
‫آره. باشه، ممنون. ‫چطور پیدام کردی؟
‫داستانش مفصله. وای خدا! تو...
‫نگو که تا حالا هیچی در مورد بارداری نشنیدی.
‫تعجب کردم. تبریک میگم!
‫تو...
‫ولی نمی‌خواستم اینطور بهت بگم.
‫درا، بچۀ منه؟
‫از رو سقف بیایید پایین!
‫برید عقب! برید عقب!
‫از بازداشتگاه دارن تیراندازی می‌کنن.
‫بابام. باید بریم پیشش. ‫اگه بهمون نیاز داشته باشه چی؟
‫نه، از بیرون نمی‌تونید برید اونجا.
‫یه راه دیگه دارم. زود باشید.
‫باشه. چیز زیادی نیست، ‫ولی راه آزادی از بازداشتگاهه.
‫حداقل وقتی راه رو باز کنم.
‫وایسا، بابا، اُلیو، و ایدن اون طرفن؟
‫خودت تنهایی این کار رو کردی؟ ‫می‌خوای روی شاوشنگ رو سفید کنی؟
‫ببین. گفتم یه فعالیت خوبه
‫تا اینکه به دیوار سنگی خوردم، ‫و نزدیک بود پام قطع بشه.
‫بعد اون یارو رو استخدام کردم ‫با این مینی دریل کمکم کنه.
‫آره، خب، زیادم کوچیک نیست. ‫باید راه رو باز کنیم.
‫قدرتش از دریل استاندارد بیشتره. ‫شاید بهتره عقب‌تر وایسید.
‫شلیک نکنید! ‫کمک لازم داریم.
‫یه عدّه دارن می‌میرن.
‫چی کار می‌کنی؟ ‫فکر کردم گفتی سوخته.
‫آره، سوخته. سعی دارم ‫یه راه‌حل مک‌گاوری چیزی پیدا کنم
‫چون سوخت ژنراتور داره تموم میشه.
‫- نمیشه سوخت اضافی پیدا کنیم. ‫باید زمان بیشتری بخریم.
‫مگه اینکه یه سری تصمیم غیرممکن بگیریم.
‫محاله. نمی‌تونیم تصمیم بگیریم ‫کی بمیره یا زنده بمونه.
‫ولی اگه این کار رو نکنیم، ‫همه‌شون رو از دست می‌دیم.
‫صدای چیه؟
‫- کال؟ ‫- بابا!
‫چی...
‫چی کار...
‫سلام.
‫خب...
‫چطوری...
‫هر چی مسیر سخت‌تر باشه، ‫دریل‌کردن سخت‌تر میشه.
‫چی لازم دارید؟
‫باید بیماران رو زنده نگه داریم. ‫برق لازم داریم و خیلی سریع.
‫باشه، ترتیبش رو می‌دیم. بریم.
‫موفق شدم.
‫خیلی‌خب.
‫خط‌های جدید آماده‌ن.
‫- همه چی حاضره. ‫- حاضرم.
‫- درا، وقتشه وصلش کنی. ‫- حاضرم.
‫باشه، جو. سوییچ رو بچرخون.
‫اینم از این.
‫الو؟
‫کار کرد؟ کسی نیست؟
‫به دادمون رسیدی.
‫کار گروهی مثل یه کار رویایی می‌مونه.
‫فراموش کن اینو گفتم.
‫دیگه تو حافظه‌م هک شد. ممنون.
‫موفق شدیم.
‫- نزدیک بودا. ‫- ممنون، پسر.
‫- خیلی نزدیک بود. ‫- آره. واسه بعضیا دیر شد.
‫ولی جون چند نفر رو نجات دادیم. ‫مارکو رو نجات دادیم.
‫کال، نمی‌فهمم چطور از اینجا سر در آوردی.
‫به‌خاطر الهام آتومن.
‫وایسا. باز داره به مسافرها الهام میشه؟
‫الهام رو از دست ندادید. ‫فقط توانایی دریافتشون رو ندارید.
‫هنوز به تو الهام میشه.
‫الهامات خودم و بقیه.
‫تمام الهامات به من میشه.
‫اگه الهامات برگشتن، یعنی...
‫امید هست.
‫حالا که با همیم، ‫تصور کن چی کارایی می‌تونیم بکنیم.
‫بن!
‫میکلا؟
‫- میک؟ ‫- بن!
‫بالا برات یه سورپرایز دارم.
‫همونی که 70 سال رو رد کرده ‫و خیلی کله‌شقه.
‫به گمونم زیاده‌روی کردم ‫وقتی گفتم از جات تکون نخور.
‫پشیمون نیستم.
‫درا، چی... عجب.
‫آره.
‫خب...
‫خوشحالم حالت خوبه.
‫منم همینطور.
‫منم بگم آغوشم بازه.
‫بیا ببینم.
‫به لطف جو، ‫الان برق به شبکه اصلی وصل شده.
‫به لطف دوستامون، ‫یه راه خروج از اینجا داریم.
‫هر کسی می‌خواد بره می‌تونه بره،
‫ولی بذارید اول یه نفر رو بهتون معرفی کنم.
‫این پسرم کال ـه.
‫کال؟
‫همون پسر کوچولو تو هواپیما؟
‫دیگه زیاد کوچیک نیستم.
‫کال به تمام الهاماتمون دسترسی داره.
‫اگه همه اینجا پیش هم بمونیم،
‫هنوز می‌تونیم الهاماتمون رو حل کنیم.
‫الهامات یا آزادی.
‫من میگم آزادی.
‫تو آخرین کسی هستی که لیاقت آزادی داره.
‫ولی برو.
‫ببین چقدر دووم میاری.
‫من بیرون بودم. ‫واسه مسافران خوب نیست.
‫حل کردن الهامات تنها راه برای حفظ قایق نجاته.
‫اگه این کار رو نکنیم، ‫آزادی مدت زیادی طول نمی‌کشه.
‫همش یه ماه وقت داریم.
‫کی گفته حل کردن الهامات افاقه می‌کنه؟
‫حق با توئه.
‫اینو نمی‌دونیم.
‫ولی باید امیدوار باشیم.
‫ایمان داشته باشیم.
‫قبول دارم یه زمانی بود که امید و ایمان
‫آخرین چیز تو ذهنم بودن.
‫ولی یه زن خیلی قوی
‫که اینقدر خوش‌شانسم که می‌شناسمش
‫منو عوض کرد.
‫حالا علیرغم همه چی،
‫همه جوره پایه هستم.
‫پس از شما خواهش می‌کنم، ‫استدعا دارم، دوستان مسافرم.
‫خانواده‌م.
‫لطفاً به من ملحق بشید. ایمان داشته باشید.
‫بمونید.
‫سخنرانی قشنگی بود،
‫ولی من نیستم.
‫خوبی؟
‫آره. آره. شاید جاش بمونه ولی
‫نباید اون عوضی رو راه می‌دادم تو خونه‌م.
‫نباید تنهایی اونجا می‌رفتم. ‫نباید...
‫اینقدر به خودت سخت نگیر.
‫درا، کاری که کردی...
‫- کاری که تمام مدت کردی... ‫- خودم تنهایی و باردار...
‫عقل از سرم می‌پرونه.
‫هیچ وقت تسلیم نشدی.
‫به گمونم یه گرگ تنها داره بچه‌دار میشه.
‫آره، به گمونم همینطوره.
‫چرا بهم نگفتی؟
‫می‌خواستم...
‫ولی مشغول
‫نجات دادن دنیا بودی.
‫نمی‌خواستم مانع کارت بشم.
‫به سوالم جواب ندادی.
‫من پدرشم؟
‫منظورم پدر خونیش آره.
‫چه بخوای براش پدری کنی یا نکنی
‫اون داستانش جداست.
‫همیشه همینو می‌خواستم.
‫- هی، خوبی؟ ‫- اوهوم.
‫- مطمئنی؟ ‫- اوهوم.
‫آره، مشت‌زن یه کم هیجانزده میشه ‫وقتی می‌بینه اکشن زیاد داریم.
‫به مامانش رفته.
‫می‌خوای حسش کنی؟
‫تبریک میگم.
‫مسیر درستی رو انتخاب کردی، آتومن.
‫اونایی که دنبال درستکاری هستن ‫زنده می‌مونن.
‫یکیش رو گم کردم.
‫یکیش مهم نیست. ‫اراده ی خدا کرده میشه.
‫آهای؟
‫کسی نیست؟
‫کال؟
‫اینجایی؟
‫بابا، دلم برات تنگ شده بود.
‫پسرم. پسرم.
‫باورت میشه؟
‫پسرمه.
‫بابایی.
‫زندگیت قراره زیر و رو بشه، رفیق.
‫امیدوارم.
‫حالا که راه باز شده،
‫اولین کاری که می‌کنم میرم سراغ پسرم، ‫برش می‌گردونم.
‫بده ببینم.
‫هشت ماه بدون قهوه. سخته.
‫آره. یه چیز میگی یه چیز می‌شنوی.
‫ببین، مطمئنم هزارتا سوال داری.
‫ولی در مورد اینکه چطور باردار شدم،
‫مال خیلی وقت پیشه.
‫قبل از رابطۀ شماها بود.
‫براتون خوشحالم. ‫برای هر سه نفرتون.
‫باشه، بچه‌ها. گوشه‌هاش رو چیدم.
‫- فقط همین کار رو بلدی. ‫- دروغ نگو!
‫- راست میگم. ‫- ای بابا.
‫نرو.
‫آره، آره.
‫حتی اون تیکه رو درست نذاشته.
‫- خیلی‌خب. ‫- راسته.
‫راسته!
‫خدا رو شکر می‌کنم هنوز زنده‌ای، مارکو.
‫می‌دونم باید کارهای بیشتری انجام بدم.
‫فقط...
‫تنهایی برام زیاده.
‫کاش یکی کمکم می‌کرد.
‫ما دو تا یاقوت کبودیم.
‫وقتشه قبول کنی خدا می‌خواد با همدیگه کار کنیم.
‫هیچ راه دیگه‌ای برای بقا نیست.
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو»