‫آنچه گذشت...
‫وقتی بچه بودم مامانم فوت کردم. ‫بابام ولم کرد.
‫یعنی گفتی یتیمی هم دروغ بود؟
‫تقریبا.
‫دوستت دارم. سر مرگ کلاه نذاشتم ‫تا یه زندگی نصفه و نیمه داشته باشم.
‫تو هم همینطور.
‫فرشتهٔ نگهبان من.
‫یعنی آنجلینا از یاقوت کبود استفاده کرد ‫تا الهام الکی بفرسته؟
‫با عکسی که می‌دونست ‫حاضرم واسش هر کاری کنم.
‫خب اگه یاقوت کبود دست اونه، ‫قایق‌ نجات چقدر شانس داره؟
‫نمی‌دونیم کجاست.
‫فیونا کلارک حرفه‌اش ‫رو توی عصب‌روان‌شناسی شروع کرد،
‫در آخر به علت اعتقاد ‫به این‌که...
‫ذهن‌های انسان می‌تونه ‫به یکدیگه متصل بشه تحریم شد.
‫منتظرت بودم.
‫آماده نیستم بمیرم!
‫کی از مرگ حرف زد؟
‫تو.
‫اُلیو!
‫کال، کجا بودی؟
‫خدای من.
‫این...
‫فیونا کلارکه.
‫توی اصطبل بغل باغ سیب ‫قایم شده بود و پیداش کردم.
‫بهم الهام شد ‫و رفتم سمتش.
‫زنده‌ست؟
‫آره. پیشونیـش زخم شده، ‫ولی جراحت دیگه‌ای نمی‌بینم.
‫خدای من، کال. ‫اون دو بار برگشته، درست مثل تو.
‫باید یه دلیل مهم داشته باشه.
‫آره، ولی چه دلیلی؟
‫سعی کردم ازش بپرسم، ‫اما انگار تو هپروت سِیر می‌کنه.
‫انگار توی الهام گیر افتاده.
‫مثل مارکو و بقیه.
‫۲۳بی.
‫خیلی‌خب، جعبه کمک‌های اولیه رو بیار. ‫حواست بهش باشه.
‫باید به بابا بگم. ‫شاید بدونه چیکار کنه.
‫هی، هی، هی، هی!
‫چطوری ازم رد شدی؟
‫بابا!
‫هر روزی که با دیدن دخترهام شروع بشه
‫واسم برد محسوب میشه.
‫باهات موافقم، راس.
‫- سلام بابا. ‫- حالت چطوره، عزیزم؟
‫راسل! ‫بهم دروغ گفتی.
‫گفتی دخترت خوشگله. ‫ولی این خانم سوپرمدل سطح جهانیـه.
‫جسیکا، ایشون ایگانـه.
‫بهم یاد میده ‫چطوری تو شطرنج ببازم.
‫درسته، ولی می‌بازه ‫چون رو دست من نیست.
‫از آشنایی باهات خوشوقتم، جسیکا. ‫یادت نره امروز عصر مسابقه داریم.
‫- برنده شیر ناهار رو می‌بره. ‫- باشه.
‫از کاربلدهای صادراتـه.
‫انگار خیلی باباشو دوست داره.
‫هر کاری واسه باباش انجام میده، ‫مطمئنم.
‫دوباره گلوتن می‌خوری؟ ‫یه‌کمی ورم داری.
‫شیشه شطرنجی ‫چهار کیلو به وزن آدم اضافه می‌کنه.
‫حداقل می‌دونن چطوری ‫به آدم حس خوبی بدن.
‫جدیدا خیلی دل‌نازک شدی. ‫شاید بهتر باشه زیاد نیام ملاقاتت.
‫جفتمون می‌دونیم که اندازهٔ من ‫این ملاقات‌ها رو دوست داری.
‫این ملاقات‌ها نباشه، ‫دلت می‌شکنه و بی‌پول میشی.
‫ببخشید. ‫باید بریم سرویس بانوان.
‫انتظار نداشتیم ‫تا ۲۳وم بیاد.
‫سه تا نقشه داشتیم.
‫با نقشهٔ دوم پیش رفتیم.
‫فعلا گذاشتیمش روی مبل
‫تا این‌که یه راه‌حل پیدا کنیم ‫بعد کجا بذاریمش.
‫حالش چطوره؟ ‫سفر طولانی بود.
‫باید حرف‌های جالبی داشته باشه.
‫تو مودِ حرف زدن نیست.
‫رو مبل رفته تو خلسه.
‫جالبه.
‫هم‌سفرش ‫توی واشینگتن فرود اومد.
‫دوست دارم باهاش حرف بزنم، ‫اما اون چندان روبه‌راه نیست.
‫هر روز باهاش حرف می‌زنی؟
‫خب، حواست باشه ‫مهمونت معذب نشه.
‫اگه حالش بهتر شد، از سفرش بپرس ‫و بپرس چرا برگشته.
‫تو این حین، ‫من بودم واسه ملاقات نمیوردمش.
‫ممکنه هیچ‌وقت نره.
‫اینجا پر از ملخه و آلوده شده.
‫این ملخ نیست.
‫منو یادِ حرف مامان‌بزرگ انداخت
‫وقتی که عصبانی می‌شد می‌گفت.
‫«امیدوارم آفت ملخ به سرتون بیاد.»
‫درسته.
‫مامان‌بزرگ همیشه...
‫هی! صبر کنید!
‫هی، مراقب باشید!
‫خواهش می‌کنم!
‫مراقب باشید!
‫متخصص حشره‌شناسی ‫اون رو به‌عنوانِ ملخ کوه راکی شناسایی کرده.
‫سال ۱۹۰۲ منقرض شدن.
‫به‌نظر میاد مسافرها ‫داستان آلودگی حشرات رو باور می‌کنن.
‫فعلا، ولی حدس می‌زنم ‫اوضاع بالا بگیره.
‫باید خیلی سریع و بی‌سر و صدا ‫بریم سمت ساختمون گوپتا.
‫مامور کوردل رو پای کار می‌ذاریم.
‫- قابل اعتماده؟ ‫- فقط جزییات لازم رو بهش می‌گیم.
‫به یه مسافر الهام شده؟
‫بیاریدش.
‫ولم کنید. ‫می‌تونیم راه برم.
‫به بن داره الهام میشه؟
‫اونم به اندازهٔ من ‫تجربه حل کردنشون رو داره.
‫اگه اونو وارد عملیات میدانی کنی ‫ممکنه مهرهٔ حیاتی باشه.
‫مطمئنم همهٔ مسافرها ‫خودشون رو مهرهٔ حیاتی می‌دونن،
‫با این‌وجود اینجا بازداشتگاه‌ست. ‫ما طبق مقررات عمل می‌کنیم.
‫برو.
‫توی منشن مارینا بودم. ‫آخر اسکله.
‫یه قایق دیدم. ‫ستونِ ۵۷.
‫و بعدش یه‌چیزی از زیر آب ‫قایق رو کشید پایین.
‫ممکنه قایق نجات باشه؟
‫رئیس زیمر، ‫پشتِ این الهام من دلیل بوده.
‫- من باید... ‫- طبق مقررات، آقای استون.
‫روش مدیریت منه. ‫جهت نظارت اون رو به آزمایشگاه ببرید.
‫باشه. باشه.
‫روال کار رو که بلدید.
‫ببین.
‫این الهامِ توئه. ‫من...
‫اگه من نتونم برم، ‫خوشحالم تو میری.
‫حالش خوب میشه؟
‫آره، با کمک ما، خوب میشه.
‫چرا نمی‌ری یه‌کم بازی کنی؟
‫گفتی با همدیگه ‫آرایش‌بازی می‌کنیم.
‫قول میدم بازی کنیم.
‫فقط یه‌کم دیگه ‫باید با دوست‌مون باشم.
‫و بعد میام پیشت بازی کنیم، باشه؟
‫باشه.
‫یه‌کم دربارهٔ فیونا تحقیق کردم.
‫فهمیدم بچه که بوده ‫یه تصادف وحشتناک داشته.
‫جراحی مغز شده... ‫تا یه قدمی مرگ رفته...
‫با این‌وجود به نحوی، بازم تونست ‫متخصص عصب‌روان‌شناسی بشه.
‫شاید آسیب مغزی ‫دلیل الهام نگرفتن‌هاش باشه.
‫خب، الان تو وضعیت الهام‌گیری بی‌پایانه. ‫باید یه کاری کنیم.
‫وقتی توی نور بودم ‫بهم سرنخ نمی‌داد،
‫هیچ‌وقت متوجه هوشیاری الهی نمی‌شدم.
‫اینجا نمی‌تونه ‫دربارهٔ الهام بهمون چیزی بگه،
‫ولی شاید بتونم ‫توی هواپیما الهامش رو ببینم.
‫مثلا اگه روی صندلیش بشینم، ‫درست مثل کاری با جو کردم،
‫شاید بتونم الهامشو حل کنم.
‫[ منشن مارینا ]
‫تو عمرم قایق‌رانی نکردم،
‫ولی یهو هوس کردم ‫بپرم تو یکی از این قایق‌ها،
‫بزنم به دل دریا، و فقط... ‫برم و برم.
‫می‌تونی... می‌تونی بری هفت دریا. ‫من واسه پنج دقیقه دوییدن حاضرم آدم بکشم.
‫بامزه‌ست ‫چه چیزهایی رو از دست میدی.
‫ببخشید، جناب. ‫می‌تونم یه لحظه وقتتون رو بگیرم؟
‫همم.
‫هر دفعه که یه پلیس اومده ‫و خواسته وقتم رو بگیره،
‫دربارهٔ پسرم بوده.
‫هر کاری که کرده،
‫به من مربوط نیست.
‫می‌تونم بپرسم پسرتون کیه؟
‫ایگان طارانی.
‫خدای من. ‫این چیه؟
‫کویین؟ ‫اونتو چه خبره؟
‫ببریدش بخش مراقبت‌های ویژه!
‫همین حالا!
‫چه اتفاقی افتاد؟
‫« ارائه شده توسط سایت مووی شو »
‫با همدیگه ناپدید شدن. ‫منطقیه با همدیگه برگردن.
‫آره. فیونا ممکنه نصفهٔ دیگه ‫معمایِ برگشت دیلی باشه.
‫زیمر، دیلی رو حبس کرده، ‫ولی فیونا پیش ماست.
‫اگه بتونیم باهاش حرف بزنیم، ‫شاید بتونیم یه راه‌حل پیدا کنیم.
‫دکتر بال، بهتون احتیاج داریم.
‫این مرد بیهوش شده. ‫می‌تونید بهش کمک کنید؟
‫صورتش.
‫مرده. ‫چه اتفاقی افتاده؟
‫چگونگی و محل اتفاق ‫به شما مربوط نیست.
‫وظیفهٔ تو اینه ‫بفهمی این چه دردیـه.
‫عقب... جلو نیاید لطفا.
‫می‌خوام با بن حرف بزنم.
‫باشه.
‫جرد پیغام داد. باورت نمیشه ‫صاحبِ قایق کیه.
‫بابای ایگان.
‫نظیر تهرانی.
‫بگو چی می‌خوای.
‫با دردسر و خطر خوب آشنایی دارم.
‫مطمئن شدن ‫دیگه عوامل زندگیـم نباشن.
‫من و همسرم سخت کار کردیم ‫تا اینو پشت سر بذاریم.
‫حالا این قایق رو داریم.
‫حقوق بازنشستگی‌مون رو نقد کردیم،
‫و رویای این سفر رو داشتیم.
‫اولین مقصدمون جزایر کارائیبه.
‫ببینید، اگه پسرم بهتون گفته ‫که جون من تو خطره، دروغه.
‫فقط اون سود می‌بره.
‫از چندین سال تجربه‌ام ‫این حرف رو با قاطعیت می‌زنم.
‫فکر می‌کردم صورتِ بی‌روح بهتری داشته باشی.
‫واست معنای خاصی داره.
‫واسه مامانم معنی داره.
‫به این میگن فروهر. ‫یادآورِ رفتار نیکِ روح انسانه.
‫یکی هم برای من خریده بود.
‫از زرنگ‌بازی خوشش نمیومد.
‫ارزشش برای من ۲۵۰ دلار بود ‫که به سمساری فروختم.
‫- هنوز گردنبندش رو می‌ندازه؟ ‫- نمی‌دونم.
‫از جاماییکا به بعد ‫از مامان و بابام خبری ندارم.
‫صبر کن. ‫دروغ گفتم.
‫یه پیغام صوتی از بابام گرفتم ‫وقتی که به‌طرز معجزه‌آسایی برگشتیم.
‫گفته بود: «شاید برگشته باشی، ‫ولی جایی اینجا نداری.»
‫این گردنبند رو دور گردن زنی دیدم ‫که توی دردسر افتاده بود.
‫فکر می‌کنی ‫که ممکنه مادرت باشه؟
‫ببخشید، حرف خاصی ندارم.
‫منظورت اینه واست مهم نیست ‫که جون مادرت در خطره یا نه؟
‫دارم بهتون میگم، ‫نمی‌دونم چطوری کمک کنم.
‫واسشون مهم نیست چه بلایی سر من بیاد. ‫واسه منم مهم نیست اون‌ها چه‌شون بشه.
‫برای جفتمون جواب میده.
‫ونس بود.
‫بن الهام دوباره داشته.
‫آقای تهرانی، اطلاعات لازم رو داریم. ‫دربارهٔ شما نیست.
‫دربارهٔ همسرتونه.
‫ایشون کجا هستن؟
‫خونه. آم...
‫معمولا روز قایق‌رانی رو از دست نمیده، ‫اما امروز صبح گفت حالش خوب نیست.
‫بذارید زنگ بزنم.
‫جواب نمیده.
‫خیلی‌خب، بهم اعتماد کنید. ‫فکر می‌کنم جون همسرتون در خطره.
‫- باید بریم. ‫- بریم.
‫نینا، تو سوپرایز قشنگ صبح زشتی.
‫حدس بزن چی شده؟
‫مامانم بهم گفت بالاخره قراره ‫مثل خانواده واقعی توی خونه واقعی زندگی کنیم.
‫منظورت چیه؟ ‫داری ولم می‌کنی؟
‫داییـم گفت می‌تونیم بریم سن‌دیگو ‫پیشش زندگی کنیم.
‫یه باغ‌وحش خیلی بزرگ با ببر دارن.
‫مامانم گفت می‌تونم برم اونجا.
‫نمی‌تونی بری.
‫من کسی رو ندارم.
‫ولی باید با مامانم برم.
‫باید می‌فهمیدم منو ول می‌کنی.
‫هر کی رو دوست دارم ازم گرفتن، ‫حتی دخترم.
‫دختر داری؟
‫آره، اما اجازه نمیدن ببینمش. ‫اونو باهام دشمن کردن.
‫ولی تو خاص هستی. ‫باید یه راهی باشه بتونی ببینیـش.
‫شاید خدا بهت یه راه نشون بده.
‫فکر می‌کنم خدا نشونـم داده.
‫خیلی‌خب، دقیقا رنگ لباسمه، باشه؟
‫یادت میاد چطوری نشونـت دادم؟ ‫و بعد می‌تونیم سِت باشیم.
‫پس همین‌جا بشین ‫و امتحان کن، باشه؟
‫باشه.
‫یادت باشه، ‫شماره صندلی فیونا ۲۳بی‌ـه.
‫باشه؟
‫صندلی فیونا رو ندیدم.
‫یه درخت زیتون بزرگ ‫داشت رشد می‌کرد.
‫درخت زیتون؟
‫سیب نیست، ‫مثل جایی که پیداش کردی؟
‫نه. این یکی از کابین خلبان در میومد.
‫کال،
‫می‌تونم ببینمشون.
‫می‌تونم حس‌شون کنم.
‫تازه‌ست.
‫اینو بگیر. ‫بیاید عقب.
‫فرناز!
‫فرناز، خونه‌ای؟
‫امنـه!
‫باید اینجا باشه. ‫هیچ‌وقت در رو باز نمی‌ذاشت و بره بیرون.
‫مگه این‌که مجبور شده باشه.
‫یک، دو، سه.
‫نوبت توئه.
‫میشه دوباره واسم بچرخونی، عزیزم؟
‫این بازی رو با آنجلینا انجام می‌دادی.
‫درسته؟
‫می‌دونم بعضی آدم‌ها ‫حرف‌های زشتی دربارهٔ اون می‌زنن،
‫اما حقیقت نداره.
‫اون خیلی دوستت داره.
‫اون تا همیشه دوستت داره.
‫برمی‌گردم.
‫خیلی‌خب. ‫به‌نظرتون چیزی گم نشده؟
‫چیز ارزشمندی که... ‫گاوصندوق دارید؟
‫آره، گاوصندوق داریم.
‫نیست.
‫کُلش. ‫پول سفرمون.
‫پس اندازمون.
‫فرناز طفلکم.
‫چه اتفاقی واسش افتاده؟
‫شنیدین؟
‫همین‌جا بمونید.
‫ممکنه برگشته باشن، خب؟ ‫همین‌جا وایسا.
‫و بذارم لذتشو تو ببری؟ عمرا.
‫خدای من!
‫خانم تهرانی؟
‫چیزی نیست، خانم. ‫ما با شوهرتون هستیم.
‫اوه.
‫- اوه، خیلی نگرانت شده بودم. ‫- حالم خوبه.
‫چی شده؟ ‫کجا بودی؟
‫چیزی نیست. ‫من خوبم. حالم خوبه.
‫اما همه‌چی رو بردن.
‫رفته بودم ادارهٔ پلیس...
‫تا گزارش... گزارش بدم.
‫امیدوارم با کاراگاه بیکر صحبت کرده باشید.
‫اگه به دلایلی، ‫لائو رو مسئول پرونده‌تون کرده باشن،
‫زنگ می‌زنم ‫و میگم پرونده رو به ما بسپرن.
‫نه، نیاز نیست.
‫بله. با... با کاراگاه بیکر حرف زدم.
‫به‌نظر میاد باید برید دکتر.
‫چه اتفاقی افتاد؟
‫شبیه جراحتیـه ‫که از شکستن شیشه بدست میاد.
‫آ... مـ... منظورتون رو نمی‌فهمم.
‫توی اداره شخصی ‫به اسم کاراگاه بیکر نداریم، خانم.
‫مشخصه چه اتفاقی افتاده.
‫گاوصندوق به‌زور باز نشده، ‫چون خودتون پول رو برداشتید،
‫و بعد شیشه رو شکستید ‫تا مثل سرقت جلوه بدید و دست‌تون آسیب دیده.
‫تنها سوالم اینه، برای چی؟
‫ببخشید.
‫می‌دونی یعنی چی؟
‫چیز جالبی نیست.
‫فقط این‌که درخت زیتون از زمان باستان، ‫نشون‌دهندهٔ صلح و دوستیـه.
‫خب، دیلی و فیونا ‫دوست صمیمی نبودن.
‫چی رو از قلم انداختیم؟
‫کاش می‌دونستم.
‫- نمی‌تونه نفس بکشه! ‫- چیکار کنیم؟
‫بلندش کن. ‫بلندش کن.
‫- چی... فایده نداره! ‫- آمبولانس خبر کن!
‫صبر کن. اگه بره بیمارستان، ‫می‌برنش زندان.
‫بابا گفت نباید بره زندان.
‫- به سانوی زنگ بزن. ‫- آخه چطوری؟ موبایل نداره.
‫از یاقوت کبودت استفاده کن. ‫تو هم مثل آنجلینا قدرت داری.
‫کاری کرد که بابا فکر کنه ‫مامان رو می‌بینه.
‫تو هم می‌تونی همین‌کار رو کنی. ‫کاری کن سانوی فیونا رو ببینه.
‫نمی‌خوام آنجلینا باشم.
‫خب، آنجلینا ‫دروغ به تصویر می‌کشید.
‫تو قراره حقیقت رو نشون بدی، کال.
‫دقیقا چیزی که از فیونا می‌بینی ‫رو توی ذهن سانوی نشون بده.
‫بعد می‌تونه بگه چیکار کنیم.
‫باشه. تلاش‌مو می‌کنم.
‫فقط نفس عمیق بکش.
‫سعی کن با هوشیاری الهی وصل بشی.
‫سانوی رو پیدا کن.
‫خدای من.
‫سانوی. ‫صدای منو می‌شنوی؟
‫کال؟ ‫کال، کجایی؟
‫خونه‌ام. دارم مثل آنجلینا ‫یه الهام رو به تصویر می‌کشم.
‫چی می‌بینی؟
‫فیونا کلارک.
‫رو برانکارده و زنده‌ست.
‫خدای من. جواب داد.
‫راستش فیونا تو اتاق غذاخوری‌مونه، ‫اما نمی‌تونه نفس بکشه.
‫ازت می‌خوام بگی چیکار کنیم.
‫باشه، می‌خوام بری نزدیک‌تر، کال.
‫می‌خوام روی کمر دراز بشه. ‫آروم.
‫بالشت‌ها رو بردار.
‫خوبه.
‫حالا می‌خوام ‫به هر دو سمتِ سینهٔ فیونا گوش بدی.
‫فقط صدای نفس ‫از سمت راست سینه‌اش رو می‌شنوم.
‫خیلی کمـه. ‫لب‌هاش...
‫دارن آبی میشن. می‌بینم. ‫خیلی‌خب کال، با دقت گوش کن.
‫فکر می‌کنم ریهٔ چپ فیونا سوراخ شده. ‫داره می‌میره.
‫ازت می‌خوام عمل کنی.
‫عمل کنم؟
‫- پس انداز بابا و مامانت غیب شده. ‫- چی؟
‫انگار مادرت صحنه‌سازی کرده ‫از خونه دزدی شده
‫تا با این روش ‫از کاری که با پول کرده رو پنهان کنه.
‫و حرف نمی‌زنه. ‫مادر و پسر کُپ همدیگه‌ان.
‫مادر من هیچ‌وقت دزدی نمی‌کنه. ‫خیلی باخداست.
‫برعکس من.
‫بچه که بودم، ‫یه کوزه پر از پول خرد داشت.
‫کوزه‌اش همیشه لبریز بود، ‫برای همین گفتم عمرا متوجه بشه
‫اگه چند تا سکه‌اش رو بردارم ‫و برم بستنی حصیری بخرم.
‫تا چند سال صدام می‌زد، ‫پسرم، دزد بزرگ.
‫ولی مامانم؟
‫چندین سال واسه روحم دعا می‌کرد.
‫اشتباه می‌کنید.
‫- می‌دونی که الهام اشتباه نمی‌کنه. ‫- آینده پدر و مادرت در خطره.
‫یه چیزی رو بهتون میگم. ‫این بار، هیچ ربطی به من نداره.
‫آماده‌ست.
‫اول، می‌خوام به ترقوهٔ چپ فیونا دست بزنی.
‫ترقوه‌اش. ‫حسش می‌کنی؟
‫آره.
‫خیلی‌خب. حالا دستت رو بیار پایین. ‫بعد، ریه‌اش رو حس می‌کنی.
‫ازت می‌خوام چاقو رو برداری ‫و یه شکافِ کوچیک بدی.
‫کال؟
‫چی شده؟
‫می‌خواد بدن فیونا رو شکاف بدم.
‫اگه به حرفِ سانوی گوش ندی، ‫فیونا می‌میره.
‫تو می‌تونی.
‫صبر کن. صبر کن. ‫برگشتی.
‫ببخشید. چیزه... ‫تمرکز خیلی سخته.
‫خیلی... خیلی اضطراب دارم.
‫من کنارتـم.
‫تو می‌تونی، کال. ‫شکاف بده.
‫خیلی‌خب، خوبه.
‫حالا ازت می‌خوام انگشت اشاره‌ات ‫رو توی زخم ببری.
‫می‌تونی بالا یا پایین ریه‌اش رو حس کنی؟ ‫هر سمتش رو...
‫اونجا نی رو بذار.
‫حس می‌کنم. ‫نی رو بده.
‫خیلی‌خب.
‫حالا نی رو محکم ببر داخل،
‫از ماهیچه ردش کن ‫بدون این‌که به ریه برخورد کنه.
‫آخه از کجا بفهمم؟
‫فقط یه سانته، ‫و بعدش آزادسازی هوا رو حس می‌کنی.
‫زود باش.
‫تنفسش داره سنگین‌تر میشه.
‫وقتمون داره تموم میشه، کال. ‫باید همین الان انجامش بدی!
‫موفق شدیم. ‫داره نفس می‌کشه.
‫بهت گفتم!
‫خیلی‌خب ایگان. مادرت صحنه‌سازی کرده ‫تا پول خودش رو بدزده.
‫انگار ویژگی خانوادگیه.
‫باید بدونی چرا این کار رو کرده.
‫نمی‌دونم چیکار کرده یا نکرده.
‫فقط می‌دونم من برای اون‌ها اهمیت ندارم، ‫مگه خلم بهشون اهمیت بدم؟
‫بن؟
‫دربارهٔ سیم یا تور ‫دور یه قلب آهنی چی می‌دونی؟
‫قلبِ... سیمی.
‫- امکان نداره. ‫- چی امکان نداره؟
‫شریل! ‫خائن...
‫کی؟ ‫اون چه ربطی به مادرت داره؟
‫شریل...
‫شاگرد من بود.
‫و نباید با مادر من هیچ کاری داشته باشه.
‫ولی ظاهرا، اون نقل‌قول حقیقت داره. ‫بین دزدها شرافت وجود نداره.
‫همون زنی که میاد ملاقاتت.
‫اطلاعات لازم رو در اختیارتون می‌ذارم، ‫ولی باید اونو دستگیر کنید.
‫خب، اگه به حلِ الهام کمک کنه، ‫مستقیم میره زندان.
‫خیلی‌خب.
‫به دلایل واضح،
‫من نفوذی بودم ‫و به شریل سوژه می‌دادم.
‫فامیل مسافرهایی که یه‌کم پول و پَله داشتن ‫و آدم‌های ساده و مهربونی بودن
‫تا از پولشون بگذرن ‫که بتونن عزیرانشون رو ببینن.
‫خب، چطوری؟ ‫غیر ممکنه.
‫اون‌ها نمی‌دونن.
‫تا وقتی بفهمن کلاهبرداری بوده، ‫شریل ناپدید شده.
‫هدف نمی‌تونه بره اداره پلیس ‫چون شریک جرم کار غیر قانونی هستن.
‫جرم بی‌عیب و نقص بود.
‫فقط هیچ‌وقت فکر نمی‌کردم روی مادر خودم استفاده کنه ‫چون تنها در صورتی جواب میده که...
‫که مسافر رو دوست داشته باشن.
‫دلیل این‌که کلاهبرداری ‫روی مادرت جواب داد
‫اینه که اون دوستت داره، ایگان.
‫با عقل جور درنمیاد.
‫بعد از چیزهایی که از دستم کشیدن، ‫حرف‌هایی که به همدیگه زدیم...
‫همیشه به حرف نیست
‫ولی کارهایی که انجام می‌دیم نشون میده ‫نسبت به اون اشخاص چه احساسی داریم.
‫بهتون میگم چطور پول رو پس بگیرید، ‫ولی باید عجله کنید.
‫بعد از نابود کردن من، ‫شریل با اولین اتوبوس میره تولیدو.
‫چطور جلوش رو بگیریم؟
‫بهترین راهِ دستگیری کلاهبردار ‫استفاده از روش خودشه.
‫استاد جاسوسی محبوبم.
‫باید اینو ببینی.
‫چی شده؟
‫یکی دیگه؟
‫خیلی‌خب، ‫از تماس جسمی پخش میشه.
‫باید اون‌ها و هر کسی که امروز ‫بهشون دست زده رو قرنطینه کنیم.
‫ببریدشون اتاق قرنطینه. ‫هیچ‌کس حق ورود یا خروج نداره.
‫برآمدگی‌های صورت مامور کوردل. ‫رد دی‌ان‌ای کاپیتان دیلی توشون هست.
‫ببخشید؟ ‫کاپیتان دیلی؟
‫ملخ‌هایی که دیدیم ‫رو آزمایش می‌کردم،
‫و همین نوع دی‌ان‌ای رو داشتن.
‫هر دوی این طاعون‌ها ‫از دیلی نشات گرفته بودن.
‫- طاعون؟ ‫- آره! ملخ، برآمدگی صورت.
‫چرا از بین این همه آدم ‫به کاپیتان دیلی گیر دادیم؟
‫شوخی می‌کنی؟
‫هرچی زودتر ‫این بازی‌ها رو تموم کنیم،
‫هرچی زودتر ‫دنبال درمان بگردیم
‫برای این ویروسی که ممکنه ‫بشریت رو نابود کنه،
‫یا اصلا طاعون باشه،
‫معتقدم منشا هر کدوم کاپیتان دیلیه،
‫باید توی ‫این ساختمون قرنطینه‌اش کنی.
‫ازت نخواستم ‫منشاش رو پیدا کنی.
‫وظیفهٔ تو اینه درمان پیدا کنی ‫تا جلوش رو بگیریم.
‫ولی اگه بیمار صفر ‫توی بازداشتگاه باشه،
‫و زنده باشه،
‫تنها راه پیدا کردن درمان ‫معاینهٔ اونـه.
‫دو تا جنازه در دسترست هست، دکتر بال.
‫بهت توصیه می‌کنم از اون‌ها استفاده کنی ‫تا جوابی که دنبالش هستی رو پیدا کنی.
‫پول کجاست؟ ‫ببین، اگه می‌خوای وقتمو تلف کنی...
‫ببخشید. برای نقد کردن حساب ‫امضای شوهرم هم لازم بود.
‫تمام دارایی‌‌مونه.
‫نمی‌دونستم شوهر داری.
‫هنوز خودم دارم عادت می‌کنم.
‫- بده من. ‫- عه...
‫گفت که... ‫خیلی‌خب، این تمام دارایی‌مونه.
‫قبل این‌که بهت پول بدم ‫باید بدونم روش کار چطوریه.
‫باهوشی. ولی مسئله اینجاست ‫باید از رابطم توی بازداشتگاه محافظت کنم،
‫پس فقط همین رو می‌تونم بهت بگم.
‫آدمِ من دسترسی نامحدود ‫و بودجهٔ خیلی محدودی داره.
‫پس دستِ خود ماست.
‫می‌خواید آدمی باشی ‫که سوال می‌پرسه
‫یا آدمی باشی که پدر زنش رو آزاد می‌کنه؟
‫انتخاب سختی نیست.
‫پلیس، ها؟
‫عادت قدیمه..
‫ایدن، این‌ها درخت‌های خیلی مهمی هستن. ‫درخت زیتون هستن.
‫و ازت می‌خوام ببری‌شون ‫کنار عکس اون مرد و زن.
‫می‌تونی؟
‫خوبه. ‫حالا اون انجیل رو می‌بینی؟
‫می‌تونی برداریش؟
‫خوبه.
‫حالا، می‌تونی بازش کنی؟
‫برو جلو.
‫وایسا.
‫مکاشفه یوحنا بخش یازده.
‫«و به دو شاهد قدرت عطا می‌بخشم، ‫و بایست...
‫برو.
‫منم.
‫اومدم خداحافظی کنم.
‫امیدوارم خیلی زود دخترت رو ببینی.
‫دیدمش.
‫و حق با تو بود. ‫الان می‌دونم چیکار کنم.
‫نگاه کن.
‫خداوند دو شاهد ‫رو در قامت دو درخت زیتون فرستاد
‫تا دنیا رو تموم کنن.
‫داوری برای همه.
‫ولی اینجا رو ببین.
‫روز داوری بعد از مرگِ دو شاهد اتفاق میفته.
‫چون خدا من رو انتخاب کرده ‫تا حرف‌هاش رو ادامه بدم،
‫پس وظیفهٔ منه با کشتن اون دو تا شاهد ‫آخر زمان رو ایجاد کنم.
‫نترس. ‫این خواستهٔ خداست.
‫و من برگزیده‌ام.
‫فرشته‌ای که تمامی نیکوکاران ‫رو به دنیای جدید هدایت می‌کنه.
‫چیکار می‌کنی؟ ‫باید برگردیم.
‫فکر کنم پنچر کردیم.
‫کجا؟
‫اینجا.
‫گفتی دلت می‌خواد بدویی. ‫جالبه دل‌تنگِ چی شدی.
‫چیه، می‌ترسی نتونی پابه‌پام بیای؟
‫امتحان می‌کنیم.
‫کال، صدامو می‌شنوی؟ ‫تمام.
‫آره، یه‌کمی زیادی صدات بلند و واضحه.
‫باورم نمیشه هنوز کار می‌کنه.
‫باید بگی تمام.
‫می‌شنوی؟ تمام.
‫هنوز کلی سوال تو ذهنم دارم. ‫چطوری... و چرا برگشته؟
‫سانوی گفت اجازه بدیم استراحت کنه ‫تا یه لوله قفسه سینه مناسب بیاره.
‫امروز رو به چشم برد قبول کن، باشه؟
‫تمام.
‫باشه. ‫آره، حق با توئه.
‫اول کی شیفت بده؟
‫من هستم. ‫تمام.
‫پسرم. ایگان.
‫ببخشید.
‫میشه منو ببخشی؟
‫تو پسر ما هستی.
‫امروز همه‌چیز رو درست کردی.
‫فقط همین مهمه.
‫به‌خاطر من، نزدیک بود ‫دوباره همه‌چی رو از دست بدین.
‫اگه ازم بدتون میاد سرزنش‌تون نمی‌کنم. ‫منم بیشتر مواقع از خودم متنفرم.
‫با این همه هوش، ‫بازم هیچی نمی‌دونی.
‫نظیر.
‫تو قلب مایی، پسرم.
‫هر کاری که کنی،
‫ما کنارت هستیم.
‫امروز مامانت بهم یادآوری کرد.
‫هنوز نه.
‫هنوز از دستت عصبانی‌ام.
‫شنیدی؟
‫گفت هنوز.
‫- هی، تو عکس‌ها رو جابه‌جا کردی؟ ‫- شوخی می‌کنی؟
‫می‌دونم بدون اجازهٔ اُلیو استون ‫نباید دست به چیزی بزنم
‫وگرنه کارم ساخته‌ست. چرا؟
‫قسم می‌خورم ‫من این درخت‌های زیتون رو جابه‌جا نکردم.
‫کال، این پارگراف.
‫در موردِ دو تا درخت زیتونـه.
‫عجیبه. ‫چی نوشته؟
‫«و به دو شاهد قدرتی عطا می‌بخشم،
‫و بایست پیش‌گویی کنن...
‫دو درخت زیتون.
‫دو شاهد. ‫الهامت توی هواپیما.
‫باید در مورد فیونا و دیلی باشه.
‫نوشته خدا بهشون قدرت میده ‫تا هر چقدر که می‌خوان
‫به زمین طاعون بدن.
‫چرا باید خدا فیونا و دیلی ‫از نور با طاعون برگردونه؟
‫شاید بهتر بود فیونا رو نمیوردیم. ‫طاعون اون‌ها رو آدم بده نمی‌کنه؟
‫خب، مگه روی حضرت موسی ‫تاثیر منفی داشت؟
‫راست میگی.
‫فکر می‌کنم با طاعون اومدن ‫تا به حرف‌شون گوش بدیم.
‫باید کاری کنیم ‫فیونا حرف بزنه.
‫کال، این رو نگاه کن.
‫یک هیولا برمی‌خیزد ‫تا به دو شاهد حمله کند و آن‌ها را بکشد.
‫امکان نداره.
‫باید ازشون محافظت کنیم.
‫این باشه واسه تو.
‫من معتقد سفت و سختی‌ام ‫که جای پنیر توی کیک نیست.
‫ایگان، این هدیهٔ تشکره؟
‫تشکر؟
‫از این‌که از گشتنِ ‫سابقه خانوادگی ناخوشایندم لذت بردی؟
‫باید بهم پول بدی.
‫نظرت چیه از راس و بقیه عذرخواهی کنی ‫که قصد داشتی کلاه‌شون رو برداری؟
‫وسوسه انگیزه، ‫ولی فکر می‌کنم نه.
‫امروز به خانوادت ‫تو دنیای بیرون کمک کردی، ولی تو زندان،
‫مسافرین خانوادهٔ تو هستن.
‫باید مراقب همدیگه باشیم.
‫من فقط مراقب پشت سرم هستم.
‫- همیشه باعث افتخاره، پروفسور. ‫- اوهوم.
‫کاپیتان دیلی؟
‫بهوش اومدین.
‫خیلی‌خب.
‫نمی‌فهمم. ‫دیگه جوش ندارید. چطور ممکنه؟
‫بیل. بیل.
‫منم، دکتر بال.
‫منو یادتون میاد؟ ‫از هواپیما؟
‫می‌دونم.
‫هی. نه.
‫می‌دونم حتما خیلی ترسیدید
‫و با اوضاع فعلی ‫خیلی گیج شدید.
‫هنوز می‌تونیم راه‌حل پیدا کنیم. ‫می‌تونیم درستش کنیم، من و تو، کاپیتان.
‫حالا اگه اجازه بدی...
‫باید برای آزمایش ‫ازتون خون بگیرم.
‫ایرادی نداره؟
‫باشه؟ خیلی‌خب.
‫خیلی‌خب. ‫ممنون، کاپیتان.
‫خیلی‌خب. آماده؟
‫خسته‌ام.
‫هیس، هیس، هیس.
‫باید به دوستمون سر بزنیم.
‫ببینیم حالش خوبه.
‫ایدن.
‫نه.
‫اون چیه؟
‫چوبه؟
‫آره.
‫چوبه.
‫تا حالا از این‌ها زدی؟
‫آره، درد دارن. نه؟
‫باید کمکش کنیم.
‫باید درش بیاری.
‫برو.
‫چیزی نیست.
‫خیلی خوشحال میشه
‫وقتی کمک کنی ‫و چوب رو دربیاری.
‫دختر خوب.
‫الان فیونا خیلی راحت‌تر استراحت می‌کنه.
‫بریم بخوابیم، فرشتهٔ من.
‫[ و به دو شاهدم قدرت عطا می‌کنم ]
‫[ و به یک شاهدم قدرت عطا می‌کنم ]
‫[ نیویورک ]
‫« ارائه شده توسط سایت مووی شو »