‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو»
‫آنچه گذشت...
‫همین الان بخواب روی زمین!
‫نه!
‫گروه ایکس داره به صورت سیستماتیک ‫به مسافرها حمله می‌کنه.
‫تا کجا حاضرن پیش برن؟
‫سعی کردم با اُلیو تماس بگیرم، ‫ولی جواب نداد.
‫بابا گوشیش رو خورد کرد.
‫یادت نمیاد پاول؟ ‫تو زنت رو می‌زنی.
‫تو متوجه نیستی. ‫اضطراب من، خیلی زیاده.
‫آتومن یه دختر داشت. ‫اون هشت سالشه.
‫اون همین الان هم حضانتش رو به خاطر ‫سابقه‌ی زندانش توی سال 2011 از دست داده.
‫هرکاری لازم باشه رو می‌کنم.
‫وقتی برگردم واشینگتون، اخراجت می‌کنم.
‫پس بهتره بیخیال بشی. ‫چون اینجا هیچ مسئولیتی نداری.
‫می‌خوام از ساختمون من بری بیرون.
‫سوختگی‌های مامور کوردل، اثراتی از ‫دی‌ان‌ای کاپیتان دیلی روشون هست.
‫- می‌تونی کمکش کنی؟ ‫- اون مُرده.
‫سانوی، اون بهم هشدار داد. ‫ولی باید این کار رو می‌کردم.
‫- گذاشتم عصبانیتم پیروز بشه. ‫- بن!
‫- نه، همه‌اش تقصیر منه. نتونستم متوقف بشم. ‫- بن، این کار رو با خودت نکن!
‫تو باید ازم متنفر باشی ونس. ‫ما دیگه الهام نداریم.
‫بدون الهام، شانسی هم نداریم.
‫خانواده‌ی من. خانواده‌ی تو. ‫همه قراره به خاطر من بمیرن.
‫تو داشتی سعی می‌کردی جلوی آنجلینا رو بگیری. ‫امکان نداشت خبر داشته باشی.
‫حالا باید چیکار کنیم؟
‫- طبقه‌ی بالا مشکلی نداره. ‫- فکر نمی‌کنم کس دیگه‌ای دیده باشه اومدیم.
‫آهای، ایدن. مطمئنم دلت واسه ‫اسباب‌بازی‌هات تنگ شده.
‫چطوره بری توی اتاقت و یکی از ‫اونایی که دوست داری رو پیدا کنی؟
‫خب، کجاست؟
‫بابا بزرگ؟ اثری ازش نیست. ‫ولی طبقه‌ی بالا رو هم به هم ریختن.
‫این رو هم پیدا کردم.
‫داشتن دنبال یه چیزی می‌گشتن.
‫یا یه کسی.
‫- باشه، باید سریع از اینجا بریم. ‫- آره، ولی کجا؟
‫نمی‌دونم، ولی همه چیز ‫الان خیلی به هم ریخته‌ست.
‫آخه، واسه چی بابا بزرگ واسه قرار نیومد ‫یا زنگ نزد؟
‫اون آدمی نیست که همینطوری ول‌مون کنه.
‫خب، شاید وقتی کارآگاه اومده رفته باشه و ‫به زودی میاد اینجا.
‫نمی‌دونم، ولی از بابا می‌پرسم. ‫ببینم چیزی می‌دونه یا نه.
‫قراره بابا رو ببینیم؟
‫من می‌تونم بمونم و منتظر بابابزرگ باشم. ‫فقط عجله کن.
‫باشه، قراره بریم بابا رو ببینیم،
‫ولی وقتی داریم می‌ریم باید بدون سر و صدا ‫بریم و سریع باشیم، باشه؟
‫باشه.
‫اینجا واسه صبحونه فقط همین رو داریم.
‫ممنونم.
‫برامون فرش قرمز ننداختن. ‫شاید خورده باشنش.
‫اونا خیلی ترسیدن.
‫من باید بهشون کمک کنم.
‫آهای، من... می‌دونم که ترسیدید، ‫ولی اصلاً لازم نیست که از ما بترسید.
‫من اومدم که کمک‌تون کنم.
‫ما کمک شما رو نمی‌خوایم. ‫می‌خوایم که برید.
‫من...
‫من جایی واسه رفتن ندارم. ‫من هم یه مسافرم، درست مثل شما.
‫تو مثل ما نیستی.
‫دقیقاً.
‫ما قاتل نیستیم.
‫تو زن بن استون رو کشتی.
‫ما می‌دونیم.
‫باشه، این...
‫اون به خاطر این بود که...
‫من فکر کردم که...
‫شما نمی‌دونید به عنوان برگزیده‌ی خدا ‫به من چی گذشته.
‫خدا با این قضیه چیکار داره؟
‫من... نه، من برگزیده‌ام.
‫نمی‌خوایم بشنویم.
‫ما تصمیم‌مون رو گرفتیم. ‫به محض این که هوا تاریک بشه، باید برید.
‫اون مرد خلافکار رو هم با خودت ببر.
‫بسیار خب. هرچیزی که توی لیسته رو برداشتم. ‫تو واقعاً سوپ گوجه دوست داری، ها؟
‫واقعاً یه جورهایی فقط سس غذای اصلیه،
‫که پنیر کباب شده‌ست.
‫اوهوم.
‫پنیر کبابیت رو هم واقعاً دوست داری.
‫توی نمودار ون آسون و خوشمزه، ‫دقیقاً وسطش قرار می‌گیره.
‫کره برداشتی؟
‫به اندازه‌ی حداقل پنج ماه نیاز ‫یه آدم عادی.
‫واقعاً فکر می‌کنی این همه ‫قراره اینجا باشیم؟
‫نمی‌دونم.
‫شکی درش نیست که اون بازداشتگاه یه تیم ‫رو فرستاده دنبال تو و من.
‫فقط میگم ای کاش می‌تونستیم با اُلیو و کال ‫تماس بگیریم و بهشون بگیم که اینجاییم.
‫اون تلفن شنود میشه میک. ‫نمی‌خوای پاشون رو به این قضیه باز کنی.
‫این قضیه باید به زودی تموم بشه، درسته؟
‫خب، تا وقتی که تموم بشه،
‫اینجا زندگی کردن بهترین شانس‌مونه.
‫یه زندگی بدون الهام‌ها.
‫مشکلی نیست.
‫من بازش می‌کنم. بیا.
‫بفرمایید.
‫بسیار خب. واسه دختر خوشگلت باید ‫واسه صبحونه چی درست کنم؟
‫هیچی واقعاً.
‫من دستپخت تو رو خوردم. ‫از مال من خیلی بدتره.
‫فکر کنم بتونم پنیر کبابی رو درست کنم. ‫مگه این که خیلی واسه‌اش زود باشه.
‫نه، هیچوقت خیلی زود نیست. ‫ولی من برشتوک می‌خورم.
‫بسیار خب.
‫همه چیز آماده‌ست؟
‫ماشین‌های انتقال منتظرن که جسد رو به ‫مطب دکتر گوپتا ببرن.
‫خوبه. بیاید شروع کنیم.
‫تو یاد نمی‌گیری.
‫من نه وقتش رو دارم نه صبرش رو ‫که الان باهات سر و کله بزنم.
‫حتماً یادت رفته چه اتفاقی توی یوریکا افتاد.
‫یادمه وقتی اون اتفاقات افتاد تو مسئول ‫اونجا بودی.
‫من بین بد و بدتر بهترین انتخاب رو کردم.
‫نمیشه از اسرار 828 زورکی ‫جواب پیدا کرد.
‫زدن قطعات هواپیما با صاعقه‌ی سیاه.
‫کی می‌دونه می‌خوان با بدن دیلی چیکار کنن؟
‫تو زیادی به این قضیه نزدیکی بابا. ‫هیچوقت نباید تو رو می‌آوردم.
‫خیلی خوشحالم که جفت‌تون رو می‌بینم.
‫زیمر وقتی اومدیم اینجا جلومون رو گرفت بابا.
‫کلی سوال راجع به این پرسید که ‫عمه میک کجاست،
‫من هم گفتم اصلاً نمی‌دونم.
‫من هم همین درمان رو چند روز پیش داشتم. ‫به زیمر همون چیزی رو گفتم که تو گفتی.
‫من اصلاً نمی‌دونم میک کجاست.
‫دلم برات تنگ شده بابا.
‫منم دلم برات تنگ شده عزیزم.
‫بابابزرگ رو هم گم کردیم.
‫اون هم نمی‌دونم کجاست.
‫ولی می‌دونم پنج روز وقت داره ‫تا نگران بشم.
‫البته فکر می‌کنم مشکلی براش پیش نمیاد.
‫اُلیو.
‫ایدن رو از اینجا ببر!
‫اُلیو!
‫میک رو پیدا کن!
‫بابا!
‫میک رو پیدا کن! مشکلی پیش نمیاد عزیزم.
‫بابا!
‫خدایا! چه اتفاقی داره میفته!
‫دستم رو بگیر!
‫نه!
‫ایدن!
‫افسر، از خروجی‌ها محافظت کن! ‫من به پشتیبانی نیاز دارم!
‫ما دوتا از نیروهامون رو توی اون گودال ‫از دست دادیم.
‫قبل از اون هم دو نفر از افرادمون ‫چون کل بدن‌شون سوخته بود مُردن.
‫اون ملخ‌ها رو هم فراموش نکنید. ‫آب توی دستام خون شد.
‫هیچ مقدار پولی ارزشش رو نداره.
‫این آدمای لعنتی. ‫باید یه کاری بکنیم.
‫داریم یه کاری می‌کنیم. ‫با واشینگتون صحبت کردم.
‫می‌تونیم پروتکل ایزوله کردن رو شروع کنیم. ‫به سرعت.
‫برید سر کار.
‫پروتکل ایزوله کردن چه کوفتیه؟
‫کاری که باید خیلی وقت پیش می‌کردیم. ‫این آدما خطرناکن.
‫وقتشه که زندانی‌شون کنیم و بریم.
‫همین که نگهبان‌های من رفتن، ‫درهای داخلی رو باز می‌کنیم،
‫اونوقت مسافرها بالاخره به چیزی که ‫می‌خوان می‌رسن.
‫از شر حاکمیت بازداشتگاه راحت میشن.
‫نمی‌تونی همینطوری ول‌شون کنی. ‫اونا آدمن.
‫- حقوق اونا چی میشن؟ ‫- این تصمیم گرفته شده.
‫این دستور از بالا اومده.
‫جلوی همه‌ی اینا رو میشد گرفت. ‫ما باعث این نشدیم!
‫اینا فقط هشدارن... واسه شما! ‫شما باید می‌ذاشتید ما بریم!
‫ما روش شما رو امتحان کردیم. ‫الهام‌ها رو پیگیری کردیم.
‫ولی این خونریزی همچنان ادامه داره... ‫از سمت شما!
‫همیشه اطراف مسافرهاست.
‫می‌خوام یه نگهبان در هر خروجی باشه ‫تا همه‌ی خدمه از ساختمون برن بیرون.
‫خودتونید و خودتون.
‫بذارید بیایم بیرون! بذارید بیایم بیرون!
‫اینجا گشنگی می‌کشیم تا بمیریم!
‫باورم نمیشه دارن این کار رو می‌کنن.
‫شما نمی‌تونید این کار رو باهامون بکنید!
‫ما خانواده داریم!
‫بن!
‫ونس.
‫خیلی متاسفم داداش.
‫هرکاری می‌تونستم کردم، ولی...
‫آره، می‌دونم که کردی.
‫دارن یه محوطه‌ی مسلح بیرون می‌سازن.
‫این ساختمون‌ها ارتباط‌شون با دنیای بیرون ‫کاملاً قطع میشه.
‫هیچکس وارد یا خارج نمیشه.
‫فکر نمی‌کنم بتونم این یکی رو درست کنم.
‫پسر، بعد از همه‌ی چیزهای دیوونه‌کننده‌ای که ‫به سرم آوردی،
‫هیچوقت فکر نمی‌کردم کار به اینجا برسه.
‫اشکالی نداره ونس.
‫من همیشه به خاطر کاری که برامون کردی ‫ازت ممنونم.
‫یه کار دیگه می‌تونم بکنم.
‫این کارت ورود به انبار غذاست.
‫این هم کلید بخش بیماران اعصابه.
‫بعد از جیغ آنجلینا، با دستگاه زنده بودن.
‫به مراقبت‌های ویژه نیاز دارن.
‫مراقبت‌های ویژه؟
‫سانوی اینجا نیست، من... ‫چطوری این کار رو بکنم؟ من...
‫تو نماینده‌ای! مردم رو بفرست سر کار.
‫همین که نگهبان‌ها برن. ‫این درها باز میشن.
‫همه‌ی بخش‌های مختلف دوباره با هم ‫یکی میشن.
‫هر مسافری که اینجاست.
‫و اگر یه نفر بتونه نیروها رو جمع کنه خودتی.
‫گوش کن بهم بن!
‫داداش، من از همه‌ی امکاناتی که اینجا داری ‫خبر ندارم.
‫ولی امیدوارم بتونی نه ماه طولش بدی.
‫تا تاریخ مرگ.
‫من باید برم.
‫برو. پیش خانواده‌ات باش.
‫- ونس. ‫- بله.
‫بچه‌هام رو پیدا کن.
‫بهشون بگو که دوست‌شون دارم. ‫مطمئنم که میک رو پیدا می‌کنن.
‫حتماً.
‫توی بازداشتگاه، ازم پرسیدی که چرا باید ‫بهم اعتماد کنی.
‫حالا نوبت منه.
‫نمی‌خوام تظاهر کنم که چیزی هستم که نیستم.
‫واسه این قضیه زیادی باهوشی.
‫می‌دونی که من آدم فرصت‌طلبی‌ام.
‫واسه این که توی این دنیا زنده بمونم ‫باید باشم.
‫ولی من بهترین شانسم رو دنبال می‌کنم.
‫حالا هم اون تویی.
‫پس فقط داری ازم استفاده می‌کنی.
‫نه آبجی. ‫وقتشه که تو از من استفاده کنی.
‫مسئله اینه.
‫من می‌تونم بهت کمک کنم.
‫توی چی؟
‫که کاری کنیم به حرفت گوش کنن.
‫ببین، تو به زبون اونا صحبت نمی‌کنی.
‫تو شاید قدرت یاقوت رو داشته باشی، ‫ولی من موهبت گابریل رو دارم.
‫باید باهاشون ارتباط بگیری.
‫بهشون یادآوری کنی که تو هم ضعف‌هایی داری، ‫درست مثل اونا.
‫درست مثل آتومن، که حق حضانت ‫دخترش رو از دست داده.
‫یا پاول، که قبلاً زنش رو اذیت می‌کرده.
‫باشه، درسته. ‫عیسی مسیح با فریسیان غذا نخورد.
‫اون با گناهکارها دوست بود.
‫من لیست همه‌ی مسافرهای بن رو اینجا دارم، ‫که یعنی...
‫همه‌ی اطلاعاتی که از همه‌ی ما گناهکارهای ‫پرواز 828 می‌خوای رو دارم.
‫می‌تونم کمکت کنم باهاشون ارتباط بگیری،
‫که بهمون کمک می‌کنه که نندازن‌مون بیرون ‫توی یه دنیای بد و بزرگ.
‫اُلیو، تو اینجا چیکار می‌کنی؟ ‫باید همین الان بریم بیرون.
‫نه، نمی‌تونم. ایدن یه جایی همینجاهاست.
‫ایدن؟
‫درها چند ثانیه دیگه بسته میشن. ‫هرکسی که اینجا باشه دیگه نمیره بیرون.
‫بن ایدن رو پیدا می‌کنه، ‫ولی تو واسه رفتن وقت داری. حالا زود باش.
‫نه! من خیلی وقته که بیرون بودم.
‫همین الان هم پنج سال از با پدرم بودن رو ‫از دست دادم،
‫و نمی‌دونم چقدر دیگه وقت مونده.
‫می‌فهمم.
‫لطفاً، لطفاً به کال بگو که متاسفم.
‫و یه کاری کن که تنهایی از پس خودش بربیاد.
‫اشکال نداره.
‫بابا، ولی هر روز داری قوی‌تر میشی. ‫واقعاً.
‫یادته وقتی کوچیک بودیم و واقعاً می‌خواستم ‫آتیش درست کنم؟
‫بعد همینطوری تلاش می‌کردم و تلاش می‌کردم، ‫دیگه می‌خواستم تسلیم شم.
‫بعدش یه جرقه‌ی کوچیکی زد.
‫بعد تو روزنامه رو گرفتی اونجا ‫و کلش آتیش گرفت.
‫بعد گفتی، دیدی؟
‫فقط به یه جرقه‌ی کوچولو نیاز داری.
‫تو فقط به یه جرقه‌ی کوچیک نیاز داری بابا. ‫پسش می‌گیری.
‫قول میدم.
‫سوخت داره می‌رسه.
‫آهای، واقعاً تحت تاثیر قرار گرفتم.
‫می‌بینی چطوری گوشه‌هاش رو بریدم؟
‫یعنی، پسر! انگار بابی فلی درستش کرده.
‫فکر نمی‌کنم بابی فلی بگه پسر، ‫ولی مشکلی نیست.
‫باشه، حالا هرچی. نکته اینه که ‫من یه مقدار از خانمم رسیدگی کردم،
‫و توی انجام این کار خودم رو سوزوندم، ‫پس...
‫خب، فکر کنم این بدترین چیزیه که اینجا ‫می‌تونه به سرت بیاد،
‫چون هیچ شلوغ کاری‌ای نمیشه کرد، ‫دری رو نمیشه شکوند.
‫خب، این چیز خوبیه، درسته؟
‫درسته؟
‫شک که نکردی، مگه نه؟
‫راجع به رفتن؟
‫راجع به همه چیز.
‫جی، من واقعاً خوشحالم که با تو اینجام.
‫شبیه زندگی‌ایه که می‌تونستیم داشته باشیم،
‫اگه همونطور که قرار بود هواپیما ‫فرود می‌اومد.
‫پس چی شده؟
‫هوم؟
‫من می‌شناسمت میک. یه چیزی شده.
‫من گم شده‌ام.
‫توی چند روز گذشته، داشتم ‫حواس خودم رو پرت می‌کردم.
‫ولی بدون الهام‌ها،
‫حس می‌کنم دیگه هدفی ندارم.
‫می‌فهمم.
‫ببین، نمی‌دونم بعد از این چی میشه،
‫ولی بهت قول میدم که من و تو از پسش ‫برمیایم.
‫آره، برمیایم.
‫- فکر می‌کنی برگردن؟ ‫- برنمی‌گردن.
‫ما اینجوری گشنگی می‌کشیم.
‫نمی‌تونن همینطوری ول‌مون کنن بمیریم. ‫این دیوونگیه!
‫اگه می‌خواستن بکشن‌مون می‌تونستن ‫بهمون شلیک کنن.
‫من قراره همینجا بمونم.
‫بن. زود باش پسر. نظرت چیه؟ ‫واقعاً.
‫نمی‌دونم.
‫باشه، بریم.
‫تی‌جی؟
‫اُلیو؟
‫اُلیو!
‫- اُلیو! ‫- بابا.
‫- تو اینجا چیکار می‌کنی؟ ‫- ببخشید.
‫ایدن کجاست؟
‫متاسفم.
‫- وقتی زلزله اومد، اون فرار کرد. ‫- چی؟
‫ولی همینجاست. فقط باید دنبالش بگردیم.
‫باشه. بسیار خب.
‫- بیاید پیداش کنیم. زود باشید. زود باشید. ‫- آره.
‫حال اُلیو و ایدن خوبه؟ ‫تا الان باید برمی‌گشتن.
‫جاشون امنه.
‫خدا رو شکر.
‫کجان؟
‫توی بازداشتگاهن پیش پدرت.
‫متوجه نمیشم. چرا هنوز اونجان؟
‫یه شکاف توی بازداشتگاه ایجاد شد.
‫جسد دیلی و چندتا نگهبان رو توی خودش ‫بلعید.
‫رئیس زیمر ساختمون رو از همه‌ی خدمه و ‫نگهبان‌ها تخلیه کرد.
‫بعد هم درها رو به طور دائمی در حالی که ‫اُلیو و ایدن اون داخل بودن بستن.
‫یعنی اونجا گیر افتادن؟
‫اونا یه تصمیمی رو گرفتن.
‫اونا می‌خواستن پیش پدرت اون داخل بمونن.
‫امیدوارم که زیاد طول نمی‌کشه.
‫اُلیو، می‌خواست بهت بگم که متاسفه ‫و یه کاری کنم که اینجا مشکلی نداشته باشی.
‫- پس من تنها موندم. ‫- نه، من رو داری.
‫ممنونم.
‫ولی خانواده‌ی تو چی میشن؟
‫پسرهای من پیش استلن توی فلوریدا. ‫مشکلی نیست.
‫جاشون امنه.
‫از این مطمئن میشم که جای تو هم امنه.
‫- خبری از عمه‌ات شنیدی؟ ‫- عمه میک؟ نه.
‫اون و جرد از واشینگتن رفتن.
‫دنبال‌شونن پس احتمالاً خبری ازشون نمیشه.
‫نگران‌شون نباش.
‫می‌دونن دارن چیکار می‌کنن. ‫اون... به محض این که بتونه...
‫- اون یه... ‫- یه الهام بود، آره. یه سری کارت دیدم و...
‫ولی این غیرممکنه. دیگه هیچکس الهام نمی‌بینه.
‫منظورت چیه؟
‫انجلینا از همه‌ی مسافرها گرفت‌شون،
‫با این جیغ وحشتناک.
‫کال، اگه تو هنوز الهام‌ها رو می‌بینی، ‫فقط تویی.
‫پس بهتره شروع کنیم.
‫پس واقعیت داره. ‫اینجا بالاخره پر شده.
‫من تام هستم. پایین جاده زندگی می‌کنم.
‫اون صندوق پستی گربه‌ای؟
‫آره، درسته. چیز متمایزیه.
‫زن سابقم گذاشتش اونجا.
‫جرد هستم، از آشنایی باهات خوشحالم.
‫مرغ با سس بالزامیک و عسل. ‫همین الان از تنور درومده.
‫گیاه‌خوار و آفت‌خوار و از این کوفت ‫خوارها نیستی؟
‫نه، مرغ و سس بالزامیت عالیه. ‫خیلی ممنونم. لطف کردید.
‫حتماً، حتماً.
‫می‌دونید، توی این محل ما هوای هم رو داریم.
‫چند سال پیش، چندتا از مسافرهای 828 ‫یه نفر رو که قبلاً اینجا زندگی می‌کرد رو کشت.
‫یه پلیس رو هم کشت. ‫از اون موقع اینجا خالی بوده.
‫هوم.
‫- این اتفاق افتاده؟ ‫- من اینطوری شنیدم.
‫به هر حال، اگه چیزی لازم داشتید، ‫می‌دونید من کجام.
‫صندوق پستی گربه‌ای. بازم ممنونم.
‫عجله کن. تقریباً وقتشه که برید.
‫آروم. آروم.
‫می‌دونم همه‌تون اضطراب دارید که به کارتون...
‫یعنی جمع شدن توی تاریکی برسید.
‫آدمای سختی هستید.
‫ببینید، همه‌مون می‌دونیم که من قدیس نیستم.
‫من هم مشکلات خودم رو با آنجلینا داشتم، ‫حرفم رو باور کنید.
‫می‌دونم چه حسی دارید.
‫ولی نظرم رو راجع بهش عوض کردم.
‫اگه بهش پنج دقیقه وقت بدید، ‫فکر می‌کنم می‌فهمید چرا.
‫من... می‌دونم راجع به من چی شنیدید،
‫و متوجه‌ام که چرا ممکنه بخواید برم.
‫من یه انسان درهم شکسته و پر از نقصم.
‫من اشتباهاتی رو کردم،
‫ولی بذارید اون کسی که گناهی نداره ‫اولین سنگ رو بنا کنه.
‫ایگن، تو راجع به یتیم بودن دروغ گفتی.
‫تو از الهام‌ها به نفع خودت استفاده کردی.
‫همه‌اش خودت رو نسبت به بقیه ‫اولویت قرار دادی.
‫پاول، زنت خیلی ازت می‌ترسه،
‫بعد از این که پروازمون فرود اومد رفت ‫مخفی شد.
‫آتومن، متاسفانه، گزارش بازداشتت...
‫نشون میده که دخترت ممکنه هیچوقت ‫مادر واقعیش رو نشناسه.
‫و از گفتن چیزی که راجع به تو می‌دونم ‫تردید دارم استرید.
‫دلم نمی‌خواد اضطراب فلج کننده‌ات رو ‫فعال کنم.
‫ولی همه‌مون نقص داریم.
‫همه‌مون اشتباهاتی داشتیم.
‫ولی خوشبختانه، خدا خیلی کم به این چیزها ‫اهمیت میده.
‫ولی اگه این رو باور ندارید،
‫شاید این رو باور کنید.
‫همه‌مون می‌دونیم ‫که جهان توی دوم جون تموم میشه.
‫ولی خدا من رو انتخاب کرده که افراد شایسته رو ‫توی آخرین قضاوت هدایت کنم.
‫که به سمت دنیای جدیدی ببرم‌شون.
‫من می‌تونم شما رو به رستگاری برسونم، ‫چون اون بهم مسیر رو نشون داده.
‫من هم می‌تونم به شما نشونش بدم،
‫اگه من رو بپذیرید.
‫دوربین‌ها خاموش شدن.
‫ببخشید بابا.
‫اشکالی نداره اُلیو. فکر خوبی بود.
‫اگه کار می‌کردن، روی کل اینجا ‫دید می‌داشتیم.
‫پیداش می‌کنیم.
‫بابا؟
‫ایدن. عزیزم، حالت خوبه؟
‫عزیزم، حتماً خیلی ترسیدی.
‫اشکالی نداره. جولین پیش منه.
‫اسم عروسکشه.
‫من هم اولین موی سفیدم رو ‫به اسم تو می‌ذارم.
‫ممنون.
‫خوشحالم که شما دوتا کنارمید، ولی...
‫- مشکلی پیش نمیاد. ‫- آره.
‫الان همه‌مون کنار همیم. ‫همین مهمه.
‫می‌بینی؟
‫همیشه باید نکات مثبت مسائل رو دید.
‫- بفرمایید. ‫- سمت چپ. زود باش. سمت چپ.
‫خب توی الهام من، من بیبی دل رو دیدم،
‫خشت، پیک و شبدر.
‫- گشنیز. ‫- ها؟
‫بیبی گشنیز.
‫آره، گیاه گیاهه حالا چه فرقی داره.
‫وای.
‫بیخیال.
‫باشه، ولی به جای اون کیوی کنار ‫کارت‌ها عدد دیدم.
‫یه شش، دو، سه و یه هشت.
‫اینطوری بودن. بعد توی الهام نمی‌تونستم ‫نفس بکشم.
‫یه شرکت سرمایشی ملکه‌ها هست ‫که به بازداشتگاه سرویس میده.
‫لوگوشون دقیقاً همینطوریه.
‫بوم! فقط باید بریم دفترشون و ببینیم ‫چی می‌تونیم پیدا کنیم.
‫ما همدیگه رو می‌شناسیم؟
‫مامور آژانس امنیت ملی سابقم، یادته؟ ‫حالا یه کامپیوتر بهم بده.
‫بوم. یه لیست از برنامه‌ی همه‌ی ون ها ‫توی ماه.
‫آژانس امنیت ملی، چی شد؟
‫- نه. ‫- باشه، ببخشید.
‫تو الان تنها هستی که الهام داری، ‫پس این حتماً مهمه.
‫درسته. خب چی داریم؟
‫شرکت سرمایشی ملکه‌ها ون‌هاشون رو ‫رهیابی می‌کنن.
‫نه تنها می‌تونیم موقعیت‌شون رو ببینیم، ‫سرعت و اینکه چندتا توقف داشتن رو هم می‌بینیم.
‫- یه جورهایی ترسناکه. ‫- هنوز نصفش رو هم نمی‌دونی بچه جون.
‫وایسا، همونجا بمون. ‫شش، دو، سه، هشت. این ون ماست.
‫و قراره فردا واسه خدمات به بازداشتگاه بره.
‫عجیبه. چرا انقدر از منطقه‌ی خدمات‌شون ‫دور شده؟
‫خیلی دوره.
‫نگران نباش. آهنگ‌های خیلی خوبی ‫واسه تو ماشین دارم.
‫- دابستپ دوست داری درسته؟ ‫- خیلی باهاش حال می‌کنم.
‫مسائل مهم هیچوقت آسون نیستن میک.
‫آره.
‫بعد از خراب شدن پنیر کبابی رفتی ‫غذا سفارش دادی؟
‫تو چقدر زود جا می‌زنی. خدایا.
‫نه، اون یه ظرف خوش‌آمد گویی ‫از طرف همسایه‌مونه.
‫تو واقعاً از این یارو خوشت می‌اومد. ‫خوشت می‌اومد پوستش رو بکنی.
‫یه داستان متفاوت از اتفاقی که اینجا ‫افتاده تعریف می‌کرد.
‫تقصیر رو انداخته بود گردن مسافرها.
‫یعنی من.
‫سوءبرداشت‌های پرواز 828 از کنترل ‫خارج شده جرد.
‫من دلم واسه الهام داشتن تنگ شده، چون حداقل ‫می‌تونستیم ثابت کنیم که کارمون کار خوبیه.
‫بدون اونا،
‫نمی‌دونم...
‫نمی‌دونم دیگه چطور باید کمک کنم.
‫داری راجع به چی حرف می‌زنی؟ ‫تو همین الان هم داری کمک می‌کنی.
‫یعنی، تو به خاطر پدرت اینجایی.
‫آره به نظرم.
‫نمی‌دونم. خیلی حس زندانی بودن دارم.
‫حس می‌کنم باید برم بدوم یا همچین چیزی.
‫آهای، من کل سال گذشته رو زندانی بودم.
‫من نمی‌تونم نه ماه آینده رو زندانی بمونم. ‫نمی‌تونم.
‫از جاده‌های اصلی دور می‌مونم، باشه؟
‫آهای، مراقب خودت باش لطفاً.
‫با غریبه‌ها حرف نزن.
‫وای. بیشتر از یه ساله که با این همه مسافر ‫توی یه اتاق نبودم.
‫آره.
‫گروه‌های متفاوتی‌ان.
‫آره.
‫حالا فقط من موندم و شما مسافرها.
‫برید، برید، برید، قایم بشید. ‫تا وقتی که نگفتم نیاید بیرون.
‫بیاید یه بار واسه همیشه تمومش کنیم.
‫وقت تقاص پس دادنه!
‫شما همه‌تون مثل قربانی‌ها رفتار می‌کنید،
‫ولی قربانی نشدید!
‫شما به آدما صدمه زدید. آدما رو کشتید.
‫نه، نکشتیم. ‫ما به کسی صدمه نزدیم و کسی رو نکشتیم کویین.
‫فقط اعتراف کنید.
‫من شاهد این بودم که برادرهام، نگهبان ‫پشت نگهبان،
‫به خاطر شما بمیرن!
‫می‌فهمم چرا به نظرت اینطوری میاد، ‫ولی ما...
‫داریم سعی می‌کنیم جلوی ‫همه‌ی اینا رو بگیریم.
‫مزخرفه.
‫تو از شکاف‌ها خبر داشتی. ‫از طاعون خبر داشتی.
‫می‌تونی توجیه بیاری،
‫ولی همه‌ی مرگ‌ها و خرابی‌ها،
‫همه‌اش جایی که شما هستید اتفاق میفتن.
‫فقط به کاری که کردی اعتراف کن!
‫این پسره خطرناکه.
‫اسم راننده، تاریخ تولد و سابقه‌ی ‫جناییش رو درآوردم.
‫- چیزی پیدا شد؟ ‫- آره، خیلی چیزها.
‫راننده‌ی ون به خاطر حمله به یه مسافر ‫پرواز 828 بازداشت شده،
‫توی انجمن‌های گروه ایکس هم ‫مشارکت داشته.
‫عجب. خوب شد که نمی‌تونه وارد ‫بازداشتگاه بشه.
‫لازم نیست وارد بشه. کارش اینه که به ‫بخش خروجی ساختمون دسترسی پیدا کنه،
‫و فریان پمپ کنه، ‫ولی ما نمی‌ذاریم به اونجا نزدیک بشه.
‫ون راه افتاد.
‫بسیار خب، بیست دقیقه فاصله داره. ‫بیا راه بیفتیم.
‫نذار ماشینم گلی بشه.
‫قبلاً یه جورهایی به نظرم ترسناک بودی، ‫ولی واقعاً فقط یه بابایی.
‫باباها هم می‌تونن ترسناک باشن.
‫دریافت شد.
‫خب، کشیش آنجی، خواهش می‌کنم.
‫همین الان رای گرفتیم. وارد شدیم. ‫می‌ذارن بمونیم.
‫ولی هنوز نمی‌فهمم چرا داری بهم کمک می‌کنی.
‫آخه، تو همیشه خودت رو اولویت می‌ذاری،
‫خیلی هم از این که بهم نارو زدی نگذشته،
‫از مادرم استفاده کردی که پول ‫جایزه رو بگیری، پس چی عوض شده؟
‫من عوض شدم.
‫چشم‌هام باز شدن.
‫تو برگزیده شدی.
‫دستت رو نگاه کن. ‫این اتفاق همینطوری نمیفته.
‫اولین الهام من راجع به یاقوت بود.
‫سال‌ها بعد خودم پیداش کردم.
‫حالا، این...
‫با دستت یکی شده، مثل یه پنینی گریل شده.
‫تو قرار بوده که اون یاقوت رو داشته باشی.
‫نه من.
‫همه‌ی این آدما،
‫به حرف تو گوش می‌کنن.
‫نه من.
‫می‌دونی، آسیب زدن به ما این قضیه رو ‫حل نمی‌کنه.
‫پس واسه چی داری این کار رو می‌کنی؟ ‫بهش فکر کن.
‫واسه چی اینجایی؟
‫من موندم که این قضیه رو تموم کنم.
‫به خاطر این که جرئت این رو دارم که ‫کاری رو بکنم که اونا نمی‌کنن.
‫- اشتباه می‌کنی! ‫- ایدن، فرار کن!
‫- یه بچه داره اینجا چه غلطی می‌کنه؟ ‫- نه، لطفاً. لطفاً.
‫اون اشتباه می‌کنه.
‫تو ترسیدی.
‫ایدن.
‫من هم می‌ترسم.
‫ولی من جولین رو دارم.
‫شاید اگه جولین پیش تو باشه، ‫دیگه نترسی.
‫ببین، اون فقط یه بچه‌ست. ‫متوجه نیست.
‫لطفاً، لطفاً بهش صدمه نزن.
‫اون به کسی صدمه نمی‌زنه. می‌تونم بفهمم.
‫بسیار خب، کویین. بهم گوش کن.
‫کاملاً حق داری که بترسی، ‫گیج بشی یا عصبانی باشی. همه‌مون هستیم.
‫ولی ما نیستیم که داریم پایان جهان رو میاریم.
‫ما داریم سعی می‌کنیم جلوش رو بگیریم.
‫من هم هیچ چیز دیگه‌ای جز این که...
‫دختر کوچولوم رو ببینم که توی این دنیا...
‫همینقدری که خوشگله بزرگ بشه نمی‌خوام.
‫تنها راهی که هرکدوم‌مون می‌تونه ‫آینده‌ای داشته باشه،
‫اینه که الهام‌ها رو حل کنیم و خوب عمل کنیم.
‫ولی برای انجام این کار کویین،
‫باید آزاد باشیم.
‫من نمی‌تونم بذارم برید.
‫می‌خواید با اون چیکار کنید؟
‫بعد از این که من برم اون درها تا همیشه ‫قفل می‌مونن.
‫بابا، من می‌خوام پیشت بمونم.
‫اون همین الان هم به اندازه‌ی کافی ‫ازت دور بوده بابا.
‫جفت‌مون بودیم.
‫اونا پیش من می‌مونن.
‫پس به این نیاز پیدا می‌کنی.
‫لطفاً!
‫کمکم کنید!
‫کمکم کنید، لطفاً!
‫پام!
‫حالت خوبه؟
‫- نه! ‫- می‌دونستم کار تو بود، عوضی پرواز 828!
‫فکر می‌کردم همه‌ی شما پرواز 828‌ای‌ها ‫زندانی شدید.
‫باید بمیرم که بذارم یکی از شماها توی ‫محل من باشه!
‫عمه میک.
‫حالت خوبه؟
‫چه اتفاقی افتاد؟
‫تو چطور...
‫خدایا، داشتم می‌دویدم، ‫بعد اون بهم حمله کرد.
‫چطور... شما اینجا چیکار می‌کنید؟
‫من یه الهام داشتم.
‫یه ون شرکتی رو تا همینجا دنبال کردیم، ‫بعد تو اینجا بودی.
‫الهام‌ها همیشه واسه من جالبن.
‫- فکر می‌کردم دیگه الهامی نداریم. ‫- هیچکس جز من نداره. فکر کنم فقط منم.
‫خب، خدا رو شکر که تو داری. ‫فکر کنم، این یارو... من رو شناخت.
‫وانمود کرد که زیر ماشین گیر افتاده.
‫فکر کنم از متنفرین پرواز 828ئه.
‫عجیبه. من تو رو توی الهامم ندیدم.
‫فکر نمی‌کنم فقط اومده باشیم اینجا که ‫به تو کمک کنیم.
‫اون ون قرار بود به بازداشتگاه خدمات بده.
‫خب، بیاید ببینیم داخلش چی هست، بریم؟
‫فریان نیست.
‫چی هست؟
‫گاز سارین.
‫بدون بو، بدون مزه، به شدت سمی.
‫احتمالاً می‌خواسته این سم رو از دریچه‌ها ‫به داخل پمپ کنه،
‫و کل بازداشتگاه رو مسموم کنه.
‫واسه همین توی الهامم نمی‌تونستم نفس بکشم.
‫شما دوتا از اینجا برید. ‫من این رو حلش می‌کنم.
‫آهای، می‌دونی که کجاییم، درسته؟
‫وایسا، ما...
‫خونه‌ی تاریک؟ می‌دونستم این جاده‌ها رو ‫می‌شناسم.
‫می‌دونم احتمالا برگشتن به اونجا ‫برات سخته.
‫ولی من، جرد و بابابزرگ،
‫واقعاً توی چند روز گذشته اونجا رو ‫مثل خونه کردیم.
‫امت. برات یه آدرس می‌فرستم.
‫جمع‌آوری زباله.
‫تو و آنجلینا به نظر خیلی به هم ‫نزدیک شدید.
‫آره، خب دست تو که با یاقوت پوشیده نشده.
‫فقط محض این که بدونی، ‫من یه لحظه هم بهت اعتماد ندارم.
‫لازم نیست به من اعتماد کنی.
‫اون کسیه که مهمه.
‫نمی‌تونم.
‫ما هیچوقت از اینجا نمی‌ریم بیرون.
‫تو که مطمئن نیستی.
‫چی باعث میشه فکر کنی تو بهتر می‌دونی؟
‫اطرافت رو ببین.
‫اونا ول‌مون کردن که بمیریم.
‫این حرف رو نزن.
‫بابا، مردم دارن قاطی می‌کنن.
‫همه، لطفاً.
‫می‌خواستم چندتا مسئله رو بگم.
‫می‌دونید، بعد از چند ماه که زیر دست ‫رئیس زیمر بودیم،
‫بالاخره از نگهبان‌ها آزاد شدیم.
‫آزادی نیست، ولی یه چیزی هست.
‫نمی‌دونم در آینده قراره چی بشه.
‫این که الهام‌هامون رو پس می‌گیریم یا نه. ‫این که معنی قایق نجات رو می‌فهمیم یا نه.
‫این رو هم می‌دونم که بیشتر ماها اینجا ‫خانواده‌ای نداریم.
‫ولی این رو هم می‌دونم.
‫هر مسافری که اینجاست تبدیل به یه ‫خانواده شده.
‫مهم نیست که چقدر گاهی اوقات به نظر ‫اوضاع بد میاد، ما باز هم همدیگه رو داریم.
‫حالا، نه ماه دیگه مونده...
‫تا راه‌های کوچیکی رو پیدا کنیم که ‫از هر ثانیه‌اش استفاده کنیم.
‫به افتخار خوشی‌های کوچیک زندگی.
‫باشه، بیاید بریم سراغش!
‫هرکسی که یه توانایی خاصی رو بلده ‫یه گروه سمت راست من تشکیل بده.
‫سمت چپم هم،
‫داوطلب‌هایی رو می‌خوایم که هر غذایی رو که ‫پیدا کردیم رو انبار کنیم.
‫این جلو هم،
‫بیاید ببینیم می‌تونیم اینجا رو عوض کنیم.
‫- اینجا رو مثل خونه کنید. ‫- آره!
‫خونه‌ی خودمون.
‫باشه، من دارم سعی می‌کنم مثبت بمونم،
‫ولی با پروتکل‌های ایزوله کردن جدید و این که ‫اُلیو و ایدن هم اونجان...
‫حداقل کال هنوز الهام‌ها رو داره.
‫این چیز بزرگیه.
‫خب، فکر می‌کنم به خاطر یاقوتم باشه. ‫حتماً همینه.
‫شاید یه جوری ازم مراقبت کرده باشه،
‫وقتی جیغ آنجلینا کرد کاری کرد که ‫الهام‌های همه ناپدید بشن؟
‫موندم که...
‫موندی که چی؟
‫موندم که اگه شاید الهام‌ها از بین نرفته باشن،
‫فقط مردم دیگه نمی‌تونن دریافت‌شون کنن.
‫وایسا، یعنی میگی آنجلینا آنتن‌هاتون رو ‫خراب کرد یا همچین چیزی؟
‫آره و اگه هنوز اون بیرون باشن، ‫شاید با یاقوت تو...
‫می‌تونم سوار یه هواپیما بشم و برای بقیه ‫به الهام‌هاشون دسترسی پیدا کنم.
‫مثل همون کاری که با جو و بتانی کردم.
‫ولی کال، ببین، ممکنه خطرناک باشه. ‫همه چیز عوض شده.
‫نمی‌دونی اگه دوباره امتحانش کنی ‫ممکنه چی بشه.
‫خب، من الان هم توی خطرم، همه‌مون هستیم.
‫ارزش امتحان کردن رو داره.
‫حال همه‌تون خوبه؟
‫کال، اگه جواب نداد، اشکالی نداره. ‫تقصیر تو نیست.
‫من یه الهام نگرفتم.
‫همه‌شون رو گرفتم.
‫درست می‌گفتی عمه میک. ‫هنوز همه‌شون اون بیرونن.
‫من الهام‌های همه‌ی مسافرها رو ‫یک دفعه گرفتم.
‫ولی اگه بتونم تمرکز کنم،
‫می‌تونم یکی یکی ازشون سر دربیارم،
‫پس هنوز می‌تونیم امیدوار باشیم که ‫الهام‌ها رو حل کنیم.
‫بهتون یه فرصت میده که از تاریخ مرگ ‫فرار کنید.
‫یه فرصت هم کافیه.
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو»