‫آنچه گذشت.
‫یاقوت رو گیر اورده. ‫چقدر احتمال داره قایق نجات رو داشته باشه؟
‫از خواسته شد یه درمان پیدا کنی.
‫فکر کنم کردم. دی‌ان‌ای هیچ ‫ناهنجاری نداره.
‫اینقدر به غم خودت چسبیدی ‫که یه بار سنگین روی دوشت شده.
‫نظیر نداری، حتی بین ‫سرنشین‌های ۸۲۸.
‫نمی‌تونم یه عضو دیگه از خونواده ‫رو به خاطر اون جای لعنتی از دست بدم.
‫آخ! بهم تراشه زدی، مگه نه؟
‫نقشه داریم تا سیزده ‫مسافر فراری رو پیدا کنیم.
‫من بخشی از خونه امنم.
‫- همه‌شون کنار هم هستن؟ ‫- نُه تاشون آره
‫متوجه نیستی. اضطراب من خیلی زیاده.
‫وظیفه من وقتی از اون ‫هواپیما پیاده شدم تموم شد.
‫فقط دو نفر بودن که دیدن ‫چی داره میاد. تو و کاپیتان دیلی.
‫هر دو این بیماری‌ها از دیلی ناشی شدن.
‫عدالت تنها وقتی که دو ‫شاهد بمیرن برقرار میشه.
‫وظیفه منه تا با کشتن دو شاهد...
‫این دوران رو به پایان برسونم.
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو»
‫بیش از شش ساعت شده...
‫از وقتی که رودخونه بیرون ‫مرکز بازداشت ۸۲۸...
‫مثل خون قرمز شده.
‫دانشمندان هنوز در تلاش هستن ‫تا علتش رو پیدا کنن.
‫هیچکس با اطمینان ‫نمی‌تونه بگه چرا یا چطوری...
‫این منظره مرموز و به راستی ‫ترسناک بوجود اومده.
‫با توجه به طغیان و همه‌گیری ‫بیماری این مرکز ۸۲۸...
‫و نزدیکیش به رودخونه...
‫خیلی عجیبه فکر کنیم که این ‫تقصیر سرنشین‌های ۸۲۸ بوده؟
‫از این گذشته، مگه همین ‫افراد نبودن که مسئول...
‫ایجاد گسل‌هایی شدن که ‫هزار شهروند بی‌گناه رو کشت؟
‫هنوزم چند تایی‌شون آزاد نیستن؟
‫چقدر دیگه دولت ما می‌خواد ‫وانمود کنه که...
‫خونه امن دیگه امن نیست. ‫از این وضع خوشم نمیاد.
‫باید بریم.
‫آموتا گفت بهتره بمونیم.
‫کاپیتان آموتا باید چند ساعت پیش ‫برمی‌گشت. شاید یه اتفاقی افتاده.
‫جورجیا سر قرار نبود.
‫یه یادداشت گذاشته.
‫خب چی کار کنیم؟
‫فعلا؟ هیچی.
‫دیگه برای خرید نمیرین. زنگ هم نمی‌زنین.
‫این شهر یه بشکه باروت شده. باید تا وقتی ‫این وضعیت تموم بشه پناه بگیریم.
‫تا وقتی که گیر بیافتیم؟
‫آخرش مثل بقیه مسافرها ‫از یه بازداشتگاه سر دربیاریم.
‫دارم بهتون میگم، موندن فکر بدیه.
‫نفس بکش.
‫حواسم بهت هست.
‫واقعا باید مثل چند تا ‫طعمه همینجا بشینیم؟
‫- اگه تعقیب شده باشی چی؟ اگه... ‫- نشدم.
‫ببین، جابه‌جا کردن یه گروه ‫بزرگ اصلا درست نیست.
‫فعلا، این...
‫اینجا بهترین شانس ماست.
‫همینجا در امانیم.
‫هیچکدوم ما اینجا ایمن نیست.
‫می‌دونم فکر می‌کنی که ‫آنجلینا رو زندانی کردی...
‫ولی بازم ممکنه دنیا رو به خطر بندازه.
‫یه تهدیده! باید ‫بهش رسیدگی بشه.
‫و من باید چی کار کنم؟
‫فرض کنیم حرفتو باور کردم که ‫آنجلینا این قدرتها رو داره.
‫چطوری کنترلش کنم؟
‫از داروی سانوی استفاده کن.
‫سانوی اونو برای از بین بردن ‫بیماری‌های دیلی درست کرد.
‫درسته. ولی براساس ‫یه تحقیق بود که قبلا وجود داشت.
‫دقیقا چی داری بهم میگی؟
‫سالها پیش، سانوی یه پادزهر ساخت ‫تا الهاماتش رو از بین ببره.
‫اگه روی اصلی‌ها جواب داده، شاید ‫روی تقلبی‌ها هم جواب بده.
‫باید حداقل امتحانش کنی.
‫آنجلینا روزی ۲۴ ساعت در ‫زندان انفرادی ـه.
‫دارم میگم خطرناکه.
‫تا جایی که به من مربوطه، ‫همه‌ی شما خطرناکین.
‫و جمعیتی که اون بیرون داره ‫زیاد میشه هم مخالف این نظرم نیست.
‫- فکر می‌کنن رودخونه شرقی رو مسموم کردین. ‫- ما هیچ کاری با رودخونه نکردیم.
‫حاضری بری بیرون و قسم بخوری؟ ‫چون من نمی‌تونم...
‫همه ما رو اینجا ‫زندانی کردی. امکان نداره...
‫به هیچ وجه.
‫خیلی از مسافرها هنوز آزادن...
‫و یکی‌شون ممکنه باعث یه بیماری ‫بشه که دیلی بوجودش اورد.
‫آنجلینا الان در بازداشته. ‫مایه نگرانیم نیست.
‫با مشکلات بزرگتری دست و پنجه نرم می‌کنم.
‫ببخشید. ببخشید. ببخشید.
‫شرمنده.
‫هی، هی، امروز بسته ‫تحویل نمی‌گیریم، پدرجان.
‫برای دیدن دخترم اومدم. ‫میشه لیست رو ببینی؟
‫اسمم استیون استون ـه.
‫- چی میگه؟ ‫- استون.
‫- جدی؟ ‫- خودشه؟
‫باشه. برگردین. برگردین. برین عقب.
‫بن استون با هر چی در مورد ‫توانایی‌هات گفتی موافقه.
‫پس کی می‌تونم انتظار ‫دیدن مسافرها رو داشته باشم؟
‫نمی‌تونم آموتا رو ‫مجبور کنم خودشو تحویل بده.
‫فقط می‌تونم از افرادی که براش ‫عزیزن استفاده کنم تا پیشنهادشو بدن.
‫مردم تو رو یه تهدید می‌بینن.
‫شاید خیلی هم خوشحال بشن که ‫من قدرت‌هاتو ازت بگیرم...
‫تا ابد زندانیت کنم.
‫نه. یه قراری گذاشتیم.
‫گذاشتیم. از جون خودم برات مایه گذاشتم، ‫ولی این یعنی باید به قولت وفا کنی.
‫- سعی می‌کنم ‫- بیشتر سعی کن.
‫همه از افراد شورای شهرم تا ‫رییس دفتر کاخ سفید...
‫بهم میگن باید این وضعیت ‫رو در دست بگیرم.
‫پس اگه همون دوازده مسافر فراری ‫همین امروز پیداشون نشه...
‫دیگه هیچوقت از اینجا بیرون نمیری.
‫بابا.
‫بابا، خوبی؟
‫منم از دیدنت خوشحالم، بچه‌جون.
‫- شرمنده، آخه به نظر میاد... ‫- خسته‌‌م؟
‫آره. دوست ندارم برات اعتراف کنم، ‫ول اون بیرون دیوونه‌خونه شده.
‫از ووداستاک به بعد تا حالا ‫چنین جمعیت بزرگی رو ندیده بودم.
‫آره، راستش، فکر کنم شاید ‫این امن‌تر باشه.
‫شاید درست بگی.
‫امروز رفتم سر کار و دیدم بسته‌س.
‫مدیرمون گفت همه چی تعطیله تا ‫وقتی که همه چی یکم آرومتر بشه.
‫چیز چطوره...
‫گابریل یا اُلیو؟
‫امروز صبح اونا رو به ‫مقامات بندر تحویل دادم.
‫پیش یه دوست می‌مونن...
‫خوب فکری کردی.
‫آره، خب...
‫منم دوران خودمو دارم.
‫انگار به دوران پیری هم رسیدم. ‫بند کفش‌مو نبستم.
‫چی فکری پیش خودت کردی، بابا؟ ‫واقعا خطرناکه.
‫مهمه.
‫اُلیو فکر می‌کنه به چیزی ‫دست پیدا کرده که ممکنه کمک کنه.
‫چیزی که تی‌جی می‌تونه ‫کمک کنه تکمیل بشه.
‫خوندیش؟
‫می‌دونی چطوریم.
‫تمام این چیزها اسطوره‌شناسی ‫واقعا فراتر از درک منه.
‫ولی اُلیو در این خصوص حتما ‫به مادربزرگش رفته.
‫- وقتی که به یه چیزی گیر بده... ‫- آره، اصلا بیخیال نمیشه.
‫یادته وقتی مامان تصمیم گرفت ‫می‌خواد بره تماشای پرنده‌ها؟
‫حتما باید به تمام پارک‌های ‫ملی در ایالت سر می‌زدیم.
‫دلم براش تنگ شده.
‫آره.
‫اگه بود شوهرتو خیلی دوست می‌داشت.
‫اشکالی نداره در موردش حرف بزنی.
‫آره، فکر کنم بالاخره بتونم.
‫می‌خواست بدونی که ‫تو ارزش شادی روداری، میکلا.
‫به خصوص الان.
‫هر اتفاقی که برات افتاده...
‫برای همه‌تون، واقعا منصفانه نیست.
‫هی! هی، تو! برگرد!
‫اسم من دنیل آموتا کلارک ـه. ‫کمک خلبان پرواز ۸۲۸.
‫دستهات بالا! ‫بخواب روی زمین! بخواب!
‫ما اینجا زندانی و سالم و امنیم. ‫کی به تو می‌رسه؟
‫اوه...
‫بابا؟
‫بابا! بابا! بابا!
‫بابا!
‫میک؟ چی شده؟
‫جوردن گفت...
‫چی شده؟ الهام داشتی؟
‫مشکل چیه؟
‫بن، وحشتناک بود. یهو افتاد روی زمین.
‫بابا؟
‫خدای من. حالش خوبه؟
‫فکر نکنم.
‫مجبور بودم همونجا وایستم تا ‫بهیارها روش کار کنن.
‫هیچ کاری از دستم برنمی‌اومد.
‫- باشه. درست میشه. ‫- تو که نمی‌دونی، بن.
‫هیچکس بهم نمیگه اون کجاست ‫یا چی شده. فقط...
‫نمی‌تونم اینجا بمونم. باید ‫یه کاری بکنم.
‫از دی.سی بری؟
‫وقتی مامان مرد کنارش نبودم. ‫کنار زیکی هم نبودم.
‫بن، حاضر نیستم همینجا بشینم. ‫باید یه راهی پیدا کنم کنار بابا باشم.
‫از الهامت استفاده کن. ‫همونی که الان داشتی.
‫- یه جور جریان از یه جایی... ‫- کی میگه؟
‫زیمر نمی‌فهمه الهام تو چی بوده.
‫فقط متوجه میشه تو ‫یه الهام داشتی، پس ازش استفاده کن.
‫تا برم بیرون. باشه.
‫ممنونم.
‫فقط بابا رو پیدا کن.
‫هر کاری می‌تونی براش بکن.
‫حتما.
‫نگهبان!
‫نگهبان.
‫فکر کنم یکی فراموش کرده ‫ما رو برای ناهار صدا کنه.
‫اگه دوباره پیتزاست...
‫میشه به سرآشپز بگی ‫که به مقوا حساسیت دارم؟
‫آنجلینا در دی‌سی ـه.
‫از قدرت یاقوت کبود امگا استفاده می‌کنه...
‫اونا رو کشته.
‫چی؟ اینجا اعتصاب غذا کردی، گاندی؟
‫آب رو پس گرفتیم. بیا، بخورش. ‫لعنتی، خیلی ببخشید.
‫- امیدوارم که زیاد مهم نباشه. ‫- برگرد عقب. خودم تمیزش می‌کنم.
‫حتما. به اون یادداشت که نیازی ندارم.
‫چیزی که لازم دارم رو فهمیدم.
‫همین یه دقیقه پیش آنجلینا منو بیهوش کرد...
‫و یاقوت منو دزدید.
‫ولی حالا که اینجاست، وقتشه یکم تلافی کنیم.
‫هرگز پیداش نمی‌کنی. نمی‌تونی ‫همینطوری دور دی سی رو بچرخی.
‫با یکم کمک از طرف دوستهات از پسش برمیام.
‫راهروی هفت رو تمیز کنین! ‫و سعی نکن جلوی منو بگیری.
‫منم باهات میام.
‫می‌دونم اینجاست. منو ببر پیشش. ‫می‌خوام کاپیتان بیل دیلی رو ببینم.
‫در موقعیتی نیستی که چیزی بخوای.
‫از دستور دولت برای تحویل خودت ‫سرپیچی کردی.
‫پس زندانیم کن. کلیدش رو بنداز دور.
‫ولی اینو بدون.
‫اگه نذاری دوستمو ببینم...
‫نمی‌فهمی بقیه کجان!
‫فکر می‌کنی چقدر دیگه دوستات ‫می‌تونن تنهایی زنده بمونن؟
‫غذا، سرپناه، تیم‌هایی که ‫الهامات رو دنبال می‌کنن داریم.
‫اینجا در امانن. کمکم کن ‫بهشون کمک کنم.
‫می‌خوام بیل دیلی رو ببینم.
‫تماس تلفنیم چی؟
‫یه شهروندم. حقوقی دارم!
‫سرپرست، یه مسافر داریم که الهام داره.
‫اجازه می‌خوایم حلش کنیم.
‫ببین. یه دلیلی داره که میکلا استون ‫رو بین تمام افراد اینجا انتخاب کردی.
‫قبلا پلیس بوده و کارش خیلی خوبه. ‫می‌تونه از پس خودش بربیاد.
‫- کی الهام داشته؟ ‫- من.
‫چقدر اتفاقی. می‌خوای بری بیرون ‫و الهام خودتو حل کنی؟
‫می‌خوام؟ نه. لازم دارم؟ بله.
‫فکر کنم به رودخونه خونی ربط داره ‫و فکر کنم جون مردم در خطر باشه.
‫شاید جون پدرت؟ شنیدم ‫امروز چی شده.
‫اگه فکر می‎‌کنی الکی باعث الهامش شده، ‫باید بگم غیرممکنه.
‫سه راه برای تاییدش داریم...
‫تو پیش اونا بودی؟ ‫فکر کنم بتونی تایید کنی.
‫سانوی اشتباه نمیگه.
‫شاید بتونی نمایشگر قلب یا ‫نتیجه فشار خون رو دستکاری کنی...
‫ولی به این اسکن‌های ام‌آر‌ای نگاه کنین.
‫نمی‌تونی فعالیت عصبی ‫رو از خودت دربیاری.
‫از هر دو ممنونم. می‌تونین برین.
‫توان قبول یه اشتباه رو ندارم...
‫که برای همین بیشتر از همیشه ‫مهمه از قوانین پیروی کنیم.
‫یک سانت خطا کنه تو ‫باید بهاشو بدی.
‫به نظرت از پسش برمیای، وسکز؟
‫سر کارم شرط می‌بندم، خانم.
‫تا ساعت پنج برگردین...
‫نهایتش ساعت پنج.
‫تا ساعت پنج وقت زیادی نداریم.
‫میشه به درا پیام بدی و ‫بهش بگی بین پارک و گاروی بیاد دیدنمون...
‫و به الکل نیاز دارم؟
‫متوجه نمیشم. ‫ماه‌ها از بازداشت شدن فرار کردی.
‫الان چطوری دولت پیدات کرد؟
‫بد متوجه شدی. ‫دستگیر نشدم. خودمو تحویل دادم.
‫اینجا منتظر یکی هستم، ‫ولی اون زن، زیمر...
‫نمیذاره من ببینمش.
‫صبر کن.
‫کی رو قراره ببینی؟
‫کاپیتان دیلی. ‫امروز صبح به خونه امن اومد.
‫آموتا، نمی‌دونم چطوری اینو بهت بگم...
‫ولی بیل دیروز مرد.
‫چی؟ ولی غیرممکنه.
‫بهم التماس کرد که اینجا ببینمش. ‫توی راه اینجا بود.
‫دقیقا همین هشدار رو به زیمر دادم.
‫آموتا، یه مسافری به اسم ‫آنجلینا هست که یه قدرتی داره.
‫می‌تونه کاری کنه باور ‫کنی یه چیزی رو می‌بینی...
‫کسی رو که وجود خارجی نداره.
‫- اینکه... دارم میگم... ‫- نه، کارش همینه.
‫آنجلینا آدم‌ها رو خراب می‌کنه، به کارهایی ‫که هرگز انجام نمیدن راضی‌شون می‌کنه...
‫کارهای شرورانه‌ای که قایق نجات ‫رو برای همیشه غرق می‌کنه.
‫هیچ آدمی چنین قدرتی نداره. ‫از کجا می‌دونی؟
‫چون منم گول همین حقه رو خوردم.
‫آنجلینا همسرمو کشت.
‫و بعد کاری کرد فکر کنم ‫می‌تونم ببینمش، لمسش کنم.
‫گری جلوی چشمم بود.
‫ولی بعد بهم گفت کاری بکنم ‫که هرگز حاضر نمیشم انجامش بدم.
‫از دخترم دست بکشم.
‫و حالا کاری کرده فکر کنی ‫دیلی ازت می‌خواد یه کاری بکنی...
‫که هرگز انجامش نمیدی، خودتو تحویل بدی.
‫پس داری میگی نه تنها ‫دوستمو از دست دادم...
‫خدای من، تمام اون آدمها رو ول کردم ‫تا توی خونه امن از خودشون مراقبت کنن.
‫ولی چرا؟ چرا آنجلینا بخواد منو ‫بکشه اینجا؟ چی بدست میاره؟
‫چون زیمر داره فشار میاره تمام ‫مسافرها رو در دی سی جمع کنه.
‫ولی هر کاری که تا الان کرده ‫شکست خورده، که...
‫خدای من.
‫اگه به آنجلینا رشوه داده باشه ‫تا از یاقوتش استفاده کنه...
‫تا بقیه رو به تحویل دادن ‫خودشون راضی کنه چی؟
‫- آزادم که برم؟ ‫- نه چندان.
‫ولی کمک خلبان خودشو ‫تحویل داد. یه قراری داشتیم.
‫قرارمون برای تمام مسافرها بود.
‫متاسفانه آموتا موقعیت ‫خونه امن رو لو نمیده.
‫الان به موقعیتش نیاز دارم.
‫نمی‌دونم کجاست.
‫پس برو توی سرشون و پیداش کن.
‫اون موقعیت رو برام پیدا کن، ‫وگرنه تا ابد اینجا گیر می‌کنی.
‫باشه، وقتی که وارد ذهن آموتا شدم ‫چند تا سرنخ دیدم.
‫یه تلویزیون.
‫چند تا شماره روی در، فکر کنم ۴۰۸.
‫۴۰۸ چی؟ به آدرس دقیق نیاز دارم.
‫باشه، یه پنجره می‌‌بینم.
‫یه خیابون بیرون.
‫یه تابلو. تابلوی خیابونی.
‫کدوم چهارراه؟
‫چهارم و...
‫چی؟ چهارم و چی؟
‫- حسش کردی؟ ‫- خیلی نزدیک شدی.
‫نگران نباش. یه لرزش بود.
‫کار آنجلیناست.
‫می‌تونی زمین رو هم کنترل کنه؟
‫در گذشته، سواستفاده از یاقوت ‫باعث زلزله شده.
‫خونه امن. نباید اینطوری بشه.
‫نمیذارم اونا هم اشتباه منو بکنن.
‫چه چاره‌ای داریم؟
‫باید کلمه رمز رو به بیرون ‫برسونم تا بفهمن در خطرن...
‫ولی نگهبان‌ها گوشی‌مو گرفتن.
‫بهم اعتماد داری؟
‫خوبه.
‫نگهبان! باید زیمر رو ببینم.
‫- چی کار می‌کنی؟ ‫- هیس، هیس.
‫کلمه رمز چیه؟ کلمه رمز؟
‫- آغل مرغ. چرا؟ ‫- آغل مرغ.
‫چون شاید بتونیم قبل از ‫آنجلینا به اون مسافرها برسیم.
‫پارک و گاروی. همونطور ‫که الهامت می‌گفت.
‫باشه. خب، بعدش چی؟
‫منتظر درا می‌مونیم.
‫منتظر می‌مونیم؟
‫کی خواستی برای یه چیزی منتظر بمونی؟
‫از خودت دراوردی، مگه نه؟
‫از خودم درنیاوردم.
‫داشتم. یه الهام داشتم...
‫ولی یه مشت مزخرفات بود ‫و فکر نمی‌کردم زیاد فوری باشه...
‫پس با خودم گفتم که بتونیم ‫یه دوری با هم بزنیم.
‫بد نیست، استون. خب بعدش چی؟
‫اگه ندونی بهتره.
‫یکم برای این کار دیر شده. ‫از کجا می‌دونستی بابات کجاست؟
‫از عادتهای قدیمی.
‫خب، نزدیکترین بیمارستان ‫به دی سی ـه که مسیر بدی نداره...
‫و فکر کردم که اتوبوس ‫اونو به اونجا برد.
‫هی، یکم برای خوردن ‫نوشیدنی مخصوصم زوده...
‫ولی امروز مرخصی گرفتم.
‫شما چی رو جشن می‌گیرین؟
‫پیام جرد رو گرفتی. ‫منظورم دقیقا این نبود، ولی همینم خوبه
‫برای چی خوبه؟
‫به عنوان یه...
‫ضدعفونی‌کننده استفاده میشه.
‫ازت می‌خوام ردیابمو دربیاری.
‫و درا، می‌دونم مرخصی گرفتی...
‫ولی شاید ازت بخوام ‫چند ساعتی رانندگی کنی.
‫خوشحال میشم اونا رو ازت دور کنم
‫چی؟ می‌خوای من، ‫می‌خوای که واقعا درش بیارم؟
‫نمی‌دونم چه فکری می‌کردم. ‫درا، حاضری؟
‫آره. آره.
‫آره، همونجا.
‫ببخشید.
‫آی!
‫باشه. درش اوردم. باشه.
‫بیا.
‫باشه.
‫خب با چند ساعت آزادی کجا بریم؟
‫احتمال بهتره اول ‫یه چسب زخم بزنم.
‫آره، خیلی اتفاقی توی ‫همین خیابون یه بیمارستان هست.
‫آره، واقعا چقدر تصادفی شد؟
‫باشه، پس آنجلینا هر جا که هست، ‫توی هیچکدوم از اقامتگاه‌ها نیست.
‫مطمئنی کسی رو ندیدی که با ‫مشخصات ماپت یا عیسی جور دربیاد؟
‫بهت گفتم که یه آدم جدید رو ‫به گروه الف اوردن، ولی همینو دیدم.
‫نوبت توئه، شعبده باز. بذار ببینیم ‫جادوت روی اون در چیه.
‫هی، می‌دونی، طرف توام، ‫ولی محدودیتهایی هست.
‫فقط باید کارتتو بزنی.
‫بیخیال، پسر.
‫ممکنه اخراج بشم.
‫و این یعنی نمی‌تونم پالی یا ‫بچه رو ببینم...
‫نمیذاریم این اتفاق بیافته.
‫- ببین، چطوره بیخیال بشیم؟ ‫- و یاقوت رو برای تو بذاریم؟
‫بهت گفتم که یاقوت ‫برام مهم نیست. برام...
‫آره، آره، آخر دنیا.
‫خدایا، از قهرمان‌بازی خسته نمیشی؟
‫گوش کن، اگه یاقوت رو پیدا کنیم، ‫ممکنه به پالی کمک کنه. و به بچه.
‫فقط یه ماموریت اکتشافی باشه؟
‫به شرفم قسم.
‫- چرا این کار رو می‌کنی؟ ‫- تو ازم خواستی.
‫درسته شب به دنیا اومدم، ولی نه همین دیشب.
‫پس واقعا چرا می‌خوای ‫با رسانه‌ها حرف بزنی؟
‫می‌خوای بدونی چرا؟ چون خسته شدم.
‫خسته شدم از بس دنیا ‫فکر کرد مسافرها یه جور تهدیدن.
‫- اگه برم، شاید ببینن.. ‫- چی رو؟
‫که ما باهاشون فرقی نداریم. ‫که ما هم آدمیم.
‫اونوقت شاید تمام این ‫مزخرفات ضد ۸۲۸ متوقف بشه.
‫فکر می‌کنی واقعا جواب بده؟
‫فکر بهتری داری؟
‫بعد از تمام اون لرزشها، هر تلاشی می‌کنم ‫تا رسانه‌ها دست از سرم بردارن.
‫ولی بن، هر چیز مشکوکی ‫که بگی رو بو می‌‌کشم...
‫آره.
‫هی!
‫اینو داشته باش!
‫یه سرنشین ۸۲۸ اینجاست.
‫حق داریم جواب بشنویم. الان!
‫سلام.
‫بن استون هستم. ‫مسافر پرواز ۸۲۸ بودم.
‫چرا رودخونه قرمز شده؟
‫بسیار خب.
‫نیومدم اینجا به سوالات شما در ‫مورد رودخونه یا لرزشها جواب بدم.
‫منم به اندازه شما می‌دونم.
‫پس چرا اومدی اینجا؟
‫باید یه چیزی بدونیم.
‫درسته. درسته.
‫امروز به عنوان یه مسافر ‫در مقابل شما نیستم...
‫بلکه به عنوان یه آدم اینجام.
‫یه پدر، یه برادر، یه پسر...
‫انسانی که می‌خواد...
‫مثل هر انسانی روی ‫این سیاره آزاد باشه.
‫به انتخاب خودمون یه ‫زندگی آزاد داشته باشیم.
‫ولی ما رو در این...
‫آغل مرغ بدون هیچ دلیلی زندانی کردین.
‫بدون دلیل؟
‫نمی‌دونم چرا رودخونه قرمز شده، ‫ولی می‌دونم تقصیر ما نبوده.
‫- ما که مطمئن نیستیم. ‫- آره.
‫پس ازتون می‌خوام، خواهش می‌کنم.
‫بهتون التماس می‌کنم...
‫بذارین از این آغل مرغ بریم ‫و پیش دوستامون در خونه برگردیم...
‫پیش عزیزان‌مون، خونواده‌هامون.
‫به ماموریت‌مون برگردیم، ‫نه اینکه دنیا رو بهم بریزیم...
‫بلکه درمانش کنیم.
‫اینو درمان کن، عوضی!
‫خانم استون؟
‫چقدر بده؟
‫خبر خوب اینه که پدرتون زنده موند.
‫خبر بد چی؟ میشه ببینمش؟ ‫میشه باهاش حرف بزنم؟
‫پدر شما دچار یه سکته قلبی بزرگ شده.
‫نرسیدن اکسیژن به مغزش ‫باعث شده مشکلات زیادی بوجود بیاد...
‫از جمله اینکه نمی‌تونه حرف بزنه.
‫- فکر کردم گفتی حالش خوب شده. ‫- گفتم زنده مونده.
‫این شروع یه مسیر بسیار طولانیه.
‫پدرتون به مراقبت ‫شبانه‌روزی نیاز داره...
‫و یه جا برای فیزیوتراپیش می‌خواد.
‫بهبودی غیرممکن نیست...
‫ولی هم به فداکاری مالی ‫و هم شخصی نیاز داره.
‫مطمئنم که منتظر خبرهای بهتری بودین، ‫ولی یکم تنهاتون میذارم.
‫مراقبت تمام وقت، فضا.
‫چه خاکی به سرم... خودم زندانیم.
‫ولی تنها نیستی. باشه؟
‫بهم بگو چی کار کنم. جدی میگم، ‫هر چی باشه. کجا ببرمش؟
‫فکر نکنم مهم باشه کجا ببریش. ‫نمی‌تونم ببینمش.
‫حاضر نیستم رهاش کنم. این کار رو نمی‌کنم.
‫پلیس! بخواب روی زمین!
‫زود باشین! برین تو!
‫- راهرو امنه ‫- راست امنه!
‫- راهرو امنه! ‫- امنه!
‫اتاق خواب امنه.
‫موقعیت هدف تخلیه شده.
‫خونه امن خالی بود.
‫انگار که یکی به مسافرها ‫هشدار داده بود.
‫فکر می‌کنی من بهشون خبر دادم؟
‫چرا باید این کار رو بکنم؟ ‫می‌خوام برم بیرون.
‫یه قهوه روی پیشخوان بود. تلویزیون ‫هنوز روشن بود. یکی بهشون هشدار داده.
‫خب، دارم میگم کار من نبوده.
‫از کجا مطمئن باشم؟
‫بدون من اون آدرس رو ‫هرگز پیدا نمی‌کردی.
‫من به قولم عمل کردم. ‫حالا نوبت توئه به قولت عمل کنی.
‫وگرنه چی میشه؟
‫قدرت یاقوت کف دست منه.
‫دیدی وقتی باهات کار می‌کنم ‫چی کار می‌تونه بکنه.
‫نمی‌خوای ببینی وقتی ضد ‫تو کار می‌کنم چه کاری ازم برمیاد.
‫راست میگی.
‫دوست دارم ببینم من می‌تونم با ‫گرفتن یاقوت کف دستم چی کار کنم.
‫خیلی ببخشید. متاسفم. درد داشت؟
‫خوبم. نگران من نباش.
‫البته که نگرانتم.
‫نباید باشی. خوبم.
‫اون بیرون بدجوری ضربه خوردی.
‫باید نگران مسافرها باشی.
‫سانوی، آنجلینا، قایق نجات ‫رو داره غرق می‌کنه...
‫و نمی‌دونم چطوری جلوشو بگیرم.
‫ما هر کاری بتونیم می‌کنیم ‫تا از تعادل خارجش کنیم.
‫چطور؟ فیونا و دیلی رو کشت.
‫و هر پیامی که قرار بود بیارن از بین رفته.
‫بعدش آموتا رو گول می‌زنه، ‫زلزله راه میندازه...
‫و تمام خونه امن رو به خطر میندازه.
‫دکتر بال.
‫می‌خوام یاقوت امگا رو دربیاری.
‫نه، نمی‌تونی! خدا این یاقوت رو ‫بهم داد. ازم می‌خواد ازش استفاده کنم.
‫کی مجوز اینو داده؟
‫- ارسون، به بیمار آرام‌بخش بزن ‫-نه!
‫اصلا نمی‌دونیم چه عواقب پزشکی داره...
‫که یاقوت رو دربیاریم.
‫دیدی که تا الان آنجلینا چه ‫آشوبی به راه انداخته.
‫تا وقتی که اون تیکه سنگ رو داره، ‫نمی‌تونیم کاری که می‌کنه رو کنترل کنیم.
‫قصد داری باهاش چی کار کنی؟
‫وقتی یاقوت رو دراوردیم ‫قصد داری باهاش چی کار کنی؟
‫افرادی که بالا دست من هستن ‫این تصمیم رو می‌گیرن.
‫باشه، پس هیچ ربطی به این نداره ‫که از یاقوت کبود امگا...
‫برای مسلح کردن الهامات استفاده کنین؟
‫- چون وقتی سرگرد... ‫- بیا درش بیاریم.
‫بعدش تصمیم می‌گیریم باهاش چی کار کنیم.
‫دکتر بال، می‌تونی بخشی ‫از این عمل باشی...
‫یا می‌تونی کنار بایستی.
‫حاضری؟
‫یاقوت داره حرکت می‌کنه.
‫کجا رفت؟
‫- منظورت چیه؟ ‫- از بین رفت.
‫پس بازش کن و بیارش بیرون.
‫نه، فکر نکنم قرار بوده تو ‫بدستش بیاری.
‫جذب بدنش شد. ‫در رگ‌هاش حل شد.
‫الان بیرون اوردنش باعث مرگش میشه.
‫باید چند تا تماس بگیرم ‫و به بقیه بگم به مشکل خوردیم.
‫به محض اینکه بهوش ‫اومد بیارش پیش من.
‫باشه. حالا چی کار کنیم؟
‫یه جا برای مراقبت تمام ‫وقت نزدیک من یا خونه بورلی؟
‫بدم میاد بذارمش آسایشگاه وقتی منو داره.
‫زندانی هستی. خودتم گفتی.
‫حتی اگه شکار لاشه درا جواب بده ‫و یه جورایی بتونی بیای بیرون...
‫یه الهام دیگه؟
‫همون جریانه و تا ‫الان درکش نمی‌کردم...
‫ولی فکر کنم از خونه طارق میاد.
‫فکر کنم الهام داره بهم میگه کجا برم.
‫بری؟ میکلا، باید حدود...
‫جرد، الهام یه فرصت دیگه ‫بهم میده تا پیش بابام باشم.
‫حاضر نیستم به این راحتی ازش بگذرم.
‫باشه.
‫اگه اینو می‌خوای.
‫- هستم. ‫- چی؟
‫- بعدش کجا بریم؟ ‫- نه، نه.
‫اینطوری به یه فراری کمک می‌کنی.
‫خودت یه فراری میشی.
‫ازت نمی‌خوام اینطوری ‫زندگی‌تو خراب کنی.
‫می‌دونم اینو نمی‌خوای. ‫داوطلب میشم.
‫شاید این فرصت ما باشه.
‫تو و من پیش هم نبودیم ‫اگه اون هواپیما ناپدید نشده بود...
‫و اون فرصت رو ازمون می‌گیری.
‫نمیذارم دوباره بهش گند بزنی.
‫مطمئنی؟
‫لازم نیست این تصمیم رو بگیری.
‫همیشه مطمئن بودم.
‫این بار فرقش اینه، هر جا بری...
‫منم میام.
‫ببخشید که ناجور شد.
‫نه، نه. فایده آزاد بودن ‫اینه که هیچوقت ناجور نمیشه.
‫آره و...
‫خب، همه می‌دونیم که ‫این جریان مدت زیادی دوام نداره.
‫آره. نه، این...
‫خب، هیچوقت یه جریان نبوده. ‫اصلا چنین چیزی نبوده. فقط...
‫اما موندم که چه کاری...
‫با اولین دستگاه ردیابی ‫ضد الکل انجام بدم...
‫چون فکر نکنم بخوای برگردی.
‫به بن بگو عاشقشم...
‫و متاسفم که مجبورش می‌کنم ‫تنهایی ناخدای قایق نجات بشه...
‫ولی الهام ازم می‌خواد پیش بابام باشم.
‫درک می‌کنه.
‫می‌دونی مسافرها هم منو دارن.
‫باید بریم. من رانندگی می‌کنم.
‫لعنتی، شرمنده. ‫پیام دادی. چیز بود...
‫آره، حتی یادم نمیاد که در مورد چی بود.
‫هی، کارآگاه. مراقب خودت باش.
‫تو هم.
‫هی، هیدروژن پراکسید داریم؟
‫میشه بری یکم برام بیاری، لطفا؟
‫هی، شنیدی؟ صبر کن، کجا میری؟
‫اون پادزهر الهامه.
‫وقت نداریم. می‌تونم ‫همین الان اینو بهش تزریق کنم، درسته؟
‫بن، بس کن.
‫مجبوریم.
‫اگه نتونیم یاقوت رو دربیاریم، ‫پس باید جلوشو بگیریم که ازش استفاده نکنه.
‫نه، نباید همینطوری این کار رو بکنیم. ‫باید آزمایش کنیم.
‫سانوی، تا وقتی که آنجلینا قدرت ‫بوجود اوردن الهامات جعلی رو داشته باشه...
‫هیچکدوم در امان نیستیم.
‫اگه از این فرصت استفاده کنیم، ‫اگه کاری انجام ندیم...
‫اونوقت تمام بشریت رو ‫به خطر انداختیم.
‫داره ما رو می‌کشه.
‫اینم کشتن به حساب میاد. نزدیک بود ‫با زدن پادزهر به خودم بمیرم.
‫و با بودن یاقوت توی رگهاش...
‫اصلا نمی‌دونیم چقدر ‫ممکنه آسیب بزنه.
‫می‌دونی اون زن کیه. ‫یه هیولاست.
‫- اگه بتونم قدرتشو از بین ببرم، انجامش میدم. ‫- بن.
‫هی، نه!
‫تموم میشه، آنجلینا. تا وقتی زنده‌ای، ‫قدرتی نداری که به کسی آسیب بزنی.
‫بس کن، بن، لطفا، الهامات و ‫قدرتهام تنها چیزیه که برام مونده.
‫- نباید اونا رو ازم بگیری. ‫- همسر و دخترمو ازم گرفتی.
‫می‌خوام بدونی چه حسی داره، ‫چه تجربه‌ای رو حس کردم.
‫درد بکش، آنجلینا. درد.
‫بن، صبر کن، ما اصلا...
‫میک! میک! میک!
‫میک.
‫خوبی؟ میک؟
‫کمک! کمک! لطفا، ‫باید از اینجا برم.
‫تنها چیزی که از این در میره ‫بیرون من و اون یاقوتیم.
‫از من دزدیدیش. ‫حالا پسش می‌گیرم.
‫متوجه نیستی. ‫اونی که می‌خوای یاقوت نیست.
‫منم.
‫تکون نخور. همونجا بمون.
‫نمی‌تونم...
‫نباید منو پیدا کنن.
‫اگه کسی منو ببینه و بفهمه ‫کمک کردم بیاین تو، اخراج میشم.
‫باشه.
‫پس بذار من کمکت کنم.
‫زود باش.
‫می‌تونم از زندان ببرممون بیرون، ولی ‫بعدش، باید بهم کمک کنی.
‫فرصتت همین بود. ‫خب، جایی داری که بریم؟
‫باشه، فکر کنم یه جا رو بشناسم.
‫- چطور بهت اعتماد کنم؟ ‫- از کجا بدونم بهت اعتماد کنم؟
‫باشه.
‫خیلی جالب میشه. ‫باشه، دنبالم بیا.
‫- خوبی؟ ‫- آره.
‫- چی کار می‌کنی؟ ‫- دی‌‌ان‌ای خودمو آزمایش می‌کنم.
‫بازتو ببین.
‫اون دیگه چیه؟
‫شبیه جوشی ـه که داشتم...
‫بعد از اینکه همین ‫دارو رو به خودم زدم.
‫خدای من، بن.
‫رفتن. الهامات از بین رفتن.
‫چی؟ امکان نداره.
‫نه اینا با نتایج بعد از ‫آزمایش خودم یکسانن.
‫انگار به همه این دارو ‫رو زده باشی. الهامات‌شون از بین رفته.
‫- امکان نداره. دوباره آزمایش کن. ‫- نه! هزار بار می‌تونم آزمایشش کنم.
‫از بین رفتن. الهامات از بین رفتن.
‫قایق نجات رو غرق کردم.
‫سانوی، بهم هشدار دادی...
‫ولی خیلی به فکر این بودم ‫که جلوشو بگیرم.
‫گند زدم.
‫جیغ‌هاش. جیغش...
‫دریافت‌کننده‌های الهام ما رو سوزوند.
‫خدای من.
‫گذاشتم فرار کنه.
‫چی شد؟
‫- بابام خوبه؟ ‫- حالش خوبه.
‫با توجه به همه چی ‫حالش خوبه. هر دو خوبیم.
‫- حالت چطوره؟ ‫- سرم درد می‌کنه.
‫بازوت؟ درد می‌کنه؟
‫حتی نمی‌دونم این...
‫چی شد؟
‫نمی‌دونم، میک. از هوش رفتی.
‫خیلی ترسناک بود.
‫زیمره. ازت می‌خواد ‫بلافاصله به دی.سی برگردی.
‫مسافرها الهامات‌شونو از دست دادن.
‫این اوضاع رو تغییر میده؟ ‫یعنی می‌خوای برگردی؟
‫و چی کار کنم؟ الهامات از بین رفتن. اونا...
‫به علاوه، بابام اینجاست. بهم نیاز داره.
‫بهش مدیونم.
‫به تو هم مدیونم.
‫مطمئنی می‌خوای این کار رو بکنی؟
‫آره، اینجا در امانیم. ‫با چشم‌های اونا دیدمش.
‫اینجا خودشه.
‫درسته. شاید بهتره...
‫شلیک نکن!
‫مسافریم، مثل شما، صندلی ۲۴ دی.
‫۳۳ ایی. شلیک نکن. شلیک نکن.
‫تی‌جی هستم.
‫تی‌جی، خوبی؟
‫نه. اگه الیو راست بگه، ‫هیچکدوم خوب نیستیم.
‫دنیا یه رودخونه قرمز رو نشون میده.
‫امروز صبح یواشکی اینو ‫بهم داد. باید یه ربطی داشته باشه.
‫صبر کن. آب رودخونه رو آزمایش کردم. ‫تا الان باید نتایج اومده باشه.
‫خدای من. پیسونلیا. ‫اینقدر زیاد؟ به این سرعت؟
‫چی شده؟ منو در جریان بذار.
‫خون دیلی باعث نشده رودخونه ‫تغییر رنگ بده. جلبک قرمز ـه.
‫اما تنها چیزی که می‌تونه این همه ‫جلبک رو به سرعت رشد بده اینه...
‫یه دریچه گرمابی در ‫پوسته زمین باز شده باشه.
‫انگار که یه آتشفشان زیر ‫پای ما داره فوران می‌کنه؟
‫دکتر بال، باید با من بیای.
‫نه، کلی کار دارم...
‫دیگه نه. منتقل میشی.
‫کجا منتقل... ‫بهم دست نزن. کجا منتقل بشم؟
‫- متاسفانه محرمانه‌س. ‫- چی؟ نمیشه همینطوری ببریش.
‫تو که اصلا قرار نیست ‫اینجا باشی، آقای استون.
‫اگه نمی‌خوای سر از ‫انفرادی دربیاری، بکش کنار.
‫- هی! ‫- نکن. بن!
‫- هی! ‫- بن! بن!
‫سانوی، درستش می‌کنم. با ونس ‫حرف می‌زنم. درست میشه!
‫سانوی، درست میشه!
‫اون چه کاری بود؟
‫از ما جلوترن.
‫سانوی تنها دانشمندی نیست ‫که فهمیده یه آتشفشان...
‫زیر نیویورک وجود داره.
‫شاید تنها کسی باشه که ‫بدونه معناش چیه.
‫ببین.
‫کارت دنیا.
‫رودخونه قرمز به یه آتشفشان منجر میشه.
‫سعی داشته بهمون هشدار بده.
‫دنیا داره به پایان می‌رسه.
‫و می‌دونیم چطوری.
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو»